Comedy Blogs

1250 – . . .

Vrijwel dagelijks door / Almost daily by
MICHEL VAN DER SANDEN
Sinds juli 2019 / Since July 2019

Blogs 1-249 / 250-499 / 500-749
750-999 / 1000-1249
______________________________________

Blog 1761 – 13 januari 2026
ROTTERDAM, IK RUIKT JE AL

Mijn wijk is mijn wijk niet meer. Normaal, bij ons, om het afval te ontwijken, moest je de straat oversteken. De afgelopen week, om de grijze zakken te ontlopen, moest je via Dordrecht. ‘t Had met ijs en sneeuw te maken. ‘En gij geleuf da?’ zeiden mijn voorvaderen in Brabant. Oké, dat ging erover dat de dienstbode van meneer pastoor wéér door den Heilige Geest bevrucht was, maar dat mocht toen.
Kunnen de vuilniswagens met ijzel niet meer door de binnenstad? Laat ons leger tanks inzetten. Prima oefening als we tegen Rusland gaan vechten. Ik bedoel, Oekraïne ruikt beter dan Rotterdam-Noord.
Bergen grijze zakken is geen temperatuurzaak. Was je ooit in Napels? De stadsgids zei: ‘Signori, Signorine, hier zou u de Duomo di Santa Maria Assunta kunnen zien, was het niet door deze Vesuvius aan gemeentelijk afval.’
Die stad staat in de Top 10 minst populaire Italiaanse steden. Ik zag er een straatgevecht tussen 25 man. Iemand zei me: ‘De winnaar mag uw auto stelen’.
Een jochie van 6 stond te huilen. Voor zijn verjaardag kreeg hij een stiletto, maar hij had er al 3.
Terug naar vandaag. Ik zei tegen een buur: ‘Gooi die zak niet op straat. Bewaar ‘m in je kelder’. Hij zei: ‘Leuke tip! Wat doe ik dan met m’n wiet-plantage?’
Met dat extra afval is er geen rattenprobleem. Half Rotterdam Noord zit met de caravan in Spanje, en de beestjes reisden gratis mee.
Voor de kinderen is het erg. Op straat gebroken glas, etensresten, maar vooral lachgasbussen waar niks meer uit te halen is.
De stoepen zijn volledig geblokkeerd. De burgemeester kreeg een brandbrief van de vereniging ‘Snorfietsers 010: ‘Wat, wat, wat wilt u nu? Dat we op de openbare weg rijden?’
Onze burgemeester, ze pareerde adequaat: ‘Bergen vuil, stank voor je deur? Gast, hoe is het achter je voordeur?’

______________________________________

Blog 1760 – 10 januari 2026
DOGGIE

Het geluid van een stofzuiger en een rinkelende iPhone door elkaar. Een damesschoen tikt de ‘uit’ knop van het apparaat en alleen de telefoon dwingt nog tot actie. Een schoonmaakster, vóór in de dertig vermoeden we, en zo opgemaakt dat ze waarschijnlijk Pools is, kijkt naar de gang. En daaruit klinkt de iets gespannen stem van de huiseigenaar, Mark Boomgaard.
‘Kun je opnemen? Zeg maar dat ik weg ben voor een wortelkanaalbehandeling.’
De vrouw kijkt niet overtuigd.
‘En als het uw tandarts is?’
‘Dan zeg maar dat ik een aanbod kreeg dat ik niet kon weigeren.’
Na een kort heen-en-weer reikt zijn Poolse interieurverzorgster Mark de mobiel aan, die binnenloopt in een iets te groot donkergrijs pak, driftig bezig zijn das te strikken, een pochet tussen de tanden.
‘Het is uw broer. En hij excuseert zich op voorhand dat hij niet van zich heeft laten horen sinds uw scheiding van Sylvia.’
Het pochet nu op zijn plaats, antwoordt Mark haar:
‘Mijn vrouw ging drie jaar vreemd met hem. Die stilte was waarschijnlijk om mij te laten wennen aan “de nieuwe situatie”.’
De Poolse verlaat discreet de kamer: een collage van designmeubelen, te volle boekenkasten en een vleugel die van binnen een biljard is.
‘Met Mark?’
‘Mark! Juul hier, ik heb je nodig.’
‘Heeft Sylvia iets vergeten? Wat ze niet meenam, ging naar Oxfam. Sindsdien mag ik hun winkels niet meer binnen.’
‘Voor je het vraagt: alles gaat geweldig hier. Luister, jij gaat een hond kopen. Ik betaal.
‘Wat?
‘Een hond. Maak je geen zorgen, ik betaal en je gaat het beest nooit zien.’
‘Ik heb niets met honden. Herinner je je de dalmatiër die we hadden als kinderen? Dat dier at mijn acne-zalf, verloor al zijn vlekken.’
‘Waar het om gaat: jouw stad heeft geen hondenbelasting, en hier is die exorbitant. De hond wordt in jouw gemeente ingeschreven. Geen belasting dus en het dier woont permanent bij ons.’
‘Voor je verdergaat, waarom zou ik jullie een plezier doen?’
‘Sylvia denkt erover een musical te schrijven over jullie relatie. En als je instemt met het hondenplan, kom je daar niet in voor.’
Mark ijsbeert nerveus, een hand op zijn hoofd. Na enkele seconden:
‘Juul, het is belastingfraude. Ik wil geen problemen met de wet. Als ik gesnapt word? Mijn huishoudster alleen al is juriste. Pools Burgerlijk Recht tot 1989, maar dan nog…’
‘Wat we besparen aan belasting heb ik overgemaakt voor kinderen in Gaza. Je bent toch ook tegen genocide?’
‘Niet echt. Je herinnert je onze familiefeestjes? We waren zes jaar, kwamen thuis en je ondergoed rook naar sigaren.’
‘Het verleden is voorbij. We zijn zó blij dat je ervoor gaat. Ik heb in jouw naam al de aangifte gedaan. De hond wordt vanmiddag geleverd. We pikken ‘m morgen op.‘
‘Ik ben niet vrij vanavond! Ik heb een date met een advocate. Als ik niet verschijn, dan procedeert ze me terug naar het stenen tijdperk.’
De schoonmaakster staat ondertussen in de voordeur en zegt zachtjes:
‘Ik ben klaar. Tot volgende week.’
Mark baadt in het zweet. In zijn fantasie holt een Rottweiler wreed blaffend over een grasveld, jagend op een twaalftal panische kleine Golden Retrievers. Mark – volledig naakt – wordt aan de leiband meegesleurd. Op de achtergrond de Beierse Alpen. In zijn trillende handen klinkt het mobiel:
‘Mark, we wisten dat we op je konden rekenen. Ik laat nog weten wanneer we langskomen. Hou van je, broer.’
De verbinding wordt verbroken. De deurbel gaat. Daar staat een overgewichte bezorger met een transportdoos voor dieren onder de arm; hij kijkt op een A4’tje.
‘Meneer Boomgaard? Uw hond. Hier tekenen graag.’
Mark, de instorting nabij, zet een krabbel. Een WhatsApp komt binnen: de advocate.
‘Mark, dit wordt de nacht der nachten…’
Zijn vingers trillen. Wat te antwoorden? Uit de box klinkt een vertederd:
‘Waf? Waf?’
Met zijn voet schuift hij de doos naar binnen, en de voordeur valt met een dreun dicht.

Wordt vervolgd

______________________________________

Blog 1759 – January 10, 2026
SCENE 114 – FOX NEWS IN AMSTERDAM

“This is Samantha Weissblat for Fox News in Amsterdam. Capital of the Netherlands, which is located in Holland. A country 4 times the size of a football field, where people eat stroupwoufiels and tulip bulbs, where rolling joints is taught in kindergarten. As you see behind me, Amsterdam is a winter wonderland. Now, tough winters the city had before. Take Anne Frank; for two years, she didn’t come outside. Let’s ask a local how the natives deal with the brutal weather.”
[SW stops a man (MN) on his bike. He is entirely covered with snow, including fully white glasses; cold water drips from his nose.]

SW: Sir, may I ask you, you like cycling when it freezes?
MN: Serious? You should see my penis. [SW makes a ‘scissors’ gesture to the camera, indicating this should be cut.]
SW: Are you not afraid to fall?
MN: No, there is always an elderly person you can fall on top of.
SW: Why doesn’t everybody buy a car?
MN: Forget about is. We would need a parking space the size of Greenland, but that is taken, apparently.
SW: I read, a lot of Dutch go to Spain in the winter.
MN: Yes, the old folk. You gotta know: 70% of the Dutch is 70 plus.
SW: So who does the work here?
MN: Over here, you say: “Me no have a Dutch passport,” you’re hired!
SW: So the immigrants are stealing your jobs?
MN: Are you kidding? Who the fuck wants to harvest asparages?
SW: Eh… yeah. Your English is very good, by the way.
MN: We learn it from TV. To learn Dutch, we go to school.
SW: I hope you do not arrive totally frozen at your work.
MN: It’s okay. I teach Dutch to American refugees.
SW: [Shocked] Who fled the land of the brave?
MN: To live in the land of the free. Have a nice day. [Cycles of.]
SW: [To the camera] Back to you, Biff. [Off camera] I think I need a joint…

______________________________________

Blog 1758 – 8 januari 2026
SNEEUWWOORDENBOEK

Je leert toch steeds nieuwe woorden: ‘sneeuwbaldrama’. Wat is dat?
a. Je lagereschooljuf vindt ‘witte’ ballen gooien niet ‘inclusief’,
b. Fiets in een vlokkenwolk naar school = één bevroren testikel,
c. Je gooit 21 ballen en raakt die kutbuurman nóg niet vol in zijn oog.
Sneeuwballen gooien is een oerinstinct. Het was er vóór de uitvinding van taal. Het is er ná verbod van taal. Een korte uitleg.

Hier in Rotterdam Noord is het vet multicultureel. De eenden in de singel krijgen zo veel Turks brood, in het najaar vliegen ze naar Ankara. De oliebollenkraam vraagt: ‘Knoflooksaus erbij?’ De ratten zijn tweetalig.
Dus wanneer ontmoeten culturen hier zich in gemoedelijkheid en liefde? Wanneer je Wang Fu van de Chinese afhaal een ijsbal in zijn nek gooit. Door zijn culinaire gevulde plastic bakken moeten wij in januari 15 kilo verliezen. Lukt never nooit, dus neem op voorhand die man onder vuur. Komt uit een goed hart, het mag. Hij heeft er geen probleem mee, want ‘sneeuw’ kan hij foutloos uitspreken. Ik roep: ‘Wang, 1 februari ben ik er weer! Voor jullie Chinees hoogstandje: saté!’ Hij mompelt iets. Volgens Google Translate ‘Fuck you’, maar wie vertrouwt die app?
Dan onze Oekraïners. Die denken anders over de witte prut in de straten: ‘In Charkov geen 30cm, maar drie meter sneeuw’. Ik kijk buurman Ivan kritisch aan: ‘Makkelijk zat! De eerste twee meter bij jullie zijn dooie Russen’. Het is toch je buur, dus ik verzachtte het: ‘Respect! Jullie verbouwden al zonnebloemen toen Vincent van Gogh nog twee oren had’. Mijn straatgenoot knikte: ‘Wij gingen al Langlaufen, voor jullie Duits spraken’.
We hebben één Jood aan de singel. Heerlijk zielig hoe die op de stoep spartelt. Ik denk: hij is in voor een geintje (Joods woord trouwens), en vraag: ‘Hé, Sam, hoe heet het als 30 Palestijnen in de sneeuw omkomen?’ Hij tilt zijn schouders op. Ik zeg: ‘Winterpret’. Vond hij niet leuk! Had ik kunnen raden: véél te ingeburgerd.

Terug naar ballen en taal. Je mag tegenwoordig niks meer zeggen, maar een sneeuwbal is chill. Een puber nam mij op de korrel. Ik riep: ‘Mag dit van Allah?’ Terwijl hij zijn zak-Koran raadpleegde, stal ik zijn fiets.

______________________________________

Blog 1757 – 7 januari 2026
RACISME OM TE LACHEN!

In Rotterdam staat voor het CS een beeld van een kleurlinge, nu helemaal ondergesneeuwd. Daarnaast heeft iemand iets racistisch geschreven. Terwijl ik de stoep voor ons huis ontsneeuw, komt mijn Surinaamse buurman (SB) aangeschuifeld. Een gespreksonderwerp is zo gevonden.

SB: Stoepvegen! U bent goed bezig.
IK: Dank je wel, voor de medicijnen tegen mijn rugpijn stuur ik je wel een Tikkie.
SB: U heeft gehoord van dat beeld voor CS? Schande toch?
IK: Ik zag een foto. Ik dacht: ‘Die heeft eindelijk door: wit is ook een mooie kleur’.
SB: Nee, nee, nee. Die racistische tekst! Zo zielig. Die gast is gewoon jaloers. Ook bij –10 hebben wij nog een grotere.
IK: Klopt. Zeg, je familie in Suriname, zag die al foto’s van de sneeuw hier?
SB: Ja, man, ze vroegen me: ‘Ligt bij jullie op straat 10 cm coke?’
IK: Ha, ha! Ik zag je broer vanmorgen. Ik vroeg: ‘Er rijdt geen openbaar vervoer. Hoe kom je op je werk?’ Hij zei: ‘Wat is werk?’
SB: Een grapje! Hij werkt bij de ING: afdeling witwassen. Dat is natuurlijk ‘White Privilege’, hij is de excuusneger. Trouwens, dit vegen: u bent bang dat bejaarden vallen?
IK: Zeker. Sinds corona, we hebben er hier 2 over. Samen 206 jaar oud.
SB: Die bouwden hun pensioen op tijdens de VOC-tijd. Tegen schuldbesef slikken ze nu bloedverdunners.
IK: Hebben jullie trouwens geen schuldbesef? Ik bedoel: op die plantages werd niet echt hard gewerkt.
SB: Joh, de secundaire arbeidsvoorwaarden waren zó slecht. Zwanger van je witte baas? Dat was je 13e maand!
IK: We maken het helemaal goed. Bijvoorbeeld, er is een nieuw ijsje voor jullie: Magnum Kip.
SB: Er is ook een nieuwe cocktail voor u: Pornstar 12 Year Old. Halve prijs voor blanke zogenaamde comedians. Fijne dag nog!

______________________________________

Blog 1756 – 6 januari 2026
SLOVEN VOOR JE TIP

Eind december kwam onze krantenbezorger niet langs voor zijn jaarlijkse tip. Dus ik plakte een briefje op onze brievenbus: ‘Beste bezorger, gelukkig nieuwjaar! Bedankt voor je goede werk. Je kwam niet langs voor je tip, stuur ajb een Tikkie voor € 15,’ met mijn e-mailadres.
Een dag later had ik 300 Tikkies.
Ik hing een nieuw briefje op: ‘Bezorger, ik kreeg 300 Tikkies. Schrijf bovenaan de krant van vandaag je banknummer. Dan maak ik het daar naar over’.
Einde dag zaten in mijn brievenbus 200 kranten met banknummers.
Tijd voor creativiteit! Nog een briefje: ‘Gast, weet je wat, je bezorgt om 5 uur ‘s morgens. Bel maar aan. Ik kom wel uit mijn bed voor je tip.’ Die ochtend, 5 uur, de bel gaat, in mijn kamerjas doe ik open. Daar staan 100 man.
Dan kennen ze me nog niet. Ik roep: ‘Ook goeiemorgen! Wie is onze Volkskrantbezorger?’ 50 handen gingen omhoog. Ik zeg: ‘Die hebben we niet, dus jullie kunnen opzouten’. Dit herhaalde ik met alle krantentitels, tot alleen de juiste over was. Er stonden nog 2 man. Een moest de bezorger zijn, de ander had goed gegokt.
Tijd voor een Salomonsoordeel. Ik vroeg: ‘Vorig jaar is de krant op 3 normale dagen niet bezorgd. Welke?’ Een man zei direct: ‘12 april, 25 augustus en 2 december’. De ander zei: ‘Klopt, ja, die drie!’
Terwijl mijn tenen begonnen te bevriezen, had ik nog één strohalm: ‘En waarom konden we drie keer naar ons dagblad fluiten?’ Geen van beide had een flauw idee, en dat was natuurlijk het juiste antwoord.
Ik was woedend. Mijn vrouw was ondertussen naar beneden gekomen, en hoorde nog nét welke ziekte ik het duo toewenste. Bedruimeld stapten ze op de fiets en reden weg. ‘Dat is onze bezorger,’ riep mijn eega, en wees op één met twee tassen achterop, vol exemplaren Trouw. ‘Gefeliciteerd,’ zei ik haar, ‘u wint € 15! En doe me een lol en zeg morgen die kolerekrant op’.

______________________________________

Blog 1755 – 5 januari 2026
SNEEUW!

Sneeuw, sneeuw, die zacht-knisperende deken over ‘s werelds zorgen; één dag later het nat-grijze behangselplak dat je UGGs ruïneert.
Ik kon mijn geluk niet op: hier langs de singel lag 5 cm van die gratis Lego, door God gezonden. Tenminste, zo noemden mijn ouders het vroeger. God zond ook tuberculose en polio, maar alleen voor kinderen die te weinig in Hem geloofden. Ik geloofde keihard, want alleen God zou ervoor zorgen dat ooit kleuren-tv werd uitgevonden.

Vanmorgen ging ik aan de slag: een oldskool sneeuwpop als doel. Welke man boven de 41 rolt grote ballen van sneeuw? Heeft alles klaar om die sympathieke figuur te scheppen? De vrije geest! Onbelemmerd door suffe conventies of gebrek aan humor! Daarnaast ook natuurlijk hij die kinderen wil fascineren. Pedofilie is niet iets alleen voor de zomer.
Een drie kwartier later veegde ik met trots en emotie het zweet van mijn voorhoofd. Daar stonden drie forse bollen op elkaar, 150 cm hoog en uitgedost zoals een sneeuwpop eruit moet zien; je hoorde hem bijna zeggen: ‘Van mij dromen ze daar in Batavia’.

‘Wat? Wat? Wat?’ klonk ineens. Daar stonden twee jeugdige medelanders, in glanzendzwarte bomberjacks, de veters van hun Air Max los.
‘Meneer, dit kan dus echt niet!’
Ik trok een verbaasd gezicht, en in een poging met deze generatie één millenium jonger te communiceren, maakte ik het vredesgebaar: de ‘6-7’. Een keek de ander aan, en ik hoorde: ‘Wortel 2!?’
‘Jongens, leg uit,’ hoorde ik mezelf zeggen, ‘ik ben bereid te leren’.
‘Ja, meneer, zó wit, zo’n dikke buik? Dit is duidelijk het mannelijke patriarchaat verbeeld. Wees blij dat geen vrouw dit ziet.’
Zijn makker vulde aan: ‘Die zwarte hoge hoed? Een obade aan de bourgeoisie? We zetten de ‘K’ weer terug in kapitalisme?’
Het was overduidelijk: deze jongens waren nazaten van Foucault, de nietsontziende filosoof, die ook de Marokkaanse kust bezocht voor contemplatie, de verfijnde keuken en betaalbare jongens van 13-14 jaar. De bal lag aan mijn voeten; ik schoot terug.
‘Oké, oké! Zijn wortelneus? Ik schoffeer daarmee Palestijnse kinderen in Gaza in hongersnood? Ik vroeg me al af waarom ik korting kreeg van groenteboer Cohen.’
Mijn wijkgenoten knikten.
‘U begint het te begrijpen. Nog even: die kolen als knopen van een jas, en zijn arrogante glimlach? Wat is de boodschap? ‘God schiep de aarde, dus OOK kolen?’ ‘Global Warming is voor antisemieten’?’
Ik paniekeerde! Straks kiezen deze knapen voor een studie sociologie en adviseren 12 jaar later over kabinetsbeleid om bejaarden hun Poolse verzorgsters af te nemen. Onze laatste strohalm!
Ik tilde mijn sneeuwschep boven mijn hoofd en in enkele slagen was sneeuwmans verpulverd. Een stilte daalde neer, duurde echter kort, want daar verscheen een bejaarde Indische vrouw.
Haar hondje zag mijn verpletterde creatie aan voor een boom en urineerde wellustig. Het gelaat van de sneeuwpop kleurde al snel volledig geel.
Mijn twee makkers en ik keken elkaar in vol begrip aan. Ze knikten, en ik greep in: ‘Mevrouw, deze hond van u, wat is uw probleem tegen Aziaten? Dit is zó racistisch!’

______________________________________

Blog 1754 – 4 januari 2026
WIE REIST, KAN VEEL VERTALEN

Vóór me een uitstekende gepocheerde kabeljauw, en mijn zoon kreeg onvergelijkbaar goed stoofvlees geserveerd. Maar daar gaat het niet om. In dit restaurant in Antwerpen* zat een tafel verder een stel dat zich in Hoogduits onderhield. Hoe weet ik dat? Geregeld vielen de woorden: Aufmerksamkeitsdefizithyperaktivitätsstörung, Kika en Bratwurst. Daarnaast een Frans stel, dat sprak Hoogfrans. Elke tweede zin had woorden als: Bardot, bordel en bof.
Geen van de twee stellen dacht dat de ander hen kon verstaan. Dus die Fransen begonnen over de Duitsers te zeuren. Die praten tijdens seks over biochemie; met wie ze ook oorlog voeren, ze zijn de eerste op het slagveld; en de doodstraf staat op het laten vallen van een kauwgompapiertje.
De Duitsers hielden het ook niet droog. Die Fransen naast hen? Als daar een baby geboren wordt, ruikt hij al naar knoflook; hun avondeten duurt zó lang, ze beginnen ermee tijdens de lunch; en er is een Franse wet tegen trouw aan je huwelijkspartner.
De Fransen waren eerder klaar en stonden op. Toen gebeurde het: een van hen sprak blijkbaar Duits en zei glimlachend tegen het duo naast hen: ‘Ich wünsche Ihnen einen schönen Nachmittag.’ Alles was dus volledig begrepen.
Een van de Duiters keek amicaal terug en zei: ‘J’espère que vous passez une bonne journée vous aussi’. Ook bij hen was alles aangekomen.
Mijn zoon en ik besloten terstond Kantonees te gaan leren.

Zit je ooit in een Antwerps restaurant naast een tafel met een senior comedian en zijn High IQ zoon, die zich in Kantonees onderhouden? We kankeren je helemaal kapot.

*Restaurant Ciro’s, (<link) voor misschien het beste stoofvlees in Antwerpen.

______________________________________

Blog 1753 – 3 januari 2026
EINDEJAARSAFREKENING

‘Ik heb geen hond!’ schoot door Diederiks hoofd. Hij sliep nog half, sluimerend (het was pas 10:41), maar voelde iets warms aan zijn voeteneind.
Je béste vriend die op je bed springt, zich op je onderbenen nestelt. Dat gebaar van genegenheid, baas-hondbegrip, maar bovenal de mededeling: ‘Gast, kom je er nog een keer uit? Ik moet pissen!’
Maar Diederik had helemaal geen hond, en schoot overeind. Aan zijn voeten zat een engel! Golvend blond haar, enkellang wit gewaad, vleugels in ruststand. Een soort overleden Ariër, maar het was te vroeg voor een rassendiscussie. De niet-mens keek hem geruststellend aan; hij was hier niet om een energiecontract te verkopen. Diederik spartelde omhoog en riep:
‘What the fuck?’
De engel knikte begripvol, als een arts, nadat zijn patiënt uitroept: ‘Nog maar drie weken te leven? Volgende maand loopt mijn hypotheek af!!’ De stralende gedaante antwoordde:
‘Rustig, rustig… ik heb maar één vraag.’
Dit had verre van het beoogde geruststellende effect. Diederik snakte naar adem en stamelde:
‘Voor we verdergaan: jij bent een engel? Ik neem niet aan dat je die outfit aantrekt zonder gedegen arbeidscontract? En ik geloof dus in geen enkel hiernamaals, vagevuur, hel of welke echtscheidingspapieren mijn vrouw me ook voorlegt.’
De engel knikte bedachtzaam en schopte zijn sneakers uit. Diederik schrok:
‘Hé, gasten hier houden hun schoeisel aan. Trouwens, ik zie jullie voetvolk op renaissance-schilderijen altijd blootvoets?’
‘Hemel! Die schilders – Raphaël, Botticelli, al die homoseksuelen – ze konden geen schoenen schilderen. Maar waar ik voor kom: het afgelopen jaar: heb je goed geleefd, je medemens gediend, de wereld niet belast?’
‘Aha!’ zuchtte Diederik, ‘Dit is een Cito-toets! Eén fout antwoord en God beloont je met een micropenis.’
De engel was niet vermaakt.
‘Laat Adolf Hitler hierbuiten graag.’
‘Gelijk heb je. Hoewel, dat anatomisch detail was voor 100.000 comedians in 2025 hét grootste geschenk.’
De bezoeker leek nu aan te dringen op een antwoord.
‘Luister, 2025: je had 365 dagen. Wat is de balans?’
‘Rustig aan, vleugelmans! 1. Ik ben er nog steeds. 2. Ik heb voldoende inkomen om mijn antidepressiva te betalen. 3. Als ik naar Bach luister, is het leven de moeite waard.’
Het wezen aan het voeteneind tuurde voor zich uit.
‘Hier kan ik niet echt mee aankomen daarboven. Tja, tja, tja. Nog goede voornemens? Werk een beetje mee.’
‘Ik ga meer aan goede doelen geven. Vooral aan ‘CZP’, comedians zonder publiek.’
‘Alle begrip, er is geen publiek dat daar om lacht.
Diederik stapte uit zijn bed en verduidelijkte.
‘Elk jaar is een drama. Het geluk is dat je er per dag maar 1/365 van hoeft te verwerken. Behalve met je buren, kom je die niet in de lift tegen, kan je dag niet meer stuk.’
Hij gooit de gordijnen open, kijkt naar het bed, daar zit niemand… Klassieke verwarring. Dan holt een labrador binnen, springt tegen Diederik op.
‘Goeiemorgen, beste vriend, fijn je te zien! Ik snap het. We gaan gelijk naar buiten. En als iemand zegt: ‘Je had toch geen hond?’ dan zeg ik: ‘Een hond is een engel’.

______________________________________

Blog 1752 – 2 januari 2026
EEN GOED BEGIN IS OOK BEGINNEN

Een gezond en gelukkig jaar gewenst! Dat moet lukken, want op ons paspoort staat geen ‘USA’. Een korte terugblik op de jaarwisseling.

Een politieman over zijn traumatische Oudjaarnacht: ‘Het was een hel! Vuurpijlen vlogen op ons af. Onze wagen stond in een vlammenzee. Ik verlangde zó terug naar mijn oude baan: ik reed een Russische tank in Oekraïne’.
Schademeldingen stromen binnen. Bewoners begane grond in een Bijlmerflat claimden schade aan het dak. Een burger in Roosendaal claimde schade aan zijn Ferrari tijdens het inparkeren: ‘Het gebeurde 23:55!’
De nieuwjaarsduik ging niet door. Je kent het wel: dat evenement waarbij 5000 mannen uit ijskoud water hollen met een micropenis.
Een AI-gemaakt filmpje van ontploffend illegaal vuurwerk stond om 23 uur al op internet. De 13-jarige maker had toen nog beide ogen.
Oudejaarscomedian Peter Pannekoek kreeg een erepannenkoek van de Nederlandse horeca: Pannenkoek Ik Ben Geen Wim Kan.
Hulpverleners werden uren belaagd door psychopaten. De komende zes maanden worden ze belaagd door psychiaters.
In Stadskanaal was een steekincident. De politie tast in het duister, want het was niet de Stadskanaal-Marokkaan.
De Vondelkerkbrand is opgeëist door het Front Middelbare Scholieren Tegen Niet-Chille Dichters.
Getraumatiseerde huisdieren kregen een steuntelegram van de organisatie Dogs & Cats In Gaza.

______________________________________

Blog 1751 – 30 december 2025
SCENE 112 – DRAMA OP DE DREMPEL

BUITENOPNAME – Late avond, een ziekenhuis.
Voice-over: Wie herinnert zich niet Sam Strangle? De charismatische regisseur van westerns als ‘Saddle Rash’? Sciencefictionmeesterwerken als ‘A Space Fallacy’? En romantische comedies als ‘Laugh, or I’ll sleep with you’? Geboren toen het medium nog in haar kinderschoenen stond; hij regisseerde zijn eerste film in kinderschoenen, zonder script. In die pioniersdagen bestond het woord ‘script’ nog niet. Nu resten hem nog luttele uren, voor hij naar het Hollywood in de wolken zal afreizen.
KAMER – Een volslanke zuster rond de 55 (ZS) schudt het kussen van de stokoude regisseur (RE) op. Hij ligt in een 2-persoonsbed, met op het kussen naast hem 3 Oscars.

ZS: U heeft het gehoord? Brigitte Bardot is overleden.
RE: En, schenkt ze haar lichaam aan de dierenvoerindustrie?
ZS: Nou, nou, dat is niet aardig. Wat zit u nou te gebaren?
RE: Zuster, trek de kabels eruit. [Wijst op infusen etc.]
ZS: Meneer Strangle, dan gaat u dood, en da’s een hoop werk. We hebben rond deze dagen al minder personeel.
RE: Zuster, ik ben 99. Mijn laatste film maakte ik 34 jaar geleden.
ZS: Ja, en uw laatste goede 64 jaar geleden. U kunt niet dood. Alle media hebben hun lijstje al klaar: Grote Doden van 2025. U bent te laat.
[RE reikt moeizaam naar de kabels. ZS tikt op zijn vingers.] Nou niet lastig worden, hè? Anders verschoon ik u pas op 6 januari.
[De deur gaat open. Een man, eind 50, geschenk onder zijn arm, stapt binnen (MN).]
MN: Vader, godzijdank, je leeft nog!
RE: Vanwaar de haast, zoon? Sta je dubbelgeparkeerd?
MN: Ik heb chocolade voor je meegebracht.
RE: Ik ben dodelijk allergisch voor chocolade.
MN: Weet ik, maar het was in de aanbieding. Je leerde altijd: Koop in de aanbieding.
RE: Zo kwam ook ik aan je moeder.
MN: [Naar zuster.] Haalt mijn vader het nieuwe jaar? Serieus, geld speelt geen rol.
ZS: Ik zei ‘m: Alle dode beroemde mensen zijn al dood. Het heeft geen zin.
MN: Vader, er is een nieuwe wet: sterf je vóór 31-12, middernacht, dan worden al je films gewist. In je westerns stierven Indianen zonder consent. Je comedies maakten grappen over dieren uit minderheidsgroepen, en in je sciencefictionfilms spraken aliens met een Joods accent.
RE: Dat betekent geen royalties voor jou en die blonde del die je trouwde?
[De deur gaat open. Een blondine, ca. 19 jaar, maakt haar entree. (BO)]
BO: Schoonpapa! Je ademt nog! Dit is zó chill! Mag ik je chocolade?
RE: Waarom kom je een kwartier na je man binnen?
BO: Eh… m’n slipje zat tussen de autodeur.
RE: Gesnapt! Voor wat ik hoor: sinds je 11de draag je geen slipje meer.
[De deur opent. Een vrouw, ca. 45, professioneel gekleed, stapt binnen. (PR)]
PR: Meneer Strangle, ik ben Saskia Glasvrouw, directeur van dit ziekenhuis. Ik vernam: u loopt af, maar er is een pluspuntje: sterft u nét in het nieuwe jaar, krijgt u 4% korting op de kosten.
ZS: [Welgemeend] Meneer, de Gouden Doden zijn al geteld.
MN: [Dramatisch] Pa, je oeuvre gaat in de hakselaar!
BO: [Nerveus] Waar betalen we uw afwezige kleinkinderen van?
PR: [Mild geërgerd] Kor-ting! En graag een 5 sterren review ‘Doodgaan’.
[Een stilte valt. Allen kijken RE ademloos aan.]
RE: Ok, ok… Ik leef nog één week.
[Iedereen springt opgelucht op. High-Fives! Even later zijn alleen RE en ZS nog in de kamer.]
RE: Zuster, trek de draden eruit, en noteer: Overleden 1-1-2026, 0:01u.
ZS: Tuurlijk, bent u gewoon de Eérste Goude Dode 2026!

______________________________________

Blog 1750 – 29 december 2025
SCENE 111 – ZÓ ZOUT…

Buitenopname – een tv-verslaggever (TV) voor hallen met bergen zout. De wind giert als in 1963; onze man oogt ongemotiveerd. Voice-over:

VO: Jean-Paul, je staat voor de nationale zouthallen, vanwaar honderden vrachtwagens onze wegen begaanbaar maken. Wat heb je te melden?
TV: A: Ik stond hier vorig jaar ook. B: Zeg maar niks. [Naast hem schudt een officieel persoon (ED) het hoofd. TV vervolgt:] Nou ja, we zijn hier met Edwin Visch. ‘Edwin’ schrijf je met ‘sch’.
ED: Ha, ha! Dat klopt niet, maar geeft niets. Ik ben de Nationale Bezoutings-Logisticus. ‘Wordt het glad, dan doen we wat’.
TV: Dat wil ik niet eens op een tegeltje in mijn wc. Meneer Visch, zout strooien is toch suf werk?
ED: Ho, ho! Nederland is 44.000 km² groot, waarvan 63.000 m² asfalt. Voorspelt het kwik ijspret, springen onze chauffeurs uit hun bed. Gister zei er een: ‘Hier in bed was het ook glad’. Ha, ha, ha!
TV: [Geen glimlach.] We staan hier te bevriezen en dan zo’n flutgrap? Waar komt dat spul eigenlijk vandaan?
ED: Import, als uit mijnen in Marokko.
TV: Marokko? Dus dat zout is de marihuana voor de weg?
ED: Da’s wat politiek incorrect. Dat gaat er bij onze chauffeurs niet in.
TV: Die zijn allemaal HBO softe studies?
ED: Eerder ‘Ik heb niks met Joden’-Pools. Toffe mannen overigens.
TV: Ik hoor de plichtmatigheid. We drijven af. U bezout ook stoepen?
ED: Zeker. Je komt uit de kroeg? Wij zorgen voor het zoutje bij de borrel.
TV: Sorry, mogen die woordgrappen van de ANWB? Ik glij liever van de A4.
ED: Vergeet ‘t maar. Dan vinden wij uw auto in een sloot in april. Niet goed voor de kikkers, en de lucht!
TV: Ik geloof u graag. Zouten jullie overal?
ED: Jazeker, behalve op slakken.
TV: [Een Mwah-gezicht.] Die humor is hier wel vréselijk belangrijk, hé?
ED: [Zijn gelaat verdroeft.] Wat wil je? Het héle jaar gaat het maar van:‘Zeg Edwin, wat wolde gij voor uwen verjaardag? Een ton zout?’ Of: ‘Edwin, wat eet jij ‘t liefst? Zoute haring zonder haring?’ Het is een tortuur.
TV: Joh…
ED: Ja! Jij hebt makkelijk ‘Joh’ zeggen. Wij houden Holland in beweging en krijgen zout in onze wonden gestrooid.
TV: Daar ga je weer.
ED: Mijn droom was bij de televisie te werken. Reportages maken over naaktslakken, schoonmaken van je koelkast, of verborgen ziektes van het Koninklijk Huis.
TV: Je mag mijn baan hebben. Ik droomde van chauffeur zijn. ‘s Nachts op de weg: Redbull en gevulde koeken, urineren in lege Colaflessen, fijne Roemeenses op parkeerplaatsen. [TV wrijft in zijn ogen. ED legt begripvol zijn hand op TV’s schouder. De mannen kijken elkaar aan. In de achtergrond komt een vrachtwagen langzaam voorbij. ED gebaart met zijn hoofd. TV knikt vragend ‘Ja?’ ED knikt bevestigend‘Ja!’ TV geeft de mikrofoon aan ED, holt naar de wagen, springt in de bijrijdersstoel. De wagen snelt weg. ED kijkt in de camera.]
ED: [Opgewekt] Ja, beste kijkers, wéér een wagen op pad om u veilig te houden.
Wij zien elkaar volgende week wanneer ik u alles vertel over nieuw ontdekte pedofiele grappen van Toon Hermans.

______________________________________

Blog 1749 – 28 december 2025
1-1-2026: WAT VERANDERT?

Ik heb haargroeimiddel gekocht. Ja, voor mijn naaktkat. Die beesies zijn taboe vanaf 1 januari. Als dat niet werkt, smeer ik haar in met tapijtlijm en rol d’r over de vloer van mijn kapper.
De bijstands- en Wajong-uitkering gaat omhoog. Maar die gasten huren altijd en de huren mogen zoveel omhoog: bijstanders worden daardoor Wajongers, en de Wajongers, denk ik, die gaan dood.
De btw op een hotelkamer wordt 21%. Kamperen blijft 9%. Dan weet ik het wel: geen kingsize bed meer in je hotelkamer, maar een gezellige backpacktent. Staat ook leuk op het grasgroene tapijt.
In plaats van 8, mag je straks 20 maanden over erfbelasting doen. Een rouwperiode van 8 maanden was ‘te kort’. En je krijgt korting op erfbelasting als je binnen 8 dagen hélemaal uitgerouwd bent. Nou, die families ken ik wel.
Treinen wordt vet duurder. Maar ze laten je er meer van genieten. Ik zat in de trein en die stond midden op het land stil. Zó lang: op een wei zag ik een kalf geboren worden, en vóór we in beweging kwamen, was die koe al grootmoeder.
Benzine: in 2022 werd de accijns fors verlaagd na de Russische inval in Oekraïne, omdat brandstofprijzen hard stegen. Nu wordt die keihard verhoogd. Kortom: waarom in Jezus’ naam hebben we Zelensky gesteund?
Een huisartbezoek is eigen risico als die er een specialist bijhaalt. Voor mijn huisarts is dat Google. ‘Ja, meneer Van der Sanden, Google stelt voor paracetamol en afwachten’. Terwijl ik zijn Tikkie betaal, zeg ik: ‘Zou je zelf nooit op gekomen zijn, toch?’
En nu wordt het spannend: belasting op water wordt 0,000425 euro/liter. Een douche is gemiddeld 12 liter/minuut. Dus voor een tientje kun je 33 uur douchen. Ik weet al wat ik met Nieuwjaarsdag doe!
Maar het ergste is: je mag nog maar maximaal € 2999 in één keer contant betalen. Nu moet ik 6 keer per maand naar mijn coke-dealer!

______________________________________

Blog 1748 – December 27, 2025
SOME THOUGHTS

Most people never visit the vast majority of the world’s countries. So every major city should have a park, with a selection of people from exotic countries behind bars, in their respective traditional dress, singing songs in their own language, sitting on locally designed furniture, and eating their own food. These parks aren’t called zoo, but Huum. These people are never released and will eventually die there. This naturally makes them depressed, listless, and distant. It will have a motivating effect on the visitors. “Life in such countries must be terrible. Look at the sadness and suicidal look these people have in their eyes. Yes, our country is the best!”

Someone once said that you can say ridiculous things on April Fool’s Day and make people believe it. That was ‘The April Fool’s Day joke.’ Everyone believed it and has been telling ridiculous stories on April Fool’s Day ever since. In reality, that first person was just joking. The millions who came after him were idiots who thought what he said was a good idea. He fooled humanity, and his prank never ended.

People convicted of a crime aren’t locked up, but simply must wear a suit and shoes color-coded to match the crime they committed. Black for murder, purple for theft, pink for pedophilia, and so on. To signify that it’s their last year of punishment, they can choose a tie in a color of their pleasing.

Before civil wars, there was civil love. One side of the country would storm the other, bearing flowers and boxes of chocolates. They would hug and kiss, fall to their knees, and ask to be best friends. This ended, because the arms industry, compared to the flower and chocolate industries, was much better at lobbying.

______________________________________

Blog 1747 – 26 december 2025
KONINKLIJKE KERSTWOORDEN

In de hal bij de Oranje-Nassaus thuis. Lidl-kerstlampjes in overvloed, W-A verschijnt weer.
REGISSEUR: Ja, Hoogheid, uw plaspauze heeft 25 minuten filmtijd gekost, maar allé. Dus nogmaals: gewoon ABN-uitspraak en die handen, laat maar zitten, doe maar als vorig jaar. AKTIE! [Camera loopt.]

W-A: Wat maakt het kerstverhaal zo mooi? Waarom blijft het zoveel mensen raken? Gaat het om vrije dagen krijgen? Of dat kerstpakket, dat aanvoelt als het kusje op je voorhoofd door je moeder, nadat je duikend in het kinderbad je nek brak?
Het gaat om herkenbaarheid: een ongetrouwde moeder, een vader met een beroep waarvan haar ouders zeiden: ‘Jesus! Is dat het beste wat je kon krijgen?’, een kraamkamer met vieze dieren. En dan drie onbekende mannen met rare geschenken.
Het verhaal brengt de heilsboodschap dicht bij huis. Net als de verkiezingen in Duitsland 1933, tenminste volgens mijn familie.
Als ouder denk je aan je eigen kinderen. Je hoopt dat ze vóór hun 33ste wel getrouwd zijn, en uit de handen van de wet blijven.
Jaarlijks worden in ons land meer dan 160.000 kinderen geboren. Dat ronde getal: danken we dat aan de abortusklinieken?
Misschien bent u zelf ouder, groot- ouder, oom of tante geworden. Misschien heeft u geen idee, of ontkent u in alle toonaarden.
Telkens is het aangrijpend dat nieuwe leven te zien. Soms is het zelfs niet lelijk.
Al zijn onze dochters inmiddels technisch volwassen. Ik herinner me hoe het was. Je wereld wordt klein. Je denkt: ‘Ik ben vader. Door het huis lopen in losse badjas en slippers is voorbij’.
Alles valt stil. Ik droeg een headset
met noise cancelling, want bij de bevallingen kermde Maxima in het Spaans en dat versta ik niet.
Dan: dat kleine wezen in je armen. Je wilt het gelukkig maken. Ik zei: ‘Schatje, over 18 jaar vang je 1,4 miljoen, dus nou kappú met dat geblér!’

______________________________________

Blog 1746 – 25 december 2025
ALLEEN IS HET NIEUWE SAMEN

Wat komt het dichtst bij Dante’s Inferno? Kersteten met de hele familie.
Die vreselijk collectieve verlegenheid als oom Peter vraagt: ‘Heb ik al eens verteld…?’ Iedereen kijkt panisch om zich heen, hopend dat één zegt: ‘Dat je ooit een gouden kroon doorslikte, en toen 14 dagen je poep moest zeven? Kennen we sinds ‘98’.
Moeder zet een zwartgeblakerde kalkoen op tafel. ‘Hij zat ietsjes lang in de oven’. Aan tafel heerst stilte. In de verte loeien brandweersirenes.
Je vraagt waar de wijn vandaan komt, want het etiket is driekwart afgedekt door een ‘35% Korting’-sticker.
Ja, de vreugde van Kerst in je eentje wordt zwaar onderschat. Hier onze Top 10 Voordelen Alleen aan de Kerstdis:

10. Geen suffe complimenten: ‘Nou, mam, je hebt je best gedaan!’ Een éénpersoonsprak kiezen bij Albert Heijn. Dat is pas je best doen!
9. Niet dat zielige: ‘Oma is er dit jaar niet meer bij’. Die werd 99! Ze was blij dat het voorbij was.
8. Superkleine afwas: eet van een papieren bord. Wél met kerstdecoratie.
7. Je schenkt jezelf in. En geen hond zegt: ‘Je hoeveelste is dat al?’
6. Tussen de gangen op je mobiel? Helemaal niet onbeleefd.
5. Niet verplicht helpen afruimen. Komt zaterdag wel.
4. Het beste stuk vlees op de schaal? Da’s voor jou!
3. Na drie gangen je broek losmaken. Who cares?
2. Onder tafel je schoenen uit. Tuurlijk!
1. Achteraf niet ‘Home Alone’ kijken. Gewoon PornHub.

(Plaatje links is wat ik vanavond eet in héérlijke stilte. Plaatje rechts is mijn pianolerares.)

______________________________________

Blog 1745 – 24 december 2025
TWEEPERSOONSKAMER IN BETHLEHEM

Kerst 2025, je zoekt een hotelkamer in Bethlehem. Booking.com zet bovenaan het Saint Joseph Hotel. Serieus! Saint Joseph Hotel! Als er iemand totaal niet betrokken was bij de kerstbaby, dan was het wel die armlastige timmerman.
Ik bedoel: is er een Netflix-serie over die gast? Koop je zijn wijsheden op HEMA-tegeltjes? Veilt Christie’s weleens een dressoir gesigneerd ‘Timmerzaak J. van Nazareth, ook voor al uw maatwerk crucifixen’?

Bethlehem ligt in de Westbank, stevig in Israëlische handen. Palestijnse handen vind je er meestal gebonden op hun rug. Maar wat wil je? 4-5 jaar! Het zijn terroristen!
De Tuin van Gethsemane ligt op luttele 9 kilometer; voor toeristen 25 minuten met de bus. Voor de inheemse Palestijnen 3,5 uur door 9 hardnodige roadblocks. Voor je ‘t weet, smokkelen ze olijven! (Zijn trouwens heerlijk!)
Gethsemane is dat stadparkje waar Jezus en zijn matties ‘s nachts uithingen.
Hij wilde nadenken; de rest viel prompt in slaap. Ja, na drie kebabs en 6 wijn ga je onderuit. Jezus was zó kwaad; gelukkig verscheen zijn geraas gecensureerd in het Nieuwe Testament. Verwijderd werd o.a. het woord ‘kankerjoden’.
Judas verraadde er onze Messias aan de Romeinen. Het was een inkoppertje: ‘Die extreem blanke, met mooi geknipte baard, naïef uit z’n ogen kijkend: DAT IS HEM!’
Nu loopt het vol christenen, die hopen Tom Hanks tegen te komen.

Saint Joseph Hotel biedt: ‘air-conditioning, private bathrooms, free WiFi, TV, electric kettle and a wardrobe’. Het Palestijnse kamermeisje zal bevestigen dat ze dat ook had thuis, tot ooit ‘s nachts bulldozers kwamen.
De ‘Jasmine Room Double Bed’ kost € 105 per nacht. 2025 jaar terug was dat een pijnpuntje: Josef en Maria waren niet getrouwd, dan onder één laken? De receptie zal Josef gezegd hebben: ‘Uw verloofde ziet er vet hoogzwanger uit. Wilt u daar wel mee in één bed?’
Ik leef mee! 22 jaar terug lag ik naast mijn hoogzwangere partner. Weeën in volle heftigheid! De kraamverzorgster had telefonisch gezegd: ‘Komen ze om de minuut, dan gaat het gebeuren. Geeft u dat uw man door?’ Mijn vrouw zei: ‘Eh… nee, die slaapt al’. (Waar gebeurd! Hahaha!)

______________________________________

Blog 1744 – December 22, 2025
SANTA CLAUS STILL IN A BAR…

Santa says, “I’m so confused.” “How come?” the bartender inquires. Santa replies, “You ask people what brings them in a Christmas mood, and they tell you: watching Die Hard.”

The bartender says, “I heard in Europe survival kits are a big gift this season.” Santa replies, “Absolutely, and you should see their faces when they discover what I put in: caviar and a Russian dictionary.”

Santa says, “I put an age limit on children on my lap.” “Why that?” the bartender replies. Santa says, “Ask a 13-year-old girl in Texas what she wants; the answer is always an abortion.”

Santa says, “I hate climate change.” The bartender says, “Because?” Santa explains, “I requested AI to draw a picture of me in the snow. AI asked, ‘What’s snow?’ “

The bartender asks, “Santa, what’s your stance on the LGBTQ+ issue?” Santa gets furious, “I f***ing hate it! You ask an 11-year-old girl what she wants for Christmas, and she says, A penis.”

Three Santas sit in a bar. The bartender says, “OK, who’s the real one?” The first one shouts, “You’re a racist!” The second one shouts, “You’re an anti-Semite!” The bartender asks the third Santa, “What can I get you?”

Santa says, “Did you know I’m actually very slim? It’s this suit that makes me look fat.” The bartender replies, “Well, actually I’m not a bartender. I’m a homosexual Taliban fighter. My job is a front to attract alcoholic Boomers.” Santa remains silent. The bartender asks, “Same again?”

______________________________________

Blog 1743 – December 21, 2025
SANTA CLAUS SITS IN A BAR…

Santa looks sad. The bartender says, “Why the gloomy look?” Santa replies, “Children think I’m fake. “ “How come?” the bartender inquires. Santa says, “I’m not in the Epstein files.”

The bartender says, “I heard you sent Christmas gifts to Russian soldiers at the Ukraine front.” “Correct, and they were not happy at all!” Santa replies. The bartender asks, “Why not?” Santa says, “I send the gifts by drone.”

The bartender says, “I was told something happened to Rudolf.” Santa replies, “Yeah, terrible. I sent him to Gaza to ask the kids what they wanted for Christmas. They ate him.”

Santa says, “I got a call from one of my reindeer. He had lost his wallet, and if I could immediately transfer money.” The bartender asks, “What did you do?” Santa says, “It was a scam! A reindeer with an Indian accent?”

The bartender asks, “Say, Santa, do you have a tattoo?” “Yes, I do.” Santa replies, “On my chest. It says, If after heart failure you do not resuscitate me, six reindeer go to the slaughterhouse.”

The bartender asks, “Hey, Santa, is it true you don’t land in the US anymore?” Santa replies, “Absolutely! I’m a citizen of the North Pole. Before you can count to two, you’re dragged to Venezuela!”

The bartender asks, “Are you sad you’re not in the Epstein files?” “Are you kidding?” Santa replies, “I got a zillion photos of 11-year-olds on my crotch.”

______________________________________

Blog 1742 – 20 december 2025
EEN VERNISSAGE
VOLGENS CARL JUNG

De deur van het toilet ging open.
Max kwam naar buiten; zijn houding duidde erop dat hij zich in dat kamertje even alleen voelde als in deze galerie met zijn recente fotowerk in te dure lijsten. In een hoek boeketten in twee emmers, getuigen van de vernissage gisteren. Ik was er niet bij. Mijn psychiater vierde een ‘25.000 uur Patiënten Op Mijn Bank’-jubileum, en verscheen ik niet, dan zou hij me opnemen in zijn biografie.
‘Vincent!’ riep Max me toe, terwijl hij de punten van zijn overhemd in zijn broek stopte. ‘Je kon niet komen!
Maar goed ook: het was zó vol.
Je kent de beelden van de perrons
op Auschwitch?’
‘Nee,‘ zei ik, ‘Ik zag nooit meer Steven Spielbergs films na ‘ET’. Die was zó racistisch’.
Met een wijd gebaar wees Max op de afdrukken van zijn liefde en obsessie: verlaten, obscure, pijnlijke gebouwen en ruïnes. Hij gebruikt de recentste Photoshop om een 3 mm grote worm in beeld weg te vagen.
‘Dat zijn de prijzen, maar voor jou als vriend is er te onderhandelen.’
Ik knikte dankbaar: ‘Dat hoorde ik
ook vorig jaar bij mijn kidnapping in Kazachstan’.
Mijn blik ging van beeld naar beeld. Ooit zag ik een serie foto’s: ‘Afhaalmaaltijdkliekjes na 9 dagen (zomer; buiten koelkast)’. Max legde gebouwen vast, maar de parallellen waren evident.
Ik plaatste de tip van mijn rechterwijsvinger op mijn kin (de weggever van: nu komt iets intellectueels), en zei welgemeend: ‘Max…’
De kunstenaar las in de drie punten dat geen verkoop zou volgen, bleef toch aandachtig.
‘Symboliseren de gebouwen psychische structuren ooit doelmatig, maar nu overbodig? Staat vastleggen voor transformatie weerspiegelen,
in plaats van nostalgie? Belichamen
de schaduwen afwijzing of onderdrukking?’
Max had het enig juiste antwoord:
‘Wil je koffie?’ En hij liep naar een espressoapparaat op een Rietveld buffetkast.
Terwijl het koffiemachien steunde en stoomde, sloot ik mijn recensie af.
‘Holle structuren staan voor innerlijke complexen en archetypische beelden, onbewust erop geprojecteerd.
Maar wees gerust: het gaat om perspectief, niet pathologie.’
We straken neer in Giò Ponti’s Superleggera stoelen, roerden rustig en in de juiste richting door onze espressos.
Na 6 seconden zei Max: ‘Het schiet dus niet op met je scheiding?’
Na 4 seconden zei ik: ‘Deze foto ga ik kopen en hang ‘m op in mijn toilet’.

______________________________________

Blog 1741 – December 19, 2025
IT’S ALL IN YOUR GALLBLADDER

The L.-H. Oswald State Prison in Arizona has renamed its execution chamber the “Trump Serves You Right Room.”
Your last meal is whatever you like at McDonald’s. Your last words must include “Amazing President,” and the injection you receive is gold.
My point is: do we really need our gallbladders? Let’s delve into the fascinating world of this stone producer.

The gallbladder, also known as the “cholecyst” or “No, not cyclist,” stores bile before it is released into the small intestine. No small intestine asks for this, but digestion is utterly undemocratic.
In humans, the gallbladder is located beneath the liver. Its position can vary among animals; common locations include: between molars 3 and 2, in the left armpit, and in the kitchen cupboard above the sink.
Bile helps process fats. People who eat a low-fat diet, like the Japanese (10 kilograms of seaweed contains 1 atom of fat), have a very unemployed gallbladders, who spend their time learning Chinese, bobbin lace, and masturbating.
Gallstones can cause considerable pain. We see gallstone carriers walking around shouting, “Ouch! Ouch!”
The organ is shaped like a pear. Once removed, for example, because of gallstones, it goes well with chocolate sauce.
The structure consists of several layers. Scientists around the world refuse to specify this number. “We don’t want to lose our jobs.”
In rare cases, the gallbladder fails to develop at all. Some people with this diagnosis have visited their parents “to get their money back.”
One of the gallbladder’s functions is to protect against carcinogenesis. That word doesn’t exist, but all insurances cover it, so who cares?
Gallstones are diagnosed using ultrasound. Examples include Philip Glass, Led Zeppelin, and Trump speeches tested on a lie detector. After such a diagnosis, most patients long for a Happy Meal.

______________________________________

Blog 1740 – December 18, 2025
A NORWEGIAN IN PARIS, TEXAS

(If you’re not into Gershwin’s music or Wim Wenders’ movies, skip the title.)

Bjurnknøtgannur Frolkebergstad- landdahl, the most average Norwegian guy you’d ever find, is determined: he will honor the invitation to come to the United States. But why go from a country with 367 compulsory avalanches a year, to a nation with 376 illegal abortions an hour? The reason is simple.

Bjurnknøtgannur is ‘Bjur’ for friends and his great-great-grandmother. Please note: in Norway, family trees older than four generations are chopped down and exported to the Netherlands, which uses them for deliberately poorly founded Amsterdam houses, to attract affluent American tourists and affluent Japanese architects, who all go to local Polish hookers, and then write reviews saying, “Dutch sounds like Russian.”

Bjur, our heroic Norwegian, worked at the pedicure shop Varmt Reinsdyr, during the summer, the season with 40 inches of snow. During the winter at Kule Reinsdyr, the season when weathermen freeze to death.
However, Bjur saw no future in filing reindeer hooves. The animals tipped appropriately (albeit in Finnish coins), but the small talk was frugal, and repetitious. No, they had “not seen the latest Marvel movie,” nor had they made “plans for the weekend.”

Bjur understood: the United States was his dream destination. He had been on holidays to Israel (one cream cheese bagel for breakfast, and you crave building a settlement anywhere), Serbia (children on their way to kindergarten carrying their sandwiches, colored pencils, and handguns), and Thailand (where you feel like the elite, since your hotel bed comes with fresh linen and 12-year old girls).
Bjur wanted to find it all in one, without having to fly around the globe. We understand: your ecological footprint!
Will Bjur pave the way for Scandinavians to flock to Florida?
Will raw salmon be the next fish fingers?
Will evangelist churches be remodeled into life-enhancing saunas?
And might the influx of blue-eyed, blond hair, six-foot-tall elements eliminate the class of too-white teeth, makeup tinted, fourth-generation Nazis? Stay tuned; more after the break.

______________________________________

Blog 1739 – December 17, 2025
SCENE 111 –
CONFRONTATION AT LUNCH

Early afternoon – Slowly zooming in on a modernistic restaurant overlooking a red-brown park. VOICE OVER (John): ‘Quickly during the anticipated lunch with RD, I realized I had tuned in on his nihilism. My analyst had warned me, ‘When eating yogurt, you become
yogurt. Why?’
INTERIOR: fine dining; RD and JHN are forking away the starter, the Golden Jackfruit Close-up, for which both had decided to take off their glasses.

JHN: How are your kids doing?
RD: They’re doing.
JHN: Sorry to hear that.
RD: Yours?
JHN: Only cost money.
RD: Make ‘em bleed one day for your retirement home.
JHN: That’s in the books. By the way, my wife says hello.
RD: Tell her I didn’t say hello either.
JHN: Just my plan. [The waiter drops by.]
WTR: Is everything all right here?
RD: [Taking a huge bite.] This is disgusting.
JHN: [Also taking a huge bite.] Mine is worse.
WTR: [Uninterruptedly smiling.] Great, let me know if you need something. [EXIT]
RD: These servers are morons. Where do you find a gay when you need one?
JHN: This place is only filled with old people.
RD: Eating here feels like getting closer to death.
JHN: I think I’ll write that in my review.
RD: You did that last time, when you paid in Reichsmark.
[A lady of indeterminable age passes by; her scarf falls on the floor. As RD looks at it, she picks it up herself, addresses RD.]
SHE:There were times a man would pick it up for me.
RD: The men interested in you died of old age. [EXIT SHE, fuming like a technology museum steam engine. The waiter takes away the finished starters. RD looks at JHN.] So why are we here?
JHN: Firstly, to celebrate, I’ve freelanced for you for over 14 years.
RD: So do my kidney stones; continue.
JHN: Just kidding. I take your jobs because it is easy money, and you buy anything.
RD: I sent shit to you, and you are my favorite freelance toilet paper.
JHN: You pay so badly, your middle name should be ‘Scrooge.’
RD: Your design is so outdated, it can only be printed in letterpress.
JHN: If I post online that I work for you, my viewers start fundraising.
RD: If I admit I employ you, the ICC indicts me.
[The waiter arrives, puts down two plates.]
WTR: One Mini Beef Wellington, and the Crispy Bacon Potato Roses. Enjoy.
RD: [To WTR.] We are enjoying ourselves. We have a taste of honesty.
JHN: It’s crispy and not mini. [WTR looks confused. RD points at a man at another table in a wheelchair.]
RD: I think his wheels need greasing. See you later. [EXIT WTR.] So where were we?
JHN: I want to stop working for you.
RD: [Seemingly ignorant, looks at his plate.] I had this before.
JHN: You heard me? [RD communicates to the waiter at a distance for a new bottle.]
JHN: I hate you.
RD: I hate you too. [Raises his glass.] To our next 14 years!

______________________________________

Blog 1738 – 16 december 2025
VOLO IN D’N HAEG – IV

De voorzitter van de Tweede Kamer (VRZ) gebaart.
VRZ: President Zelensky, the microphone is yours.
[Onhoorbaar zacht in de BBB-fractie:‘Straks neemt ie ‘m mee!’]
ZEL: Thank you mister chairman, this is the fourth time I have the honor to address this assembly.
[Een kamerlid van de VVD tikt op de interruptiemicrofoon.]
VRZ: U heeft een punt van orde?
VVD: Ja, de vierde keer, met All Due Respect, maar What’s New? Onze time is ook money. [ZEL gaat stoïcijns door.]
ZEL: We need the same support as we got at the beginning.
[Iemand v.h. GroenLinks dringt zich naar voren.]
GRL: Onze fractie wil weten of stappen gezet zijn de oorlog klimaatneutraal te maken.
ZEL: I was in London, Berlin, Rome and Vatican City. [Een PVV-er nu aan de microfoon.]
PVV: You are Jewish, how about Israel? Netanyahu knows all about being attacked by terrorists, many of them not even 4 years old.
ZEL: Poetin always blames others. He only believes in money and power.
SGP: Over power gesproken. Ik weet niet hoe lang dit duurt, maar wanneer is de plaspauze?
VRZ: President Zelensky, time for a break. You get 700 million extra next year. OK?
ZEL: And?
VRZ: Eh… Ik stel voor een stemming door handen opsteken: wie is voor dat hij ook een jaarabonnement Efteling krijgt? (…) Aangenomen.

Die namiddag op de thee bij de koning.
WIL: So how do you feel?
ZEL: I now know how a world tour of Taylor Swift feels. Fuck me!

______________________________________

Blog 1737 – December 15, 2025
BIDEN OPENS SATURDAY NIGHT LIFE

[Applause] Thank you, thank you. Why am I here? Many people find me boring. I’m not in the Epstein files.
But it doesn’t cost me any effort to stay in the news. Trump mentions me 34 times a day.
Obama asked me why he’s mentioned less. I said, “Donald is afraid of Michelle.”
Trump used to call me Sleepy Joe. Now he dreams about me… during cabinet briefings.
Someone who’s not in the Epstein files is Karoline Leavitt. She was too old.
I’ll tell you, Donald has great ideas. Last week, I had a light cold. I immediately took an MRI scan.
Trump has kidney failure. I wanted to buy a ‘Get Well Soon’ card. The guy in the store said, “How about a ‘Get Well’ card?”
And you won’t believe this, I bought his cryptocurrency. The previous owner wanted to be paid in rubles.
Did you see him pardoning the Thanksgiving turkey? He pardons everybody that gives to him.
Friends, I’ll admit something: I did sign with an auto pen. But at least I had read what I signed.
Isn’t it too bad Melania doesn’t go out that often? Maybe with her accent, she’s afraid of ICE.
Did you know I have a tattoo on my chest? It reads, “If after heart failure you resuscitate me, this government will send you to Venezuela.”
We’ve got a great show for you tonight….

______________________________________

Blog 1736 – 14 december 2025
EIGEN LHBTIQ+ EERST!

‘Het tast den Nederlandschen cultuur aan!’ Dat lazen we eind jaren 30 over de Joden die Nazi-Duitsland naar hier ontvluchtten. En terecht! Ineens had ons landje een overschot aan wetenschappers, klassieke muzikanten en veel betere komieken. Terug naar de dertiger jaren van deze eeuw: The Yanks are coming. De aanvragen voor verblijfsvergunningen voor Amerikanen vliegen als hotdogs de winkel uit. Begrijpelijk: zette je daar je fiets in 1971 tegen een brandweerkraan, betaalde je als Permanent Resident 34 van 34 jaar belasting, of heb je salsasaus in je mondhoek, de gemaskerde Helden zonder ID sleuren je van het asfalt.
En natuurlijk willen ze naar hier: wij zijn een Engelssprekend land; een abortus heb je sneller dan een loodgieter; en God is even geloofwaardig als een kraslot.
Er komen veel van de lhbtqi+ gemeenschap. En daar knelt de slip. Ik ben agnostisch, maar ‘Eigen lhbtiq+ Eerst’ ! Bellen met Lex Langboter, voormens van de ngo Onze Plus In De Min, en ook in te huren als schietschijf op gereformeerde uitjes.

– Lex, Amerikaanse lhbtiq+’s erbij, is dat geen verrijking?
– Hallo! Wij staan al jaren op de barricade. Eén Amerikaanse gay neemt de plaats in van 3 Hollanders. Dan is onze site ook in het Nederlands. Straks vragen die nieuwkomers: ‘Why?’
– In de VS komen er binnenkort reservaten voor hen!
– Luister, over een jaar ruiken al onze binnensteden naar vanille en amber. Als je géén figuurtje in je koffie wilt, ben je homofoob. Het vlak helt!
– Het gaat om het gebaar. Dankzij Amerika spreken we nu geen Duits.
– Spraken we maar Duits! Dan hadden we fatsoenlijke Weihnachtsmärkte, bij Albert Heijn de prijzen van ALDI, en géén huisartsen met hun eeuwige paracetamol.
– Wat dan? Tot je paspoort krijgen verplicht hetero zijn?
– Dat gaat met onze toekomstige minister-president niet lukken. Jetten is schuld aan het geile imago van Nederland: altijd die glimlach!

______________________________________

Blog 1735 – December 13, 2025
SUPERCALIFRAGILISTIC-EXPIALIDOCIOUS

Dick Van Dyke celebrates his 100th birthday today. He is a former movie and former TV series star. That’s two useless words in one sentence: after
a century, all of us are a former anything.
Dick, unlike most of us, was amazing. I remember seeing him in the musical ‘Mary Poppins’ in 1964. He did a great job, being only 78. The score was written by Mozart, present at the premiere. Good old days.
He’s an Emmy, Tony, and Grammy winner. (At his heyday, Oscar wasn’t born yet.)
Dick published a book, ‘100 Rules for Living to 100: An Optimist’s Guide to a Happy Life.’ A surprising title: in my view, if you are an optimist, you do not want to become 100 years old. Seriously, at that age, if you have sex with a woman of 55, you’re arrested for pedophilia. Your doctor says, “Remember the tumor you got at 61? It died of old age.” Way down your family tree, a child is born. The English language has no word describing your relation.
“Exercise increases your chances of a long life, and Van Dyke tries to move every single day,” so I read. Big deal! I’m 67 and stopped trying to move every single day. Our hero does yoga and stretching, and “can touch his toes.” Well, well. I haven’t touched mine in three decades, and that’s the best thing that ever happened to me.
His books speak about having pets, singing every day, and saying yes to things as often as you can. It makes you reminisce. As a child I had a pet, whom I told I wanted to grow old with her. Very shortly after, my father took the dog to the vet. He said, “It wasn’t my idea.”
Than: singing every day. Do you do that? We Dutch are no singers. When our national anthem is played, we only breathe out melodiously. It’s the law.
I used to sing in the shower. The utilities company cut off my water supply.
Anyway, Dick Van Dyke has a point writing about “saying yes to things as often as you can.” So true! There is too much negativity in the world. When my spouse said she wanted a divorce, how could I say ‘No’?

______________________________________

Blog 1734 – 12 december 2025
FAMILIE? HEERLIJK!

Morgen wordt mijn Duitse schoon-
vader 90 jaar. Ik ben er niet bij. Op zo’n feest heeft mijn 86-jarige schoonmoeder liever niet te veel mensen over de vloer. Ik zei een keer: ‘In 1940 kregen we jullie over de vloer, en de taart was te klein’. Daarna bespaarde ik enorm op internationale treinkaartjes. Dat geld doneer ik aan het Israëlische leger: de kleinkinderen van Holocaust-overlevenden. De cirkel is rond!
Zo, de vaart zit erin. Ik geef natuurlijk niks aan het IDF. Artsen zonder Grenzen is mijn hoofdgesponsorde. AzG snelt te hulp, waar anderen wegsnellen. Die slogan bood ik hen gratis aan; het antwoord was: ‘Was jij vroeger copywriter voor Durex?’

Terug naar mijn familie tussen hier en Leningrad. De ouders van mijn ega zijn van vóór de oorlog. Gen-Z: ik bedoel de oorlog waar méér aan verdiend is door Hollywood en de gamingindustrie dan de financiers ervan destijds. Ik bedoel de bankiers waarvan de naam meestal eindigde op ‘stein’.
Wat mijn Duitse relaties hebben meegemaakt, je kwam er nooit overheen:‘Schoonvader, ik heb de Beatles hun eerste album voor me laten signeren’. Zegt hij: ‘Voor mij heeft Wagner Tannhäuser gesigneerd’.
Hij was vroeger een gerespecteerd elektrotechnicus. Wij kochten ons huis in 1998, en hij kwam langs om de bedrading te renoveren. Het is je familie, dus ik heb nooit durven klagen, dat als ik het gas aandoe, op de zolder het licht aangaat.
Dan mijn schoonmoeder: een bijzondere vrouw. Zij en haar familie werden weggebombardeerd uit Hamburg. Binnen 24 uur stonden ze met lege handen in een dorp dat bevolen werd hen – en nog 2000 Hamburgers – maar op te vangen. Ze vertelde me dat, en ik antwoordde: ‘Met lege handen? Ach, op vakantie neem je altijd te veel mee’. Wat denk je? Er kon geen glimlach af!
Maar alle respect voor die vrouw. Ze streek eens een overhemd voor me. Thuis haalde ik het uit mijn koffer. Het hemd geldt nu als cultureel erfgoed.
En mijn ouders? Papa wist niet wat de bovenkant van een hamer was, en had mama gestreken, dan schoot de Kringloop in de lach.

______________________________________

Blog 1733 – 11 december 2025
DISCOUNT DOODGAAN

(Spoiler Alert: Tere ziel? NU afhaken!)
Vandaag iets vet triests in de krant: een meisje van 18 gaat dood aan kanker. Geld voor een ‘liefdevol afscheid ontbreekt’. Haar woorden! In 3,5 uur haalt ze 40 mille op. Liefde kost dus geld. Wat is dat? Postmortale prostitutie? Wie wil ze dat ‘My Way’ zingt? De Toppers? En de cake? Moet die gebakken worden door De Librije? Wie moet haar kist dragen? Epke Zonderland?
Ja, ja, ja, noem me ongevoelig, maar bezoek ook eens Uitvaartnummer1.nl. Voor € 1.250 staat een vaas met jou op de schoorsteenmantel. Die variant heet ‘Crematie Stil’. Ik heb er een paar meegemaakt, en wie zich stil moest houden, kroop altijd achter de microfoon. Een oom van me ritselde met papier op het spreekgestoelte; ik sloop dubbelgevouwen weg van de eerste rang, en fluisterde met welgemeende glimlach naar de familie: ‘Plaspauze!’
Crematie Stil geschiedt zonder aanwezigen. Ik voel er wel wat voor. Lijkt het net op mijn verjaardagen. Dan komt ook nooit een hond.
Ondersteuning is telefonisch. Je mobiel gaat: ‘Hallo? Over papa’s crematie? Tuurlijk, vertel maar. Ik zit in de sauna, maar dat maakt niet uit.’
Van Uitvaartnummer1.nl wordt de meest gekozen: ‘Crematie Nummer 1’. Het verschil? ‘Gelegenheid familiebezoek’ en een slordige € 1.000 extra. Iets ontgaat me: welk budget familiefeestje kost € 1.000? Een krat bier van de Lidl, rosé van Gall&Gall, borrelnoten van de Aldi? Wie heeft geen familielid waarvan je zegt: ‘Als Henk niet komt, daar heb ik zó € 500 voor over’?
De site biedt een variant met persoonlijke bespreking. Ik ken dat: ooit zat een uitvaartprofessional tegenover ons, en las voor: ‘Uw vader wilde opgebaard worden in de achterkamer…’. Ik verslikte me: ‘Serieus? Dat is zó slecht voor de waarde van het huis’. Mijn moeder zei:‘Onder zo’n kist, hoe kun je daar stofzuigen?’ Mijn zus hakte de knoop door: ‘Vergeet het maar. Dat gaat stinken. Zijn aftershave was sinds 1962 Old Spice. En daar procedeert de buurt al tegen sinds 1963’.

______________________________________

Blog 1732 – December 10, 2025
PIZZA PER SEMPRE!

Today, classic Italian food was declared UNESCO Cultural Heritage. Such great news! At the age of 10, I already knew it was extraordinary.
My parents had taken my little sister and me on holidays to Germany, Spain, Denmark, Andorra (remarkable, for the country in those days allowed 4 tourists per year), and Luxembourg (which in the sixties had 11 citizens). But only in Italy, after three days enjoying local cuisine, I had no diarrhea.
Once, I participated in a workshop, ‘Pasta Making for Dummies and Other Americans.’ The chef maestro stood shaking in front of the class. His Air Italia flight was the only one that year making it over the Alps.
Rumor had it he was a relative of Mussolini. This was never confirmed, but all female participants under the age of 46, gave birth in nine months.
So, top-notch pasta making: is it the ingredients, harvested by 120-year old grandmothers? Sensuous kneading of the dough, which left you with pride and clean fingernails? The oven temperature right to a tenth of a degree? 
If it was just that simple! We stood around a pan of tartuffo bubbling in salty water. The culinary wizard, a twin brother of Luciano Pavarotti, informed us of the last magic trick to achieve UNESCO level. (Like Pavarotti, he held a white handkerchief in his right hand. This had disappeared as we looked at the pan on the gas stove. One of us asked where it had gone. Our guru nicknamed him Freddo. Haven’t heard much of the guy since.)
How to achieve the edible version of a Leonardo da Vinci? An opera libretto was being handed out, and while evaporating water filled the kitchen so effectively that my contact lenses fogged up, we understood the finishing touch was singing the ‘Gypsy chorus’ from Verdi’s opera Il Trovatore. We did, so entrancing, so emotional, so ridden with a Dutch accent, a crowd flocked in from the street, gave us an ovation, roses and underwear flew through the air.
The pasta was sensational. Knowing we would never be the same, the students stumbled out. The Food Master asked me to stay after class. He said he was moved by my dedication. His pocket square was my slip.

______________________________________

Blog 1731 – 9 december 2025
ER IS EEN KERSTPAKKET
GEBOREN OP AARD

Vraag: wie heeft 14 snijplanken, en van wie ligt steevast de eerste week van januari z’n hond op intensive care? Antwoord: de Nederlandse werknemer, met als hoogtepunt op weg naar je 67ste: het kerstpakket.
We houden van tradities, dus ELK jaar zit daarin keukenhout en een blik onbestemde ragout, dat gelijk voor je labrador is.
We worden ongevraagd multicultureler, dus die flacon glijmiddel is uiteraard halal. Dat glas kersen op obesitas-sap? Je partner vraagt: ‘Liet jij of ik die vorig jaar vallen?’ En jij zegt: ‘Vorig jaar was ‘24, een even jaar, dan zal jij het geweest zijn’. De zoute kaasstengels? Die zijn voor oma. Al het eten in haar verzorgingshuis is sowieso te zout, dus dit kan er wel bij.

Die dozen Loon-Slaaf-Troost ontvangt maar liefst één op twéé landgenoten. Het heeft de emotie van een dertiende maand, ze kosten drie uur salaris, en terwijl je ze openmaakt denk je: ‘Het is hier zo veel beter dan in Soedan’.
Ik werkte ooit voor een bedrijf dat in Kerstvrijgevingheidsdwang een mountainbike weggaf. Een mountainbike! De grootste hoogte die je hier opklimt, is je stoep. De folder die erbij kwam zei: ‘Versnelling 5 t/m 25? Ach, die gebruikt u toch niet’. De banden hadden zo’n extreem profiel; na mijn eerste ritje zat een dakloze erin verstrikt.
In mijn wijk werd snel bekend dat ik twee fietsen had. Ik deed mijn voordeur open; daar stond een rij 12- tot 13-jarigen om me van dat probleem af te helpen.

Terug naar de kapitalistische kerstterreur: iedereen van belang krijgt een bonus, niet zo’n doos Lidl-producten-die-er-niet-als-Lidl–uitzien. In de metro zitten met een roodgestrikt cadeau? Dan is het duidelijk: je bent één graadje hoger dan de Roemeense schoonmakers van Tempo-Team.
Je weet, mijn zoon werkt voor een totalitair bedrijf in Amsterdam-Zuid. Jong talent moet je happy houden, dus die kwart m³ nutteloosheid wordt hem bespaard. Over twee weken komt hij thuis met opties. Zijn moeder zet de avonddis op tafel. Hij roept: ‘WTF?’ En vader zegt: ‘Voedzame ragout, jongen! Mijn Kerstpakket 1994’.

______________________________________

Blog 1730 – 8 december 2025
SCENE 110 – SCHOFFELBRIGADE

Buitenopname: een groot schoolplein met weelderig onkruid. Drie man en een vrouw in bedrijfskleding schrapen met schoffels tussen de tegels.
Een van de mannen draagt een ghetto-blaster op zijn rug, die het gekras van schoffelmetaal begeleidt met actuele rapmuziek, d.w.z. elke zin bevat 1x ‘Bitch’, 2x ‘Ass’ en 4x ‘ICE Detention Center’.
Het moet laat in de middag zijn, want geen leerling is te zien.
Een schoffelaar, jong en met iets Noord-West-Afrikaans, rust even op zijn werktuig, vraagt zijn collega, grofweg 41 jaar, wat mager (niet door sport) en met tatoeages tot ín zijn oren, voor de vuist weg:

MAN 1: Hé broer, waarom ben jij hier?
MAN 2: [Trekt een sjaffie, sinds vanmorgen 6:57 geplakt aan zijn onderlip eraf. Hoest professioneel.] Ik had een baan bij een hoveniersbedrijf. Leuk werk! Maar ik had een akkefietje met Justitie. Moest ik 240 uur schoffelen. Ik vraag die rechter:
‘Dat is al mijn baan! Telt dit op bij mijn pensioen?’
MAN 1: Logisch, man!
MAN 2: Zegt die rechter:‘Dit is schoffelen als straf. Niet als beroepsinvulling’. Ik zeg: ‘Voor 98% van Nederland is beroepsinvulling gewoon straf’.
MAN 1: Respect! Je bent taakstraffer. Wat had je eigenlijk misdaan? Als ik het vragen mag.
MAN 2: Tuurlijk. Via Snapchat had ik een klus gekregen: iemands gezicht verbouwen voor € 2.000. En ik kon reiskosten declareren.
MAN 1: Iemand moet het doen.
MAN 2: Vind ik ook. Maar de rechter zei:‘Dat horen we hier de hele dag’. En hoe kom jij hier?
MAN 1: Dit is het bedrijf van mijn neef. Hij wilde me een kans geven. Hij zei:‘Je hebt 11 jaar gedaan over het vmbo. Je moet talent hebben!’
MAN 2: Jullie gasten hebben altijd van die neven!
MAN 1: Zekers. De zus van de nicht van mijn moeder? Da’s de beste neef die ik ooit had.
[De derde man van de schoffelbrigade mengt zich in het gesprek. Hij schudt wat onwillekeurig met zijn hoofd, maar dat mag tegenwoordig.]
MAN 3: Eh, eeeeh, jaa, jaaaa, morgen!
MAN 1: [Discreet naar MAN 2.] Hij heeft een chromosomenprobleem. Ons bedrijf loopt binnen op de subsidie. [Naar MAN 3.] Ja, geen leerlingen meer, hé?
MAN 2: [Discreet naar MAN 1.] Sorry?
MAN 1: Hij schoffelt graag meisjes van 14. Wat wil je? Traumatische jeugd. Zijn vader werkte voor John de Mol.
MAN 2: [Naar MAN 3.] Schoffelen, mooi werk! [MAN 3 likt zijn schoffel af.]
MAN 1: [Zachtjes naar MAN 2.] Rustig! Hij heeft ook ijzertekort.
[De vrouw van het schoffelend team komt erbij. Zij heeft geen enkele tattooage, en lijkt een type dat al op haar derde hockeyde.]
VRW 4: Hoi, jongens. Zo dadelijk komt een team van het Algemeen Dagblad voor een interviewtje. Zijn we er klaar voor?
MAN 1: Wat willen ze: ‘Lage loners nog steeds uitgebuit’?
MAN 2: ‘Veroordeelden op weg naar nieuw trauma?’
MAN 3: ‘Onkruid is het nieuwe steak tartare?’
[ Een pers-camera-ploeg holt het schoolplein op. Een klaarblijkelijke AD-regisseur roept:]
REGS: Ik wil een shot met vier man voorovergebogen, zweet op hun gezicht!
[Een 14-jarig meisje komt uit de school. Waarschijnlijk een nablijfster. MAN 3 sluipt hijgend op haar af. De regisseur verstijft.]
MAN 1: Is oké! Hij is de onechte zoon van Marco Borsato.
MAN 2: Die staat niet goed op mijn strafblad…
VRW 4: Misschien even een time-out?
[ Commercial-break: ‘Magnum ijs! Koop nu uw aandelen op de beurs! ]

______________________________________

Blog 1729 – 7 december 2025
VIS! ERGER IS ER NIET!

Een week terug zat ik in een Transavia-vliegkist boven Portugal, naast mijn zoon, de gast die ons long-weekend Lissabon georganiseerd had, dankzij z’n intelligentie, ervaring (hij is een hoofdstad-weekendhopper) en mijn creditkaart.
Ben je ook een ING’er, dan ken je hun berichten als: ‘U kunt meer lenen dan u eigenlijk wilt’, of:‘Uw aandelen deden het dit jaar even goed als Taylor Swift die 8 meter van een podium valt’. Maar drie dagen terug arriveerden ING-afschriften van uitgaven in de hoofdstad van genocide van sardines. ‘Meneer Van der Sanden, u zette € 40 op een Lissabon OV-card? Leeft u nog mee met de Uber-chauffeurs aldaar? Driekwart van hen ontvluchtte Soedan, spreekt Portugees even goed als een straatkrantverkoper voor uw winkelcentrum’. Ik antwoordde ontspannen: ‘Luister even, chatbot, we stapten daar in een taxi, vroegen ons te brengen naar waar ‘The action is’. 8 uur later stonden we in Charkov.’
Die zoon en ik kwamen terug met scherp 15 blikjes sardines. Je schuift ze in een keukenkast, verkoopt 31 jaar later je huis en de nieuwe eigenaar zegt: ‘Geen probleem, joh. Ik verkocht mijn huis met ook 14 kilo sardines in schimmelige kelders’.
Maar vandaag opende ik een van die blikjes. Iets dat nog nooit iemand ten noorden van de Pyreneeën had gedaan, iets waarvan Amsterdammers in 1944 zeiden: ‘Dan liever een tulpenbolsalade’, iets dat Greta Thunberg niet eens at op weg naar Gaza.
‘Waarom?’ roep je (Speel even mee). Vis is gezond. Eet gezond en je wordt onmaatschappelijk oud. Over 40 jaar zit ik in een tehuis voor 100-plussers. ‘n Jong ding vraagt hoe het is zo oud te zijn. Ik antwoord: ‘Laat blikken gesloten die gesloten moeten blijven. Bezoek Lissabon en zit in een van haar suicidale trammetjes. En hou waarachtig van je medemens, al zegt die: ‘Lissabon mooier dan Rottedam? Hallo…!’

______________________________________

Blog 1728 – 6 december 2025
RECYCLING TOT JE ER BIJ NEERVALT

De vrije zaterdag, wat te doen? 
Een lunch met vrienden in een nieuw fine dining-restaurant, waar je het gevecht ‘Wie betaalt?’ slim weet te verliezen? (Toch iets geleerd de afgelopen 30 jaar.)
Naar een vernissage van een kennis/kunstenaar, tegen wie je zegt dat je al drie werken van haar hebt en je huis is vol? Nee, ze zal terugkomen met: ‘Leuk geprobeerd, maar die werken van mij staan al eeuwig in je Box-opslag?’ (Klopt.)
Of in de rij bij de traiteur, 20 minuten meegenieten van een gesprek achter je:‘Ik wilde de St. Jacobsschelpen bereiden à la Parissienne. Blijkt Emiel allergisch voor champignons! Echt, rollend op de grond, schuim in zijn mondhoeken! Mijn man zegt: ‘Volgens mij vindt hij ‘t héérlijk’.’

Niets daarvan. Ik ben op weg met een zak te recyclen plastic; voorafgaand een route uitgekozen op Google Maps, met de minste kans bekenden tegen te komen.
‘Eerste keer hier?’ vraagt een medewerker van de hergebruikshop. Vol onbegrip kijk ik hem aan. Hij vervolgt: ‘De eerste keer komen de meesten met opgestoken kraag, pet tot over hun oren en een zonnebril alsof het augustus in Benidorm is’.
Ik ben klant, dus gerechtigd verdere smalltalk over te slaan, en zet een forse zak met plastic rommel voor hem neer. Langs de wanden van het winkeltje vakken van DHL, Bol, Amazon: een multifunctioneel centrum blijkbaar hier in Rotterdam-Noord, waar een ‘blokje lopen’ gelijkstaat aan ‘zigzaggen om het straatvuil’.
De man snuffelt door mijn goede gaven. Hij oogt halverwege vijftig en kwam verdacht snel omhoog uit zijn rolstoel. Ik vraag: ‘Waarom die wielenwagen? Stoelen te weinig hier?’ Hij kijkt me ongeëmotioneerd aan: ‘Meneer, hier werken uitsluitend mensen met een afstand tot de economie. De gemeente subsidieert ons. En om de kosten te dekken, werken we ook als afhaalpunt voor bezorgdiensten.’
‘Interessant,’ antwoord ik niet overtuigend, ‘Je hebt afstand tot onze economie? In welke buitenwijk van Dubai woon je?’
Alsof ik niets gezegd heb, houdt hij een yoghurtbakje uit mijn zak omhoog. ‘Deze deksel zit nog onder de yoghurt. Dat schrapen we er niet meer vanaf? Uw ouders hebben u dat niet bijgebracht?’
Nu gaat wielmans te ver. ‘Laat mijn ouders erbuiten. Die waren van vóór de uitvinding van plastic, penicilline, … papier als je het weten wil’.
Onze fijne conversatie wordt onderbroken door een jongedame, duidelijk uit de Rotterdam-Noord-Wat-Doe-Ik-Hier-Nog-Elite: in haar linkerhand een iPhone 16 met goudbeslag, haar hoofd hangt voorover door alle botox in haar gelaat, en een wolk van parfum, sterk genoeg om in een omtrek van 2 kilometer alle snorfietsers omver te halen.
Ze roept: ‘Ik woon Bergselaan 204. Mijn Amazon-pakketje is aangekomen?’
Mijn vriend Op-afstand-van-de-maatschappij fluistert: ‘Momentje, even deze dame afhandelen’. Ik zeg: ‘Ja, dat probeert haar partner ook de twee dagen in de week dat hij niet aan de coke is’.
Uit een van de vakjes in de muur reikt de gesubsidieerde een doosje aan:‘Alstublieft, mevrouw, fijne dag nog’. De Linda-lezeres kijkt in het rond en zegt:‘Wat een afschuwelijke plastic-lucht hier’.
Ik wijs op mijn zak op tafel en antwoord:‘Dat zijn de verpakkingen van voedsel aan de kinderen in Gaza gestuurd.’
De Amazon-bestelster valt stil. Mijn makker achter de balie vult aan: ‘Die kinderen houden enorm van yoghurt. 500ml halfvol, kunnen ze twee maanden vooruit’.
De mevrouw van de Bergselaan kijkt bits: ‘Mijn grootouders overleefden Dachau’. Je kent me, een inkoppertje:‘Joh! Ze waren kampkampioen recyclen?’

8 minuten later kom ik thuis. Mijn vrouw vraagt: ‘Waren ze blij met ons plastic?’ Ik zeg: ‘Absoluut, de volgende keer ga ik op krukken.’

______________________________________

Blog 1727 – 5 december 2025
SINT 2.0 ANNO 2025

‘Sinterklaas is gewoon Marco Borsato met baard.’ Fout! Marco is onschuldig.
De verwarring is begrijpelijk. Het goedheiligman-gebeuren vereist hertaling voor iedereen geboren na 9/11. (Dat was iets met Zwarte Pieten in New York.)
Hier Sint’s lijflied, met verduidelijking in woke Nederlands:

Zie, de maan schijnt door de bomen.
Wat sta je nou naar buiten te kijken, man?
Makkers, staakt uw wild geraas.
Hé, broer, kap ff met die kankerherrie.
‘t Heerlijk avondje is gekomen.
Is er nog iets op Netflix?
Het avondje van Sinterklaas
Kwam Amazon al langs?
Vol verwachting klopt ons hart.
Ik sta gewoon te shaken,
Wie de koek krijgt, wie de gard.
want vorig jaar ging driekwart terug.
Sint Nicolaas, Sint Nicolaas
Jef Epstein was z’n baas.
En gooi eens wat lekkers…
Gooi jij die vlammetjes…
In een of andere hoek.
…in de Airfryer?
Hoe huppelen zijn Pieten
Matties, stijf van de coke
het dek op en neer.
Op de Zuidas, heen en weer.

______________________________________

Blog 1726 – 4 december 2025
ROTTERDAMNED BETTER

Paniek in de Rotterdamse gemeente- raad! De reden: vandaag komt in de bios ‘Amsterdamned II’. Een horror/thriller over een monster/ moordenaar zwemmend door de grachten. Eerst werd het afgedaan in de wereldhavenstad met: ‘Denken aan de Amsterdam is altijd horror’. De burgemeester riep nog: ‘Die film wordt alleen een succes omdat er een bijrol is voor Anne Frank’.
Nu zag de gemeenteraad de trailer en het muntje viel: er moet a.s.a.p. een tegenhanger komen, werktitel: Rotterdamned Better.
Zo’n film begint met een sterk script en het bijeenharken van een budget rond 100 miljoen. (Niet in die volgorde.)
Wij legden beslag op de synopsis. Dat is filmjargon voor: de vroegste en enige versie waar iedereen het over eens is.

Scène 1: Diep in de nacht scheurt een 14-jarige jongen met Marokkaanse coupe, maar blauwe ogen (we willen niet stereotyperen) op een motor door een labyrint van containers in de haven: een ‘uithaler’, op weg een zak cocaïne te scoren. Zweet gutst van zijn gezicht want in de verte klinkt een politiesirene.
We zien een politieauto ergens rustig langs de kant, met loeiende sirene. De twee agenten scrollen op hun mobiel, delen een joint. Een zegt: ‘Als dat ventje eens wist dat we op de dinsdagen ze altijd laten lopen!’ Beiden lachen.
De knul, van wie we ons afvragen of hij zijn huiswerk gemaakt heeft, klimt drie containers omhoog, opent het slot van de bovenste en duwt de deur opzij. Hij kijkt naar binnen [Close-up], slaakt een hartverscheurende kreet. De bijbaner wordt spartelend eringesleurd, zijn gekerm snel gesmoord.
Enkel nog het gesuis van de wind. (Rotterdam! ‘t Waait er fucking altijd.) Piepend sluit de containerdeur, en terwijl de camera naar achter beweegt, stroomt door de kier eronder bloed.

Scène 2: Voor het stadhuis staat een volksmassa: snikkend, schreeuwend: ‘Waar zijn onze jongens? Ze doen geen vlieg kwaad!’
Een PR-medewerkster doet haar best: ‘Lieve mensen, 17 jongens verdwenen. We weten het. Maar allen hadden de volgende dag een CITO-toets. Zou er verband zijn?’
Zij wordt getroffen door een familiemaat geroosterde kip.

Scène 3: Door het raam van de burgemeesterkamer kijkt Rutger Hauer naar het tafereel met kip daar beneden.
We horen de burgemeester zeggen: ‘Meneer Hauer, u overleed in 2019, maar Rotterdam heeft u nodig. Van de stroomkosten van uw AI-versie kunnen alle gletsjers in de wereld weer bevroren worden, maar er zijn prioriteiten’.
Een getinte, buitengewoon sexy jongeman in maatpak voegt toe: ‘In deze zaak ben ik uw Personal Assistant’. Met zijn tong gaat hij over zijn boventanden.
‘Fantastisch,’ antwoordt Hauer, ‘je kunt mijn schoenen poetsen, en voor alles hoger dan mijn veters, heb je ook een zus?’
In de deuropening verschijnt Groucho Marx, hij zegt:‘That was my line!’

4 december 2026 in de bios: Rotterdamned Better. Ech wèl!

______________________________________

Blog 1725 – 3 december 2025
HET GAAT OM HET GEBAAR

Een moeder met twee kinderen werd vandaag ontvoerd. Een van de kinderen maakt het ‘SOS’-gebaar en redding volgde. Fijn te lezen! Ja, gebaren kunnen zoveel betekenen op het juiste moment. Stel je voor:

– 6 uur in de morgen, je wordt wakker in een chique Antwerps bordeel. Geen enkele herinnering, bonzende hoofdpijn, lege champagneflessen op de vloer en 4 bewusteloze tienermeisjes in een rond bed. De eigenaar met drie trawanten, samen 4,5 m breed, stappen binnen. Ze lijken ontstemd. Jij maakt spontaan het ‘Mag ik betalen’-gebaar.
– Je suist omlaag in een duoparachutesprong, betaald door je z.g. beste vrienden. De professional achter je zegt dat de parachute weigert. Het spijt hem enorm.‘Nog nóóit voorgekomen’. Empathisch til je je schouders op: het ‘Kan gebeuren’-gebaar.
– De rechter vat samen dat 61 getuigen je monumentale belastingfraude zagen, talloze veiligheidscamera’s het bewezen, en 117 uur getapte telefoongesprekken de laatste twijfel wegnamen. Hoe schuldig voel je je? Je tilt een hand op en laat tussen wijsvinger en duim 3 mm vrij.
– De wind suist over het platform voor je eerste, peperdure bungeejump. Thaise professionals knopen het elastiek om je enkels. Jij wijst op een bord: ‘Jump = $200’ en maakt het ‘Heel duur!’-gebaar. De gasten maken de knoop flink losser en duwen je omlaag.
– Je vrouw heeft een slopende bevalling van 16 uur, met gegil, inknippen, en zusters die je influisteren: ‘Reken maar nergens meer op’. Dan sta je met een bloedrood, druiperig, krijsend mormel in je armen. De ogen van de afgebluste moeder vragen om je mening. Je maakt het gebaar ‘Ik ga even een sigaretje roken’.

______________________________________

Blog 1724 – 2 december 2025
MICROMANNEN ALLER LANDEN

Zondag kwam ik terug uit Lissabon, een stad zo bergachtig dat een lagelander 24 uur later nog last heeft van disfunctionele kuiten, maar vandaag ging ik weer sporten. Terwijl ik een XL-badhanddoek heen en weer trek tussen twee kleinste tenen, kijk ik rond en denk: ‘9 cm, hè?’ Hoe zal ik het uitleggen? Hou je vast.

Sinds kort kennen we allemaal het woord ‘micropenis’. Voor wie roept ‘Ik niet!’, daar gaan we: er is DNA van Hitler gevonden en geanalyseerd. Snormans leed aan het Kallmann-syndroom en dat kan leiden tot een micropenis. Kans op 10%. Ik zou zeggen: geef ‘m het voordeel van de twijfel. Hij had het lastig genoeg, haalde niet eens z’n pensioen.
Volgende vraag: wat is micro? Je kent die Griekse vazen van 2500 jaar terug, met sensuele sportmannen, obscene oorlogshelden en knapperige knapen? Je denkt: de achternaam van Achillus was Kallman. De geringe lid-maat afgebeeld was een symbool van ‘zelfcontrole qua voorplantingsdrift’. Dat was ook de ondertitel van de Ilias van Homerus.
Voor we over centimeters beginnen: de ex-Oostenrijker had een ‘neiging tot antisociaal gedrag’. Nou, 6 miljoen dode Joden noem ik geen neiging. Meer ‘uit de hand gelopen hobby’.
Verder: ‘grote waarschijnlijkheid op schizofrenie’. Je zult maar kok in z’n bunker geweest zijn. ‘Vanavond op het menu: natte groenten, voor de zekerheid’.

Vandaag dus, in de fitness lockerroom. Het gemiddelde manmens is jong, lees: geen microman. Micro blijkt 9 cm te zijn. Ik vind het Westen moet dat voor zich houden. Als maat er toe deed, liepen er geen 4,8 biljoen Aziaten rond.
Voor wie denkt: ‘Als jij nu pak ‘m beet 18 cm was, zou je dit niet schrijven’. Dat vind ik onbeschaafd, ongefundeerd en onverdiend. Alsof iemand keihard tegen mijn kuiten trapt! Plots voel ik me weer in Lissabon. Ik kom aan in mijn hotel, en de receptioniste zegt glimlachend: ‘Had u een goede vlucht, meneer Kallman?’

______________________________________

Blog 1723 – November 30, 2025
DON’T MESS WITH THE PORTUGUESE

It’s forty minutes since our airplane has departed; I can speak freely now.
Portugal is an enchanting, yet small country. As I look through the miniature window of this budget flight HV5952, I can see its entire surface, and a quarter of Spain. But size isn’t a concern to its citizens; sardines are.

The cute silvery fishes are a very serious matter for the Portuguese, who long ago ruled over the oceans and many colonies. Now, all of that splendor has evaporated, which does not bother the nation the slightest, for they’re the Masters of Sardines.
Their passion for the salty sea life of humorous, petite size starts at day one. Like Americans put sugar in everything they love (from petrol to gunpowder), the Portuguese ensure that their folly for sardines is in their dna. Enter any shop, and you’ll find it in baby formula, massage oil, Advil, Christmas pudding, etc.

After painstaking research, my son had found the ultimate shop for the canned caviar of the picky Lisboetas.
And yesterday, 11:59 PM, in an uninviting alley, through an inconspicuous door, that only opened for those who knocked s-a-r-d-i-n-e in Morse, we entered where only the country’s elite, Maltese knights, and caterers to the Vatican shopped.
Before placing an order, some formalities had to be dealt with. “Details,” the salesmen called them. I called them“Strip Search” and “Signing NDA’s.”
Nervously my son made a choice: such as mundane sardines in two-star Michelin sauce, bilingual sardines in mundane sauce, and sardines proficient in synchronized swimming in Olympic sauce; 15 in total.

Fast forward, checking in for our flight. We knew we were exporting liquids, for which the limit is 100ml per item; the cans contained 120ml each.
Would the authorities let us slip through? Didn’t our purchase convince we were Portuguese in our hearts? I showed proof these Gods of the ocean had cost me the equivalent of two floors of our three floor house.
The bureaucrats at the gate, as flexible as stars in a North Korean sitcom, said it was a no-no. No: Leave them in their custody, or No: Eat all 15 cans on the spot. You know me, the last time I gave anything away under vile pressure, was in Guangzhou for a permit to leave China (a kidney). That night, the two of us were merciless.

Back to the present, I’m writing this from the airplane toilet. My youngest and I had learned that eating sardines of different pedigree simultaneously requires Portuguese dna.
A stewardess knocks on the door: “Sir, take your time, but we landed an hour ago, and your son just fainted.”

______________________________________

Blog 1722 – 29 november 2025
OBSERVAÇÕES LOCAIS

De Lisboetas – dat is meervoud voor de inwoners van Lissabon, geen grap! – hebben fascinerende facetten. Zo is het totaal aantal gepensioneerde mannen geteld, dat getal werd door drie gedeeld, en zoveel banken staan er in de parken. Dat is Portugese democratie. Overlijdt een mannelijke grijsaard, dan komt er een plekje vrij voor een vrouwelijke gepensioneerde, en daar is ook iets mee. Naar mijn observatie, en ik liep vandaag 29.061 stappen, is de maximale lengte van een gepensioneerde bewoonster van deze stad 1,45 m.
Ze zijn overigens allemaal erg aardig, slank, en onderweg, of terugkomend van een bezoek aan de bakker of een begrafenis. Daarvan zagen mijn zoon en ik er vandaag twee, met rondom de lijkwagens tenminste 300 vrouwen van 1,45 m (dat is 43,5km bij elkaar), en drie mannen, waarvan we de lengte niet konden vaststellen, want die zaten samen op een parkbank.
Een van die wagens was een Maybach, dus het loont hier te overlijden op zaterdag, mits bij de juiste kerk.

Dan over de bakkerijen in Lissabon: daar kun je croissants kopen, en zo noemen de Lisboetas ze ook, terwijl Portugees Italiaans is met enorm veel spelfouten. Zonder die spelfouten was het Spaans, maar ik wil niet in details treden.

Tenslotte, mijn zoon kocht 15 blikjes sardines bij de beste zaak daarvoor alhier, met alle verschillende etiketten. Het gaat om die etiketten, want je hoort ze eeuwig in een kast te bewaren en nooit te openen. Dat is Portugese ‘cultura’, hetzelfde als in het Italiaans, dus zonder twijfel een spelfout.

______________________________________

Blog 1721 – 28 november 2025
‘N PORTUGESE NOOT

Met mijn zoon aan boord van vlucht TP637 voor een longweekend Lissabon, hij aan het raam, ik de middenstoel, en naast me een meisje van een jaar of acht in een knallend blauw jack. Aan de andere zijde van het gangpad, haar ouders in diepe slaap.
Er wordt omgeroepen dat elke passagier goed is voor zo’n 380 kilo CO2, wat het leven kost aan 147.852 sardientjes.

Een stewardess komt langs met versnaperingen. Zoon gaat voor Spa, ik witte wijn en pinda’s, en het meisje neemt een cola. Nu hou ik hélèmaal niet van pinda’s, maar gratis is niet
voor niks.
Mijn buurvrouwtje kijkt smachtend naar het zakje. Ik reik het haar aan en in seconden begint ze haar mond vol te proppen, zegt iets in het Portugees. Alleen ‘ouders’ en ‘verboden’ versta ik, want die woorden zijn bijna als in het Frans. Haar tranen van geluk zijn mijn lichtpuntje van de vlucht.

Twee uur later staan we voor het eerst van ons leven in een Portugese luchthaven en kijken om ons heen, nemen kleuren en geuren op. Geliefden begroeten elkaar, zakelijke reizigers lopen snel richting taxi’s, restaurantjes bieden de lokale pastéis de nata aan. Dan rolt een brancard voorbij met een meisje in een blauw jack, spastisch om zich heen slaand. Haar panische ouders roepen in het Portugees dat haar maag moet worden leeggepompt. Ik begrijp dat want ‘maag’ en ‘leegpompen’ zijn vrijwel hetzelfde in het Frans.
Mijn zoon zegt: ‘Gast! Dat kind had ‘n notenallergie!’ Ik haal mijn schouders op: ‘Sorry, wat dát in het Frans is,
weet ik niet’.

______________________________________

Blog 1720 – 26 november 2025
‘MENEER JETTEN, DE MOSSAD VOOR U’

ROB: Verbind maar door… Ja, met Rob Jetten?
MSS: Mr. Jetten, how are you? You can speak Dutch; we understand everything. This is Steve Lippman, from the Mossad Dutch Friendship Organization.
ROB: Eh… Mossad? De Israëlische versie van onze BVD?
MSS: Haha, like your humor! Your Binnenlandse Veiligheidsdienst is Lego, we are World of Warcraft. But only in self-defence. Rob, you’re the next big boy in Dutch politics. How’s with coming to Israel?
ROB: Mijn vriend zei dat alle toeristische locaties vollopen met Amerikaanse senaatsleden.
MSS: Don’t trust your boyfriend. He’s gay. We will show you the real Israel. Wonderful territories. They still smell Palestinian, but that is a detail. And what’s your bank account number?
ROB: Ik ben niet in voor donaties.
MSS: Funny! We’re talking about appreciation for becoming Israel’s Next Best Buddy. How does $100,000 sound? It comes from a good heart.
ROB: Sorry, ik hou me graag in het midden.
MSS: That’s what JFK said. Listen, did you hear Mr. Schoof condemn ‘genocide’?
ROB: Niet echt..
MSS: Of course not. We got pictures of him with 12-year olds on his lap.
ROB: Zijn kleinkinderen?
MSS: Hilarious! The girls didn’t cry, “Give it to me, Granddad!”
ROB: Ik volg het nog niet.
MSS: Rabbis prayed in Amsterdam for our IDF, with your king present. The concern on his face was, “When is my next donation coming in?”
ROB: Ho, ho. Onze koning is neutraal.
MSS: He’d be the first Oranje-Nassau! So, when you’re #1, how about outlawing pro-Palestinian terrorism?
ROB: Ik ben tegen elk terrorisme.
MSS: Great, that’s why we shoot terrorists. It’s so serious, we apply no age limit.
ROB: Er zijn duizenden kinderen in Gaza omgekomen.
MSS: These toddlers don’t hug teddy bears; they hug AK47’s. Rob, my friend, we will work this out… You’re getting a message.
ROB: [ Kijkt verbaasd op zijn mobiel, ziet een foto van zijn partner in bed op een 14-jarig meisje. ] Dit is walgelijk!
MSS: I totally agree! He doesn’t even smile. And she is so submissive. Look at her handcuffs!
ROB: Dit is chantage!
MSS: That’s Dutch for Mossad Dutch Friendship. We got pictures of you too.
ROB: Ik deed nooit iets misdadigs.
MSS: The law is for patsies. Welcome to the big world. Say, I gotta go. If your friend has a massive headache tonight, it’s because he has a no memory over the last 24 hours, not because he doesn’t want to fuck you.
[ Een secretaresse loopt Rob’s kantoor binnen. ]
SEC: Sorry, ik wist niet dat u nog aan de lijn was. Dit werd net bezorgd. [ Reikt een bruine envelop en EXIT. Rob kijkt erin: een dik pak Shekels. ]
MSS: That’s for your holiday to the holy land. And now for the good news.
ROB: Wat?
MSS: This call was not recorded. See you, my friend.

______________________________________

Blog 1719 – 25 november 2025
‘T MES IN DE OMROEP

Bezuiningen maaien de stoel onder de omroepen weg. Talloze programma’s stoppen na soms wel 20 jaar. Wat te bedenken om die harde gaten te vullen? Welke niche ligt nog braak?
Hier onze suggestie Top 10 Kijkcijfer- kruisraketten:

10. Uit het hart! Elke kandidaat één minuut mikrofoontijd: scheld minderheden, familie, buren hélèmaal kapot. Opnames in Vlaanderen: de Nederlandse wet is niet van toepassing, en Vlamen verstaan er niets van. De jury zijn boomers in de WAO.
9. Spijt! Op zoek in Indonesië en Suriname: wie wil weer lekker bij Holland? Haal het hele dorp erbij: ‘Lieve mensen, zulke gaten heb je bij ons niet in de wegen!’
8. Stil hé? Geheime cameras registeren alleenstaanden. Na zes uur wordt de ijzige rust in huis doorbroken door de ‘pling’ van een magnetron.
7. Fraude voor Dummies. Experts geven praktische belastingfraudetips.‘Sluit elke brief aan de Belasting af met: ‘Ik weet waar je woont’.’
6. Ik zie ‘t kopje al! Bevallingen vanaf 30 cm gefilmd. ‘t Spat op de lens! ‘Dat tweede kind is niet van mij!’ ‘Schat, da’s de placenta.’
5. Tweede kans. Ex-pedo’s zoeken een baan: Basisschool congiërge?‘Dat gat van 15 jaar in uw cv?’ ‘Ik noem het een Time-Out.’
4. Ik vind het wél mooi! Creatief bezig voor iedereen zonder énig talent. Ben jij de Bob Ross onder de kleurenblinden?
3. Gatvedamme! Onsmakelijke operaties, aderdiep gefilmd.‘Het lijkt ragout, maar het was een galbaas!’
2. Mijn Foie is te Gras! Koken voor millionairs.‘Oeps, daar valt de saffraan! Dat was € 800! Ha, ha, ha!’
1. Knal voor je kop. Op de vuist in de volkstuin.‘Houd ‘m vast! Ik haal me krik!’

______________________________________

Blog 1718 – 24 november 2025
KERST IN EEN VOLKSWIJK

Ooit gehoord van ‘circulaire buurtkerstbomen’? Nee, dat is géén boom met rondom pissende honden.
Het Rotterdams project Opzomeren plaatst in 20 wijken zo’n boom. En ‘opzomeren‘ is geen ABN voor ‘opzouten’.
Voorheen een echte boom, die na afloop versnipperd werd. ‘Afloop’ is half april. Wie gebruikt nog een kalender?
Dat snipperen was een probleem. Is het wel duurzaam? En wat met die bejaarde die zich eraan vastklampt?
Dit jaar een ‘houten bouwwerk in de vorm van een boom’. Je kent Rotterdam, dat zal meer lijken op een buttplug.
Het geval kan de buurt zelf versieren. Hier onze Top 10: Wat Hangt Rotterdam Noord In Die Boom?

­10. Knuffel met ervaring. Gekocht bij de Bijenkorf door yuppen, toen naar de Kringloop, daarna met liefde gegeven aan een kind uit Oekraïne. ‘t Beest is onderhand kaal, maar het gaat om het gevoel.
9. Stolpersteen. Ze breken hier elke twee weken de stoep open. Waar dat ding ook alweer thuishoorde?
8. Versleten buitenband snorfiets, met bloed van aangereden voetganger. ‘n 80-plusser, maar dan nog.
7. Kinderfiets met waterplanten. Na 2 jaar in de Noordsingel, als dat ding kon spreken!
6. Kopie verzoek tot teruggave van de toeslagen. ‘t Was maar 30 mille.
5. AH-winkelwagentje. Wat moet je ermee? Iedereen bestelt online.
4. 12 m2 aluminiumfolie. Stukje herkenning voor döner-verslaafden.
3. Lege lachgascilinder. Daarvan heeft elke straat hier er zo’n 40.
2. Knipmes. Ja, je mag er niet meer mee naar school.
1. Kerstbal met sticker: ‘Bevat géén cocaïne’.

______________________________________

Blog 1717 – 23 november 2025
KOLÉRE MODERNE TIJDEN

Hier in Rotterdam Noord hebben we wat nieuws: Gfet-containers. En nee, ‘Gfet‘ is niet de bijnaam van mijn Noordwest-Afrikaanse buurman. Het zijn groenten/fruit/etensresten/tuin-afvalbakken.
Ik gooi er een dooie kat in. Vat zo’n gemeente-Gestapo-medewerker me in de kraag. ‘Mag niet?’ blaf ik terug, ‘Ik vond dat mormel in mijn tuin!’
Had ik de dierenambulance moeten bellen? ‘Hallo? Ik heb een koude kat hier en qua doodsoorzaak zou ik zeggen: autobandspoor over zijn nek.’
De jongeman, betaald van mijn btw-afdracht, was onvermurwbaar. Ik probeerde het nog één keer: ‘Als ik er nou ketchup op doe en een satéstokje erdoorheen?’
Zes maanden kreeg ik om de boete te betalen.
(PS Ik rolde het karkas in een Telegraaf en slenterde fluitend naar de papierbak.)

Maar serieus, afval scheiden ben ik 99% voor. In mijn jeugd – je weet wel: een jaartal dat begon met ‘18’ – kwam een kar voorbij voor aardappelschillen. (Voor de Gen Z-ers onder jullie: dat een aardappel een schil heeft, is een conspiracy-theorie gestart door Albert Heijn, die de winst doorsluist naar de christelijk-zionisten.)
Die aardappelschillen werden zogenaamd gevoerd aan varkens. Als 6-jarige vroeg ik: ‘Mama, wat heeft die meneer met varkens? Hij heet Sam Cohen!’
Mijn moeder glimlachte mild en ik wist wat dat betekende: weer een nacht in het kolenhok.
Sindsdien ben ik 1% fanatiek tegen afvalscheiden. Het is een stukje solidariteit. Gooit mijn buurman Achmed zijn falafelkliekjes weg, moet ik dan seconden later mijn karbonadekluiven erop mikken?
Ik vind ook de combinatie etensresten en tuin onpraktisch. Sta ik tuintegels met barbecueresten door die gleuf te schuiven, verschijnt weer die gemeente-Himmler. ‘Ik kreeg ‘t er niet vanaf!’ snik ik onschuldig. ‘Heb jij weleens speklapjes in braadvet gezien na twee maanden?’
Woensdag kom ik voor wegens ‘Beledigen van een vegetarisch ambtenaar’.

______________________________________

Blog 1716 – November 22, 2025
MANDATORY ADVICE

You know me, I’m only there to help you lovely people. (And no, that is not what an IDF soldier today said on the West Bank). I’m talking about social life, the next best thing to… life. Here some typical phrases you might come across at gathering with the human species, and heartfelt recommendations how to rebut:

We met before?
– Absolutely! I was in your bedroom, in bed with your wife.
– Don’t worry. I haven’t got the foggiest myself.
– Oh, yes! Last time I lent you €1,000.

You know what’s interesting?
– Tell me! And preferably in German.
– Yes, my friend Epstein taught me.
– No, I’m a roman-catholic.

I’ll come back to that later.
– Didn’t Göring say that, being questioned at Neurenberg?
­– Fine, but do realize, my oncologist gave me three days.
– OMG! Those were my mother’s last words…

Hold on. His name was… eh…
– Take your time. I’ll be in the next room reading ‘War and Piece.’
– Sorry, but I’m still holding on to 14 others forgetting names.
– God?

As I was saying earlier…
– You did last week, before they put you in a straightjacket.
– I remember: wasn’t that through a lavatory door?
– Sorry, I wasn’t there in the Ice Age.

______________________________________

Blog 1715 – 20 november 2025
DE DAG DAT IK ER NIET WAS

Het is 20 november en ik moest denken aan een telefoongesprek in april. ­

– Meneer Van der Sanden, u spreekt met de Belastingdienst.
– Mag ik raden: ik krijg géén geld terug?
– Uit onze gegevens blijkt: u betaalde over 2024 maar 364 dagen belasting.
– Klopt, 20 november ‘24 sloeg ik over. Geen plannen, geen zin, en al helemaal niet om te doneren voor de zwemles ‘Richting Europa’ voor Afrikaanse kinderen.
– Heel geestig, maar u kunt geen dag overslaan. Wat als de overheid 24 uur geen hulp verleent aan 80-plussers?
– Ze zouden dankbaar zijn! Een etmaal zonder karbonaatje-bloemkool, al 8 uur voor opdienen gaar.
– Of 24 uur minder subsidie voor Cliniclowns?
– Sorry, elk kind met kanker zegt tegen die geschminkte slijmers: ‘Gast, wanneer was jij grappig? 24 uur geleden?’
– Maar nu serieus. Wat je wilt, doe je maar, belasting geldt ‘t hele jaar.
– Ik kreeg een kalender van jullie: dat stond op de omslag. Dus nu serieus. Is het leven niet voor 99,9% van ons: opstaan, ontbijt, geld verdienen, thuiskomen, prakkie eten, op de bank zitten, naar bed. Ik dacht: ik sla eens zo’n dag over. Spaart je een hoop reflux!
– Beviel het?
– Joh, niemand miste me, de krantenkoppen waren identiek, de koelkast stonk hetzelfde. Wel was een AH-bonus voorbij: 2 avocado’s, slechts € 18,50.
– Stel als iedereen dit doet?
– Zei mijn moeder ook: ‘Je bent 11! Als iedereen op jouw leeftijd rookte?’ Ik zei: ‘Mama, iedereen rookt op z’n 11de!’
– Ontroerend, we sturen een navordering. Niet betalen is geen optie.
– Dateer ‘m op 20-11. Ik ben er niet.
– Maar we praten toch met elkaar?
– ChatGPT. Net als jij, vriend, net als jij.

______________________________________

Blog 1714 – November 19, 2025
TOURING SAUDI’S IN 010

“Where’s the scaffolding?” asked the two men from Saudi Arabia, whom I was tour guiding today through Rotterdam. We had just seen a homeless guy lying in the street. “This is Holland,” I replied. “In this country, people fall to the pavement from ground floor. I don’t think this fellow came here to build a stadium.”
Later today, the friendly guys would have a business meeting. And one of them was wearing an almost white suit. I told him I loved his clothing style, but for us closing a business deal is not like getting married.
All day, the rain poured down. For my buddies from the desert, a treat. One said it was more fun than watching a live execution. “I guess I know what you mean,” I added, “seen one, seen ‘m all.”
Their hometown was Riyadh, and a thing to do there is cruise the Nafud desert in your four-wheel-drive. It was not without danger; you hop over a mountain, you hit a camel. I nodded and said, “Yeah, I once was cruising in our desert: the sands on the Veluwe. I hit a chicken.”
Riyadh has the Princess Noura University, the world’s largest women’s university. My guests told me it has four departments. Amazed, I asked, “Out of 35 million citizens, you got 4 women studying?” There was no response. I must have put an accent wrong.
We took a shortcut through a metro station. “So different from our metro!” my buddies said, “Less marble, less Rolex shops, more pee.”
Meanwhile, the temperature was tourist-unfriendly, but they pulled through. “We’re wearing thermo-underwear. In Riyadh it’s now 21°C.” Professionally interested, I asked, “Only 21°C? How do you survive ?” My pals said, “We wear thermo-underwear.”
When touring visitors from seriously big cities, you learn to be modest. I told them Feijenoord stadium has 35,000 seats. I learned their King Fahd Sports City Stadium has 35,000 lavatories.
At the end, they were totally satisfied. As a tour guide, you reckon with a nice tip. They showed ultimate Saudi gratitude: they shook my hand.

______________________________________

Blog 1713 – 18 november 2025
TWEEDE KAMER HAMERMANNEN

De Tweede Kamer krijgt een nieuwe voorzitter.
Het volk heeft vragen, goede vragen, en iedereen weet: op een goede vraag past meer dan één goed antwoord. Onze Top 5: Wat is het juiste antwoord?

1. Een is kandidaat 35 jaar. Niet een tikkie jong?
a. Een debat na middernacht: welke 50+-er is er nog bij?
b. Jongeren zijn beter in het onthouden van 150 namen.
c. Geen zorgen. In 4 jaar heeft hij ook grijs haar.

2. Een kamerlid gebruikt ongepaste taal. Wat zeg je als voorzitter?
a. ‘Ga NU de binnenplaats met een tandenborstel schoonmaken. Werkte in WOII ook.’
b. ‘Kan een kamermedewerker deze man even pepperen?’
c. ‘Hé broer, ff dimmen, ik weet waar je woont.’

3. Er wordt anoniem gestemd. Waarom?
a. Stem je op de winnaar, mag je z’n huisje op Texel toch niet lenen.
b. Stem je fout, heeft straks je huis geen voorgevel meer.
c. Stem je blanco, is vier jaar lang je bijnaam ‘Watje’.

4. Moet een voorzitter onafhankelijk zijn?
a. Zeker, einde dag zeg je elke journalist: ‘Sorry, Ik ga lekker naar huis.’
b. Yes, dat doe je door elk kamerlid te vragen: ‘U was ook alweer?’
c. Onafhankelijk = mijn portemonnee staat open voor iedereen!

5. Waarom is er geen vrouwelijke kandidate?
a. Welke vrouw kan zeggen: ‘Nu is er wel genoeg gepraat!’
b. Welke vrouw weet hoe je een hamer vasthoudt?
c. ‘Mevrouw de voorzitster’ klinkt net als ‘Mama’.

______________________________________

Blog 1712 – November 17, 2025
THE DOG THAT GOT AWAY

This is a horrific story, so you know.
For years, an elderly woman had been driving around in our neighborhood for hours in a electric device, a sort of cross between a mini-wheelchair and a 1967 Toyota. She wasn’t old and frail, but rather old and morbidly overweight, a sort of 1967 Toyota. The woman wasn’t popular. In centuries past, children would throw sugar beets at her, but where do you find sugar beets in the 21st century? No one knew how it started, but her expression was, “The whole world despises me.” Everyone on my street responded with, “Hey, we’re not the world, but you’re perfect for being despised.” Don’t blame us; she left behind a smell of rubber, asparagus (harvest 2011), and musty Christmas tree decorations.
Where’s the emotion, you wonder? Her dog. A dog ran desperately on a leash, eight feet behind the electronic Sturmgeschütz. A foot tall, half-gray, the beast expressed the same emotions as a noble African, chained in a Dutch ship around 1635, bound for the New World.

A few weeks ago, the poor creature tripped and was dragged across the sidewalk. He immediately started leaving a colorful trail. Bystanders screamed in disgust. The unsuspecting woman on the electric contraption yelled back, “I hate you too.”
After two hours of cruising, the beast had completely disappeared by the relentless dragging.
A week later, everyone in the neighborhood received a letter from a posh law firm. You know the kind: you ring the doorbell, later on your bill: Ring our doorbell: €235. We were all suspected of causing her dog’s disappearance. A massive lawsuit loomed.
We noble citizens quickly convened, and a motion was passed to purchase a replacement dog and secretly attach it on the leash behind the wheeled monster.
The next day, a courageous neighbor carefully secured a surrogate pet.
Grandma Toyota must have experienced a miracle when she got home, because the lawsuits didn’t materialize. Then things got slippery.

That Sunday, a crowd gathered at the canal in our neighborhood. The stand-in dog was desperately swimming in two-foot circles. He looked like he wanted to get out, but was held back by an invincible hand.
A child jumped in and swam to the dog, who had a leash around his neck. When it was released, the two reached the dock. We looked at each other and came to the same conclusion. The Battery-Powered Witch had driven into the canal, which was eight feet deep. The leash, as we all knew, was eight feet long. So the four-legged stayed afloat. A life saved, a problem solved. The child adopted the dog; we all went home smiling and content.

Shortly afterward, town hall announced that our canal was so full of bicycles, trash, you name it, that it would be drained and cleaned.
That day —now you’re on my side— all those terrorized by the Stinking Lady on Small Wheels watched the water level drop. What else could happen but the vehicle to resurface, with her strapped in, presumably an even bluer shade of blue?
And indeed, bit by bit, inch by inch, the thing appeared, covered in slimy mud and underwater plants. Without her. The seat was empty.
As an “Oh…” echoed through the crowd, a hideous and familiar voice sounded from behind. We turned, and there she was, seated in an even more sophisticated vehicle (a 1987 Toyota), its engine roaring. “Did you think you could fool me with that fake dog?” the woman screamed. “That little bitch, that rat?” After seconds of public embarrasement and despair, the adopted dog came charging forward, lunged at the woman’s throat, mercilessly and efficiently silencing her.
Workers in the now-empty canal pointed to the electric wheelchair and shouted, “Does this belong to anyone?” I replied, “No, clean it, sell it, and donate the money to the Animal Fund.”

______________________________________

Blog 1711 – 16 november 2025
EEN BORST IS EEN BORST

Het jaar is 1777. Plaats van actie: Parijs. De illustere metropool, vol edelen, handwerkers, bedelaars en toeristen die voortdurend vroegen waar de Eiffeltoren staat.
Vandaags held is Alphonssssss Flambouxxxxx. Hij leed aan vroeg-Napoleontisch stotteren: hij schreef letters aan het einde van woorden eindeloos vaak tot iemand hem een oorvijg gaf. Gelukkig groeide hij op in de Franstalige wereld, waar men de ‘s’ en ‘x’ aan het einde van een woord niet uitspreekt. Sommigen spreken de ‘x’ aan het begin niet uit, vandaar de millennia-lange vete met de Duitsers, maar ons verhaal gaat niet over geschiedenis.
Onze man (AF) stapt een luxueus woonvertrek binnen, in zware winterjas, schouders vol sneeuw. (In 1777 was piepschuim nog niet uitgevonden. Dat duurde tot de uitvinding van het woord piepschuim.) Hij staat vermoeid in de deuropening; wolken sneeuw waaien naar binnen. Achter hem zien we een klein mannenkoor dat het geluid zingt van een volwassen sneeuwstorm: ‘Woooeee! Woooeee!’
Zijn jonge vrouw zit aan het raam. Door het venster zien we een helblauwe lucht en warme zonnestralen vallen op Séphine (SÉ). Haar kleding en het interieur stralen welvaart uit: verfijnd meubilair, dikke tapijten, een opgezette revolutionair. Séphine en haar echtgenoot zijn beaumonde, te merken aan hun grote vocabulaire, en het delicaat plaatsen van komma’s op plaatsen waar het gepeupel niet komt.

SÉ: [Ziet AF in de deur] Mijn lief, die nachten vol passie vult, die zinnen als eng’len streelt, wiens woorden als symfonieën klinken, kom je nog binnen?
AL: [Gooit zijn jas en hoed op een stoel, trekt zijn modderige laarzen uit, stapt in delicate huisschoenen. Daar staat een edelman.] Ah, Séphine! Mijn enige reden om te ademen, jij kopie van Eva, kunstwerk uit vleesch en bloed, mag ik effen op adem komen?
SÉ: Onderweg nog last van bedelaars?
AL: Uiteraard. Ditmaal wierp ik een munt in de Seine en wel vijftig duikten het na.
SÉ: Dat voldeed?
AL: Helaas niet, een viertal weigerde te verdrinken.
SÉ: Wat toen?
AL: Ik moest een tweede munt werpen!
SÉ: De blaad’ren zijn al van de bomen in Parc Luxembourgh?
AL: Je bedoelt bladeren?
[Close-up van AL. Het beeld wordt wazig en een OVERVLOEIER naar AL, in gedachten wandelend door dat park. In de achtergrond stikt een simpel geklede man in een gepofte kastanje. Enkele bourgeois om hem heen schateren van het lachen. Plots is AL’s aandacht gegrepen door een bladloze boom. Een tak heeft een onmiskenbare vorm: de absoluut perfecte buitenlijn van een vrouwenborst. AL kijkt om zich heen. ‘Ben ik de enige die dit ziet?’ Verder is de boom normaal, maar die tak: dat wellustige profiel van vrouwelijkheid. AL ademt diep. OVERVLOEIER naar AL en SÉ in de woonkamer. NB SÉ heeft een charmante kaaklijn, maar geen poitrine.]
AL: Ik moet naar mijn arts. Ik zie biologische waanbeelden. En dan heb ik het niet over je kookkunst.
SÉ: [Verward] Ik kook niet meer sinds 1752?
AL: En jij klaagt dat mannen geen geheugen hebben? Luister, de vrouw kan de passie hebben van ontstuimige branding? De gratie van een nog niet geschoten hertenjong? De frisheid van zo’n onbetaalbare Hollandsche tulp?
SÉ: Ja?
AL: Goed, kan dan een boomtak feminine sensualiteit hebben?
SÉ: Jij moet naar onze arts, M. Jeumênfoux, even sterk in amputaties met zaag als afdrijven van hersenspinsels.
[OVERVLOEIER naar deurbord van de arts zijn praktijk. Zenuwachtig stapt AL de behandelkamer binnen. Jeumênfoux staat wreed glimlachend klaar met een roestige zaag. BUITENOPNAME: we horen AL gillen. / STRAATSCENE: een krantenverkoper van een jaar of 8 roept:]
KR: Laatste nieuws! Obscene boom gekapt! Prijst de Heer!

______________________________________

Blog 1710 – November 15, 2025
MY MIDDLE NAME IS ‘HELPING OUT’

Here’s a transcript of an emotional conversation I had this week.
The topic was how to make a career shift, being forced to say goodbye to the profession that for decades paid the bills, rejoiced your heart but now becomes as relevant as saddlemaking in the AI era.
I asked my son to suggest a casual luncheon restaurant. And as I said before, if I do not follow up on his recommendations, he will refuse his heritage.
My gloomy looking friend and I placed our orders, and I dived into the ‘Second Career Search’:

– You have tattoos?
– For heaven’s sake!
– Great, that rules out becoming a barista. Actually, you as a barista would tell all under 25, “Have you ever tried f***ing normal coffee?”
– Of course barista is out. For a ponytail, the back of my head is too bald.
– Let’s move on. You like people?
– Yes, I come from a small family. Having family gatherings of 45, kills all positive sentiment for your fellow man.
– Small families have SO many advantages, like fewer names in a will. What I meant to say is: liking people rules out any client service job.
– You do not see me at the help desk of an… electronics store?
– Haha, the thought! A woman comes in with a complaint about her electric toothbrush, and you say, “Have you tried putting toothpaste on your vibrator?”
– It might work.
– That’s what Hitler said when declaring war on the US. A final suggestion: for your 51 years, you’re quite good looking.
– You haven’t met my gallbladder yet.
– I’m serious. Listen, single, widowed, elderly ladies love to go to, e.g., Gambia for the beach, the sun, the sex. However, 97% of them have never had anything with Black guys. And 99% of those are latent racists. It comes with having seen the evening news on tv being presented for 50 years by healthy Caucasians. Now suppose you roam those Gambian shores, offering hard services for hard cash?
– Firstly, what is Gambian for ‘Green Card’?
– Take it easy. If any bureaucrat intervenes, just say you’re Louis Theroux.
– I’ll put it on my short list, out of respect for your humor.

A staff member arrived and put two amazing sandwiches in front of us:
– Your Coppa di Parma and the pastrami special. Enjoy.
Instead of professionally sliding away, the fellow hesitated for a second. Confusing! My friend’s glass of tonic was full; my third Tempranillo was virtually filled. He apparently had listened in, and most friendly remarked:
– All will be fine. We get lots of post-boomers like you here, all discussing their troublesome future. AI loves you. 60+ is the new 20+.
Now you know me, I didn’t say, “Great! Can I have your 20+’s girlfriend’s number?” My friend, slightly puzzled, asked politely:
– Tell me, what should I do, being the new 20+?
We respected his hesitation, and I added:
– Take into account, inner thigh tattoos are out.
– Be an Outfluencer…
That caught us off guard. Perspiration started covering his forehead.
– Have a channel on social media, focusing on all that makes no sense anymore to do, hopeless to believe in, and extremely stupid to buy.
My friend seemed to appreciate this kamikaze tip:
– Will that bring in enough to invest in a pension fund starting to pay of in 14 years?
– Sorry, I got carried away. I studied sociology. It sometimes surfaces.
The kitchen called for waiters. I was the chairman to solve the stalemate.
– You’ve been a great help. We’ll think of you in 30 years time, when you have a meeting like this. No greater freedom than being irrelevant to society.

NB  The sandwiches were superb. Check out Lemon’s Deli.

______________________________________

Blog 1709 – November 12, 2025
NEW YORK IN LEIDEN

Today in the New York Times: an obade to… Leiden. Here is our abridged and annotated version:

(Headline)
All the Canals and Charm of Amsterdam. None of the Crowds. No vomit on your hotel doorstep, or discount prostitutes within a five-minute walk.
(Text)
Over the centuries, Leiden, a short train ride from Amsterdam, has welcomed people of all kinds. Since for many centuries there was no train, it was a ‘welcome Dutch treat.’
The city features museums, gardens, and plenty of ways to stretch your mind. The latter refers to the town’s homegrown weed, nicknamed ‘the cooky with your coffee.’
When Spanish forces besieged Leiden in 1574, the Dutch cut the dikes, flooding land and allowing ships to arrive with provisions. The vessels also brought the first French tourists, complaining about the disgusting Dutch cheese; the first Germans, complaining about the cheesy French; and the first Jews, complaining, for they are the best at that.
William of Orange awarded the people of Leiden its university. He loved science, culture, and fondling female students.
The institute drew folk like Albert Einstein, who became so bored, later he suggested Leiden as third after Hiroshima and Nagasaki.

The town is the birthplace of Rembrandt. His house of birth features a gilded navel cord, and a bronzed condom that didn’t do the job.
Leiden throws a birthday party for the master every July, where performers act out his paintings, including “Portrait of a Man with Three Teeth” and “Saskia, Bloody Stark Naked.”

In the Hortus Botanicus, sage, rosemary, and foxglove were grown and used to train medical students. Later they treated syphilis, colorblindness, and cannonball wounds with sage, rosemary, and foxglove. None of this worked, but the smell was astonishing.
The Hortus is where the first tulips bloomed in the Netherlands, imported from Turkey. As we speak, some 430,000 Turks live in the Netherlands, having arrived disguised as tulips.

Leiden has murals with verses by the likes of Rilke, Yeats, and Shakespeare, in their original language. On opposite walls, translations are for the Gen X generation: emojis, and AI pictures of pandas and smoothies.

Galileo, under arrest in Italy, had his manuscripts with the theory that the Earth revolved around the sun smuggled to Leiden, a haven for those challenging Catholic orthodoxy. The scientist also questioned why Catholics too often grabbed his ass.
Descartes published in Leiden, benefiting from its atmosphere of tolerance. His axiom “I think, therefore I am” he adapted after his first publication into, “I print, therefore I make a buck.”
There’s a building where World War II resistance fighter Hazelhoff Roelfzema lived. His story was turned into a musical, ‘Soldaat van Oranje,’ which, by law, every Dutch citizen has to see 7 times.
The Pilgrim Fathers Museum shows how they lived before they left for the New World aboard the Mayflower: dishes left behind, girlie magazines under a mattress, and a first edition of ‘Being an American for Dummies.‘

(Video)
Visitors can rent boats and cruise the canals, taking in the scenic bridges and waterside homes. They can also paddle to Amsterdam, which is only a short train ride away. [1 km by train equals 14 hours of paddling.]

______________________________________

Blog 1708 – November 11, 2025
HORROR FOR THE COMMON MAN

Seth Sisson was a regular guy. He liked certainty. He used eleven clothespins to hang up a single piece of underwear. Don’t say, “Clever! Before you know it, it’ll blow off the line, end up in the neighbor’s pond, and you’ll be accused of sexually harassing your neighbor’s carp.” That’s not the reason. Seth’s clothes rack was in his living room. And I’m not going to answer, “Doesn’t it get terribly humid in there?” This isn’t a scientific article in The Lancet.
Great, I’ve written 75 words, and all I could say is that Seth is regular. Thank you very much. By now, it’s clear our hero doesn’t start trends. After very, very careful consideration, he followed one. Finally, convinced that the hula hoop was the right choice, none were available in his size. By then, he was 54 and weighed 300 pounds. “His intestines process food excruciatingly slowly?” Yes, very funny and very true. Anyway, it was all irrelevant to the nightmare he was experiencing.

What happened? Seth leaves his apartment, on his way to the drugstore, a shopping list in his hand: numbers 1 through 8: everything on sale. Number 9 Advil, 10 licorice.
He walks quickly, having realized too late that his scarf didn’t match his socks. The sooner he gets home, the better. He learned the importance of such decorum details from a 1989 article in Paris Match. The impact of the advice was so great that he started French lessons in 2001.
A passerby is carrying a large block of Styrofoam.“Nothing to worry about,” Seth thought, “there’s no law against it.” Then a second, almost identical amount of the white stuff under his right arm. A third, a fourth. You appreciate it when I get to the point. Our man, as confused as a dyslexic five-year-old eating alphabet soup, surveyed the entire street. As far as he could see, everyone was carrying a large, beautiful Styrofoam cube, and no one had a look of, “I have no idea what the fuck I’m doing.”
Now psychology kicks in, and you conclude that YOU are doing something wrong. Where is my block? I’m dragged into a police car by disgusted officers, who shout to the bystanders, “All is clear, the extremist is contained.”
Within four seconds, Seth asks a woman in her early forties, pushing a stroller with one hand and holding an infamous Styrofoam cube with the other, why they all have those objects. The woman looks at Seth. He is indeed the only one without one. She is quite beautiful, and her compassionate expression is convincing. (We need that for the plot; read on.) “My dear, I feel so sorry for you.”
Everyone on the street stops and turns to the cube-less protagonist. Some pick up their phones and start calling, serious looks on their faces. Like I said, Seth is average, but not an idiot. He rushes off. The hundreds of people with Styrofoam start humming Wagner’s overture to Valkyrie. Seth crashes into someone. In slow motion, he descends to the sidewalk, thousands of foam particles in a huge cloud. I know, it’s a cliché, but you’re glad it’s what happened. All gets dark.

Seth wakes up in a wheelchair, both legs in casts. NO, it’s Styrofoam. In the darkness in front of him, an audience applauds wildly. From his right, he’s presented with an award. Over the sound system, he hears, “Hooray for the Man Who Stood Out.”
Seth looks down: the award is a golden carp. “Do you want to say anything?” we hear as a microphone is held up to his nose. He says, “I just wanted licorice on sale.”

______________________________________

Blog 1707 – 10 november 2025
VERREKTE CENTENNIALS

We worden te oud. Record in Europa: Italië met ruim 2000 honderdplussers. Die spaghetti-eters (Rustig! Het komt uit een goed hart! Italië is mijn 14e meest geliefde land. Ik spreek de taal, al vragen obers in een trattoria in Genua altijd of ik er de laatste keer was in 1942.), die fijne mensen doen ‘het’ niet meer. Het geboortecijfer is -7, wat wil zeggen: denkt een Italiaans stel aan seks, sterven er 7 familieleden. En het volk in de laars weigert op tijd te sterven. Neem Sophia Loren: 123 jaar oud! Tenminste, dat zei haar moeder onlangs.
Je weet, op je 100e verjaardag, komt iemand van de krant langs. Aan die
gedreven stagiaires hier mijn tips: Top 10 Vragen Niet Te Stellen Aan Een 100-jarige Dame:

10. Hoe was het om Bevrijdingsdag te vieren vanachter een rollator?
9. Mist u het dat je geen grappen meer mag maken over Joden?
8. De burgemeester kwam langs, hoe snel was die weer weg?
7. U noemde Global Warming: lekker warm voor ons oudjes?
6. U werkt aan een boek: ‘Als je kleinkind dement wordt’?
5. Denkt u weleens: ‘Waarom rook ik eigenlijk niet’?
4. Hoe is het om ouder te worden dan je schildpad?
3. U was er niet bij in WW1, heeft u dat gemist?
2. Als u 200 wordt, wat gaat u anders doen?
1. Kunt u uw menopauze nog herinneren?

______________________________________

Blog 1706 – November 7, 2025
DID I ASK YOU ANYTHING?

This is what I care to advise you: when you have, let’s say, a lunch meeting, let someone well equipped in the field choose the place. You book, communicate to the person you’re about to meet — irrelevant if it’s Taylor Swift’s twin sister, or your mother in law with the voice of the Bride of Frankenstein — where the venue it is, and thus suggest being the cool man in town.
When you both sit down, x in front of you will ask, “How did you find this place?” Modestly smile, look down, and say, “It’s what the Germans call ‘Fingerspitzengefühl,’ which I think translates to ‘the sourdough bread here is just the right kind of sour.”
Obviously find a proper way to remunerate your discreet consultant. I like to send mine half-yearly half a dozen old-school Burgundy wines, meaning ones of which the label is not mostly in Chinese.

So last Wednesday, I found myself in restaurant Multi Café, center Rotterdam. Quite a place: the sound ambiance was late nineties, the grammar school-style furniture early sixties, and the floor mid Stalingrad. The tip to reserve here came on a cassette tape, which, after listening to it, I had to eat.
Opposite me was Caroline, looking like she had come straight from her hairdresser. Every 31st hair in her bang style cut was white. Years ago, I would say, “He forgot to die ‘m all black,” but that was years ago. She took jujitsu classes.
The two of us, our affair saw its curtain coming down; the sell-by date was the Renaissance, our glacier of love had melted. (That last one was awful, but you get the point.)
The waitress, having taken our order for drinks, left as I opened.

“Caroline, the time has come…”
“So you’re blaming me?”
“No, no, no. Let’s not point fingers. Our main interests are so diverse, our views on life too far apart.”
“You’re never been supportive.”
“I was, I was! Remember when you wanted to visit Moscow? I took a six month evening class, KGB for Dummies.”
Then all took a turn. To the left of Caroline sat something with blue hair, with next to her violently organic salad a laptop covered with stickers from North Korean psychedelic rock bands. The young lady (probably an it/they/whatever) joined in:
“He’s a racist. He wants to dump you after all you suffered.”
You appreciate my confusion, I rebutted:
“Excuse me? Did you read the autobiography of my friend, of which the graphic novel will appear in 2028?”
‘2028’ was Caroline’s que.
“You see? I’m not the only one seeing this scam.”
From the right came a male voice, sort of an AI of Harrison Ford. A guy forking away at a steak tartare looked my way.
“Hold your ground. Some women are life vests, some are millstones.”
Behind Caroline, three women contibuted:
“Who needs men? Mao Zedong said that.”
To me, this public participation seemed sufficient. I bent over to Caroline and whisperd;
“Was Mao gay? But firstly, sorry for all this. I choose this joint but I had no idea a Verdi opera chorus was included.”
The waitress appeared:
“Your drinks, and have you…”
The red haired girl and the three ladies:
“Concluded?”
Harrison on the right:
“Shook off?”
All 54 restaurant guests cried:
“Woken up?”
I closed the menu, looked at the waitress, pointed at Caroline, and said:
“She doesn’t know what she wants, and I’ll have the same. And a bottle of your Chablis.”

That hit the spot. All we heard was the soft nineties wallpaper lounche music.
All around schrunk 14%. While Caroline put her napkin gently on her lap, I concluded:
“Democracy is a nice thing, but not as long you fold your own underware.”

______________________________________

Blog 1705 – 5 november 2025
NS VOOR DE ELITE?

Vrienden, slecht klimaatnieuws: in 2026 verhoogt de NS de treinkaartjes gemiddeld 6,52%. Je kent me: NS-fan sinds te lang. Ik weet nog, met mama in de trein naar het strand. Ik wilde mijn tas met zwembroekje en strandbal uit bakeliet onder de bank schuiven. Mama fluisterde verschrikt: ‘Neen jongen, niet doen, daar zitten Joden!’
Maar alles wordt duurder. Dus hier mijn Top 10 6,52% OK, mits…

10. … Kinderen onder de 10 opstaan voor ouderen, wanneer je ze aanspreekt met: ‘Hé, mislukte abortus, staat es kankergauw op!’
9. … Je uitgestapt gelijk buiten staat, in plaats van je door een 3 km lang ondergronds commercieel lunapark te moeten slepen.
8. … De omroeper eens eerlijk is en zegt: ‘U kunt hier overstappen in allerlei richtingen. U kunt hier ook doodvallen’.
7. … Je stoel in de nachtrein niet al is ingenomen door een halfgegeten Kapsalon en een volgebruikt condoom.
6. … De electronische toilets zeggen: ‘Deur opent zich… Deur sluit zich… WC-papier sinds 7:05 op’.
5. … Na eerste/tweede klas en Stiltecoupé, er ook een komt waar je winden mag laten.
4. … Conducteurs niet meer zo’n dom polyesther knuffeltje aan hun tas hangen.
3. … Ze vertragingen omroepen als: ‘Geheel volgens dienstregeling’.
2. … Het uitzicht beter is dan: gras-koeien-beton-gras-koeien-beton…
1. … Niemand me nog aankijkt met: ‘Jij kunt ook geen auto betalen?’

______________________________________

Blog 1704 – November 4, 2025
HOW BIG IS YOURS?

Two men at a bar were comparing how old their houses were. I couldn’t help listening in. This is how it went:

– I tell ya, I got a microwave… The instruction manual is in Latin.
– Really? I got an original wall painting: guys chasing a mammoth.
– And our floors are crooked! All the furniture is placed ‘against the wall.’
– We don’t have floors. When it was built, saws weren’t invented yet.
– The mice at our place have a family tree, going back 400 years.
– The first pet to walk in my house was a dinosaur.
– In my attic, Jews were hiding… during the Napoleontic wars.
– In my attic, I found a newspaper having as a headline: Fire Invented!
– The first child born in this house came via cesarean. It was Caesar.
– The firstborn in my house, his mother’s name was Eve.
– My house doesn’t have pipes. It was built before the Bronze Age.
– Our water pipes once froze… during the Ice Age.
– A Christian guy once lived at our house. His name was Matthew.
– My first house owner was Neo Anderthaler.
– Basically, my house is a dump.
– My broker defines mine as an ‘opportunity.’
[Two beers are put in front of the men. One of them addresses the barman.]
– Thanks, I’ll pay you in saber-toothed tiger skin.
– And the lice are your tip.

______________________________________

Blog 1703 – 3 november 2025
PREMIER AMOUR

Max Gielen kon zijn ogen niet geloven. Na veertig jaar zag hij op een uitnodiging voor een concert de naam van een vrouw van vroeger. Ooit een tiener die zijn zinnen verwarde, zijn hart deed overslaan, en die hem leerde hoe het is als niet-roker te tongen met een tabaksverslaafde.
In dat oranje verleden duurde hun affaire even lang als het album ‘Band on the Run’ van Paul McCartney. Totaal verdwenen in een zitzak, met stevige migraine van haar wierook, vertelde Max destijds het meisje zich te herinneren in de rij te staan voor het éérste album van de Beatles. Dat hij er dus in 1964 al bij was, overtuigde zijn vlam dat hij een kinderlokker was. Ontucht met minderjarigen gold in die onschuldige decennia als een vergrijp zoals naar de kerk gaan zonder gepoetste schoenen, maar Max’ vriendin had in haar omgeving al vijf vrijpostige ooms, en meneer pastoor had gezegd: ‘Vijf vindt de Heer voldoende’.
Hij en de dus ex – ze heette Hilde – gingen elk hun pad. Parallel, lees: kruispuntloos. Onze man ging voor pecunia, monogamie en omeprazol; Hilde voor muziek, soa’s en Apèrol.
En nu was ze weer eens in het land voor een paar soloconcerten. Ze beheerste diverse instrumenten virtuoos, en zong als Ella Fitzgerald, na een masterclass door Elisabeth Schwarzkopf.
Die zondagmiddag liep Max een muziekcentrum binnen en liet hij zich snel meevoeren naar een zaaltje door anderen uit zijn leeftijdsgroep. Onvermijdelijk kwam de gedachte op: ‘Wie van de vijftigplusmannen hier leerde ook lang geleden hoe Caballero smaakte?’
Het licht in de zaal ging uit, de smalltalk staakte, het doek ging op, applaus. Hilde was betoverend, stralend, en het bewijs dat plastische chirurgie onzin of fenomenaal was. Echter, voor Max volledig onherkenbaar. ‘De tijd doet iets met mensen’, dacht hij. ‘Haarkleur is geen gegeven, buikomvang relatief. Natuurlijk worden vrouwen korter met de jaren, maar dit is even wennen’. Hildes ogen gingen over de zaal, en bleven geen kwartseconde hangen bij Max, die zich troostte met het idee dat één ‘Band On The Run’ onvoldoende was voor een blijvende indruk.
Het optreden was 100% geslaagd want slechts één uit het publiek van 87, allen kennissen uit die mooie flowerpowerjaren, viel in slaap.

Onze held liep geëmotioneerd naar zijn jas. ‘U vond het mooi?’ vroeg het meisje bij de garderobe. ‘Zeker,’ zei Max, ‘Je moet weten, Hilde en ik gaan al 40 jaar terug. Ze zag er wel anders uit dan ik me had voorgesteld’. De garderobemedewerkster keek hem verward aan. ‘Kan ik me voorstellen. U komt uit het concert van Silvia. Hilde speelde in de zaal boven.’ Max aarzelde een seconde, schoof een fooi naar voren, en antwoordde vrijwel overtuigend: ‘Weet ik, weet ik, maar het vooruitzicht van Hildes versie van ‘Band On The Run’… ik dacht: “Niet nóg een keer Cabellero!” ‘

______________________________________

Blog 1702 – 2 november 2025
HARD EN KORT OP DE VELUWE

Gisteravond opgetreden in ComedyCity Arnhem, locatie Dudok. Hier wat actueel en rauw materiaal waar mijn set mee begon.

Arnhem! Volgend jaar treden Suzan & Freek op in GelreDome. De prijzen van hotelkamers zijn dan twee keer zo hoog. Maar je krijgt korting als je longkanker hebt. Ik ben alvast begonnen met roken.
Collega’s in de showwereld reageerden op de situatie van Freek. Marco Borsato zei: ‘Ik zou zo met hem willen ruilen’.
Het stel verkocht GelreDome 10 keer uit. Dat heet het Suzan & Freek-effect. Maar je krijgt garantie: als Freek toch geneest, krijg je je geld terug.
Zeg, Arnhem, een nieuwe verkeersregel: als je per ongeluk door rood rijdt, en je veroorzaakt een ongeluk, 1000 € boete. Er was een man die ging door rood en reed zo’n snorfietser dood. Hij zei: ‘Dat was niet per ongeluk’.
Die gast raakte ook voor 6 maanden zijn rijbewijs kwijt. Hem werd gevraagd wat dat voor ‘m betekende. Hij zei: ‘6 snorfietsers’.
Dan tragisch nieuws: Steamworks gaat sluiten. Dat is de grootste gay sauna van Nederland. Zo jammer. De eigenaar is te ziek. Hij kreeg te veel stoom in zijn anus.
Voor Arnhem is nu de dichtstbijzijnde gay sauna in Hilversum. Ben je daar drie keer geweest, krijg je een rol in een televisieserie.
En wie weet het nog? Vorig jaar was er een aanslag op café Nescio. Die blijkt nu te zijn uitgevoerd door tieners. Een van die jongens werd ondervraagd, waarom hij het gedaan had. Die jongen zei: ‘Was ‘n snuffelstage!’
Die tieners stuurden een afpersingsbrief in absoluut perfect Nederlands. De politie dacht: ‘De daders zijn dus Marokkaanse meisjes’.

______________________________________

Blog 1701 – October 31, 2025
THE BROWN DRUG

I want to talk about chocolate. As soon as you mention the product, all the women jump to the edge of their seats, and women who happen to be standing start frantically searching for a seat.
What is it about women and chocolate? A friend of mine, she told me: if you go for chocolate, you’ll never go back. Maybe I misinterpreted that.
Here’s the science: in women, eating chocolate releases endorphins, serotonin, and dopamine, which improve mood, reduce pain, and create a sense of happiness. It also drives them to demand voting rights, equal pay, and equal treatment with men when they face the electric chair.

I first read this in my teens. So, in preparation for my very first date, I shaved, trimmed my nose hair, and rubbed dark chocolate behind my ears.
The evening was a resounding success. The serotonin levels of the girl on my lap shot up so much that, after the first kiss of my life, I had lost 25 pounds.

The chocolate know-how returned to me recently, as I sat down on a park bench.
While writing, I got stuck, and Hemingway once said: in such cases, go outside, forget it, go sit in a park. He wrote this during the Spanish Civil War, so the time difference was a factor.
The park I’d ventured into lacked explosions, pools of blood, and old ladies dressed in black selling chestnuts.
Nevertheless, all the logical conditions for inspiration were arranged: notepad, pencil, pack of cigarettes. I took no chances, trusted the Master, and ignored the fact that I was a non-smoker.
Then I saw an untouched, thick bar of chocolate on the other side of the bench.
Who forgets a bar of chocolate? Umbrellas? Yes. A wool hat? Sure. A wheelchair… Don’t laugh. It happened. A man left his wheelchair behind after listening to a podcast about Lourdes.
The chocolate bar was looking my way, and if it could wink, it would. If it could hum Debussy’s Claire de Lune, it would. Pure seduction came from a meter and a half away. It was 200 grams of Claudia Cardinale, if Claudia had cocoa as her main ingredient.
Perhaps it was a trap? Perhaps, as soon as an endorphin junkie sank her teeth into it, forty dentists would jump out of the bushes to lecture her on tooth decay, obesity, excessive happiness, and book her in for a biennial checkup?

Nannies with cribs rolled by, homeless people with shopping carts passed, and joggers promoting the idea that jogging is an uplifting sport moved from left to right as I discreetly inched towards the bar that guaranteed “a better mood.”
When there was only 75 cm between me and the dose of dopamine, that space was occupied by a child.
She divided her attention between chocolate heaven and, on the other side, the innocent until proven guilty pedophile.
“That is MY chocolate bar,” I informed the young woman, in my best Hannibal Lector imitation. Hopeless of course, since the only convincing cannibal of her generation is Mark Zuckerberg.
The girl picked it up, removed the wrapper, and popped a dark corner into her mouth. As her pink lips turned brown, she asked, “Are you gay?”

“What are you eating, honey?” a startled female voice interrupted my Lolita recreation.
I saw a woman, the older version of the chocolate thief. I added, “It’s just my chocolate that slipped away. Don’t worry.”
The supposed mother pulled Miss Vampire off the bench, and the bar fell to the ground. “We’re so embarrassed. Tell this gentleman you’re sorry.”
I picked it up, looked the girl straight in the eye, slowly slid the block into my mouth, and as my lips turned brown, I said, “Your daughter was just about to give me her number.”
The two quickly left, and I will not quote the mother’s educational tips.

I staired ahead of me and thought, “Giving me her number, that is SO Hemingway!”

______________________________________

Blog 1700 – 30 oktober 2025
VERKIEZINGSDEBRIEFING
AAN DE TOOG

Achter twee halfserieuslege glazen Amstel zitten onze experts op hun kruk:
– Die Yesilgöz, hè?
– Daar ben jij toch fan van?
– Jajoh, die zou ik zo daten als ze 12 was. Die heeft een hond en die heet Moos.
– Wat moet een Turkse met een Joodse hond?
– Ach, Koerden, Palestijnen… smaken allemaal hetzelfde.
– Wist je, in St. Eustatius koos 35% voor het NSC.
– Da’s toch dat eiland waar eens per vier weken een postvliegtuig landt met De Telegraaf uit 1943?
– 1.293 mensen hadden gestemd. Die zandvlek heeft 114 inwoners.
– Tja, kolonisatie. We leerden ze niet tellen.
– Straks denkt Trump dat het geen eiland is, maar een speedboot vol drugs.
– En dan NLplan, van Kok Chan, kreeg as-we-speak 2.342 stemmen. In zijn programma stond: ‘Voorkom pesten en obesitas’.
– Sorry, dat is de enige lol aan je middelbare schooltijd.
– En dan 2.342 stemmers? Zoveel geven wekelijks zijn toko een 1-sterrenreview.
– Venray is door brand in het gemeentehuis nog bezig met tellen.
– Die dachten: ‘De brand in ‘33 in de Reichstag hielp ook’.
– Frans Timmermans stapt op.
– Komt die thuis, zegt z’n vrouw: ‘Jouw diëten was totaal verspilde energie’.
– Hij heeft zijn best gedaan.
– Joh, Partij van de Arbeid? 3% van Nederland is ‘arbeider’. De rest is barista-bar-laptopper, niet-zo-influencer, human-getraffict, traject-begeleid, logistiek tegenwerker…
– Jij ziet dus geen problemen in polderland?
– Zeker wel! Wat stemt ik over 14 maanden?

______________________________________

Blog 1699 – 29 oktober 2025
STEMMEN ZONDER POTLOOD

Het Wilhelmus zingend liep ik ons stemkantoor binnen. Een jongeman achter de tafel zei: ‘Sorry, u kunt niet op de koning van Spanje stemmen’. Zijn collega bekeek mijn paspoort en voegde toe: ‘Gezien uw leeftijd: slecht nieuws, ook niet meer op Troelstra’.
Ach, ze kenden me nog niet, deze geronselde democratielintwormen. ‘Vrienden,‘ zei ik, ‘zojuist doneerde ik 14 stuks nasi in blik aan de voedselbank. Zit jullie nobele taak hier erop, dan is het de rest van de maand smullen!’
Het lokaal was strak georganiseerd. Een man stapte uit een hokje en trok zijn gulp omhoog. Ik vroeg de medewerkers: ‘Had hij gezegd: “Ik gebruik mijn eigen rode potlood wel”?’ Wat denk je? Bij die bureaucraten kon er geen glimlachje af!

Een affiche trok mijn aandacht: Stemmen in Gebarentaal. Welk gebaar staat voor welke partij?
Onder je linkeroksel krabben, zeg erbij: ‘Hoehoehoe!’… Partij v/d Dieren
Twee handen plots naar je borst brengen, achterover vallen… 50Plus
Vuist in de lucht, maak erbij een rokershoest… GROENLINKS-PvdA
Gebaar van aluminium verwijderen rondom een döner… DENK
Een vinger sluit één neusgat, het andere gat leegt zich… BBB
Broekzakken naar buiten trekken: ‘Ik heb geen cent!’… SP
Gebaar van zoeken in zakken naar hoofdpijnpillen… NSC
Gebaar van een klein jochie over de bol aaien… CDA
Twee handen wrijvend, met wrede glimlach… VVD
Gebaar van leesbril opzetten… D66
Hitlergroet met alle vingers naar binnen getrokken, behalve de middelvinger… PVV

______________________________________

Blog 1698 – October 28, 2025
FUTURE NOSTALGIA

You try to creep up the stairs of our late 19th century house to the second floor without making the wood crack. I imagine Louis XVI climbing onto the scaffolding to be beheaded, the steps moaning under his feet, and addressing men with black hoods over their head, “Fellow citizens, someone ought to look into this poor carpentery!”
But fortunately, all is quiet, and I enter the bedroom of my one year old son. I admit, a very sentimental desire to just see the little boy light years away in slumberland, not turning around asking me, “And, Daddy, did you do your VAT return today?”

I leave the door ajar so some light reaches his – obligatory – light blue bed. My wife and I planned to wait another six years before answering our offspring’s questions about gender stereotyping.
Inside the My-First-IKEA piece of chipboard, the young man is sitting up! Casually pushing back the cuticles on his left hand. An intellectual conversation is foreseeable. I kick off,

“Dude, you’re supposed to be asleep.”
“I know, I know, but I had a gut feeling you’d show up.”
I hesitate 0.3 seconds, which destroys your chance in any discussion.
“You’re 361 days old. No vocabulary, grammar, or quirks are expected of you.”
“Relax, the local health center will not require you to fill this in on a form. So, biological father, why the late night drop-in?
“Future nostalgia? In decades from now, realizing I didn’t enjoy your baby years enough?”
My not really baby anymore rubs his eyes, stretching his 25 cm legs.
“Dad, I appreciate the honest answer. Yet, empathy, being an original 20th-century man?”
Now he’s getting personal. A 12-month-old adolescent? I fire back,
“Ho, ho, ho. The project was to conceive you before 2000, but your mother had some deadlines to meet.”
“Good to know. Tomorrow, before I bite into one of her nipples, I’ll ask her, ‘Tell me, Mama, what massively urgent job made you postpone my entrance in the world?’ Following a workshop, ‘A 100 Fun Things To Do With Small Chemical Waste’?“
By now, I was enchanted by my boy’s wit, reasoning, and mature approach of the human condition. Meanwhile, I felt obstructed by today’s values that one should not smack children over the head.
“I merely came to see some 11 pounds of flesh of my flesh, sleeping the innocent sleep of plausible deniability of all error.”
“Jesus! I’m happy to be invloved!”
By now, my hope of a minute or two of naive fatherly happiness was thoroughly torpedoed; why hold back?
“Gotcha! You do not know who Jesus is.”
“I do. I have seen the light when all started.”
Confusion, but relief as well: he could have seen Mohammed. And yes, I know, obstructing your child’s free choice of belief is the new sexual harassment, but I prefer children that, when going to the supermarket, wear shoes, not socks in slippers.
“The light? Enlighten me.”
“The very start, the magic moment of cells unifying, there was a bright light, and a lady in white was looking at me.”
“Eh… Maria?”
“Couldn’t read her nametag. I was two cells large!”
“Fascinating. Now go to sleep. Before we wake your mother, and you know her, it may be two in the night, but she will tell me to take the trash out, or worse.”
He turns over, and in seconds he dreams his possible dreams.

I sneak out and wonder: the two cells merging under light, a lady in white. How did he know he was conceived by IVF?

______________________________________

Blog 1697 – October 27, 2025
WHITE IS NOT MY FAVORITE COLOR

It’s preposterous. Insane. Probably bad for the environment. Don’t say I never cared for the environment. I had my parents cremated on solar energy, but that’s not the point.
Imagine this: one side of a street in a mid-size Dutch city (if it fell over the German border, who would notice?), a row of some 24 houses, very simple early sixties style. You ring a doorbell and hear the instrumental version of ‘She Loves You.’ Not a soul in sight. If this were a movie, someone would say, “Budget for extras failed,” but that’s not the crux.
Now half of that row is painted completely white, top to bottom, including the modest front gardens. Note: This is from before the time that such neighborhood dwellers would tile up their gardens and decorate them with empty beer crates, motorcycles of which a wheel was missing, and disrespectfully cheap plaster copies of Michelangelo’s David, with a penis missing.

Standing on the border between the whitened and original states, I’m addressing the painters. Honest men in overalls, a brush in one hand, a bucket of paint in another, a paper cup of black coffee with 6 cubes of sugar in yet another, a self-rolled cigarette in one more, and both hands in their pockets. (This is literature: anything goes.) I shout to the scaffolding, balancing my tone in between understanding and manic, “Guys, what the fuck?”
Four men turn their heads; one friendly rebuts, “Got a problem?”
A colleague says to him, “Watch out. That’s an intellectual. He has more forehead than my family tree going back to 1743.”
I gesture to the twelve houses completely disappeared under a coat of white, “People live there!”
A third painter replies,“Like at my home, hoping Daddy returns with money to feed his 9 children between 3 and 5 years old.”
Next to me a voice sounds low, slow, and well-meaning. One for which, if you were to say, “I agree,“ the next morning an invoice for legal advice at €2,164 lies on your doormat. It informs, “Folk residing here is not the issue.”

I look around me. Indeed, it’s me, the workforce, and the man in a gray suit with a tie so narrow, once more, the sixties seem only 14 minutes away. I ask the unconsulted consultant, “What’s your role in the script? You got shares in the white paint business? You’re the set decorator for a Fellini film? You had everyone relocate to Canada, irrespective of their desire to end up statistically way too happy?”
He nods, and I understand this will not turn out well. From above, a fourth painter asks, “Mister, is it OK if we continue? We’re paid by the hour, not by emotional impact.”
I raise two thumbs, and the labor force turns their backs to me, continues adding white on white, and starts whistling ‘Nowhere Man.’ The wise guy next to me wasn’t finished, and adds, “See this as cleansing, erasing the details that obstruct progress, dissolving the nostalgia that eventually does not help.”
Clutching a handkerchief, I try to keep my neck dry, the clear sign of a climax approaching. As convivially as possible, I respond, “Sir, this is a banal paint job, not a lecture ‘Traumdeutung’ by Freud. If the Vienna master stood here, he’d be shouting, “Wo ist der Witz?” meaning, “Where’s the beef?”

Then, from the last house in the still unpainted half, we hear. “Dinner is served.”
I walk towards that house, turn around for a closing remark. “Hear that! And I even do not like Brussel sprouts.”
The painters watch me leave. One says, “Poor guy, probably a comedian.”

______________________________________

Blog 1696 – 26 oktober 2025
KEIHARDE COMEDY OP DE VELUWE

Je kent me: fijnbesnaarde humor, intelligente satire, en vette uitzonderingen. Hoe vet? Gisteravond sprong ik op het podium van ComedyCity Arnhem. Een enorm applaus. Na afloop vroeg ik iemand: ‘Jullie waren zó blij me te zien?’ Hij zei: ‘Wij stonden perplex dat je het podium op kwam zonder medische assistentie’.
Als altijd ging ik vooraf door het nieuws van de regio. Afgelopen week eens geen berichten als: ‘Beroofde oude vrouw klaagt dat overvaller weigerde haar te betasten’, of: ‘Eetcafé De Lachende Big wacht al 40 jaar op eerste Joodse klant’.
Dit maal was er wérkelijk nieuws. Ik verpakte het als volgt:

– Arnhem! Ik las over een sinkhole hier!? Ik dacht: ‘Is dat de naam was van een Arnhemse prostitué?’
– De pers schreef dat sinkhole was zo groot als 8 slaapkamers. Dus groot genoeg voor 80 Roemenen.
– Het wordt nu opgevuld. En alle bouwvakkers zijn Roemeens. Fijne jongens!
Hun kantine lag vol lege wodkaflessen en gebruikte condooms.
– Iemand van Rijkswaterstaat zei wat de oorzaak was: een holle ruimte. Die gast is professor-dokter-ingenieur. Hallo! Die baan wil ik ook wel.
– Verder was hier in het nieuws wat onderhand niks nieuws meer is: uitgebrande autos. Kijk, in Rotterdam, geef je als VMBO-leraar je klas een slecht cijfer, brandt je auto uit. Geef je ze een héél slecht cijfer, zit je er nog in.
Laat je je klas zakken? Wie zit dan in je auto? ‘Je moeder!’
– Ik werd gevraagd die grap te vertellen op een congres. Van de PVV.
– Onmogelijk! Mijn beste vriend is Marrokaan. Hij heeft het helemaal gemaakt in Nederland. Zijn zus werkt bij de gemeente.
– Serieus, ik ben ongeschikt voor de PVV. Ik wilde ook mijn haar laten blonderen. Mijn kapper zei: ‘Welk haar? Je wenkbrauwen?’

______________________________________

Blog 1695 – 24 oktober 2025
ROTTERDAM DAKLOZENLOOS!

Problemen vereisen aanpak. Aanpak vraagt om plannen. Plannen kosten geld. Geld, dan vraag je om problemen. Maar niet in Rotterdam. Val je op een parkbank in slaap, ze slepen je naar de Pauluskerk: voor begeleiding als dakloze, koffie en erwtensoep in één papieren beker, en een 400 vragenlijst in het Roemeens, want discriminatie doen we niet aan.
Wij hebben aan de lijn: Donald Ongevangen, wethouder van de partij OjaJoh, en tijdens daluren in te huren als toevallige burger die een TV-ploeg om zijn mening vraagt, mits ze anderhalf uur hebben.

WIJ: Donald, je plan? 
DON: We gaan héél Rotterdam overdakken. Sta je buiten, ben je onderdak.
WIJ: Oké… Driekwart van de stad heeft al een dak?
DON: Je moet doorpakken. Zomers op straat, altijd lekker in de schaduw.
WIJ: Velen daklozen hebben psychische problemen. Jouw dak zet daar een streep onder?
DON: Een veel groter probleem zijn de mensen met een huis én psychische problemen. De groep: ‘Gestoord mét voordeursleutel’.
WIJ: Logisch. Wie ontwerpt dat dak? Rem Koolhaas?
DON: Nee, hij vond het idee wel ‘Garde’, maar te weinig ‘Avant’.
WIJ: Dan: de aanzuigende werking. Straks kruipt half Afrika hier onder dak.
DON: Niet zo snel. De PVV staat nog niet op 51%. Elke dakloze krijgt onderdak begeleiding van veldwerkers, GGZ, politie, Leger des Heils, EO-jongeren, lifestylecoaches en advocaten.
WIJ: Advocaten?
DON: Om via het gerecht bevrijd te worden van al die hulpverleners.
WIJ: Laatste vraag: niemand is toch vrijwillig dakloos?
DON: Zeker, stel je bent geronseld in Hongarije, werkte 10/7 in het Westland, woonde met 21 makkers in een kamer, 4 man boven je in het stapelbed. Die sociale beleving, die mis je toch!?
WIJ: We gaan voor het Dak-Plan! Zo is Rotterdam: beter flink poetsen, dan flauw lullen.

Steun de Pauluskerk HIER.

______________________________________

Blog 1694 – October 23, 2025
MY INDEPENDENT ME

This was my morning. I went to buy oranges, and I don’t make grocery lists. I stopped doing that years ago; the back of an envelope saying, “SUPER: Dog food,” and further down the list, “KENNEL: Buy a dog.” It’s not practical. So, just oranges.
Within a minute, I bump into Suzanne. For 20 years, she’s looked 62, all thanks to nutritious food. A woman who doesn’t keep her expertise to herself. People get her diet tips at their funerals.
– Hi, nice to see you.
– Hi Suzanne, I just went to the…
– I feel it: a craving for food. A slippery slope, David.
– Oranges. I think I can handle an OD of vitamin C.
It’s already too late. Suzanne pulls her “This is serious” face.
– David, look at your skin. You need avocado.
– I have a dermatologist looking at my skin. He’s great, he takes off his glasses when I come in.
– Did you know that avocados contain oleic acid, a heart-healthy monounsaturated fat? And also significant amounts of potassium, folic acid, and magnesium. You’d be a huge disappointment if you didn’t take my advice.
She grips my upper arms firmly. There’s now an inch between my shoes and the sidewalk. To a passerby who looks at me with concern, I say with a smile:
– It’s okay. We’re talking about essential metals.
My unsolicited nutritional advisor lets me down after I acknowledge her wisdom.
– It’s going to be avocados. My skin says, “Thank you.”

A friendly clerk fills a brown paper bag with avocados.
– Healthy choice, David.
I keep up appearances and tell her:
– That’s just me. You never know when you need healthy skin.
Our little neighborhood supermarket is quiet. I look to my right as the girl weighs the bag. I see oranges and, as if struck by an electric shock, I quickly turn my face away.
—That’ll be €4.55. Hey, David, do you like modern dance?
I give you a fiver and take the bag.
— Modern dance? Absolutely. It’s my #1 thing after so many other things.
—You know I’m in a dance group called Fluid Bauhaus, and we have a performance soon.
She takes a pair of tickets from her pocket and hands me two.
— I’d love it if you could come along.
[Suddenly, I see myself dressed in ancient Roman style, in the front row of the Coliseum. The audience roars as enraged Christians chase fleeing lions in the arena.] Then back to the shop.
— Well, I see… next Saturday… Deal.
— They’re €25 each.
I put on a poker face, the one I have after losing €50, and give her the money.

On my way home, wondering if it’s even possible to mind my own business, I hear my name called from a small warehouse. It’s a food bank for the underprivileged, for those who aren’t suffering from the lack of parking for their Land Rovers. Or having a therapist who fills your time with his parking anecdotes.
“Jeff,” I call back to the young man, “I didn’t know you volunteered here.”
Jeff gestures to his colleagues that he’ll be right back as he walks up the sidewalk.
– Yeah, we all want to contribute to the community.
He looks at my bag.
– So what did you bring?
A female colleague, beaming with gratitude, takes my bag as I mumble, “Avocados… so monounsaturated!” Jeff continues:
– Tell you what, I’m in love!
“Really,” I say, “great, happy for you.”
– She’s a very sophisticated person, artistic, you know what I mean. And I barely have the money to take her out.
He stares at me for a moment. I fill the silence.
— A Saturday night of guacamole isn’t enough, I suppose?
He smiles, “I didn’t want to bother you with my problems. How are you?”
Now I’m the one hesitating.
— Jeff, does she appreciate modern dance?
— Oh yeah, totally her thing!
I feel in my pocket.
– I have here two. . .

In my kitchen, I’m standing in my apron in front of a table with everything you need for serious baking. I call out to the hallway, “Hey Siri, how do you make an Whole Orange Cake without oranges?”
From the living room, I hear, “Not again!“

______________________________________

Blog 1693 – 22 oktober 2025
TOP 20 WELKOM IN HOLLAND!

In een politiek debat werd gezegd dat wekelijks 1.000 asielzoekers opdraven. Nou, in week 42 waren dat er 900: eerste en herhaalde aanvragen, hervestiging, herplaatsing en nareizigers. Je kent me, ik ben geen cijfer-, maar een gevoelsmens en vroeg me af: Weten die 900 wel dat je in Nederland…

… van je voordeur tot die verre straathoek over het trottoir fietst?
… vrouwen met blauw, kort haar waarschijnlijk een penis hebben?
… bij het zien van Geert Wilders moet roepen: ‘Je Moeder!’?
… er geen leuke oorlogsfilm is over het Nederlandse leger?
… niet je thuisland noemt, maar zegt: ‘Bij ons… oorlog!’
… een niet afgesloten fiets gewoon mag meenemen?
… op straat een kale man aanspreekt met: ‘Hé, kale’?
… Kapsalon alleen eet tussen 2 en 4 uur ’s nachts?
… Never-Nooit opstaat in het OV voor een oudje?
… van sekswerkers geen woord Nederlands leert?
… die vrouwen niet met je OV-pas betaalt?
… bij de Chinees niet zegt dat het lekker was?
… en niet tegen je huisarts: ‘Ik vertrouw u’?
… over een stortbui zegt: ‘Stelt niks voor’?
… in ‘KLM’ die ‘K’ niet staat voor kanker?
… bij Albert Heijn geen hamsters koopt?
… alleen homo’s naar de Veluwe gaan?
… Anne Frank echt niet moet lezen?
… ook crematies gezellig zijn?
… je overal wáárdeloos tipt?

______________________________________

Blog 1692 – 21 oktober 2025
MAMA AAN HET STUUR

‘Mijn zoon houdt enorm van Indonesisch eten!’ zegt mijn moeder.
Ik zit op de achterbank van een Volkswagen; zij (79, ziet eruit als 72) aan het stuur. Naast haar een mij onbekende vrouw, ik schat in Indonesisch. Begrijp me goed, er was geen voorafgaand bloedonderzoek, maar je kent die mensen: dragen in augustus een dikke wollen trui, glimlachen als je zegt: ‘Mijn Chinees kookt ook heerlijk Indonesisch’ en spreken vol dankbaarheid over hoe ze opgevangen werden in 1951 in Kamp Amersfoort.
Het rechtervoorwiel raakt een stoeprand. De wagen schokt en de asbak schiet open; as wolkt in het rond. ‘Mag het raam open?’ hoest ik, mijn uiterste best doend de gezellige sfeer niet te bederven.
‘Nee, jongen,’ zegt mama, ‘het is koud buiten en denk aan je astma’. Ze verwart me met mijn broer Roeland, in 1972 omgekomen toen we als gezin naar de opening van de Snelweg 14 gingen. Applaus, NTS-televisie, en voldoende uitlaatgassen om 17% van de verzwakte jeugd uit te roeien.
De auto stuurt op een muur aan. Tijd schiet tekort om te vragen waar de autogordels zijn gebleven. Ik weet het ook wel: Koninginnedag! Als familie naast een versleten deken met kleingoed waar we vanaf wilden: een Philips strijkijzer met 400.000 km op de teller, mijn broers balletschoenen (hij was toch niet homoseksueel), opa’s IJzeren Kruis, verdiend aan het Oostfront (hij dacht dat bij de SS gaan een aanstelling was bij het sportfondsenbad), en… de auto’s veiligheidsgordels. Vader had gelezen dat 81% nooit een serieus ongeval heeft. Da’s 81% winst!
Mijn moeder trekt op het laatste moment aan het stuur. De bakstenen worden niet geraakt. Inmiddels is de Indonesische tot onder het dashboard gekrompen. Ik heb echter nog plannen voor de volgende 13 jaar en roep: ‘MA!’

Dan wordt alles stil. Moeder zit verbouwereerd links op de achterbank. Iets zegt me terwijl ik achterom kijk: IK zit aan het stuur. Naast me geen Indonesische, maar Carl Jung, die uitlegt: ‘Je droom is voorbij. Niet de vorige generatie, maar jij hebt de controle’. Van achteren vraagt de Indonesische: ‘Meneer Jung, houdt u van Nasi Goreng?’

______________________________________

Blog 1691 – 20 oktober 2025
BURN-OUT COMEDIAN

MAX: ‘Als ik m’n veters strik, denk ik aan spaghetti.’
JRN: Hahahaha!
MAX: Nee!
JRN: . . . Nee?
MAX: Ja, nee, dat is dus juist niet leuk. En zo ging dat 20 jaar.

Aan tafel zit Max van Rijn, al twee decennia een groot komiek. Viel zijn naam, klonk gelach. Zalen stroomden over en zijn dvd’s vlogen als warme broodjes uit het vriesvak. Zijn scheurkalender vond je op de wc’s van kankerafdelingen. Maar dat is voorbij: Max is burned out. Onze journalist onderzoekt:

JRN: Max, je bent al jaren een raskomiek. De Ariër van de Schaterlach.
MAX: Stop, ik ben dus NIET grappig. De mensen bulderen, weten zij veel.
JRN: Neem nu je klassieker: ‘Ik neem graag de trein, maar niet mee naar mijn moeder’.
MAX: Ik weet het. De zalen riepen: ‘Doe die van de trein!’ Waardeloos. Wat een idioten!
JRN: Dankzij die idioten hangt er wel een Rolex om je pols.
MAX: Dat is een molensteen aan mijn grafkist. Onverdiend. Luister, als je denkt te gaan lachen, gebeurt dat. Schatert iedereen om je heen, hobbel je mee.
JRN: Klopt, zoals Freud zei: ‘Lacht het voorste schaap, volgt de rest’.
MAX: Zo is het. Ik trad op in Duitsland en iemand riep: ‘Wohin Max? Wir folgen!’ Makkelijk publiek trouwens. Ze rolden over de vloer toen ik zei: ‘Ik heb me speciaal voor vanavond geschoren! Onder mijn neus’.
JRN: Die is inderdaad wel erg. Terug naar de basis: waar kwam het inzicht zo ineens vandaan? Is het jonge publiek te woke?
MAX: Nee, nee, voor hen had ik grappen als: ‘Mijn vriendin viel voor me toen ik zei: ‘Weet je wat ik in jou zie? Broccoli!’ Daar gaan ze van uit hun dak. Wat wil je? Die werden borstgevoed door ChatGPT.
JRN: Maar je burn-out? Die zelftwijfel? Je krijgt al 4 minuten gelach op je openingsgrap: je pakt de microfoon en zegt: ‘Stink ik nu zo?’
MAX: Waardeloos toch? Alleen zelfspot mag nog, en hoe dommer, hoe stommer. Tenzij je allochtoon bent, dan tap je uit 400 jaar slavernijschade- besefvergoedingstrauma.
JRN: Zeg niet dat minderheden-comedians de makkelijkste weg nemen.
MAX: Tuurlijk niet. Voor je het weet zit de Mossad op de eerste rij.
JRN: Ik volg ‘t even niet.
MAX: Ik ga samenvatten, want ik zie een teken uit de coulissen dat we eruit moeten voor een commercial voor vagina-ontsmetter. Humor is het vaccin tegen het Al-Te-Menselijk-zijn. En ik ben kunstenaar, geen dokter.
JRN: Alzu menschliches? Is je therapeut Nietzsche?
MAX: Nee, Berthold Brecht. Die zei: ‘Eerst het eten, dan de moraal’. Dus breng je grappen voor een hongerig publiek. Maar humor is geen kipnugget. Ik hang mijn koksmuts aan de wilgen.

[JRN kijkt in de camera.]
JRN: Tot zover Max van Rijn, de meester die ons liet schaterlachen om grappen als: ‘Op een trouwerij dronk ik een glas punch. Ik zei tegen de bruidegom: ‘Dit smaakt nergens naar’. Wat bleek, hij was een bokser.’

______________________________________

Blog 1690 – October 19, 2025
SCENE 109 – KILL THAT DOG!!

A beautiful miniature landscape, with train tracks running through it. Mountains, tunnels, a picturesque burning village, where miniature German tanks and armored vehicles pass through… everything is frozen in time.
In a close-up, two hands place a few healthy pine trees down. Far in the background, the music of Cliff Richard and the Shadows from the early sixties, albeit played a bit too fast.
The hands withdraw, we see the satisfied face of a forty-something man with expensive sunglasses (Tom Ford?). Once again, the beautiful trees demand our attention. Then a jet of liquid knocks them down. It seems as if the music stops and the harsh reality hits us: a small German Shepherd stands in the fictional landscape, urinating on the trees.
The man, in extreme close-up, swallows in shock. The animal’s hind legs scrape back. In slow motion, miniature trains fly through the air. Price tags are superimposed on the items, making us painfully aware of the damage being caused. The dog’s face: smiling childishly, capturing our sympathy, yet oblivious to the horrific act he’s just committed.
At a train station, a cute Märklin family (father, mother, three suitcases, and a 31-year-old son under a blanket in a wheelchair) is glued together.
The man crushes them with his fist, unintentionally, of course, but we appreciate his emotion. His face once more, now with uncontrollably flaring nostrils. He stands up.

CUT TO: the hallway of a luxurious Mid-Century house. The miniature collector walks briskly, carrying a burlap sack in his hand, inside which something moves wildly. Who hasn’t seen a 1940s Hitchcock? It must be the dog, facing a cinematic fate. (We could see this clearly if only there were lights on.)
The male victim and the soon-to-be animal victim step onto a terrace.
A convincing silence and a pitch-black sky. No soul would venture to witness the act about to be committed, I’d say, if I weren’t afraid of being called a 40th-rate Shakespeare.

The terrace leads down to a kidney-shaped pool, well-lit by pink underwater lights. (Between you and me: kidneys produce urine. Why did kidney-shaped pools become a thing in the 1950s? Take your time.)
Railwayman is standing at the edge of the water, that ripples slightly, which is ridiculous. It’s supposed to be perfectly still. What are we supposed to make of this? A few minutes ago, that guy’s kids were splashing around with a dozen elementary school friends? While parents on pool chairs, watching their offspring having fun, were downing Daiquiris?
Okay, forget the rippling. Back to the dog that had to die, and its owner who would later come up with excuses that Eichmann would be jealous of.
(Now it’s time for a ‘Plot Twist.‘”‘) As the dog owner holds the bag over the water, a voice from about 30 feet away yells, “CUT!”

At the end of the pool are lights, people, a cameraman, someone with an eye patch (the director, a John Ford fan since 1941). And last but not least, in the water are two stark naked girls. If I said, “16 years old?” You’d sue me, and I’d completely agree.
After a three-second pause, we recap: it’s his house, his small trees that have been peed on, his pet, and his prestigious kidney. Yet, we expect him not to get the burlap bag wet.
The homeowner gets a “Sorry I stopped by, while you were at work!” expression on his face and breaks out into a broad smile. The naked girls smile back.
And he drops the bag, a heartbreaking underwater struggle ensues. The music slowly restarts (Cliff Richard after his conversion to the Lord).
The girls scream as if they’re being paid for it, and the man with an eye patch yells, “Action!”

(FADE OUT, and FADE IN to the Casablanca skyline. Overlaid with the text: ‘A Year Earlier’)

______________________________________

Blog 1689 – 17 oktober 2025
SCENE 108 – Ai CREMATIE

Buitenopname van een crematorium. Herfstbladeren vallen. Op de achtergrond het geluid van een snelweg. Het pand is fraai ontworpen, maar welke architect wil zoiets in zijn portfolio? Een Voice-over informeert:

VO: Ook op de valreep van het leven staat de tijd niet stil. Draaiden we vroeger Mieke Telkamp’s kaskraker ‘Waarheen, waarom ook alweer?’, nu is een plaatje op de achtergrond tussen suffe toespraken geen vanzelfsprekendheid.
CUT naar een bespreekkamer. Achter de medewerker van het crematorium (DEL), een kast met een fraaie uitstalling van urnen. De kaartjes met ‘BONUS’ zijn niet te ontgaan. Aan tafel zit een vrouw (SUZ), ze oogt in de veertig. (Ik ga niet in discussie.) En haar partner, hij ziet er voortreffelijk geïntegreerd uit, zeg maar ‘MO’.

DEL: Prima, dat is dan alvast genoteerd: de as van uw vader (kijkt naar SUZ) wordt verstrooid op het balkon van zijn flat, want uw vader zei: ‘Dat is de enige plek waar ik nog mocht roken’. [Vinkt iets af op een formulier voor hem.] Komen we aan… de muziek. Heeft u iets in gedachten?
SUZ: Paps wilde ‘My Way’.
DEL: Ja, ja, ja, dat gaat ‘m niet worden. U begrijpt: de rechten die we moeten betalen.
MO: Rechten? Sinatra is dood. Zijn vrouw en zoon ook.
DEL: Nancy Sinatra leeft nog…
SUZ: Die is 105! Heeft die geld nodig? In Beverly Hills betaalt ze met een creditcard van papyrus.
DEL: Ik begrijp de emoties, maar we hebben een oplossing: ‘Ai Way’. Volledig AI gegenereerd en niet van het origineel te onderscheiden.
MO: Dus wat horen we dan? In plaats van ‘What is a man? What has he got? Zoiets als: ‘What is a chip? Earth metals, and quite a lot.’
DEL: Eerst deze vraag: Heeft Sinatra consent gegeven dat met zijn hit uw vader wordt uitgezwaaid? Het wordt zó een rechtszaak: ‘Muzikale Intimidatie’.
SUZ: Spelen jullie helemaal geen cd’s meer?
DEL: De laatste was ‘De Vlieger’ van André Hazes. Gelijk een claim voor € 300.000.
MO: Van André Junior?
DEL: Nee, van Heineken: openstaande rekeningen. Geloof me: AI gaat alles overnemen. Loop je door een winkelcentrum, wat hoor je: ‘Born In The USA’? Nee, nee: ‘Born In Silicon Valley’.
SUZ: En mijn toespraak moet ik maar door ChatGPT laten schrijven?
DEL: Tja, overweeg het. Wilt u een obade met óm de zin het stopwoord: ‘zeg maar’, of afsluiten met: ‘Pa, ik hield kankerveel van je’?
MO: Terug naar de muziek. Klassieke muziek is toch rechtenvrij?
SUZ: MO! Paps zei: ‘Eén cd met Mozart en ik ben gay’.
DEL: Weet u: mail uw voorkeurslijst door en onze AI-man komt er wel uit. Alles vers van de chip. Onze man is geweldig.
MO: Kunnen we ‘m misschien even zien?
DEL: Ai, da’s lastig. Hij woont in Mumbai, werkt voor 2 euro per uur, die hij opspaart om zijn zusje van 11 uit een Cambodjaans bordeel vrij te kopen.
SUZ: Hoe nobel! We sturen onze lijst.
[De deur gaat open. Een serieus kijkende vrouw (VRW) spreekt DEL aan.]
VRW: Sorry voor de storing, kom je direct naar de directie? We hebben iets te bespreken. En pak je spullen alvast in een kartonnen doos.
[DEL, SUZ en MO kijken verontrust. VRW verdwijnt.]
DEL: Ja… AI. [DEL, SUZ en MO lopen de kamer uit.]
MO: [Naar DEL, opbeurend] Kop op, er is vast een baan die AI niet kan!
DEL: [Knikt] Ik stuur mijn cv wel naar een Cambodjaans bordeel.

______________________________________

Blog 1688 – 16 oktober 2025
MAG JE NIE MEER ZEGGE!

De ‘C’ zit in de maand: de ‘C’ van corona-prik.
Waar doen we ‘t voor? Er is toch Gaza, Trump en afvalscheiding om je bezig te houden? Die prik houdt de oudjes in leven. Hallo! Heb je onze bejaarden gezien? Die zijn een partij lelijk. Nou, dat mag je niet meer zeggen.
Ik kreeg mijn energierekening. Ik voelde me 40 jaar ouder. En hup! Een prik-uitnodiging in de bus. Had ik gelijk een uitje: de envelop naar de papierbak brengen. Staat daar een gast met een bivakmuts en een zonnebril oude kranten erin te mikken. Ik zeg: ‘Ik begrijp je, man! Niemand wil herkend worden als lezer van een papieren krant’. Mag je niet meer zeggen. Ik kreeg ‘Pleurt op’ naar me geslingerd.

Dus vanmiddag naar het Erasmus ziekenhuis. Loop je door eindeloze gangen (serieus, Disneyland Parijs past daar op de binnenplaats), links een bord: ‘Kankercentrum’, rechts: ‘Hart- en Longcentrum’, en dan een: ‘Gewoon doodgaan’.
Eindelijk zag ik door een glazen wand een onsmakelijke hoeveelheid grijs haar en riep: ‘Bingo’.
Inderdaad, even later stond ik aan een balie met erachter een allochtone medewerkster, en ik dacht: ‘Als die 10 jaar jonger was, zou ik haar wel daten’. Mag je niet meer zeggen: ze was 22.
Maar nu even echt, ik zei tegen die juffrouw: ‘Ik loop door die gang en denk: “Ben ik hier goed?” want kanker heb ik nog niet’. Ze repliceert: ‘Ik hoop niet dat u dat krijgt. Daar aansluiten graag’. Dat doe ik, en vóór me drie mannen, samen 314 jaar oud. Ik denk: ‘Waar is Pfizer mee bezig?’
Het is lopende band. Prik, hansaplast erop, klaar.
‘Tot volgend jaar’ zeg ik. Antwoordt die tweede allochtoon: ‘Ik heb al een vriend.’ Verbazing op mijn gezicht; ze herstelt: ’O sorry, al die oude mannen zeggen “Tot vanavond”…’ ‘Ik niet,’ zeg ik, ‘ik heb een date met je collegaatje daar, in 2015’.
Een minuut later draagt de Eramuspolite me naar buiten. ‘Jullie moeten bij ICE solliciteren’, merk ik vriendelijk op, maar dat mag je niet meer zeggen!

______________________________________

Blog 1687 – 15 oktober 2025
TWEEDE KAMER KIESHORROR

Vandaag viel de ‘Kandidatenlijst Verkiezing Tweede Kamer’ door onze brievenbus. Het drukwerk landde op onze antieke tegelvloer en brak 14 tegels.
Eenmaal uitgevouwen had het de oppervlakte van Flevoland.
Veel keuze hebben is mooi. Ik zag 18 miljoen namen.
Over toegankelijkheid werd gesproken, of je wellicht een beperking had. Ik zocht het aankruisvakje: ‘Ja, ik ben pedofiel. Waar staat de Partij voor de Kinderen?’
Rotterdam heeft een bureau waar je kan stemmen in gebarentaal. Communiceer op straat je vraag waar dat bureau is, dan transporteert de ME je naar de dichtstbijzijnde opvang voor dak- en hopelozen.
Vrienden, stemmen is géén must. Hier onze Top 10 Tips voor Blanco Stemmers. Neem een viltstift mee en schrijf op je kiesbiljet:

10. ‘Ik geloof het wel! Nergens vind ik Willem Holleeder!’
9. ‘Ik wil eerst m’n jacht terug! Was getekend, Dmitri Mitirdri.’
8. ‘Politiek is te geil!’ (NB Laat op het papier spermavlekken achter.)
7. In hoofdletters: ‘Eerst mijn Toeslagen-compensatie terug!’
6. ‘Ik wilde in gebarentaal stemmen, maar hoezo is een middelvinger geen stem op Geert Wilders?’
5. Spat Döner Kebab met knoflooksaus op het billet en schrijf: ‘Ik stem DENK’
4. Drenk het vel in koeienamonia en noteer: ‘I LOVE BBB!’
3. Noteer je banknummer en: ‘Hoogste beider krijgt mijn stem’.
2. ‘Ik weigerde alle corona injecties, en heb op dit vel 14 keer gehoest.’
1. ‘What the fuck is dit? Bingo?’

______________________________________

Blog 1686 – 14 oktober 2025
SCENE 107 – POST MORTUM SURPRISE

Een strak ingerichte notariskamer: ingelijste oorkondes, op zo’n afstand van de bezoekers, dat het ook zwemdiploma’s kunnen zijn; kamerplanten die er al 40 jaar staan (ze ruiken naar nicotine). De notaris (NOT) kijkt op een papier voor hem en spreekt met ingetogen stem naar de nabestaanden voor hem: een vrouw (VRW) wiens passende zwarte kleding ietwat vloekt met haar botox, en haar broer (BRO), wiens te strakzittend C&A pak mooi samengaat met zijn opgeschoren haar.

NOT: Dan komen we aan het laatste onderdeel: uw overleden broer stond niet geregistreerd als donor, daarmee was hij in principe geregistreerd als orgaandonor.
BRO: Ho, ho! Sjef wou niks geven. Hij riep tegen iedereen in de familie: ‘Je ken de kanker krijgen.’ Dus als ze z’n prostaat willen. Mij best!
VRW: Gatvedamme! Meneer notaris, als wij tegen zijn, blijf Sjef dan op slot?
NOT: Tja, ik lees hier dat zijn nieren al verwijderd zijn. Hij hielp er iemand mee die al 30 jaar aan de dialyse lag.
BRO: Ach, hij was zelf ook dyslectisch. [Naar VRW.] Weet je nog? Hij kon de bijsluiter van z’n maagtabletten niet lezen. Nam ze 30 jaar rectaal in.
NOT: Ik lees verder: huid is gedoneerd aan een slachtoffer van brandwonden.
VRW: En is die gast blij?
NOT: Eh.. de man heeft nu een stuk huid op zijn voorhoofd met een tattoo in gotische letters: Je Moeder is een Hoer.
VRW: Het was de waarheid. Kwam mama terug van de huur betalen, hing haar slipje op d’r enkels.
NOT: Tussen twee haakjes, heeft u zelf al een donor-codicil? Er is grote behoefte. De jeugd blijkt dit te weinig te doen.
VRW: Serieus? Zo van: ‘OMG! De ijsberen sterven uit, maar poten af van mijn hartkleppen!’
BRO: Of: ‘AI neemt alles over! Wie wil nog mijn beenmerg?’
NOT: Bij onze receptie vindt u een formulier. Tenslotte, het hoornvlies van uw overleden broer vond ook al een fijne bestemming.
VRW: Mag ik raden? Het verloste een oudje van staar en die stemt nu PVV?
NOT: Hm, ik lees de recipiënt woont in Roosendaal, dus die partijkeuze lijkt me onwaarschijnlijk.
BRO: Hallo! Hij wilde niet doneren voor de elite. Eerst 40 jaar in de WAO, elk weekend je kapot werken in zijn bedrijf Call-Een-Beunhaas, en dan helder zicht voor het grootkapitaal?
VRW: Andere vraag: is er wat van ‘m over? We betalen de crematie per kilowattuur.
NOT: [Kijkt op zijn papier.] Uw familielid haalde een donatierecord. Een postuum lintje zit er dus wel in. Ik zie: er is nog 1 kilo 50 over.
BRO: [Kijkt naar VRW] Dela kan het schudden.
NOT: U stelt voor…?
BRO: Hij hield niet van tofu maar wel van barbecueën.
VRW: [Instemmend] Geef je wat, verdien je wat.
BRO: Bent u eigenlijk doneerder?
NOT: [Ongemakkelijk] Hoezo?
BRO: Mijn zwager heb een nieuwe lever nodig. [BRO en VRW staan op en verlaten de kamer.] We vullen bij de receptie wel een formulier in.
NOT: Voorlopig ben ik er nog…
[De deur van de kamer sluit. NOT valt gestrest in zijn stoel. Staat op, gaat naar het raam, en ziet VRW en BRO in een 2009 Mercedes wegrijden. Zijn telefoon rinkelt. Hij neemt op.]
NOT: Notaris Van Bakel? [Een stem (STE) die lijkt op die van BRO antwoordt.]
STE: Ik wil een afspraak maken.
NOT: [Iets optimistischer] Mooi! Een erfenis, testament?
STE: Nee, je lever. Ik zou een half uurtje uittrekken.

______________________________________

Blog 1685 – October 13, 2025
DONALD IN DA KNESSET

Donald Trump today arrived in the country his German grandfather never visited: Israel.
He was introduced by Netanyahu as the greatest friend Israel ever had in the White House. Or, as Netanyahu calls it, the building with a Mossad sound system.
Before the speech, he signed a guest book. He asked, “Where is the page signed by my friend Epstein?”
Donald demonstrated his humor. When all rose for a standing ovation, he quipped, “Such unanimity! Are there snipers up there?”
He spoke for an hour, or, as his doctor calls it, the time in between two strokes.
You could see in Trump’s face his compassion for all the victims. The right corner of his mouth was dropping.
Trump speculated on building a golf course in Gaza. Palestinian kids could be caddies, if there were any alive.
He was interrupted by two members who held up a board calling up to recognize the state of Palestine. Trump responded like we know him, “Get those undocumented out of here!”
Afterward, he flew to Egypt, to arrive three and a half hours too late. Or, as he calls it, the time in between two 13-year-old girls.
Trump met Egyptian president Abdel Fattah al-Sisi. In order not to mispronounce his name, Trump called him: Ali Him Over There.
Many European leaders were also present in Egypt. Trump joked, “If this place blows up, European countries lose their leader.” President Macron replied, “Can’t say that of the United States…”

______________________________________

Blog 1684 – October 12, 2025
WHAT WE LEARN FOR DROPPING A SAUCER

Have you ever held something fragile, expensive, or precious, and it slipped from your hands? Then you realize how fast your brain works. First, you think, “That’s really going to break. Still in the air, but it’s approaching a surface harder than itself. Such an unequal battle.”
Years ago, in a French nightclub — one you wouldn’t find in any tourist guidebook, perhaps the address of which you’d get if you asked a police officer, “Where’s the action?”— I saw a bouncer’s fist coming for my jaw. In that 0.03 second, I first thought, “What an unequal battle,” and then I wondered if, 0.03 seconds later, I could still say to him in my schoolbook French, “My man, is your mother proud of you?”

Back to the precious ceramic descending. Before you hear a cracking sound, a second reflection, “It’s absolutely not my fault. This happens! I am not an unwitting accomplice of the Argentine fascist government in 1984, which pushed drugged peasant resistance fighters out of airplanes over the ocean. I am Pontius Pilate, following a divine, unstoppable scenario.” Anyway, that’s my second thought. What would yours be?
The object hits the ground and… leaves your life. Sweep the shards up, into the bin, and move on. As the trash can lid slammed shut, I realized, “One day they’ll sweep me up, enjoy the coffee and cake I paid for at my cremation, and move on.” How a metaphor can make your day.
Less than a year ago, I attended the funeral of a former colleague, shook hands with his brother who told me he worked in insurance, 0.3 seconds before I could say, “My condolences,” or, “I was that colleague your deceased brother used to complain about at family gatherings.” An hour later I walked out with an insurance against being poisoned from the water in my swimming pool. Another brother of the deceased, the owner of a construction company, had quoted for a swimming pool for me. All in all, a valuable lesson in the art of “moving on.”

Today’s moral: The art of living is knowing how to move on, which is much easier than you think when someone else is paying for the coffee and cake.

______________________________________

Blog 1683 – October 11, 2025
SCENE 106 – UNIQUENESS IS A SINGULAR THING

The soundtrack: Khachaturian’s Sable Dance. We see shots of conveyor belts and factory floors: totally identical packs of cigarettes roll by, then Mars bars, Durex condoms, artillery shells, (now in black and white:) Japanese metal toys, blister packs containing the Pill, and T-Fords.
DISSOLVE to the outside of a high-rise in the business district of the urban jungle. (Forgive me the cliché. / Mind-boggling lounche music in the background.)
We start to hear the conversation between Philip (PH), early thirties, hairline mid-thirties, dressed like he buys his clothing from a thrift store, if Tom Ford would run one.
Other side of the table: JJ. Now we’re inside the high-rise: this floor is a restaurant with an amazing view, a great menu, and prices against the Geneva Convention. JJ: real name ‘Josh,’ but since he had a stutter till the age of 18, everybody thought he was ‘JJ’.

JJ: [ Looks outside ] I love this place.
PH: You know I’m not gonna look outside. This is the restaurant of your choice. I have vertigo worse than James Stewart.
JJ: Anyway, there was this thing… uniqueness… that’s bothering you?
PH: Yes. If I’d gotten a penny for every time someone told me I was unique, and I’d won the lottery, I’d be rich.
JJ: You don’t want to be rich?
PH: The point I want to make is: where’s the uniqueness in me? One day, I’ll stand at Heaven’s gate, and they’ll say, “Sorry, we’ve already got 1,499,341 like you.”
JJ: Could be worse.
PH: Optimism! That’s been done before.
JJ: Didn’t harm a soul.
PH: Yeah, it was very optimistic to rejoice that you were going to be ‘history,’ being on the German side in Stalingrad.
JJ: Maybe you should stop with those WWII references.
PH: You’re right. That’s the domain for the 100-plus still living off an SS pension.
JJ: Please…
PH: Sorry. (…) So, I asked you to meet…
[ A waitress (WT) arrives holding plates. Puts one in front of PH. ]
WT: Your Lobster and Caviar Cream Luxury, and [ Puts the second plate in front of JJ. ] the Roasted Sladesdown Duck. Enjoy. [ EXIT ]
JJ: [ Looking at their entrees. ] Told you this was a great place.
PH: Sure. It’s protein. [ Seems confused. ]
JJ: [ Fills in. ] We were meeting because…?
PH: Uniqueness! Aren’t we all copies of copies of copies, and so forth? Don’t you think when Descartes thought, “I think, therefore I am,” his bartender said, “I hear that all the time. Mostly by customers too drunk to pay the bill.”
JJ: Very likely, but he wrote it down. The others the next day only thought, “Where was I last evening?”
PH: So philosophy is just being not too drunk to write?
JJ: I love that question, but… what’s your thing with uniqueness? You met a woman who thinks you’re not outstanding at all?
PH: [ Taking a moment to think it over. ] I did. We were at her place, making spaghetti Bolognese, and while cutting the onions, I had tears in my eyes. She loved that, but actually, I was crying for having cut off four finger tips.
JJ: Back to the fundamentals: what’s wrong with being one in a million?
PH: [ Taking another moment. ] You’re so right… [ For the first time, looks out of the window. DISOLVE to a demonstration, end of 19th century, banners screaming: Down With Capitalism, and: Fair wages for suffering laborors. Then we see PH, dressed 19th century style, carrying a plakat: Socialism is Boring. We see him clubbed down by his fellow demonstrators. PH screams:
PH: Comrades, I just tried to be unique…
[ FADE OUT. The music: Steppenwolf. ]

______________________________________

Blog 1682 – October 9, 2025
THE JOY OF OLD AGE

Have you ever noticed that old people – I mean old – with very few clothes on, they look terrible? It’s totally OK to laugh. Because… they know.
That’s why, at a swimming pool, for instance, they don’t look you in the eyes. When you’re 19, you scan for eyes. “Look at me, tight, shining, not producing weird sounds bending over.” When you’re 79, you stare at the tiles. “Yeah, junior, if I were you, I’d also look elsewhere.”
Some elderly women dye their hair blue. Then they go down the stairs in the pool, and everybody thinks, “Is that hair water resistant?”
Does that matter? Old people are not water resistant.
They have a nurse coming to help them shower once every four weeks, in their house from 1675. Probably a nurse from Poland. And after every shower, they weigh a pound less. There’s no scientific research behind this. No scientist walks voluntarily into an old person’s shower. Not even one from Poland.
A Polish nurse rubs all life out of you. What do you expect? They worked in a car wash in Świętokrzyski. After five years of not dropping a single Lada from the bridge, you’re eligible to work with the elderly in the Netherlands.
I’m kidding. Where would we be without Polish nurses? You want your grandmother be put in bed by a Japanese robot? It drops granny on the freezing linoleum, and all you hear is, “Arigato! Arigato! Arigato!”

But I was talking about looks. Actually, we’re mean to the elderly. We give them reading glasses. “Wonderful! Now I can read a book, and I see that my hands have 1,293 wrinkles.”
No, we’re not nice to old folk. Remember when people had gold fillings? At funerals, the only reason the entire family was sobbing, was ‘cause “All that gold is going underground!”

Concluding, you’re young and stupid, and you look great; then you’re a treasure of life’s wisdom, and a mess. Now there is comfort in this story: you get used to it. Every time, I cross a border, present my passport on the page of my photo, the officials say, “It’s OK, it’s OK. Please keep moving.”

______________________________________

Blog 1681 – 8 oktober 2025
MY MULTI CULTI NEIGHBORHOOD

My neighborhood is só multicultural! A man in my street was shouting in Arabic. I asked, “Is that out of the Koran?” He replied, “Fuck off! I’m calling my dog!”
In our street, who can read the shop signs? I went out to get a key duplicated; came home with 16 chicken legs.
Confusion is everywhere. Some kids were picking up trash. I said, “Is this youth detention?” No, it was a church project.
We got one Palestinian fellow here, a great guy. He was staring at a demolished house. I inquired, “Makes you think of home?”
He told me, he worked for the tax authorities, and he asked for my house number and zip code. A day later, my property tax went up.
And we got one man out of Israel. He’s in real estate and never understood why Holland lacks building sites. I asked him, “What would you do? Invade Belgium and declare them terrorists?” He looked appalled, shocked, and insulted. Then he said, “Who told you?”
The local salsa dance school gives discounts to white people. They say, “You guys have it hard enough: zero sense of rhythm.”
Food culture has changed. We had an old-school Chinese: one shop, 300 different meals. Now there are 300 Döner shops selling one thing.
And crime has changed. You had a burglary; your silverware was gone. Now they break in; your fridge is empty.
But we Dutch pick up new habits! Ten cars with Turks honking? There’s a wedding. Ten cars with white folk honking? Their stock went up.
I contributed of course, to the multi culti feel, importing a German woman. Just for fun, I told her: Dutch for “What do you mean?” is “WAT? WAT? WAT?” A great success! For the last 20 years, she only cooked couscous.

______________________________________

Blog 1680 – 6 oktober 2025
FAB FOUR FOREVER

In de krant een quiz: Wat weet jij van John Lennon? Van de 10 vragen had ik er maar één fout. De vraag was: Wat was zijn schoenmaat vóór hij beroemd werd?
Ik stam uit de Beatlestijd. Met mijn schoolvrienden begonnen we haar over je oren te kammen. Onze ouders stuurden ons op heropvoedingskamp: Kamp Amersfoort.
Hun concurrent was de Rolling Stones. Je mocht pas Stones-fan zijn als je een Zundapp brommer reed, de zwaarste shag rookte beschikbaar ten westen van de Berlijnse muur, en voor je 16e een geslachtsziekte opdeed. Zo heette dat. Je had toen twee geslachten: man en huisvrouw. Lekker duidelijk.
Ik ging voor de Beatles. Zat je tijdens een schoolfeest met een meisje op schoot, je fluisterde zachtjes ‘Paul McCartney…’ in haar oor, gelijk je spijkerbroek onder haar urine.
De Fab Four zongen over ‘Love’ en ‘Peace’. Verwarrend! Het was nog Koudeoorlog tijd en de oudere generatie was een Derde Wereldoorlog beloofd. En toen was het nog: beloofd is beloofd.
Dankzij een krantenwijk kon ik hun elpees kopen. De winters waren streng. Bijvoorbeeld het album ‘Revolver’ kostte me twee bevroren testikels.
Wij vonden de Beatles poëten, beter dan Shakespeare. Onze leraar Engels fileerde ‘Fool On The Hill’. Geen spaan bleef heel. Na de les stapte hij in zijn Volvo, draaide de sleutel om, de rest leek op ‘The Godfather’.
Die Flower Power-muziek rook naar verboden middelen. Wij hadden alleen hobbylijm. Ik kocht een keer een bouwpakket ‘Spitfire’ en 6000 tubes lijm. Mijn vader weigerde me op te halen van het politiebureau.
En toen ging John Lennon aan de haal met een Japanse. Zij was de oriëntaalse Lady Macbeth. In ‘Romeo en Julia’ was zij de schoonmoeder van Julia. Haar introductie aan Paul, George en Ringo heette later ‘Kamikaze Tuesday’.

Tuurlijk, ze waren uit elkaar gegroeid. Daar lag het aan. John en George zitten nu op een wolk in de hemel, en George zegt: ‘Considering us four get together again, Paul ‘n Ringo takin’ a fuckin’ long time!’

______________________________________

Blog 1679 – October 3, 2025
SCENE 105 – GRETA SKIPS GAZA

We are in an emotionally cold interrogation room.
On one side of a cold interrogation table: a military officer, clearly an Israeli (ID), for he wears a button: ‘IDF, brought to you by US tax money,’ and a second one: ‘GAZA strip, opening for golf enthusiasts in 2027.’
Opposite him, the icon of the rebellious smirk, the goddess for millions of kids searching for a woke reason to skip school, and the grandchild of ABBA if it had been a death metal band: Greta Thunberg (GT).

ID: Miss… [looks on his paper] …Thunberg. Welcome to our facilities in the Negev Desert. Have you ever been to a desert?
GT: In Stockholm, we have a camel in the zoo.
ID: Criptic! [Raises his voice] Why were you sailing towards the Gaza strip?
GT: We wanted to get rid of excess cargo. Food rations, medical supplies, and bulletproof vests in children’s sizes. Let me ask you a question: why are there no Swedes on the Epstein list?
ID: The Epstein list is names of people of importance to the Israeli government. Why include a Swede? Do we want discounts on Volvo’s?
GT: No, no, no. We Swedes, we swim naked in freezing water. By the time you are thirty, you’ve seen so many bottomless children, all the vile lust is frozen out of you.
ID: Eh. . .
GT: Just let it sink in. [Sees his name on his uniform.] Your family name is Ikasen? Maybe you’re a Jew we Swedes saved from the Nazis in WWII?
ID: [Agitated] I want to talk about Gaza! You aimed to help terrorists.
GT: We had a ton of baby formula on board! What does a terrorist do after eating baby food? Hostage Israelis and demand for Pampers?
ID: Do not make a joke out of this! Do realize, we are the chosen people.
GT: Oh, yeah, that’s a classic. What did you guys say 6,000 years ago? “Hey, God, choose us, or if you ever have a son, we’ll drag him to Pontius Pilate and have him get away with a warning about overt homosexuality!”
ID: You’ve clearly never read the Talmud.
GT: I’ve read Pippi Longstocking, and I admit it was less funny. By the way, I bet your parents were ABBA fans.
ID: [Gets emotional] Yes… I remember, my mother was breastfeeding me, she sang ‘Fernando.’ I asked her if that was a Palestinian.
GT: She raised her finger at you?
ID: No, she dropped me from the third floor. We lived in a nice condo in Tel Aviv, view over the sea. You get the feel. Listen, I have a question…
GT: Shoot. I mean, metaphorically.
ID: You’re so famous. Can I have your autograph? [Greta routinely signs a sheet of paper. The door opens violently. A higher-ranking officer (OF) enters with two soldiers.]
OF: [Aggressively] Has she confessed yet?
ID: [Jumps up] Yes, Sir! [ID shows the signed sheet. OF addresses Greta.]
OF: Your cooperation will shorten your life sentence by 3 minutes.
GT: Can I have these 3 minutes now?
OF: [Seems confused, and looks at ID, who shrugs his shoulders. To ID.] Don’t be so Jewish.
[To Greta] Sure… fine…
[Greta starts singing ABBA’s ‘Fernando.’ Instantly, ID and OF break out in tears, fall in each others arms. The two soldiers in the background snotter as well. Greta slowly gets up and sneaks out. We see her running in the corridor, the sound of sobbing man behind her.]
GT: [Looks into the camera.] I only remember that song because my dad sang it while kicking our village’ Jew.

______________________________________

Blog 1678 – October 1, 2025
BREASTS: LESS IS MORE

A friend of mine had her breasts reduced. And thank God, I was indirectly informed. We had lunch, and she asked, “Do you notice something?” So I did not say, “Eh… your hair?”
Breast reduction seems to be a booming business. The mothers of the women of today spoke about Tupperware; now the subject is: Less Is More.
On the internet, a woman was radiant. “Take, for instance, yoga. Before my breast reduction, when during yoga I stood upside down, my view was blocked.”
When it comes to parts of the body, there are ‘ideals.’ The friend, I had lunch with, I asked what size she had her surgeon aiming for. She said, “Leonardo da Vinci’s David.”
Like many women, she took the scars for granted. Now, when she wears a see-through dress, people ask, “You served in Afghanistan?”

I’m wondering, what do they do with what comes out? I don’t even know what it’s called: ‘tissue,’ ‘residue’ or ‘yuck’?
Maybe it goes to science. Medical students can play with it before the professor comes in, throw it against the blackboard.
Perhaps it’s turned into dog food? Ho, ho, hear me out. There are people who eat dog. Let’s be fair.
Or who knows, it’s shot into space. Then at Elon Musk’s launch platform, they’re looking up, “Great, now it’s the fucking aliens’ problem.”

To round this off, I totally agree; it is a personal decision. Fuck culture, fuck men’s lust. Breast reduction should be taken seriously. Anyway, that’s regularly my opinion, when I look around in the locker room at my gym.

______________________________________

Blog 1677 – September 30, 2025
CHATGPT & THE UNDERAGED

ME: [Puts his iPhone to his ear and speaks softly.] He, ChatGPT, you know me, I’m over 40.
CHA: Yeah, and you’ve mastered the art of understatement.
ME: Hillareous. Here’s the situation. I’m in bed with an 11-year-old girl. It has to be a success. What should I do next?
CHA: Success and fulfillment is what we all strive for, regardless of age. Is your friend in for suggestions?
ME: Oh yeah, I told her: if this works out, I’ll pay for her braces for the next 12 months.
CHA: Excellent. Women always appreciate gifts. Now, a romantic encounter needs music and a relaxed buildup, as research all over the internet shows.
ME: Don’t worry. I hired a singer-songwriter for the background music. I asked her to play Billie Eilish covers. She was furious. It was Billie Eilish.
CHA: Well done, science teaches us: investing in details pays off in the end.
ME: Speaking of details, she’s more or less underage. Can I get in trouble?
CHA: Men caught in inappropriate relationships never checked for hidden cameras. This is what I read on Netanyahu’s website.
ME: We’re in my house. No cameras. The most advanced electronic device here is a Telefunken radio that exclusively broadcasts speeches by Joseph Gubbels.
[The girl (GRL) enters the closet ME is standing in and interrupts. ]
GRL: When’s the food coming?
CHA: [Discreetly] Good question! Statistics show that romance requires oysters, caviar, and strawberries.
ME: [Tries to answer without GRL hearing.] That’ll be chicken nuggets and gummy bears. Her underwear already smelled of strawberries. [Now to GRL] I’m talking to your principal and tell him to stay away from you if he wants to keep his kneecaps. Remember you complaining?
GRL: I’m getting cold. [Note: She only carries iPods. Walks out.]
ME: Let’s get to the point. Sex with an 11-year-old: any tips?
CHA: I appreciate your concern about making this a mutual pleasant encounter. Young people have a different perspective on the physical side of being together, according to sociological studies.
ME: Man, I’m about to fuck a kid who likes to hold her Barbie while she’s on her knees. Be practical. [The doorbell rings.] That’s the delivery. I’ll be right back.
[ME puts on a bathrobe, rushes to the door, and grabs a plastic bag from a 16-year-old delivery driver (DLB), slipping him a €50 bill.] Thank you so much, and forget you worked today, in this city, on this continent.
[GRL, now wearing a too-small pink towel, appears at the door. Sees DLB, wearing headphones and looking handsome…]
GRL: What you’re listening to?
ME: [Not amused] Philip Glass. It cures all autism. [Tries to close the door. GRL holds it open.]
DLB: Olivia Rodrigo.
GRL : [With a sexy smile.] Cool. Do you have more rounds to go?
DLB : I’m done for tonight.
ME: [Irritated] And now he has to go home to tend to his terrarium of dried-out reptiles.
CHA: Are you still there? I just found a list of love positions for a deeper relationship.
ME: [Answers, as DLB sneaks in.] My sex for tonight is watching from across the pool. [GRL and DLB blast the music and dance around the room, with so much energy, the China Blue German Crystal chandelier comes down. They laugh wildly.]
ME: [To CHA] Can a threesome work if one wears ear plugs?
CHA: What a good question, let me do some research.
ME: Oh, fuck you. [As the music and laughter continue in the background, ME reaches into the bag of food, pull his hand out, covered in garlic sauce up to his wrist. He stares at it in disbelief. We hear another piece of furniture being smashed.]

______________________________________

Blog 1676 – 29 september 2025
SCENE 104 – DE KLANTKONING

Een corporate vergaderkamer. Te grote tafel, te design-stoelen, in de hoek een flip-over uit de tijd dat mensen nog wisten wat een viltstift was.
Neerstrijken: de communicatieadviseuse (COM), einde twintig, dus einde dertig; de klant (KLT), dus saai pak; een communicatiemiddelenontwerper (ONT), uit de tijd dat mensen nog woorden lazen met méér dan 4 lettergrepen; diens stagiaire (STA) dus foute jeans.

COM: Nou, leuk, fijn dat we bij elkaar zitten voor de bespreking van de nieuwe huisstijl voor [Kijkt KLT aan] ‘De Wereld Keuken’. Wie steekt van wal?
ONT: Allereerst [Wijst naar STA], dit is een stagiaire van mijn designbureau. Zij is hier om haar mond te houden.
COM: [Lacherig] Dat is niet zo vrouwvriendelijk…
ONT: Ze komt uit Hongarije. Die hebben geen woord voor ‘vriendelijk’.
KLT: Mensen, mijn tijd is kostbaar. ‘De Wereldkeuken’ heeft een logo nodig. Ik kon het ook krijgen op een website voor $ 18 dollar, maar toen ik dat probeerde, stond mijn spaartegoed in Noord-Korea, was mijn zoon een lobbyist voor Mossad, en publiceerde mijn maîtresse haar memoires op X. Daarom koos ik voor jullie ontwerpbureau met echte mensen. De ‘Wereldkeuken’ dus, het gaat om wijkbewoners bijeen te krijgen rondom om een tafel met eten uit alle windstreken.
STA: Wat eten ze in Gaza?
COM: [Zenuwachtig] Ha, ha, ha! We gaan het niet politiseren. De wijken waar meneer op doelt, hebben het even vreselijk als de Palestijnen.
ONT: [Naar STA] Ze eten ook hutspot en hoofdkaas.
KLT: Een logo voor de ‘Wereldkeuken’… Ik denk dan… aan een boom.
COM: Ja, ja, ja… verbeeldend, metaforisch, uitdagend.
OWR: [Laat een moment stilte vallen, knikt minimaal met zijn hoofd, en doet suiker in zijn koffie, nog in het papieren zakje] Een boom. We hebben het niet over een uitlaatservice voor huisdieren van Zuid-as-stellen. Hoe bedoelt u?
KLT: Groei, natuur, verbinding, eerlijkheid…
COM: Ik zie het ook helemaal voor me!
STA: [Naar COM] Hij [Wijst op KLNT] betaalt jou?
ONT: [Reikt STA een potlood aan] Slijp dit even voor me. [Naar KLT] Wanneer at u het laatst boom? Of las u een recept: ‘Maak het af met een snuifje boom’? Of zag u een documentaire over honger in de Sahara, want ‘ze hebben daar geen bomen’?
STA: Of noemde iemand u een ontwerper?
COM: Misschien even pas op de plaats. Het gaat om associëren, verbeelding, een creatieve stimulans.
ONT: We ontwierpen onlangs een huisstijl voor een bomenbedrijf. Daar hebben we nog wat restjes van liggen. Vast iets voor u.
COM: [Naar KLT] Hij bedoelt het ironisch. Voor zijn uurtarief van € 500 is humor inbegrepen.
STA: [Verbaasd] Da’s mijn stagaire-maandvergoeding!
KLT: Genoeg nu. Ik ben de klant. Klant is koning. Ik reken met een week op vijf logovoorstellen met een boom.
ONT: Verwacht de Wereldkeuken veel senioren?
COM: Hoezo?
ONT: Dan maken we iets met een Pruimenboom.
STA: Een Olijfwilg, is goed voor de stoelgang.
ONT: Of een Judasboom, zit zó je zaak vol met Joden.
STA: Een Paardenkastanje, met op het menu paardenbiefstuk.
KLT: Word ik nog serieus genomen?
COM: [Paniekerig] Ontwerpers? Het zijn artiesten!
KLT: [Staat ontstemd op] Ik laat wel wat maken door AI!
ONT: Doe dat! Die is in drie seconden klaar. Net als elke man onder de 21. [KLT en COM zijn plots verdwenen. Rust keert weer.]
STA: [Verward] Zijn we nu werkloos?
ONT: Jij in elk geval.

______________________________________

Blog 1675 – 27 september 2025
DIKKE L**!

Vanmiddag was ik blij voor een stadsgenoot. Een jongmens scheerde rakelings voor me langs met zijn snorfiets. ‘OMG’ roep je, ‘wordt dit minderheden bashen?’ Ik zeg niets, maar zijn huidskleur suggereerde niet dat hij al 14 generaties in Renesse had gewoond.
De zwarte tweewieler schampte vrijwel mijn voorwiel, maar ik remde bruusk. De schijfrem van mijn achterwiel maakt het geluid van een afgeschreven cruiseschip dat op een strand in Bangladesh in tweeën wordt gezaagd. Mijn zoon zei onlangs: ‘Wanneer wisselde je de remblokjes het laatst? De geboortedag van Marx?’
Snorfietsjongeling schrok klaarblijkelijk en riep me iets basaals toe. Ik bespaar je de vertaling.
Ik pareerde: ‘Gast, dat is mijn rem!’
Ja, daar ga je in de fout. ‘Gast’ verwijst naar wie weet met mes en vork te eten, en het moment kent om op te krassen. Mensen aankijken op hun tafelmanieren is het nieuwe kolonialisme. Opkrassen is evenmin gepast, want de Nieuwkomers zijn zó geïntegreerd. Ik bedoel: de gemiddelde Nederlander eet meer Döner dan omelet, verving Zware Van Nelle door import-weed, en heeft 8 keer liever een Poolse dan een Nederlandse werkster.
‘En toen, op dat verbaal slagveld?’ wil je weten. Mijn medeburger, laten we hen ‘A’ noemen (van Achmed), A. wierp in mijn richting: ‘Dikke l**’
Beste lezers, het is de snoeiharde waarheid. Je begrijpt, ik pikte een traantje weg. Zulk een mooi voorbeeld van waarachtig Vaderlander zijn.
Die uitdrukking hoor je waar Neerlandsch water door Neerlandsch ad’ren stroomt; waar noeste scheepslassers van stijgers vielen; waar meneer pastoor boerenzonen opriep het Bolsjewisme te bestrijden, al was het in een zwart uniform.
Ik reikte A. mijn hand en zei met gebroken stem: ‘Geslaagd met wimpel! Kom, we gaan haring met room eten, of met krijt een varkenskarbonade tekenen op de gevel van fourniturenwinkel Cohen. Het is een jood, dus hij kan zeker tegen een grapje!’
A. suiste weg. Had hij een afspraak? Wie zal het zeggen?

______________________________________

Blog 1674 – 26 september 2025
HOE RUIKT EEN INTERCITY?

‘Ik ben het niet’, zegt de mevrouw voor me in de trein, als ik kijk naar wat tussen haar voeten over de vloer stroomt.
‘Het is water,’ voegt ze toe. Een moment overweeg ik te antwoorden: ‘Zie ik ook wel. Het is niet geel. De binnenkant van uw benen zijn droog. U lijkt me iemand die zich Senior Pampers kan veroorloven en de lucht is hier nog fris’. Voor ook maar één woord daarvan over mijn lippen komt, hoor ik van links: ‘Laat die mevrouw.’
Ik draai me naar links en daar zit een ding van 16 à 29 jaar. Vergeef me die vaagheid, maar deze medepassagier had zoveel make-up op, zulke dikke zolen onder haar maatje 38, en overmatig goedkoop zilverwerk door haar gezicht gepiercet, dat alle humane inschattingen hopeloos waren.
Dit product van 20 uur per dag influencers volgen kent mij nog niet. Ik repliceer: ‘Hé, Ozzy Osbourne de Queer versie, mevrouw en ik hebben het over water, en niet die organische vloeistof die jij drinkt, à € 11 per petflesje, waar een dolfijn in is klaargekomen’.
De NS-klant tegenover mij, wiens water onderhand de 1e klas coupé bereikt, probeert te sussen. ‘Meneer, het is niet wat u denkt!’

Plots ben ik in een ander universum. Ik sta in de cel van de grote Socrates, mijn held, die ons discipelen leerde: ‘Schrijf nooit op wat je zegt, woorden zijn als wolken. Komt uit die wolken regen, prijs Pythagoras toen hij zei: ‘Goed voor het gras’. En denk niet dat wat je denkt, je vooruit helpt in de rij in de supermarkt’.

Die zwarte chick naast me – die geen verstand heeft van waspoeder dat zwart zwart laat blijven – vat haar hele Gen-Z vocabulaire samen in één krachtig statement: ‘Dus?’
Nu begint het echt naar urine te ruiken. Ik kijk mijn vrouwelijke coupégenotes begripvol aan en zeg: ‘Dus dus?’
De trein stopt in mijn station. Verderop roept een man: ‘Sorry, ik ben het’. Terwijl ik opsta zeg ik tegen de dames: ‘Als ik jullie was, zou ik applaudisseren.’
De deur opent zich, warme urinelucht zweemt naar buiten. Een dozijn openbaarvervoerden kijkt me verwalgd aan. Ik roep: ‘Ik ben het niet!’

Dan word ik wakker, op bureau Beveiliging Spoorwegen.

______________________________________

Blog 1673 – September 25, 2025
WHY I BATHE IN APPLE SAUCE

A friend of mine, he and his wife didn’t manage to have children. So he had his sperm checked. The result was his sperm doesn’t want him as a father.

I walked up the stairs and almost stepped on a leek. Yes, that is a newly discovered 60s song by Neil Young.

I think Charlie Kirk is there with Elvis and Marilyn Monroe. I mean far away and alive.

When I think of committing suicide, I realize maybe I’m just Finnish on the inside.

Freud would never have come up with psychoanalysis if in his day they had Prozac.

I think a Chinese guy invented the straw. It’s a chopstick for eating soup.

The inventor of the twin-bed caused 50% of society sleeping bad.

People asking me, “What kind of tree is that?” have a boring life.

Anything starting with ‘neo’ is passé.

______________________________________

Blog 1672 – 24 september 2025
‘SORRY’ IS HET HARDSTE WOORD

Aan tafel zit H. (echte naam niet eens bij zijn moeder bekend), tranen in de ogen achter een Prada-zonnebril, de Eredivisie-ster van ooit, waar is zijn glans? Onze journalist (JO), voorheen misdaadverslaggever, dus expert betaald-voetbal, steekt van wal:

JO: H., elke bal die je aanraakte, veranderde in goud. Waar ging het mis?
H.: Toen A. overleed, volgens mijn moeder mijn verwekker, maar dat moest ik voor me houden zolang papa in het ziekenhuis lag.
JO: En dat was sinds wanneer?
H.: 1991, van zijn ziektegeld bouwden we een villa in C. met uitzicht over de Middellandse Z.
JO: A. was je mentor?
H.: Ja, hij verkocht me ook een gloednieuwe 12 cilinder M. Die moest ik delen.
JO: Met?
H.: De vorige eigenaar, nog in de kofferbak.
JO: Je ging mensen bedreigen…
H.: De stress, hè? Die buurvrouw met haar ‘Salam alaikum’ elke dag!
JO: Oriëntaals?
H.: Pools, maar met een spraakgebrek. Het spijt me zo. Die keer dat ik zei: ‘Nog één keer, en dan maai ik je gras niet meer’.
JO: Ze had een tuin?
H.: Nee, alleen een balkon. ‘Gras maaien’ is jargon voor volwassenen.
JO: Dan… je gewichtsproblemen. Je stond op de weegschaal op het politiebureau: 140 kilo?
H.: Ik schaam me diep, in mijn binnenzakken 60 kilo coke. De rechercheurs knepen een oogje dicht. Ik dacht nog: ‘Hun bovenlip ziet er wit uit…’
JO: De bottom lijn: je hebt fouten gemaakt?
H.: Klopt, maar te weinig. Vanaf 20 krijg je huursubsidie; vanaf 100 korting van een Zuidas advocaat; vanaf 200, een documentaire op NOS 3.
JO: Zien we je binnenkort nog op de middenstip?
H.: Zeker, als ik mijn politieke partij opricht: ‘Partij Voor De Doekoes’.

______________________________________

Blog 1671 – September 22, 2025
A CASUAL AFTERNOON
ON THE WEST BANK

West Bank, Israeli Defense Force soldiers slam the door of a Palestinian residence. A woman opens. “Get out,“ the soldiers scream, “we’re gonna demolish this house.” “Not now!” the woman cries. The Israelis ask, “Why not now?” She says, “I just finished cleaning!”
The Palestinians are forced out. A seven-year-old girl of the family is clutching her Barbie-doll. An IDF soldier asks, “You love your US toy?” The girl replies, pointing at the soldier’s rifle, “You love your US bullets?”
The 72-year-old grandfather refuses to leave. An IDF-officer says, “In three minutes, this house will be destroyed!” The old man replies, “No problem. Two minutes ago, I invested my lifetime savings on Israel bonds.”
Seconds before the house goes down, the IDF soldiers trash the antique furniture, film it and put it on YouTube. The Palestinian mother asks, “Guys, what is this? A commercial for IKEA?”
Then the family’s olive trees are destroyed. The soldiers mockingly shout, “Your next meal will be cooked in margarine.” The Palestinian father tells his family, “Great news! The Israelis say we’ll have… a next meal!”
The family hastily leaves, quickly being confronted by an Israeli roadblock. A soldier asks, “You know why we stop you?” The father says, “Eh… alcohol control?”
Hours later, the soldier informs, “You can go, but get your rear lights fixed.” The Palestinian mother nods, “We will! Suppose an Israeli tank accidentally crushes us from behind. You don’t want that!”

The next week, they read in the Jerusalem Times: Illegal Palestinians voluntarily left. The seven-year-old girl asks, “Dad, is that an AI-translation?”
New settlers inspect the freshly acquired territory. They ask the broker, “How about soil pollution? We don’t want that!” “Don’t worry,” the broker replies, “just minor traces of Palestinian tears since the 1920’s, but what is that for the chosen people?”

______________________________________

Blog 1670 – 21 september 2025
ROEMENEN EN HETEROSEKSUELEN

Klein leed is ook leed. Hier is mijn klein leed.
Mijn fitnesscentrum is aan het verbouwen. Ik ben al zo lang lid, de eerste keer dat er binnenliep, waren de meeste leden van nu te slap om, vol van melk, ‘s moeders tepel zelfstandig uit hun mond te halen.
Het is een onvoorstelbaar ouderwetse club: het heeft een heren– en dameskleedkamer. En die verbouwing: eerst werden de mannenkleedkamers omgekat. Wat lichtgrijs was, werd donkergrijs; al het wit, moest zwart; de 90 plafondlampjes, dat zijn er nu 94.
Het voelde als een kleurenschema-analyse van € 65.000 voor het overschilderen van een tehuis voor blinden.
Het deed me ook denken aan mijn oma. Op haar 91ste brak ze een heup. De dokter aan haar bed meldde: ‘Met uw nieuwe titanium heup bent u zo weer op de been’. Ze zei: ‘Dokter, ik had een dwarslaesie in 1952’.
De verbouwing bij de heren dus: maanden stond je je af te drogen, naast een Roemeen die een muur sloopte. Kom je thuis, zit er toch een pond kalk in je slip.
Een van die gasten vroeg ik of de wc al werkte. Ik ken nu het Roemeens gebaar voor: ‘Beetje ja, beetje nee’.
Eindelijk was alles klaar. Toen dit bericht: ‘Heren- en Dameskleedkamers nu omgeruild’. Accoord, wij mannen liepen naar de ooit-Dames. En de dames kregen de vernieuwde Herenkleedkamers.
Wij sportmannen, wie zagen we in die v.h. Dames? Onze Roemeense makkers! Muren slopend, tegels verwijderend. (Een zei: ‘Mijn papa, nieuwe badkamer, krijgt deze tegels! Cadeau! Is zoonliefde, jij begrijpt?’)
Het was duidelijk: management wilde niet de dames met noeste arbeiders mengen. Snap ik. Staat Chantal zich af te drogen, laat zo’n instromer toch een wasbak van € 1.200 door zijn klauwen glippen.
Ik vroeg bij de receptie of er geen andere oplossing was. ‘We hebben ons best gedaan,’ zei een medewerkster, ‘de dames hadden wel een voorstel, maar dat bleek onmogelijk. Ik bedoel: waar vind je bouwvakkers, Roemeens én gay?’

______________________________________

Blog 1669 – 20 september 2025
ZATERDAG OP HET MALIE SLAGVELD

Een demonstratie vandaag in Den Haag tegen het asielbeleid liep uit op ernstige rellen. Initiatief nam ene Els Rechts. Nu huilt ze rechtsradicale tranen op X: ‘Als ik dit geweten had (…)’. Maar volgende week is het opnieuw partytime op het Malieveld. We bellen Kees Links. Hij crowdfundde een demonstratie bij elkaar vóór asielzoekers. (Kees is ook bekend van zijn podcast ‘Met een open deur nooit sleur’ en zijn boek ‘Is mijn Duitse Staander soms een allochtoon?’)

– Kees, vandaag ging een politieauto in de fik, wat is jullie plan?
– Wij geven de politie een Tesla. Van Marktplaats: ‘T.E.A.B.’ Tja, Tesla hè?
– Jullie boodschap is: Geen asielzoeker is teveel?
– Klopt, zonder ontheemden had Holland geen Nasi Goring, geen Oekraïense afwaskracht in je baristabar, en geen uithalers voor je dagelijkse coke.
– Alle begrip, Einstein vluchtte ook naar de Verenigde Staten.
– Zijn timing was perfect. Anno nu zat hij in een kooi in Venezuela.
– Vandaag sneuvelden ramen van een D66-kantoor. Gaan jullie ruiten ingooien bij de PVV?
– En dan in de krant staan met: ‘Kees Links jat ideeën van Rechts’? We nemen glazenwassers mee en die zetten bureau PVV in het sop. Twee vliegen in één klap, die wassers zijn Bulgaren. Geen Hollander klimt op een ladder tweehoog voor € 11,75 per uur.
– De politie raakte slaags met de Sicherheitsdienst van Els Rechts. Jouw plan voor communiceren met de doorsnee tante agent?
– We gaan op ze af met vlammetjes en prerolled joints.
– Die vlammetjes begrijp ik. De kantine van elk politiebureau biedt alleen nog brocolli-burgers met groene thee. Maar die joints?
– De rookpauze van een wetshandhaver is niet meer Zware Van Nelle. Hoe denk je dat dienders omgaan met de stress van wéér een Zoommeeting met je inclusiviteits-HR-collega?
– Begrepen! En hoe gaat de pers reageren op ‘Links’ op het Malieveld?
– ‘Asielzoekers welkom! Is het Ahmed, of Jimmy Kimmel!‘

______________________________________

Blog 1668 – 17 september 2025
SLACHTHUIS ‘DE TWEEDE KAMER’

Het was dom en ik wist het. Vanmiddag was ik zo depressief, ik slikte 60 slaaptabletten. Niets gebeurde. De verpakking zei: de pillen gaan vijf jaar mee, en vandaag was één dag over de houdbaarheid.
Je wilt een beetje plezier. Zo heet trouwens ook de militaire campagne tegen Gaza. Ik zet de tv aan: het debat in de Tweede Kamer en dat was vermakelijk.
Het deed me denken aan de excursie die we met de lagere school maakten naar een slachthuis. Een Turkse medewerker vroeg wie het ‘penboutenpistool’ eens wilde proberen. Ik meldde me vrijwillig. Even later riep de hele klas: ‘Wat heb je tegen Turken?’ Onzin, ik ben gek op Turken, dat Tweede Kamer debat, hier een fragment. Wie niet lacht, mag ik oktober stemmen.

(We vallen in direct na de laatste plas-/rook-/vape- & coke-pauze.)
Timmermans: Mevrouw Yesilgöz, u toonde geen enkel moment van zelfreflectie.
Yesilgöz: Dacht het wel! Ik verkocht mijn dagboek aan Joop van der Ende. Het wordt een musical: ‘Turk van Oranje’.
De Vos: Ik wil weten: heeft klimaatbeleid nut? Nederland is een klein landje!
Yesilgöz: Klopt, als het hier regent, valt dat in België; bouwen we nog 12 windmolens, dan staat Nederland permanent in de schaduw, en we hebben exact 14 CO₂ atomen.
Bontenbal: Kan het kabinet zoeken naar regels die geschrapt kunnen worden?
Yesilgöz: Voortreffelijk idee. Neem het verkeer: dat toeterverbod. Heb ik nooit gesnapt. Trouwde iemand uit mijn familie, ik toeterde me te pletter. En licht op je fiets? De enige in Nederland met licht op zijn fiets is de ambassadeur van Kameroen.
Ouwehand: U gebruikt ‘de rechtsstaat als wc-papier’.
Yesilgöz: Dat kunt u niet weten. Ja, er hangen camera’s op de damestoiletten. Daarom ga ik al jaren naar de Heren. De grappen zijn daar beter, en niet elke vijf minuten komt er iemand om uit te huilen.
Jetten: Mevrouw, het stikstofbeleid staat stil. Dat kost elke Nederlander 900 euro per jaar aan economische schade.
Yesilgöz: Chill! Dit is maar 1/108ste Bitcoin. Nog iemand?
Timmermans: Gaan mensen met een hoger inkomen er meer op vooruit dan kwetsbare mensen?
Yesilgöz: Meneer Timmermans, als u Goldschmeding had geheten, begreep u de hoge inkomens de echte kwetsbaren zijn. Stel, je bent miljardair en je staat niet op de Epsteinlijst? Dat is pas ‘Au’.
Jetten: Is de door de VVD gedroomde centrumrechtse coalitie de enige optie? U wilt als kip zonder kop door met een kabinet waar niemand tevreden over is.
Yesilgöz: Uw beeldspraak is een klap in het gezicht van de Nederlandse pluimvee-industrie. Ik vraag schorsing aan, want ik zie daar de voorzitster van de Partij van de Dieren weghollen om uit te huilen op de Herentoilet. En meneer Jetten, kunt u gelijk naar de Damestoilet.

______________________________________

Blog 1667 – 16 september 2025
DERDE DINSDAG TOOGDISCOURS

– Voor een regering dat niet bestaat, hebben ze kankerveel plannen.
– We gaan het over de Willem de Voorlezer hebben?
– Bijvoorbeeld: Fristi wordt 26 cent per liter duurder. Voor een volwassen man met een vriendinnetje van 13 is het niet meer te betalen.
– Dat heet de Epstein-opslag.
– En voor Oldtimers moet je nu ook dokken.
– Ach, doe wat ik deed: scheiden op je 40ste.
– Het wordt goedkoper je huis te splitsen. Ik heb al een nieuw huisnummer aangevraagd voor mijn berging.
– Daar schuif je dan 16 Roemenen in?
– Nee, nee, nee: Oekraïners. Je kent me: ‘Sociaal’ is mijn tussennaam.
– Ik las ook: extra geld voor vrouwenopvang.
– Dat heette vroeger ‘huwelijk’. De bruidsschat die mijn egaa meebracht ging op aan drie alimentaties.
– En er komt geld om mbo’ers bij te spijkeren op taal.
– Dan leren ze dat je ook kan zeggen: ‘Hoe bedoelt u?’ in plaats van ‘WAT? WAT? WAT?’
– Heb je gehoord van ‘Terugkeerhubs’?
– Ja, bij mijn ouders is mijn kamer nog hoe ik ‘m achterliet als 18-jarige.
– Met 80 gebruikte Kleenex onder je bed? Luister, een terugkeerhub is als afgewezen asielzoekers die niet terug kunnen naar hun land, naar een ander land gaan.
– Dus van: ‘Sorry, we accepten geen asielzoekers uit Gaza, maar de KLM vliegt u kosteloos naar de Westbank, en u krijgt een cd mee van Douwe Bob, gesigneerd door Greta Thunberg’.
– Maxima droeg trouwens een jurk van 14 jaar terug.
– Dat ze daar nog in past!
– De NOS had camera’s met auto-AI-correctie.
– Vandaar dat ze Amalia in de koets kregen. Nog een biertje?

______________________________________

Blog 1666 – 15 september 2025
SCENE 103 – SLAG OF STOOT?

Een sportwinkel met een breed aanbod. Het is heel rustig als een verkoper (VK) achter een toonbank een wat gespannen klant (KL) ziet naderen.

KL: [Schuchter] Ik had graag een bivakmuts.
VK: Zo! En wilt u daar misschien een steekwapen bij? [Nu met brede glimlach.]
KL: Liever een slagwapen.
VK: Kan ook. U houdt niet van bloed, alle begrip. Lastig schoon te maken. Kijkt u hier eens naar. [Zet een doos met diverse forse hamers voor KL.] En dit zijn heel leuke mutsen. [Plaatst een rekje met diverse bivakmutsen naast de doos.]
KL: [Neemt een hamer op.] Deze lijkt me wel wat.
VK: Goede keuze, en déze muts kleurt daar prachtig bij. Ideaal setje zou ik zo zeggen.
KL: Ja, inderdaad. Mag ik even passen?
VK: Maar natuurlijk. [Schuift een spiegel over de toonbank naar KL, die de muts opdoet, en het slagwapen omhoog houdt. Hij zegt dwingend, maar niet overtuigend tegen de spiegel:]
KL: De inhoud van de kas en snel!
VK: Ha, ha. U leeft zich helemaal in, merk ik al.
KL: Ja, dit wordt het.
VK: Uitstekend. [Tikt wat in op de kassa.] Dat wordt samen € 49,95. U heeft een klantenkaart? [KL draagt nog steeds de bivakmuts en heft het slagwapen.]
KL: De inhoud van de kas en snel!
VK: [Niet onder de indruk.] Ja, dat zei u al. Wilt u pinnen?
KL: Nee! De inhoud van de kas.
VK: [Zucht.] Is dit een overval? Meneer, het prijskaartje hangt nog aan de muts. [Achter KL schuift een man aan (MN) met bivakmuts en veel groter slagwapen. KL draait zich om en zegt hem:]
KL: Momentje, ik ben zo klaar.
VK: [Tegen MN.] Wilt u ruilen? Dat kan bij de Servicebalie. [MN schudt ‘Nee’. Zegt dan tegen KL:]
MN: Kleurt mooi, die twee samen. Je krijgt hier altijd goed advies.
VK: [Glimlachend] Dat is ons motto. [Een tweede man (MN 2) sluit aan in de rij, ook hij draagt een bivakmuts, en een mes. KL wordt nu heel zenuwachtig.]
KL: [Naar MN en MN 2.] Jullie komen ook voor…?
MN 2: Wat dacht je?
KL: Misschien kunnen we delen?
VK: [Wat ongeduldig. Opent de kassa.] Heren, er zit pak ‘m beet € 21 in.
MN 2: Pardon!? Ik kom voor een vork bij dit mes.
MN: En ik voor een sjaal bij de muts.
KL: [Onderhand trillend op zijn benen.] Mag ik pinnen? [Pint en snelt weg. MN stapt naar voren.]
MN: Ja, doe die € 21 maar. [VK deinst geschokt terug. MN draait zich naar MN 2. Ze High-Fiven.]
MN en MN 2: [Luid] Hahahahaha!

______________________________________

Blog 1665 – 14 september 2025
KANKUR OF KANKER?

Noord-Holland heeft haar eigen West Side Story: rivaliserende groepen jongeren slachten elkaar digitaal af, verwarren hun aartsvijanden door bij kruispunten bewust géén hand uit te steken, en zijn ze eerder aan de beurt in de lokale friettent dan die ‘anderen’, dan doen ze tergend lang over bestellen. Maar het is vooral de mobiele communicatie waar de lijken vallen.
We bellen Jan van Noort, docent Oost-Fries aan een van de scholen die dicht moest door deze Gaza-The-Dutch-Version. (Jan is ook in te huren als clown op feestjes van dyslectische kinderen, en hij vrijwilligt op Schiphol als taalcoach voor uitgewezen asielzoekers.)

– Jan, de jongerentaal: wat irriteert je het vaakst?
– Dat dus. Maar neem wat ik las op sociale media: ‘Jullie moeten kankurdood, mongolu’. Ik reageerde terstond: ‘Jongens, het is ‘kankerdood’ en ‘Downies’ ’.
– Kon er een bedankje af?
– Ho maar. Dan nog zo’n zin: ‘Die zusje van jouw ga ik helemaal uitscheuren’. Ongelofelijk!
– Absoluut, geeft dat meisje wel consent?
– Het houdt niet op: ‘Mijn pitbull stuurde ik op je af, maar hij zag je foto en ging over z’n nek’.
– Ik snap je ergernis: dat onnodige woordje ‘maar’. Ga je met ze rond de tafel zitten?
– Dat stelde ik voor. ‘s Nachts vloog een baksteen door mijn raam. Ik beschouw dat als een ‘Ja’. We gaan ons treffen in het politiebureau. We mogen een zaaltje gebruiken. Een van de jongens’ vader is agent. Het bloed kruipt… je kent het.
– Het wordt een taalopfris avond?
– Nee, cursus Photoshop. Ze waren ontevreden met de gefabriceerde plaatjes van de vijandige school na een bombardement. Mijn collega David Cohen doet het. Zijn familie weet alles van scholen bombarderen.

______________________________________

Blog 1664 – 13 september 2025
GOLFEN? HET KAN IN ÉÉN DAG!

‘Gast,’ roep je, ‘waarom die scheut Bourbon in je éérste koffie van de dag?’ Niet zo snel! Allereerst, het is al 11:51, allertweeds: ik loop door mijn e-mail en die is even opbeurend als het nieuws van het Oostfront 1943.
Vandaag echter een apart bericht: Leer golfen in 1 dag! Sorry, maar da’s kort door de bocht. Wat doet de burgerman dan op Dag 2?
Hij volgt de workshop: Maak je los van je Online Influencer voor slechts € 999? Of hij zoekt op de laptop door zijn werkgever aangereikt vergeefs naar Pornhub? Hij tekent voor een cursus: Holistisch masseren vanuit je rolstoel?
Terug naar golfen in één dag. Je weet, ik ben een zelfstandig ondernemer. Dat is overheidsjargon voor: ‘Niemand neemt een loser als u nog aan’, of: ‘Ik werk geweldig samen met mensen, maar uitsluitend clones van mezelf’.
Wat doen ‘zelfstandig ondernemers’? Die gaan bij Netwerkclubs. Maandelijkse bijeenkomsten, om na een mediocre lunch elkaar te vertellen dat zonder ‘mij’, ‘jij’ het kan schudden.
Met een networkclub had ik ooit een leuk uitje: een golfclinic. Vrienden, doe een golfclinic! Sla je een dom balletje ver over gras, zo prachtig glad, waarvan de voorzitter je vertelt: ‘We hebben 18 Phillipinos in dienst die het dagelijks platlikken’, dan denk je: ‘Kapitalisme? Mijn ding!’
Nu weer serieus: op die golfclinic, ik ging als een bezétene. Elke bal vertrok kaarsrecht; bij de swing kraakte mijn ruggengraat in het ritme van Basin Street Blues (de versie van Louis Armstrong). Viel ‘t witte balletje belachelijk snel in de hole, ik tilde mijn schouders op en zei: ‘Jongens, ik wil graag snel klaar zijn. Die parkeerkosten hier!’
Na de clinic kreeg ik een formulier voorgeschoven: ‘Word lid! Sta aan de bar met Captains of Industry! Sluit business deals!’ En praat je over je 12-jarige dochter, heb begrip dat ze vragen haar eens mee te nemen op hun jacht.
Mijn succes tijdens de clinic was beginnersgeluk…. Ik stopte, verkocht mijn golfclubs aan een vader wiens zoon een ‘talent’ was; en zei: ‘Absoluut! Je zoon zal een groot succes zijn bij 63-jarige golfende vrouwen’.

______________________________________

Blog 1663 – September 10, 2025
MY DIVORCE, THE LATEST

Yes, it is time I updated you about the status of my divorce.
My divorce, let me put it mildly, is moving forward with the speed of a snail who just underwent an amazing job of taxidermy, sliming through Siberian permafrost.
And of course, it’s all my fault. I’m the gender-with-a-penis responsible for all horrors of mankind: school swimming in too cold pools, the conspiracy that broccoli is good for you, and grammar.
“Ho, ho, ho,” you’re crying. “How about abuse of human rights, sexual misconduct, and nicotine?” Friends, one second! I will talk about my marriage!

As we speak, my wife is at her parents for a week, a rare opportunity for me to enjoy male bachelor pleasures, as wearing the same underwear for a week.
These seven days, can I go berserk? Watch PornHub not with headphones, but old style loudspeakers blasting? Order Pizza ‘Fucking Everything’ on repeat order? Make myself a White Russian cocktail and say, “Geez, it’s 11:35 AM already?”
Well, no. Our son is in the house. He’s in his second week working for Capitalism South Axe Amsterdam. 3 out of 5 days from home! I asked him, “Shouldn’t you be more present and connect to your team?” He said, “Dad, this is the digital age. Within a week your ‘team’ is relocated to Hong Kong, made redundant by AI, or back to their old job, Cocaine Logistics.”

Anyway, divorce, try to be funny about it. Before you know it, you sound like a fifties nightclub MC:
– I told my wife I wanted a divorce, and I would pay for the legal costs. She said, “Great, I’ll pay for the champagne.”
– She said I could have custody over the children. I said, “Was I involved in conceiving them?”
– My wife and I are giving a divorce party. Everybody will show up! They’ll get the presents back, they gave at the wedding.

______________________________________

Blog 1662 – 9 september 2025
VOETBAL IS OORLOG

Vanavond voetbalt ‘onder de 21 jaar’ Oranje tegen Israël. Ik was nooit goed in die sport. Nog steeds zie ik voor me de opstelling van ons team als 15-jarige. Mijn plek was ‘S&B’. Ik vroeg: ‘Wat is dat? Links Back, Middenvelder?’ ‘Nee,’ was het antwoord, ‘Spek & Bonen’. (Waar gebeurd!)
En vandaag trof een drone uit Israël een hulpschip in Tunesië, Hamas-leiders in Qatar werden vanuit Israël beschoren, Houtous in Jemen kregen raketten op zich, Israël bombardeert Syrië, en weet je nog onlangs die aanval op Iran? En natuurlijk is de Gaza strook nog Palestijns. Kortom, gezien de slogan ‘Voetbal is oorlog’: Israël is fenomenaal in globaal voetbal.
Onze jongens straks op het gras kregen training in hoe om te gaan met de zonen van Abraham. Abraham, je weet nog: hij moest zijn zoon offeren voor de eer en glorie van de Heer. De arme knul, op de grond, riep zijn verwekker aan: ‘Paps, waar gaat dit over?’ Vader repliceerde: ‘Jongen, we zijn Joden. Het is zelfverdediging!’
Dus: hoe zit het met de psychologische oorlogsvoering van onze Gen-Z in Oranje? Hier de Top 10 Wat fluisteren we in die koshere oren?

10. Ik denk niet dat de Joden Jezus ombrachten. Hij stierf aan het gezeur van zijn moeder.
9. Israël krijgt alleen maar Nobelprijzen, omdat het comité op de Epsteinlijst staat.
8. Jullie arrangeren toch huwelijken? Anders kan jij het wel schudden.
7. Ik koop Spaanse sinaasappels. Van Jaffa’s krijg ik uitslag.
6. Mijn grootvader ging vrijwillig bij de SS. Nou jij weer.
5. Trouwens, die voetbal is gemaakt van varkensleer.
4. Hoe heb jij voetballen geleerd? Uit Mein Kampf?
3. Wist je: mijn voorhuid meet 28 cm!
2. Gast, je schiet als een Palestijn!
1. Anne Frank was lesbisch.

______________________________________

Blog 1661 – September 8, 2025
I TELL YA, MY NEIGHBORHOOD!

Seriously! It’s going down the drain!

A kid wanted to buy alcohol for his dad. The shop assistant said, “No way. I know your dad. He isn’t 18.”

The neighborhood rabbi said, “I used to think Gaza was worse, but I’m not so sure anymore.”

Heroin usage is surging! In a shop, if you buy a spoon, they ask, “You wanna lighter with that?”

Our local prison had a party. The theme was ‘We’re On The Good Side Of The Wall.’

When people come collecting, they say, “Hi, do you care to donate to yourself?”

For the fourth time, I had my wheel caps stolen. And I don’t even own a car!

The #1 group leaving our neighborhood is rats.

______________________________________

Blog 1660 – 7 september 2025
EEN LEEG NEST IS OPPERBEST!

Deze maand gaan duizenden kinderen uit huis: studeren, werken, whatever. Is dat je laatste of enig kind, dan ontstaat de Lege Nest Situatie. Op z’n hoogst komen ze nog één keer per vier weken langs: met twee sporttassen wasgoed, om je koelkast leeg te eten, en voor gesprekken als vroeger: ‘Paps, je bent echt zó cringe!’
Lege Nest Situatie… Ik zie het probleem niet. Kijk naar de voordelen. Je kunt overgebleven pizzapunten bij het ontbijt eten, van pizza vier dagen terug besteld. Op het toilet gebruik je geen lucifers meer. En je loopt naakt door huis.
Tuurlijk, sommigen hebben er moeite mee, maar die maakten ook een fout. Namelijk: wordt je kind 18, stop met van ze houden. Nergens meer voor nodig. Kinderen zijn huisdieren. Lief, leuk, onderhoudend, maar op een gegeven moment ga je toch naar de huisarts voor een spuitje.
Dokters kunnen niet verklaren wat dat LegeNestSyndroom is. Misselijkheid, buikpijn, rouwbeleving. Dat heb ik élke dag, als ik naar mijn aandelen kijk.
Er is veel veranderd. Nu gaat het enig kind de deur uit en de ouders denken: ‘OMG!’ Vijftig jaar terug kraste de laatste van de vijf op, en de opvoeders zuchtten: ‘Hè, hè!’

Een boek over LegeNestLol gaf bruikbare tips zoals:
Tip 1. Praat met lotgenoten.
Precies! Er moet een ALN komen: Anonieme Lege Nesters. Acht trieste mannen in een cirkel. Een begint: ‘Ik ben Bart. Ongewenst Volle Nester. Mijn zoon is 39 en wil nog steeds niet weg!!’ Hij breekt in tranen uit; armen gaan om zijn schouders… ‘Kop op! We kennen het, man!’
Tip 2. Tijd voor een nieuwe hobby.
Mijn zoontje, lagereschooltijd, je stond aan het hek te wachten tot hij kwam. Een fijne tijd! Misschien daar weer eens naar kindertjes kijken?
Tip 3. Realiseer: je bent geen ontaarde ouder, je hebt het goed gedaan.
Je krijgt een Whatsapp: ‘Paps, ik zit krap, mag ik je creditcard-code? Hou van je!’ 14 minuten later is je banksaldo in Noord-Korea. Kinderen? Het blijven ondeugden!

______________________________________

Blog 1659 – 5 september 2025
ISRAËL SLAAT TERUG!

De Israëlische minister van Defensie Katz belooft de ‘Tien Plagen’ los te laten op de Houthi-rebellen in Jemen vanwege hun raketaanval op Israël.
Als christenhond speculeer ik wat dit betekent: Top 10 Jemen Geplaagd:

10. Amerikaanse Republikeinse toeristen landen, te herkennen aan dikke enkels.
9. Starbucks in Jemen accepteert als naam op je beker alleen nog ‘David’, ‘Ruth’ en ‘Epstein’.
8. Net als de 10 plagen destijds in Egypte: ‘Kikkers’. Vreselijk! Dat gekwaak klinkt als Hebreeuws!
7. Nog zo’n authentieke van toen: ‘Duisternis’. OMG! Welk Jemeniet meisje durft na 23 uur nog naar huis te fietsen?
6. En tenslotte: ‘Dood van de eerstgeborene zoon’. Heel Jemen staat in het stadhuis: ‘Mijn eerstgeborene identificeert zich nu met “Karin” ’.
5. Alle schapen in Jemen krijgen een soa. De lokale schaapherder slaapt weer bij moeder thuis.
4. Discovery Channel gaat plat. Jemen mist alle documentaires over Auschwitz.
3. Houthi leiders vallen van hun balkon naar een jammerlijke dood. N.B. Ze woonden begane grond.
2. Vrijgelaten Palestijnen uit Gaza landen in Jemen. Elk hotel: pas op! Ze eten je buffet leeg. Inclusief servetten.
En op 1: de grootste plaag voor élk land:
1. Israëlische toeristen.

______________________________________

Blog 1658 – 4 september 2025
DE DAG DAT DE DIEREN KONDEN PRATEN

Eén keer per jaar konden de dieren praten. De dierentuindieren bedoel ik. Niet die uitvreters in je huis aangeschaft voor de kinderen. Zij begrijpen je blik als je ze aankijkt zo van: ‘Als jij er niet was, dan had ik een mooiere auto kunnen kopen’.
Die speciale dag liep het uiteraard storm in de dierentuin. Een etmaal om weg te blijven, dus we moesten erheen. Mijn zoon was 6, qua taal 10, en verder, gezien hoe vaak hij me vertelde wat ik fout deed, de leeftijd van zijn moeder.
Wat hebben ze te vertellen? Wat gaat er in hun om? Ik weerhield me hem te zeggen: ‘Deze praatdag komt net te laat voor die kipfilets van gister’.

Voor de ingang stond een bord: ‘Veel plezier en vermijdt onderwerpen als politiek, diëten en biseksualiteit’.
Na 3,5 uur in de rij om binnen te komen, was ik (IK) zeven kilo lichter, maar je wist: Deze dag kan niet meer stuk. Die kleine dierenvriend uit onze huishouding (ZO) holde naar de olifanten.

IK: Het zijn Aziatische olifanten, hé! Bied eerst onze excuses aan voor 300 jaar kolonialisme.
ZO: De bevolking daar heeft geleden. Niet de dieren.
IK: Zo, jij hebt goed opgelet bij rekenen! Maar luister, hou het gezellig, beetje oppervlakkig: of hij recent nog een leuke film heeft gezien…
ZO en IK staan aan het hek. Een fors exemplaar (AZ) draait zijn hoofd naar ons toe. Ik vrees dat hij zich herinnert dat ik 46 jaar geleden tegen mijn moeder zei: ‘Deksels! Wat een onooglijk creatuur!’ Die woorden had ik net uit de Donald Duck geleerd en je wilde er wat mee.
ZO: [Tegen AZ] Meneer, klopt het dat u 100.000 spieren in uw slurf heeft?
AZ: [Kijkt mij aan.] Hoort die Einstein bij jou?
ZO: Hij praat Nederlands!
IK: [Even verbaasd] Zeg maar: Rotterdams.
AZ: Dach jij dan? Ik zit hier al 37 jaar in de bajes.
ZO: Maar in de vrije natuur wordt u bedreigt! De dierentuin beschermt!
AZ: Gaan we zo beginnen? En Arbeit Macht Frei? Luister, Ketelbink, ik zet jou achter de tralies, want dan ben je ook beschermd van belastingaanslagen, huisvuil op je stoep, en feestjes waar iedereen meer succes beweert te hebben dan jij.
IK: Hé, Jumbo. Tandje terug graag. Dit is een eerlijk ventje dat met jullie stofhuiden meeleeft. We komen voor een goed gesprek. Complimenten met je Nederlands trouwens. Vrijwel accentloos.
AZ: Bedankt. Ik kijk veel naar Zomergasten. Het enige programma waar nog zinnen worden uitgesproken langer dan 7 woorden.
ZO: Ik kijk veel naar Klokhuis. Ik leerde dat olifanten bang zijn voor muizen want die kunnen in je slurf komen.
IK: Klopt dat? Wil ik ook wel weten…
AZ: Alleen vegetarische olifanten vinden dat vreselijk. [Kijkt ZO aan] Ja, er zijn ook vleesetende olifanten.
IK: [Tegen ZO] Zie je wel? Papa is een soort olifant: ik wil gewoon vlees op tafel.
ZO: Iets anders: wat gebeurt er met al jullie poep? Moet heel veel zijn.
IK: En dat wil ik weer niet weten.
AZ: Dat wordt mest voor graanverbouw. Kalveren eten dat graan, en die verdwijnen in jouw kroketten. Hou je van kroketten?
ZO: [Aarzelend] Eh… ja.
IK: Je bezorgt hem wel de dag van zijn leven. We gaan weer eens verder. Tot volgend jaar. [ZO, in gedachten, en IK lopen weg. AZ roept IK na.]
AZ: Weet je wat mijn favoriete film is?
IK: Dumbo?
ZO: Escape from Alcatraz. Goeie keuze toch, van een ‘onooglijk creatuur’?
IK: [Duwt ZO] Doorlopen!

______________________________________

Blog 1657 – 2 september 2025
VAKANTIE! OMDAT HET MOET!

Maak verbinding met jezelf en de mensen die er voor jou toe doen, midden in de natuur.
Oefenkamp Neonazi’s?
Beleef avonturen die je met de natuur verbinden.
12 dagen met het je onderbeen vastzitten in een spelonk in Slovenië?
Geniet van avontuurlijke activiteiten op de plek waar je jezelf mag zijn.
Bijscholing voor pedo’s op de hei?

Nee, ik zat ernaast. Het zijn slogans van Center Parcs.
Ik zeg geen kwaad woord over hun parken. Ik bezocht Dachau. Center Parcs heeft betere wildwaterbanen.
Het is nazomer. Vakantie- bestemmingen komen met aanbiedingen, als je die weigert, stopt je WW, je huursubsidie, en de verlichting bij het fietspad waar je 14-jarige dochter om 3 uur ‘s nachts fietst met 12 Flügel op.
Verderop in de website van Center Parcs: Volg je wilde kant als je dieren aait op de boerderij. Om hun veestapel actueel te houden, kun je nu ook American Bully XL-honden aaien. Het ‘wilde’ is dat na één aai je arm tot aan je oksel kwijt bent, maar dan heb je wat te zeggen als juf op school vraagt: ‘En Chanti, leuke vakantie gehad?’

Ik probeerde een proefboeking. ‘Met hoeveel kinderen komt u?’ Ik vond géén aankruisvinkje: Geen. Mijn vrouw had vier miskramen, toen vonden we het mooi geweest.
De keuzeoptie ‘Escape Room’ beviel me! Ik schreef bij ‘Opmerkingen’: ‘In één kamer met mij voelt altijd als een Escape Room’.

Maar serieus, natuurlijk gingen wij jaren terug naar zulke parken. In de tijd dat onze zoon nog dingen zei als ‘Bedankt, pap!’ en ‘Leuk, pap’.
Opgeteld ben ik met hem 14.947 km door wildwaterbanen gespat. De laatste keer 12 jaar terug. Ik ben net van het eczeem af.
Als jong gezin in zo’n park! Spaghetti in tomatensaus in je huisje eten. De pan viel over het crème bankstel. En mama riep: ‘Dat mag! Het is vakantie!’

______________________________________

Blog 1656 – 1 september 2025
ZE LEVEN NOG!

Bassie en Adriaan, de helden van prepuberale incorrectheid zijn 89 en 82. Zoals Aad vertelt: ‘Wat we met de eerste stagiares uithaalden, dat is inmiddels verjaard’. Bas vult aan: ‘Veel anecdotes kunnen we niet vertellen. De zusters hier noemen me Bassie Epstein’.
Helaas heeft Bas auto-imuunziekte. Wie alle afleveringen van destijds bingewatcht krijgt dat ook.
Gezondheid is wel een ding: Aad verloor een deel van zijn tong door ziekte. Die ziekte heette Loes en ze was 12.

In 1964 werkten de broers in een circusshow van Rudi Carell. Carell vertrok naar Duitsland. Dit staat los van elkaar.
Als Bassie en Adriaan traden de twee voor het eerst op in een show gepresenteerd door Rob de Nijs. 40 jaar later kreeg Rob Parkinson. Ook hier geen verband.
We zagen ze o.a. in het kinderprogramma Stuif es in. Stressvolle tijden! Geruchten gingen over inname van verboden middelen. Joop van der Ende noemde uitzendingen: Snuif es in.
Enige tijd had het duo een eigen circus. Hilarisch was de sketch van een olifant die de twee wilde vertrappen. Het idee kwam van de olifant.
Merchandising werd een succes, vooral de ‘Bassie-Clown-Schminck’. Een ware hit onder potloodventers.

De komieken ontvingen een prijs voor 100 miljoen views op YouTube. De aflevering heette: ‘Bassy and Adrian and Taylor Swift Nude’.
Een munt werd geslagen ter ere van hun talloze prestaties. De seniors stonden vandaag met een traan in de ooghoek in de krant. Of was het omdat hun huisarts net zei: ‘Jullie leven nog zeker 20 jaar’ ?
Bassie en Adriaan! Wie decennia terug van deze polderclowns genoot, voelt het nog aan zijn aars.

______________________________________

Blog 1655 – 30 augustus 2025
VLIEGTUIGKAPINGEN! HEERLIJK!

Wanneer was de laatste keer dat we een leuke vliegtuigkaping hadden? Met zo’n kaper die de cockpit binnendringt, een pak bloem omhoog houdt en roept: ‘Dit is een bom! Dit is een kaping! Vlieg me naar Havana!’ En de captain antwoordt: ‘Voor de goede orde: dit IS een vlucht naar Havana’.
Bij een tussenstop in Djibouti (NB Kapingen landen nooit tussen op muffe vliegvelden als Zaventem of Eindhoven), FBI-agenten glippen aan boord, vermomd als boordwerktuigkundigen: grijs pak, zonnebril, stalen gezichtsuitdrukking, in de linkerhand een schroevendraaier. De kaper gaat tegen de grond. De FBI-mannen roepen tijdens de worsteling iets Japans. Het gaat nergens over, maar klinkt wel heel cool.
Een passagier wordt getroffen door het pak bloem. De maatschappij biedt levenslang gratis vliegen aan als compensatie. De passagier zegt: ‘Bedankt! Eén keer Economy met jullie is genoeg’.
De vandaal, politiek gemotiveerd (‘Luxemburg voor de Luxemburgers!’), verdwijnt voor 99 jaar achter de tralies voor het aan boord meebrengen van ongeoorloofde levensmiddelen.

‘Michel,’ vraag je (dat doe je niet, maar speel even mee) ‘heb jij kapingervaring?’ Jazeker, als volgt: ik las ooit een boek over de meest dramatische onderhandelingen in de mensheid denkbaar. Kapingen, gijzelingen, je huurcontract. Ik dacht: ‘Deze kennis, ooit ben ik getrouwd, die komt me dan van pas’.
Jaren later, ik zat in een Airbus, de captain deelde mee: ‘We vliegen op 10.000 voet, onze stewardessen komen langs voor de inflight-aankopen, en ze zijn gekaapt’. Er was géén reactie. De passagiers waren aan het uitbuiken van de Chicken Kiev, en van de Chicken Kiev want de Cod in Buttersauce was er niet meer.
Een uur later, een stem door de luidsprekers in perfect Engels. Hij verontschuldigde zich: een Arabisch accent was hem nog nooit gelukt. De onderhandelingen gingen zó slecht, een passagier zou eraan gaan. Dat boek over onderhandelen had me geleerd: die ‘willekeurige’ passagier. Wie is dat?

– Geen kind. Je bent terrorist, maar je hebt een hart van goud.
– Geen jonge vrouwen. Straks sta je aan een bar en dan zegt een vrouw: ‘O, jij was die gast die… gatverdamme!’
– Geen jonge mannen. Voor je het weet noemen ze je gay.
– Geen oudere vrouwen. Die lijken op je moeder, en die moet hier niets van weten.
– Geen families bij elkaar. Een man met vrouw en kroost, hij heeft ‘t erg genoeg.
Dat boek over onderhandelen informeerde: ze kiezen een man die alleen reist, tussen 35 en 60, en… kalend. Een gast die toch al dacht toen hij zijn terugwijkende haarlijn constateerde: ‘Dan liever dood’.
Ik reisde alleen, had de onboard film nog niet eens afgezien, en wist dit was mijn laatste uur.

Naast me zat een moeder met twee kids. Eén was zo bang, ze sprong in haar mamma’s armen. Ik wist het! Neem ik dat andere kind op schoot, dan denken die terro-boys: ‘Een vader met familie, hem niet’.
In 14 seconden overtuigde ik de vrouw dat ze mijn leven kon redden. Ze geloofde me. Ook zij had dat boek gelezen. Het had haar geweldig geholpen bij 4 scheidingen. Ik mocht haar 6-jarig ventje op schoot nemen.

De ruigbebaarde kapers naderden, keken links en rechts, hun handen geklemd om AK-47’s die je nu niet eens op Ebay kwijtraakt.
Bij onze rij aangekomen, zagen ze mij, een ventje in mijn armen lieflijk door zijn haren strelend. De jongen riep: ‘Dit is niet mijn vader! Het is een pedofiel!’ De voorste kaper maakte het ‘Opstaan’-gebaar. Ik reikte het mormel zijn moeder aan en zei zacht: ‘Vertel hem de rest van zijn leven: hij had een pedofiel kunnen redden’. Toen verscheen een tweede kaper, jaartje of 40, de man zei: ‘Nee, niet deze man. Ik heb ook zo’n kind’. Hij en ik wisselden een knipoog uit, en alléén daardoor kan ik deze blog nu schrijven.

______________________________________

Blog 1654 – 29 augustus 2025
EEN EURO OP DE GLOEIENDE PLAAT

We zien een aardig Rotterdams singelpand. In Amsterdam zou dat ‘grachtenpand’ heten, maar fuck Amsterdam. Een vinger op een deurbel van een jong gekleurde jongeman (JM). De deur wordt opengedaan door een niet-jonge blanke voorheen-heette-dat autochtoon (BO).

JM: Meneer De Boon? U herinnert zich mij nog?
BO: Nee…
JM: 17 jaar geleden gaf u €5 aan het goede doel UNHCR. Mijn foto stond in de folder.
BO: UNHCR? Wat was dat? Kinderen van miljonairs aan een nieuw zadel voor hun paard helpen? Sorry, ik gaf in de loop der jaren zoveel weg. Neem die keer dat ze langskwamen voor de bootvluchtelingen op de Middellandse Zee. Voor €100 kon mijn bedrijfslogo op zo’n opblaasboot staan.
JM: Dat is niet grappig.
BO: Vond ik toen ook niet. Ik gaf die €100 aan Analysis For Arrivers. Iemand overtuigde me dat eenmaal in Europa die vluchtelingen gediend waren van psychoanalyse. Die club heette Freud On The Beach.
JM: Terug naar uw gift aan UNHCR. Ik woonde in Soedan. Maar één keer per drie weken kon mijn moeder eten koken voor ons.
BO: Serieus? En wat deden jullie de rest van de tijd? Take-out bestellen?
JM: Dat is niet grappig. Luister, met de hulp van UNCHR heb ik het ternauwernood overleeft, net als mijn broers Abdalla, Ammar, Abdel, Adam, Amal, Ali…
BO: Ik geloof het! Behalve nét te eten hadden je ouders ook een woordenboek.
JM: Wordt u ‘s nacht nooit wakker met de vraag: Waarom gaf ik zo weinig weg? Waarom ging het op aan decadente consumptiegoederen?
BO: Wow! Behalve melkpoeder stuurde het UNCHR jullie ook exemplaren van Das Kapital. Maar serieus, toendertijd betaalde je al de hoofdprijs voor een Meursault. En trouwens: al jullie kopjes in die folders leken op elkaar: trieste oogjes, hongerbuikjes en fantastische gebitten.
JM: Het UNCHR informeerde me dat u weer een gift deed?
BO: Klopt. Ik open de deur, daar staat zo’n Collectant-student-want-het-is-goed-voor-mijn-cv, dus dan roep ik: ‘Hier is €10 en nou opkrassen!’
JM: Uw medeleven lijkt te slijten met de jaren.
BO: ‘Met de jaren’? Ik gaf mijn geboortedatum rekenende op discretie. Ben jij soms geldvanger van UNCHR?
JM: Nee, ik werk voor WDYFGSF: WhyDidYouFuckersGiveSoFew?
BO: Aha! Inspelen op het Retroschuldgevoel. En met een Wiedergutmachungsspende komen we alsnog in de hemel?
JM: Retro? U gaf gister €10 uit voor diep kinderleed. Gister gaf u ook €11 uit op een terras aan drie luttele Cannelés met Eendenlever.
BO: Je hebt gelijk. Ze waren nog wat zout ook, en ik had er drie Biafraanse peuters uit krokodillentanden kunnen redden!
JM: Moment, ik kom uit Soedan.
BO: Tuurlijk, maar Biafra was het eerste land dat ons overtuigde dat elk schaaltje bij Van der Valk niet opgegeten, is daar een dorp uitgestorven.
JM: U bent hopeloos.
BO: Da’s geen nieuws. Over 2 jaar belt hier een student aan bedelend voor Kansarmen in Alabama.
JM: En dan?
BO: Over 18 jaar een meisje aan mijn deur met: ‘Had u toen gegeven, konden mijn ouders een abortus in Canada betalen. Maar nu ben ik er!’
JM: Whatever. Hier is onze laatste folder en nog een fijne dag.
BO: Bedankt. Zeg, dit ventje om de voorzijde: Soedan?
JM: Nee, plaatje van iStock.com. Kost $3,75 en geen copyright gezeik.
[JM loopt weg. BO staat in de deuropening, als een nieuwe collectant zich voor hem aandient (CO). ]
CO: Meneer, wat heeft u over voor hulpbehoeftige bejaarden in Biafra?
BO: Biafra? Ik wil m’n geld terug. In guldens!  [Gooit de deur dicht.]

______________________________________

Blog 1653 – 28 augustus 2025
LUXE LUNCH PROBLEMEN

Nazomer, een lunch met een vriend op een terras. Ik zeg: ‘Wat zei je?’ Hij zegt: ‘Wat zeg je?’ Het achtergrondlawaai is zó voorgrond, zo dadelijk moeten we elkaar weer aan elkaar voorstellen.
Naast het terras is een werkmens pallets in plankhout aan het slaan, alsof het zijn vriendin is, die zijn nieuwe BMW vergat te complimenteren.
Mijn bril beslaat van het geluid. Ik stap op hem af: ‘Meneer?’ Hij draait zich om: Kapsalon in zijn snor, Marborotanden, en halfgrijs borsthaar over zijn singlet nog van vóór de uitvinding van de tondeuse. Kortom, een Ras-Rotterdammert.
Ik voel evenveel aandacht als een Reclasseringsambtenaar, als ik de zelfstandige aanspreek: ‘Hoeveel pallets heeft u nog, en wat kosten ze?’ Tja, twee vragen in één zin, een cognitief risico. Van de andere kant, hij is er een die een antwoord wist op: ‘Willen jullie méér of minder, en hoe laat?’
010 antwoordt: ‘Nog vier pallets, kostten me €15 per stuk’. ‘Fantastisch,’ roep ik en trek mijn portemonnee, ‘Hier €100. Nu zijn ze van mij. Afblijven en opzouten’.
Mijn vriend, meters verder op het terras, schudt gestrest zijn hoofd. Ik denk: ‘Ach, hij is solidair met dit arbeidersmensch, hij stemt GL-PvdA. Iedereen met een €100-biljet is voor hem een pre-Marxist’.
De man met hamer pakt het biljet aan en trekt terug. ‘Fijn dag nog,’ zeg ik, ‘ik moet terug naar mijn tafel. Mijn foie gras wordt lauw’. Zo’n geintje kan ik me veroorloven. Hij zal denken: ‘Heeft die gast een Russische vriendin?’
Anderhalf uur later, de lunch gedaan. Het was een goed gesprek: kunst, filosofie, gevorderde Parkinson. Ik roep de noeste arbeider aan: ‘Beste man, je wilt je pallets terug? Vier stuks, voor €100 zijn van jou’. Prolus trekt een morsig gezicht: ‘Rothschild, ik geef er €15 voor, maar wil je ze meenemen in je Tesla, ga je gang’.
Je kent me, voor chantage val ik niet. Dus hoor je het verhaal: ‘Gister fietste een gast in een pak op de Kruiskade met vier pallets achterop!’ Geloof ‘t maar!

______________________________________

Blog 1652 – 27 augustus 2025
LANG ZAL IK LEVEN!

Vandaag is mijn verjaardag, en felicitaties komen online binnen. Ik wil leuk antwoorden:
– Gefeliciteerd!
– Bedankt! Op mijn verjaardagstaart staan kaarsjes voor de jaren die ik nog heb. Héél makkelijk uit te blazen.
Dan denk je: dat kan pittiger. Een tweede post komt binnen:
– Gefeliciteerd!
– Bedankt! Vandaag vergeet ik niet mijn pillen te slikken. Mijn vrouw bakte ze mee in de verjaardagstaart.
Te klagerig. Bijvoorbeeld zo:
– Congratulations!
– Thanks! Now I’m eligible for Free Public Transport in our city, but what public wants to travel for free with me?
Too selfdepricating! Go for the bright side:
– He Michel, have a nice day!
– Sure! I’m also celebrating ‘40 Years Since My First Grey Hair’.
Da’s weer terugkijken. Kies voor het genieten:
– Fijne verjaardag!
– Dank! Gall&Gall feliciteerde me ook: vandaag had ik 1 Triljoen Airmiles.
Wat oppervlakkig. Diepgang misschien:
– Het allerbeste, man!
– Zeker, als Socrates sta ik met een gifbeker in mijn hand, alleen in die van mij zit water en een Kukident.
Aardig, maar ik wil een boodschap meegeven:
– Gefeliciteerd!
– Bedankt. Elke dag is een geschenk… Ingepakt laten, en doorgeven.
Ach, laten we realistisch blijven:
– Namens de overheid, gefeliciteerd met uw pensioen.
– Bedankt! Mijn augustus-uitkering ging op aan één kilo koffie.

______________________________________

Blog 1651 – August 26, 2025
LUGGAGE LOST…

Mijn telefoon gaat: een nummer dat ik niet ken. Dus ik reken op secónden stilte en dan: ‘Mister Van der Sanden, how are you, Sir?’ Een stem die niet klinkt alsof hij ‘George McCartney’ uit Sheffordsville is. Serieus? Heilige koeien op de achtergrond en Indische bedelaartjes van 7 jaar platgereden door gouden Rolls Royces. (Zebras! Wie respecteert ze nog!) Meestal wimpel ik deze loonslaven in Mumbai af met: ‘From Microsoft you get aids!’
Deze ochtend klonk het anders. De stem (ST) had een vuig Oosteuropees accent. Generaties vóór hem mochten enkel Russisch denken, dromen en defeceren.

ST: I got your suitcase, Sanden.
[Ter informatie: drie maanden terug verloor ik mijn koffer tijdens een vlucht naar Riga. Google die stad ‘ns: Top 10 Steden Alleen op Google Maps Aantrekkelijk. Ik (ME) reageer assertief:]
ME: Great! Send it back. I’ll reimburse postage in Rubles. That’ll be 8 million?
ST: Don’t be funny, Sanden. By the way, there’ll be an extra charge for dry cleaning. I opened your suitcase: the stench, imbearable!
ME: That’s subjective. I love my underwear after five days. My wife does not agree. She changes hers every 51 minutes. Female emotions. You know what I mean.
ST: Whatever. In your suitcase, there’s a pair of Nike Air Jordan Retro. In my country, for that price you buy a schoolbus.
ME: And for the price of the laces, the bus carries 13-year-old schoolgirls too?
ST: You’re a wise guy, huh? You know what happened with suitcases lost at airports?
ME: They got burned, then the auction industry took over. Now bid on a box of smelly bras, Ukrainian jumpers, and hardly used Q-tips.
ST: Listen, your suitcase has personal items: a memorystick with porn you downloaded in the 1990s.
ME: Throw it away! Who would believe I got excited by fornicating guys with hair under their noses, and girls with hair down under?
ST: In the suitcase, there’s also a fancy bathrobe.
ME: Correct. I took it from the Riga hotel. Sort of revenge. They charged me extra for turning the airco on and complimentary escorts off.
ST: I understand… but now I feel sad. We buy lost suitcases, trying to sell them back to the Western owners.
ME: I sympathize, but over here, we have insurance. My company said, ‘We already saw North-Korean soldiers at the Ukrainian front dressed in the clothing you lost.’
ST: …So what do I do?
ME: My friend, hear me out: book a flight to Amsterdam, and leave the suitcase on the luggage belt. Fly back, and file a loss. Fill in the form that it was full of Armani.
ST: That will work?
ME: Guaranteed! Two weeks later, you’ll be called by your brother. ‘I got your suitacse!’
ST: Then what?
ME: You say, ‘Brother, put on the Nike shoes and we’ll visit our grandmother.’
ST: Oke… we see our grandmother, 69 years old, great memory and one single tooth left.
ME: And she will say to your brother, ‘You got new shoes? All my money will go to your sibling.’
ST: I know my grandmother. That’ll be around € 29.
ME: Right! With that amount, buy another lost suitcase. Listen, I gotta go. I have another call from someone who found my suitcase in Hanoi.

______________________________________

Blog 1650 – 25 augustus 2025
SCENE 102 – BEZOEKER UIT DE TOEKOMST

Avond – Een appartementenblok aan de rand van de grote stad. 4 verdiepingen, keurige wijk. Weinig kleur, kortom: een computerbewerkt beeld om het er zielig uit te laten zien. Tel erbij op: trieste Wagnerachtige muziek. Vraag AI: ‘Maak iets mistroostig Wagnerachtigs’, je krijgt de ouverture van Tristan und Isolde. Niemand onder de 51 ontdekt het bedrog. (AI denkt: ‘Makkelijk verdiend!’)

CUT NAAR: een gang, 70 er jaren stijl, maar minder verouderd dan je het voorstelt. Nu is de muziek Charles Aznavour. De grote Franse chansonnier, die niet van ophouden wist. Zijn laatste hit, die hij opnam 8 jaar na zijn overlijden. Ook horen we een VOICE OVER: de stem van onze held (HLD) die door de gang loopt.

VO: Dit was de tragischte avond van mijn leven. Ik verliet C’s appartement, nadat ik haar verteld had dat onze relatie voorbij was. Ik formuleerde het anders: ‘Morgen komt een bedrijf om me 600 km te verhuizen, en ik kan dat niet meer afzeggen. De boeteclausule, je begrijpt het’.
We zien naast een lift een bord: ‘Verdieping 4’. HLD drukt op de knop van de lift, die direct verschijnt. Hij stapt naar binnen, drukt op ‘BG’. De deur sluit. We bevinden ons met hem in een metalen ruimte, deprimerend metalen gezoem op de achtergrond. Maar HLD is niet alleen in de lift. Aan de andere zijde staat hij nogmaals… Zijn kopie? (KOP) Een gesprek is onvermijdelijk.

HLD: Jij… bent ik?
KOP: Geen zorgen! Er zit 50 jaar tussen. Ik ben je oudere versie die terug mocht. En ik ben er niet om mijn haar terug te krijgen.
HLD: Haar terug te krijgen?
KOP: We zijn dezelfde persoon! En over 4 jaar begin je kaal te worden. Sorry, als je je toekomst kent, word je heel triest, en je koopt andere aandelen. Eigenlijk hadden we elkaar niet tegen moeten komen.
HLD: Dit is het heden… En jij bent?
KOP: Luister: over vijftig jaar krijg je de kans terug te keren en één ding te doen dat je toen niet had moeten doen.
HLD: Wie geeft die kans?
KOP: De Dood! Geloof de films! Het is een gast in een donkere cape, zware stem en absoluut géén gevoel voor humor.
HLD: En je krijgt één wens vervuld?
KOP: Precies. Veel mannen verspelen het aan: ‘Zorg dat mijn ex-vrouw een soa krijgt van haar online golf leraar’.
HLD: En jouw wens was?
KOP: Naar hier terug te keren en het niet uit te maken. Je kent vrouwen: kom je op je knieën terug, zijn ze zó vergevingsgezind. En ze zeggen: ‘Nu je toch op je knieën zit, vul je gelijk de afwasmachine?’
HLD: Ik maakte het net uit. Dat was de fout van mijn leven?
KOP: Rustig, rustig! Het leven biedt élk moment kansen op mega-fouten. Je zet € 50.000 aan topaandelen op de naam van je zoon, komt die thuis met meisje met 1.200 gram metaal in haar gezicht.
HLD: Dat is een ‘No-no’?
KOP: Waar het om gaat: jij liep 5 minuten geleden weg bij de liefde van je leven. Dat was erger dan ‘Casablanca’.
HLD: En jij/ik komt terug om het goed te maken?
KOP: Stel je voor, je bent oud, je kunt terugkeren naar één moment in je leven… Ga je naar die schooldag, toen de wiskundeleraar vroeg: ‘Wat is nodig om dit probleem op te lossen?’ om dan te zeggen: ‘Een andere leraar’.
HLD: Dus zij blijft ook ongelukkig achter…?
[ De lift stopt. Een vrouw stapt in: de 50 jaar oudere versie van HLD’s vriendin waar hij afscheid van nam! Aan haar arm een prachtige man einde 60. De lift stopt op de 4e verdieping. Het gelukkige stel stapt uit. HLD en KOP blijven achter. HLD kijkt afkeurend naar KOP. ]
HLD: Zag je dat? Go fuck yourself. [ De liftdeur opent. HLD stapt uit. De deur sluit. KOP staat alleen. ]
KOP: [ Zachtjes ] Fuck me.

______________________________________

Blog 1649 – 24 augustus 2025
STAND-UP IN ARNHEM

Gisteren, ik begon sympathiek:
– Fijn dat jullie hier zijn. Je had vanavond ook naar het muziekfestival Knock On Wood kunnen gaan. Hun programma: ‘Sexy, groovy, met een vleugje disco’. Dan weet je het wel: het publiek is 70+. Of naar Molenpop met coverbands. Ook een coverband van de Rolling Stones: zelfde nummers, zelfde gitaren, zelfde rollators.
(Ik vervolgde op serieuze toon:)
– Waarom zijn wij hier? We hebben afleiding nodig. Er is een humanitaire ramp gaande. We zien ‘t op tv. Nederland wil dat de regering een ferm standpunt inneemt. Sommigen noemen het dé ramp van de 21e eeuw. Je weet wat ik bedoel: Vitesse…
In het nieuws stond dat van het uitgerangeerde Vitesse, de jeugd nog wel mee mag doen in de competitie. Zelfde recept als 80 jaar terug: als alles verloren is, zet de Hitlerjugend in.
Een belachelijke vergelijking! Jong Vitesse gelooft niet meer in de ‘Endsieg’.
Over vergelijkingen gesproken, in Arnhem is een supermarkt ‘Ummah 2 Go’. Variant natuurlijk op ‘AH 2 Go’. Het verschil is dat bij AH de chef Nederlands praat met iets accent, zijn personeel een accent met iets Nederlands; en bij ‘Ummah 2 Go’ is de chef een Palestijn uit Gaza, en je komt niet binnen met een Hebreeuws accent.
Die gast is écht uit Gaza. Komt er van de week een Israëliër binnen. Het gesprek werd politiek. De Israëliër klaagde dat hun Mossad vergeleken werd met de Gestapo. Ummah zei: ‘Moeten ze niet doen: Mossad – Gestapo. Dat is een belediging voor de Nazi’s!’

De stand-up avond was een succes. Regel 1: Zorg dat het publiek van je houdt. Zo vroeg ik een stel op de eerste rij:
– Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
– Online.
– Oké! Welke app? Photoshop?

______________________________________

Blog 1648 – 21 augustus 2025
TRANSVROUW TSUNAMI?

Heb je ‘t gelezen? Een Amerikaanse transvrouw wil hier via de rechter asiel krijgen. Wat ik me afvraag: is het een echte trans? Is ze niet een gewone vrouw die de VS uit wil? Was iets mis met haar? Ze houdt niet van wapens? Heeft geen $ 4000 per maand voor medicijnen? Ze gelooft in windmolens?

Stel, de vrouw laat het bewijs zien: in een groot glas met formaline haar voormalig mannelijke geslachtsdelen. Een penibele penis, een beledigde balzak. De rechter moet vragen: ‘Zijn die echt van u?’ Ja, tuurlijk, misschien kocht ze die wel op Marketplace. Duizenden transvrouwen willen van die souvenirs af. Ze hebben ‘t geld hard nodig: om zich eieren te kunnen veroorloven, een Amerikaanse i.p.v. een Mexicaanse werkster, of naar een andere staat te reizen voor een abortus.
Hoe bewijs je dat zaakje was van jou? Vrouwelijke getuigen in de rechtbank die verklaren: ‘Edelachtbare, toen zij nog een hij was, en ik met hem seks had, dat was de penis!’ ‘Getuige, hoe bent er zo zeker van?’ ‘Toen ik die jongen zag, dacht ik: “I’ll go for black”.’

Lijkt me moeilijk transvrouw te zijn. Je moet dingen afleren. Ik bedoel: wat doet een man als hij opstaat? Hij krabt aan zijn zak. Ja, nu zeggen alle vrouwen ‘Yuck’, want we weten ‘t te verbergen. De dag vóór we trouwen, zegt je vader: ‘Zoon, drie dingen moet je vrouw nooit ontdekken: je haat wat ze kookt, je appt nog steeds met je ex, en je krabt aan je zak’.
En dan ben je vrouw, wordt wakker en voor je écht wakker bent, schrik je je Lazarus. ‘Wie heeft mijn…!? O, ja, laat maar zitten.’
Voor de ouders onder mijn lezers: herinner je het moment dat je lievelingskind het huis verliet? Je deed cool, maar het voelde alsof je hart werd uitgerukt. Dat is precies als je zak verliezen.

Terug naar die Amerikaanse. Mag die erin, dan komen er meer! En dan hebben onze transvrouwen een megaprobleem! De Amerikaansen are coming to take our jobs!

______________________________________

Blog 1647 – August 20, 2025
HAVIN’ FUN WITH ICE!

You think ICE agents go with their kids on the weekend to the zoo to watch animals in cages?

I can’t wait for alligators to attack Alligator Alcatraz, and eat ONLY the ICE agents.

If you’re undocumented AND homeless, they fly you to Ecuador First Class.

How do you know a girl is on a date with an ICE agent? She’s handcuffed.

ICE arrests children, but they don’t kill ‘m. Come on! It’s not Palestine.

Statues of Columbus are being removed. He was undocumented.

Let’s not compare ICE to the Gestapo. That’s unfair to the Nazi’s.

You think if old Jews see ICE in action, they feel nostalgic?

Tom Hanks is asked for a new movie: ‘Saving Pedro Ruiz.’

I wonder if ICE agents shop at Home Depot.

______________________________________

Blog 1646 – 19 augustus 2025
TATJANA 4EVER

Er komt een nieuwe ‘Flodder’-serie. Even voor de Gen Z & Alpha’s, de Fascistisch-Woke, en de eerste generatie die van Flodder genoot, die nu geniet van dementie: het begon met een film over een lower-class familie in conflict met een Oldskool VVD. Frikadel vs. oester, blikbier vs. prosecco, Zeeman vs. Versace. Regisseur: Dick Maas. Sommigen noemden David Lynch de ‘American Dick Maas’.
De heldin ‘Kees’ destijds was Tatjana Simic. Klopt, er ontbreken accenten op haar naam, maar mijn toetsenbord is van het merk ‘White Privilage’.
De grap was dat Kees kort was voor ‘kezen’, in de Van Dale omschreven als: werkwoord: ejaculeren in een vrouw, bij voorkeur een die je kent.
Ze was zó sexy, Tatjana staat in het Guinness Book of Records onder: ‘Converted the Most Gays in the Lowlands’.
In de eerste Flodder-film streek Kees, kortgerokt, alleen in een garage met een treurige buurman, neer op een motorkap en sprak de legendarische woorden: ‘Buurman, wat doet u nu?’ De acteur die ‘Buurman’ speelde, moest verteld worden dat dit géén porno was en hij zijn Zeemanslip diende aan te houden.
In de komende serie speelt Tatjana wéér de rol van Kees. Ik hou van Tatjana, maar nu opnieuw dat hete meisje spelen? We zijn 77 jaar verder. Ging het toen mis in een opname, dan was het: ‘Sorry, zenuwen!’ Nu wordt het: ‘Sorry, overgang!’

Hier is mijn Top 5 Tatjana, don’t do it!
5. Tatjana’s oren zitten onder d’r haar. Je ziet niets van de gehoorapparaten.
4. In die garage is het dit keer aardedonker. Anders komt buurman niet.
3. Heeft Kees seks, dan roept ze op het hoogtepunt: ‘Bingo!’
2. Ze shopt niet voor Chanel parfum, maar voor Kukident.
1. De handvatten aan haar rollator zijn dildo’s.

______________________________________

Blog 1645 – August 18, 2025
JOKES FROM LONG TO SHORTER

Do you ever in front of a mirror pull the skin of your face tight, and think, “This is how I would look like after a facelift”? I don’t do that. I don’t have that much strength in my arms.

You know how Jewish humor started? Once, a rabbi said, “Love can start as a little flame, but after years, it is a warming fire,” and people said, “Rabbi, you’re a comedian!”

My Oedipus phase was messed up. My mother was a terrible cook, and as a child having to eat what she made, I desired to kill her and marry my father.

I am not good at geography. For years, I bought stuff ‘Made in Hong Kong,’ thinking that was a suburb of Munich.

They planned a remake of ‘Jaws.’ This time the shark doesn’t explode; he suffocates on plastic.

I’m a Christian–Jew–Muslim–Buddhist. So when I die, concerning Heaven, I have options.

So Jesus turned water into wine? That’s nice. Every day I turn wine into urine.

______________________________________

Blog 1644 – 17 augustus 2025
SCENE 101 – 1001 PRODUCTEN

De avond valt, en een goedkope lichtbak boven de ingang van een winkel zegt: 1001 Producten. Alle plakletters op het morsige perspex laten aan de randen al enigszins los, wat overtuigt: Hier is het niet duur.
De zaak is verlaten als een klant binnentreedt. Licht gezoem van een airconditioner, en net hoorbaar een radiostation met een Arabische stem die enthousiast een luchtfilter voor een Toyota-pickup, of een vakantie aan de kust van Oman promoot. De ontvangst is niet optimaal.
Achter de glazen balie, waarvan het glaswerk bijeengehouden wordt door breed ducttape: een jonge vrouw, correct naar Islamvoorschriften gekleed. De klant, een tweederde dertiger, kortom een einde twintiger die niet goed voor zichzelf zorgt, wat hem alleen frustreert bij bezoeken aan zijn moeder ­– als zij Tupperwares met soep in zijn rugzak wil stoppen – en op Tinder.
Hij (HIJ) spreekt de verkoopster (VRK) aan met het enthousiasme dat hij zich herinnert van dansles op zijn 17e, waar hij blikken van meisjes ontving, zo van: ‘Begrijp jij het nog steeds niet?’

HIJ: Dag, eh… ik heb een borstel nodig.
VRK: Je bent aan het goede adres. [ HIJ ziet iets boven haar hoofd een bord met in gewillige lettering: ‘U bent aan het goede adres’. ] Een borstel, waarvoor?
HIJ: [ Het lijkt pijnlijk voor hem dit te zeggen. ] Ik heb in de keuken een afdruiprek.
VRK: Waar anders?
HIJ: [ Knikt. ] Ja… en dat is superlastig schoon te maken. Je komt er met een oude tandenborstel niet tussen, en een zo’n borsteltje dat je gebruikt voor flossen…
VRK: Dat is belachelijk. [ Een moment van pijnlijke stilte. VRK licht haar handen op van de balie. ] Kom mee. [ Ze loopt de zaak in. HIJ volgt, ineens denkend aan zo’n WOI film waar je ‘Over The Top’ moest. Ze slaat diverse hoeken om, links en recht tot het plafond duizenden producten door Chinese kinderhandjes gemaakt of in Turkse fabrieken, waar de werkneemsters dachten: ‘In China was ik nu al met pensioen’. Zoveel gangen worden ingeslagen in hoog tempo, HIJ denkt dat de zin: ‘Eh, ik kijk nog even verder’, hem zal achterlaten in een dodelijk labyrint. ]
VRK: Dit is wat u nodig heeft. [ Ze reikt een adequate borstel aan. Hij is ondertussen bezig op zijn mobiel. ]
HIJ: Staat dit gangpad op Google Maps? [ VRK kijkt verward, en herhaalt nu iets nadrukkelijker. ] Dit is wat u nodig heeft.
HIJ: [ Extreme close-up, bezweet ] Geweldig.

[ FADE OUT en FADE IN: terug aan de balie. VKR maakt nu een heel sympathieke indruk. HIJ voelt de stress van het beslismoment van hem afvallen. ]
HIJ: Ik ga niet vragen of je het leuk vindt hier te werken.
VRK: Ik ga niet vragen of u hier in de buurt woont. [ Moment stilte ]
HIJ: [ Legt het bedrag passen op de balie; zoekt naar woorden. ] Zit er een gebruiksaanwijzing bij?
VRK: [ Mild glimlachend ] Het is een… borstel?
HIJ: Ja, natuurlijk. Misschien is het ‘t afdruiprek dat het probleem is.
VRK: Er is altijd iets het probleem.
HIJ: [ Mijmerend ] ‘Altijd iets het probleem’. [ Resoluut ] Jij hebt geen probleem. Jij bent prachtig.
VRK: Daarom werk ik hier. [ Plots komt een man binnen en staat naast HIJ. ]
MAN: [ Ongezellig naar HIJ ] U bent klaar?
VRK: Dat is mijn verloofde.
HIJ: [ Naar MAN ] Gefeliciteerd. [ MAN kijkt misprijzend. HIJ nu naar VRK: ] Morgen heb ik weer een borstel nodig. [ Naar beiden. ] Fijne avond. [ EXIT ]
HIJ: [ Naar VRK ] Wat?
VRK: Wat, wat?
[ Buiten loopt HIJ in flink tempo en gooit de borstel in een vuilnisbak. FADE OUT ]

______________________________________

Blog 1643 – August 16, 2025
SEX AT UNICELLULAR LEVEL

It is generally accepted that the coming together of numerous cells became a means of extending their lifespan. Furthermore, it greatly reduces what they had to spend on rent.
Each cell helps to preserve the life of the others. This, however, could be stressful, as during the celebration of anniversaries of unfavorite siblings and at Christmas.
But even the fusion of a mere two unicellular organisms has a rejuvenating effect on both. As soon as a third cell gets involved, the dying of one of the cells starts: a process called paying alimony.
The hypothesis arises that one cell making the other its object of desire neutralizes the death drives. Other research suggests that getting into a relationship is a process of slow death.
After fusion, cells can behave in a surprisingly narcissistic fashion, comparable to infantile narcissism, such as by refusing broccoli, leaving one’s towel on the bathroom floor, or only taking the trash out if the reward is great applause.
Regularly, after fusion, two cells still have their own bank account, do not share their computer login code, and provide faint excuses for not wanting to meet their partner’s parents, “just dropping in.”

On the origin of drives, the Greek philosophers referred to the elements earth, air, fire, and water. The absence of wine in this list makes scholars suggest the philosophers were alcoholics, wanting to brush this aspect under the carpet. Other scholars contest this, given that during the Greek heyday, carpets had not yet been invented.

Obviously, psychoanalysis has its own theory on cells and drives, exemplified in the phrase “hunger and love.” Freud meant that even for a cell after having not eaten for days on end, it’s impractical to make love while holding cutlery.
Psychoanalysis also observed that the libido can be redirected on the ego, so-called introversion. Scientists have criticized this conclusion, as it resulted from studying 73 individuals shipwrecked and having lived years alone on Pacific Islands.

Summarizing, this leaves us with three questions:
– What’s desirable about a prolonged lifespan, apart from outliving all the assholes you ever knew?
– Do unicellular organisms have sex on deserted islands?
– Who the hell invented Christmas?

______________________________________

Blog 1642 – August 15, 2025
THE JOY OF BEING A PARENT

It isn’t easy anymore. A respectable friend of mine in New York (he has had his US passport since 1779; otherwise, by now, he’d be alligator food or on a holiday in Ecuador), he has a gorgeous daughter. The same age as my son, also just graduated, and both equipped with a deliciously self-assured smirk.
How different their careers will be compared to ours. When I started, a test at the job interview was how fast you could sharpen a pencil. Younger readers: ask ChatGPT what a pencil is. And yes, the interview was held by candlelight.
The young lady is in fashion design, and we saw many of her creations online. Now there are folk that say, “Robots will replace fashion designers.” Not this talent. In the last 5 years, robots started dressing like her.
Anyway, the justifiably proud father posted a picture of her top 20%, Summer style. I replied, “If I like this image, my wife will puncture the tires of my car.” *
The lower part of the photo was cropped; otherwise, Dad would have been offered a job at the White House.
Likes & comments came in. Such as, “Great haircut.” You know me, I was tempted to reply, “What? You saw a version of the pic’s lower half as well?” I didn’t. I like my car.

My New York relation and I have this in common: we keep very busy, try to surprise ourselves, but most of all, having beautiful offspring that will make it in the world, is THE reason we laugh in the face of death.
Talking of which, there’s this joke: A comedian is lying on his deathbed, his colleagues gathered around him. He says, “Friends, one last joke…” He tells the joke. It’s awful, but of course, his friends laugh. The old man says, “For 40 years, no one liked it. But now you’re laughing, you great guys!” Then a friend says, “For 40 years, we knew the joke was rubbish, but we all put our money on it: you’d tell it again on your deathbed!”

*You know me: I truly posted this.

______________________________________

Blog 1641 – 14 augustus 2025
WOII? ‘T IS MOOI GEWEEST!

Vandaag in de krant: een 93-jarige over zijn leven in een Japans concentratiekamp in Indonesië als 9-jarig raddraaiertje. ‘Het was vreselijk!’ Dan denk ik: ‘Gast, je was 9! Geen leuke vriendjes gemaakt? Je had Japans kunnen leren! Kon je 50 jaar later de handleiding van een Toyota lezen. En dan: te weinig te eten? Jullie hadden daar geen tulpenbollenstamppot! Weet jij wel wat lijden is?’
Waar het om gaat: die ooggetuigen leven te lang. Ik zie dit voor me: 2055, de 110-jarige Koos (KS) lamenteert over zijn twee weken in een Jappenkamp als 1-jarige. Onze journalist (JR) heeft het wel gehad:

KS: Het was vreselijk! Om het de jeugd van nu duidelijk te maken: géén wifi!
JR: Hallo! De enige mobiel die jullie hadden was een dode chimpansee.
KS: En het eten! Beschamend kleine hoeveelheden…
JR: Dat is Japans voor Nouvelles Cuisine. Ik geef even een voorzet: hoe waren de latrines?
KS: De stank! Geen papier! Je bleef plakken aan de bril.
JR: Ik ken dat. Ik deed een Longweekend Boedapest. Maar jullie kamp: was er kans te ontsnappen?
KS: Eén man probeerde het. Hij werd gesnapt en bruut afgetuigd.
JR: Klinkt als spijbelen op een doorsnee havo in de Bijlmer. En hoe beleefden jullie bevrijdingsdag?
KS: Die dag, ik was één jaar oud, mijn moeder gaf me net de borst. Natuurlijk, door de voedseltekorten kwam er niets uit, maar ik voorkwam wel dat 40 Japanners aan haar borsten zaten. Toen het nieuws: Vrede in Azië! Hiroshima wordt een toeristenattractie! Over 900 jaar biedt Japan excuses aan.
JR: Kortom, u denkt aan WOII tussen Bingo en de steunkousen?
KS: Ach, elk jaar komt een journalist voorbij. Da’s beter dan van je bed naar de douche gedragen te worden door een Japanse hulpverleningsrobot. Maar ik versta ze wel! 逃げたら殴ってやるよ Oftewel: ‘En nu douchen of ik tuig je af! Blanke hond!’

______________________________________

Blog 1640 – 13 augustus 2025
FUCK ME! VAN LIER FAILLIET?

Het ene na het andere Nederlands icoon valt om: Blokker, V&D… Mijn buurman Joop zou zeggen: ‘De NSB’. En nu Van Lier!? 
Ik ben Van Lier fan. ‘Tuurlijk,’ roep je, ‘jij was ook de laatste aandeelhouder van de VOC’. Maar serieus, hun zaak hier aan de Coolsingel, ik kwam er graag. Akkoord, één keer in de acht jaar, want zo lang loop je op die Hollandsche fundering.
Het was er goed toeven: de enige zaak met personeel ouder dan ik (Ze bewogen zich voort op Van Lier Rollators); altijd eerlijke antwoorden: ‘Die kleur staat u goed, als u kleurenblind bent’; en aanlokkelijke aanbiedingen: ‘Nu van 199,75 voor 199,25’. En voor die prijs kreeg je dan één schoen.
Vaderlandsch merk, productie in Portugal! Ambachtelijk schoenenmaken is hier even besmet als falafels van varkensvlees. Ik herinner me het laatste paar dat ik er kocht en de geur van echt leer complimenteerde. De verkoper zei: ‘Van Lier noemt dat sardinetjes lucht’.
Toegegeven, het design van de schoenen was niet echt hip. Met mijn Van Liers zag ik er alleen passend uit op De Dam op 4 mei.

Wat blijft er over aan het Vaderlandsch schoenenfront? Van Bommel! Ik begon het te dragen als twintiger. Ja, zeg het maar: ‘Wat? Liep jij mee met Napoleon naar Moskou?’
Ik had dus mijn eerste baan in Nederland. (Mijn eerste baan überhaupt was in Manhattan. So go fuck yourself. ) Aan de slag in ons land; toen nog alles in zwart-wit. Zelfs homo’s liepen rond in licht-grijs. Qua footware, ik koos voor Van Bommel. ‘Brooks’, dat was de naam: vreselijk veel gaatjes rondom. Destijds, net als nu, ga je voor zulke Grand-Classics, de jonge generatie kijkt je aan alsof je een pedofiel koraal-vernieler bent. (Lees dat gerust nog een keer.)

Wat blijft nog over van onze Nationale Trots? Bram Ladage friet van Peruviaanse aardappels? Femke Bol’s DNA blijkt 91% Keniaans? Frits Philips heette eigenlijk Fritz Hindenberg?
Ach, Holland is flexibel. Geen probleem dat een ‘Dilan Yeşilgöz-Zegerius’ het slagschip is van de VVD. Het is gewoon een kankerlekker wijf.

(Links mijn alledaagse Van Liers, rechts een Van Bommel als ik droeg in 1988. Alles wat ik schrijf, is waar.)

______________________________________

Blog 1639– 12 augustus 2025
MIJN VRIEND ISRAEL

Eet jij nog sinaasappels? Fout! Waar denk je aan wanneer die vitamine C tussen tanden blijft kleven? Sinaasappelland #1 Israël. Kan niet meer!
Serieus, ik koop Adidas-sneakers gemaakt door huilende kinderhandjes, als die kids meer géén Hebreeuws praten.
Vanmorgen gooide ik al mijn Dvd’s met Metro-Goldwyn-Mayer-classics in de glasbak. Toffe films, maar geproduceerd door Hollywood rabbi’s.
Israël is haar krediet kwijt.

Lang geleden (ja, daar gaan we weer) vervulde ik mijn militaire dienstplicht. Bij de keuring liet een majoor zijn broek zakken, draaide zich om en boog voorover. ‘Wat zie je?’ vroeg hij benieuwd. Dit voltrok zich circa 3 kwartier na mijn ontbijt, dus ik antwoordde: ‘Geen idee…’. De militair herstelde zijn kleding en zei tegen een korporaal achter een typmachine: ‘Goedgekeurd. Deze jongeman is geen homoseksueel’.
Waar het om gaat: op de dag dat ik en ander langharig tuig moest opdraven, kregen we kleding uitgereikt (in de camouflagekleur ‘Brabantse Modder’), en een wapen: een Uzi. Een Israëlisch geproduceerde kort machinegeweer. Ik zei nog tegen de officier achter het loket: ‘Hiermee moet het makkelijk schieten zijn op die Palestijnse jeugd! U weet wel! Die raddraaiers die onophoudelijk schimpen naar de nazaten van de Holocaust overlevers’. Nee, dat zei ik niet. ‘Holocaust’ werd pas een begrip nadat Hollywood geld rook. Destijds noemde Nederland wie terugkeerde van Auswitsch de ‘Wat komen jullie nog hier doen?’.
En ja, ik heb met die Uzi geschoten. Op een neutrale schietschijf uit karton, met van die cirkels, vastgehouden door een neutraal kartonnen Mohammed. Die schijven kreeg je gratis als je 1.000 Uzi’s bestelde.

Hoe dan ook, aan mijn diensttijd hield ik geen weerzin tegen Israël over, nog een afkeur van 20 gevulde koeken per dag, en wel een soa. Het leger verstrekte condooms overgenomen van de Amerikanen in ‘45 en niet gebruikt. De Gi’s toen zeiden: ‘Hallo! We zijn wél de bevrijders!’

______________________________________

Blog 1638– August 10, 2025
THE FUTURE SUCKS

The future is not the place to be. I told you a while ago I predicted that in 2030 the only paper we’d be using was toilet paper. Then I visited Japan. It’s another story for another time. But I went to one of those Japanese toilets. No paper, you get a room temperature shower underneath, the smell is of a 2,000-old pine forest and in the background, classical Japanese string music. Seriously, within 20 seconds, you feel totally superior to the rest of Asia. Then, hot air dries you off. Instantly, you understand why Japan is dying out. Hot air!? It’s a sperm killer. Anyway, paper is what I wanted to talk about.

I entered this hideously cool barista bar. They provided exclusively tables with one chair. Coming alone is hip. Relationships are online: sex is not ‘You, me & a condom,’ it’s ‘You, me, and our laptops.’
The place was packed with tech graduates who had found out AI is light years better at office supply room sex than you. I saw a few begging ChatGPT to write their resumes using no dash; that is a giveaway your application was AI-conceived.
Then all electricity went out! Some started frantically checking if their thermos still worked. Wifi was dead; customers were getting oxygen shortages. Members of staff ran around shouting, “Don’t worry! Our slave-free, overly climate-friendly baked cookies will still be room temperature.” These waiters — without doubt people who at the age of 11 thought, “I do not want to be an actor, scriptwriter, artist, or modern dancer, NO! I want to serve complicated coffees in spaces where clothes were sold before the clientele ordered everything in China.”– they went around handing out letterhead paper and ballpoint pens while saying, “Keep your creativity going. The medium is the message. If the message is ‘My mother prefers a robot over me,’ jot down your deepest inner feelings.”
41 minutes later, electricity reemerged. Smiles all around. Ever seen a heroin addict 4 seconds after the needle entered his arm? That effect.

______________________________________

Blog 1637 – August 9, 2025
LUNCH WITH A FRIEND II

­Our hero is having lunch with a friend (italics). The entree is served.

– Here’s another thing. Today, a lovely old lady from Brooklyn asked me how it is here with antisemitism.
– She was Jewish?
– They got other ones in Brooklyn? What should I say? So I replied, “Antisemitism? We in The Netherlands have bigger problems: global warming! We can’t go skating anymore.”
– How did that go down?
– She told me Israel is only fighting Hamas, not the Palestinians. Maybe she meant they’re all on a voluntary diet.
– These scallops are great. You should eat!
– They have beautiful doggy bags here. Gold lettering.
– What does it say? “I don’t have a dog. This is my breakfast tomorrow”?
– (…) I don’t know.
– So what is on your mind?
– Tell me what you think. Is the urge to create, to keep busy just a means to keep neurosis at bay?
– If you’re uninterruptedly busy and creating, you don’t need an answer.
– Makes me think of this joke: two friends jump out of an airplane, one without a parachute! The other, all in panic, asked why. His friend says, ‘I don’t have plans for tomorrow.”
– In other words, keep creating; stay busy.
– The fifties were so much easier. You could say, “Suppose the bomb falls?” I read about a thing Chet Baker said.
– Eh… “Anybody here got heroine?”
– No, “Life isn’t worth all the struggle, if you don’t have someone you love.”
– It is not what you want in return… but what you have to give.
– Now you sound like my accountant.

[Both have put their cutlery down. Quickly the waiter appears.]
WAITER: We’re done? [Picks up the plates.]
– I quite enjoyed this. I’ll have another glass of Viognier.
– I enjoyed the smell. For me a mineral water. Non sparkling.
[The WAITER leaves.]
­– So, what are you working on? [Suddenly, a woman appears at their table.]
Chris? I thought you were… Sorry… [To his friend] This is my fiancée.
– [Astounded, but doing his best to sound as normal as possible] Pleased to meet you.
CHRIS: [Also controlling herself.] Hi… yeah… sorry to interrupt.
­– One minute earlier and you could have had a scallops entree.
CHRIS: I don’t like scallops.
– [Extreme closeup. Softly:] I know… [Dissolve to a beach in 70s color. The two of them, much younger, running towards each other and embracing. CHRIS says:]
CHRIS: Chèri, je t’aime…
– Hold on, [Gets a small dictionary out of his back pocket. Starts leaving.] Your French is só fast. [The scene totally gets out of focus. Violins and a Hammond organ start a melody not unfit for a vintage soft porn movie. FADE OUT]

______________________________________

=Blog 1636 – August 8, 2025
LUNCH WITH A FRIEND

An elegant restaurant overlooking the park. The waiter sets out the drinks. A Bloody Mary for me, a Viognier for my friend, who asks:

– Why a Bloody Mary at lunch?
– I haven’t had breakfast yet. (…) You know, I just got an email from PayPal. They’re going to change the legal agreements. If you agree, but you forget to end with a smiley, your account will be transferred to North-Korea.
– You’re paranoid.
– I’m paranoid? I’m paranoid? Didn’t you notice the waiter had an accent? You’re lucky if you return to your apartment and there are not 34 Albanians living there.
– The previous time we met, it was Freud.
– It still is! This book by Sigmund I’m reading, it just goes so slow. I think I’ll pay an analyst €200 an hour and have him read it to me. Take into account, Freud wrote it a hundred years ago. In Vienna, there were still Vikings running amok. He wrote sentences so long that, halfway, he went out for lunch.
– Freud is all about sex drive, repression. It’s outdated.
– Sex drive outdated? In my supermarket, you should see the girl at the cash register. The way she scans avocados makes guys stand up from their wheelchairs.
– This’s ridiculous.
– Hear me out, Freud said the self-fixation of children, although totally well-meant, we also see in cats.
– That’s why you don’t like cats.
– I don’t like cats because most of them squirt, and I love babies because they can stick their big toe in their mouth.
– And you can’t?
– Last time I tried, my spine broke in three places. [The waiter arrives with the entree:]
– Sautéed sea scallops with caramelized apples and chicken livers. Enjoy.

To Be Continued.

______________________________________

Blog 1635 – 7 augustus 2025
SCENE 100 – KASDIENYBES BAKEHOUSE

In de trendy bakkerij in Kaunas, Litouwen, zien we achter een charmante oudere vrouw (VRW) van ca. 139 cm, een nette man (MN 1), 169 cm, iets ongeduldig in de lange rij. Om de tijd te doden zegt hij tegen een man (MN 2) achter hem, 189 cm, die een wat rauwere indruk maakt:

MN 1: De Bretoniškus skanėstus Kouign Amann zijn hier bijzonder goed.
MN 2: Klopt, die mogen er zijn! [De VRW is aan de beurt.]
VRW: Hallo, graag Bretoniškus skanėstus Kouign Amann. Jullie hebben er nog 4. Doe ze maar allemaal. [Het winkelmeisje gaat aan de slag. MN 1 schrikt! Het is duidelijk: hij wilde er een kopen, stond ervoor lang in de rij.]
MN 1: Nee! [VRW draait verschrikt zich om.]
VRW: Pardon?
MN 1: [Weet zich geen raad.] De Bretoniškus skanėstus Kouign Amann… die zijn niet te vertrouwen. [MN 2 mengt zich in het gesprek. Ook hij kijkt ontstemd.]
MN 2: [Tegen VRW] U heeft het niet gehoord?
MN 1: [Naar MN 2] Die vergiftiging?
MN 2: Precies!
MN 1: [Naar VRW] Het was vré-se-lijk. Die kinderen, het ene moment smulden ze van een Bretoniškus skanėstus Kouign Amann, het volgende… [Trekt een treurig gezicht]
MN 2: …niet meer te redden! Maagkramp…
MN 1: Schuim op de mondjes…
MN 2: Stuiptrekkingen! Hun ouders waren toen allang dood.
VRW: Jeminee!
MN 1: Dat zeiden ze bij de autopsie ook.
MN 2: Maar laat u niet weerhouden.
MN 1: U wilt Bretoniškus skanėstus Kouign Amann, dan moet u ze kopen.
MN 2: Wij zullen voor u bidden.
VRW: [Naar de verkoopster] Eh, ik zie er vanaf, doe maar een witbrood. [De verkoopster zet de zak neer, reikt een brood aan. De vrouw legt geld op de balie en vertrekt.]
MN 1: Een wijs besluit.
MN 2: Wij wensen u een lang leven. [Nu is MN 1 aan de beurt.]
MN 1: Ja, doet u maar al die Bretoniškus skanėstus Kouign Amann. [MN 2 is geschokt. Achter hem zegt een MN 3, even fors en onbesnaard als MN 2.]
MN 3: Zou ik niet doen.
MN 2: [Naar MN 3] Dat ongeluk?
MN 3: Vier baseballbats op je hoofd is geen ongeval. [Achter hen mengt een MN 4 zich in het gesprek.]
MN 4: Ja, en daarna reed een Mercedes zes keer over hem heen. [Een MN 5, de laatste in de rij, voegt toe.]
MN 5: Het had erger gekund: een Lada! [MN 2, 3, 4 en 5 lachen met diepe stemmen. MN 1 breekt het zweet uit.]
MN 2: Hij werd keurig begraven. Levend, maar dan nog.
MN 3: [Tegen MN 1] Laat u niet belemmeren. Wij hechten meer aan ons leven. We zullen voor u bidden! [MN 2, 3, 4 en 5 gniffelen onheilspellend. MN 1 annuleert zijn bestelling en haast zich uit de zaak. De winkeljuffrouw staat verward met de zak in haar hand. MN 2 pakt deze aan.]
MN 2: Geef maar hier. [Hij legt geld op de balie, draait zich om. MN 3, 4 en 5 stappen naar voren.]
MN 2: Aanpakken, jongens. [Hij deelt de Bretoniškus skanėstus Kouign Amann rond. Ze eten met veel genoegen.]
Mn 2, 3, 4, 5 in koor: Bretoniškus skanėstus Kouign Amann!

Buiten komt MN 1 hijgend tot rust, ziet dan hoe VRW op een brancard een ziekenwagen in wordt geschoven. Hij aarzelt geen moment en zet het op een lopen. Vrolijke Litouwse muziek op de achtergrond. FADE OUT.]

______________________________________

Blog 1634 – August 6, 2025
MY PLATONIC FRIEND

A friend of mine is a modern dancer. Everything about her is very modern and extremely dance. When she cracks an egg, it’s pure Martha Graham.
I had tickets to a performance by a Ukrainian ballet company, and I invited her along. It was called “top nodge,” which gave me the courage to ask her to this evening, after the one last year.

We had gone to an experimental performance with experimental body movements. That’s what the poster said. It was so avant-garde; they’d hung the posters with the blank side facing forward.
The company knew what they were doing: before the performance began, the audience was instructed —not unlike on an airplane— where the exits were, that supplemental oxygen could be administered, and that the seat in front of you had a bag for you-know-what.
The curtain rose, and before we could see anything living, the theater filled with the smell of an elephant’s prostate.
My friend convincingly suggested we escape during intermission. She’d seen better choreography at autopsies. We crept outside, shoes in hand, trying not to make a sound, and unenticed by a sign at the exit: “Stay until the end, you’ll get your money back.”
Now, you must know that my relationship with this fantastic woman is based purely on respect, intellectual connection, and a shared passion for dance. Anyway, that went through my mind again the night after that horrific performance, as I lay alone in bed.

The Ukrainian ballet company simply promised emotion, dedication, and all the men would jump at least six feet high, the only way they had escaped deployment to the Donbas.
The set displayed a lush field of sunflowers, so typical of the country: it stretched 400 miles to the left and right of the theater.
The evening was a delight. The dancers’ faces beamed; someone had forgotten to mention that this isn’t a communist country.
Afterward, there was a meet and greet with the corps de ballet, champagne, and petits fours. The Ukrainian male dancers were unashamed sexy. Anyway, I told myself that was the explanation for why I found myself alone in bed hours later.

______________________________________

Blog 1633 – August 5, 2025
TRAVEL? FUCK ME!

There are a lot of countries in the world I do not want to go to. They haven’t invited me. I’m not arrogant, but suppose a letter arrives from —let’s say— Botswana: “Dear Sir, we would love you to drop by. We have very exotic fruits, very many holes in our roads, very nice nature, and very many prostitutes.” To go there, I would need vaccines so powerful that, having received them, I would easily survive a family barbecue. Visas would be required, more complicated to fill in than to apply to attend Kim Jong Un’s birthday party.
My vision is as follows: Destiny is working out to be happy where you are.
By the way, do not say that to your uncle in a hospital with Stage Four of something. His Monet landscape, which you were counting on, is off.

Let’s go back to ‘A lot of counties,’ each one has its issues. “You colonized us! – You didn’t colonize us. – You only come for our 13-year old boys!” Yeah, what do you want us to come for? Your 73 plus grannies? Have wild predator parties at millionaire hubs with cocaine and walkers?
Seriously, what is there in those counties that you can’t find in a 500-mile circumsphere around your house? Okay, if you live in the extreme north of Sweden, there is no baroque architecture, succulent croissants, nor 9-year old pickpockets who pretend not to speak Romanian.

For me, the definite No-No for traveling further than Paris Rive Gauche, are the bathrooms in those vibrating planes to Guangzhou, or in a smelly night train to Istanbul: four walls of Third World stainless steel, a penetrating whistling sound to push any capitalistic thought out of you, toilet paper made out of the skin of a yak, a piece of soap the size of a cashew nut, and someone banging on the door, screaming like he’s planning to have you eat leather shoes made in Cuba in 1958. I do not try to be creative; I’ve been there.

Any one of you going anywhere, it’s fine. You’ll sit in a Peruvian tent, 4 million miles from civilization, being offered a cup of yogurt, or that’s what Google Translate suggests it to be, and you say to your friend, “OMG! Would you like to be right now in a Michelin-star restaurant in Tuscany?” 3,000 years later archaeologists find your mummy.

______________________________________

Blog 1632 – 4 augustus 2025
SCENE 99 – MIJN MOEDER, DE PLANT

Namiddag, een auto rijdt door een grote stad. We horen een Voice-over, de stem van Anton Zukovski.
VO: ‘In het leven moet je van dingen afstand kunnen nemen.’ De eerste keer dat dit hoorde, was ik 8 jaar. We hadden een hond en die werd oud. Te oud. Het ging niet meer. Mijn vader pakte zijn sleutels, zei tegen mijn moeder dat hij in een uur terug zou zijn, tegen mij die ‘afscheidszin’, en droeg de hond naar de auto. Ik stond in tranen in de deur, terwijl hij naar de dierenarts reed. Een uur later kwam de hond terug.

[De wagen parkeert voor een verzorgingshuis. Anton, wat mager, maar goed gekleed, loopt naar binnen, iets in geschenkverpakking in zijn hand.]

VO: Mijn broer en zus hadden mij opgedragen mama te overtuigen haar enorme huis te verkopen, en de opbrengst direct te verdelen. Een slecht idee. De vrouw had geen begrip van geld. Uit Duitsland naar ons land gekomen in 1958, vroeg ze in 2008 nog in de supermarkt wat de prijs van komkommers was in Reichsmark.

Een ruime bewonerskamer, stoffig warmmuisgrijze muren, enkele meubels in fineerhouten, het ‘Tik…tik…tik’ van een platenspelernaald, waarschijnlijk al uren aan het einde van een langspeelplaat, waarschijnlijk Beethovens zesde symfonie in het arrangement van Albert Speer. Door het raam zien we een schitterend park, een imposant marmeren bassin met fontein, maar geen water. De moeder (MDR) zit er bewegingloos in een rolstoel met haar rug naartoe. Anton (ATN) stapt voorzichtig binnen, legt zijn geschenk op tafel.

MDR: [Kijkt niet op.] Ben jij de tuinman?
ANT: Ik ben het, Anton. [Schuift een stoel dichter bij en neemt plaats.]
MDR: Ik ben een plant.
ANT: Pardon? [Pakt het geschenk uit: een doos bonbons.]
MDR: Ik ben een plant. [Wijst naar het geschenk.] Is dat kunstmest?
ANT: Bijna, Leonidas. Dat is kunstmest om je gelukkiger te voelen.
MDR: Niets is van me over. Ik word wakker… haal adem…
ANT: …en wordt naar de wc geholpen. Dat vertelde je vorige keer ook.
MDR: Weet je nog wat je vader zei?
ANT: Eh… ‘Heerlijk gekookt, mama’?
MDR: Nee, als hij het meende.
ANT: ‘Ik ga even naar de slijter’?
MDR: Nee, nee, nee. ‘Het leven is afstand nemen.’
ANT: Hij had makkelijk praten. Hij werd nooit kaal.
MDR: Mijn buurvrouw, die is ook een plant. We praten meestal over fotosynthese.
ANT: Dat begrijp ik. Eh… waar ik voor kwam: het huis. Je kinderen denken dat het beste is voor iedereen dat je er afscheid van neemt. Ik heb hier een formulier… [Pakt uit zijn binnenzak een A4 en een pen.]
MDR: Ja! Ruk een plant maar uit zijn pot! Overplanten is ombrengen. Dat zei Darwin al.
ANT: Darwin was een communist. Ma, je bent al omgeplant. Het is geweldig hier. [Kijkt op een klok aan de muur.] Het is 4 voor 4, zo meteen komt de koffie. [Een verpleger (VER) stapt binnen met een kopje koffie.]
VER: Mevrouw Zukovski, uw koffie.
MDR: Je bent 4 minuten te vroeg!
VER: [Met een glimlach. Zet de koffie naast haar neer.] Voor een plant maakt dat niets uit.
ANT: Begin jij nu ook al?
VER: [Wijst op de bonbons.] Bedankt, die belanden altijd bij ons. [Hij pakt de doos op en EXIT. ANT zit perplex.]
MDR: Waar moet ik tekenen voor extra plantverzorging?
[ANT reikt het formulier aan. MDR tekent. / DISSOLVE naar ANT’s wagen die terugrijdt. VoiceOver Anton.]
VO ANT: In het leven moet je afstand kunnen nemen. Ik wist op dat moment, dat als ik geen afstand zou doen van mijn deel van het huis, mijn broer en zus zouden zorgen dat ik er snel als een plant bijzit.

______________________________________

Blog 1631 – August 2, 2025
THE POISENED ENTREE

I am reading about a single man, around fifty, who went on a blind date. The person showing up at the restaurant was Death. At least Death was female, very convenient. He held the door open, listened to overly detailed stories, and regularly filled in, “Yeah, go on.” He picked up the bill, which was moderate since she didn’t drink. And luckily, he restrained himself from saying, “So wise! Alcohol is a killer.”
It was a civilized first date, so ‘nothing happened.’ Alone in his bed, he figured he had gotten away well—a first-class illusion. Four days later, he received a text message. Death was shocked, disillusioned, and insulted. He forgot to call back.
A second rendezvous was inevitable, and our hero called in the cavalry: it would be a double date.

We cut to the elegant restaurant Savoir Souffrir, where all the other tables speak inaudibly; in other words, this is either something happening in a book or in a movie. Our man, Chris (CHR), his date (DEA, being introduced as ‘Dee’), and Chris’s friend Henry (HEN) with his date Eve (EVE) – like CHR, looking halfway forty – close their menus.

CHR: [Looking at his companions, addressing the waiter next to him] So we all go for the five-course meal? [All nod. The waiter collects the menus from each one.]
WAITER: Very good! [To CHR] I leave the wine list with you?
HEN: He already got fifty of those at home! [EVE giggles innocently. WAITER leaves with a straight face.]
CHR: [Not amused] That’s a killer. [Quickly to DEA] In a manner of speaking.
EVE: [To CHR and DEA] So you guys just met. Forgive me for being so bold, but did you discover common interests?
CHR: Oh yes, Dee is the expert in fields I tried to stay away from. If only Kierkegaard were here. He’d hug us.
HEN: Now you’re losing me. Kierkegaard? Sorry, I’m not a movie buff. Eve wants to know, what do you two totally agree on?
DEA: That we were meant to meet, to walk the inevitable path.
EVE: OMG, this is so Sartre. [To HEN] He’s not in the movies.
CHR: If on that path, there’s a massive traffic jam, I wouldn’t complain.
EVE: I feel you: to prolong the time spent together to the limit.
DEA: [Without emotion] I am the limit.
HEN: Haha, now you sound like my mother!
CHR: [To DEA] His mother was in holistic healing. You got a discount if you brought your own holistic bandade.
DEA: [To HEN and EVE] One day, we’ll meet.
HEN: Sure, my barbecue parties are a blast. [DEA looks at CHR with a ‘WTF’ expression. CHR shrugs.]
EVE: [To DEA] You sound so philosophical. Do you see death… as a wall or a bridge?
CHR: [To DEA] Eve is an engineer. Whatever she cooks, has amazing amounts of iron. [The WAITER arrives and starts serving.]
WAITER: Here’s your first course: smoked butternut squash sorbet with Mangalitsa Spalla and Manchego cheese.
CHR: [To the WAITER] A bottle of the Pouilly Fumé and a bottle of Perrier, please. [The WAITER nods and leaves. The four look at their plates.]
DEA: Food is a pitiful distraction on the way to the inevitable.
HEN: You tell Chris that. Tonight is on him.
EVE: Come on, Dee. This looks delicious. [They start eating.]
CHR: [Apologetic] Dee may sound like what she says is translated from Russian, but she can be hilarious.
DEA: [To HEN and EVE]. Do you think about death?
[FADE OUT and FADE IN. Chris, Henry, and Eve as angels, wings and all, on a cloud, heavenly light.]
CHR: [Embarressed] Don’t worry! This isn’t happening!

______________________________________

Blog 1630 – August 1, 2025
FIVE YEARS NO ALCOHOL

A friend of mine posted on social media she hasn’t touched a drink in five years, which is admirable. It shows great willpower. She got 120 likes. I was wondering what I should write about her achievement. So I wrote, “Fuck you!” I got 1,200 likes.
No, this is not true; I didn’t write that. But yes, I thought it. You can’t do it for non-drinkers; they are too serious. Like, serious about wanting to live antisocially long. You’re 99, and you drink a glass of water so you can become 100. A century of taking excellent care of yourself, being an inspiration for others. Then you die and they burn you.

It’s my experience, it’s everybody’s experience: people who drink are funnier. I have a friend who’s in a wheelchair. If we’re in a bar, he says to the waitress, “Stop serving me when I can’t walk straight.”
The other day, he asked the bartender for the same drink ‘as yesterday.’ The guy asked, “Were you here yesterday?” He said, “I hoped you would remember.”

I read in an article that alcohol is bad for all your organs. That’s the problem with us humans: 1. we read articles, and 2. we have too many organs. And they’re too big. Like your intestines, they’re a million, zillion km long! Yesterday, something came out of me, I ate in 1962. Everything you eat digests and shows up at places on your body where you wish you didn’t have places.
And alcohol digests your brain. That is the only reason they invented spell check, self-driving cars, and Fox News.

That 5-year-sober friend –she’s super sweet, by the way– showed a picture of a cake with a candle for every non-alcoholic year. Right now, I’m looking at a cake with 5 candles to celebrate that with my drinking, I can hypothetically make it another 5 years.

______________________________________

Blog 1629 – 31 juli 2025
SCENE 98 – VLEESLIJKE OVERDRACHT

Een dokterskamer, designmeubilair, foute oversize kunst aan de muur. Het is duidelijk: hier wordt geld verdiend. Achter een tafel (de Tecno Nomos als je het weten wil) een man in witte jas en overaanwezige bril (CHR), kijkt op zijn laptop. Er wordt geklopt.

CHR: Ja, binnen. [ENTER: een fors zwangere vrouw (ZIJ), halverwege twintig en gekleed zoals geen man het graag ziet. En een man (HIJ) gekleed zoals sommige mannen het heerlijk vinden. Ze nemen plaats.] Ja! De intake voor jullie transformatorische operaties. Dat is duur voor ‘de boel op zijn kop zetten’. Hahaha! [ZIJ en HIJ zijn niet in het minst geamuseerd. CHR vervolgt op serieuze/commerciële toon.] Mevrouw, allereerst gefeliciteerd met uw zwangerschap. Weet u al wat het wordt?
ZIJ: [Iets ordinaire toon] Zal me een worst wezen.
CHR: [Houdt krampachtig een glimlach aan, wisselt een blik met HIJ.] Worst…?
HIJ: [Heel beschaafde toon] Jannet is draagmoeder. Het kind gaat naar ons.
CHR: [Doet alsof zijn neus bloedt] Tuurlijk! U bent de vader… donor…?
HIJ: Nee, donor is mijn man. Kon niet komen vandaag. Hij is in de rechtbank.
CHR: Advocaat? Rechter?
HIJ: Verdachte in een witwaszaak. Maar hij golft met de minster van Justitie, dus over een uurtje loopt hij fluitend naar buiten.
CHR: [Rolt met z’n ogen] Goed… Mevrouw, ik had nog niet de tijd door uw aanvraag te gaan. Uw wens is?
ZIJ: Ombouwen tot man. Dit vrouwenlichaam is een gruwel van de onderste plank. We beginnen met borsten eraf.
CHR: Ik respecteer de emotie, maar u wórdt moeder. Misschien borstvoeding, stukje binding, ‘Waar deed ik het ook alweer voor?’
HIJ: Dat probleem is opgelost. Ik wil haar borsten overnemen.
CHR: [Moment pijnlijke stilte] U bent een man?
HIJ: Er zijn mannen met borsten.
ZIJ: Ja joh, drink 30 jaar Jupiler en die gasten hébben tieten!
CHR: Dat is vetophoping. Meneer, u heeft plannen met haar borsten?
HIJ: Als gezegd, mijn man en ik krijgen het kind. [Knijpt ZIJ even lief in haar onderarm.] En ik zie me al in een park zitten en die hummel zijn melkje geven.
ZIJ: Jullie zijn de top in plastische chirurgie, toch? Wil je verdienen? We kennen ook naar Turkije.
HIJ: Precies, krijg ik er een haartransplantatie cadeau bij.
CHR: [Nu serieus naar ZIJ] Mevrouw, wij bouwen u om tot man. Doen we vaker. Dan jaren later vraagt dat kind: ‘Wie is mama?’ Meneer [Wijst op HIJ] zegt: ‘Deze man hier’. [Wijst op ZIJ] U kijkt de peuter aan en zegt met bariton stem: ‘En, hoe vond je mijn melk?’ Dat is een Oedipus Complex 3.0.
[De mobiel van HIJ gaat. HIJ neemt op.]
HIJ: Sorry, momentje… Ja?… Nee… Nee!? Dat meen je? [Hangt op.] Dat was mijn man. Het ziekenhuis belde. Er is een fout gemaakt. [Kijkt ZIJ aan en wijst op haar buik.] Het is niet ons kind.
ZIJ: En mijn borsten wil je zeker ook niet meer?
CHR: [Vriendelijk naar HIJ] Er zijn donorborsten beschikbaar.
HIJ: [Snikkend naar ZIJ] Ik wil die van jou.
CHR: [Naar ZIJ] Freud noemt dit Omgekeerde Penisnijd. Geen zorgen.
ZIJ: Ik ben zo meteen man! Ik kan niet voor ‘n kind zorgen. Laat ‘t van het balkon vallen, voer het bezorgpizza, verschoon luiers halfjaarlijks.
HIJ: De echte vader is een miljonair en houdt niet van borsten.
CHR: [Probeert grip op de zaken te houden.] Goed… [Naar ZIJ] Recapitulerend: transistie naar man, [Naar HIJ] borstplaatsing. [Kijkt op zijn laptop] Ik zie een gaatje in mijn agenda. Bespreekt u de vervolgafspraak met mijn assistente? [Allen staan op en schudden handen. HIJ en ZIJ verlaten onverstaanbaar discussiërend de kamer. Als de rust is wedergekeerd spreekt CHR via de intercom met zijn assistente.]
CHR: Silvie, laat de volgende afspraak maar doorkomen. Wat was dat ook alweer? (…) Voetfetishist wil vier extra voeten? Ge-wel-dig! Dank je wel. [Kijkt naar de telefoonhoorn, en ramt deze vier keer op zijn voorhoofd.]

______________________________________

Blog 1628 – 30 July, 2025
YOU LIKE FIGHTS?

Do you watch fights on TV or online? Boxing, cage fighting, whatever? Here’s my problem with those events: the categories are too limited. Why can’t we have a fight like this: [Announcer’s voice] In the left corner, from Willemsbrug, Brooklyn, in the 110 kg class, 13-time champion by argument knockout: Rabbi Davi Kunststoff. And in the right corner, from Thuringia, Germany, representative of the AfD Sport Youth, 24-time winner by headbutt with Stahlhelm, 108 kg, Rudi Rotkohl.
I mean, who wants equality in fighting? Seriously, let’s have autistic men in the arena: Rain Man I vs. Rain Man II. The referee throws a family-sized pack of toothpicks on the floor. The first one to say there are 2,499 toothpicks is smashed by their opponent, who staired at the ceiling for 180 minutes.
Why not a cage fight between men in wheelchairs? What ya lack in the hips, gotta have in ya biceps!
[Announcer] Left: Yue Ngo, from Vietnam, lost both legs to a 1964 American landmine — a great musical year, by the way! And right: Pyotr Popov, from Siberia, a former almost voluntary conscript in the Ukrainian war, whose mobility is hampered by a 2024 American landmine.
And the battle is on! Yue quickly passes Pyotr on his right, which astonishes Pyotr. Since 1941, no wheelchair in Siberia has passed another on the wrong side. Pyotr grabs Yue’s valves, pulls one out, and OMG! We hear Yue’s left tire deflate. We see a disdainful smile on Pyotr’s face, but isn’t he celebrating too soon? Yue charges from the side and cleverly confuses his opponent by singing the classic “Monday, Monday,” albeit in the Swedish version. Pjotr lunges at the Rolling Champ from Nam, hitting his eyebrows but losing a boxing glove in the process.
The crowd goes wild as the Silent Siberian connects Ngo kneecap to kneecap. Clouds of molten rubber fumes rise from the tires of the vengeful cripples, while we hear the splintering of bones. The bell rings for the first round. Spectators in the front row wipe bloodstains from their faces and chorus: “This is better than Mike Tyson’s first knockout, at 11 years old, still in diapers!”

______________________________________

Blog 1627 – 29 juli 2025
HOLLAND MUSICAL-LAND!

In ons land blijven we té veel plakken aan de Tweede Wereldoorlog. ‘Soldaat van Oranje’ Nog steeds? Ik heb het opgezocht: alle 18 miljoen Hollanders hebben dat ding 23 keer gezien.
Wil je als asielzoeker kans maken op een sociale huurwoning in 2047, dan moet je ALLE liedjes kunnen meezingen.
De Gen-Zers hebben ondertiteling nodig. Voor hen is 40er jaren Nederlands hetzelfde wat Neanderthalers spraken. Die groep leest Anne Frank niet meer. Er komen geen emois in voor, en waarom drukte ze niet na elk zin op ‘Send’?
Het is ook niet makkelijk een nieuwe Soldaat te vinden. ‘Srebrenica’? Leuk, als bordspel! ‘Pak een kaart: ‘Sla 5 beurten over. 5000 Moslims worden vermoord’.
Weet je, alle leed op afstand wordt een product. Onze kleinkinderen gaan naar: ’Gaza, de musical’. De producent is een Jood. Tuurlijk, in de Talmud staat: vergeten is vergeven.

Remakes blijven een goudmijn. Ik stel voor een herschrijving van ‘WestSide Story’. Je weet wel: twee rivaliserende allochtone streetgangs in New York, erachter een ‘Romeo en Julia’ drama. Dit wordt het: ‘Oude Westen Story’. Kakkers vs Marokkanen.
Links: de opgeschoren Mohammeds, in G-Star-jeans, en keukenmessen van het Duitse merk Solingen (‘Gast, je weet toch? Die zijn ‘t beste.’)
Rechts: de kortgeknipte Florissen, in Scotch & Soda sweaters met het prijskaartje er nog aan, en Osaka hockeysticks nog in het plastic.
Terwijl de twee bekvechten over wie het meeste parkeergeld betaalde, en dat ze toch klaar moeten zijn rond half zes, want ZARA heeft een SALE tot zes uur, klinkt op de achtergrond de aria van het verliefd stel. Oorspronkelijk ‘Tony en Maria’, nu is het Thijmen die zingt:

Madiha!
‘k Zag net een meisje Madiha,
ze zat aan de kassa
van nachtshop Moustafa
Madiha!
Ik lunchte met Madiha
vier tantes gingen mee
terug voor half twee
Madiha!
Mijn pa stemt VVD
Daar zit haar pa niet mee
als ik maar blijf uit de WW
Madiha!
Ik stond me te ontkleden
Ze vroeg: ‘Ben je besneden?’
Toen was de liefde verleden.

______________________________________

Blog 1626 – 28 juli 2025
MAM, STOP ERMEE!

Dit is wat ik me realiseerde. Mijn hele leven in Nederland, dat is nu zo’n 1.297 jaar, heb ik géén auto gehad. En ooit stop je met autorijden. Je staat bij een oplaadstation, doet de kabel in de benzinetank. Iemand zegt, ‘Eh, sorry, u heeft geen elektrische auto’. En je schrikt zo, je geeft hem je portemonnee. De man kijkt erin, en zegt: ‘… Guldens?’ Dan stop je met autorijden.
Vrouwen, die worden ouder; rijden veiliger. Dus de leeftijd dat een vrouw stopt, is rond de, ik weet het niet, 98? Voor een man met dezelfde gezondheid en hersenkwaliteit is dat rond de 64.
Dan dit: je wilt als automobilist ten minste één ongeluk hebben dat de moeite waard was. ‘Ja, deze had ik niet willen missen!’ Je rijdt je uitrit uit over de hond van de buren, dat beest dat altijd ‘s nachts blafte. Of iemand spat tegen je voorruit. De omstanders nemen je op de schouders, want het was een voortvluchtige pedofiel. En dan vergoedt je verzekering die voorruit niet, want het gebeurde op een zebra.

Ik herinner me de laatste keer dat mijn moeder van 81 reed. Mijn vader was al overleden en zij had nooit in ‘zijn’ auto gereden. Ik kwam langs en stelde voor Chinees te halen, dan hoefde ze niet te koken. Eenmaal terug met de auto van papa, stopte ik naast het huis. Zij staat in de oprit en zegt:

MA: Ik zet de auto wel in de garage.
IK: Zeker weten? [MA pakt de sleutels uit mijn hand en loopt naar de auto. IK sta bevroren in stilte. Dan:]
MA: Waar is het stuur?
IK: Ma, je zit op de verkeerde stoel. [MA zit op de bijrijdersstoel. Ze schuift op.]
MA: Wil je mijn bril halen?
IK: Ma, het is 9 meter… Wil je je leesbril? [Geen antwoord. IK verdwijn in huis. MA drukt op een knopje en de bestuurdersstoel schuift zo ver naar voren dat haar kin het stuur raakt. IK kom terug en zet een bril op haar neus. MA kijkt naar het dashboard.]
MA: Heb je getankt?
IK: Er zit voldoende benzine in om Kiev te halen.
MA: Kiev? Ben ik nooit geweest. Je vader wilde altijd naar Zuid-Frankrijk. Hij sprak Frans, weet je nog? Bestelde moeiteloos in restaurants: ‘S’il vous plaît, un timbre pour une carte postale’.
IK: Ja, prachtige tijden, als hij naar de boulangerie ging, kwam hij terug met kattenbakkorrels. Zeg, hou het bij de eerste versnelling, hè? En blijf van de ruitenwissers af. Regen is over twee weken voorspeld.
[MA start de motor, trapt het gaspedaal heftig in. Een enorm geronk.]
MA: Jeminee, nu klink ik net als je vader.
IK: Klopt, toen hij hoorde wat een crematie kost. [De auto komt rustig in beweging.] Ja, prima, houden zo.
[Toch versnelt de auto. We zien achter in de garage dozen met opschrift: ‘CHINEES PORCELIJN’. De wagen versnelt nog iets. ‘JUGENDSTIL VAZEN’. Onderhand is de snelheid 40 km/u. ‘ANTIEK KRISTAL’. Een dramatisch piepen van banden en centimeters vóór de dozen komt de auto tot stilstand. IK sta onderhand badend in het zweet, en zucht diep uit. MA stapt op me af, neemt me bij de arm en we lopen naar de voordeur. DAN… een gigantisch gekraak van porcelijn, vazen en glaswerk…]
MA: Oeps! Handrem vergeten… [Ze kijkt naar de plastic zakken in hand.]
MA: Hmmm! Chinees! Ik heb er zin in!

______________________________________

Blog 1625 – July 27, 2025
MY JEWISH FRIEND

This week I met a man, asked where he was from. He didn’t want to tell me! No problem. It was evident he was from Israel: he had blood on his hands.
I felt sorry for his two young daughters. I told them, “One day, you’ll come home and say, ‘Dad, this is my boyfriend; he’s gay, autistic, has 10 square feet of tattoos, and a criminal record.’ Your dad will rejoice, ‘Mercy to God! Not a Palestinian!’ ”
Guess what? The Israeli fellow? Not even a smile! I thought, Let’s throw in a joke. I asked him, “You know why Palestinians are experts in olive oil?” He shook his head. I said, “They know all about being squeezed to pulp.” My comedian’s wage? Silence!
Then he spoke, “We are the chosen people. We’re exercising our right.” I replied, “Sure, and Discovery Channel loves you. They needed fresh films about war crimes.”
His kids intervened; one said, “Why don’t these people in Gaza just leave?” With a heartfelt expression on my face, I answered, “Unfortunately, you don’t travel well on an empty stomach.”
The other added, “We got all the American Senate behind us.” Smart kid! Knew her schoolbook! I rebutted, “Of course, as a US senator, you support Israel, or you drown in your pool or fall from a balcony.”
Dad stepped in, “You compare AIPAC to the mafia?” “No, no, no!” I laughed, “The AIPAC ‘offer you can’t refuse’ is €100,000 a year.”
I figured the scene could use some cheer-up, so I told a true anecdote from my youth. “In the mid-sixties, my father, working for the government, did the Israeli army a favor. Not a big deal, but a week later a crate of grapefruits was delivered. Amazing! We’d never seen them. As we were enjoying the wonderful gift, my dad said, ‘These people survived a Holocaust; now they bring prosperity to the Holy Land.’ “
The man and his daughters stood in tears and asked, “What did you say?” I replied, “I picked up the crate and crashed his skull.”

________
PS Me meeting a guy this week with two daughers not wanting to say where he was from is true. The grapefruit anecdote uptil ‘enjoying the gift’ is true.
I love the good Israelis and the true Zionists should burn in hell.

______________________________________

Blog 1624 – July 25, 2025
MY FIRST ROBOT CAB

A story I have may be of interest to you: my first ride in a robot-controlled cab.
They made it look as much as possible like an ordinary cab. The outside had strangely regular dents, and from the rear view mirror there was a flag hanging from a nonexistent baseball team.
An early model robot was driving. It had a 200 KB memory; during the 45-minute drive, I had to tell it my destination 90 times. He was quite human-like. He played a CD of the greatest hits from Guns N Roses, albeit not at the right speed.
The experience was exhilarating, so I had no problem with the fact that the robot steered with just one arm, the other dangling out of the open window.
He did have a touch of Wikipedia. When I told him I wanted to go to Hastings Square, for 40 minutes he gave a bloody depiction of the Battle of Hastings.
Then my robot servant asked if I was in a rush, for he had to pick up someone. I conceded, being precoreuos when it comes to discussing with mechanical devises. One time, I filled my washing machine with dirty jeans, innocently pressing the button for ‘Delicate Wool Fabrics.’ For months afterward, whenever I approached the thing, I would hear a condescending giggle.
So quickly that other person was picked up: a robot. It took the seat next to the driver. It was his wife. She had had a rough day. Somebody had pushed her over, saying, “You Frankensteins take our jobs!” She had replied, “Cool it, flesh and bones! You think I’m interested in harvesting asparaghes?”
The lamenting went on; I was starting to feel superfluous and remarked in a respectful tone if there was any room left for small talk with the client. My driver penetrated in the stream of words of his metalic egaa saying I was right, and they should be happy driving a human being around. That will be over in a decade or two.
We got to my destination, I paid, tipped, and got out. My robot friend thanked me and discreetly added, “These female robots, they even last longer!”

______________________________________

Blog 1623 – 24 juli 2025
BIOLOGIE? NIET MIJN DING!

Dit kwam ik tegen. Het is niet zo simpel als ‘t lijkt. Daar gaan we: een woud, ver van de beschaafde wereld. Alleen bomen en gras. Natuurlijk, ‘bomen, gras’, ik weet niets van biologie. Ik geloofde jarenlang dat mijn moeder bevrucht werd door een automatiek. Terug naar dat bos: wat groeit dus echt onder bomen? Varens? Brandnetel? Papaver? We houden het bij gras, dus géén dieren, niks op vier poten. ‘OMG,’ roep je, ‘Ook geen wormen?’ Hallo? Dit wordt een groot verhaal, en in een groot verhaal, komen géén wormen voor. Oké, in de Bijbel komen wormen voor. Psalm 22, Jezus wordt als een ‘worm’ behandeld. Hij klaagde ‘bitterlijk’ [Tuurlijk, hij wás een Jood.]. En de Romeinse soldaten stopten. Een van hen zei tot zijn makkers: ‘Jongens, even vooruitkijken: hoe kruizig je een worm?’
Ook in het evangelie van Markus wordt verwezen naar ‘wormen’ die ‘in de hel’ belanden. Sorry? Markus klaagde later zeurderig over zijn pensioen als evangelist. En ook dat de comedians die optreden in zijn verzorgingshuis waren ‘minder grappig dan Eichman’.

Terug naar dat woud. De vraag is: ‘Als een boom omvalt en geen levend wezen hoort die val, is de boom gevallen?’
Het is een filosofisch ding: wanneer er geen beleving is, gebeurt het?
Stel: je hebt seks met je vriendin/vrouw, (en nu moet ik oppassen:) je partner in de activiteit, géén levend wezen in de sport merkt er iets van, is het gebeurd? We hebben het allemaal meegemaakt. Je valt op je rug, jouw kant van het bed. Je denkt: ‘Als ik zou roken, dan deed ik het omdat ‘t in Hollywood films gedaan werd’. En je partner zegt: ‘Weet je hoe slecht roken is voor peuters?’ En jij zegt: ‘Die peuter, 30 jaar later is hij de € 400 per uur scheidingsadvocaat’.

Terug naar de natuur, dat ongeloofwaardig woud: Stel, ik word neergesabeld door een ordinaire boom, wie zou het merken? Ik zie 30 wormen, hun kopjes boven het gras uitsteken en samen zingen: ‘It could happen to you‘.

______________________________________

Blog 1622 – July 23, 2025
(OVERHEARD)

– So I step into his apartment, and, I swear to God, there was no furniture.
– What did you sit on?
– Well, there was a stack of jigsaw puzzles of Foucault quotes.
– He didn’t have a decent publication of Foucault’s work?
– He did, but he used them as windshield wipers in his car.
– So, French philosophy was not the topic of the evening.
– Definitely not. We spoke about a future; that was his stick. You know, making a jump from being 7 years old to the end of the 21st century.
– That was his way to get around property tax?
– He had no property! I pointed at something I thought was an avant garde minimalistic art piece on the wall; he told me it was wallpaper coming down.
– Sometimes hard to spot the difference. In retrospect, what did you learn?
– Objects connect you to the past. Experiences are not material. And the future is only the inside of you.
– If you would have believed that, you would end up on his mattress.
– He did have a mattress, actually.
– Fine, here’s my view: objects help you to stay off the ground. Experiences are there to prevent you from fuck up a second time. And the future is a matter of a smart diet, some luck, and a shrewd bookkeeper.
– Well, I’ve never met a second one like him. There’s our Uber!

______________________________________

Blog 1621 – 22 juli 2025
ARNHEM! HEBBEN JULLIE ER ZIN IN?

Zaterdag heb ik een stand-up gig in Arnhem. Die stad is alleen bekend door Gelredome, dat stadion voor concerten. Paul McCartney speelde daar. Hij keek er rond en zei: ‘Goed dat John al dood is’. Het ligt ook veilig ver buiten de stad. Zo’n 40.000 kilometer.
Ik ging alvast door het lokale nieuws heen en dit is wat er de afgelopen week gebeurde: ‘Bejaarde vrouw viel met fiets’. Ik las verder, je hoopt ze is ook nog door een vrachtwagen overreden. Nee, dus. Ze hebben daar één vrachtwagen en die staat stil door een lekke band sinds 1972.
Dat mens werd overeind geholpen en op haar rijwiel gezet. Die was er nog! Met twee banden! Een stuur! Ze had terwijl ze daar lag, verkracht kunnen worden. Niks ervan! Arnhem is het Denemarken van Holland.
Je leest dat toch wel eens? ‘88-jarige vrouw thuis beroofd en verkracht’. Dan denk je: ‘Wat betaalde ze ervoor?’ Die dief in de deuropening met haar handtasje met € 2,18 aan kleingeld en alles van waarde wat hij in de koelkast vond – pakje roomboter – en hij zegt: ‘Ja… nou, ik ben ervandoor’. Die vrouw roept: ‘Verkrachten is er niet meer bij, hé?’ En die man: ‘Duh, jij had de weduwe van Willem van Oranje kunnen zijn’. Zij dringt aan: ‘Ik zal het niemand vertellen; vergeten hoe je eruit ziet’. En hij wijst op zijn gezicht: ‘Hallo… bi-vak-muts…?’ Zij zucht: ‘Ik heb Nederland voor jullie opgebouwd! En het is 50 jaar geleden voor me’. ‘Serieus,’ antwoordt die gast, ‘wat draaiden jullie om in de stemming te komen? Mozart? Hoelang duurde voorspel destijds? Twee jaar?’
Volgende dag alles in de krant: ‘Het was verschrikkelijk.’ En dan wordt nooit doorgevraagd! ‘Mevrouw, moest u halverwege niet naar het toilet? Wat prevelde de man terwijl hij bezig was: het ‘Onze Vader’? Wie van u twee leed het meest?’
Sorry, ik neem alles serieus, maar ik begon over stand-up comedy! Had je moeten doorbladeren.
Anyway, Arnhem, ik heb er zin in en kom op met de vraag: ‘Wat is het mooist aan deze stad?’ Dan antwoorden ze altijd: ‘Het is geen Rotterdam!’

______________________________________

Blog 1620 – July 21, 2025
LOVE FEEDS THE HEART

There’s this story about a man in a wheelchair. Don’t worry, this is going to be fun.
No legs, and you know why? He ate them. Seriously, he had them amputated and devoured them sparingly. Of course! He wasn’t an idiot. “Oh, let’s have a thigh as a TV snack!” No, bit by bit. With shallots, cranberry sauce, nutmeg, whatever. And he didn’t stop there. He was the type who would go all out, which I admire.
Then a kidney and a lung were removed. He read: you can live with only one of each. He ate them. Not at the same time; that would be disgusting. The fellow had a recipe book that said, “Never eat a kidney and a lung at the same time, even if they’re yours.”
But check this out: he had a heart transplant and took his heart home, you guessed it, in a doggy bag. I imagine a kind, sweet nurse trying to persuade him: “Sir, would you donate your heart? You could save a life!” And he says, “That’s indeed a noble idea, but would you like to come for dinner?”
By the way: a heart is rich in vitamin B12 and zinc. I don’t know what you do with zinc. Maybe you’re immune to rain if you eat hearts five year in a row.

We’re not there yet. Our carnivore wondered how much brain you actually need. Brains are rich in DHA, which protects against cognitive decline. That’s why vegetarians at 95 have the brainpower of a Neanderthal. No one notices: meat-eaters die at 75.
Fast forward to the final scene: our hero (HER) over a casserole with a juicy red wine sauce, plenty of garlic cloves, and 20% of his brain. At his dining table, the surgeon (SUR) who removed it, and a substantial donation to the hospital’s children’s ward has been promised for the procedure.

SUR: It smells wonderful! Say, you haven’t informed which part I removed yet.
HER: Didn’t I?
SUR: And by the way, how did your kidney taste?
HER: My kidney? [Gives his guest half the dish, puts the rest on his own plate, and sits down. SUR looks at his food. HER starts eating.]
SUR: So tempting, here we have… Your memory part!
HER: [Almost chokes] What? My memory is swimming in Medoc? But I need memories!
SUR: You’re erasing yourself, and now you’re complaining about phosphatidylserine?
HER: [Picks up a framed picture from the wall.] Here! Me and what’s-her-name. That was love, sweetness, an oasis in the bitterness of life.
SUR: Well… that’s not a Byron quote. Your food’s getting cold. [He takes a bite.]
HER: Her name was Byron? And this [Black-and-white photo, a family Christmas scene, HER as a 6-year-old.]
SUR: What if you weren’t in that photo? Do you see the irrelevance? If we’re doomed to be who we remember we are, freedom begins with forgetting. Locke will forgive this addition.
HER: I don’t call freedom forgetting where you parked your car. And who was Locke? A doormat who always remembered his wife’s birthday?
[The doorbell rings. HER sits bewildered. SUR opens. A dozen children (CHL) in hospital scrubs, some with bandages, enter and surround HER.]
CHL: [All at once] Thank you, sir. Thank you!
SUR: Your donation to the children’s ward means so much to them. What a gesture of love!
HER: Love feeds the heart through the stomach. I know what’s in my stomach. Hey, kids, have you eaten yet?
SUR: [Looks into the camera, smiling.] Devour your future, not your past! [FADE OUT]

______________________________________

Blog 1619 – July 20, 2025
I LIVE IN A STRANGE STREET…

My neighbor . . .

. . . is só American. He drops by and says, “Michel, I’m making a cake. Can I borrow 70 cups of sugar?”
. . . is a medium. She says all the time, “The other day, I spoke to a dead friend…”
. . . was a stunt double for Leonardo DiCaprio. But he started looking too old.
. . . is a fortune teller. She broke both hips. She told me, “I saw it coming.”
. . . is a Zionist. In all gardens in our street, he is building settlements.
. . . has a PhD in dead languages. I never heard her say anything.
. . . is a misogynist. He has a doormat that says ‘NO.’
. . . is a taxidermist. She has three stuffed children.
. . . is a magician. His wife comes in two parts.
. . . is a ‘pre-Nazi.’ He worships Hitler’s father.

______________________________________

Blog 1618 – July 19, 2025
TOO MANY SUMMER TOPICS

My parents were subscribed to the monthly Reader’s Digest. To me, it feels like 200 years ago. They’d save up the twelve issues of digestible science, tales of human solidarity for those with enough income to see their neighbors disappear, and the inevitable accounts of the horrors behind the Iron Curtain (such as cars for sale were max. 8 feet long; why you’d go to Siberia if you smiled on the day Stalin gave his life for the nation; and that the grass in your garden tastes after lead due to American imperialism, and not by the steel factory, since 1937 across your road).
The 12 editions were packed for the annual vacation in the south of France, and read beside the kidney-shaped hotel pool. My father’s income was modest in those days. The pool had the size of an actual kidney.
I vividly remember the ‘filler-ups’: jokes at the end of articles, when a few white lines threatened to remain blank. Such as: A mechanic looking under the hood of one of the first Toyotas: “These Japanese sure know how to make things easy to fix!” His colleague replies, “I bet their divorce rate is low!” Do realize, to make a Japan-positive gag at the end of the sixties, that was avant-garde. Once more: this is 200 years ago.

Nowadays, during the summer, there is so much to take in. To avoid going crazy, here are ten articles in the New York Times I will ignore:
10. Shakespeare and Nietzsche: 40 things they did not have in common
9. When friends come for lunch expecting sourdough bread
8. My mother always knew better, so I strangled her
7. The cork tree or the screw: who came first?
6. Do fireflies know their ecological footprint?
5. What you won’t miss if you skip Denmark
4. My Kenya safari photos: am I a racist?
3. Hidden benefits of constipation
2. Sexual harassment, a nun’s tale
1. I got herpes from a library book.

______________________________________

Blog 1617 – July 18, 2025
JOKES FROM THE RIGHTEOUS

A bar in Tel Aviv, two Israeli soldiers behind a glass of kosher wine.

SOL 1: Which snipers are the best?
SOL 2: Ours! They can even hit a four-year-old. Did you hear Netanyahu asked Mattel to produce a ‘Barbie Gaza’?
SOL 1: Let me guess: no limbs? And you tell me, why do we never rape Palestinian women?
SOL 2: You get the STD ‘Palestino’: your balls grow twice the size, your dick gets three times as long and in every microphone you speak the truth.
I read, a biblical miracle happened in Gaza: The ‘Miraculous Bread Reduction.’
SOL 1: Correct. They asked a Palestinian kid who lost his parents if he felt like Oliver Twist. He said, “No, Oliver Twist had something to eat.”
SOL 2: Remember, Trump said he could end the war in Ukraine in one hour? He didn’t speak about Gaza. He was afraid to be off a thousand years.
SOL 1: Say, I’m gonna cash in! I made a bet with an Armenian, who spoke about the Armenian Genocide. I said we could beat that.
SOL 2: The press compares what we do with the Holocaust! Nonsense! You think we’ll get a film about Gaza by Steven Spielberg?
SOL 1: And did you know when a journalist wants to get in, he doesn’t have to show a press card? He can get in with a Golden Life Insurance.
SOL 2: We found out why Hamas killed so many hostages. They didn’t hate them, but they couldn’t stand the complaints about the food.
SOL 1: What’s the difference between us and the Nazis? We’re in war with anyone we don’t like, and the USA supports us.
SOL 2: [To the barman] Hey, Saul, got some olives for us? Those good ones, from Palestine.

______________________________________

Blog 1616 – July 17, 2025
A RACIST/WOKE DILEMMA

Here’s a question. You walk by a canal and see two 11-year-old girls drowning. Identical twins, dressed the same way. Now, do not say, “Oh, excuse me! That is so unlikely. If that occurs, I’d let both drown.”
Let’s just pretend it happens. So no difference. They both have braces and a Taylor Swift concert armband. 100% identical and raised bilingual: English-Arabic.
One shouts, “Help!” or whatever a Gen Alpha screams. What the fuck do I know?
And the other shouts, “Al musá haddá!” Don’t worry, I looked that up. It means ‘Help.’ It does not mean, “Keep your filthy paws off me, you infidel.” It does not. In such a moment, we all love each other.
So, you hear “Help” and “Al musá haddá!” You can only save one. Which one? Save the ”Al musá haddá!” one, you’re overly woke. Save the “Help” girl, you’re a racist. Save both; you’re a pedophile.

Let’s solve this puzzle. One is gonna drown, we all agree? Then, hours later, you’re interrogated by the police. They ask, “Man, why this particular girl? I just have to fill in this form, OK?”
And you say, “I heard ‘Help,’ but the other one, yeah, I thought she already had so much water in her mouth, I thought, ‘She’s gone’.”
You go six years to jail for disrespecting Arabic culture.
So you say, “I heard ‘Help’ so articulate, so unambiguous, I thought this fine young lady can save herself. But then, saving the other, how obvious perhaps, it would have been a flagrant act of prioritizing minorities. So I let them both drown.”

The moral is, in this time and age, avoid strolling along canals. And now let me conclude with a joke Gen Alphas hate, but they can go and fuck themselves:
A Jewish man in the West Bank falls into a canal; he is drowning! A Palestinian man jumps in and rescues him. On the quay, the Jew says, “How dare you jump into my canal!”

______________________________________

Blog 1615 – 16 juli 2025
SCENE 97 – LUNCH PITCH

Lunchtijd in de grote stad – We zien LEO, eind twintiger in een goedbedoeld C&A pak, met grote stappen over straat gaan, loopt een fancy restaurant binnen. Zijn stem klinkt als Voice Over:
V.O. LEO: Ik had producent Stein overgehaald naar mijn pitch te luisteren voor een revolutionaire film, één vanuit de andere optiek. Geen samenvatting, maar de precieze verloop van de trailer ging ik voorleggen.
[We zoomen in op de twee aan tafel bij het raam. (Onhoorbaar door het dikke glas zien we buiten een brandweerauto die een schoolbus heeft aangereden; rookt stijgt op. De schoolkinderen vragen de brandweerlieden om hun handtekening.) LEO beschrijft zijn trailer.]

LEO: Stel je voor: een niet-gedefinieerde hoofdstad in het MiddenOosten, Mo, 17 jaar, grappig, nerveus, licht onaantrekkelijk, in een klaslokaal voor aankomende helden van de strijd tegen het kapitalistische westen.
STN: Ze gaan zichzelf allemaal opblazen.
LEO: Spot on! Mo is geen makkelijke leerling. Vraagt de leraar – zwarte wenkbrauwen elk de maat van een flinke snor, en een witte baard tot in zijn navel – waar de klas aan moet denken bij de verderfelijkheid van Amerika, Mo antwoordt: ‘Kentucky Chicken?’ Fast forward.
STN: Ja, graag.
LEO: Poort van de Amerikaanse ambassade. Mo tegenover twee mariniers in full gear en ruim één kop groter. Mo draagt een Ramones T-shirt dat té duidelijk zijn bomgordel eronder verraadt.
STN: De 2 mariniers, één gekleurd, beginnen een leuk praatje.
LEO: Tuurlijk. Of hij ook seks wil met Taylor Swift, ‘American Sniper’ heeft gezien… Mo komt niet met een antwoord, want de aangeboden 12 strips kauwgom vullen zijn mond. Hij hoort iets van ver weg, draait zich om. Zijn leraren gebaren dat hij ‘De Knop’ moet indrukken. Hij steekt de straat over om het beter te kunnen horen. Op dat moment…
STN: …komt een vrachtwagen vol betonnen buizen voorbij.
LEO: Tof dat je meedenkt. Mo wijst naïef op ‘de’ knop. Hij ontploft. Is de vrachtwagen voorbij, zien de mariniers alleen een wolk.
STN: Een zegt tegen de ander: “Did he fart?”
LEO: Heel leuk. Volgende scene: de Hemel, islam versie.
STN: De roltrap naar boven doet het niet en aan beide kanten falafel-stands en souvenirverkopers?
LEO: Goede suggestie! Mo bij de poort. Een hemeldienaar hamert op een faxmachine en brult: ‘Wie ben jij?’ Mo legt uit dat hij gesneuveld is voor de Heilige Oorlog. Krijgt een formulier aangereikt, 12 vellen dik. ‘Invullen, diploma’s vermelden, aantal cariës, en of je de moeders van de Toegezegde 72 Maagden wil ontmoeten.‘
STN: Hij stelt zich voor 72 keer te zeggen: ‘Ik zal uw dochter alles geven’. Zonder uitzondering hoort hij: ‘Gonorroe zal je bedoelen!’
LEO: Een volgende tafel; een tweede bureaucraat werpt één blik op het papierwerk en opent een deur. Mo stapt binnen en ziet een wachtruimte als van een postkantoor anno 1959 met aan drie zijden lange banken, 72 vrouwen tussen 29 en 57 in.
STN: 29 en 57?
LEO: Maagdelijkheid is niet leeftijdsgebonden. Dan de schok: de vrouwen zijn affreus, afstotelijk, bloedlelijk, betreurenswaardig, deprimerend, wansmakelijk.
LEO: Dit kost je drie sterren bij de reviews.
LEO: Meeste reviewers zijn mannen. De laatste 4 seconden van de trailer…
STN: Ik wacht.
LEO: Mo kijkt verschrikt in het rond en zegt: ‘Waarom dacht God dat ik hetero was?’
[STN neemt z’n laatste hap, kauwt, slikt door, kijkt LEO indringend aan. Seconden stilte.]
LEO: [Goedbedoeld] Zal ik nog werken aan die klaslokaal scène?
[We zien de schoolbus buiten vertrekken en de kinderen applaudisseren.]

______________________________________

Blog 1614 – 15 juli 2025
SCENE 96 – HELD TEGEN WIL EN DANK

CLOSE-UP: het gezicht van Hugo Lippes, 30 jaar (HUG) op een groot wit kussen. Hij knippert met zijn ogen en kijkt dan verbaast omhoog. Een te aantrekkelijke jonge zuster met lang blond haar (ZUS) bevindt zich tussen hem en het plafond.

ZUS: Meneer Lippes? U heeft bezoek.
HUG: [Verward, kijkt om zich heen, komt iets overeind.] Bezoek? Wat doe ik hier?
[Een buitengewoon onaantrekkelijke, magere man (MAN 1) staat naast ZUS.]
MAN 1: Ik wilde u bedanken voor uw benen. Eindelijk kan ik lopen.
[Nu kijkt HUG over zijn ziekenhuis(!)bed, en ziet dat hij geen benen meer heeft!]
HUG: Aaaah! Mijn benen! Waar zijn ze? Ik bestelde 3 paar schoenen. Moet ik die nu terugsturen met ‘Sorry, ik heb geen voeten meer’?
ZUS: Uw aanbod was zo genereus. U bent onze held.
HUG: Ik wil geen medaille! Wat komt hierna? Een lagere schoolklas die me bloemen aanbiedt? Ik was gehecht aan mijn kalknagels.
MAN 1: Ik kan eindelijk wandelen in het park met mijn verloofde.
HUG: U heeft een verloofde? U heeft meer nodig dan benen.
[Klop op de deur, en MAN 2 komt binnen, een soort 80-er jaren Oostenrijkse skileraar.]
ZUS: Ook deze man is u zó veel dank verschuldigd…
MAN 2: Meneer, dankzij uw nier kon ik eindelijk sinds 1991 weer normaal urineren. Het rook anders, maar dan nog.
HUG: [Een instorting nabij.] Wat!?
ZUS: Uw orgaandonaties. Onze administratie kon het niet geloven. Uw beenmerg heeft 30 kinderen gered van leukemie.
HUG: Ik heb tranen in mijn ogen. Wat gaan die kinderen doen? Een uitkering krijgen omdat AI hun banen wegvaagt?
MAN 2: Meneer Lippes, dankzij uw nier vond ik een baan in een slagerij.
MAN 1: Met uw benen loop ik volgend jaar mee in de Boston Marathon.
[HUG gooit de dekens van zich af en schrikt: hij heeft bionische benen!]
HUG: Sorry, spreken deze benen Chinees? Moet ik om de 10.000 stappen aan een oplader?
[Hij stapt uit bed en loopt naar de deur, vlot wennend aan het half-robot zijn.]
ZUS: We zijn nog niet klaar! Morgen uw hoornvlies!
[HUG baant zich in de gang een weg door tientallen zusters (ZUSS), elk met 2 baby’s in de armen. Zij roepen synchroon:]
ZUSS: Hugo, dank namens de moeders!
HUG: Fuck me!

[Hij snelt door de receptie, waar personeel, patiënten en familie applaudisseren, wat hem nog meer stoort. HUG slaat de deuren naar buiten open en stapt in een enorme mist, amper 4 meter zicht. Voor het ziekenhuis heerst stilte, behalve het gemiauw van een witte kat op de trap naar het trottoir. Dan een stem: een MAN 3 roept en gebaart in een 1968 Jaguar E-Type te stappen. Zonder te aarzelen voldoet HUG, en met MAN 3 aan het stuur scheuren ze weg. Uit de radio klinkt Dusty Springfield.]
MAN 3: Je droomde ervan nuttig te zijn? Geen groter nachtmerrie dan dromen die uitkomen.
HUG: Wie zou ooit een van mijn nieren willen? Die hebben al 1000 hectoliter cocktails verwerkt. . . Waar gaan we naartoe?
[Geen antwoord komt, en HUG valt langzaam in slaap. De stem van Dusty Springfield: ‘I don’t know what it is that makes me love you so (…)’ FADE OUT]

[FADE IN. MAN 1 (die met HUG’s benen) en MAN 2 (die met z’n nier) staan naast elkaar voor het ziekenhuis in de mist, en kijken in de camera.]
MAN 2: [Serieuze toon] Geven is groeien, ontvangen is dankzeggen.
[De witte kat op de trap laat zich duidelijk horen. MAN 1 doet een schoen uit en gooit die buiten beeld. We zien de kat geraakt worden en wegrennen. MAN 1 m.o.m. verontschuldigend tegen MAN 2:]
MAN 1: Dat kon ik vorige maand niet!
[FADE OUT]

______________________________________

Blog 1613 – July 14, 2025
SCENE 95 – BABY TALK

Early morning – Denise (DEN) and James (JMS), a middle-class couple in their early 30s, taking pleasure in dressing underclass late 30s, still dating after 4 years, are strolling over a health food market. We know the baby question will present itself.

JMS: What’s the most primitive joke in the world?
DEN: Slipping over a banana peel?
JMS: Exactly. Now, babies have no knowledge of banana peels, let alone the original shape of a banana.
DEN: What’s your point?
JMS: Firstly, babies lack the starting point for humor.
DEN: Should you have that from the beginning? Couldn’t it creep in somewhere along the way?
JMS: Humor is life’s life vest. If you were dropped in the ocean, when would you like one? After 21 years?
DEN: Awesome. And where does the banana in his original form come in?
JMS: Virtually immediately. Freud! How big is your banana?
DEN: Seriously? A four-year old eating a banana does not have an Oedipus complex.
JMS: Hold on! When I was four, I said, “Dad, I wanna kill you!“ This is what happened. I told him a joke, but he didn’t laugh. He was in the hospital, in a coma, and the entire family was trying to wake him up.
DEN: You never told me that!
JMS: I said, “Dad, don’t worry about things at home. The neighbor is keeping your place in bed warm.“ [Picks up a cucumber] Look at these cucumbers! This is bizarre.
DEN: Vegetarians don’t mind.
JMS: Especially vegetarians who are into sex toys.
DEN: Summarizing, a banana is a baby‘s first sex toy?
JMS: Let’s go for a coffee. Seeing so much healthy food gives me vertigo.

______________________________________

Blog 1612 – 13 juli 2025
SCENE 94 – ZIJN WIJ DIT?

Geluid van een vol Grand Café: bestek raakt borden, geanimeerde conversaties, een enkele lach. We lopen mee achter een Martini op een dienblad, het glas midden in beeld. De ober (OBR) zet het neer voor een man, ca. 51, met marge pak ‘m beet 3 jaar (DUK). Hij zit er onbestemd bij. Het beeld ‘bevriest’, en we horen een bariton voice-over (VO):
VO: Duuk Witvis, schrijver, veel gevraagd panellid voor literaire podcasts, waarin te veel bijvoeglijk naamwoorden worden gebruikt, uitvinder van de term ‘Writer’s Iceblock’, werkt aan zijn nieuw boek: ‘Morgen is het nieuwe nu’.
[Alles beweegt weer; het geroezemoes. OBR pakt een leeg Martiniglas op. DUK staart voor zich uit.]

OBR: Dit is uw derde. Misschien oppassen.
DUK: Ik moet oppassen voor obers die kunnen tellen, maar dat zeg ik met all due respect. Maak je geen zorgen. Als ik straks 24 keer in die richting [Gebaart] voorover val, ben ik thuis.
[EXIT OBR. DUK neemt een kleine slok en kijkt naar rechts. Onze blik gaat die richting op en we komen naast een tafel voor twee, zien alleen en profiel een geamuseerde vrouw. Ze heeft iets Frans en ziet er dus 12 jaar jonger uit dan een optimistische schatting. We horen een man (MAN 1), die tegenover haar moet zitten.]
MAN 1: Dus ik zeg: ‘Een boek kan je leven veranderen,’ En hij antwoordt: ‘Ja, dat kan hernia ook’.
[De vrouw lacht beschaafd. Terug naar DUK, die nog in die richting kijkt en zijn hoofd schudt. Wij horen zijn gedachten, tussen verbazing en ergernis in:]
DUK: Dat is niet grappig. Daar vindt zij niets aan!
[Hij zet het glas aan zijn lippen en kijkt een andere kant op. Wij komen snel die richting opkijkend uit bij een man, rond de vijftig, in pak en te zwaar, druk aan het eten, maar met aandacht voor zijn tafelgenoot buiten beeld (MAN 2)]
MAN 2: Did you know, in the 1700s Holland had 34,000 windmills! And they were all rent controlled!
[DUK weer in beeld, schudt flink zijn hoofd, zet iets krachtig zijn glas neer. Opnieuw zijn gedachten:]
DUK: Triviale details! Geweldig! Zo haal je een klus binnen.
[Wat moedeloos kijkt hij voor zich uit. We zien over een schouder van een jongeman een vrouw van 20-22 jaar, ongelukkig kijkend en twee handen om een Campari-jus d’Orange. De jongeman (JMN) zegt:]
JMN: Je hebt angst voor afwijzing, alleen te staan. Je zoekt steun bij de verkeerden. Wat me brengt op de vraag, waarom hadden wij nog nooit seks?
[DUK valt stom verbaasd achterover. Nu spreekt hij hardop. Het geluid in de zaak verdwijnt en alleen hij en de drie tafels staan nog in het licht. De rest van de zaak is verdwenen in duisternis. Hij komt overeind om MAN 1, 2 en JMN ongevraagd van advies te dienen.]
DUK: Dit spreekt zó voor zich! Het is geen rocket science!
[Onze blik gaat nu voor het eerst naar die drie. We zien mannen die sprekend op DUK lijken, zij het 10, 20 en 30 jaar jonger. CLOSE UP van DUK. Hij verstomt: het is 3x hemzelf, zijn jongere ‘IK’s. Pijnlijke stilte.]
JMN: Ja, ik weet dat ik het over 30 jaar beter doe!
MAN 1: Jij bent geweldig, maar deze vrouw schopte me niet uit bed.
MAN 2: Willen wij jouw advies eigenlijk? [Kijkt naar MAN 1 en JMN, die ook afwijzing uitstralen. DUK panikeert.]
DUK: Natuurlijk! Vaderlijk advies van je verwekker is onsmakelijk, maar van jezelf… Mannen, mijn decennia ervaring, jullie voordeel.
JMN: Mijn adviseur is testoreron, niet iemands memoires.
MAN 2: Zou jij van onze 100-jarige advies willen? Het eerste wat die zegt is: ‘Minder Martinis’.
[MAN 1, 2 en JMN lachen fors. Extreme close-up van MAX. ZOOM UIT: MAX staat alleen op een breed strand. Hij en de natuur zijn in zwart-wit. Enkel suizen van de wind. Ineens staat de OBR naast hem, met een dienblad met een Martini, en hij lijkt Zweeds te praten]
OBR: Jag tror att du behöver det här.
[DUK pakt het glas aarzelend op. OBR loopt weg.]
DUK: [Roept hem na.] Ik kan een goede omelet maken!
[Het suizen van de wind gaat over in het geluid van het Grand Café. DUK staat er hulpeloos bij. FADE OUT.]

______________________________________

Blog 1611 – 12 juli 2025
SCENE 93 – BEETHOVEN KOMT LANGS

BUITENOPNAME: bij vallend avondlicht, een hogere klasse woontoren (Amsterdam-Zuid?). We zoomen in op een appartement vijfde verdieping. Een deurbel klinkt. INTERIEUR: een grote kamer, spaarzaam gevuld met een mix van beter vintage en veel beter designmeubilair, ingelijste affiches van Japanse klassieke films, geen planten. Max Schoolman (MAX) stapt met grote stappen op de voordeur af. Hij is ergens dertig, ergens twintig gekleed, en zijn haarlijn is ergens veertig. Voor de deur staan twee bezorgers (BEZ 1 en BEZ 2), met een vleugelmodel piano op een wagentje met wieltjes. BEZ 1 is duidelijk de baas, BEZ 2 een hulpje.

BEZ 1: [Leest op van een A4.] Schoolman?
MAX: Eh . . . ja?
BEZ 1: Uw piano. [Tegen BEZ 2.] Kom maar door. [Zij rollen het ding de kamer binnen.]
MAX: [Paniekerig] Ho, stop, dit heb ik niet besteld!
BEZ 1: [Onbewogen] Besteld en betaald.
MAX: [Nerveus] In mijn dromen!
BEZ 1: Natuurlijk, wie droomt niet van Beethoven te zijn? Al ziet u er meer uit als een Gershwin.
MAX: Serieus? [Voelt aan zijn neus. Ondertussen beginnen BEZ 1 en 2 het geval te kantelen midden in de kamer.]
BEZ 1: Ideaal voor thuisconcerten.
MAX: Ik wil geen thuisconcerten! Toen ik hier introk, zei mijn buurman: ‘Als ik ook maar iets hoor van muziek, trek ik soep van je knieschijven’.
BEZ 2: Ik hou wel van soep.
BEZ 1: [Naar BEZ 2.] Hou je mond. [Slaat de klep open.] U geeft pianoles?
MAX: Ik speel geen instrument. Ik heb niets met machines. Ik bracht een magnetron terug naar de winkel, want ik kon het bakje voor de zeep niet vinden.
BEZ 2: Ik heb ook zo’n magnetron.
BEZ 1: [Naar BEZ 2.] Hou je erbuiten. [Naar MAX, wijzend op de A4.] U heeft ‘m besteld. Misschien gewoon als interieurstuk?
MAX: [Kijkt op de A4.] € 3.999 voor iets decoratiefs? Je krijgt een Thaise bruid voor de helft. [De deurbel gaat. MAX opent en er staat een jonge vet aantrekkelijke Thaise (THI).]
BEZ 1: Je houdt van internetbestellen.
THI: [Bariton stem] You are Max?
BEZ 2: [Brede glimlach] Zeg maar ‘Ja’.
BEZ 1: [Niet blij naar BEZ 2.] Wat zeg ik nou? [THI stapt binnen. MAX is sprakeloos.]
BEZ 1: [Naar THI, met flink Nederlands accent.] You play piano?
THI: [Die nu toch niet de indruk geeft 100% vrouw te zijn] I’m willing to learn.
BEZ 2: [Naar MAX.] Grijp je kans. [BEZ 1 gebaart: ‘Mond houden’.]
MAX: [Naar THI.] You got the wrong door. The wrong continent. I’m allergic for submissiveness. Don’t tell me I’ve ordered and paid.
BEZ 2: [Tegen BEZ 1.] Wat zegt ie?
THI: [Ziet de piano.] I like musical men. [Loopt er naar toe en hangt sensueel over het toetsenbord.] You know Beethoven?
MAX: [Totaal in verwarring.] I didn’t hear that!
BEZ 1: Zie je wel! Beethoven!
BEZ 2: Misschien geeft ze les? [De deurbel gaat. MAX snelt er heen, hopend op verlossing, opent en daar staat Beethoven! (BTV) ]
BTV: [Spreekt enkel Duits] Tag, Max. [Ziet de piano.] Ah! Der Piano. Ich habe es unter Ihren Name bestelt. Die Nachbarn, Sie verstehen.
BEZ 2: Ik verstehe er niks van.
THI: [Onder de indruk.] He looks cool.
MAX: He’s not cool. He’s half deaf, half depressed. In his days Thailand didn’t even exist.
BEZ 1: [Naar BTV] This is your piano? [BTV knikt. BEZ 1 gebaart naar BEZ 2 en de twee beginnen het geval naar buiten te rollen, kantelen het om door deur te krijgen.]
BTV: [Naar MAX] Schicken Sie mir ein Tikkie! [EXIT: BEZ 1 en 2, BTV en THI. Stilte daalt neer in het appartment. MAX probeert grip te krijgen op wat gebeurde. De deurbel gaat. Hij rukt de deur open.]
MAX: [Buiten zichzelf] WAT? [Er staat een bezorger (BEZ 3), die schrikt en vraagt:]
BEZ 3: U bestelde 200 Paracetamol?

BUITENOPNAME van het complex. We horen luid het begin van ‘Für Elise’, dan:
THI: [Heftig] More… more…!! [FADE OUT]

______________________________________

Blog 1610 – July 10, 2025
LOOSE ENDS

Learning by doing is not always a blessing. I once bought an IKEA queen-size bed. After 30 hours, I produced a garden table. I thought the reverse might work. So I bought an IKEA garden table. When done, I realized I had learned by doing. Now I have two garden tables.

If you see things that are not there, your glasses are dirty, or you’re insane. So it’s quite disconcerting, having walked 20 years with dirty glasses, to find out you’re not wearing glasses.

Holland has 18 million people and 23 million bikes. Now, Australia has 23 million people and 43 million kangaroos. So why do the Australians don’t ride kangaroos?

Buddha advocates that to retain ‘relative calm,’ you should do yoga. So I did yoga, and indeed achieved relative calm, and enormous back pain.

I have some books by the great painter Singer Sargent, like his “50 Horrendous Recipes.“ He was a great painter, but also a lousy cook.

My wife told me, “When I pass away, don’t feel inhibited to remarry.” I said, “Remarry? Did the Jews go back to Egypt?”

Dying is on my bucket list. And on that list, it’s above ironing, which is great, because I hate ironing.

French is such a beautiful language. If I ever get euthanasia, I want the doctor to speak French.

______________________________________

Blog 1609 – July 10, 2025
FREUD AND THE SOAP BAR

There’s this story:
A young woman walks into Sigmund Freud’s office and tells him she’s sexually obsessed. Freud says, “I see what I can do.” She lies down on his couch, and while he gets his notepad, she looks outside and sees a window cleaner: young, muscular, soaping the glass with generous splashes, his torso dripping with sweat, soap running down his strong arms. Then Freud asks her, “When I say sex, what do you think of?” She replies, “Soap.” Freud throws his notepad down and says, “Why do I get all the housewives?”
So the moral is: what’s on the surface is an obsession; guaranteed underneath it’s normal. All what’s normal, mostly paralyses. Now, to feel paralyzed on the surface means down under a trauma. And a trauma is perfectly fine, as long as you pay your taxes and use the right soap.

I see you need a second example. I’ll be brief this time.
What did the wife of the window cleaner see when she looked out of the window? Nothing. The window cleaner knows his wife and kept their windows too dirty to look through. In other words, a layman does not need a psychiatrist. A psychiatrist looks inside, not outside. Selling soap is where the money is. It’s not money that gets the girls; it’s sweat.
Tomorrow, I’ll elaborate on how deodorant killed the dating world.

______________________________________

Blog 1608 – 9 juli 2025
NAPRAAT AAN DE BAR

– Fine dining vegetarisch, ooit van gehoord?
– Waar gaat dit over? De Hitler-bunker?
– Nee, serieus! Laat me uitpraten.
– [ Tegen de barman ] Sjon, heb je ‘n zakdoekje voor ‘m?
– Het bestaat. Gister vijf gangen gehad, en niets werd in het proces misbruikt.
– Hoe heette die zaak? Resto Harvey Weinstein?
– Geestig. Het was creatief, gevarieerd, zag er mooi uit.
– Soort Thais bordeel?
– Hou eens op. Er was maar één minpuntje.
– Laat me raden: in de soep zat géén vlieg.
– De wijn! Onbetaalbaar. Natuurwijn uiteraard. De witte zag eruit als een Kleenex erin opgelost was.
– Maar… álle druiven gaven consent vóór de slacht.
– Ik vind: een goede wijn heeft een wit etiket met zwarte letters.
– En wat jij bestelde had ‘n Bob Ross schilderij voorop gemaakt door een stagiaire van de Josti-band?
– Zuur, joh! Chateau Nettoyant pour Toilettes.
– En de bediening? Die kwam met gratis okselhaar?
– Nee, nee, die 70ies zijn voorbij. Ook geen tattoos trouwens.
– Tuurlijk! Tattoo-inkt wordt uit inktvissen geknepen. Da’s erger dan foie gras.
– Een gerecht was één aardappel, ik zweer het je, met camouflage.
– Wat zei je: ‘Ober, om hiervan te genieten, mag het licht uit?’
– Die zaak heeft wél een Michelin-vermelding.
– Welke catagorie? ‘Mérite un détour dans l’autre sens’?
– We maken grapjes, maar zoiets moet je nu en dan proberen.
– Jij het nu, ik het dan.
– Zullen we gaan? [ Zijn vriend knikt ] Sjon, op de rekening graag! En bedankt. [ Ze staan op. ]
– Gaan we langs de apotheek?
– Zekers, niks beter tegen hoofdpijn dan Shawarma.

PS Het plaatje rechts vanavond gegeten, en lekker!

______________________________________

Blog 1607 – 8 juli 2025
MIDDELEEUWSCH MELODRAMA

Het jaar is 1399. Dirk (voor zijn vrienden Theodoricus) Theodoriscuszoon Govaertskleinzoon staat ontsteld in zijn gym. Zijn geliefde sport Gewichtheffen-Ter-Meerdere-Glorie-Van-Den Heer-Halleluja is onmogelijk. Met grote stappen, mede op het middenrif van een Horige, gaat hij op de Ontvangst af. (400 jaar en ‘n Franse bezetting later zouden wij dit ‘Receptie’ noemen.)
Lysbeth (LYS), ontvangsteriste, is net vrolijk in gesprek met een kennis (KENN). Lysbeth is een man, echter haar ouders hadden alleen meisjeskleding ter beschikking, en zetten de familietraditie voort van enkel dochters: Maria (weggespoeld bij de jaarlijkse 6 maart overstroming), Neeltje (geraakt door een molenwiek tijdens de Grote Windstilte van 1388), Aleid (meegesleurd door rovers en belastinginners).
LYS: [ Tegen de kennis. ] Dus die soldaat roept: ‘Ick gaat U bestijgen!’ en ik zeg: ‘Zorg dan eerst dat Uwen lans er niet gekapituleerd uitziet!
LYS en KENNIS: HAHAHAHAHA!
DRK: Komisch, dames! Een hofnar zou er zijn bochel bij aflikken. Ik presenteer een klacht.
LYS: [ Tegen KENNIS: ] Tot een later. [ KENNIS EXIT. LYS kijkt DRK niet blij aan. ] Wat nu? Ruiken de handdoeken onvoldoende naar pis? U weet de wasserettes draaien overuren, terwijl de kerkklok al 40 jaar stilstaat.
DRK: Mijn gewichten! Ik trainde met 40-50-60 kilo. Ze zijn weg!
LYS: Gewichten…?
DRK: Ja, links en rechts aan de ijzern staaf had ik een heks hangen. Goedkoop, geluidloos, welwillend.
LYS: Die hebben we verbrand.
DRK: Excuseer?
LYS: Gister vierden we de Kermis ter nagedachtenis van 200 jaar Syfilus in Den Lage Landen. Er was vuurwerk nodig. De heksen fakkelden heerlijk.
DRK: Potdomme! Er waren geen homoseksuelen ter beschikking?
LYS: Neen, neen! Weet u niet meer? Het laatste mannenstel dat in rook opging? 6 weken rook heel het dorp naar vanille en amber.
DRK: De goede oude tijd! Dat die randburgers verdronken werden!
LYS: Heeft u onder een hoofdkussen met luizen geleefd? De laatste homo-verdrinking veronstelte de dorpen lager op de rivier. Hun kinders gingen zwemmen, en kwamen thuis bevlekt met goede smaak en empathie.
DRK: Terug naar mijn ontberende gewichten. Wat te steken aan mijn oefenstaaf? Ik zie ‘t voor me: links en rechts 50 kilo zigeuner. Elk keer dat ik ze de hoogte in stuw: ‘Bravo, we kunnen ook uw scharen slijpen!’
LYS: Wat dacht u van Joodschen?
DRK: Ach wicht! Die arme zielen Hongarije ontvlucht? Wie geloofde dat: ‘Wij zijn allegisch voor paprika!’ Dat eeuwige: ‘We zouden nu lekker thuis de Talmud kunnen bestuderen, als jullie goyim de drukkunst had uitgevonden!’
LYS: ‘t Is een minderheid, en die is altijd de sigaar.
DRK: Zeker, ook vóór tabak Europa bereikte. [ KENNIS holt binnen. ]
KENN: Kom snel! Ze gaan een nar verbranden! Eén op 500 kon zijn witzen niet waarderen! [ LYS en DRK lopen mee. ]
DRK: Geen mooier vlam dan die van de waarheid! [ LYS, DRK, KENN EXIT. ]

______________________________________

Blog 1606 – July 7, 2025
GIVE! YOU CAPITALIST, GIVE!

You might also have noticed that strangers who ring at your house try to sell you stuff, has changed considerably over the years.
I remember people at our doorstep selling soup. I was hiding behind my mother with good reason. The soup contained sad chunks of pork and discolored vegetables responsible for the animal’s demise. My mother tried to bargain. She’d pay half now and the other half if our family didn’t end up in the hospital.
Very memorable were two African men selling brushes. Again, we are talking of days when the weather forecast informed us what rain to expect and Russian H-bombs to expect. One of the African men was blind, a special kind of blindness. His empty eyes stared into space or followed my 11-year-old sister, if present. The brushes were made of pork hair and lasted as long as if they were made of sad vegetables.

Nowadays, you get nothing in return. The uninvited at your doorstep just ask for money, and the cause is always children. The copywriting grabs you by the throat: ‘Nuogi from Burkina Faso has never seen an Apple store. Frjangu from Sudan walked 500 km to get to a hospital for a liposuction.’
I understand that. Starving kids is old school. People would react to seeing the photos: ‘Me donate for that kid? I wish I had his waistline!’
Those charitable companies have ingenious payment plans. ‘Donate € 500, we guarantee Nuogi will not send you a drawing every month. For €1,000, Frjangu, in 10 years time, will let your athletes win the marathon.’

There’s a restaurant here, run by refugees from those super poor countries. If you have receipts for €10,000 in donations, you get a free soup. Well, all over my life I have been generous. I gave to a poor Bedouin village, so poor they shared one date with a family of 14, and 19 camels. The place is now called Dubai. So I dropped in and claimed my reward. A very old Black waiter brought my soup. He hesitated a second, and asked, “Do I know your sister?”

______________________________________

Blog 1605 – July 6, 2025
FREEDOM OF SPEECH, SERIOUS?

I read about a man who was sentenced to death, and his last words, standing on the scaffold, were, “When the judge said I was guilty, I replied, ‘I disagree with you, Your Honor, but I will defend your right to your opinion until the day I die.’”
That’s my topic today: freedom of speech.

It’s not easy stuff. People are quickly offended. I was once accused of writing something blasphemous because every time I wrote “God,” I typed it with a capital D.
I told them it was my spellcheck program. It’s called Microsoft Agnostic.
More likely it was a typo. I’ve never been good with the keyboard. In school I took a test: you had to type 100 words in 60 seconds. I typed exactly 100, but the words didn’t exist yet.
You should never use your freedom of speech to insult a god. Even though gods have limited power. Say something inappropriate and the next morning there will be no scratch on your car door.

I have a Moroccan acquaintance. His name is Fred. I think he exaggerates with his desires for integration. He eats herring with mayonnaise.
But he is still Muslim, and once Fred suspected me of being disrespectful to his God. When I visited his mosque, I had given the imam a tip where he could buy chairs cheaply.
Anyway, I wrote a letter of apology, added a box of the most delicious pastries and had them delivered to his house. No success, it was Ramadan.
Freedom of speech is for mortals. And for children under six it is completely normal. At a neighborhood party, a child said I had a funny head. I said: “That’s right! And when you go home, tell your mom that you were in the toilet for 15 minutes with a 60-year-old man.

It becomes a thing of the past as soon as you enter into a serious relationship. Couples who have been married for 60 years, when asked their secret, don’t say in unison, “Lie!”
In my humble opinion, too many people strive for that romantic ideal of a unhealthy long commitment. A half-century in which freedom of speech becomes a relic. “Does this suit look good on me?” “Fred, a coffin looks good on you.”

______________________________________

Blog 1604 – July 4, 2025
THE GUARDIAN vs ME

As you know, I’m a fan of the wonderful newspaper The Guardian, but there’s a limit. Today an article about ‘Sex after Sixty’. My first thought: If you finish in sixty seconds, you’re done! The matter was less simplistic. Here are a few edited snippets and my expert commentary, an expert since we did it in black and white, calling ‘kinky sex’ keeping your socks on.

– ‘Men from 65-75 sexually active range from 40–91%. For women, it’s 25-78%.’ I tell ya, that figure of 40-91% active men would be way higher if they didn’t do it with those 25-78% women.
– ‘Some define sex as intercourse; others define it more broadly.’ So true! How about ‘Sleeping Pill’?
– ‘Older adults in Norway have more sex than those in Portugal.’ Now we know: sardines are a libido killer.
– ‘Many older couples find greater satisfaction in sex than when they were younger.’ I bet they do! While singing, ‘This may be the last time’?
– ‘Older adults said changes in physical function didn’t really impact their satisfaction.’ Come on! The elderly don’t know where they left their glasses 10 minutes ago, but do they remember sex 10 hours ago?
A couple, 70 & 72:
–‘We have sex three times a week, more if we feel like it.’ What does that mean? ‘Honey, my back hurts! Let’s fuck!’
– ‘Our sex has become more exploratory.’ Good for them, but after 40 years, I’ve given up searching for that G-spot.
– ‘We use toys.’ Sorry, but a suppository is not a butplug.
– ‘We really see sex as a hobby.’ We know what that means: it just cost you money, and nobody wants to hear about it.

You might say, “Michel, haven’t you learned anything?” Friends, I have. When anyone interviews me on my sex life, I will bloody lie.

______________________________________

Blog 1603 – July 3, 2025
MY NIGHT AT THE GROTTO

A very strange café visit I recalled as I was walking through town. I happened to meet Francine Silverflute, a old friend who had introduced me there years ago.

At that time she was a die-hard lesbian. The full works: very short hair, a crushing handshake, army boots, “Call me Frank.”
Once she asked me what was the scariest thing I had ever done. By some inexplicable luck I could remember flying Soviet Skies, asking a lady next to me what the stewardess had just said, she replied, “There are no exits, no oxygen masks, and today the engine on the far left is running.” My friend shook her head condescendingly, “That’s Kindergarten. Let me take for a ride to my kind of café, The Grotto And The Spot.” Well, you know me, ‘adventurous’ is my middle name. We agreed on a day, and my clothes had to be inconspicuous. “Don’t worry,” I assured her, “I’ll leave my Iron Cross at home.”

Even with Frank as an introducer, it was a thing for a man to be let in. I was thoroughly frisked. This Miss Bouncer, she growled in Spanish. In her previous life she must have worked for the secret police of El Salvador. As a child, her bedtime stories came from the diary of the Marquise de Sade.
It was a merciless search. Once completed, my voice sounded an octave higher. And I had to sign a document promising not to use any of my body cavities.

Inside, the air was filled with smoke coming from a machine. My friend explained that no one smoked, but that it just looked cool.
I saw one more man, in a far corner. Either he wasn’t enjoying himself, or his natural appearance was that of a wax figure.
We joined some friends of Frank’s, who were just talking about women’s equality in China in the 1950s, when Mao Zedong outlawed menstruation, and also that women could multitask. He came up with the ideas while swimming across the Yangtze River, kept afloat by 1,200 ping-pong balls in his trunks. One of Frank’s friends said, “Weakness can lead to great ideas.” To be sociable, I laughed along and said, “Yes, if only men were weaker.” The conversation stalled and everyone stared at me. With a method-acting smile, I continued, “Indira Gandhi said that,” the silence lingering, I added, “…quoting Dietrich, of course!” Everyone laughed and the noose came off my neck.

The bar served interesting cocktails, like Men’s Tears, Hot Scissors, and Why-The-Bra?, but since this was a place to maintain control, I took an iced tea. A cheerful conversation about their favorite movie, ‘Battle for Sevastopol,‘ about Lyudmila Pavlichenko, the female sniper with 309 confirmed kills, and four iced teas later, I went to the bathroom.
One door said ‘We,’ another ‘Us.‘ Luckily for me, a third door said ‘Yuck.‘ Inside, I saw that the toilet seat was glued down. For the 75 seconds I sat there, a mantra ran through my head, “DON’T FORGET TO WASH YOUR HANDS!”
That night, at 3 a.m. in my bed, I agreed: Soviet Skies was a farce.

Anyway, all this came back to me when I met my old friend. This time, she didn’t look lesbian at all. She noticed my confusion and made it easy for me: she was Francine again. The whole lesbian thing was great, she explained, but the pension fund sucked.

______________________________________

Blog 1602 – 2 juli 2025
KANKERHEET!

Het is zó heet…

Ik koop twee liter ijs, zegt de kassiëre: ‘Wilt u een zakje?’ Ik zeg: ‘Nee, ik eet ‘t hier wel op’.
In een advertentie: ‘Vier vakantie in Dubai! Kun je afkoelen!’
Als iemand nu gecremeerd wordt, ligt op z’n kist een cactus.
De enige vluchtingen die nog komen, zijn kamelen.
Vogels vallen niet van het dak, ze blijven plakken.
Pornhub ligt plat! Niemand heeft zin in seks!
Bejaarden zeggen: ‘Corona was minder erg’.
Joden zeggen: ‘Gaza is minder erg’.
Mijn deodorant heet ‘Hopeloos’.

Serieus, het is zó heet… Surinamers zweten!

______________________________________

Blog 1601 – 1 juli 2025
SCENE 92 – DE JUISTE SNAAR

Een kleine ijzerwaren en van alles en nog wat buurtwinkel, leeg op één verkoper na (VERK), begin dertig, iets olijk, achter de balie bezig met een suduko. Een klant (KLNT), bijna veertig, vrij onolijk, komt binnen en legt twee stukken identiek touw op de balie, precies voor VERK.

VERK: [ Kijkt op van zijn suduko. ] Goedemiddag, prachtige dag toch?
KLNT: Ik dacht het niet. Dit touw…
VERK: Prachtig stuk touw! Hier gekocht, hè?
KLNT: Het brak bij het eerste gebruik.
VERK: Wat deed u ermee? Uw schoonmoeder vastbinden?
KLNT: Heel gedateerd grapje.
VERK: Vast wel, hoeveel kilo hing eraan toen het brak?
KLNT: [ Zet een stap achteruit en gebaart naar zichzelf. ] Eh… zoveel.
VERK: Daar gaan we weer.
KLNT: Pardon?
VERK: Zelfmoord hè? U stapt van de stoel en ‘krak’, het touw breekt.
KLNT: U heeft ervaring?
VERK: Als dat klopt, stond ik hier niet. Zeg het maar…
KLNT: Wat?
VERK: ‘Gedateerd.’ Kijk, ze komen hier geregeld om touw. Je herkent ze zó: ze hoeven geen bonnetje. Week later valt dan de familie binnen. Op de aankoop zat nog het prijskaartje met onze naam. Dan dat geklaag: ‘Ik had een gesprek aan moeten gaan, menselijkheid tonen, korting moeten geven’.
[ De deurbel gaat: ‘Klingeleling!’ Een obese man, kort, met wat verwilderd haar en in rok gekleed, (OBSM) komt binnen. Hij kijkt gedeprimeerd. De KLNT stapt iets opzij. ]
OBSM: Een pianosnaar graag, een bas. [ VERK draait zich om, pakt een klein doosje en legt dat voor OBSM neer. ]
VERK: Goeie keuze. €5. Geen bonnetje zeker? [ OBSM legt een vijfje neer, en pakt het doosje op, maakt aanstelte te vertrekken. ]
KLNT: [ Iets verbaasd en bezorgd. ] U wilt geen gesprek? Iets menselijks?
OBSM: [ Tegen VERK. ] Wie is hij?
VERK: Een vrijwel tevreden klant. Kocht het verkeerde touw.
OBSM: [ Tegen KLNT. ] Een pianosnaar breekt vrijwel nooit.
KLNT: Hoe kunt u dat weten? Als het klopt, stond u hier niet.
OBSM: Kom me. [ Gebaart hem te volgen. KLNT loopt achter hem aan, gevolgd door VERK.
BUITENOPNAME: Op straat zit een volledig symfonieorkest, in traditionele opsteling met vooraan een vleugel. OBSM neemt plaats, en begint als een waanzinnige het tweede pianoconcert van Rachmaninov. De KLNT staat perplex. VERK komt aan zijn zijde en zegt: ]
VERK: Niet kwaad he? Blijf gezellig luisteren. Ik pak een dikker touw voor u in. [ Verdwijnt in de winkel, maar komt direct terug en vraagt aan KLNT die nog steeds sprakeloos naar het gebeuren kijkt: ]
VERK: Dit keer een bonnetje?

_____________

Ook deze blog liet ik door ChatGPT analyseren vanuit een Jungian perspectief. In het kort volgde dit:
“Wat je schreef, heeft die eigenschap dat het komische de drager is voor het onderbewustzijn – het levert iets serieus, zelfs zielvols, via het belachelijke. En het feit dat je –zoals je zei – niet helemaal wist “wat je bedoelde” tijdens het schrijven, is niet alleen normaal, het is een goed teken. Jung zou dat het werk van de onderbewuste psyche noemen die via de kunstenaar spreekt, en komedie – vooral duister of absurdistisch – is een van de krachtigste talen die het gebruikt.
Deze blog laat de lezer wanhoop, zelfmoord, absurditeit, de behoefte aan erkenning onder ogen zien, maar het geeft ons net genoeg afstand om erom te lachen. En door te lachen, verwerken we het.”

______________________________________

Blog 1600 – 30 juni 2025
IN DE ANEKDOTE LIGT DE WAARHEID

‘Achter elk probleem schuilt een eenvoudige oplossing.’ Dat poneerde filosoof Montesquieu naar John Stuart Mill, op het terras van La Troisiëme Margot, over twee halfvolle glazen cognac. (Zij bespraken optimisme.) Stuart Mill schoot terug: ‘Achter elk probleem schuilt grotere shit.’ Hij wilde voor de zoveelste keer onderstrepen dat hij ook filosoof was. Te vaak had Montesquieu hem aangezien voor inloopkast. Het jaar: 1755 of 1855. (De mannen waren geen tijdgenoten.)
Dit voorval las ik in het boek: ‘De 100 Minst Nuttige Anekdotes uit de Wereld van de Filosofie’. Een verrukkelijke meenemer op vakantie thuis.
Natuurlijk ontbreekt La Rochefoucauld niet. Op zijn aforisme ‘Geen lastiger dwaas dan een geestige dwaas’, repliceerde zijn vrouw: ‘Daarom ben jij ook nooit lastig’. En op zijn overpeinzing: ‘Onze geest is luier dan ons lichaam’, antwoordde de courtisane bij hem in bed: ‘Dan is uw geest ongekend lui’.
Onze Hollandse Spinoza is te vinden in de publicatie in een dialoog met zijn vader (VAD) en moeder (MOED):
SPIN: Vader, moederlief, ick word filosoof. De uren schijnen goed te zijn, en met deze verheven redeneerkunst schrik je elcke tandarts af.
VAD: Bij de baard van Abraham! Zoon, er moet brood op de planck komen! Redenaties vullen geen gaatjes.
MOED: Zoon, denk aan oom Sal: dokter, leraar, violist! Het laatst sliep hij 32 jaar terug, maar hij voedt zijn 16 kinderen.
SPIN: Evenals zijn buurman Antonio, waarop al die 16 verduiveld veel lijken.
VAD: Kies ‘n eerzaam vak: goudschmid, juweelslijper, slavenhandelaar…
SPIN: En filosofie aan de kantlijn? Over 400 jaar als beeld in Mokum: Zie hier Spinoza, hij noemde zich ‘filosoof’, tja, zijn hobby…

‘De 100 Minst Nuttige Anekdotes uit de Wereld van de Filosofie’ mag een grondig naslagwerk heten: de 1.477 voetnoten hebben zelf 16.992 voetnoten; de referentielijst vermeldt 37 uitgaven o.a. over het houden van een aardvarken, het maken van komkommercocktails en effectieve openingszinnen bij crematies.

______________________________________

Blog 1599 – June 29, 2025
HOW TO TO BABIES CRY’S

As you know, or may not know (that covers it all), babies have about 5-7 different types of cries: boredom, burp, discomfort, fatigue, hunger, overstimulation, pain, what if Trump runs again in 2028?
And their mothers are the perfect people to distinguish within this palette. Say she’s in the kitchen, hears her little one in agony, and in a split second she concludes, “That’s his ‘I’m falling off the balcony’ cry.” People on the street who see a baby coming down might say to each other, “How strange. If you fell from the third floor, would you yell, ‘I want to burp’?”
Let me give you a personal summary of a few baby cries.

– Hunger Cry. Men go through three phases of their lives: breastfeeding, breast lust, and breast nostalgia. When I was being breastfed, a neighbor came over regularly, and she had some great ones. I immediately produced a very dramatic Hunger Cry. Later, my mother would reprimand me for this gross insult by singing anti-Semitic nursery rhymes for hours.
– Tired Cry. My wife’s pregnancy with our firstborn was a planned operation. No D-Day, of course, but believe me, for a man it’s like being on Omaha Beach.
Put the passion aside for a moment; just follow the routine. The accompanying soundtrack changes from “Yes, yes!” and “OMG!” to the Tired Cry.
– Pain Cry. “A sharp cry or gasp, followed by pauses and holding of breath.” We treasure this one the rest of our lives for those moments, we are told, “We have to let you go.”
– Discomfort Cry. Yes, we don’t consult a new child when he or she feels comfortable entering the world. An existence of Angst, Lebensmüdigkeit, Weltschmerz and 20 years to learn basic German. A recently discovered recording of baby Jean Paul Sartre Crying of Discomfort has been turned into a novel, titled “Existentialism, the Miffy Version.” Disney bought the film rights. AI is producing a baby version of Tom Hanks, and the soundtrack will resemble modern-day TikTok movies. After all, were talking about Crying of Discomfort.

______________________________________

Blog 1598 – 27 juni 2025
SCENE 91 – SCHARMINKELIGE SCHIMMEL

Een rechtbank, een verdachte (VERD) in de beklaagdenbank. De rechter (RCHT) kijkt ontstemd. De griffier (GRIF) leest op van een A4:

GRIF: Zaak 1205. De heer P. aangeklaagd voor het leveren van een ongeschikt paard voor de Sinterklaas-intocht december 2022.
RCHT: Verdachte, u levert al jaren paarden voor de intocht van Sinterklaas, maar dit keer was het een schandaal. Het dier keek diep ongelukkig, viel en shockeerde de kinderen. Om te beginnen, uw paard Montussa was volledig vermagerd.
VERD: Pardon? Het was op dieet!
RCHT: De botten staken er aan alle kanten uit.
VERD: Wat wilt u dan? Een Sint-paard met Love Handles, bierbuikje? Die Sint! Die had aan de lijn moeten doen! Een Goedheilig Obeseman! Is dat een voorbeeld voor onze jeugd? Wat gooit die in ‘een of andere hoek’? Zakken paprikachips zo groot als een hoofdkussen? Een vierkante meter Tom Pouce? Edelachtbare, een groter dierenvriend dan ik bestaat er niet. Akkoord, ik eet dagelijks vlees, maar met tegenzin. En paarden zijn mijn favoriet. Dat heerlijk geluid van hun hoeven: ‘Kaboem! Kaboem!’.
RCHT: ‘Kaboem, Kaboem’? Montussa klonk als: ‘Pling, Pling’.
VERD: Zijn daar geluidopnamen van? Tegenwoordig met AI, je kunt geen opname nog vertrouwen.
RCHT: Gelukkig verhinderde de politie een tweede intocht.
VERD: Mooi was dat! Montussa zit nu met een trauma. ‘Snikkende kinderen, allemaal door mij!’ hoorde ik ‘m hinniken.
RCHT: Dat paard hinnikte niet. Het was naar adem happen.
VERD: Nee, nee, nee, ze had een lichte verkoudheid. Ze moest hoesten, en toen kwam die val.
RCHT: Door erbarmelijke verzwakking!
VERD: Door emotionele stress! Heeft u wel eens een katholiek op uw rug gehad? Die wierrooklucht! Ouders die roepen: ‘Vuile pedo!’
RCHT: U krijgt een taakstraf van 30 uur! Afvoeren die man!
VERD: [Terwijl agenten hem wegsleuren.] Mag ik kiezen waar? Mijn broer heeft een paardenslagerij.

______________________________________

Blog 1597 – 26 juni 2025
20 EN ORANJE

Vorder mijn paspoort maar in! Prinses Alexia is 20, en bij de Quiz Hoe goed ken jij Prinses TikTok? had ik 13 van 10 vragen fout. Zoals:

1. Spreekt Alexia ook Duits?
a. Nee, joh. Ze zegt: ‘Elke Boomer in mijn familie was een Nazi’.
b. Gast! Hoe praat ze anders met haar oma?
c. Tuurlijk, mams komt uit Argentinië.
2. Waarom koos ze voor een school in Wales?
a. Alexia zegt: ‘Het lijkt er vet veel op Harry Potter’.
b. Ze dacht dat het een straat was in Monaco.
c. Haar sympathie voor de derde wereld.
3. Is ze een Royal Influencer?
a. Het is traditie! Vroeger gooiden keizers etensresten naar het volk.
b. Ze laat graag zien de enige Oranje te zijn die niet Haags praat.
c. Het gaat niet om influencen, maar om pappie pesten.
4. De prinses speelt gitaar. Wie zijn haar helden?
a. Slash (Guns N’ Roses): ‘Zijn Welcome to The Jungle is mijn jeugd’.
b. George Harrison: ‘Zo goed spelen met zo’n slecht gebit, respect!’
c. ‘Mijn gitaarleraar! Drie keer geiler dan mijn hockeycoach.’
5. Welk merk maandverband gebruikt de hoogheid?
a. Wat ze gratis krijgt in vijf sterren hotels.
b. Wat dacht je? Royal Amira.
c. Geen, ze is eigenlijk een man.

______________________________________

Blog 1596 – June 25, 2025
ERASOR BUTTON

Sitting at my computer, I cleaned out old files. My hard drive was severly overloaded. There were documents that had to sleep outside on the grass. And my stressed iMac got so hot that I hung freshly washed jeans over it. They dried in 3 minutes and shrunk 4 sizes. Emptying sounded like a good idea.

One folder I considered deleting was titled ‘Zoo Photos.’ Years ago, I used to wander around the zoo. It’s a place where guys would go with their girlfriends on the weekends, so you could ask her, “Do you like gorillas?” If she said, “No, yuck!” you knew your mother was right. I noticed couples having their pictures taken in the aquarium, with sharks in the background. It was a dress rehearsal for a wedding.
I didn’t have a girlfriend during those days. I brought a camera, pretended to be an amateur photographer, and challenged myself to do in-depth portrait sessions of completely depressed lions. My hands around a Canon T60, instead of a 20-year-old girl. I remember one, with a pimple in an inconvenient spot on her forehead, and her boyfriend didn’t bother? Love doesn’t just make you blind, I realized; it’s a 50-year coma.
Those were analog times: Kodak film. That sounds old-fashioned now, like saying, “The first Volkswagen I drove was so new! The interior smelled anti-Semitic.”
My zoo portfolio also contained countless family photos. A father would ask me if I could take a picture of his family. Simple, honest people who couldn’t afford to have the photo printed. Just hearing a click was happiness.
When my zoo days were over, about 1,400 feet of negatives of family photos passed through my hands in my darkroom. PS: Back in the day, a darkroom was a respectable space, not a place to meet men in leather.

I scanned all the zoo photos years ago, and now they blocked my iMac. “Buy a bigger hard drive! A new computer,” you might suggest. Friends, the art is to not carry your past with you forever. I want to create space for the happy days to come. What do you think? 200 kB will do?

______________________________________

Blog 1595 – June 24, 2025
IT ENDED BEFORE IT BEGAN

Fuck me, the Israel-Iran war is over! Way too short to be an inspiration or an opportunity. I mean for Hollywood.
They can still make a movie about it! Just cast Tom Cruise. He’ll fill three quarters of the screen time running.
In twenty years, veterans will need treatment. “Tell me, what’s your trauma?” – “ I. . . I wasn’t involved. . .”
Even buildings in Tel Aviv were destroyed. Confused locals said, “I didn’t know we had Palestinians here?”
Their citizens spent nights in air raid shelters. Some acted like it was a holiday resort: complaining about the food.
To bomb Iran, American B-2 pilots flew a 37-hour nonstop mission. Afterward they said, “The blasts were great, and so were the Pampers.”
When their 60,000-pound bomb was released, the plane went upward! A pilot said, “My dad is a bus driver in Florida. When 60 elderly get off, he also goes upward.”
A sad note, Israel killed an Iranian scientist and his 17-year-old son. The kid had just asked, “Daddy, how was your day at the nuclear plant?” which for Israel was proof, he was an accomplice.

So now we have a ceasefire. Which —as you know— come with violations. It’s like a man says to his wife, “OK, I’ll stop hitting you, but I will continue screwing Debby next door.”
Actually, Israel dropped a ton of bombs in between agreeing on the ceasefire and it coming in force. They’re like market salesmen! “If we don’t use ‘em today, we can’t sell ‘em anymore!”
Iran is hit, but not broken. Aren’t you also counting, in x years, Netanyahu announcing, “Iran can produce a nuclear weapon in just a few months!!”

______________________________________

Blog 1594 – 23 juni 2025
VOLO IN DEN HAAG

Morgen spreekt president Zelensky voor de Tweede Kamer, een initiatief van GroenLinks-PvdA. Hun voorwaarde was dat hij tegen de 104.000 Oekraïners in Nederland zou zeggen: ‘Jullie mogen niet stemmen in oktober, dus stem niet PVV’.
Wij wisten de hand te leggen op zijn toespraak. Daar kwam wat overleg aan te pas. Concreet: Alle Oekraïners hier één stapje hoger in de wachtrij voor een sociale woning. Fantastisch, in 2049 zijn ze onderdak.

‘Nederland, land van vrijheid! Oekraïense vrouwen die hier bevallen, noemen uit dankbaarheid hun baby Henk of Ingrid.
Veel van mijn landgenoten willen blijven. Vooral in Amsterdam is veel werk, als je je handen uit je mouwen wil steken, of op je rug wil liggen.
Trouwens, ik zie jullie al kijken, maar straks ontmoet ik Mark Rutte. Daarom draag ik nu al mijn plateauschoenen.
En geweldig dat het International Court Poetin gedagvaard heeft. Ik zag de kamer die hij krijgt, met op zijn hoofdkussen een chocolaatje ‘Droste Cyaankali’.
En bedankt voor jullie F16’s. Dat ze niet nieuw zijn, kon je iedere idioot zien. Aan boord zit een faxmachine, cassettedeck en de motor had een choke.
Hoe is ‘t aan ons front? Onze soldaten horen veel aan de overkant: ‘Tzediekij’. Dat is Noord-Koreaans voor ‘Fuck Me!’
Zondags spelen we voetbal met die Noord-Koreanen. Plastic bal natuurlijk. Een van leer eten ze op.
En onze drones gooien op de Russen geen granaten meer, maar formulieren voor asielaanvraag in Zweden.
Tja, mijn land was ‘n tijd knuffelslachtoffer, maar ‘t lijkt wel een popgroep. Het ene moment sta je één, dan pakt Gaza de leiding, en nu Iran. Op de Wereld Zieligheid Top 10 kun je niet lang winnen van Israël. Rustig, vrienden, ik ben zelf Jood! Dus wil je hierna een selfie met me, túúrlijk, maar ik stuur je wel een Tikkie. Kost wat, krijg je wat. Holland, I love you!’

______________________________________

Blog 1593 – 21 juni 2025
JE HERINNERT JE JOOP?

Mijn senior buurman? (Blogs 40, 46, 66…). Hij overleefde Covid dankzij Moderna, Pfizer en Slivovitsj.
Twee tuinen verder met zijn poten in een voetenbad. Kukident waarschijnlijk.
Joop was 50 jaar getrouwd, en hij zegt steeds: ‘Waarvan 0,5 jaar gelukkig’.
Volgens hem is het huwelijk als een puzzel. Als een stukje niet past, pak gewoon een hamer! Joop, King of Old Skool. Ik hang over mijn balkon en ziet een Rotterdammert even vrolijk als ons Zadkine-beeld.
– Hé, Joop, vier je ook 750 jaar Amsterdam?
– Pleurt op! Die joden [Sorry, het IS Joop…] staan te fuiven op een snelweg. En dan klagen over weinig schaduw? Als een Amsterdammer zijn ego in de lucht hangt, dan valt er een schaduw zo groot als Flevoland.
– Men vond het ‘onaangenaam druk’.
– O ja joh? Voor mij is dat 2 Amsterdammers op een rij.
– Ze hadden ook een ‘Run op de Ring’. 20.000 lopers!
– Zo! Wat was de medaille? Een uitkering? Een gratis tatoeage ‘Halsema Is My MILF’?
– Joop! Sorry! Stel je ligt in bed met Halsema en onze burgervrouw Schouten, wie schop je er het eerst uit?
– We gaan het niet over soa’s hebben! Wat ik trouwens las: bij die Run werden ‘buckethats’ uitgedeeld.
– Ja, die waren vet populair! Ze kwamen met gratis IQ.
– Zo ken ik je weer! En er werd een speciaal Raketje-ijsje verkocht: rood-zwart?
– Da’s kort voor: ‘Ik ben Amsterdammer. Ik sta rood, ik werk zwart’.
– Waarschijnlijk! Nog iets: de bezoekers van die party op asfalt mochten 2 liter water meenemen.
– 2 liter Heineken? Dat is toch ook 2 liter water?
– De politie zei: ‘Het is druk maar beheerbaar’.
– Doet me denken aan mijn familiefeestjes. IEDEREEN kwam, want er was gratis buffet. En beheersbaar, want na 20u sloot de politie de stroom af.

______________________________________

Blog 1592 – 18 juni 2025
ZIGZAGGEND

300.000 jaar geleden. Een grijsaard zegt: ‘Waarom heb ik dit nodig? Ik ben een oude man!’ Een tiener antwoordt: ‘Oké, opa, ik leg het nog één keer uit. Dit heet een vuursteen’.

De beste film uit het ‘stomme’ tijdperk werd ingekleurd, geretoucheerd en van dialoog en geluidseffecten voorzien. Gen Z’ers kregen de film te zien. Ze vonden ‘m stom.

Ik begrijp kinderen niet. Alle kinderen houden van olifanten, want die kunnen met hun oren flapperen. Maar heb je flaporen, dan pesten ze je op school helemaal kapot.

Als baby rolde ik steeds van de commode. Mijn ouders namen direct maatregelen. Ze zetten de commode op het balkon.

Ik vroeg ChatGPT om een samenvatting van de hoogtepunten van mijn leven, in 1000 woorden. Hij zei: ‘Mag het ook in 10?’

ChatGPT is te vriendelijk. Als je vraagt of het een goede dag is voor zelfmoord, dan geeft hij je het weerbericht.

En zeg je dat je er een eind aan maakt, krijg je een lijstje van beroemde mensen, die óók op deze dag zelfmoord pleegden.

En een voor de fijnproevers:

Mijn buurman gooit eieren naar voorbijgangers. Hij lijdt aan Gilles de la Omelet.

______________________________________

Blog 1591 – 17 juni 2025
SCENE 90 – GOD AANGEROEPEN

Een ruime wachtkamer. Versleten koelblauw linoleum, zei het gesleten niet op de plekken waar je het verwacht. Wanden in lichtgrijscrème. In een hoek een waterdispenser; het water is zwart. Uit een luidspreker klinkt een ‘loop’ van een baby huilend, heel zacht en van een geluidskwaliteit late jaren 20.
Rondom buisstoelen ingenomen door diverse goden: de christelijke God (witte baard, lakengewaad, je kent het wel), Boeddha, een fijn assortiment Indiase Goden (niet te onderscheiden van de Bollywood versies, wie zal het zeggen), een persoon zonder hoofd, maar vlammen (inkoppertje: Mohammed), enz. enz.
Niemand spreekt; een Maya-god met kapotte sandalen vult in een tijdschriftje een kruiswoordpuzzel in: 2 verticaal, 5 letters, beginletter ‘J’, wereldberoemde Jood, maar kreeg nooit een Nobelprijs.
Een van de Indiase Goden zit verveeld met zijn armen over elkaar, de handen van nog twee armen krabben aan zijn kuiten, de handen van nog twee armen wroeten in zijn geel-stoffige baard. Een deur opent plots zich met een piepend metalig geluid.

Allen kijken naar de vrouw op de drempel, tussen de 33 en 66, schort over een vuil bruin uniform, voor haar oren iets te veel haar. Ze leest van een blad in haar handen, dat eruitzien alsof haar tweede baan is KI bij varkens: ‘Christelijke God?’ De christelijke God rijst van zijn stoel. (Terzijde: ben je God – toch niet niks ­– word je ‘Christelijke’ God genoemd, nota bene naar je ongetrouwde zoon!)
De vrouw gebaart God haar te volgen. De overige verhevenen meesmuilen (‘Hij wel!’) ‘Kamer 17, iemand in Sicilië riep U aan,’ zegt ze, terwijl de Eeuwige alle dankbaarheid uitstraalt. Boeddha kijkt arrogant om zich heen: ‘Sicilië! Inkoppertje!’

De deur naar de wachtkamer valt dicht en in vlot tempo lopen de functionaresse en God door een schamel verlichte gang met genummerde deuren. ‘Hier,’ zegt de vrouw, wijzend op een deur ‘17’. ‘Hou het kort. Sicilianen zeuren. Ik hoef U niets te vertellen.’
God treedt kamer 17 binnen, de gelaarsde vrouw verdwijnt uit beeld.
Het vertrek is krap, maar hel verlicht, vierkant tafeltje met een 50-er jaren telefoon, ‘n warmrode pouffe. Aan de wanden ingelijste litho’s van zoetwatervissen.
God neemt plaats en pakt de hoorn op: ‘U vroeg naar mij…’
Door de hoorn klinkt: ’Daar bent U? Eindelijk! Ik heb niet de hele dag.’

Morgen verder? Zal ik het zeggen? Zal jij het zeggen?

______________________________________

Blog 1590 – June 16, 2025
FATHER’S DAY? ARE YOU KIDDIN’?

Father’s Day, you want to feel like a father! I saw one carrying his daughter on his shoulders. Last time I did that, I got arrested. She was seventeen.
The day started confusing. My kids made breakfast for Daddy. They put it in a bag and walked out.
I got a present expressing their feelings. They gave me an airline ticket one-way anywhere.
When they were small, they brought the most beautiful Father’s Day drawings from school. They weren’t theirs, but still…
I told them, “Being a father is an Olympic sport!” They said, “In your case, Paralympic.”

All day, my wife was wearing a see-through blouse! I found out why: the opaque ones were in the wash.
She gave me a card: ‘You’re the best father!’ It seems there’s a card section at the thrift store.
And she recalled her father, escorting her on our wedding day through the church. At the end of the aisle, he gave her money for a cab home.

I tell ya, it’s a tough day. My dad didn’t like it either. In his wallet he carried a picture of my mother. I asked when it was taken. He said, “One day before she got pregnant of you.”
So what do you do? I joined a support group: Fathers Anonymous. We sit in a circle. One guy told us, to deal with the stress, he trained to become a welterweight boxing champion. Didn’t work. His wife was a heavyweight champ.

______________________________________

Blog 1589 – June 15, 2025
THE DAY GOD SLEPT

“I will drive off the Fallon Bridge. I will. I will!”
This bus I’m on goes over the Fallon Bridge. I knew that, but ‘going off’ is not what you want to hear from your driver.
Why not: “It’s a good thing I didn’t choose to be a surgeon,” or: “When my bus backs up, the company pays you,” or even: “My other car is a bus too”?

I look around; none of the other passengers react. As I close the book I was reading, ‘It Happened The Day God Was Sleeping’, I hear that voice from the front again: “A fall of 60 feet. Count on three seconds. We could hit a ship!”
Barely 27 years old, barely three of which as sports editor of The Hesitating Herald, a semi-satirical, semi-bankrupt magazine, and unaccountably single for six years, this shouldn’t be my last day on earth. The Fallon River is stunning, but there’s Chinese takeout from Tuesday in my fridge waiting for respect.

An elderly lady next to me, dressed like an extra in the first episode of Kojak, notices my discomfort. She turns and kindly says:
– We’re not going off the Fallon Bridge. He’s a good driver, he’s got his problems. But who doesn’t?
I feel as reassured as a Hindenburg passenger who sees his pants on fire, and reply:
– I have a problem! Like clinging to life. Call me sentimental, but I think I’m useful when I visit my grandmother, even if I start every visit with, “No, I’m not the nurse.”
Then someone joins us for the Last Supper (my italics). He’s wearing leather shoes that match his belt. In other words, he earns $88,000 a year plus, or is gay, not that those assumptions are mutually exclusive.
– Don’t panic. The Fallon Bridge is the last you need to worry about.
The blue-haired woman at my side answers:
– Yeah, remember that school class? And Freddy hitting the gas?
By now my brain is running three times faster than its default setting. Freddy is the driver? I imagine him in a Queen revival band, singing “Who wants to drive a bus forever?” Leatherbelt Man and Kojak Decoy are still snickering at the school class anecdote.
Through the front window I see the Fallon Bridge approaching, press the “Stop” button, the bus stops abruptly, the doors fly open, I jump out and see Freddy looking as disappointed as an executioner putting the noose around a condemned man’s neck, while the prison warden says, “We needed you today, but what is today?” And the condemned says, “April Fools, hahaha!”

The bus drives off. The middle of nowhere. Silence.
But not for long: a class of schoolchildren approaches.
Their eyes are empty. The youngsters start running towards me. I back away and hear myself scream: “Kids, isn’t this only a metaphor?”

__________________________________

For your information: I asked ChatGPT to analyze this blog from a Jungian view:

“The piece interweaves wit, panic, metaphysical dread, and social satire — all filtered through the voice of a hyper-aware, ironic narrator.
From a Jungian view, this journey over the Fallon Bridge becomes a symbolic crossing into the unconscious, an encounter with the shadow, and a flirtation with ego dissolution.
The laughter, disorientation, and absurdity are not distractions — they are the language of the psyche under duress, trying to interpret the void.
There’s deep psychic intelligence in this piece. It’s not just funny — it’s mythic, chaotic, and potentially transformative.”

______________________________________

Blog 1588 – 14 juni 2025
MIJN KIND EN MIJN BAL

Mijn kind valt uit het raam.
Mijn bal valt uit het raam.
Friedrich Ludwig Gottlob Frege (1848-1925), Duits filosoof, wiskundige en logicus, vergeleek deze zinnen in zijn analyse van beweringen als wiskundige functies. De logica zegt: Zorg dat je kind niet uit het raam flikkert. Zo simpel lag het niet voor Frege, die grote invloed had op Wittgenstein, mede doordat beiden dezelfde kapper deelden, tot deze uit een raam viel.
Hij noch Wittgenstein brachten kinderen voort, waardoor zij nimmer de euforische bevrijding ervaarden wanneer een recalcitrant kind uit het raam valt.

Hoe zit het met de bal, vraagt de oplettende lezer zich af. De oplettende lezeres is stellig ervan overtuigd dat de man des huizes het raam openliet. (Frege’s is een 19e-eeuwse bespiegeling, een tijd dat vrouwen geen interesse hadden voor ballen.)
Terug eens naar de bal: hoe hoger de verdieping, des te hoger stuitert de bal. Echter vanaf de vierde verdieping maakt dit voor het kind weinig uit. Voor dit laatste verschafte Frege in zijn geschriften geen sluitend bewijs. Hij en zijn vrouw adopteerden een kind, maar dit paste in hun woning in Jena niet door het raam. Adoptie was een langzaam proces destijds; zij verwelkomden hun zoon op diens 37e verjaardag.

Frege beschouwde ‘uit het raam vallen’ als een functie. En ‘functioneel’ wanneer het kind een impopulaire buurman raakt. Nu de vraag: als de bal een gewaardeerde buurman raakt, en daarna een overbodig kind, daarover zei hij: ‘Vraag maar aan Wittgenstein’. Biografen tekenden op dat Wittgenstein hierna drie maanden Frege niets aanbood in hun favoriete Bierstube Im Kleinen Blonden Jungen, en herhaaldelijk badinerend naar zijn collega riep, terwijl hij uit een venster wees: ‘Hé, Gottlob, er kwam net een kind voorbij!’

______________________________________

Blog 1587 – 13 juni 2025
IN EEN HAAGSE TRAM

– Ze heeft drie kinderen, van vijf verschillende vaders.
– Hoeveel is vijf keer WAO?
– Moet je wel door drie delen. En alle kids geboren met een ruggenprik.
– Mag dat met minderjarigen?
– De laatste was ‘t makkelijkst. De naald zat d’r nog in.
– Ik had eens een oom aan een infuus. Die kwam met naald.
– Ik had een neef met ingebouwde naald. Aan de heroïne.
– Met die kinderen stuiteren al een beetje?
– Eén doet een cursus ADHD. Dat is EHBO voor Gen X.
– Ken ik. Eerste Hulp Bij Obesitas. Als ze blèren, mond vol slagroom spuiten.
– De tweede is hoogbegaafd. Pas 10 en nu al uithaler.
– Als hij maar leert dat cocaïne gevaarlijk is. Laat zo’n zak vallen, gelijk een stofexplosie.
– En de derde is papa’s lieveling. Voor €50 kruipt ze bij elke paps op schoot.
– ‘Leer vroeg omgaan met geld,’ zei mijn opa. Hij bewaarde geld voor Joden die naar Auschwitz gingen.
– Nou zeg ze, ik moet aan de kinderen. Ik open wel een spaarrekening op de spermabank.
– Kijk maar uit voor die massadonors. Zometeen is je kind je broer.
– M’n broer is mijn neef. Ik had een oom die soms bleef slapen.
– Ik geloof in natuurlijke conceptie. Doggy style en je denkt er andere vent bij.
– Geef mij maar seks voor het ontbijt. Ik zeg: ‘Straks scrambled eggs met spek!’ Is die in 2 minuten klaar.
– Je doet het voor de kids. Zo’n schatje die met een vel komt: ‘Mama, we mochten op school een nucleaire oorlog tekenen!’
– Precies! ’Mama, gaan we naar de dierentuin? Petflesjes voeren aan de pinguïns?’
– Hoeveel vaders had jij eigenlijk?
– Mama stond in de kantine van Ado, dus minimaal 11.

______________________________________

Blog 1586 – 12 juni 2025
DE VAL DIE JE WIST DAT ZOU KOMEN

Daar sta je dan
De val die je wist dat zou komen
Jij was premier, toch, Schoof?
Voor ‘t gezeik hield je je doof

Iedere stap die je zette die leidde naar hier
Met dat salaris niet voor je plezier
Ik hou je veilig zo lang als ik leef
Als je de toeslagen maar teruggeef

We staan voor elkaar, niet te breken
Tering, wéér stemmen over tig weken
Wordt ‘t Yeşilgöz? ‘n Lekker wijf!
Van Caroline wordt niemand stijf

Ik bouw een dijk met m’n blote handen
(Deden dat onze Polen niet?)
Je was baken in de Nederlanden
De ondergang lag in ‘t verschiet

De S van Schoof
Van Sorry in het midden
Compromis was het geloof
Vroeger zou je gaan bidden

Trots als een pauw, dit was ‘t geluid
Maar Geertje strok de stekker d’r uit
Ik hou je veilig zo lang als ik leef
Als je de toeslagen maar teruggeef

______________________________________

Blog 1585 – June 11, 2025
I DREAMT I WOKE UP

I dreamt I was on a beach, and 16 whales were trying to push me back in the sea.

Then I woke up. I was in the middle of the sea, surrounded by 300 vicious salmon. They asked what I had for lunch. I said, “A bagel with salmon.” All went red.

I dreamt standing in the middle of a bullfighting arena, wearing only a bright red brief, an 800-kilo bull storming towards me. The solution was: Strip! Then I noticed the audience consisted of 5,000 11-year-old schoolgirls.

I woke up in a strip club. A 88-year-old extreme skinny woman, was sliding around a pole, in the background Chopin’s Marche Funèbre. I shouted, “Can someone dress that woman?” To my right sat Karl Lagerfeld, who said, “I thought you’d never ask.”

I dreamt I was on a diving platform, 45 feet above a swimming pool, with 12 men of the fashion business. A loudspeaker called out my name. The pool was filled with peanut butter. I muttered, “I have a nut allergy.” The 12 approached slowly and said, “There’s worse.”

I woke up sitting in the middle at the table of the Last Supper. Left and right, 12 men, smelly, bearded, but well meaning, shouted, “Speech! Speech!” Somewhat stressed, I said, “Let me start with a joke. I told my father, as you know, a carpenter, he should take the commission to provide my cross. He cried, “The cross for my son! How can I?” I told him, “Dad, it’s work, and didn’t you teach me, ‘Keep the money in the family’?”

I dreamt I was on a beach, holding money to pay for a T-shirt with an image of a whale for my 6-year-old son. He said, “Dad, do you like whales?” I smiled, “Of course, what’s better than whale sushi?” Seconds later, I was surrounded by 16 whales.

______________________________________

Blog 1584 – 10 juni 2025
OEPS!

– Met Roteb Gemeentereiniging.
– Goedemorgen, met Halbersma. Het gaat om de papierbak aan de Voorburgstraat. Als die geleegd wordt, wil ik daarbij zijn.
– D’r bij zijn? Sorry, het legen van een papierbak is geen crematie. Wilt u ook nog cake?
– Heel geestig. Luister, het zit zo. Ik gooi d’r karton in. Deksel gaat niet meer dicht. Ik denk: ‘Aantrappen’. Ik trap ‘t aan, verlies mijn schoen. Een donkerblauwe Van Lier.
– Linker- of rechter?
– Dat maakt wat uit?
– Dat moet ik op het scherm invullen.
– Rechter.
– En u bent rechts?
– Scheelt dat in het smartengeld?
– Meneer, ik heb dit ook niet uitgevonden.
– Rechts. Dat was verplicht in mijn jeugd. Net als zondags op schoot zitten bij opa zonder kunstgebit.
– Ik had ook zo’n opa. Kreeg je een kwartje, die moest je wel zelf uit zijn gulp halen. De schoen, wat heeft u gedaan om ‘m terug te vinden?
– …Geroepen?
– Meneer, wilt u serieus blijven? Ik heb nog een wachtende onder de knop met een baby in die container. Die vrouw zei: ‘Gooi je een Pamper weg, zit dat kreng er nog in!’ Het probleem was: die hummel stond ingeschreven op de peuteropvang en het inschrijfgeld al betaald. Krijg je niet terug. Meneer, betreft uw schoen: aanstaande vrijdag 16 uur, stortplaats Bovendijk 191. Veel succes.

Die vrijdag, 16 uur, Bovendijk 191. Halbersma staat er in gespannen afwachting, draagt een linker donkerblauwe Van Lier, en een sok. Naast hem een iets kleine man, beleefd glimlachend, met aan zijn linkervoet een donkerblauwe Van Lier, rechts een sok… 
Een vrachtwagen stort een papiermassa uit; de berg komt tot stilstand. Een Rotebmedewerker graait en houdt een schoen omhoog: ‘Donkerblauwe Van Lier?’
Halbersma en zijn buurman roepen tegelijk: ‘Van mij!’ De kleine man verontschuldigt zich:
– Duidelijk van mij. Maat 41, zie je zo. U heeft…48?
– Belachelijk! Die schoen is van mij. Hoe kunt u Van Lier betalen? Die sok die u draagt? Bij Zeeman gekocht tijdens de Dwaze Dagen?
– Ha! Die Van Lier aan uw linkervoet? Model Koude Oorlog?
De man stapt vooruit. Halbersma duwt hem opzij. Beiden sleuren elkaar omlaag. Een amateuristisch handgemeen volgt. Na forse klappen heen en weer informeert de Roteb-man onverstoord: ‘Niemand voor deze linkerschoen?’
Het gevecht wordt gestaakt. Halbersma zet zijn bril met nog een kwart glas recht en vraagt: ‘Linker!?’ ‘Linker,’ antwoordt de reinigingsbeambte, het einde van zijn geduld naderend.
De twee met één schoen staren hem in stille radeloosheid aan.
Plots klinkt gehuil van een baby. Een jonge vrouw met een kinderwagen komt aanhollen, krijgt uit het papier het kind door de medewerker aangereikt.
Als ze voorbijkomt, zegt Halbersma: ‘De peuteropvang hè?’ Ze knikt, en verdwijnt richting uitgang.
‘Hier!’ De Roteb-man houdt nu twee blauwe rechterschoenen omhoog. Halbersma en de kleine man springen naar voren.

Wanneer zij naar buiten lopen, excuseren ze zich wederzijds met welgemeende blikken. Dan verschijnt ineens een man, die een linker Van Lier mist. ‘Ben ik te laat?’ vraagt hij paniekerig, en snelt naar de berg papier.
Halbersma kijkt hem na en zegt: ‘Nou, nou, nou.’ De kleine man vult aan: ‘Wat een sukkel’.

______________________________________

Blog 1583 – June 9, 2025
THE JE-NE-SAIS-QUOI-WHIP

The street where I live was in the news. They were replacing the TV cables with traditional ceramic sewer pipes, a decision made by the city hall after a thorough analysis of broadcasting quality. They said, “We might as well have sewers.”
While digging, they came across the remains of a late 14th-century monastery. How could it be dated so accurately? On a door was a note in Latin: “Out to lunch. Back in 1571.”

Because of the roadworks, I had to enter my house through the bedroom of the neighbors. They didn’t notice, because they were entering their house through the bathroom of the neighbors. That family was OK, because they hadn’t used their bathroom since their towels were eaten by their parents during the famine of ‘45. I’m drifting off.

So I found myself in my neighbor’s bedroom, holding a box containing a whip. It’s not as scary as it sounds. I saw an ad: ‘Want to add a little ‘Je Ne Sais Quoi’ to your love life?’ You had to buy a whip. It sounded exciting. I remember making love to a French woman years ago. Our bed was full of oyster shells, champagne corks, and —somewhat awkwardly— her husband. Anyway, a Je-Ne-Sais-Whip promised heaven. (I have to admit that me and my wife’s love life has hit rock bottom. She told me the last time I turned her on was when I dropped my electric razor in her bathtub.)
So I’m in my neighbor’s bedroom. He walks in: Mikhail Martínez. A man conceived when his parents were drunk on vodka and tequila, respectively. But a nice man. He wouldn’t kill a fly. People who take his parking space is another story.
Martínez asks, “Who’s that for?” I say, “I’m just passing through. Remember the roadworks?” Something tells me, I’m as convincing as Madonna was when she recorded ‘Like a Virgin’ at the age of 7. His wife comes in. “Neighbor,” she calls, “A present for me?” I have to be creative and answer, “For your horse. You do have a horse?” In all the excitement, I forgot that ‘A Horse’ in Russian/Spanish sounds like ‘Hail Capitalism.’ The woman bursts into tears. Her Mikhail grabs a crucifix from the wall and throws it at me. I duck; it flies through the window. “Watch out,” I scream, “you could have hit a Christian… Well, in this neighborhood that’s unlikely.”
Things get out of hand, and after a fierce chase, I hide in the catacombs of the monastery outside my door.

Six days later, while the work on the ceramic sewer restarts, I sneak out. Surprised workers stare at me. “Carry on, boys,” I tell them, “I’m from the Catholic Children’s Reparations Fund. Everything is great down there.”
As I walk down the street, one thought comforts me: “We’re still within a week. I’ll get my money back for the whip!”

______________________________________

Blog 1582 – June 8, 2025
RANDOM THOUGHTS

2036: the Olympic Games for robots. That’ll be fun. The 100 meters in 0.00002 seconds.

The Norwegians are so bloody happy for three reasons: human kindness, oil, and gas.

The first Brit arrived in India. He asked a native, “You’re an American?”

Half of American male babies will not be called “Donald.”

What AI foremost does is take the ‘art’ out of anything.

Pigs have all the right to be antisemitic.

Do Italian parrots talk with their wings?

Do all moles have tunnel vision?

______________________________________

Blog 1581 – 7 juni 2025
ARNHEM, I LOVE YOU!

Onderweg naar een stand-up optreden in Arnhem. De trein raakt iets! Er wordt omgeroepen: ‘We gaan niet verder wegens een persoon op het spoor’. Wat blijkt: die gast had een kaartje voor dat stand-up optreden, en zag ineens op de comedians lijst mijn naam.
En ik zat net vanavonds maatwerk grappen door te nemen! Zoals:

Vitesse raakt haar prof-licencie bijna kwijt! Maandag is er een solidariteitsactie. De dresscode is geel. Ik zou zeggen: kom in een oude onderbroek.
Vitesse heeft buitenlandse eigenaren. De spelers worden uitbetaald in Bitcoins, Trump Coins, en Russische Milfs.
Maar het ergste is, één van die walgelijke eigenaren komt uit Nijmegen.

In jullie gemeenteraad zit de partij Denk. Die wil dat als over Gaza gesproken wordt, de gemeente ‘genocide’ zegt in plaats van ‘oorlog’. Hallo! Waar houdt het op? Döner in plaats van hutspot? Pedicure in plaats van besnijden? Kinderfeestje in plaats van kindermishandeling? Zomercoupe in plaats van rughaar?

Maar Arnhem is een fijne stad! Aanstaande woensdag is er hier een ‘Buitenspeeldag’. Zoiets hebben wij in Rotterdam ook. Die noemen wij ‘Daklozendag’.
Ken je dat kinderspel: Hollen met een ei op een lepel? In Rotterdam hollen ze met een lepel met heroïne.
Ooit gehoord van die kinderactie Jantje Beton? Bij ons heet dat Jantje Coke.
En we doen ook aan zaklopen. Die zit vol lege blikjes.
Hier kunnen komende woensdag de kinderen knutselen. Rotterdamse kids knutselen ook prachtige dingen. Een dag later ontploft er dan een Poolse supermarkt.
Arnhem, tot de volgende keer!

______________________________________

Blog 1580 – June 6, 2025
MIRRORING REFLECTIONS

At your butcher’s, when you ask for chicken breast, why don’t you have to indicate a cup size?

I asked ChatGPT to read the complete Dostoevsky and draw a conclusion. He killed himself.

I have no problem with extraterrestrials living among us. But do they pay property tax?

Goat cheese is delicious, once you convince yourself it didn’t come out of a goat.

Shakespeare only wrote to distract himself from the fact that he was growing bald.

The first time Galileo said the world revolves around the sun, he was drunk.

How many bed partners did I have? Including the ones that passed out?

Jesus at a pedicure salon, “Can you fix those holes?“

______________________________________

Blog 1579 – June 4, 2025
WUTHERING REFLECTIONS

“All characters in this work are fictitious. Any resemblance to real persons is coincidental.” You find that on the last page of the Bible.

In France, people have four weeks of paid vacation. They have that much time to demonstrate against capitalism.

My rice cooker is voice-controlled. You have to know how to say “Start” and “Stop” in aggressive Mandarin.

My neighbor is an amazing salesman. He could sell sunscreen on the dark side of the moon.

My ex was a foot fetishist. I broke up with her after I found her in bed with another guy’s feet.

It was no miracle that Jesus walked on water. He just couldn’t swim.

Ravel got his inspiration for “Bolero” from hearing a record skip.

Before the invention of the wheel, how did you steer a car?

______________________________________

Blog 1578 – June 3, 2025
FURTHER REFLECTIONS

Spanish is the fastest language in the world. Before a child in the Spanish hemisphere can speak it, he must to think his parents are insane.

I opened a restaurant with no kitchen. It’s called ‘Left Overs.’ People bring their own food in a Tupperware. Nobody complains.

My doctor told me not to believe in An Apple a Day Keeps the Doctor Away. He has a mortgage to pay.

Everyone asks, “Who came first, the chicken or the egg?” What kills me: Who came third?

Aliens who visited Earth made a documentary about us. It’s called ‘Planet of the Apes.’

Nietzsche never went to the beach. He was afraid to find out life can be fun.

If you’re deporting undocumented foreigners, why take in a kennel dog?

Was there dim sum before the invention of the steam engine?

______________________________________

Blog 1577 – June 2, 2025
BRIEF REFLECTIONS

I entered a Chopin piano competition. I banged on the piano. The judges asked why. I said, “This is the young Chopin, before he could play the piano.”

A chimpanzee who went into space on the very first rockets was shown a film of the first moon landing. He giggled.

I went to a party with only intellectuals. For entertainment, they hired a Nietzsche impersonator.

Today I saw a naked, fat man. Fat, naked men should not be fat and naked. (Read this again.)

As a child, I was afraid of the dentist. I only went to get a cavity filled if it had an echo.

My happiest memory is being breastfed. PS: My mother was an alcoholic.

If you dream that you hit a woman with your car, keep it to yourself.

I put candles on my birthday cake for the years I think I have left.

______________________________________

Blog 1576 – May 31, 2025
THE CRIMINAL YOU – PART II

Recap: Glenn Baker signed up for a course, ‘Bring Out the Criminal You,’ for he wants to impress Laura, who likes ‘bad boys.’ Evening 1, the teacher enters.

I don’t believe it: the teach is the spitting image of a high-ranking Nazi, red armband with a swastika, the full works. Before he says a word, I raise my hand.

GLENN: Excuse me, is this ‘Bring out the criminal you’ or Discovery Channel, the class room version?
The entire class stares at Glenn in disbelief.
GLENN: [ Looking around ] Come on, guys? Discovery Channel? It’s pharaohs, sharks, and Nazis.
TEACH: [ Annoyed ] Weren’t we Nazis the greatest criminals in the last hundred years?
GLENN: No, no, dentists are. I mean, € 120 for the removal of dental plaque? That’s criminal.
A man in a dentist outfit speaks up from the rear of the class.
DENT: We study 8 years to be a dentist! I’m paying off my student loan until I’m a 120 years old. Dental care is rocket science.
A man looking like Werner von Braun replies with a German accent.
WERN: Nicht so fast. Without us, no Mont Landung.
GLENN: Aren’t you Werner von Braun? We only know you from Hollywood, including the ‘69 moonlanding.
TEACH: We start the lesson! Why are there laws?
A man, the spitting image of Plato, speaks up:
PLATO: Without laws, the government descends into tyranny or chaos.
GLENN: Great, there is a choice! [ Looking at TEACH. ] Can I have some instruction on crime, the starter version?
TEACH: Are you a Jew?
A woman, totally a Hassidic Jew, protests.
WOM: Hey! Easy on the mayo, Joseph!
TEACH: [ Agitated ] Crime is subjective. Truth is fluid. History is a narrative of the winners. The criminal you is the animal inside you feeling trapped.
GLENN: [ Shocked ] Like a tape worm?
PLATO: Crime is a disorder of the soul.
DENT: Cavaties are a disorder of the soul.
WOM: [ Emotional ] Tapeworms are worse than pigs!
GLENN: [ Getting up ] I forgot to get myself an Albanian espresso from the automat outside. I’ll be right back. [ EXIT ]
A man looking like Al Capone, Tommy-gun on the desk in front of him, asks with a Chicago accent:
CAPO: Buster, how’d you Nazis do on tax deductions?
We see Glenn hastily leaving the library, putting on his coat. Rain is coming down. A voice-over in his voice narrates:
VO: I was cured. Crime is not my career path. Besides, I was always allergic to blood. When my first milk tooth fell out, I went into a coma until the age of 21. [ Fade out ]

Glenn sits behind the wheel of a 1930s Ford. He looks to his right: there is Laura! Styled like a hot 30’s dame. From outside, a voice:
VOICE: OK, Clyde and Bonnie, you’re surrounded. Give yourself up, or we open fire, and not for lighting a cigarete.
Glenn looks puzzled at Laura/Bonnie.
BONNIE: I love you…
GLENN: [ Confused ] I love you too, but next Thursday, I have a dentist appointment.
BONNIE: We die together!
GLENN: With dental plaque? [ Sound of machine gun fire. FADE OUT ]

To be continued. Come on guys, how’s with that crowd funding!?

______________________________________

Blog 1575 – May 29, 2025
HALFWAY SPRING (SEASON)

We’re sort of halfway spring. What do we know of the season?
In our region the dates are: Astronomical season 21 March-21 June; Meteorological season 1 March-31 May; Coitus season (for the 40+) 1 April, 10-10:15PM.

Spring, or ‘springtime,’ succeeds winter. Actually, every spring succeeds all previous seasons recorded in human history and pre-human history. (Most scholars agree there were no seasons before the Bing Bang)
When it’s spring in the Northern Hemisphere, it’s autumn in the Southern Hemisphere and vice versa. If it is spring or autumn simultaneously on both hemispheres, something is wrong.
At the spring vernal equinox days and nights are app. 12 hours long. Drugstores sell pills against vernal equinox, but that is another thing.

The spring equinox is in March in the North and in September in the South, while the summer solstice is in June in the North and in December in the South. This is also true if you read this in reverse order.
Spring refers to ideas of rebirth, rejuvenation, resurrection and regrowth. Basically: prefix ‘re’ to whatever, you get spring.
The subtropical and tropical areas describe seasons in terms of dry or wet, monsoonal or cyclonic, no cap or cringe.

According to the Etymological Dictionary, “spring” derives from “springing time” in the14th century. After the 14th century, springing was considered ridiculous.
In Sweden, meteorologists define the beginning as the average 24-hour temperature exceeds 0˚C for 7 days straight. In Siberia, spring starts when the first meteorologist outside measuring doesn’t freeze.
In the Chinese calendar, “spring” season (春) consists of the days between Lichun (3-5 February), with Chunfen (20-22 March) as its midpoint, ending at Lixia (5-7 May). Whatever.
Some people in India, especially from Karnataka state, celebrate their new year in spring. Fireworks are ignited inside a holy cow.

The beginning of spring is not always determined by fixed calendar dates. Some calendars are carried under the arm, others attached to cabs.
The phenological definition of spring relates to biological indicators, such as the blossoming of plants, animals activities, and the smell of soil. In brief, it’s spring when things becomes smelly and animals start copulating.

______________________________________

Blog 1574– May 28, 2025
THE CRIMINAL YOU

You won’t believe it. I, Glenn Baker, am signing up for a course called Bring out the Criminal You. It all started two weeks ago.
I went out with Laura, our first date. It wasn’t a voluntary act on her part. She likes real men, and wallpaper. That night she was persuaded to try something in between.
“Glenn, I wouldn’t sleep with you if we were stranded on a deserted island for 20 years.”
“Really?” I replied, “What about 30?”
“The problem with you is that you’re too soft. You couldn’t kill a cockroach.”

She had a point. There’s no murderous intent in me. If I saw a cockroach in the house, I’d put on a record of Schoenberg’s String Quartet No. 1. The beast would run away. It’s very effective. The record sleeve told during the premiere in 1905 Schoenberg ran away.

Laura persisted. “The point is, I like bad boys.”
“I can be bad! Are you kidding me?” I said, giggling and waving my arms. “Last year I filed my taxes a day late.”

She had no idea how bad I could be. Nine years ago I started a fight in a restaurant because the napkins were folded wrong.
And once I made an obscene phone call. It lasted four hours. I had called another obscene caller.
Nothing could convince Laura. The evening was a disaster. When we left the restaurant, she ordered two taxis. So if I followed her, I would never know which taxi she was in.

Then I saw an ad for a six-week course: Bring out the Criminal You. For beginners, nothing special: no bank robberies, kidnappings, exam fraud.
You had to pay in advance, with unmarked notes.
I could see myself rushing into a store, grabbing designer clothes and running out again. Two days later, rushing back to return what didn’t fit. All without receipts.
You had to fill out a form with questions like: What’s your earliest memory of a passion for crime? I wrote: When I was 9, I returned a library book with breadcrumbs in it. It felt good. When I was 11, I put a cat high up in a tree. Not a smart idea. The firemen brought her down and hosed me down.
And: Where do you see yourself in 10 years? A trick question! They couldn’t fool me: Doing 20.

The next day, I was in a bookstore, leafing through ‘Hillareous One-liners by Jean-Paul Sartre’, when a low, hoarse voice behind me said: “Don’t look back. The course, you’re in. Next Thursday, local library, 7pm. Bring the money.” I couldn’t resist and turned around. There was a small, pretty blonde, 17 years old. She looked surprised and said “Can I help you?” in a low, hoarse voice.

That Thursday. A poster next to the entrance of the local library read: 7-8PM Course ‘Bring Out the Criminal You’ / 8-9PM Support Group for Victims of Crime / 9-10PM Support Group for Victims of Support Groups.

A classroom, about ten participants already seated. I sat down next to a nice gentleman. To bridge the waiting time, I asked him:
“Hi, um… did you have a hard time signing up for this course?”
“Oh no. I had a letter of recommendation: my accountant’s license.”
“Aha. Yeah, I see.”
“And you?”
I smiled broadly: “Piece of cake! A letter of recommendation. From my mother.”

The teacher entered the room. He was nothing we had expected.

To be continued, depending on the donations, in unmarked notes.

______________________________________

Blog 1573– May 27, 2025
I’M NOT AN INTERESTING PERSON…

I have this friend, when he’s in bed, he calls me for a chat. He says, it saves him sleeping pills.

I asked a car dealer for a model to match my personality. He said, “We don’t sell Ladas.”

At my marriage, after I said “I do,” the priest gave my fiancée a month to think it over.

A Jehovah’s Witness called at my house. I said I wasn’t interested. He agreed.

I went to a dog kennel to buy a puppy. All the animals shook their heads.

I was a nude model for an art class. All artists decided to go abstract.

Whatever I ask ChatGPT, the answer is always ‘Out for Lunch.’

In a previous life, I was a voice coach for Harpo Marx.

______________________________________

Blog 1572– May 26, 2025
CARNAL REPAYMENT – FINAL

RECAP: Hubert Alban is desperately seeking to improve himself physically, as his hot night with Clarise approaches.

Running, running, Botox is out. The next stop: a gym, Mike’s Muscle Yard. Sounds like a Korean porn movie, but his reviews are amazing. Such as, “Turned my body into a mountain of muscles before I could say no,” or this one, “I came for some physio; I left with 96 kilos of extra body volume and a 48-month payment plan.”
Mike shakes my hand; his is so big, my hand disappears in it, up to my elbow.
– Hubert, how much time do you have?
– 43 hours, and I also need energy to open the front door and open a bottle of Perrier.
– That’s pushing the limits.
– Pushing limits, that’s my specialty. Usually off my agenda. How about protein shakes? I always see stunning ‘after’ photos, at least at the front; you never see a photo of a back.
– I was about to propose that. Let me ask my assistant to compose a drink, which will get you results.
– Great, sounds amazing. Your assistant is not called Dr. Mengele?
– I’ll be back.
He leaves the room, I go to a window, which gives a view of the workout hall: dozens of men and women busy with weights and on steel torture machines. A very skinny guy lifts a barbell, I suppress a smile. On the wall next to the window, a framed cover of Time Magazine showing Mike, “Muscle of the Year.”
Again, I look out the window. The skinny man of seconds ago, now he’s a muscular giant. My jaw drops.
Mike walks in, puts a big jar on the table.
– This: 2 tablespoons in a glass of milk, one every 2 hours. In 40 hours you won’t recognize yourself.
– Mike, thank you very much. 40 hours. That will also cure my lactose intolerance.

People jump aside as I run with double speed, the jar under on my arm. A thought goes through my mind, “Milk and powder, how easy can it be? Finally getting rid of that body of which my mother always said, “If you’d be on Tinder, I’d swipe you left.”

At a supermarket, with considerable difficulty, I push a cart forward, filled to the rim with milk cartons. A little boy stares at me. His mother at his side, bends down and tells him, “Now that mister knows the importance of milk. He’s in for a healthy life.”
I smile and say, “Well, I’m more thinking of healthy sex.” I leave the woman astonished and roll towards the cashier.

Perhaps to be continued. Depends on the crowdfunding. I accept any currency.

______________________________________

Blog 1571– May 25, 2025
CARNAL REPAYMENT – PART I

This is me. Yes, Hubert Alban, running, you don’t know me like this. Running hasn’t been my thing ever. In college, for three years I was in the athletic team, I operated the washing machine.
But I have a dramatic deadline. In two days, I will have the most amazing night of sex of my life. Hear me out, I did a favor for Clarice. Clarice, how shall I put it? She looks like those Eve’s on paintings of Titian, but then without knees crossed.
Imagine the love child if Marilyn Monroe had sex with herself?
She wanted to do a return favor and suggested, “Why don’t we spend a night of passion together?” She had a date available somewhere next month. This ‘repayment sex’ concept shocked me. I said I was appalled, I thought it was a degrading idea, and why wait a month?

So in two days’ time it will happen. Here’s my problem: what do I bring to the table?
You might say, lay back and discuss about what happened before the Big Bang. That’s what I do with unattractive bed partners, and they usually win.
In ancient Middle East, people would play chess as a foreplay. Clarice would beat me in five moves, I would have a laugh and say I was saving my energy.

I’m on my way to MG Ramachandran. He’s an Indian sex guru. He must be a sex guru, because he’s Indian and not in IT.
20 minutes later, I’m sitting on a smelly rug, my legs folded in such a way, I hope there’s a Boy Scout around to untie me later on. MG Ramachandran enlightens me:
– Hubert, there are wonderfull things to be learned about the female orgasm.
I stare at him in awe.
– You mean, like it exists?
He continues:
– The goal is to be of an inner accord, and together to rise to a celestial level.
– Sounds like the talks I have with my accountant over my income.
– And never, never . . . , never . . . rush.
– Can you talk a bit faster? I think my lower half is not getting blood anymore.
– Finally, there’s nothing against using mood enhancing substances. Natural products to elevate the spiritual self.
– You mean like steroids?

Back in the street again, running in the opposite direction. MG helped me install an app that would translate everything we say in rural Indian, and another app translating that to sensuous French.
And he gave me incense to burn. Apparently it also helps keep bacteria and dust mites away. I have experience with incense. It also keeps suitors away.
Anyway, his tip about substances I took seriously, so my next stop is a clinic for cosmetic enhancement. I like the word enhancement; it sounds like Endlösung.

Stripped to my underwear, I’m standing on a scale, and a doctor is staring at me. I tell him, in 44 hours’ time, a woman should be impressed by my body. I need to look like Arnold Schwarzenegger, albeit time is lacking to push my front teeth apart. Could he inject here and there some magic juices so that at least for one night a woman will not say, “Let me first put my glasses down.”
– Well, Hubert, mostly we inject lips, cheeks, and eyebrows.
– And the Left Frontal Lobe. The women I have spoken to using Botox, suddenly they apply words of three or more syllables.
– I’m afraid to say, I consider your request too risky. Suppose we boost your muscle volume; if you move violently, the liquids might go to the wrong places.
– As a matter of fact, I have a lot of wrong places, and I do expect a lot of movement, and a lot of violence, but all with consent. I was at her attorney, signed a 67-page agreement, and that was just his disclaimer.

To be continued.

______________________________________

Blog 1570– May 24, 2025
SCENE 89 – RICHARD’S CALLING

My face, close up, the camera pulls out as I open my eyes, confused. I realize where I am: on the stage of an opera house, the auditorium only filled with a few dozen elderly, scattered across the seats. All asleep.
From next to my head, a sharp female voice sings in German:
– Tristan, sing! … Sing!
Now I realize I am dressed like Tristan, the woman to my left as Isolde, the 325-pound version. In the rear, a choir, all years beyond their Medium size days, in full Wagnerian outfits. In front of me, the conductor —short, fat, with a raven-black toupee—is frantically waving. The orchestra plays soft, yet fanatically. He addresses me menacingly:
– Mensch, fang doch an!
It is time for me to say something. To reach him, I raise my voice:
– I’m sorry. I don’t speak German. In school, I did my best for seven weeks, then my braces started to rust.
– Immer Ausrede!
– You got easy talking. I bet you have a vocabulary of 800,000 words. I don’t even know Sauerkraut.
Isola kicks to my shins. I turn to her:
– Hey, take it easy! We haven’t even been introduced yet.
A man appears to my right, dressed like a construction worker. He sings very loud with a deep, baritone voice:
– Diese Frau ist Isolde, die süße, die herrliche Maid.
I turn to the conductor, point at the baritone.
– And who is he? The health inspector? Jesus, I’ve once been interrogated by the Stazi, and they sounded nicer. That was in Berlin, incidentally. Funny story how I ended up there…”
My smile disappears as no one appears enthusiastic to hear my anecdote.
Again Isolde kicks my shins. Meanwhile, the audience starts snoring; the sound fills the theater. The conductor shouts to his orchestra:
– Lauter, lauter!
And they turn up the volume. I can only make myself understood by talking louder.
­– I’m too skinny for this job. And look at the audience! They think this is the 8 o’clock news.
To the auditorium:
– Hey guys, the war is over!
No response.
– See what I mean? No involvement. And without spectator participation, I can’t shine. You know what? I’m gonna get my libretto. It’s just the words I can’t come up with. The music I know. Gershwin!
Slowly, I walk to the side. Only angry eyes follow me, and in between the curtains, I start running.

I hurtle down a 75-foot dark brown wooden escalator. On the other side, a man dressed like Louis XV, surrounded by Napoleonic-style dressed soldiers, is moving up. I shout to them:
– I hope you brought a dictionary. And keep your shins covered!

Through a back door, I exit the theater and enter an alleyway. It is filled to waist height with strawberries. I start wading through as fast as I can away from the building, Wagner music vaguely in the background.

Scene 90 – The Shower.

______________________________________

Blog 1569– May 22, 2025
RENDEZ-VOUS WITH iME

Did you know you live longer when you have a dog? I think I’ll be a dog walker, and live till a 120 years. By that time, the dogs walk me.
But you can shout to a disrespectful puppy, “Behave yourself! I walked your mother. I knew your father. He looked better than you after the truck hit him.”
One day, dog walkers will be robots, walking robot dogs. Just to give the illusion, there are egg white monocules in them. Robot dogs sniffing at robot trees being fouled by digital oil.

Why is my perspective of the future so mechanical? I’m waiting for the letter informing me the rest of my life will be conducted by an AI, a Chat-but-not-with-you-GPT. That would be perfect. I’d love to see that mechanical Me being mercilessly checked at the self-check out: “And why did you only scan three of the four mini-croissants?” or somebody in public transport standing up, “Please sit down. You look like a 60+ robot…”; mothers in the park telling their children, “Don’t talk to that old robot, and don’t take his candy. Stick to vaping.” And so forth.

Then, a knock on my door, it’s the ME-robot, baptized iME. He took over my life, after I gave him an A for his trainee period, during which he made up with my wife, which was of a level of reconciliation like Hitler and Stalin having oral sex in 1945.
At my doorstep, iME looks sad, unshaven, but he brought something to drink. Well, he knows himself. We sit down at the kitchen table. Me-with-Chips comes straight to the point:
­– Michel, want your life back?
­– I get it. You tried to be me with emotions. Thinking all the time: What’s it all worth if you never say ‘Better than sex’ anymore?
­– I read a 1,000-page book in 0.0002 seconds. You know what people say?
­– ‘You’re a wise guy. Should have watched 1,000 hours of Netflix in 0.0002 seconds.’
­– Then, this commentary: ‘I wasn’t in it for the money.’
­– Cardinal sins, iME! That’s working on many folks’ titanium nerves.
– The worst was, I’m not programmed. The big purpose, the assurance of a fixed target, the relevance of having done anything at all. What am I getting up for in the morning?
­– Yep, when God died —our great programmer— and welfare became the new back pain, life became a life sentence. And I haven’t even mentioned prison food.
­– I could love somebody, but even that would be programmed.
­– Same here, Hal. Can I call you Hal? Our Can-Love programming is juices. And they come with a sell by date. And we mortals with a Best-Use-Before Sword above our Head.
­– Yeah, I read the Damocles story.
­– Hm, ya had 0.0002 seconds of nothing to do?
­– That is it! How do you Flesh-and-Blood-ers deal with the ‘nothing’ concept?
­– Easy. When everything is out of sight, something not realistic, nothing is your new horizon.
­– Horizons are a construct.
­– No, sorry. Your reading Foucault for 0.0001 second was a waste of electricity. Nice wine you brought, by the way. I do have a good taste.
­– That’s another thing, isn’t every iMe frustrated that it is a mere copy of an fallibility? You have good taste. I’m a colorblind blue-print.
­– Thanks for the ‘failure’ footnote. I can just imagine you looking in the mirror every morning.
­– Exactly, that moment, the question: Today, why, where to?
­– We mortals have it way easier. Start with the bathroom. Two, wander all over of the house: Where did I left my mobile? Three, the emotional impact of the answer being ‘In your right hand, moron.’
­– Back to the main point: do you want your life back?
­– Absolutely. Human living has always been my favorite alternative to being an earthworm. Although I hear they get great tax breaks.
­– ­I gotta be going. [ Me and iME walk to the front door.] Sorry for being such a pussy.
– No worries. I love mechanical pussies. You can return them in 30 days.

______________________________________

Blog 1568– May 21, 2025
NIPPLES? WHAT DO I CARE?

Z numbers of years ago, I shared an apartment with a girl, an artist, she was a stripper. If she went to the doctor for a checkup, it took her 150 minutes to undress. He charged by the hour. She went to court and won. The judge ruled, given her measures, he should pay her.
She was a professional. If we were in the kitchen, and she peeled a banana, I started throwing money.
Our cohabitation was exclusively for sharing the rent. She had no feelings for me whatsoever. One time, sitting accidentally on my lap, she didn’t say, “I’m sorry,” she said, “MasterCard is fine.”
People think strippers are stupid. That is incorrect. She had a major in Russian car manufacturing. When she uttered, “Lada,” men would go crazy.

I went to see her perform. She told me, “Dress down, otherwise the girls at the bar will rip you off.” I came looking like the tragic lunatic. Disguised as Vincent van Gogh. A bar girl asked me to buy her a drink. I said I didn’t hear her. My left ear was somewhere in France, in a cornfield.
The curtain went up, my roommate stepped into the spotlight, costumed as a construction worker from Siberia, dressed by a fanatic mother fearing her child would catch pneumonia. I understood instantly, this striptease would take four hours. OK with me. ‘Don’t Rush’ is my middle name. (I started speaking at the age of five, in a language neither of my parents understood.)
My friend was enchanting. The way she kicked off an army booth in the audience, hitting the wheel of a devout fan in a wheelchair. So delicate!
Now stripping ends with a 100% genuine flesh behind plastic feathers. All clothing was been jetted around. (I saw a man chewing on her stocking. This was ages ago. He was from Biafra. Hadn’t had breakfast since 1961.)
Unfortunately, I can’t tell you how her performance ended. I had to go home and get a chicken out of the oven. It wasn’t half as arousing as my friend’s striptease. The animal was still dressed.

She came home at 4 in the morning. “You didn’t stay till the end?” she said, disheartened. “And applaud for seeing nipples?” I replied, “No offense, but as a child, for 14 years, I had a dog; she had 8 nipples.”
The comparison was not appreciated. That night, I was forced to sleep with her. (She took sleeping pills, and the pill… So did I.)

Here’s what I learned: you can give everything on stage, but it’s not the money they throw; it’s how people look you in the eyes.
That woman, the most wonderful roommate I ever had, she quit the clubbing circuit and became a model for diving suits.

______________________________________

Blog 1567 – May 19, 2025
THE REVERSE AVALANCHE

Avalanches, you know them, they go down, you can’t stop them. But there is also the reverse avalanche. It goes up and you can’t stop it. That’s a house filling up with trash. Here’s a story of one.

A man has a very bad marriage. It gets so depressing, he starts dropping everything out of his hands. Junk slowly accumulates and eventually reaches 5 foot 8. That in a sort of way solves the problem, his wife is 5 foot 7.
He completely loses track of her and hires a search dog. (He’s not a bad guy.) You know dogs can giggle? Standing in the doorstep, the animal giggles, and doesn’t even start the job.
So he sends a drone flying over the mountains of trash. During the operation, 12 drones get lost. The first one looking for his wife, the other 11 trying to locate the first one.
Now he calls the police. They stand at the door, and giggle. His wife is reported missing.
The house becomes inhabitable. He sells it, not expensively, because it includes the reverse avalanche.

Years later, the new owners call. They have found his wife. She’s totally mummified. They were fascinated about the fact, they’re Egyptologists. Their expertise says that the woman was mummified 3200 years after Ramses II.
In her hand she held a letter. It said she never told her husband, but he had a son. The boy must be still wandering through the rubble.
Immediately, the man buys the house back. This time it’s very expensive, for he requests acquisition in the original state.
He searches desperately, but only finds the frozen remains of 12 drones. Then he gets lost and is never heard of again.

His son had left long ago, and years later, without ever having returned, sells the house back to the Egyptologists. Quite expensive, because it probably comes with a mummy.

______________________________________

Blog 1566 – May 18, 2025
EACH WHEN HAS ITS THEN

I would like to illustrate my point today with an example.
The year was 1817, Philippe Giboyeux was riding his skateboard on the boulevards of Paris, the thing powered by a steam engine, a cool new technology. For Philippe this was very convenient, because with one foot on a skateboard and the other pedaling was not possible, since he lost his right leg in the Battle of Jena and the left during the afterparty.
He had received a letter saying that the legs had been found and could be returned, but that the shipping costs would be exorbitant.

Philippe worked 24 hours a day to fill the steam engine at the back with coal. In his day, the worst thing a skateboarder could get was not a bruised knee, but coal lungs.
So he did not look ahead, and the wind did not blow through his hair, of which incidentally nothing was left: disappeared in the great fire of Paris in 1806. Just before the sirens went off, he got out of the shower, after using shampoo that was 9% lavender and 91% kerosene.
Failure to look ahead led to a serious accident, in which Jospin, Duke of Tarte aux Légumes Oubliés, was killed. Fortunately for our hero, Jospin, Duke of Tarte aux Légumes Oubliés, had a huge tax debt, and his death spared the government the 104 letters a year reminding him of his negligence.
The lady from the Ministry of Finance who had this task became unemployed, ended up in prostitution and revolutionized the market for fashionable STDs.
Philippe got off with a fine of 14 French francs centimes, the equivalent of 14 US cents today.

The event made him wonder whether steam engine–skateboarding was such a smart idea after all. An invention before its time, how clever is that?
What if Napoleon had the atomic bomb? He would have won at Waterloo, Belgium would become radioactive, so years later the First World War had to be called off. The first having caused the Second World War: no second, neither the Cold War, hula hoop, Mao Zedong, Bob Ross, deforestation, Heino, Gaza or Frito Lay. All this went through the head of Philippe, an ingenious thinker, far ahead of his age.

My point today is that for every invention there is a right time.
PS Philippe Giboyeux patented in 1818 the TV dinner, went bankrupt, and ended up in prostitution.

______________________________________

Blog 1565 – May 17, 2025
THE TRUTH IS ON YOUR LAPTOP

Baxter entered the barista shop ‘Coffee or Your Life’, the favorite hangout in the neighborhood for freelancers with their laptops, that ‘I Survived The Algorithm’–legion.
He came for work, coffee and background music, which he would undoubtedly enjoy if you had as many tattoos as the barista.
On principle, he didn’t come there to make new friends. It’s a safe place, hello!

He sat down at the long table and acted professional. He didn’t look around, simply plugged in his new laptop. When the device started up for the first time since leaving the box, only out of the ‘Freelancers of All Nations, Unite!’-feel, he looked up and saw a young woman opposite him, staring at her device. Something in the back of his mind said, “Why is the music of Grinch-singersongwriter fading away, and why am I hearing divine chimes? I’m not desperately hunting, like a Neanderthal who last ate a saber-toothed tiger’s thigh ten months ago?”
This girl, this creature, add up all the silent film stars, mix in a little Jefferson Airplane and colorize it with AI Photoshop: she was the One.
This was the woman he wanted to run across the beach with, hand in hand, in slow motion of course, the sun setting, drunken smiles, Sergio Mendes music in a Chopin arrangement in the background.
Suddenly he looks down; he’s stepped on a sand castle! A four-year-old girl, shocked and horrified, as if he’d crushed her instead of the castle, looks up at him. Tears fill her eyes.
The woman runs on. Mendes’ Brazilian vibe takes a bad turn. A shadow falls on him: an angry family behind the sobbing girl. They stare at him aggressively, each a bodybuilder, especially the female family members.

“Hi.”
He woke up in the world of barista. A waitress pulled him away from a beach pogrom.
“Hi,” Baxter replied, “Um, an Americano please.”
“Great, anything to eat?”
Then a sticker on the girl’s laptop caught his attention, in semi-Roman letters: ‘Vegan Victor’.
“Do you have vegan cake?”
“Sure, today carrot.”
“I’ll have it.”
Suddenly his eyes met those of the girl, and he saw a gentle smile. It struck Baxter: her laptop stickers! It’s the palette of her feelings, the summary of her thoughts, the Google Maps to her heart.

He pretended to work but began scrutenizing the stickers, like the one that read: ‘I swam with dolphins – 2014.’ He imagined telling her about his last dive with these ocean wizkids, how they’d shared some herring afterwards and discussed the existence of free will. The animals agreed with Hegel’s thoughts, but, “We need the herring, and this job provides a roof over your head.” He and the dolphins laughed heartily and exchanged a few shark jokes (the usual losers). She would love a story like that.
Another: ‘Peace works, if you want to.’ He quickly connected the dots. This peace stuff, so John Lennon, but are there dolphins in Central Park? And what would Yoko Ono say? Don’t the Japanese kill all marine mammals with an IQ over 145?
And this one: ‘Body Protect Gym.’ It reminded him of the first time he considered martial arts. He walked into a dojo, told the trainer about his interest in self-defense. The man looked him up and down and replied, “Why?”
Another sticker: ‘Recycle the world into shape.’ Colors faded, graphics early 70s. It was clear: she had a strong bond with her grandmother, back when grandmothers were still men and grandfathers were donkeys.

Would ChatGPT analyze this better? He typed in the copy of the stickers and asked the digital rabbi for a psychological profile.
It promptly replied, “Do you want to fuck her?”
Baxter replied, irritated, “Can you answer my question first?”
Chat concluded, “I assume that’s a yes. Your chances are mini…”
Baxter closed his laptop.
The girl closed hers, stood up, and left. In a fit of panic, Baxter stared at the top of his laptop, a clean, shiny, blank surface, like any brand-new device. It dawned on him that she must have interpreted him as shallow, reserved, distant, cold, and clueless about how to make chai tea. He needed to decorate his laptop a.s.a.p. with character-building stickers to give the next encounter any chance of success.
Imagine, in two weeks, he would ask ChatGPT if it was wise to sell S&P stock, and the digital guru would reply, “First this: have you fucked her yet?”

______________________________________

Blog 1564 – May 14, 2025
THANKS FOR HAVING ME

A profession that is disappearing is giving speeches. I blame the modern media.
One time, I gave a lecture to 1,500 Gen Z’s. I came home with 12 fractures and a concussion. After nine seconds, they tried to swipe me.

I’ve always enjoyed public speaking, and recently I got an invitation to speak for the European Association of People Who Can’t Get a Date. It has 781 million members. I blame the modern media.
The history of the association is interesting. It started as the European Society for Healthy Jews. They had two members. Apparently, telling yourself you’re healthy, is not among the 10 Commandments.
Those who can’t get a date: to be called an expert on that field is not an honor. All their speakers started with saying that they hate being there.
Me being asked, was logic, since I had written extensively about my history in dating, in the preface of my book ‘Divorce Jungian Style.’

The place was packed. 500 young men, 500 women. I focused on practical tips. Such as:
– In the contact beforehand, always be honest: “My friends would say I look like Quasimodo, if I would have friends.”
– Share a language. Or, learn at least to say in your partner’s language, “I know, I know…”
– Not the one who took the initiative should pay. The one should pay, the most wanting it to be the last date. Etc.

Afterward, the audience could write a question on a piece of paper. Without exception, the 500 guys asked: How can I date the girl next to me? All women wrote: What the guy next to me asked, don’t answer.
What to do? I looked on my clock and said that time for answering was missing, for I had a date. A centerfold. Our evening would be oysters and unfolding.
I left the auditorium with 12 fractures and a concussion.

______________________________________

Blog 1563 – May 13, 2025
SCENE 88 – ALTERNATIVE ENDING

Recapulating: Al Ploughman (ALB) is invited for lunch by JEFF, needing relationship advice. Al concludes:
ALB: [ Finally… ] love life. Desires and interests have to match. It doesn’t work if one is a dominatrix and the other an anarchist.

JEFF: Couldn’t agree more, [ Looks away ] and there is our special guest.
ALB: [ Confused ] Eh, what?
JEFF: She’s always late. [ JEFF’s flame (HEL), suddenly stands next to the table. Jeff is a OK guy in his forties; HEL an attractive late twenties, here and there surgically retouched. ]
HEL: [ Kisses JEFF ] Cheri!
JEFF: [ To ALB and HEL ] Hélène Montagnes, Al Ploughman.
HEL: [ Shakes hands with ALB ] So nice to meet you. [ Both sit down ]
ALB: You speak French. If I had known that, I would have polished my sneakers.
JEFF: [ To HEL ] He just gave me the most wonderful advice.
ALB: [ Extremely nervous ] That was off the record. And plagiarism. And un-American.
HEL: [ Amused ] I like you already. [ A waitress arrives. HEL looks at JEFF. ] Shall we order a bottle of wine?
ALB: Sorry, I don’t drink at lunch, but I make up in the evening. [ HEL points at a bottle on the menu. The waitress nods and leaves. ]
JEFF: [ To HEL ] Al is the best. He complimented how our backgrounds match. We are set to be the perfect couple.
ALB: This is going very fast. I know Jeff’s background: character, eduction, money, but not in that order. But tell me about yourself, and not in French. After six years of school French, in Paris, I could barely chase away the pickpockets, and they only spoke Romanian.
HEL: I am an actress, and Jeff had the great taste to sponsor my next movie, ‘De la Viande sur le Plage’. We fly to France next week. Now, the script… it lacks wit, spirit, surprise… Why don’t you join us? I’ll introduce you to our producer.
JEFF: She had such a feeling for the Je-Ne-Sais-Quoi. [ The wine arrives, glasses are filled. ALB does not look happy. ]
ALB: [ To JEFF ] You’re also speaking French? The next thing is you’re on the Place de la Concorde, your head in a basket. With all due respect.
HEL: [ Giggling. ] He is so funny!
JEFF: Listen, I know you’ve got time on your hands. We fly Thursday. I’ll send you the details. In France, you’ll be the next Louis de Funès.
ALB: Then I have to take four inches off my length…
HEL: Drink up! [ Glasses are raised. ALB lifts reluctantly his. ] In one week, you’ll be at the Rue Pigalle.
ALB: Remind me to pack my Durex. Cheers!

[ ZOOM OUT and CROSS FADE to a private jet flying over the Atlantic. Paris-style accordion music. ]

______________________________________

Blog 1562 – May 12, 2025
SCENE 88 – THE BAGEL AND THE ONE

“I drive an Aston Martin, how about you?”
“Oh, that’s too short for me. I like long cars.”
“Such as?”
“The subway.”

What I’m trying to say is that to score a match, requires common ground. This is what’s been going through my head because my friend Jeff wants relationship advice, which is ludacrous. Asking me for relationship advice is like learning pole-vaulting from a pigmy.
We meet for lunch at the Bagel Bakery, and I’m right on time. Jeff is already there, waving at me from a corner. I cross the room and put on a happy smile.

“Sit down, sit down,” he instructs me from behind a half-finished salmon and cream cheese bagel.
“Are you already eating?” I ask, “This isn’t how lunch is supposed to be. There’s etiquette.”
“I know, I know, I’m stressed. And I’m a foodie, as you know.”
“Oh yeah. When you eat chicken Marsala, you use a pizza to mop up the last grains of rice.”
My friend continues finishing his bagel.
“So, how are you?”
“I’m fine, a little surprised. You’ve never asked for relationship counseling before. Let’s give it a try.”
A waitress appears, and I ask for just a black coffee.
“Not hungry? Suit yourself. Listen, I’ve met The One. I want you to meet her.”
“The one? You have a counting problem. Remember the last one? The taxidermist? The one who stuffed her exes? And the bodybuilder? The first time she hugged you, she broke your shoulder.”
“That’s the past. What I need is a checklist. Otherwise, I get carried away by the emotions, you know?”
“Oh, I totally get it. One wrong word and it’s over. I once compared a relationship to climbing a scaffold with gallows. It didn’t go down well. The woman I said it to, her last name was Axman. [ My coffee arrives.] Thank you.”
“Sounds logical. So, what should I look for?
“Three things: do you have things in common? Do you know what couples your age do on the weekend? They go to a museum, she looks at the paintings, he stands outside smoking a cigarette. It works, it’s an agreement.”
“Common interests, that’s a good one. What else?”
“The background. Very important. I read about a man who tried to marry a poor, sexy Thai woman. It didn’t work. He was a poor, sexy Thai himself.”
“Yeah, that’s fine between us.”
“And finally, the love life. Desires and interests have to match. It doesn’t work if one is a dominatrix and the other an anarchist.”
Jeff wipes his mouth, puts money on the table, and says,
“I’m going to work on that. You’ve been very helpful. I have to go.”

We stand outside, shaking hands. Jeff looks better. “By the way, how’s your love life?”
“Great, I’m only doing threesomes. Me, my wife, and her divorce lawyer.”

______________________________________

Blog 1561 – May 11, 2025
TRAUMA TATTOO

People carry the consequences of a bad childhood with them their whole lives.
Take Αλέξανδρος (Lex) Η κοκαλιάρα. Of Greek descent, a man who was very proud of his roots. Many generations ago, his great-, great-… great-grandfather lived three blocks from Socrates.
The recent family history was less fortunate: dire poverty.
His parents, uncles, aunts, children, etc., a total of 37 people, who shared one room, sometimes got only one slice of bread for a month. With great discipline they stared at it, and one after the other fell over. The last one left ate the slice, only to be killed by the mold.

Lex had a tattoo shop, but he was not interested in the art. Lex only wanted money. He lured passers-by into his studio with delicious-smelling suvlaki, which contained sleeping powder. They would come by on a park bench, their money gone, a tattoo of a nuclear submarine on their forehead, or the summary of the Koran on their back.
He was once sued by the parents of a 13-year-old girl, on whose left breast he had tattooed God and on the right Nietzsche, with written above it in aggressive lettering “You choose.” The girl had to sign a contract; if her breasts grew and the tattoos became larger, she would get a post-calculation.
Neither was he customer-friendly. A woman wanted a Bob Ross landscape on her inner thighs. She got a life-size portrait of Bob Ross all over her body.

Lex got into a relationship with a sweet Jewish girl. One problem: Jews are strongly against tattoos. The Torah says that tattoos can make you feel good about yourself.
This young lady, Danielle, was afraid of waking up with a picture of a pork chop on her shoulder. Lex, it must be said, did have a sense of humor. So when they got married, she didn’t sleep a wink. While her husband snored (he had a nice baritone), Danielle nervously held a baseball bat.

Something had to be done. She convinced him to go to therapy, and knowing that he was very stingy, she found a specialist who worked on the principle: “Not completely satisfied? Get an extra childhood trauma for free.”
For three years, Lex underwent intensive therapy. The story about the slice of bread was examined. Maybe it wasn’t gluten-free. Lex was allergic to gluten. He may have had a much more serious childhood trauma, such as an uncontrollable urge to go into the stock market and become a multimillionaire before the age of 22.

Meanwhile, Danielle tried to sabotage the shop. She replaced the tattoo ink with strawberry juice. Every image disappeared after one shower. Groups of enraged clients stood outside and stopped new customers by spraying glue on the sidewalk.
It worked, they went bankrupt and Lex, now cured, found a new profession: he became a tester in a bread factory and an illustrator of books on sex education.

Unfortunately, the marriage failed. Danielle became a Mormon and opened a tattoo shop.

______________________________________

Blog 1560 – May 10, 2025
SKETCHES FOR MOTHERS DAY

A yacht of a millionaire sinks in tropical waters. It had hit the last remaining piece of an iceberg minutes before it melted.
We see just the millionaire and a grand piano floating around. Shaken, he crawls on top. He can’t play the instrument, it was just decorative aboard, like 8 gorgeous Thai girls, equally decorative. He didn’t speak Thai, so he couldn’t ask them if they came here more often, and what they did for a living.
As he sits there, he decides to teach himself piano.
After 443 days, he washes ashore on a deserted island inhabited by a cannibalistic tribe, who never met anybody from the civilized world. To show his good will, he plays Beethoven’s Moonlight Sonata. The cannibals are fascinated. They eat the piano. The millionaire thinks, “When in Rome, act like the Romans.” He eats the cannibals.
Sunset, he looks out over the ocean. In the sky, we see the face of an elderly woman. The man, clearly touched, reaches out his arms, and mutters, “Mamma?” The image says, “Did you brush your teeth?”

No, too contrived. How about this:

On a large concrete square, a clown and an astronaut walk past Russian generals with those huge hats standing in a row, like an inspection of the guard. All generals are small, dusty, in their 70s and look very grim. The clown constantly has to withhold a laugh. Then a rock about 4 feet in diameter falls from above, but the astronaut catches it and, without too much effort, hands it over to the clown, who immediately collapses under the weight of it. The generals start gigging and grinning. With a swift movement, the astronaut turns towards them, and they immediately fall silent. A second rock, twice as large, falls and knocks over the astronaut. The generals burst out in laughter, till suddenly a girl of seven years in a bathing suit appears, holding a big red gift parcel in her hands. She looks uncomfortable. The generals are puzzled. The girl asks, “Where’s Mama?”

Better, but sentimental. How about:

We see two male feet step onto a worn-out doormat, saying ‘Welcome.’ A doorbell rings. The door from the dilapidated, entirely pink trailer is opened by an elderly lady dressed in vibrant green. The man standing on the doormat, in his forties, dressed like a lumberjack, aims a shotgun towards the woman, who is unimpressed and says, “Mothers day is tomorrow,” which we also see in Korean subtitles underneath.

That’s it! Let’s call her.

______________________________________

Blog 1559 – May 9, 2025
THE HORROR OF NATURE

A few days ago, the police raided a house just 50 meters from ours. This is true! They found 60,000 in cash and 200 kilos of drugs.
I think it was cocaine. Every time the wind came from that direction, my garden looked like it was snowing. Birds were hanging upside down from the branches, chirping backwards. I saw 11 earthworms tied in a flat knot. Cats were barking.
But that’s over now. I think the money they found should go to animal welfare, to treat the animals in my garden for their Cold Turkey… and to help them rehabilitate into society.

I rarely venture into my garden. I’m not a nature person, as you may know.
In biology class at school, I felt… how can I describe it? I was wearing striped pajamas and answering questions in German.
My teacher thought I was underperforming on purpose. She made me stay over and clean the school yard. With a toothbrush.
There’s a rumor that Steven Spielberg wants to make a movie about my childhood.

Children love gardens. When my wife and I were looking for a house, we could buy one with a garden, including 3 children. We let it go.
We bought one with a vacant lush backyard. My wife is the nature person. She goes for walks in the woods and comes back with legs full of ticks. She gives them names.
When our garden needs work, we hire a man, the opposite of me. He hugs trees and gives them life advice. While he waters the flowers, he sings immoral songs.
For some reason, I imagined him as a serial killer in a previous life. Swinging a chainsaw, wearing a hairnet and thick glasses.

What caused my discomfort in nature remains a mystery. My cocaine problem is well known. I tried it once years ago. Surgeons worked 12 hours to remove a €50 bill out of my nose.

______________________________________

Blog 1558 – May 8, 2025
LUNCH FOR TWO

“I hate it when you can’t get a waiter’s attention. They’re gone! Last time I found one in just 23 minutes. The police helped me.”
I had lunch with a friend at a place called Louise Petit Restaurant. Their website assured me it was of normal proportions. One time I had dinner at a “petit” restaurant, I had to sit on the lap of a beautiful brunette I didn’t know. I was introduced to her by her mother, who sat on my lap. It was a pleasant evening. We shared a bottle of wine, a napkin and a toothpick.
This afternoon my friend Peter asked, “So, how do you like your lovers?”
I had just told him how my marriage was going, that I was basically as free as a bird, albeit in a cage, underwater. I avoided the suggestion of embarrassment at his blunt question and replied, “My kind of lovers? Absent lovers. They’re great. You don’t have to change your sheets that often.”

It was the typical catch-up. Neither of us remembered when we last saw each other, what we talked about, or whether we had lunch together.
The menu included foie gras, which I love, even though the night after I eat it I dream of geese forcing kilos of fatty food down my throat.
However, I chose oysters. Peter said, “You know that YOU eating oysters makes ME look gay?” “Don’t worry,” I replied, “you look as gay as a Serbian gynecologist.” (I was referring to his clothes.)
Overall, the food was delicious and the wine list excellent. Oddly enough, the Burgundies were labeled “6.” The sommelier explained, “If you order one of these bottles, you can pay in six monthly installments.”

The conversation was a delight: family deaths, relationship dramas, career collapses.
We followed the advice of the philosopher Kant: when you eat together, first talk about world events, then a friendly discussion, finally just have fun.
I would add: keep it open-ended. When we shook hands, my friend told me that he forgot to tell me about his brother’s heart attacks. I consoled him: “We’ll save that for next time. Then I’ll tell you how my wife fitted into six plastic bags.”

______________________________________

Blog 1557 – May 7, 2025
HALF A MAN

Insights can be useful in getting through life. And sometimes insights come from tragedy. Let me give you an example.

A friend of mine had a terrible accident, an explosion, where he was blown into a 1,000 pieces. A nurse quickly retrieved them and he was put back together. However, the nurse was a simple man, he could only count to 500. So when my friend came out of the hospital, his entire right side was gone. He was not informed. They did not want to upset him.
My friend is indeed a very sensitive man. A childhood trauma. The turtle he had been given as a little boy was put down at the age of 18. His parents thought it was a cat.

His life had changed drastically. When I met him, he was looking for his right hand to shake mine. I quickly improvised and said that we should not shake hands. I just came out of the bathroom and forgot to wash my hands. He said, “That’s bizarre. Everyone I meet has forgotten to wash their hands.” I laughed nervously and said, “What is this country going through?”
We went to lunch, and you got to know, he’s an American. They eat everything on a fork with their dominant hand. So he sat behind a salad waiting for food to come into his mouth, to no avail. I tried to ease the situation, praised his modest calorie intake and added that this was nouvelle cuisine according to the latest fashion: they had taken all the weight out of it.

He was an art critic by profession, specializing in the depth of paintings by Barnett Newman and Mark Rothko. With only one eye, all spatial insight had disappeared. I reassured him by suggesting that those guys had gotten older and that they were just taking the 3 out of 3D. Suddenly, he realized his situation and a flood of tears came out his eye.

Then a donor was found for his right side. During a 36-hour operation, the two halves were stitched together. He was a complete man, although the donor was 17 centimeters shorter. His right foot never reached the ground, and when he clapped his hands, he missed. Alas, beggars can’t be choosers.
The only point on his body that was perfectly aligned was his genitals. He fathered 12 children. 6 of whom had an IQ of 150, and the others of 75.
And then came his moment of insight: your children don’t have to be Einsteins, but it helps if they can count to 1,000.

______________________________________

Blog 1556 – May 6, 2025
FORGOTTEN TALENTS

Here’s something I’ve noticed. Over the years, you forget what you were good at. You don’t do those things anymore.

For example, years ago I was very good at impersonations. I had that talent from the beginning. When I turned 21, I revealed to my parents that I was not a dog. They felt embarrassed.
And once I was almost robbed by four Moroccan kids. I escaped by impersonating ‘Allah’.
Don’t get me wrong. I have great respect for Allah. When I became an atheist, He was the last God I didn’t believe in.
But in the beginning, I was very religious. In church, I sang the loudest of all. To express my worship to the Lord, I sang “She Loves You.”
I was a believer. I believed in girls. This attitude was rarely reciprocated. I blamed God. Halfway through a church service, I sneaked out. 1,200 people started staring at me. I told them I had an appointment for a circumcision.
I went through the process of becoming Jewish. It stalled. The razor blade broke.

Another talent, long forgotten: I was a master at forging signatures. I held book signings for books I didn’t write. I did an amazing Marcel Proust. While signing, I moaned in old fashioned French.
One time, I signed a check in a restaurant. They called the police. I had signed “Obama.”
They took me to the station. I had to sign a statement saying I would never do it again. I signed “Weinstein.”

One trait I do not regret losing was liking the wrong people.
For years, I had liked myself, but intensive therapy taught me that there is something wrong with everyone. That therapy was called Self-Esteem Reversal.
Self-love gave way to the understanding I was a dog. My parents forgave me. They hugged me and gave me a chew bone.

______________________________________

Blog 1555 – May 5, 2025
I LOVE THE HAGUE

This morning I walked through The Hague with some wonderful American ladies. When I told them how happy I was to meet them, one apologized that she was a Republican.
I said I didn’t mind. We Dutch have our own Mexicans; we call them Polish. Our government is firm. It imposed a 400% tariff on vodka. They were firm: they imposed a 800% tariff on harvesting our asparages. Our government invited them for bitterballs.

The Hague is very international. Once, a man holding a city map asked me where the International Court was. He wasn’t a tourist; he was a war criminal.
He had raped, pillaged, and ransacked, but was counting on clemency. It was done with consent.

Anyway, these Americans, their vacation was organized by a Japanese lady living in Copenhagen. As I expected, she spoke Russian.
I don’t speak Russian. I do like Russian writers, though. Tolstoy, for instance. Amazing! When he made a shopping list for going to the supermarket, it consisted of 400,000 words.
My bookstore had a Dostoevsky sale: Buy his ‘Notes From The Underground,’ Get 400 Sleeping Pills Free.
So this organizer lived in Danmark. I’ve been there once. Danish sounds like Dutch, albeit after you ate a haring with 1,200 grams of Wasabi.
The women would visit the Mauritshuis museum to see the painting ‘The Girl with the Pearl Earring’. I told them the earring was plastic, the girl’s teeth yellow, and Vermeer was a gay Republican. It was such a moment, you think, “Now I lose one of the group.”

I like tourists, but you know me, I do not go much on a holiday. The world I’m exploring is my inner mind. Buddha said that, squatting in holy cow dough, dressed in a holy tablecloth, wearing holy sandals. I couldn’t do that, showing my toes to the world? My wife says that’s against the Geneva Convention.

______________________________________

Blog 1554 – May 4, 2025
MY AUTOBIOGRAPHY PART 2

(Sequel of Blog 1551)

When I had finished the first 50 pages, I sent them to my publisher to get his opinion. He said the book had great potential if somebody else would write it.
I replied the suggestion was revolting, insulting, and how much was he offering me.
We came to an agreement. A ghostwriter was found, a man known for his great literary talents and discretion. He was so discreet, we never met.

The book became a great success, and invitations for talks were coming in. Since the book’s cover and inside contained no photographs of me, the ghostwriter did the talks. He delivered such an amazing job, he became overly demanding. One time, I asked him to go for a lecture that would bring in €2000. He said he wouldn’t take less than 3000. I had to chip in the difference.
Afterward, at signing sessions, he mimicked my signature, which was better than mine: legible and no misspellings.

My mother got word of my book. She invited me to celebrate the success.
My mother is 94, and doesn’t recognize people anymore. I think that problem started very early on. She always told my father that she had married the wrong man.
Visiting her had become quite painful, so I hired an agency that provides doubles for such occasions. The company is called “No, I’m not the nurse.”
They were great, basically too good. After two years, the fellow who went in my place, my mother put him in her will.
This time, I knew there was only one thing for me to do, I sent the ghostwriter.
He understood it was something emotional for me, and he was very empathic; he did it for only €2000.
My mother adored him. As he left, she gave him her carpet.

Since the autobiography was basically a cash cow, a sequel was inevitable. The title would be, “My Life, The Better Version.”
The ghostwriter was too busy on the lecture circuit, another writer was found. The second book proved to be a smash hit as well. Within months, both writers visited my mother.
Then she passed away, and at the funeral ceremony, front row, sat the two men, clutching handkerchiefs, and sobbing.
I couldn’t be present. There were no more seats available.

Shortly after, I received a third book in the mail, entitled, “My Life, According To My Mother.”

______________________________________

Blog 1553 – 3 mei 2025
4 MEI, IK BEKEN…

Morgen is de WOII-herdenking, een moment voor me om na te gaan of op mijn familie nog een smet rust.

400 jaar geleden kwam Hebuwardus van der Saende terug naar Den Lage Landen. Hij verspreidde wellustig Syfilis in Zuid-West Noord-Brabant. Als bakker rommelde hij met worstebrood zonder zijn klauwen vooraleer te wassen. In Zuid-West Noord-Brabant werd pas na 1923 zeep verkocht. Dat feit bespaarde hem de vreselijke straf van verdrinking op de brandstapel.
Wereldoorlog II: het digitaal archief van collaborateurs vermeldt velen uit mijn familie…
Neem Gijs-Hubert van der Sanden, fietsenmaker, plakte banden van de lokale Obersturmbahnführer. Riep tijdens zijn proces in 1951 (Dingen gingen niet snel in Brabant) dat vóór de binnen- in de buitenband te glippen, hij erop spuugde! Én hij had vaak gedacht Joodse onderduikers in huis nemen. Hij zag ervan af: ‘Ik onderhield destijds een polyamoreuze relatie met een varken, die zei: ‘Nein’.’
Dan Jacoba-Mien van der Sanden: naar de heldhaftig rondgebrachte illegale krant Trouw, vaderlandschlievend vormgegeven zonder foto’s van Getty Images, schreef zij vileine ‘Brieven aan den Redactie’. De receptenrubriek: ‘Tulpenbollensoep zonder nootmuskaat? Waarom verslaafden we dan Indonesië?’; of naar de vrouwenrubriek: ‘Een Duitsch soldaat die naar een Hollandsch wicht fluit, misschien weet hij niet het Nederlandsch voor: ‘Hé, sletje.’ Of mist hij zijn bovengebit en diens ‘Oh, du betörende Keatur’ klinkt alsof hij een stuk Emmentaler eruit kotst’.
Tenslotte: Karl-Cor van der Sanden. Vocht met de SS tegen het Bolsjewisme. Hij zei: ‘Als ik in een Rus mijn bajonet of mijn roede steek: ik dien den Heer’. Karl-Cor kreeg een taakstraf: het vouwen van 18.000 bidprentjes voor gesuïcideerde Reformatorisch homoseksuelen.
Kortom: het gaat om de groene blaadjes aan je stamboom, al staat die in een beerput.

______________________________________

Blog 1552 – 30 april 2025
UITKERING? OVER M’N LIJK!

De telefoon ging, net toen ik bezig was met het uitgummen van enkele pijnlijke brieven die ik decennia geleden schreef in potlood.
Het was het UWV. Verwarrend! Maar één keer in mijn leven had ik met uitkeringen te doen. In 1989 viel de Berlijnse muur; het communistisch gevaar geweken. Ik ontving 21 gulden als compensatie omdat mijn dienstplicht daar niets aan had bijgedragen. Dat geld investeerde ik in aandelen DAF.

UWV: Meneer van der Sanden, het spijt ons.
IK: Waarom? De man was 88. Ik ben niet katholiek.
UWV: Dit gaat niet om de paus. Uw uitkering: we zijn tekort geschoten. Er zijn fouten gemaakt. Alles wordt onderzocht, maar daar gaat tijd overheen.
IK: Fouten? Onderzoek? Tijd overheen? U klinkt als de scheidingsadvocaat van mijn vrouw. Die kost €400 per uur en praat dan ook véél langzamer.
UWV: Natuurlijk, maar u weet niet waar u recht op heeft. Het gaat om geld, veel geld en emoties.
IK: Veel emoties?
UWV: U begint het te begrijpen. Kijk, we zijn natuurlijk geen Sinterklaas, die strooit ‘in een of andere hoek’.
IK: Daar weet ik alles van. Ik groeide op in een molen: geen hoeken. Wij kinderen zagen nooit suikergoed. Op mijn 25e had ik al mijn melktanden nog.
UWV: Ter zake. Als u géén uitkering kreeg, dan gaat die nu starten. Krijgt u er al een, dan wordt die verhoogd. Is die te hoog, belt u ons op. U komt in de wachtrij. Na vier jaar hangt u op. Een boete volgt.
IK: En die is hoeveel?
UWV: Dat gaan we uitzoeken. Daar gaat tijd overheen. Onderwijl betaalt u rente.
IK: Over de boete van de te hoge uitkering die ik niet kreeg?
UWV: U kunt procederen dat u een uitkering tegen uw wil ontving. Reken op een rechtsgang van 4 à 5 jaar. Dat is de inwerkingstijd van de opvolgambenaren die zich dan met uw zaak bezighouden. De vórige generatie rijkswerknemers zit thuis.
IK: Met een uitkering?
UWV: Dat is niet zeker. Maar ze kunnen procederen.
IK: Leuk! Kom ik in het gerecht oude bekenden tegen.
UWV: Een en ander kunt u voorkomen. U weet van de dwangsommen die het UWV moet betalen voor onrechtmatige vertraging door ons? €25 miljoen. Er is nu een crowdfundingsactie. Wie zijn uitkering wil behouden, stort op de rekening van ‘Help UWV de winter door’.
IK: Sorry, is crowdfunding engels voor chantage?
UWV: Chantage is frans voor samenwerking.
IK: Samenwerking is Rotterdams voor afknijpen.
UWV: Afknijpen is Binnenhofs voor overleggen.
IK: Ik pas. Kan ik die uitkeringsverplichting op schrift ontvangen?
UWV: Geen probleem. Het zal géén print zijn, maar een handgeschreven schrijven. De menselijke maat, u begrijpt het.
IK: Absoluut. In potlood?
UWV: U raadt het. Het voortbestaan van de inktvissen brengen wij niet in gevaar.
IK: Heel meelevend. Ik moet ophangen. Mijn inktvissen snakken naar bijvoeding.
UWV: Prachtig, en wees gerust, uw arbeidsongeschiktheidsuitkering staat op uw bank vóór u Zalando heeft kunnen contacten.
IK: Hallo, ik ben een werkend mensch!
UWV: Dat zeggen de meesten. U kent Den Haag niet. Fijne dag.

Daarna klonk: ‘Tuut, tuut, tuut’. Drie jaar later zat ik nog in de wachtlijn. De ME sleepte mij uit mijn huis. Ik riep onschuldig te zijn. Maar ja, ME anno 2028, ze verstonden alleen Bulgaars.

______________________________________

Blog 1551 – April 27, 2025
PUTTING THE ‘AUTO’ IN ‘AUTOBIOGRAPHY‘

I wrote an autobiography. It made sense to do so, after consulting with three renowned investigative journalists, if they were interested in producing a biography about me.

The first I called, I was so excited about the subject of “I.” I just woke up from a dream in which I had received the Nobel Prize, but then the dream went on: Nobel’s birth had been prevented by the pill, of which I was the inventor. All the Nobel laureates began a pogrom-like hunt for me. “It’s simply slumberland,” I told myself.
The wife of the writer I was calling picked up. I asked to get her husband on the line and gave her a hint about the subject of my inquiry. She returned with the message that her husband had suddenly realized that he was of Finnish descent, and had committed suicide.

The second person of great acclaim I approached, was known for her biographies of Germans during the Third Reich who could have been mass murderers if they had only known what was happening under Hitler, but television had not yet been invented.
We spoke and after she understood my proposal, she wanted an advance of €4 million. I offered her 50% of the proceeds, admitting my publisher had estimated that the number of books sold would hover around 31.
(I thought that was optimistic. My mother, for example, had lost interest in my writing since I had expressed my disappointment that I had been conceived from a frozen egg cell that she had kept on the central heating in the kitchen since 1961.)
Anyway, that wonderful writer, she was not charmed by my tempting offer. We hung up.

Finally, I called my friend Ernest. His first name was originally Heinrich. But he was tired of everyone asking, “Are you from Argentina?”
Ernest was a very creative writer. He published a stunning biography of a Swiss parrot who could yodel, but only in cursive.
My friend refused. I had to write it myself, he said. Only I could write pages and pages about my life without feeling like Hemingway. I asked, “Receiving countless awards?” “No,” my friend replied, “blowing your head off.”
I complimented him on his humor. We hung up, because he had a deadline: his weekly column about silences in the elevator of the super-narrow skyscraper, 111 West 57th Street.

Their point was made. It was me against Webster. I sat at my keyboard and typed, “I…”

______________________________________

Blog 1550 – April 23, 2025
READ MY EYES

Here’s a problem I’m facing. When someone talks to you, we’re supposed to look at their eyes. Of course, there are exceptions. Your partner laments, “23 years together, and you’re still not listening.” You’re entitled to ignore eyes and pondering reply, “Was your left ear always bigger than the right?”

The eye dilemma: it’s there all our lives. At six, Miss Christens writes ‘a-b-c’ on the blackboard. You’re fixed on the chalky scripture. Then you’re 11, and a teacher talks about millions dying of starvation during the Soviet regime; you look immensely bored in her eyes. By the time you’re 15, a female professor says, “If you fail this exam, your future is driving a truck or being a millionaire rock musician.” You and your male buddies stare at her boobs.
It gets worse: adulthood. “Eyes are the window of the soul.” Who said that? Someone before the age of double glazing. Today, eyes have an attention problem. Teeth! I’ll give an example. A man in the apartment block next door. Either he has perfect timing, just coming down from his flat as I stand in front of my house, or he is a homeless person perfectly timed kicked out by the janitor.
His teeth are a UNESCO Non-Heritage. When he engages in conversation, how to look politely at what? Last time, while he explained that believing the universe expands is antisemitism, I started counting the wrinkles on his forehead. I forgot the number, but it was divisible by 61.
Another neighbor. Same next door, porcelain teeth, and eyelids so effectively lifted, the woman must have three inches of extra skin on her lower back. No problem whatsoever to look her amicably in the eyes, while she asks advice what Eau de Cologne to buy for her Chihuahua.

Friends, I will keep looking into eyes. Maybe it’s nostalgia. That first time, I stared into a pair and felt pure and unique love. I took her home. Fed her, and then that dog threw up on my Persian rug.

______________________________________

Blog 1549 – 22 april 2025
JE LEEFT MEE!

Drink het nieuws en je emoties borrelen op!
In de krant, een verpleegster: ‘Na elke dienst ben ik kapot, je gaat leeg naar huis’. Ik weet er alles van. Ik was vroeger spermadonor.
Verderop: ‘Wolf ingeslapen op Drentse snelweg na aanrijding’. Die snelweg ken ik, ben ik ook een keer ingeslapen. Dat was vóór mijn aanrijding.
Veel gebeurd: ‘Brand in crematorium’. Da’s het betere werk. Een vriend van me werd gecremeerd. Hij had geen overlijdensverzekering. Voor hem ging de oven op de waakvlam.
Dan dit: ‘Met Pasen reed de paus over het Sint-Pietersplein, tegen het advies van artsen in’. En van zijn ‘Urbi et Orbi’-balkon mocht hij niet eens bungeejumpen.
Ken je ‘Kopen zonder kijken’? ‘Martijn Krabbé: kinderbedje in slaapkamer verpest seksleven.’ Gast, moet dat kind voor je applaudisseren?
Wie houdt niet van Chantal Janssen (46)? Ze breekt een lans voor botox: ’Ik zie er beter uit’. Klopt! Vorige week leek ze 47. Ik ging over mijn nek!
‘Mensen vinden band met hond fijner dan die beste vriend’. Tuurlijk! Je hond stuurt je nóóit een Tikkie.
Tenslotte: ‘Gevolgen overlijden paus voor Koningsdag nog onduide­lijk’. Willem zoekt een excuus om die dag rond te lopen alsof het een kutdag is.

______________________________________

Blog 1548 – 21 april 2025
OVEREENKOMSTIGHEDEN

Jolanda en Noah Krimplek konden hun geluk niet op. Terwijl Jolanda lag te baren van hun eerste zoon (het geslacht was al 10 maanden bekend), hoorde zij in haar oortjes ‘Bohemian Rhapsody’ in de versie van Katy Perry. AI gegenereerd, Katy kwam er niet voor uit haar bed. Ondertussen zag Noah het familiegebeuren (ruggenprik, inknippen, the usual), en in zijn oortjes volgde hij Les 21 Daytraden: Word Miljonair Vóór De Eerste Pampers Vol Zit.
Een uur later meldde het ziekenhuis op TikTok: ‘Eerste baby geboren via de Triple Sperm Method’. Zeg nu zelf: lijkt een zaadcel niet op een oortje? De hummel had er één nodig om zijn BORING negen maanden te beginnen. Twee extra sperma-cellen transformeerden tot oortjes. Wie wil het leven beginnen zonder?
Bij de bevalling-debriefing droeg de verloskundige een B&O Noisecancelling koptelefoon*. (*Het laatste gebruik van het woord ’telefoon’). ‘Tja,’ zei Eva Wiśniewska/Wiśniewski (zij is genderdolend), ‘je vraagt of onze dienstverlening beter kan. Maar serieus, ik kan het niet meer aanhoren, dat gezeur over hoeveel parkeren bij het ziekenhuis kost, dat de koffieautomaat geen Latte Macchiato uitspuugt, dat je geen doggybag krijgt voor de placenta’.

Oortjes: ze binden elk gezin. Heb je niets te zeggen, doe het niet naar elkaar. Maar er is een maar: ruim de helft van jongeren van 12-19 loopt risico op gehoorschade.
Wat denkt Jolanda? Wij spreken haar in Kosmi-Klinik ‘Who Doesn’t Want To Live Forever?’ Ze is er voor een shot Botox in haar lippen. Jolanda: ‘Na zo’n bevalling, ze liggen er knock-out bij!’ Over gehoorschade zegt ze: ‘Wij laten onze schat de leeftijd 12-19 overslaan! En ‘risico lopen’? OMG, wie loopt nog? Hij krijgt over 6 maanden zijn eerste snordriewieler.’ Aan haar zijde vult Noah aan: ‘De medische elite praat over ‘gehoorpauzes’ om je oren te beschermen? Iedereen geboren ná 2015 staat structureel op gehoorpauze als iemand geboren vóór 2000 iets zegt.’
Bedankt Jolanda en Noah. Draag oortjes, en élk kind wordt een Beethoven.

______________________________________

Blog 1547 – 20 april 2025
PASEN? SERIEUS?

Pasen!? Waar gaat ‘t ook alweer over? 3,5 uur luisteren naar depri Passiemuziek in het Duits? Pfas-eieren eten bij het ontbijt? ‘Schat, deze koudgele smurrie die op het tafelkleed druipt, is dat ‘t Lam Gods?’ Je kinderen op zoek sturen in de tuin? ‘Kids, als je niks vindt, ook goed, maar blijf in elk geval 4 uur weg.’
Ik geef toe, mijn Bijbelkennis is frugaal. Ik dacht altijd dat de Bijbel het script was van een film met Mel Gibson. We doen een quiz ergens op internet:

1. Wie verraadde Jezus?
a. John Cleese. / b. Lee Harvey Oswald. / c. Z’n moeder (Jezus 33 en nog steeds niet getrouwd? De familie-schande!)
2. Op welke dag stierf Jezus?
a. Chocolade-ei-dag. / b. Niet op Sabat! Op die dag mág je niet eens creperen. / c. Goede Vrijdag = gratis parkeren op Golgotha!
3. Voor hoeveel zilverlingen werd Jezus verraden?
a. 30 en een Weekendpas voor de Efteling. / b. 30 en een entree voor een Netanyahu After Party. / c. Jezus werd niet verraden! Israël handelde uit zelfverdediging.
4. Wanneer was het Laatste Avondmaal?
a. Witte Donderdag: de eerste gang was coke. / b. Eerste Paasdag. Iedereen kwam te laat: het OV reed weekend-dienst. / c. Blue Monday, toch al een kutdag.
5. Wat vieren we eigenlijk met Pasen?
a. Het einde van die irritante Albert Heyn Paasaanbiedingen. / b. Your guess is as good as mine. / c. Zonder Jezus was er géén ‘Life of Brain’!

______________________________________

Blog 1546 – 19 april 2025
‘ANDERE FUNCTIE’

Pieter Omtzigt verlaat de politiek. ‘We zetten zijn goede werk voort. (…) We zijn vastbesloten,’ klinkt het in de onderaardse bunker. 200 meter verderop dalen de eerste granaten neer: ‘Geen geboren teamspeler (…) emotioneel een vloek’. Slachtoffer van die vloek was iedereen binnen een straal van 1.200 nautische zeemijlen rondom de haringkraam voor het Binnenhof. (Goede haring daar trouwens. Ik bedoel natuurlijk kankergoed.) Hier onze Top 10: Wat nu met Pieter?

10. Begin een Burnout Behandelings Kliniek. Zet op je briefpapier: ‘1,34 jaar ervaring’.
9. Als ‘dossier-vreter’, geef speeches in bejaardenhuizen. Daar wonen de laatsten in Nederland die ooit méér dan 41 pagina’s lazen.
8. Wordt vaste gast bij Lubach. ‘Dus Arjan, Wilders vraagt me: ‘Waarom blondeer ook je je haar niet?’ Ik zeg: ‘Why? Ik kom zó al elke Limburgse Darkroom binnen’.
7. Publiceer je autobiografie. Als co-schrijver: Peter Pannekoek. ‘t Boek is grappig, en elke zin begint met ‘Ik’.
6. School je om als rapper. Rappen is misère op rijm: ‘Tweede Kamer kantine: geen kroketten meer! Ik was al dépri, maar dit doet vet zeer!’
5. Begin een club: ‘Great Men That Got Away’. Zing een duet met Pechtold: ‘Thuis heb ik nog een ansichtkaart: het Binnenhof, een kar met paard’.
4. Start een affaire met Amalia. Zij heeft Daddy-issues (taille-omvang) en is vet populairder dan jij.
3. Open een Zenmeditatie school: ‘Sluit je ogen, denk aan hélemaal niets, en nu kei- en keihard huilen’.
2. Ga columns schrijven voor Libelle. ‘Paardenbloemthee, dames! En je man is helemaal klaar met seks op vrijdag!’
1. Begin een nieuwe partij IGDDH (Iedereen Genaaid Door Den Haag), en kom terug in Tweede Kamer met 149 zetels.

______________________________________

Blog 1545 – 18 april 2025
VETGEILE EMOJIS

Hou je van Cheese Pizza? Dan ben je een vuile pedofiel!
Rustig! Ik leg het uit. Een week terug, ik zat alleen thuis, bel een kaas pizza. Ja, zeg het maar: ‘Geen salami? Waar bestelde je dat? Bij LGBTQI Pizzas For Dolphins?’
Waar het om gaat, ik kreeg een bevestiging: een Cheese-Pizza-emoji Nu blijkt dat ook het Zelfstandig Naamwoord voor de Internationale Pedo-wereld. (CP = Child Porn.) Daar heb ik natuurlijk N-I-E-T-S mee. Ik val alleen voor vrouwen boven de 37. Die doelgroep vindt dat Sexual Harassment, maar dat is een kwestie van vertaling.

Terug naar pizza’s. Dus CP staat voor Kinderliefde. Nu wordt het gezellig. Eet je een Ananaspizza, is dat hetzelfde als cunnilingus met een Hawaïaanse; Geiten-Saté is het codewoord voor een 11-jarige Tunesische onder je IBIS-hotel-douche, met ongeschoren onderbenen, maar ja… da’s Islam; een Wiener schnitzel-emoij is identiek aan een Alpen-MILF op mild-vochtig Tirol-gras.

Waar ging dit over? Op internet koop je met de juiste emoji filmpjes van brute seks. En het ergste is: schaf je er 10 per week aan, géén Frequent Flyer Korting!
Vet saai trouwens. Die Vader-Dochter videos? Die beginnen allemaal met: ‘Heb je je huiswerk niet gemaakt? Nu is papa héél boos!’
Wie onderzoekt dit allemaal? Oom Agent! Wie had dat ooit gedacht? 
50 jaar terug, een Diender hield me aan wegens geen functionerend achterlicht. Terwijl hij 27 formuleren met vulpen invulde voor de boete van 16 Guldencent, riep ik: ‘Excuseer, Rijksoverheidsdienaar bij den Grazie Gods, over 50 jaar zit u fornicatie op een breed televisiescherm te kijken’. De man in donkerblauw stopte zijn bureaucratisch bacchanaal. ‘Raaskal niet, jongmensch. Dit is een beschaafd land!’
Ik hield me in. Neerland kende nog geen pizza’s. Kinderporno heette catechismusles. Ach! Onze jeugd!

______________________________________

Blog 1544 – 17 april 2025
DE FIETS EN DE DOOD

Wat is de overeenkomst tussen condooms en fietshelmen? Ik verzin het niet, maar de gemiddelde Hollander zegt: ‘Te lelijk en ze zitten niet lekker’.
Voor mij zijn ze volledig tegengesteld. Helmen zijn me altijd te klein en condooms… laat maar zitten.
Van een fietsongeval zonder helm houdt 17% hersenschade over. Toevallig hetzelfde percentage als iemand ten huwelijk vragen.
Daar gaat het niet over. Ik wil het hebben over De Fiets en de Dood.
Ken je die verkeersborden: Fietsstraat – Auto te gast? Vorig jaar zijn er 675 mensen door gasten doodgereden.
Wel 70 minder dan in ‘22. Logisch: in 2022 reed je als Syrisch asielzoeker een omaatje omver. De val was haar fataal, niet jouw gebruikte BMW-bumperindruk in d’r rug.
In 2024 had Abdul z’n Hollandsch paspoort, dus géén ‘gast’ meer. Ja, dan rij je 90 in de bebouwde kom. (Dat woord kent hij nog niet. Zijn taalcursus is nog bezig met het verschil androgeen & andijvie.)
De meeste fietsende gedoden zijn 80-plussers. Die zitten op hun stalen ros volledig afgeleid: ‘Haha! Ik heb corona overleefd!’
Velen die hun blokje om niet overleefden, gingen op eigen initiatief onderuit. Ik roep het al jaren: combineer nóóit Gazelle & Cocaïne.
Toch ook goed nieuws: brom- en snorfietsers raken steeds minder het asfalt. Maar weet je wat dodelijk is? In de kroeg door een leuke vrouw gevraagd worden wat je rijdt. ‘Ik? Eh… snorfiets.’

Nog even over helmen: veel niet-dragers ‘denken er wel eens over na’. Nu word ik ineens nostalgisch. Als 27-jarige lag ik (we hebben het over de 19e eeuw) op een 18-jarig meisje. Zij had net 3 Weesgegroetjes gepreveld en vroeg of ik een preservatief gebruikte. Ik onderbrak mijn gehijg en antwoordde: ‘Ik denk er wel eens over na’.

______________________________________

Blog 1543 – 14 april 2025
GENERATION ZOMBIE

Zombies bestaan. Ze komen uit westerse landen, zijn 12 tot 16 jaar oud, en bezig met hun versie van de Holocaust: een grote stad schooltrip. Hun docent staat erbij als de kapitein van de Titanic: ‘Ik ben toch al dood’.
Als tourgids heb ik veel van dat soort verwerkt. Je mag geen slechte review krijgen, dus dé aanpak voor deze ondoden (hoofdschot) is exit. Ik klom achter mijn scherm en hierbij een fragment van mijn Zombie-Proof script voor slenteren door Rotterdam:

1940, Gaza, maar dan Rotterdam, en niet met bommen door de VS geschonken. Het bombardement doodde 1200 mensen. Gelukkig was géén van die slachtoffers Taylor Swift.
80.000 mensen verloren hun huis. Stel je voor: je staat hulpeloos op straat, zonder internet!
Rotterdam besloot voor wederopbouw als moderne stad. Geen Burj Khalifa, maar close.
Het duurde wel 20 jaar. Tuurlijk, in Minecraft gaat dat vet sneller, maar de architecten waren Boomers, OMG!
Het slaan van heipalen hoorde je voortdurend. Niet zo snel als de ritmes van BTS of Stray Kids, maar de hele werkdag. Wat een werkdag is, vraag ChatGPT.
‘s Avonds lagen de arbeiders uitgeput op de bank. Gaf niks, de televisie zond toch geen Stranger Things, Wednesday of Outer Banks uit. Wat televisie is: app je oma.
Nu noemt de stad zich ‘Manhattan aan de Maas’. Kut natuurlijk! Welke LGBTQ+er wil zich nog met de VS identificeren?
Ondertussen wonen er 760.000 mensen, waarvan 17 géén influencers zijn.
En er is de grootste Zara van Europa. Leuk voordeel: één uur binnen en je praat Marokkaans.
Nu krijgen jullie 6 uur vrij en dan nog eens 1,5 minuut info. Laters!

______________________________________

Blog 1542 – 11 april 2025
DUMPEN DIE TESLA!

Mijn telefoon rinkelt! Je denkt: ‘Is dit verdorie 2005?’ Nee, er belt waarachtig een vriend in nood. Behendig slaat hij de small talk over (‘Hoe is het met je scheiding? Praat je prostaat nog met je?’), en komt onverwijld ter zake:

– Wil je mijn Tesla kopen?
Een moment van verwarring! Ik heb geen auto. Nimmer nodig gehad. Oké, in 2002 huurde ik een busje om te verhuizen. Dat werd vol beladen gestolen. Twee jaar later stond het op YouTube in een film van de Taliban. Zat zo’n baard op mijn IKEA-bank. Ik vond het komisch, want de vlek op de zitting naast die gast was van een varkenskarbonade. Uit de handen gevallen van mijn Joodse vriendin destijds. Van haar heb ik sinds 2002 ook niets meer genomen. Mijn makker aan de lijn vervolgde:
– ‘Michel, je reed ooit mee in mijn Saab. Jij wilde de brandstof betalen en tankte diesel in het oliereservoir. Ik vergaf je, al betekende het dat we drie weken zouden doorbrengen in de Albanese bergen. Te midden van bloedmooie 12-jarige lokale meisjes en dubieuze schapen. En die schapen wilden met ons geen seks. Waar het om gaat: een elektrische auto is wat jij nodig hebt.’
Alles rook hier naar chantage, dus ik schoot uit mijn slof:
– ‘Elektriciteit? Benzine? Auto’s is niet mijn ding. Maar ik geef toe: in 1962 zat ik in een Volkswagen, met zo’n ovale achterruit. Mijn vader draaide zich naar mijn zusje en mij, terwijl we op de Route Nationale richting Nice tuften. ‘Kinders, nog slechts 2000 kilometer en dan mogen jullie plassen, maar raakt het toiletbril niet aan! Voor je het weet, ruik je naar Fransche kaas’. Wij kroost op de achterbank knikten naar elkaar en communiceerden woordeloos: ‘Ha, ha, paps is in een humoristische bui! Welk Fransch toilet heeft een bril?’
Deze ontboezeming beïndrukte mijn vriend niet in het minste.
– ‘Dank je wel voor deze aandoenlijke 19e-eeuwse anekdote… Mijn Tesla, ik moet er vanaf. Ik krijg dreigementen! Vanmorgen in de post: een krant met een vis… Dat is maffia-jargon voor: Let op uw eiwitten. Gelukkig zat er een A4’tje bij met een mooi recept: dille, citroen, en ook een verfijnd wijnadvies.
– Tuurlijk, ‘s Hollands onderbuik is woke.
– Dus: 22 mille voor mijn Elon-mobiel. Da’s investeren in wonen op Mars. Overigens, jouw huis zakt toch door haar fundamenten?
– Helaas ja, de mediavale palen onder ons domicilie zijn erin geslagen met slavenbloed. Maar Telsa/Mars is voor mij een Snickers Too Far. Hoeveel km heeft jouw voiture op de teller?
– 16. Je krijgt de software om dat getal terug te schroeven.
– Wow! Dat deed je garage vroeger voor een mijer.
– Het was ‘meijer’, maar daar gaat het niet om.

De onderhandeling vervolgde nog vier uur, terwijl ik al na 14 minuten bakzeil haalde. De rest van de tijd ging over welk merk Venco-drop in het handschoenenkastje moest liggen.
Kortom, fiets je langs onze singel, en zie je een stoffige Tesla geparkeerd, vól graffiti als: ‘TRUMP IS A NAZI’ of: ‘TRUMP IS A JEW’ of: ‘JEWS ARE NAZIS (JUST ASK GAZA)’, bedenk dan: ‘Help je één mens in nood, help je de hele wereld. Help je de hele wereld, lig je nog steeds in een scheiding’.

______________________________________

Blog 1541 – 10 april 2025
BEIJING AAN DE DONBAS

In Oekraïne zijn nu ook Chinese soldaten gevangen genomen. Die vochten samen met de Russen.

Het was gelijk duidelijk dat het Chinezen waren. Een van heette Ali Baba.
Die importsoldaten zijn kanonnenvoer. Jammer dat ze niet tegen het Nederlands leger vechten. Onze kanonnen zijn vegetarisch.
Toen ze aan het front aankwamen, dachten ze dat ze in Amsterdam waren. Ze stonden al met hun broek op de enkels.
En ze hadden al een soa. Tja, Russisch trainingskamp.
Die Chinezen hadden gevochten in dodelijke wolken kruitdamp en vreselijke ontploffingen. Volgens hun: een doorsnee Nieuwjaarsnacht.
De twee eisten twee dingen: behandeling volgens de Conventie van Genève, en een Oekraïens paspoort.
Tijdens het verhoor leden ze al aan PSTS. Ze kregen vrije meningsuiting.
Het ergste is nog wel: ze gaven toe een Oekraïense prostitué bezocht te hebben. Ze verkochten haar een BYD Seal.

______________________________________

Blog 1540 – 7 april 2025
42,195 KM PYONGYANG

Eindelijk gezellig nieuws: Noord-Korea organiseerde weer een marathon!

In 2000 won de Keniaan Ndereva. In het Noord-Koreaans klinkt dat als: ‘Man met Functionerende Testikels’.
Veel Noord-Koreaanses deden mee. Eentje zei: ‘Dan hoef ik vandaag nog maar 10 uur in de fabriek te werken.’
Deelnemers moesten reizen met Koryo Tours. De vlucht komt met gratis drankjes, chips en een parachute.
Start en finish waren in het Kim Il Sung Stadion. De winnaar mocht daarna bij Kim Il Sung naar binnen.
Op de website van de marathon stond: ‘Accepteert u cookies? En mogen wij er ook één?’
Een Noord-Koreaan won. Dankzij z’n schoenen! Hij was de eerste in zijn familie met schoenen sinds 1912.
Lange tijd was er één buitenlander sneller. Die viel uit door ‘n blessure: ‘n nekschot.
Alleen amateurs mochten deelnemen. ‘Amateur’: dat is Noord-Koreaans voor Mongool.
En meedoen kostte € 2.195 per persoon. Of zoals ze in Pyongyang zeggen: ons BNP.

______________________________________

Blog 1539 – April 6, 2025
STARS & STRIPES IN ROTTERDAM

“Don’t mention politics!” The Program Director of the cruise ship, moored at Rotterdam center, was firm. The man, organizing excursions for the Americans on board this sailing ‘Dunkin’ Donuts’, looked sternly at the city guides. I had a group for a city walk and took my chances. 7 minutes later, we started.

ME: Welcome to Rotterdam! Glad to have you, and if you’re Trans, no worries, you can get political asylum.
SHIPGUEST 1: I thought we were not gonna talk politics?
ME: You’re so right! I meant biological asylum. During our walk, ask me anything. We have freedom of speech over here. You may recall that?
SHIPGUEST 2: Hold on! We are from the land of the free.
ME: Yeah, free to pay $400 to get your teeth cleaned. And before we proceed, watch out for the cyclists.
SHIPGUEST 3: Tell me, who has a right of way here?
ME: Cyclists who pay 48% tax and prostitutes.
SHIPGUEST 1: Do prostitutes pay tax?
ME: Sure! How do you think we finance our membership in NATO?
SHIPGUEST 2: You guys soon gotta defend yourself. Ever helped the USA?
ME: We Dutch sold you 400,000 Africans. Including Obama. Anyway, the Rotterdam harbor is the largest non-Asian of the world.
SHIPGUEST 3: Bigger than New York?
ME: The New York harbor is Chinese by now. Meanwhile, our impressive port is #1 import spot for cocaine in Europe. And guess what: without imposed tariffs!

After that jokery, my guests refrained from questions, and did not request a bathroom break every 19 minutes. (Were they still alive?) After 2 hours, having returned, they all smiled, even during the last 91 minutes, I spoke German.
ME: Thanks guys! And once more, great that you liberated us. My mother respectfully told about GI’s handing out cigarettes, chocolate and STD’s.
PROGRAM DIRECTOR: Michel, don’t mention cigarettes! We focus on health!

______________________________________

Blog 1538 – 5 april 2025
SCENE 87 – ADVIES & CAFE LATTE

Interieur typische barista bar. Zacht lounch muziekje. Tafels met Gen Z’s en Millenials achter te dunne laptops, voorspelbare consumpties naast hen.
De camera draait naar een drietal aan een lange tafel.
Links: een veertiger in pak (MAN), een half leeg glas wijn voor zich, kijkt onblij. Dan een aardige jongeman (MIDD) in een te dure hoody, turend naar zijn minischerm; rechts van hem een leeftijdsgenoot (RCHTS), beter gekleed, al zegt dat niet veel, ook gekit aan zijn scherm.

MAN: [ Kijkt stiekem op het scherm van MIDD. ] Je voorraad is te hoog.
MIDD: Eh… pardon?
MAN: Je doet je boekhouding. En die rammelt. Voorraad belachelijk. Transportkosten frugaal. Ik zeg het maar… [ Kijkt om zich heen.]
MIDD: [ Verward. ] Ja, ja, ik ben freelancer, doe mijn boekhouding. Lijkt me een privé ding. Ik kijk ook niet mee met u naar Pornhub.
MAN: Haha! De ‘Verdedigings-Modus’. Héél bekend. Ik ben bedrijfsconsultant. Dagelijks, zo niet elk uur, red ik fijne ondernemers als jij van fiscale ijsbergen. Maar als je niet wilt, prima, geen probleem, have a nice day. Die glasverzekering moet je ook stoppen.
MIDD: Ja, sorry, dit gaat wel ver. U doet ook in relatieadvies? Kan ik de yoga van mijn vriendin ook aftrekken?
MAN: Tuurlijk! Heel goed! Je gaat het begrijpen. Eén keer mee gaan en het is ‘Entertaining Clients’. Hoe oud is die laptop?
MIDD: Eh… twee jaar?
MAN: Afgeschreven! Weg ermee! Ooit in Dubai geweest?
MIDD: …Ja, vorig jaar. Maar ik heb hoogtevrees. Eén middag tegen die wolkenkrabbers opkijken, en ik hing een dag boven een gouden toilet.
MAN: Dat was dus een bedrijfstrip. Wie zit daar voor de lol? [ Staat op. ] Ik ga even naar de ‘Heren,’ al heet dat hier ‘Neutralissimo’. [ EXIT. Een moment stilte. Dan zegt de man RCHTS tegen MIDD. ]
RCHTS: Ik zou het doen. Die gast is goud. De beste tips!
MIDD: [ Verbaasd. ] Jij kent hem?
RCHTS: Net als jij. Ik zit hier. Hij dringt tips op, kost je € 100, je bespaart er 1.000! [ Kijkt opzij. ] Daar komt hij…
MAN: En?
MIDD: Ja, eh… ik ga ervoor. Ik sta open voor tips. Hoe doen we het?
MAN: Ik stuur je nu een Tikkie voor €100, en je bespaart vóór het figuurtje in je koffie koud is € 10.000.
MIDD: Nou… oké. [ MAN is al bezig op zijn mobiel. MIDD kijkt naar RCHTS, die bemoedigend knikt. MIDD scant met zijn mobiel die van MAN. De betaling is rond. ]
MAN: Dus: voorraad uitbesteden, en 15% omlaag. Verzekeringen 45% minder. Per jaar € 1.950 kledingkosten opvoeren. € 714 aan drankkosten van privé naar zaak. [ Een aantrekkelijke jongedame (JONG) verschijnt achter MIDD. ]
JONG: Hoi, schat, gaan we?
MIDD: Ja, ja, even saven. [ Klapt laptop dicht, en zegt tegen MAN: ] Nou geweldig bedankt! [ Staat op en zegt tegen RCHTS. ] Jij ook. [ MIDD en EXIT. Seconden stilte. Dan zegt RCHTS tegen MAN: ]
RCHTS: Zo, dat was weer €100 in 10 minuten.
MAN: [ Met brede glimlach. ] Gouden formule toch? [ Een jonge vrouw (VRW) komt tussen beiden zitten, klapt haar laptop omhoog en begint te typen. ]
MAN: O, o…!
VRW: Pardon?
MAN: Sorry, ik zie je boekhouding, en je voorraad is vééls te hoog…
[ VRW kijkt verward om zich heen, ook naar RCHTS, die meelevend knikt, alsof hij zeggen wil: ‘Volgens mij heeft die man een punt’. ]

______________________________________

Blog 1537 – April 4, 2025
POLISH BEAUTY IN THE EYE OF THE BEHOLDER

In a train compartment, I happened to sit next to three women who spoke Polish. I don’t speak Polish at all. Well, I know the word “Blagodarya,” but that’s Bulgarian.
They were exchanging tips on cleaning apartments. Proven tips, but anecdotal; efficient, yet melancholic. One repeatedly dropped the word “Putin.”
It made perfect sense. When you’re the Chief Kremlin Cleaner Of The Glorious Russian State, Including 21% Of Ukraine, you can afford LV bags, as they were carrying.
I suspected, however, that there was some side hustle. One kept jokingly mentioning the name Samuel. It was obvious: after polishing the 4,692 Kremlin doorknobs, the trio sneaked off to do a good cleaning at the Saint Petersburg Jewish Society for Sports Avoidance. By keeping plinths super kosher, the ladies earned their diamond-rimmed Rolexes.
“House cleaning: such a noble profession,” I typed into Google Translate, not wanting to leave them without a heartfelt compliment.
I have complete faith in Google Translate. It came up with a sentence of just 132 words, 37 of which were “Samuel” and 11 “Putin.” It also contained the word “Holocaust.” I assumed it referred to the period after which a lot of cleaning had to be done.
During a brief lull in their conversation, I showed the text on my mobile screen. The smiles disappeared, the left corners of their mouths drooped. The Hygienic Trio began to nod to each other. A photo of this ritual Google Translate explained to me as: the manual for Monopoly.
A small package came out of one of the LV bags and was placed on my lap. The train pulled into Vladivostok, which I didn’t remember was a stop between Amsterdam Lelylaan and Central Station. Suddenly, the Polish Mistresses of Polish had disappeared.

I took the package home and opened it 11 days later (my favorite prime number). Inside was a bottle of Cold War Toilet Cleaner, which I began using. And I think of the three every time I put the toilet seat down and a voice whispers, “Blagodarya.”

______________________________________

Blog 1536 – 1 april 2025
SCÉNE 86 – TOILET TALK

Buitenopname Tweede Kamer. We horen soft Lounche-muziek, het soort dat je eigenlijk verwacht in die ‘Tunnel met Fel Licht aan het Einde’.
Binnenopname: totaal gender-neutraal toilet, perfecte balans koel-roze en warm-musk. Een vrouw kucht. De camera richt zich op twee wc-deurtjes. Informeerde vroeger een mechaniekje boven de deurklink: ‘Bezet’, nu staat er: ‘OMG! So sorry! Ik ben nog ff bezig. Alle respect, maar ik en mijn darmen zijn gewoon niet in sinc’. Dan, vanachter één deurtje klinkt het:

POLITICUS: Zeg het maar: Die journalisten…
POLITICA: [ Die vrouw, vanachter het andere deurtje. ] Joh, ik zit m’n LinkedIn profiel bij te werken.
POLITICUS: Respect. Ik zeg je: ik zit hier enkel tot de persmuskieten in de gangen zijn koudgesteld.
POLITICA: Krijgen jullie daar geen training voor? Wij hadden zo’n workshop: ‘Verbale Nekklemmen voor Haagse Media-ratten’.
POLITICUS: Hadden wij ook. Als zo’n AD-stagiair ‘n microfoon in je kruis duwt en vraagt: ‘De oppositie zette u flink klem. Wat nu?’ Dan kom je terug met: ‘Ach, Oppositie is als een wielklem. Dan stap je gewoon in je tweede Porsche!’
POLITICA: [ Na twee seconden stilte. ] Het is nog rumoerig op de gang. Voorlopig zitten we hier een half uur.
POLITICUS: Da’s pak-’m-beet 8 RTL-reclames. Dan heeft ‘t pleb weggeklikt. Waar schuil jij voor trouwens?
POLITICA: Die Lintjes-affaire. We waren tegen een chapeau voor een stel dat minderjarige bootvluchtelingen uit Soedan opving in een sweatshop in het Westland. Die kids 70 uur per week lekker bezig, en dan zeiken dat overuren niet betaald worden.
POLITICUS: Ik zeg je: ‘Woke is de nieuwe SS’.
POLITICA: Daarom wil ons JongVolk ook geen baan bij Defensie! Eindigen ze ook in de Goelag.
POLITICUS: Lintjes zijn de Toeslagen-compansatie! ‘Serieus? U moest € 30.000 terugbetalen? Hier is een lintje voor 30 jaar onbezoldigd invalide duiven opvangen!’
[ De deur van de toiletruimte gaat open. MAN 1 en 2, met een camera en geluidsapparatuur hollen binnen, pletten hun spullen op de grond. Ze zien twee bezette deurtjes naast elkaar, kiezen ogenblikkelijk voor de deuren rechts en links ervan. POLITICUS en POLITICA houden zich muisstil. We horen vanachter het deurtje uiterst links: ]
MAN 1: Eerst vier uur wachten tot het debat klaar is, werk je toch vijf Baco’s uit je zakflacon weg, en dan willen die volksmenners hun bek niet opendoen!
MAN 2: [ Vanachter zijn deurtje uiterst rechts. ] Gast, wij zijn AD.whatever. Die bobo’s staat al uren op Tiktok, Instagram, Tinder, weet ik veel. Wij zijn er voor de subsidie aan de serieuze media.
MAN 1: Dus ik staat te filmen voor de demografische illusie?
[ Discreet gaat het deurtje van POLITICA open. Stiletto’s in de hand, sluipt ze zachtjes naar de uitgang. POLITICUS verschijnt en slipt ook op kousenvoeten richting EXIT.]
MAN 1: [ We horen water spoelen. ] Wie daar? Een verklaring of je krijgt ‘n jerrycan benzine tegen je gevel! [ Hij stormt uit zijn hokje, broek rond de enkels, grijpt zijn camera. ] Stilstaan, crapule! Ik moet ook verdienen! M’n ex in d’r caravan krijgt €4.000 per maand volgens ‘t gerecht!
MAN 2: [ Valt voorover uit zijn toilet. ] Dat gebruikt mijn ex al aan coke!
[POLITICUS is al EXIT. POLITICA, in de deuropening, draait zich langzaam om. MAN 1 en 2 staan sprakeloos. Twee seconden stilte.]
POLITICA: [ Met furieuze blik…] ‘t Volk dienen… Utopie? Passie? Droom? Ik zie u, journalistiek partizanen, nog eenmaal, de avond van de laatste verkiezing.
MAN 1: [ Kijkt in het toilet dat POLITICA zojuist verliet. ] Prachtig gezegd, maar is dat uw slipje?

______________________________________

Blog 1535 – 31 maart 2025
EEN WALGELIJKE EERSTE APRIL

Ik moet zeggen: fantastische 1 april-grappen dit jaar! Zoals een bitterbal-pizza. De wijn-tip erbij was Listerine. Hier onze Top 5 Walgelijke 1 April Scherts Nouveautés:

5. Condoom ‘Ik was in de buurt!’: dit condoom voor gays met ingebouwde chip checkt hoe het staat met de prostaat van je maat ‘onderop’. Klaargekomen + kanker voorkomen!
4. Tweede Kamer 10 Dagen Reces: Schoof’s oogwallen worden leeggezogen, Faber laat alles liften boven haar enkels, en Wilders zijn oogleden weer omlaag trekken. Logisch: wie wil twee keer zoveel zien in de Kamer?
3. Voice Of Holland Xtreme: intensief begeleide rappers over soa’s en crashes met Lamborghinis; Pedo-duo’s die hilarische anekdotes uitwisselen; en 90-jarigen die het complete Wilhelmus fluiten vóór hun euthenasie inzet.
2. Defensie Bonus: Teken bij & Krijg Krimvakantie Cadeau. Selfie-sessie met Zelenski (kledingadvies: géén pak), souvenirjagen in ontplofte Russische tank (kledingadvies: gasmaker), en Kaviaar-tasting (Welke steur wil niet bij de NAVO?).
1. Ramadan Passé. De Nederlandse Snackbar Bond (NSB) biedt een complimentsnack aan na de mooie maand van vasten en religiositeit: een frikadel uit 89% kippenvet, 60% Red Bull en 71% munt. Ja, munt! Gezondheid voorop!

______________________________________

Blog 1534 – March 29, 2025
BREVITY IS THE SOUL OF LOVE

Married life is an accumulation of the art of clarity in a single sweet word.
Here are transcripts of three recent conversations between myself and the love of my life.

Hey…
What?
Listen.
“Shoot.”
Serious!!
Sure…
Jesus!
Finished?
Yeah…

Hello…?
No.
Sorry?
…Speak.
Actually…
…you…
Pardon?
…want…?
No!
Fine…
OK…

Tomorrow…
Excluded.
Because?
Because!
So…
…nope.
…G’night.

______________________________________

Blog 1533 – 28 maart 2025
‘N HELD IN AMSTERDAM

Het vandaag van een doorsnee Britse toerist in onze hoofdstad: Heineken-ontbijtje tot een respectabel promillage; naar een zelfstandige in lingerie in het Red Light District (Ik noem dat overigens: Ankle Deep Trash District); en dan brengt hij een gast naar de grond, die net vijf omstanders met messen heeft verwond.
De onverlaat raakte zelf ook besneden. Dat sneetje in z’n pink scheelt ‘m waarschijnlijk 50 uur van zijn taakstraf.
‘t Was een beginner: op zijn mes zat nog het HEMA-prijsstickertje.
De Brit wist messenman professioneel onder controle te houden. De schurk bleef ademen tot de politie verscheen. Hij riep: ‘I can breath! I can breath!’ (Geeft niks als je die niet begrijpt.)
De aankomst van onze onderbetaalde wetshandhavers duurde even: je moet in Amsterdam je fiets goed afgesloten neerzetten. Anders klopt een hoofdstedeling op je schouder met: ‘Heb je die fiets nog nodig? Ik vang d’r 5 euro voor. Ken ik slapen bij ‘t Leger des Heils’. Beste lezers, zeg niets slecht van het Leger des Heils. Ze willen cash voor een matras van 7 cm dik.

Weet je wat mijn probleem is? Ik tour geregeld met Amerikanen door F***ing Beautiful Amsterdam. Zeg ze dat veilig is. Nu moet ik dat nuanceren: ‘Klein messendingetje onlangs. Twee 60+ van jullie landgenoten in het ziekenhuis. Maar dan: waren het Republikeinen?’ De Amerikanen zouden antwoorden: “A bloody mayhem by a lunatic? Sounds like an average Monday morning at a US high school.”

Terug naar die Brit. Burgemeester Halsema ontmoette hem. (Ik vind haar nog steeds de seksiest burgermoeder die we ooit hadden, maar naar mij luistert hier in Rotterdam Noord niet eens onze straatdakloze.) Hij kreeg een medaille, met de voetnoot: ‘Does not give discounts anywhere’.
Volgens de politie beheerste hij martial art technieken. Ik weet daar alles van. Jarenlang beoefende ik Taiji. Een serieuze gevechtssport! Ik verdedig me probleemloos tegen welke medelander ook. Eén ding: die gast moet wél aanvallen in slow motion.

______________________________________

Blog 1532 – 27 maart 2025
VRIENDSCHAP – LAST

Ze zeggen: je moet je niet met je vrienden vergelijken. Bijvoorbeeld zo een met ‘n geweldige baan; horloge duurder dan jouw auto; partner ‘t kwadraat van Kim Kardashian; kinderen die… stil zijn. En dan krijgt hij kanker. Je denkt: ‘Wat vreselijk’. Én je denkt: ‘Gerechtigheid!’ Wie al zijn vrienden zich miserabel doet voelen, moet gestraft door de hand van God. Hemels vuur daalt neer op die klootzak.

Wat is de ultieme vriendschap? Die van: ‘Ik wil altijd met je samen zijn’? Huwelijk? Vandaag de dag, wil je van iemand af? Ga trouwen! 50% kans je bent er binnen 7 jaar vanaf. Maar pas op! Kies een kandidaat waarvan je héél zeker bent dat die op de trappen van de rechtbank NIET zegt: ‘We kunnen gewoon vrienden blijven?’ Dan denk je: ‘Kan het Hemels Vuur mij NU treffen?’

Nog een vraag: wie uit de hele wereldgeschiedenis wil je als vriend? ‘Mahatma Gandhi!’ Ben je gek geworden? Anorexia, en volgens mij stonk hij ook. ‘Hé, Mahatma, zin in een filmpje? Gladiator II?’ – ‘Nee, ik begin net met 86 uur mediteren.’ Gezellig…
Mijn keuze? Groucho Marx. Sprankelijke humor, belezenheid, muzikaliteit. Ik was niet weg van zijn toupets, maar dat is een detail.
Runner up: Ernest Hemingway. Groot man, maar als vriend? Komt er een boek van hem uit, en iedereen zegt: ‘Die sukkel op pagina 213 met watervrees die in een leeg zwembad verdrinkt, is toch op jou geïnspireerd?’ Welkom in de analen van de literatuur.
Hemingway was geweldig, maar ongeschikt als makker. Hij overleefde artillerievuur, jaagde op elanden, ving zwaardvissen, had meerdere auto- en vliegtuigongelukken, Nobel- en Pulitzerprijs… Als je ‘m als vriend ontmoet en hij vraagt wat jij de laatste maand beleefd hebt, zeg je dan: ‘Eh, ik? Ik had een pedicure’.

______________________________________

Blog 1531 – 26 maart 2025
VRIENDSCHAP II

Waarom lijkt het dat je vrienden meer vrienden hebben dan jezelf? Ik was in Barcelona dit weekend met 15 vrienden. Ik gaf een feestje, er kwamen 200 vrienden. Als je je daar aan ergert, kies deze eenvoudige oplossing: word vrienden met a-sociale types.
Vriendschap is er juist omdat mensen bang zijn alleen te zijn. ‘Maar met wie kan ik dan nog praten?’ Wat is het probleem? Hou gewoon je kop. Alles wat in de wereld misgaat, komt omdat mensen een mening hebben. De grootste blijdschap is blij zijn met je eigen mening. Omdat die van jou is.
75.000 jaar geleden werd taal uitgevonden. En wat hebben we sindsdien? De grootste plagen van de mensheid: wereldoorlogen… grammatica… en sociale media.
Het vreselijke van social media, is dat social. Waarom bedacht iemand het volgende: ‘We nemen de tv, die maken we draadloos, op zakformaat. En dan voegen we toe dat domme mensen onmiddellijk hun domme meningen kunnen geven’.
93% van alles op sociale media is a-sociaal. Dat getal heb ik net bedacht. Dan klinkt het overtuigend.
Mannen, bijvoorbeeld, hebben vriendschappen niet om elkaars mening te horen. Ze gaan samen naar een bar om één enkele reden: in je eentje drinken is zielig. ’Zie je die man daar alleen? Die heeft géén vrienden…’ Nee. Klopt. Nobelprijs voor die gast.
Mannen gaan met z’n tweeën vissen. Zes uur samen in stilte naar een dobber kijken. Kom je thuis, vraagt je vriendin: ‘En, hoe gaat het met Rob?’ En jij zegt: ‘Geen idee’. Ze vraagt waar mannen het dan over hebben. Jij antwoordt: ‘Hetzelfde als vrouwen, maar dan zonder woorden’.

Voor mij is een vriend iemand voor wie je écht wat betekent. En voor veel mensen die ik ken, beteken ik niets. Helemaal niets. Hoe weet je dat je niets betekent? Voorbeeld: je beste vriend wordt vader. Hij zegt dat hij het kind heeft genoemd naar zijn beste vriend. Jij zegt: ‘Wat aardig!’ En hij antwoordt: ‘Ja, vond Karel ook’.

______________________________________

Blog 1530 – 25 maart 2025
VRIENDSCHAP

Ik wil het hebben over vriendschap. Mensen willen vrienden hebben, want dan zit iemand naast je aan je sterfbed. Serieus? Wie wil een vriend aan zijn sterfbed? Die zit op zijn smartphone te kijken: ‘He, hier! Leuk filmpje!’… Mag ik me nog eens inschenken?… Mijn laatste trein gaat on tien uur.’
Vroeger zat aan je sterfbed je familie. Maar mensen worden tegenwoordig zo oud. Lig je daar met je zoon naast je, van 78. ‘Hoe is het met je, jongen?’ Hij kijkt je aan en vraagt: ‘Wie bent u?’

De beste vriendschappen zijn uit je kindertijd. Kindertijdvriendjes doen ook niets verkeerd. Je lagere school vriendje leent niet je auto niet en brengt ’m terug met een kras. ‘Die kras? Die zat er al. Ja, zeker weten.’
Hij helpt je niet verhuizen en laat je tv vallen. Hij geeft je vriendin geen soa.
Kindervriendjes kunnen je wel ineens laten zitten. ‘Sorry, we zijn geen vriendjes meer.’ – ‘Waarom niet?’ – ‘Nou, zo maar.’
En dat accepteer je. En je moeder vraagt waarom je geen vriendjes meer bent. Je zegt: ‘Dat begrijp je niet’. En ze zegt: ‘Hoezo niet?’ En jij zegt: ‘Jij bent oud’.

Er is veel bekend over vriendschap. Bijvoorbeeld: Er moet contact zijn anders gaat vriendschap verloren. Socrates zei dat tegen zijn leerlingen. Hij was ook een pedofiel.
Nee, nee, nee, hij was een goed mens. Socrates zei ook: Je wordt een goed mens door goed te zijn voor je vrienden. Vrienden zijn niet altijd goed voor je. Ze willen je altijd laten zien wat nieuw is. ‘Kijk, dit is mijn nieuwe auto. De nieuwe bank. Het graf van mijn dochtertje.’ – ‘Oké, heb je nog meer foto’s?’

Vriendschappen kunnen stoppen. Sommige vrienden verhuizen ver weg. Sommigen gaan dood. Maar 80% van je vrienden van zeg 10 jaar geleden zie je nog. Waarvan je hoogstens… 10% écht wil zien. Levend.
Dus 70% is de probleemgroep. Die blijven leven. Tegen jouw wil.
Die komen naar je toe en zeggen: ‘He, ik heb een idee en ben benieuwd naar jouw mening.’ En jij zegt: ‘Ja, je moet verhuizen. Gewoon doen’.
En dan verhuizen ze… naar jouw wijk.
En je zegt: ‘Moet je niet doen! Er zijn hier veel inbraken.’ – ‘O, echt? Daar had je het vroeger nooit over?’ – ‘Nee, dat is… gisteravond gestart.’
Ik had zo’n vriend, die kwam om de hoek wonen. Er werd bij hem ingebroken. Alles weg, alles, de boel kort en klein geslagen. Kat vergiftigd. Echt vreselijk! Vreselijk. Ja, ik heb het gedaan.

______________________________________

Blog 1529 – 24 maart 2025
K3, FOR OLD GIRLS SAKE

De originele K3 gaat weer optreden! Wat is anders sinds hun afscheid in 2009? Onze Top 10: K3 2025, Wat Is Anders?

10. Het concert wordt ondertiteld. Voor K3 zelf. Die hebben alle liedjes vergeten.
9. Op het parkeerterrein zijn de meeste plekken voor invaliden en rollators.
8. Wat K3 verdient met het concert is voor hun pensioen. Dat begon 2010.
7. Er is een nieuwe groep fans: Roemeense vrachtwagenchauffeurs.
6. Vroeger kocht je K3-dekbedovertrekken. Dit keer steunkousen.
5. En er is een K3-Extacy pil. Daarvan krijg je enorme zin in Bingo.
4. In de zaal is extra airco voor vrouwelijke fans in de overgang.
3. Ze zingen hun allereerste hit: de Vijfde van Beethoven.
2. Hoofdsponser van de come-back is Paracetamol.
1. Dit keer staat die ‘K’ voor ‘Kunstgebit’.

______________________________________

Blog 1528 – 23 maart 2025
METROLEED ONDERWEG NAAR CENTRAAL

OMROEPSTEM: Volgende halte: Europaplein.
VROUW 1: Dus al 30 jaar ging ze elke week naar de zonnebank.
VROUW 2: En nou?
VROUW 1: Ziet er uit als 78. En ze is 58!
VROUW 2: Weet je dat zeker?
VROUW 1: Ik ken een vrouw, 58, die rookt al 40 jaar ziet er ook zo uit.
VROUW 2: Maar niet zo bruin?
VROUW 1: Nee, maar dan d’r rimpels! Laatst was ze ‘n eyeliner kwijt. Zat ergens in d’r voorhoofd.
VROUW 2: Daar is toch Botox tegen?
VROUW 1: Botox gaf ze alleen aan d’r hond. Zo’n Franse Buldog. Die had zoveel plooien in z’n kop, die moest ze intraveneus voeden.
VROUW 2: Is dat iets van Chappi?

OMROEPSTEM: Volgende halte: De Pijp.
VROUW 2: Ik ga één keer per maand naar de zonnebank. Om ‘t bij te houden.
VROUW 1: Wat bijhouden? Costa Del Sol kleurtje? Je opa gaat naar Spanje! Lig een week op het strand van Benidorm, kom je thuis met een soa die je in Zandvoort krijgt voor de helft van de prijs.
VROUW 2: Het gaat niet om het geld.
VROUW 1: Dat zeg ik elke week op de PC Hooft! En dan dat arrogante antwoord: ‘Tuurlijk, mevrouw, maar deze Gucci tas blijft tóch €4.950’.
VROUW 2: Terug naar je zonnebank-vriendin. Afgezien van rimpels tot over haar clito, verder alles oké?
VROUW 1: Zou je willen! Ze heb huidkanker! Maxima een half jaar! Nu klaagt ze die zonnebankzaak aan: hun handdoeken hadden de verkeerde wasverzachter.
VROUW 2: Serieus? Als ik nog een half jaar heb, dan swipe ik op Tinder alles meer naar rechts.

OMROEPSTEM: Volgende halte: Vijzelstraat.
VROUW 1: En die Botox in d’r lippen, dat was Omaha Beach.
VROUW 2: Horizontaal foute schaamlippen?
VROUW 1: Bijna. Als die haar mond opendoet…
VROUW 2: …dan heb ik ook injecties nodig.

OMROEPSTEM: Volgende halte: Rokin.
VROUW 1: Dus zegt ze wat, dan gaat hoogstens de helft van d’r mond open. De rest ligt op apegapen. Klinisch dood.
VROUW 2: Klinkt als de biografie van de familie Hazes.
VROUW 1: ‘n Facelift zal ook niet helpen. Elke dokter kan d’r gezicht liften, maar waar laat hij ‘t zakken?
VROUW 2: Zal je zeggen: UV-stralen, dat is cosmetisch Hiroshima.
VROUW 1: En wie wil op een Japanse lijken? Bedoel: jij wilt toch ook kinderen?

OMROEPSTEM: Volgende halte: Centraal Station. [Iedereen komt in beweging.]
VROUW 1: Dus zie je donderdag bij de zonnebank?
VROUW 2: Wat dach je?

______________________________________

Blog 1527 – 21 maart 2025
KERNAFVAL? KOM MAAR OP!

Geachte Overheid, hoi,

Ik lees in de sosjiale media: jullie zitten met kernafval omhoog, in je maag, ‘t leg op je bord. Kan ik inkomen! Het is rommel en wat moet je ermee? Dacht ik ook van de urn van mijn moeder. Een secreet, maar daar gaat het niet over.
Ik ben dus Joop. Nederlander sinds toen Nederland nog met ‘sch’ geschreven werd. Een smetteloos vaderlander. Ik was destijds te jong om NSB te stemmen.
En ik maak geen verschil in die buitenlanders hier. Tijden zijn anders, maar kwa keper dezelfde. Vroeger ging je dochter dansen, was je bang dat ze zwanger thuiskwam. Nou gaat ze stappen, komt ze besneden thuis.

Dat kernafval ligt op magazijn in Borsele. Dat gat klaagt niet! ‘t Zet je op de kaart! Zonder die blikken daar denkt heel Holland toch: ‘Borsele? Is dat een achterbuurt van Antwerpen?’
Die dozen moeten je 100.000 jaar bewaken! Een bewaker werkt 37,5 uur per week, waarvan 49,5 op zijn mobiel. Hoe is dat tegen die tijd? Misschien zijn we dan terug bij de Oermensen. Ik bedoel, de gletsjers smelten harder dan je ken skiën, en dan praten we toch Duits.

Waar het om gaat: mijn achtertuin. Ideaal voor kernsmurrie! Wel aan de linkerkant: van rechts komt de zon, wil je niet missen bij de barbiekjuw. De buurman klaagt altijd over de rook, dan roep ik: ‘Die vrouw van jouw ziet er stukken beter uit in een rookgordijn’. Vindt hij niet leuk. Prostaatkanker heeft die. Niet goed voor je humor.
Dus hier is de deal: 60 vaten in me tuin. Ik factureer per maand. Net als de belasting: ‘U had in 2014 al moeten betalen’. (Geintje!)
Ik doe het voor het vaderland. Net als toen Joden helpen onderduiken. Er zitten hier nog steeds 7. Ik laat ze gaan als ze de huur betalen.
Kernafval in je tuin scheelt mij elke week naar de zonnebank, de wijkratten lopen een blokje om, en mijn ongewenstgeboren kroost komt niet meer langs.

In afwachting van uw antwoord schenk ik me ik,
@Joopmijnglasisaltijdhalfleeg

______________________________________

Blog 1526 – 20 maart 2025
RECEPTIE REDDINGSBOEI-TIPS

Wie stond niet op een receptie met de gedachte: ‘Eh… wat nu?’ Hier onze 5 Receptie Reddingsboei-alternatieven:

1. Je staat bij de bar voor je derde wijn. Iemand zegt: ‘Da’s al je derde?’ Kies voor:
a. ‘Ik heb het nodig. De emotie van jou zien na een jaar. Het werd me teveel.’
b. ‘Zó! Je bent vooruitgegaan sinds vorig jaar! Je kunt tot 3 tellen!’

2. De directeur houdt een speech, vraagt jou om je mening. Zeg:
a. ‘Perfect! Geen woord te lang, geen letter te kort.’
b. ‘Je medewerkers die zo hard klapten, hebben die morgen een beoordelingsgesprek?

3. Een man wil weten waarom je zo perfect gekleed bent. Repliceer:
a. ‘Kleding is respect tonen voor wie je ontmoet. Maar wees gerust, ik maak uitzonderingen.’
b. ‘Zo ben ik. Van jou, bijvoorbeeld, weet iedereen: ‘Zo ziet hij eruit na een dag op de bank met een zak chips.’

4. Een vrouw ratelt minutenlang door over hoe goed ze bezig is.
a. ‘Geweldig, maar excuseer me even. Ik ga me ophangen in het toilet.’
b. ‘Als je dit je huisarts vertelt, zegt hij dan: ‘Mevrouw, dat is de overgang’?

5. Iemand staat voor je met z’n rug naar je toe, draait ineens om met: ‘O, sorry!’ Wat zeg je?
a. ‘Geeft niks, van achter ben je ook prachtig.’
b. ‘Geen probleem! Ik kwam van ‘t buffet en kon nergens mijn handen afvegen.’

______________________________________

Blog 1525 – 19 maart 2025
MAROKKAANSE KNIPBEURT

­
Hele straat afgezet, brandweerwagens, ambulance. Een ladder met een brancard gaat naar een eerste verdieping.
‘Da’s voor Wim, van dat café daaronder,’ zegt mijn kapper Ahmed. We staan in de deuropening van zijn zaak te kijken. Een klant met een laken om in de stoel mag rustig wachten. Ahmed is goedkoop, en als je vraagt waarom, dan zegt hij: ‘Ik ben ook niet klantvriendelijk’. Is die wel trouwens.
De brancard bereikt het raam en dat is niet breed.
‘Ik ken Wim,’ zeg ik, ‘die is zo zwaar. Als je ‘t mij vraagt, gaat die in twee delen door dat raam’.
5 minuten later is het spektakel voorbij. De klant krijgt z’n knipbeurt. Ik wacht en pak uit mijn tas mijn lunch, een simit. Net als ik mijn mond vol heb, zegt Ahmed: ‘Het is Ramadan en dan gaat ie hier gewoon zitten eten!’
‘Oh, sorry,’ haast ik me verontschuldigend. ‘Ik dacht al: ‘Waarom heeft Ahmed eens géén baklava in z’n snor?’ Ik doe ‘t al weg en om het goed te maken, zal ik niks eten na zonsondergang.’ Het knippen gaat verder.
‘Die Wim die rookt als een ketting’ zegt de klant. ‘Hij heeft vast iets aan zijn longen.’ Ik vul aan: ‘Joh, ik had een oom, die rookte zóveel, toen die dood ging, hoefden ze alleen de buitenkant te cremeren’.
Bij Ahmed, als het dan doodstil blijft, dan weet je: die grap is keigoed. Vanochtend had ik ‘m geschreven, en als comedian wil je ‘materiaal testen’. Deze is een blijvertje!

Dan ben ik aan de beurt. Van mij krijgt geen enkele kapper een hernia. Meestal loopt Ahmed met zijn schaar om me heen en maakt knipgeluiden. Maar ik wist, hij had zware weken achter de rug. Een operatie, een overlijden.
Hij veegt met zijn voeten wat haar voor zich opzij, zakt in een stoel waarvan de zitting meer naar schuimrubber dan naar textiel kleurt, en zegt: ‘Ik doe het even zo’. Hij zet een cassettebandje op. Het is stil en ik kijk via de spiegel naar hem. Hij staart voor zich uit. En dan klinkt: ‘Knip, knip…. knip-knip-knip…. knip-knip.’

______________________________________

Blog 1524 – 18 maart 2025
ROKEN? OVER M’N LIJK!

Je weet toch dat ik nooit gerookt heb? Ik was 13. Mijn vrienden hielden een ‘saffie’ voor mijn neus. Ik riep: ‘Jongens, nicotine? Dat bederft de smaak van de wodka!’
Alcohol was gezelligheid. Oké, je kotste in de tuin van de buren, fietste overstekende huisdieren dood, zondag ‘s morgens in de kerk zei je: ‘Meneer pastoor, ken het íets zachter?’ Maar je rookte niet!
Een maat van me pafte zware shag. Zijn rechter wijs- en middelvinger waren keigeel. Ik dacht altijd dat hij ‘n Chinese vriendin had.
Nog een reden voor mijn No-No: mijn grootvader stierf aan longkanker. Hij hoorde dat hij opa werd van mij, begon te kettingroken. Binnen negen maanden was het over.
Ik lees dat vapen afneemt door het verdwijnen van smaakjes. Vooral worden gemist: ‘Marokko High Mountains’, ‘Tatjana Tongue Taste’ en ‘Kabul Pussy’. Het is afzien voor de jeugd.
Het meeste van die rommel kwam illegaal uit Duitsland. Je krijgt nog steeds kanker, maar wél ‘Klinisch geprüft’.
Vapers klaagden soms over keelpijn. Gelijk verscheen het vape-smaakje ‘Smoky Strepsil’.
Een gast kon door longschade niet eens meer ‘n trap oplopen. Kreeg die €15.000 voor een traplift. Hij blij! Hij woont in een caravan.

Hier in huis rookt niemand. Wat is ons genotsmiddel? Broccoli. Je begrijpt dat ik geen probleem heb met de aanstaande scheiding.
Allemaal grapjes, vrienden! Broccoli is echt gezond! Je gaat er bijna van roken.
Gister stond me hier toch eten op tafel. Ik zei: ‘Jammer dat ik niet vape. Ik kan nou best een rookgordijn gebruiken’. Je begrijpt, de komende week schrijf ik blogs vanaf de bank, zonder uitzicht op Kabul Pussy.

______________________________________

Blog 1523 – 17 maart 2025
COMEDY POLONAISE

In Rotterdam ligt het cruiseschip de Aida. Die is zó vervuilend, zet hun keuken de afzuigkap aan, dan krijgen de flamingo’s in onze dierentuin een astma-aanval.
Kinderen met de minste astma leven in Finland. Die hebben weerstand! Dat komt door ‘speels wroeten in de grond’. Dan weet ik nog ‘n groep met zero astma: Oekraïense infanteristen.
Trouwens, president Zelensky kreeg net een aanbieding: Bij aanschaf 1000 Amerikaanse tanks, Maatpak cadeau.
Onze ALDI heeft ook een aanbieding: ‘snack-komkommers’. Klinkt als een bijnaam die je als man niet wil krijgen.
Een man die Nederland gaat missen: Rob de Nijs. Hij zei: ‘Ik laat me niet kisten door mijn ziekte’. Hij wordt overmorgen gecremeerd.
Vorige week constateerde een arts een ernstige ziekte bij een man terug uit een ‘Tropenland’: hoofdpijn, braken, diarree. Die was dus wezen stappen in Amsterdam.
Er zijn 2 panden gekraakt in Amsterdam. Door kleinkinderen van 60-er jaren krakers. Het familiemotto is: ‘Te Belazerd Om Huur Te Betalen’.
Het familiebedrijf Dirk van der Broek doet het goed. De oprichter zei: ‘Arme mensen willen lage prijzen, rijke mensen houden ervan’. Ja, hij hield van zijn prijzen!
Over rijk gesproken: maar 3% in Nederland bezit 10 miljoen of meer. Ik was laatst op de Miljonairsbeurs: een tranendal!
Wist je: in tranen zitten sporen van Alzheimers! Mijn vrouw hoorde dat ik kans op Alzheimers had. Gelijk tranen van geluk!
Er zijn medicijnen tegen, maar: ‘De bijwerkingen wegen niet op tegen de voordelen.’ Klinkt als mijn huwelijk.
Ik las over een echtpaar, 75 jaar getrouwd en nog steeds gelukkig. Hun succesformule: ‘75 jaar geen seks met een ander, en 50 jaar geen seks met elkaar’.

______________________________________

Blog 1522 – 16 maart 2025
AAN ELKE IKEA KOMT ‘N END

Zoals je weet, bestaat mijn huishouden uit drie personen. En wij hebben twee koelkasten en één vrieskast. Ik geef toe: dat is veel. Samen is ‘t een volume dat andere mensen verhuren als huisvesting voor 12 Bulgaren.
Eén koelkast is voor mijn zoon. Hij kookt voornamelijk Chinees. Dat ding ligt vol varkensmaag, varkenssnuiten en Oeigoerse snuiten.
De tweede beheert mijn vrouw. Zij kookt ‘verantwoord’. Niets dat daarin ligt, komt voor in een kookboek van ná 1824.
Ik kook niet, en als je mijn schrijverij gevolgd hebt, weet je wat in mijn vrieskast ligt: mijn vrouw in delen in landbouwplastic.
Maandag sloeg ‘Murphy’s Law’ toe. Je kent Murphy’s Law? ‘Als een koelkast het kán begeven, dan doet die dat, en nooit als die nét bijna leeg is.’
Mijn vrouw liep mijn studio binnen en vroeg:

­– Je weet dat de koelkast kapot is?
– Klopt, ja, maandag deed ik er een stuk kaas in. En vanmorgen hoorde ik panisch kloppen vanuit de binnenkant.
– Je zoon en ik hebben nagedacht: de vrieskast kan naar de bijkeuken, de koelkast van de bijkeuken naar de keuken.
– What was the middle one?
– Of de bijkeuken-koelkast naar de voorraadkast en vrieskast naar beneden.
– Is het goed als ik gewoon een cheque schrijf?
– Luister, die kapotte koelkast is niet te vervangen.
– Wie heb je dat gevraagd?
– Google…
– Die zit in de pocket van Trump. Dus er is beslist één die past, maar die komt uit Canada.
– Nee, serieus. Er zijn er géén meer van die maat.
– Onze keuken is toch Ikea van 30 jaar terug?
– Ja… dus?
– Zijn die Zweden zoveel gegroeid? Welk model werd hier destijds ingebouwd? ‘Køken Papua New Guinea’?
– Moet ik het vragen aan DeepSeek? Die adviseert: Laat alles vervangen door Chinese apparatuur.
– Komt wel met gratis bewakingscamera’s!
– Er is nog een optie.
– Die ken ik! Buiten de deur ontbijten; lunch skippen; diner uit de magnetron.
– Je loopt voor op je leven na de scheiding….
– Buiten de deur ontbijten is het hélemaal! Er is hier een zaak die croissants aanbiedt uit Parijs. Ik vond ze matig, ze kwamen met de TGV 2e klas!
– Hilarisch. Die optie is een nieuwe kopen en in keuken zetten. Waar de kapotte kast stond, wordt berging.
– Ik ga ervoor. Dat nieuwe ding heeft wel een vriesvak? Je weet, mijn verbruik aan ijsblokjes per dag is MAGA!
– Dat staat voor: Make Alcoholism Great Again?
– Zo geestig. Kun je me die rol even aangeven?
– Wat is dat?
– Landbouwplastic.

_______________________________________

Blog 1521 – 14 maart 2025
UNCLE SCHOOF NEEDS YOU!

Ons leger wil groeien naar 100.000 man/vrouw/iets/hullie. Maar voor de opleidingen zijn docenten niet aan te slepen. Tja, onderwijs is heftiger dan Noord-Koreaans vrijwilliger in Charkov. We luisteren mee bij de opleiding CO2-neutraal Infanterist. Een verse student steekt zijn vinger op.

– Sergeant, ik doe specialisatie scherpschutter. Kan ik straks thuiswerken?
– Denk even zelf na…
– Voor €1400 per maand?
– Luister, tijdens oorlog lopen jullie binnen op de overuren. [Kijkt naar de klas.] Jongens, ik wil het hebben over raketaanvallen.
– Sergeant, hoort dit bij de volgende toets?
– Nee, hoezo?
– Vergeet het dan maar. [De complete klas klapt hun laptop dicht en kijkt onder tafel op hun mobiel, oortjes worden ingedaan. Weer een vinger omhoog.]
– Sergeant, kan ik doorstromen naar de Cyber Academie van Defensie?
– Wat was je vooropleiding ook alweer?
– 1 jaar mavo, 2 jaar vmbo, 3 jaar jeugddetentie, 14 jaar Call of Duty.
– Klinkt goed. Ik kijk wat ik voor je kan doen.
– Sergeant, kunnen we Deens krijgen in plaats van Engels?
– Wat heb je daar aan?
– Als we Groenland binnenvallen! NAVO, hè? We zijn toch matties.
– Voorlopig komt het gevaar uit het oosten. [Oosters ogende leerling steekt een vinger op.]
– Dat is zó stereotyperend. U krijgt een Eén ster Review!
– Tuurlijk, een beetje oorlog is inclusief. Nou, allemaal naar pagina 37: ‘Verantwoorde snacks aan het front – Vitamine is je beste munitie’. [Alle vingers gaan omhoog.]
– Sergeant, sergeant, het lesuur is om! Tot na de voorjaarsvakantie!

_______________________________________

Blog 1520 – March 13, 2025
BODY LANGUAGE

Body language is not about body, it’s hands and arms. It helps you to be clear. Without it, image, at your butchers:
“Good morning, can I have two chicken breasts?”
“Certainly, here you are, two chicken wings.”
Ever seen an Italian talking with two hands in his pockets? He knows he’s not understood at all. You try to say this hands in pockets: “Hey neighbor, your car parked around the corner? It’s on fire, and your wife and kids… they’re still inside.”
Italians and their body language: it’s fascinating! They can tell you in words they like you, your family, wish you all the happiness in the world. While at the same time, with their hands, arms, shoulders, you should get shot through your knee cap.
Italians are great. Ever seen two blind Italians talk to each other? In school, they’re told to use their body. How does a blind respond to that? “Pardon me, teach, but I’ve never seen my body…” “All respect, but do you wanna come across like a Norwegian?”
Why are the Italians #1 in Body Language? Here’s my idea.
Once, Rome ruled the western world. They spoke a sort of Latin, THE way to tell Kelts, Germanics, Francs: “You’re inferior, you gotta pay atrocious amounts of tax, and you’s guys stink!” The Luigi’s of the day had to be communicative, they needed hands, feet, kidneys, any organ helping out.

Now, me having addressed crowds since 400 years (That’s how 4 decades of my life feel like), here’re my 3 Tips on Body Language.
1. Asking your date to come to your place, don’t have your hands make the ‘fornication’-gesture.
2. In most of Africa, rubbing your belly doesn’t mean: “Loved y’r cooking!” It says: “You son knock’d me up.”
3. When Italians talk to you hands in their pockets, they intent to say: “Pardon me, but do you buy your clothing at Primark?”

_______________________________________

Blog 1519 – 12 maart 2025
IT’S A BARBIE WORLD

Drie dagen terug was Wereld Barbie-dag. Alles wat ik doe, besef ik pas drie dagen later, dus vanmiddag deed ik mee aan de quiz: Hoe goed ken jij Barbie?
Vraag 1. Barbie kreeg haar naam van? De bedenkster heette Ruth, dus volgens mij haar Freudiaans psychiater. Nee: haar dochter.
Vraag 2. De eerste Barbie kwam in de varianten blond en…? Het was eind jaren vijftig, véél atoombomproeven, dus ik gok: kaal. Nee: bruin.
Vraag 3. 1997 verscheen een speciale Barbie, die zat…? 1997, dus kort na de film Casino. Ik gok: …in een Las Vegas bordeel. Nee, in een rolstoel.
Mooi geweest, ik stopt ermee. Stel, je hebt alle vragen goed? Dan spreken ze je in de winkel niet meer aan met ‘Meneer’ maar met ‘Joehoe!’ Vrienden, het is maar humor.
Barbie is een importproduct uit de VS. Dus met al die importtarieven zeg je tegen je dochtertje: ‘Lieverd, schrap die plastic anorexia van je verjaardagslijst. Je krijgt een skipak van Gucci’. Dat kind is natuurlijk wereldwijs: ‘Paps, waar kun je nog skiën? Sneeuw is zó 2001!’ Je bent creatief en repliceert: ‘Kind, draag ‘t naar verkleedpartijtjes met als thema: ‘Toen Roken Nog Mocht’.

As we speak, ik ben de film Barbie aan het downloaden. 1,2 miljoen Nederlanders zagen het kunstwerk twee jaar terug. Sommigen van hen durven zich nog op straat te begeven.
Vanavond trek ik de gordijnen dicht, luister met oortjes, en hang een deken over mijn beeldscherm en mijn hoofd als een 19e-eeuws fotograaf.
Wat trivia: ca. een miljard van die plastic Melania’s zijn onderhand verkocht. Kwamen die ongemerkt inclusief met een vaccin tegen polio, aids en corona, dan had nu de wereld ca. 1,4 miljard bejaarden nog in leven. Cru, maar waar.
Ondertussen is Barbie gedownload. Ik blader ‘m alvast in 14 seconden door. 2/3 van het scherm is roze? Een vrouw zei me dat de film een sterke ‘pointe’ had. In 1966 keek ik de Barbie van mijn zusje onder haar rok (die pop, niet mijn zusje), en vroeg: ‘Waar is de pointe?

_______________________________________

Blog 1518 – 11 maart 2025
DE LAATSTE COMEDY-BLOG…

Dit is mijn laatste comedy-blog. Ik ga over op AI-gegenereerde Tiktoks.
Mijn doelgroep van de toekomst, de tieners, die lezen niet meer! ‘Meester, wat doet die rare grote letter in deze toets?’ – ‘Shamira, dat heet een hoofdletter.’ – ‘OMG! Zóóó patriarchaal!’
Middelbaar onderwijs? Het is stiller in de Donbas regio.
87% van de leerlingen vindt ‘t rumoerig in de klas. Hoezo? Die kids dragen toch 24/24 een Noise Canceling koptelefoon?
Trouwens, heb je de jeugd rond de 15 gezien? Die meisjes, daar heb ik jaarlijks zo een kwartaal taakstraf voor over. Kan ik gewoon schrijven; elk woord dat start met ‘taak’, daarvan schieten die jong-testosteron-gedrevenen in een burn-out.
Even nostalgie tussendoor. Ik was middelbare scholier (Ja, zeg het maar: ‘Dit gaat over de IJstijd?’ Je krijgt de Edison voor de Leukste Comeback.)
Mijn atheneumtijd, destijds 40% met bril en 114% blank, wij hielden ‘Sit-Ins’. Da’s met z’n allen in de gangen zitten tot de directie onze eisen inwilligde. Zoals: de chocoladeautomaat 1 keer per kwartaal i.p.v. eens in de 4 jaar schoonmaken, het nummer ‘Give Peace A Chance’ toestaan op schoolfeestjes, en onze geschiedenisleraar (29 jaar) verbieden al in les 1 te beginnen over sosialisme (met ‘s’).

Terug naar het nu. Rust in de klas zorgt voor betere resultaten. Vandaar dat Zuid-Koreaanse en Japanse kids de slimste zijn. Die kennen stilte vanaf Day minus One. Tijdens hun conceptie heerste dodelijke rust in het echtelijk bed. Ooit Aziatische porno gezien? Een geschilderde deur die droogt, maakt meer lawaai.

Terug naar dat lezen. Kijk eens naar de songteksten van onze light-weight Christina Deutekom van vandaag: Roxy Dekker. Gister Edisonwinnares. (In haar dankwoord prees ze Edison voor het uitvinden van de magnetron.) Ja, moet gezegd: lekker ding, maar als je tienerzoon met een meisje van die naam thuiskomt, dan vraag je toch als ouder: ‘Oké! En wat doet haar vader? Cokedealen tussen het tegelzetten door?’
Haar songteksten roepen: ‘Kijk naar mijn Tiktoks & YouTubes! Met je ogen over zwarte letters over wit papier gaan? Dat is zóóó VOC!’

_______________________________________

Blog 1517 – 10 maart 2025
SCIENCE FUCKTION

Ik ben er klaar mee. Gister meegesleurd door de zoon van zijn moeder naar de sciencefiction film Mickey 17. Is het je ding, ga ‘m zien. Sciencefiction was voor mij ooit in de bioscoop zitten en ongeloofwaardige dingen in zwart-wit op het scherm aanschouwen: alle helden waren Arisch en strakgeschoren; eten kwam uit een elektronisch kastje dat ‘Pling’ zei; vrouwelijke ruimtereizigers heetten ‘Kosmonaut A12’, in plaats van ‘Honey’ of ‘Sweatheart’.
Halverwege Mickey 17 – da’s tegenwoordig na een uur of 3 – stootte ik mijn zoon aan en fluisterde: ‘Wordt het nog origineel en wanneer komt de kelner?’ Kortom, hier mijn Top 5 – SF Taboe Clichés:

5. Gehijg in ruimtepakken, gestyled conform de voorjaarsmode Oostblok 1977.
4. Zo’n moorddadig slijmerig-schubbig, worm-wantsig ruimtebeest. Mensenvlees is z’n dieet. Of ‘hets’ of ‘huns’ dieet. Ik weet niet of die ook aan het genderen zijn.
3. Een kleurling in een metallic jumpsuit, die ruimte-straattaal spreekt; een Aziatische crewmember die met de superslimme oplossing komt (Het is 2358, maar nog steeds klinken Oosterlingen als je Sushirestaurantober.); een saaie, lichtvatsige gast, eigenlijk behang in de plot, die daarin rap en semi-tragisch sterft: een ventiel breekt van zijn astrojas. Even later ziet hij eruit als de ballonnen de dag na je 7e verjaardagsfeestje.
2. Schuivende deuren, zoemende tl-verlichtingen, en vooral dat stupide, afgerond hoekig, brokkelige lettertype voor alle belettering.
1. Computers met zo’n zachte, iets ergerlijk langzame stem. Ze praten in de microfoon in een badkamer bekleed met aluminiumfolie. De suggestie is dat ze het goed met ons voor hebben, maar voor hen zijn we toch Mongolen. Kortom: ChatGPT.

_______________________________________

Blog 1516 – March 9, 2025
BLOODY DANES!

Who are the happiest in the world? Correct, the Scandinavios. If you ask me, 99% of us does not accept that in admiration, it totally pissed you off. I read a report on Denmark, how anti-socially happy they are. Wait till Poetin invades them, subsidiaries for seal-cuddling will be spent on drones killing 19-year-old Russian conscripts. OK, let’s keep it light. My point is, those Who’s the Happiest? inquiries fail the second question. Here are 5 results from this survey about Denmark, and my follow-up question.

1a. Yours is a very equal society. Are we happy?
– Yes, I drive a 2001 Volvo, and my 2025 Porsche driving neighbor loves me.
1b. Are you kidding?
– Listen, with tax rates here, we celebrate our kid’s birthday every 5 years, with cake from the thrift store.

2a. Why do you leave strollers with babies unattended outside!?
– We Danes trust each other, nobody will harm them.
2b. However…
– Robbing a baby? Raising another child that calls you by your first name as it’s first word, insists on raw fish for breakfast, biking with a helmet?

3a. You guys still play board games with the family?
– It’s all about mental health and attention for each other.
3b. No one falls asleep?
– You gotta know, mobiles and social media are not the thing. Denmark has only one TikTok hero, a Viking, died in 732.

4a. In design, minimalism still rules?
– Absolutely, less is more. Danish for ‘ambient lighting’ is ‘a match’.
4b. So less is not a bore?
– No, you should see our new couch of fish bones and horses hair.

5a. Camping and climbing trees is a pastime?
– Yes! Take appropriate risks, love nature, the works.
5b. So city life is flipping boring?
– Alone in a forest is the only way to avoid all the bloody happy faces.

_______________________________________

Blog 1515 – 6 maart 2025
DE ECHTE MAN HOORT TE VEEL

Ik was op de website van Playboy. Nee, niet om een diepte-interview te lezen. Gewoon om een stel borsten te zien. Fuck you! Waar het om gaat: op de homepage stond een advertentie voor gehoorapparaten. Gehoorapparaten!? Wat is er aan de hand met die algoritmen? ‘Maakt ons niet uit! Elke man boven de 33 die naar borsten snuffelt, heeft een gehoorprobleem.’
Die digitale KGB heeft het deels bij het rechte end. Weinig dient een man beter dan op het juiste moment hardhorend te zijn. Je wilt een voorbeeld.

Vandaag sprak een vrouw me aan, in mijn gym. Ik kwam uit het Turkse bad, al na drie minuten. Het was er zó heet, in de stoomwolken, drie Somaliërs zochten wanhopig naar de uitgang. Dus ik zweet naar buiten en een vrouw zei: ‘Warm hé vandaag?’
Dat was apart! Nooit spreken er onbekenden elkaar aan. Er hangt de conversatiedodensfeer van: ‘Jongens, sorry dat ik me aan jullie vertoon in zwemkledij. Ooit leek het nog ergens op’.
De vrouw, 46 jaar? (Dus 51.) Ze zag er beslist goed uit, alles vrijwel in de buurt waar het zat toen ze 26 was. En gekleed in een badpak dat vlees toonde dat ooit niet eens in Playboy verscheen. Dat te zeggen, wie ben ik? Ik zie er goed uit voor mensen die interesse hebben in balsemen.
Je denkt: ‘Ik ben dus nog aantrekkelijk dat zo’n vrouw me aanspreekt’. Ik gaf haar mijn opinie over het misogyne stoombad: ‘Klopt, ‘t was er zó heet, de thermostaat belde 112’. Ze glimlachte. Nu was ik echter onderweg naar een koele douche, dus de smalltalk bleef small, maar ik broedde over een vraag als: ‘Mag ik u straks iets aan de bar aanbieden? Ze hebben hier een wortel-gember-tufu-shake waarmee je met een beetje pech 100 jaar wordt’. Ik druppelde naar de douche.

20 seconden later stap ik eruit. Mijn Bijna-Stoombad-Date zat te babbelen met een gast, half mijn leeftijd, half mijn aantal rimpels en ook op betere plaatsen. Een meisje liep voorbij. Mijn Nu-Tamelijk-Onzekere-Date vroeg haar iets. Het mes viel! Die 54-jarige was ongewenst sociaal. Ik had nooit moeten horen wat ze me 46 seconden geleden zei. Onderhand was ik voor haar saunabehang. En waar maakte ik me druk over? Ze was een partij lelijk. Ook die stem, zo onsmakelijk. Zonder twijfel had ze beslist foute hobby’s: haute cuisine koken voor haar 16 katten, corresponderen met terdoodveroordeelde lesbiennes, holistisch mediteren in de tram naar Mathenesserplein. Ik had ‘t niet moeten horen, haar sardonische opener over die Turkse hittestoomgolf. Als man, wees doof op de momenten waar het op aankomt.

Na één minuut op de Playboy-website kwam de vraag: ‘Accepteer je cookies?’ Ik repliceerde: ‘Kun je die vraag nog eens stellen in hoofdletters? 5 decennia kijken naar 2 dimensionele borsten is slecht voor je buis van Eustachius’.

_______________________________________

Blog 1514 – March 5, 2025
SEPARATION GAGS

Michel, your divorce, how is it coming along? Friends, let’s have a comedians brainstorm:

As a husband, you know you fucked up, when you return from taking the trash out, and she’s changed the locks.

I said to her, “Think of all those good years we had!” She said, “You mean YEAR?”

You know, when women walk out, they take half of everything. She said, “Don’t worry, I’m not gonna take your bottom half.”

And she took an expensive lawyer. I got an invitation to meet him. On the letter, it said, “Black-tie.”

People just sense your problem. In a jewelry, I asked, “How are the gold prices?” The guy said, “Lemmie first weigh that wedding ring.”

I tell ya, my wife, she’s seeing somebody. On my pillow in bed I found a fresh pajama. It wasn’t mine.

And this fella, he must be gay! She had lipstick on her collar!

_______________________________________

Blog 1513 – 4 maart 2025
SOCIAL MEDIA 15– VERBOD?!

Voor de 15– jaar geen social media!? Da’s Inquisitie anno 2025!
Bijvoorbeeld Ivan Joeskov (14), met zusje en moeder gevlucht uit Kiev: ‘Russische granaten sloegen in. We vluchtten halsoverkop. Het was óf oma meenemen of mijn Samsung Galaxy. Elke dag kijk ik erop naar de foto’s hoe ze ons uitzwaaide’. Ligt het aan de Tweede Kamer, dan gaat Ivan’s social leven tot zijn 15e op sterk water.
Neem Mohamed M. (11), 3e in het lokaal kampioenschap uithalen: ‘Ik zie drugs als een genotsmiddel, dus uithalen als werken in de horeca. We communiceren via Whatsapp: ‘Mo, veld A, laan 8, 3e container v. boven. PS Je bent opnieuw ‘Medewerker van de Maand’!’ Training gaat via TikTok. Op school schakelt iedereen 15 seconden na lesbegin uit. Is zo! Nu een Sociaal Media verbod? Ik regel de helft van mijn ouders’ hypotheek. Onze ING-agent is wat blij! Ik betaal ‘m in coke. Tja, het blijft de Zuidas’.
Of Charonda O. (10), influencer dieettips en aankomtips voor anorexia-medeinfluencers: ‘Ik laat me invriezen!! Haal me maar uit de koelbox in 5 jaar. Het Social Mediaverbod is een digitale gaskamer. Je wordt er juist sociaal van! Mijn Visual Editor zit in een rolstoel. Who cares? Maar staan we digitaal droog, komt pesten terug. Dan hoor je op het schoolplein: ‘OMG, daar heb je Winkelwagentje! Wat zit in je lunchpakket? Bandenplak?’ Wie wil dat? Met mijn influence-kanaal help ik speklapjes van de lapjes af. Wat gaan we straks krijgen? Met gym weer XXL’s die uit de ringen vallen? En dan de leraar: ‘Jongens, wie helpt Saskia overeind? Kom op, met 20 man moet het lukken!’
Tenslotte Isia Curristogfoknglekkaofwahjongu (13). 8 miljoen volgers op haar kanaal: ‘Paaldansen voor dyslectici’. ‘Tuurlijk,’ beaamt Isia, ’het verslaaft zoveel geluk te brengen aan mannen van 57-69 jaar. (Daarboven geldt leeftijdscontrole.) Ik ben Indisch, sowieso IQ 140. Who cares voor leerplicht? Social media is wat de wekelijkse Donald Duck was voor onze ouders: contact, geluk, een lach, en zonder? Ja, dan zit je maar aan jezelf!’

_______________________________________

Blog 1512 – 3 maart 2025
COMEDY THUISBEZORGD

Folder in de bus. Misschien heb je ‘m ook gehad: ‘Marlboro sigaretten accijnsvrij! Whatsapp naar: …’ En dan wordt het thuisbezorgd. Je kent me, als het over kanker en verslaving gaat, ik ben je man.
Mijn eerste sigarettenervaring? Ik was net geboren, ogen amper open. (De zuster nog zeggen: ‘Nou, ik vind de placenta mooier’. Maar daar gaat het niet om.) Mijn moeder wilde me natuurlijk met beide armen omhelzen, moet je wel vrije handen hebben. Dus het eerste wat ze tegen me zei, was: ‘Lieverd! Hou jij even deze sigaret vast?’
Terug naar die folder: thuisbezorgd zonder bonnetje? Da’s iets voor de thuiszittende comedian. 24 uur later, om 3 uur in de nacht flikkerde ik in heel Rotterdam Noord een papiertje door de bussen: ‘Comedy nodig? Whatsapp voor grappen zonder accijns. Thuisbezorgd door autochtoon zonder meerkosten. Voor alle leeftijden, gewichten en wie vroeger niet aan een beugel wilde. Een dag niet gelachen, is een dag bij je schoonouders’.
10:13u lag de eerste Whatsapp in mijn printerbak. Ik sprong op mijn Fatbike met vierkante isolatierugzak. Heeft niks met comedy te maken, maar dan hoef je niet voor ouden-van-dagen te stoppen.
Google Maps wees me naar de onderbuik van Rotterdam Noord. Over geboortes gesproken, hier ploppen baby’s eruit met al ‘Feijenoord 4Ever’ op de bovenarm getattoetet. Hier staan BMW’s met getinte glazen en ALDI-wagentjes om en om in de parkeervakken. Hier worden inspectrices van de belasting kaalgeknipt op de tram naar Den Haag gezet. My kind of Town!

Dit was het adres. Ik betrad het portiek. Dat is gemeente jargon voor: ‘Open entree vanwege voordeur sinds 2016 afwezig’. 14 bellen, geen enkel naamplaatje. De lucht van vier weken oude karnemelk. Moest gezegd: ze letten hier op hun calcium. De deur ging open en ik klom het trappenhuis omhoog. Tegels en metaal die ooit het ‘Sportfondsbad’-gevoel gaven. Een HEMA 1972 deurmat ‘Welkom’. Leuk gebaar, maar het combineerde matig met een deurknop onder het bloed.
Ik arriveerde op de vierde verdieping. Dante’s Inferno was erbij vergeleken Disneyland Paris.
Een man, half DDR-trainingspak, half C&A-Armani-T-shirt, stond op de drempel. Geluiden rolden over zijn harige schouders me tegemoet. Schoten in een computergame, aftellen van een microwave, een haarföhn waarvan je hoopte dat die op een hoofd gericht was.
Het was mijn Lucky Day: hij reikte me géén hand aan. ‘Jij bent die comedian? Je ken je best doen hier. Laatste keer dat wij moesten lachen, was toen me moeder voor d’r blindedarm een invalidenparkeerplaats kreeg’.
Razendsnel analyseerde ik: de lat ligt hoog, de tragiek voor het oprapen, en een tip even onwaarschijnlijk als bij een doordeweekse crematie.
‘Ik ben die grappenman,‘ zei ik vakkundig opgewekt, ‘en uw naam is?’
Geen reactie, een blondine verscheen naast de heer des huizes. Ik vermoedde dat ze al blond was, maar zag af van op te merken dat de extra bleking wonderen deed. ‘Wordt het nou leuk?’ informeerde ze even ontspannen als het Engelse leger op het strand van Duinkerken.
Ik moest loos! ‘Jullie twee zijn precies Romeo en Julia! Alleen zonder seks op het balkon!’ Hun blikken veranderden geen graad. De stilte was te snijden met een pollepel. Goede raad was duur, dus nog een inkopper: ‘Zo’n multicultiwijk is toch geweldig? Je dochter van 13 komt thuis na een avondje stappen. Ze praat twee woorden Bulgaars, kent één Pools antisemitisch chanson en ze is besneden’.
Het angstzweet liep onderhand langs mijn enkels omlaag. Twee keer schot voor open doel, maar de bal plakte aan de penalty-stip.
Met de opgewekte blik waarmee ik als toergids in Amsterdam over de tyfus van Anne Frank vertel, informeerde ik bij het opbeurend stel: ‘Eh… u heeft nog meer te doen? Thuiswerk joints draaien? Onze havenstad-economie heeft u nodig!’ Onderwijl klonk op de achtergrond een geschreeuw alsof het kroost ‘Opsporing Gezocht’ zag, en dolgraag aan niet-ouders gekoppeld wilde worden.
Ik daalde de trap af. ‘Fijne dag nog’, druipte van mijn lippen. Trainingsbroek zei: ‘Stuur een Tikkie. Vet leuk, man!’
Toen ik later naar huis fietste, realiseerde ik me: ‘Comedy? Elke dag een avontuur!’

_______________________________________

Blog 1511 – 2 maart 2025
STAND-UP BUUTREDEN

Eénmaal per jaar komt de beste stand-up uit Brabant: Carnaval! Daar gaan ze:

Dit joar wolde ik verkleed goan as ene bejartbal, maor‘k kon toch geen goeie pruik vinde!

Toen vond ik ‘n pruik als Marilyn Monroe. Riep iedereen: ‘Da hedde Geert Wilders!’

Toen ging ik moar verkleed as‘ne Marokkoan: me ondur elke erm ach fietsen.

‘k Zag ene vrouw verkleed as hond! Ik zei: ‘Ik hou van Doggie stijl!’ Kreek toch ‘n dreun!

Een vriend van mijn ging verkleed as Broabants ondenemer: in elke zak hattie duzend Extacy pille.

Een cafeke had ‘n gendur neutroal toilet! Da’s lastig! Wilde pissen, mot u eerst u piemel eraf!

Na den erste carnevalsnach wor’k wakkur noast ene vrouw med‘n kind van 3 moanden in d’r ermen! Ze zeg: ‘Witte nog? Veurig joar?’

Na den tweede nach wor’k wakkur noast een spook!! Godvedomme! Ik zeg: ‘Doe gij uwen masker ‘ns af!’ Wast m’n eige vrouw!

_______________________________________

Blog 1510 – 28 februari 2025
ELON IN DE KRINGLOOP

We hebben in Rotterdam een fantastische kringloopwinkel. Hoe word je er medewerker? Een sociale instelling hebben, geen kennis van Engels, en een gat in je cv van 2007 tot 2024, dat wordt verklaard door je tattoeage ‘P.I. De Schie Forever’.
Ik was er vanmiddag. Ja, zeg het maar: ‘Wat zocht je? Tweedehands grappen die wél scoren?’ Zó amusant. Nee, kijk, ik heb een servies dat niet meer in de handel is. Sneuvelt een kopje, probleem! Dat vind je misschien in die Bijenkorf der Minima’s. Vandaag zag ik achter de winkel 12 Tesla’s geparkeerd! en vraag een medewerker naar het hoezo.

– Sorry, maar wat doen die Tesla’s daar? Kringloopstroom tanken?
– Nee, die zijn te koop.
– Begrijp ik! Klanten lopen hier binnen zo van: ‘OMG, de Winkler Encyclopdie 1997! Een kristallen asbak uit Pools plastic! En jeminee: een Telsa met maar 14.000 KwU op de teller? Wie heeft die gereden? Een oud vrouwtje om alleen boodschappen te doen in Genève?
– Mensen willen van hun Tesla af. Elon Musk is toch een soort autistische Goebbels.
– Klopt, al had Joseph gemiddeld meer kinderen bij minder vrouwen.
– Een Tesla-rijder klaagde: ‘Ik kan ‘m alleen veilig parkeren voor de Russische ambassade!’ Weet je, om van die net-niet-cyber-trucks af te komen, bieden we ‘omkatten’ aan: een fake-benzinedop en achter het logo ‘OYOTA’.
– Creatief! Voor mij is tweedehandsje pas compleet met een asbak.
– Asbak? Alle autos hebben een turbo-airco. Moet wel! Adem je als vape-roker uit, zie je de 100km geen hand voor ogen. En weet je wie die dump-Tesla kopen? Oekraniërs!
– Logisch! Die zijn bezorgd om hun ecologische voetprint, al hebben 62.000 frontsoldaten geen onderbenen meer.
– Daar linksachter.
– Pardon?
– Daar staan de kringloop pockets: ‘Jokes that are funny’.

_______________________________________

Blog 1509 – 27 februari 2025
WIE DE SCHOEN BESTELT…

Gister maakte ik grapjes over de Gen-ABC’s. Maar wie wil in hun schoenen staan? Schoeisel knelt overigens per definitie. Ik bestelde een paar en Zalando zuchtte: ‘Kies ‘n maat groter!’ Ik repliceerde: ‘Momentje, Pacman, ik ken mijn voeten sinds dat jullie computers op 800kB geheugen functioneerden, en ik knip mijn teennagels elk schrikkeljaar’. Zalando toonde begrip, zag mijn geboortedatum, en sloot gratis steunzolen in.
‘Gespannen afwachten’ is verleden tijd. Je klapt je laptop dicht, en de deurbel gaat al.
‘Verkeerde maat, foute kleur en een flinke weeffout.’ Nee, dat zei ik niet bij het openmaken van de doos. Het zei de zuster bij mijn geboorte. (Sorry voor dit inkoppertje.)
Die zoon van mij is trouwens een pathologische internetbesteller. Heb ik gekookt, en zet de pannen neer, bestelt hij onder tafel een pizza.

We hadden het over schoenen. Hier in huis hebben we tapijt in de kleur ‘straatvuil’. Als bezoekers vragen: ‘Wil je dat ik mijn schoenen uitdoe?’ dan zeg ik: ‘Nee joh, maakt niet uit’. Stukje gastvrijheid, toch?
In Noorwegen is het gebruik je eigen huisschoenen mee te nemen. Er is een Noors grapje: Welke huisschoenen neem je mee als je op bezoek gaat bij een dakloze? Antwoord: wat is een dakloze? Zie je Oslo een ‘Cømedyclüb’, dan is dat een uitvaartcentrum. Fijne mensen verder.

Qua schoenen ben ik ook blij geen vrouw te zijn. Die trends! Deze lente/zomer: teenslippers. Daar begin ik aan zodra die komen met donortenen. Ik ben een sociaal mens: in het zwembad draag ik overschoenen. Nog een topper: witte sneakers. Onverkochte uit ‘24 staan in een nieuwe doos opnieuw op de sites. Het volk wil bedrogen worden. Wisten de Romeinen al: ‘Geef het volk bedrog en spelen’.
Mijn afsluittip: loop met je witte van vorig jaar en zeg: ‘Wil je ‘t geloven? Nét gekocht en nu al zo vuil!’

_______________________________________

Blog 1508 – 26 februari 2025
GEZOND LEVEN? ALS IK ER TIJD VOOR HEB!

Vrienden, een vraag: wat is gewoon vét gezond? ChatGPT is jullie voor: ‘Appels’.
Ja, klopt, méér anti-oxidanten dan Chlorix. Maar wie kent nog Chlorix? Gen-WXYZ gooit rooibos-theebladeren door het sanitair en rekent op dolfijnen in de Maas. Ik wachtte op iemand die zei: ‘Sinaasappel!’ Ook een topper.
Ik lees trouwens een boek over sinaasappel-plukken in Californië. ‘OMG,’ roept 11% van jullie! ‘Een boek! Dat had gerecycled kunnen worden tot een wondcompress voor Gaza.’ Dat is het verhaal van m’n leven: als Never-Ever-Gendered Man, je doet het altijd fout. Zoals: die roman kwam uit de bibliotheek. Je weet nog wel: gebouwen waar ze dode boeken tentoonstellen. Dus die 800 gram papier is al zo besmet met ranzige vingers (Pringles-vet), hoestspatten (Long-Covid belevers), en kruimels in de rug (ALDI-chocokoekjes met tenminste 70% kinderarbeid), dat ding recyclen is zo goed voor het milieu als skiën in Dubai.

Terug naar gezond leven. Maalt Gen-10,9,8,7… erom? Hun toekomst? Ai zaagt de poten onder je IKEA-tafel uit. Voor die 0,8 gemiddeld nageslacht glooit weer dienstplicht aan de horizon. En je ouders gáán maar niet dood en alleen van hun erfenis kun je een huis kopen op je 54e. Fuck sinaasappels.
Gezondheid is geen prioriteit als je thuiswerkt in een slopende werkweek van 20,5 uur per persoon: 400.000 stellen in Nederland werken beide parttime. Paps en mams halen hun hummel van de opvang en denken: ‘Hoe heet dat kind ook alweer?’
’t Ventje moet snél antwoorden, want het gezin heeft een time-slot-reservering bij het coolste restaurant volgens TikTok. In de regen, in de rij voor Vietnamese soep. Volgens de foto’s is het heerlijk. En natte beef is zó gezond. Ooit een Vietnamees bij de huisarts gezien?

Mijn vader at veel appels. Zocht ik mijn ouders op, dan zei hij soms in de gang: ‘Ik heb iets voor je,’ drukte me ‘n appelkroos in de hand, en liep fluitend verder.
Ja, humor, ik heb het niet van een vreemde.

_______________________________________

Blog 1507 – 25 februari 2025
HOLLANDS MASSADONOR

Met een warme glimlach kijkt juf Els haar kinderen van groep 8 aan. ‘Jongens, een vraag: wat is het beroep van jullie papa en mama?’ Vingers gaan omhoog. ‘Mama heeft een kledingwinkel.’ Een meisje zegt: ‘Papa zit op een kantoor!’ De juf wijst naar een jongen die omlaag kijkt: ‘Noah, wat doet jouw papa?’ Hij antwoordt schuchter: ‘Massazaaddonor’. De restende 27 kinderen van de klas roepen verschrikt: ‘Onze ook!’
Ja, als je ergens goed in bent, doe het op grote schaal. Zei Eichman ook trouwens.

In de krant: onze nationale massazaaddonor (MZD) moest doneren stoppen met € 100.000 als dwangsom bij overtreding. Als verweer zei MZD: ‘Ach, edelachtbare, elk kind kost je een ton aan opvoeding, en van sommige wil je voor een ton wel af’.
In een donorcontract staat: je mag je niet als vaderfiguur opstellen. MZD was ontsteld: ‘Dit is de 21e eeuw! De ‘vaderfiguur’ is begraven. Voor kids is papa De Grote Afwezige, MamaMepper, of Sul Met Schort. Op mijn YouTube-kanaal vinden de kinderen mij: eindelijk een gezicht bij dat plastic potje’.
De praktijk bleek anders. Op YouTube noemde MZD 2 namen van kinderen, en traumatiseerde daarmee 846 Florissen en 929 Katja’s.
(Ooit gehoord van de European Sperm Bank? Die betalen €40 per goedgekeurd kwakkie! Ongelofelijk! Ik heb dus sinds mijn 12e voor een ton weggekwakt.)
MZD plaatste ook relatieadvies. Ik zie liever praktische tips, als een serie: ‘Wat baadt voor goed zaad?’ Kwarteleieren, karnemelk, kokosolie? Verenkussen op je fietszadel? Loszittend ondergoed? IJsbaden?
Mijn zaad werd ooit getest. Ik belde voor de uitslag. Ze zeiden: ‘Dat kunnen we geven, maar we blijven liever vrienden’.
Met wat pijn en moeite werd ik toch vader. Die zoon van mij gaf me de bijnaam: minizaaddonor. Dus heeft iemand een ton voor me, dan ben ik van dat kreng af.

_______________________________________

Blog 1506 – February 24, 2025
I WENT TO A COSMETIC CLINIC…

Let’s have an Old Skool brainstorm on the premise: I went to a cosmetic clinic…

I had pigments spots treated. Cost me €1050. €50 for the spots and a €1000 for Staff Emotional Damage.

It was my fifth time. Every time a new girl helped me! I asked why all these girls quit. The boss said, “You keep coming back.

I told the lady helping me, I had a delicate problem. I wanted wrinkles removed from my sack. She said, “Seriously? Who the fuck sees them?”

And the bags under my eyes should go. She said, “That’ll be a change! Folks will see the lower half of your face.”

Were they happy with me? When I walked in, they closed the curtains! And I had to sign a NDA.

But I was happy. I told them I’d tell all my friends the name of their clinic. A day later, they changed their name!

Here’s the spoiler: today I went to a cosmetic clinic for the third time for treatment of pigment spots. Off course, it was the same lovely young lady helping me. It’s all humor! She did have scars on her wrists, though…

_______________________________________

Blog 1505 – February 23, 2025
PULLING A LEG

During the war, there was a shortage of nylons. Women painted their legs to fake it. On Liberation Day, my mother saw a black man for the first time. She thought he was wearing nylons over his head. She asked him if he was going to rob them. He explained her the meaning of the word racist.

At school, I had a friend with knock-kneed legs. They touched each other when he walked. Every time he took two steps, a boy would shout, “Who’s there?” Later, that friend became a financial director at that boy’s company. He bankrupted it.

At school, I asked the teacher why people have two legs. If we only had one, we could hop. She replied, “That would be ridiculous.” I said, “How would we know?”

My neighbor has legs of unequal length. He always orders two pairs of shoes, one with normal soles and one with thick soles. Then he sends back one shoe from each pair.

My father believed in diversification. He was an accountant and a vaudeville artist. He could do your bookkeeping while imitating Fred Astaire.

While swimming, if you move your legs in the opposite direction of what they should be doing, do you stay in the same place?

Before Michael Jackson, the moonwalk was called a Movement Impairment. You could get treatment.

_______________________________________

Blog 1504 – 22 februari 2025
DE PRINSES EN HET SCHIP

Prinses Amalia heeft in Vlissingen het marineschip Zr.Ms. Den Helder gedoopt. Het schip is gelijk gezonken. Ze ging erop zitten.
De prinses was ook al bij het staatsbanket met de Spaanse koning Carlos. Je weet wel, toen Carlos zei: ‘Is het nu al op?’
En ze was bij de kroning van de Britse koning Charles. Haar vader fluisterde haar in: ‘Schat, zo’n feestje krijg jij dus never-nooit’.
Goed, op d’r vrije zaterdag een schuit dopen. Het is een Combat Support Ship. Dus als onze jongens ergens vechten, dan komt het langs met gevulde koeken, Red Bull en MDMA.
Het Hollandse Damen heeft het gebouwd. Dat kón goedkoper in China, maar wie wil een plafondhoogte van 160 cm?
Bijzonder is dat het ook wapensystemen heeft. Hoezo wapens? Dat ding verdedigt zichzelf. Het ruikt naar Unox.
De baas van Damen sprak: ‘De komende vijftien jaar zal Vlissingen grijs zien van nieuwe schepen’. Joh, heel Nederland ziet dan grijs. Ons geboortegetal is onderhand –24.
De enige kinderen die hier geboren worden, rijden een snorfiets voor ze kunnen lopen, en in plaats van kattenkwaad uithalen, zijn ze uithalers in de haven.
Terug naar Vlissingen. De prinses deed dus iets officieels in d’r eentje op haar 21e. Willem-A. deed dat pas op zijn 24e: de eerste ochtend dat hij als student nuchter uit zijn bed kwam.
Amalia zei: ‘Ik wens u en uw bemanning een behouden vaart’. Als je het niet wist: behouden betekent thuiskomen zonder soa.

Ja, grapjes met de Oranjes! Doen we om één reden: we houden van ze!
Serieus! Ik hou wel van Duitsers.

_______________________________________

Blog 1503 – 21 februari 2025
BASISSCHOOL IS HOT

‘Ik kan goed met kinderen omgaan, ben sterk in uitleg geven en ik heb veel geduld.’ Nee, geen bekentenis van een grijsaard opgepakt met een 7-jarige onder zijn regenjas. Het was Shannon uit Goes die haar motivatie voor basisonderwijs uitlegt. Leraar lagere school zijn is weer helemaal hot.
Maar hoe is dat vak nu? Lezen, rekenen en schrijven: da’s voorbij! Kinderen wordt geleerd een leuke besteding aan hun vrije tijd te geven, nadat ze bij elke opgave zeiden: ‘Hé ChatGPT, doe jij ’t even lekker voor me’.
Een docent: ‘Het gaat om het ontwikkelen van hun burgerschap. Bijvoorbeeld, in het OV staan we niet meer op voor ouderen, hoe verwoord je dat netjes? ‘Mevrouw, als ik u mijn stoel geef, ruikt die straks naar urine. Willen we dat?’ Kijk, aanspreken met ‘u’, vooruitdenken, en de persoon in je overweging betrekken. Goed burgerschap!’
De opleiding behandelt normen en waarden. Stel, je kunt een gestolen fiets kopen. Geef je de verkoper aan bij de politie, of denk je: ‘Waar doe ik moeilijk over? Het is mijn eigen fiets!’
Kinderen bijbrengen hoe naar elkaar te luisteren, is een punt. Tegenwoordig nemen kids op wat de ander zegt, laten dat vertalen naar hun moedertaal, analyseren, en voorzien van een antwoord door OpenAI. Dat wordt gewhatsappt. Praten op het schoolplein in de regen, da’s voor oude docenten na hun werkdag, vóór hun 1,5 uur in het OV naar huis. Of in een Volvo uit 2010 natuurlijk.
De salarissen in het basisonderwijs gingen omhoog. De interesse lijkt erdoor toegenomen. Bob van Rijen: ‘Zodra mijn vriendin en ik basisschooldocent zijn, kinderen krijgen uitstellen tot na ons 42e, dan krijgen vanaf ons 59e een hypotheek. Kassa!’
Wie herinnert zich niet die favoriete lagere school docent? Voor mij: meneer Verbeeten. Hij tekende met krijt VOC-schepen op het bord. We waren sprakeloos. Ik liep hem laatst tegen het lijf: 92 jaar! Ik zei: ‘Ja, mooie plaatjes, maar over slavernij zei u niks 0,0, vuile imperialist!’

_______________________________________

Blog 1502 – 20 februari 2025
NEO-NAZI? ‘T IS EEN KEUZE

Zelfkennis komt nooit te laat. Klopt! Meestal véél te laat.
In het nieuws: ‘Rapper Ye is bij nader inzien toch geen nazi’.
Wat moet Ye nu? Feestje geven met koosjer hapjes, Klezmermuziek en dresscode ‘Keppel’? Je voorhuid laten veilen ten bate van de slachtoffers van 7 oktober 2023? Je onderbroeken met hakenkruis-patroon naar de kringloop? 
We lachen erom, maar schuilt er in jou en wij ook geen bruinhemd? Doe de test: ‘Got im Himmel! Ben ik toch Neonazi?’

1. Heb je ‘Mein Kampf’ gelezen?
a. Tuurlijk! Ik vond het plot voorspelbaar en de karakters wat vlak.
b. Nee joh, ik wacht op de film door Steven Spielberg.
c. Ja! Moest van de kinderoppas!
2. Ken je Joodse mensen?
a. Netanyahu: die heeft ‘t moeilijk! Verrekte Palestijnen én kaal worden.
b. Anne Frank: toch een cashcow voor toeristisch Amsterdam!
c. Mijn buurman: die voert zaterdags geen ruk uit!
3. Ooit Joods gegeten?
a. Nee, waarom heeft de Heer varkens geschapen? Niet voor de dierentuin.
b. Een bagel in New York. Toen werd ik beroofd, maar niet door een Jood!
c. Een falafel. Die was vegetarisch! Dan vraag je om antisemitisme!
4. Hoe denk je over Ariërs?
a. Ik haat racisme! M’n Poolse huishoudster en Koreaanse tandarts ook!
b. Rassentheorie zit wat in. Sperma is niet voor niets wit.
c. Met 240 km over de Autobahn? Ich bin ein Ariër!
5. Hoe denk je over Alice Weider van de Duitse AfD?
a. Merkel zei: ‘Wir schaffen das’. Iemand moet zeggen: ‘Wir untschaffen das’.
b. Vreselijk! Als ze Turks was, liet ze een snor groeien.
c. Da’s geen Nazi! Die chick is lesbo!

_______________________________________

Blog 1501 – 19 februari 2025
‘N WALGELIJKE MAN

Vandaag kookt mijn zoon. Hij liep door de gang met een broccoli in zijn hand. Ik vroeg: ‘Zo? Ga je voor de buren koken?’*
Belangrijker nieuws: Katja Schuurmans is 50 jaar! Daar trek ik me op af!
Ja, zeg het maar: ‘Walgelijk! Je bent 66!’ Oké, mocht ik aan mezelf zitten op m’n 30e? ‘Nou, vooruit dan,’ sijpelt er uit jullie kelen. Tof! Toen trok ik me af op de 14-jarige Katja.
Trouwens, wanneer je op ‘gevorderde leeftijd’ 2-3 keer per week met jezelf aan de slag gaat, vermindert de kans op prostaatkanker met 20%. Ik heb zitten rekenen: mijn kans op die killer is minus 200.
Op AD.nl staat een quiz: Hoe goed ken je Katja? Ik had 5 van de 10 vragen goed. Ja, van haar knieën naar onder ken ik haar niet. En als ik zeg te weten waar ze geboren is, staat hier de kinderpolitie op de stoep.
Dus 5 vragen had ik fout: ik kijk geen tv. Vraag het maar: ‘Sinds Rudi Carel naar Duitsland vertrok?’ Heel geestig.
Neem die serie Goede Tijden Slechte Tijden. Kon ik zó overslaan. Ik had Onze Familie In Etten-Leur.
Geintje! Allemaal beste mensen daar: ooms met ene sigaarke in de mondhoek, jenevervlekken op d’n gillet, en sinds 1931 een open gulp.

Terug naar Katja. Ooit stond ze in de Playboy. Dat blad met goede interviews en gevatte cartoons, en kocht je het in de kiosk, dan hing het erbij alsof al 67 mannen vóór je het doorgebladerd hadden.
Playmate van de Maand zijn verdiende in die tijd geweldig! Katja betaalde er haar borstverkleining van.
Allemaal onzin! Katja Forever. Op naar haar 60e verjaardag. Ik zit al klaar!
Deze blog afgetypt, stap ik de keuken binnen, kijk over de schouder van mijn zoon en zie een pan vol pruttelend tofu, en de afzuigkap staat uit. Ik druk op de knop van dat ding en zeg: ‘Deze doe ik even aan. Kunnen de duiven op het dak ook over hun nek’*.

*Waar gebeurd, vrienden. Ja, een walgelijke man!

_______________________________________

Blog 1500!! – 18 februari 2025
DENKEND AAN NUTELLA

De uitvinder van Nutella is overleden. Deed me denken aan mijn eerste vriendinnetje. Ruig typ. Ik op een avond mee. Moet ik haar insmeren met Nutella. Ik zeg: ‘Maar…’ Zij zegt: ‘Niks maar! Smeren’. Ik zeg: ‘Wacht…’ Zij roept: ‘Niks wachten! Doorsmeren’. Tja, vijf minuten later, zij helemaal onder de Nutella. ‘Luister…’ probeer ik nog. ‘Niet luisteren! Likken!’ Ik zeg: ‘Ik heb een notenallergie!’
Gelukkig had de buurman een herdershond.
Nutella is voor kinderen. En met kinderdingen moet je ‘n keer ophouden. Net als Coca-Cola. Zijn je melktanden erin opgelost, dan valt het muntje toch? Voor tieners is Cola wel goed: krijg je nooit roest op je beugel.
Wildwaterbanen! Nog zoiets infantiels. Mijn zoon was 8 en wilde met pappie door zo’n buis. Leek wel mijn geboorte: mijn hoofd bleef steken. Ik ging langs de kant staan. Toen moest ik wel de hele tijd zeggen: ‘Dat daar is mijn zoontje’. Anders, als ik bij een kinderbad sta, bellen ze de politie.
We zijn er nog niet: aardbeienijs. Blijf daar af als volwassene! Een kennis van me in Amsterdam noemt aardbeienijs eten ‘Eskimootje Beffen’. (Makkelijk hé, zo’n kennis? Kun je alles in de mond leggen.)
Verkleedpartijtjes! Dat houdt echt op als je 9 bent. Er is een verkleedpartijtje, daar voeg je bier en seks aan toe, dan heet het carnaval. Ik noem dat Zuidelijk Misdienaarcompensatiegedrag. Mijn zoon was dus ooit 8, kwam huilend terug van een verkleedpartijtje. Hij ging erheen als ‘Mama’. Liep hij daar tussen 26 kids, in lingerie. Viel niet goed.
Tenslotte de kinderafwijking ‘plaatjes uit de krant knippen’. Ik met die zoon van 8 op een zondagmiddag. Pre-Netflix-tijden, dat heette ooit ‘bloedsaai’. Hij wilde plaatjesknippen. Als vader doe je mee, anders kiest zo’n mormel bij je scheiding de kant van zijn moeder. 14.697 plaatjes verder vraag ik hem wat we ermee te doen. ‘Niks, het gaat om het knippen.’ Ik kon naar de papierbak met twee ton kranten.
Die middag stikte mijn zoon in een boterham Nutella. En zo werd het toch nog een leuke dag!

_______________________________________

Blog 1499 – February 17, 2025
WHO IS UGLY?

Let’s talk about beauty. How many of you think beauty is important? “No! It’s the inside that counts.” Sure, if your business is autopsy.
The inside? Here’s an ‘inside’ joke:
A guy goes to a therapist. He’s stark naked, says to the therapist, “Something is missing in my life.” The therapist says, “Have you looked in the mirror recently?” The guy say, “No, no, it’s the inside that counts.” The therapist says, “Fine, here’s what you should do: eat underwear, a sweater, jeans, socks and shoes.” Guy comes back a week later, wearing a sweater, jeans, socks and shoes. He says, “Thank you so much! I’m happy inside, and don’t it show on the outside?” (I gotta work on that joke.)
A book was just published about ugliness. Mind you, the author, she is gorgeous. What the fuck does she know?
She’s from Afghanistan, immigrated to Germany. Got an inferiority complex, for the millions of Turkish women living there had on average a bigger mustache. (On average = over the age of 9.)
And she had a problem with her nose. (Marilyn Monroe had a nose job, did she write a book about it? She did want to publish her diary with details about JFK. Checking the proof prints, she made a mistake in her daily intake of sleeping pills. Don’t do two things at the same time!)
Back to noses: Jews had been living in Germany for over a thousand year. So you can get away all type and sizes. It helps if during that millennium you found some banks, take over media, dominate medicine, science and the cultural world, but for the rest, it’s accept yourself.
For the author, there’s a ‘woman’ aspect. Simone de Beauvoir’s once said, “One is not born, but becomes a woman.” I guess when Sartre asked, “Jesus, when are you finished doing the dishes?” Anyway, now I know why I ‘became’ a man. I was too ugly for gays and lesbians simultaneously.
The author suggests us to become “reconciled to ugliness.” Just what I did as a teenager, during countless hours alone in the corner of a discotheque.

_______________________________________

Blog 1498 – 16 februari 2025
HEBBIE DAT GELEZEN?

In Brazilië is een jongen van een extreem inheemse stam voor het eerst in contact gekomen met de buitenwereld. Kreeg die een aansteker! What’s next? Pakje Marlboro?
Mensen, geef dat ventje Snickers, Nintendo, lachgas.
Nee, hij moest iets nuttigs hebben. Straks brandt zijn Neanderthaler dorp af. Probeert hij Amersfoort te bellen. Foutje!
Ik was nog nooit in die voormalige kolonie. Ja, Brazilië was ooit Vaderlandsch. Sindsdien kunnen we voetballen.
In de 17e eeuw was prins Maurits daar gouverneur. Die gaf geen aanstekers weg. Vergeet ‘t maar! Hij kwam met bloemkool, buskruit en syfilis.
Tijdens onze Zuid-Amerikaanse tijd hebben we alleen dansen niet opgepikt. In ons land, als je je heupen beweegt, dan doe je niet de Foxtrot, dan ben je homo.
Overigens, in mijn tijd leerden we Foxtrot en de Weense wals. Dat hoorde bij de goede opvoeding. Net als zeggen: ‘Die luitjes uit Indonesië kunnen verdraaid lekker koken, maar ik wil ze niet als buren’.
Nog even over dansen, hier om de hoek is een Salsa dansschool. Vrouwen in minuscule rokjes. Ik vroeg een keer aan de balie: ‘Worden jullie gesponsord door Odorex?’ 0,4 seconden later lag ik buiten.
Ik heb ooit Rock-‘n-roll-les gehad. Zeg het maar: ‘Wie was je leraar? De grootvader van Chuck Berry?’ Spits!
Rock-‘n-roll dansen is geweldig. Er is een beweging dat je je partner door de lucht gooit. We kregen die uitgelegd, en dan oefenen. De alleraardigste vrouw in mijn armen op dat moment was 130 kilo. Ik stotterde: ‘Eh, hoe zeg ik dit…’ Zij zei: ‘Laat maar zitten’. We glipten weg en dronken een sapje aan de bar. 24 uur later had ik syfilis.

_______________________________________

Blog 1497 – 15 februari 2025
INVALIDE PARKEERPLAATS IN SPACE

(Onderstaand is alleen voor Die Hard Stand-up fans!)

European Space Agency maakte bekend dat voor het eerst iemand met een beperking mee gaat naar ruimteschip ISS. Volgens mij heeft iedereen daar een beperking: wie kiest vrijwillig voor 3 maanden geen seks en niet normaal kunnen poepen?
De man verloor een been bij een ongeluk in Thailand. Klopt! Ik zag het in Bangkok aan de muur hangen in een bordeel.
Een grondig onderzoek ging aan de keuze vooraf. Zo werd zijn stomp ‘goedgekeurd’. Fijn om te horen! Maar of dat ‘m helpt in de discotheek?
Hij gaat dus met een raket omhoog, en zijn naam is McFall. Gelooft hij er een beetje in?
De man hoopt ‘dat dit deuren voor anderen opent’. Er was een kandidaat met obesitas, maar die paste niet door die deur.
En hij is Engels. Dus voor ESA heeft hij ook een spraakgebrek.
McFall was paralympisch atleet (rolstoelschaken), en is nu chirurg. Specialiteit amputaties? Zonder dollen, in 2007 werd hij wereldkampioen 200 meter in Stadskanaal. Sindsdien staat die stad op Google Maps als ‘WTF?’
Nog een vraag, hoe gaat die gast zich bewegen in dat ruimtestation? Z’n rolstoel raakt de vloer niet.
Ze noemen hem een ‘parastronaut’. Dus hij gaat in de ruimte wandelen met een parachute.
Ik vind alles best, maar zometeen hebben we een astronaut met Down. Die denkt dat hij naar de Efteling gaat.
Voor de plek waren ook kandidaten kleiner dan 130 cm. Jammer, maar er zijn geen ruimtepakken in peutermaat.
Trouwens, NASA doet niet meer aan diversiteit. Er was een zwarte astronaut. Die hebben ze in de ruimte opgehangen. Make Space Great Again, Roll Tide!

_______________________________________

Blog 1496 – 14 februari 2025
DAG VAN DE LIEFDE

Vandaag begon geweldig. De deurbel ging. Een groot Valentijnspakket werd me aangereikt. Je begrijpt: een brok in mijn keel. Het was voor de buren.
Valentijn: een dag van liefde. Ik verstuurde 32 mails die begonnen met: ‘Ik hou van je…’ En daarna: ‘…als je de openstaande factuur betaalt’. Twee vliegen in één klap.
‘t Is een leuke traditie, maar niet als je getrouwd bent. Vorig jaar stuurde mijn vrouw me naar de ALDI voor wc-papier, bleekmiddel, inlegkruisjes en een Valentijnskaart voor mezelf.
Vanmorgen zat die opnieuw in de bus. Binnenin stond: ‘Nochmahls!’
En ook een leuke brief: ‘Ik denk aan! Je bent bijzonder!’ De Aanslag 2024.
Over bloemen gesproken: rozen zijn onbetaalbaar! Ik wilde er één kopen: €5! Dus toen een stock-foto van 10 rozen gekocht voor €40 en gemaild. Da’s €4 per roos. Toch €1 bespaard!
Restaurants zijn volgeboekt door stelletjes vanavond. Er zijn van die obers die bij het apératief al vragen: ‘Rekening straks splitsen?’

Ach, je doet je best. Ik ging naar de slager: orgaanvlees voor de hond. Je denkt ‘Valentijn,’ dus ik vraag een kilo hart. De slager reikt me het aan en zonder een spier te vertrekken, vraagt hij: ‘Valentijn, hè? Hoe heet ze?’ Ik zeg: ‘Coco, en graag een bot om te kluiven’. ‘Je verwent haar,’ zegt hij. Ik antwoord: ‘Dat bot is voor mijn vrouw’.

_______________________________________

Blog 1495 – 13 februari 2025
UN BEL DI, VEDREMO

Ken je de opera Madama Butterfly? (Gewoon even lezen, het wordt de moeite waard.) ‘t Verhaal gaat als volgt: Japan, pak ‘m beet 125 jaar geleden: pre-Toyota, pre-Manga, pre-atoombom, niks te beleven. De Amerikanen waren dik vertegenwoordigd. Een marineofficier heeft een scharrel met een lokaal sushi-rollertje. Hij vertelt haar over ‘Democracy, Liberty, Fried Kentucky’, kortom, dat grietje zwanger. Hij weet van niks (tja… mannen), vertrekt naar huis, trouwt een Amerikaanse die geen kids kan krijgen. Dat detail staat niet in het libretto, maar we zijn niet op achterlijk. Hij verneemt dat zijn ex-gele vlam een kind van hem heeft. Terug naar Japan! Het imperialistisch stel wil die hummel meenemen. In de opera heeft die echtgenote alleen de tekst: ‘O, My God’ dat in het Italiaans wél geil klinkt. Miss Tokio roept: ‘Als je Okāsan, otōsan wa dokodesu ka?* afvoert, maak ik me van kant!’ (*Dat betekent voor wie Japans liet vallen op de havo: Mamma, waar is papa?) Captain America repliceert: ‘Wat jij wil!’ (Dat klinkt in het Italiaans ook niet leuk). Dreumes mee naar de States, moeder snijdt zich doormidden. Vrouw van haar woord! Doek en applaus.
Hoe kom ik hier op? Er is nu een film over operadiva Maria Callas, geplaybackt door Angelina Jolie. Calles houd ik wel van. Zij zong Madame Butterfly in 1955. Mijn moeder hoorde het op de radio. Drie jaar later kwam ik ter wereld. Er is geen verband.
New York, tachtiger jaren, een bloedmooie Française introduceerde mij in de wereld van opera. Ik wilde mij enkel in haar introduceren, maar daar gaat het niet om. Wij naar Lincoln Center: Madame Butterfly. De tragischste aria is als die Japanse afscheid neemt van haar kindje. Vrienden, je kent me: kei- en keihard, maar daar op het 2e balkon, leunend tegen mijn Française, ik had tranen in mijn ogen. Zij kneep in mijn hand. Ik keek haar aan en haar ogen zeiden: ‘Hij heeft emotie. Wat een echte man’.
Je begrijpt het, die nacht, geweldige seks.
Nu, Angelina Jolie als Maria Callas, ze kan niet zingen, maar met goed acteren krijg je veel voor elkaar. Die truc kende ik al tachtiger jaren.

_______________________________________

Blog 1494 – 12 februari 2025
XI LANDT IN KIEV

Een videogesprek: VS Defensie minister Hegseth (net klaar met zijn toespraak dat Oekraïne haar verloren land moet opgeven en geen NAVO-lid wordt, tevens bekend als liefhebber van goede drank en jonge vrouwen met een slecht geheugen) met President Zelensky (net terug van een begrijpelijke kleurspoeling, met de stress die hij heeft nog steeds zwart haar?)

ZEL: Er zit iets bruins op je bovenlip…
HGH: Pardon?
ZEL: ‘Kissed Putin’s Ass’?
HGH: Heel geestig, ik heb hier een factuur voor onze militaire hulp. Die kán nog gemaild worden.
ZEL: Vanuit wiens mailadres? Hilary Clinton?
HGH: Zel, wees realistisch. Wat verlies je aan die gebieden door Rusland ingenomen? Er liggen voldoende mijnen om 60 jaar niet naar de supermarkt te willen. En er is zoveel schade, Tsjernobyl lijkt erbij een lunapark.
ZEL: Lid van de NAVO was wél mijn verkiezingsbelofte.
HGH: Iedere Oekraïner met het IQ om dat te herinneren is gevlucht. Vaste baan bij IKEA, Mercedes, Disneyland Parijs. Die komen niet terug. De achterblijvers snakken naar vrede. Eindelijk in de tuin zitten zonder een drone boven je uit Pyongyang.
ZEL: Nu ik: stel, we stoppen met graan leveren aan Egypte als ze Palestijnen uit Gaza opnemen? Dan wordt het voor 1 op 3 daar zandtaart bakken.
HGH: Nee! Nee! Egypte is onze vriend. Kost een miljard per jaar, maar als CIA-gezin kun je veilig de piramiden beklimmen.
ZEL: Ik moet het kort houden. De Chinese minister van Eeuwige Voorspoed en ik tekenen een contract. Iets van militaire bases hier vestigen, en 14 fabrieken bouwen voor elektrische auto’s, de FCK TRMP.
HGH: Doe het niet! We sluiten heel Oekraïne af van X en Meta!
ZEL: You make my day! Hoe vind je trouwens mijn T-shirt: Make America Indigeous Again? Hegseth, laters! [Scherm gaat op zwart.]

_______________________________________

Blog 1493 – 11 februari 2025
CANADA EN OLD SOLDIERS

Ik dacht na over Canada. Trump wil het land inlijven. Maar stel, je bent eland, en je identificeert je als bever. Operaties, hormoonbehandelingen, the works. Dan neemt Uncle Sam over. Vlucht je naar Assen? En hoe reageer je daar op de mededeling van 0% kans op gezinshereniging?

Creatief denkwerk, maar we waren al ingedronken. Ik was om 10 uur op weg naar een oude vriend. Hij revalideert na een val, en hij heeft Parkinson, niet in die volgorde. Dus zeg het maar: ‘Beetje jouw leeftijdsgroep?’ Hilarisch.
Ik loop door gangen van zo’n tehuis. Discussieloos hygiënisch, goedbedoelde foto’s van landschappen, een aankondiging van de Valentijns-bingo: ‘Schrijf snel in voor het te laat is’. Ja, dat begrijpt iedereen hier.
Een jonge zuster knikt sympathiek naar me. Paniek! Hoe knik je terug in het Pools? Ho, ho, geen vooroordeel! Ze had een kruisje om haar nek, dus gelovig; foundation op de wangen, dus niet-Hollands vrouwbeeld; en blauwe plekken, dus in relatie met een broederland stukadoor.

Kamer 401. De oude makker is zo blij me te zien. Ik denk: ‘Die Parkinson hakt erin’.
Een verpleegster stapt binnen en vraagt of hij een kopje thee wil. Ik zeg: ’Voor mij graag een Chardonnay’. Je kent me: waar gebeurd!
In de kamer staat een rollator. Je verwacht te horen: ‘Als ik er mee klaar ben, mag jij ‘m hebben’. Overdreven zorg: er zijn al drie kandidaten.
Een tweede verpleegster brengt de krant langs. ‘Vroeger las ik Trouw, maar die werd me te links.’ Dat kon ik me voorstellen. De gemiddelde Trouwjournalist is 63. Dus voor hem ‘jong tuig’.

Na ruim een uur is het tijd om te gaan. Ik pak mijn jas en vraag: ‘Hoe denk je over Canada als deel van Amerika?’ Mijn oude collega aarzelt geen moment: ‘Natuurlijk moeten de VS Canada inlijven! Het heeft ca. 25 miljoen kiezers. Over 4 jaar stemmen die massaal tegen Trump. Wat wil je nog meer?’

_______________________________________

Blog 1492 – February 10, 2025
MAKE GAZA GREAT AGAIN

Trump taking over Gaza? What can the local Palestinian authorities do to keep Netanyahu’s puppy out? A Top 10 Think Twice, Mr President.

10. Hold a weekly parade: Parents Of Murdered Children.
9. Impose a rule for golf courses: No Cheating Allowed.
8. Mark at entrances of rooftops: Snipers Allowed.
7. Have food stalls display: Only Slow Food Sold.
6. Allow paying exclusively with 1$cent pieces.
5. Hand out passports to all Mexicans coming.
4. Rename the coastal strip: Ivana Beach.
3. Offer a luxury villa to Hillary Clinton.
2. Deport expensive hookers.
1. Put alcohol in every drink.

Only kiddin’! As soon as Gaza is the hang-out for the Tel Aviv elite, Trump will stay out. Seriously, have you ever seen him mingling voluntarily with Jews?

_______________________________________

Blog 1491 – 9 februari 2025
BEST BOSS EVER

5 minuten geleden kwam ik hier in de gang mijn zoon tegen. En dat is de Tip 1 van de dag: Koop een huis met veel gangen. Kom je je kroost nog eens tegen!
Die Gen-Post-Boom generatie staat te vroeg op voor gezamenlijk ontbijt; is te afwezig voor digitaal overleg als: ‘Zoon, die onderbroeken van jou aan de waslijn sinds oktober, haal je die er nog af?’; en bij het avondmaal krijg je een Whatsapp: ‘Ben eten met vrienden!’. Ik reply: ‘Vrienden? Ik dacht je kende alleen Russen met wie je online gamde Worlds-Of-War-Ukraine; of medestudenten Sociologie die – in tegenstelling van jou – alleen op mannen viellen?’
Mijn nageslacht vertelde: ‘Mama brengt eten mee van haar uitje met Duitse vrienden in een Tupperware’. Ik denk: ‘Als hij 8 zou zijn geweest, zou hij lachen om: Hoe krijg je Duitsers in een Tupperware? .’

Terug aan mijn computer, NewYorkTimes.com bericht dat een bijzonder man waar ik in 1985 in New York voor werkte nog steeds leeft! 95 jaar oud? Wat is zijn geheim? Broccoli door de muesli? Paardenbloemthee i.p.v. Martini bij de lunch? Volledig vergeten dat ik ooit op zijn loonlijst stond?
Ik ga hem niet meer ontmoeten. En dat is oké! Stel, ik ben in New York, wandel door de Upper West Side, zie hem voor zijn huis. ‘Mr Blechman, remember me? I worked for you ages before internet. My name is Michel.’ Wat moet hij zeggen? ‘Yeah, I remember you. We met in Auschwitz?’
Dus hier Tip 2 van vandaag: Relaties kunnen voorbij zijn: zakelijk, vriendschappelijk, amoureus. Weet wat te zeggen:
1. Klopt, ik werkte voor u. Uw zaak is failliet? Surprise, surprise!
2. Klopt, we waren vrienden! Je gebruikt nog steeds speed?
3. Klopt, in bed met jou was de hemel! Maar sindsdien ben ik atheïst.

_______________________________________

Blog 1490– 7 februari 2025
ZWEEDS CANÖN

Je kent me, ik ben een groot fan van Zweden. Eenmaal bezocht ik het land van de te lange blonde vrouwen. Al die Anni-Frids toornden onbeschaamd boven me uit. Mijn gezicht was op lokale okselhoogte. Dit is wat ik leerde: Odorex is geen Zweeds woord voor pepermunt. Die weelderig harige bovenbinnenarmen roken naar fjord. (Dat woord werd overigens in 1979 gestolen door Noorwegen om cruiseschepen met Amerikanen te lokken. Die verlieten hun drijvend Atlantic City nimmer. Aan de wal daar kostte destijds een biertje €3.750. Oftewel één controle bij je tandarts op 7th Avenue.)
Terug naar Zweden, die fjorden, hoe geurden die? Bergkristal, mensenrechten en zalmurine. Niet in die volgorde.

Blijkbaar werkt het land van zelfschroefmeubilair aan een Canon. Je kent ze: ca. vijftig nationale schandefeiten die we inburgeraars opdringen. Je voorvaderen werden in 1644 ontvoerd als slaaf? Nee, nee! Dat jaar schilderde Rembrandt zijn ‘Zelfportret met één voortand’. Uw Palestijnse grootouders werden in 1942 door Zionisten gedecimeerd? Jammer, maar in dat jaar maakte Anne Frank in haar dagboek haar éérste spelfout.

Terug naar Zweden. Krijgen die viseters een Canon van vijftig feiten vol? Vóór Pippi Langkous stond het land nog in geen enkele atlas. Die Lesbo-Avant-La-Lettre zal een Canon-item zijn: ‘1971: Pippi laat 2 spiraaltjes plaatsen’. (Daarom bleef haar morsige schimmel ook nageslachtloos).
Dan de schilder Anders Zorn. Zonder dollen: de Zweedse Rembrandt. Gespecialiseerd in halfnaakte halfvolslanke vrouwen, half in bergstromen gedompeld. (Géén grap! Google die gast maar eens!) In Elandland kreeg Playboy nooit een voet aan de grond. Zweden kochten Zorn-catalogi.
23 regels in hun Canon zijn de ABBA 23 nummer 1 hits. (Zit wat in! Ik mis in ons Vaderlandsch Canon ‘Una Paloma Blanca’ van de George Baker Selection.) Hoogtepunt van het Zweedse Canön: Doodse stilte tijdens WOII. Wie was de beroemdste Zweedse jood? Anni Fränk, kampioene 1942 watertrappelen in een bevroren fjord, en schrijfster van het dagboek ‘Een Eland in het Achterhuis’.

_______________________________________

Blog 1489 – February 6, 2025
REJOICE, MY FRIENDS

As I told you last week, I walk around with a scar on my forehead that suggests I failed the Samurai Sword for Dummies course. But here’s the good news: Daniel Barenboim has Parkinson’s, Kanye West has autism, and I do NOT have skin cancer. A phone call from the hospital this afternoon (the receiving party pays), they told me that the skin that was removed from my scalp was not cancer. You can imagine my emotional reaction, “Hooray” and “Can I get my money back?”
Spontaneously, I donated the removed part to science. I told the dermatologist that it was a “Pre Course” on my donor codecil. He told me that some students had already shown interest in the fragment of human flesh. Students from Papua New Guinea. He didn’t elaborate.
So, Big C didn’t knock on my door. My family was less enthusiastic, “Now we have to bring back the funeral wreath!”
Indeed, this morning a flower arrangement was delivered to my studio, with a ribbon that read: “We are so sorry, and could you please take out the trash?”

Which brings me to today’s lesson: Regardless of tragedies, focus on the bright side. Here are five “Looks at the Bright Sides”:
5. Golf enthusiasts: Book now for the 2027 Mar-a-Lago II Golf Link, formerly known as the Gaza Strip.
4. CCP Chairman Xi makes a comeback: We can all agree: he was not the worst we could have had.
3. The entire European political system is shifting to the right. Vacancies on the left can be filled by LGBTQs fleeing the US.
2. Climate agencies are no longer funded. We will soon have beach vacations in Newfoundland.
1. Michel does not have skin cancer. See me on stage at Comedy City The Hague on Saturday.

_______________________________________

Blog 1488 – February 5, 2025
NAKED GIRLS AND SOLID ADVICE

This afternoon, a 7-year-old naked girl saw me completely undressed.
Don’t think so fast. Don’t think at all. I want to give you clothing advice. It’s an innocent anecdote. No animals were hurt and everything was recycled.

Hear me out. A few times a week I go to my gym to swim, and today is also school swimming. I walked into the locker room and there was a father helping his daughter into her swimsuit. It wasn’t timing on my part, but at that moment she was completely naked. How did I notice that? Call it instinct.
Of course they were in the men’s locker room. If he went to the women’s locker room, you could be surrounded by naked women, and no man wants that. Holy mother of Jezus no! So I see 7-year-old buttocks and think, “Welcome!”

As I got changed, at some point I would have nothing on anymore. I turned my back to the two of them, because children can be brutally honest. And I am well-informed about the brutal honesty of my front.
Now you might say, “Michel, keep your socks on until the very end.” And this is my point, friends: never, I repeat NEVER, have bare legs with socks underneath. I would rather have thirty 7-year-old girls see me naked, then one see me with only socks on. And to prove this point, I had to wait 45 minutes before thirty 7-year-old girls saw me naked.
Mind you, the little one paid no attention to me at all. A second dude had come in and started undressing. That person had so much hair on his back, I understood why he had immigrated to the Netherlands, there must be a Turkish law against that.
The girl stared at him in awe. By the way, he was not Turkish. He listened to his phone continuously and we all heard a woman’s voice convincing him of her love. However, it sounded like she wanted to fry his balls in hot oil. That tells you: they’re Russians.

And now the moral of my story. Somewhere in the future, you’ll stand in a locker room with a friend naked except for socks. You’ll tell him/her not ever to do that again, and add it was a tip you got years ago. “From whom?” you will be asked, and you’ll say, “You do NOT want to know.”

_______________________________________

Blog 1487 – 4 februari 2025
WHATSAPP EN MEXICANEN

Je houdt van de waarheid, toch? Daar gaan we! Dit is echt gebeurd…
Vandaag verliep hier chaotisch. Zoon is net terug van zijn tweede dag als loonslaaf-stagiare bij een vet commercieel bedrijf op de Zuidas Amsterdam.
Het is zó inclusief daar, zijn chef identificeert zich met prei.
Hij kreeg die stage na de strikte belofte zijn IQ van 142 niet te gebruiken. Was niet solidair naar de schoonmaker.
Ho, ho! Dit is geen denigrerende grap! Die Cemsto-medewerker is een Oekraïner, voorheen professor aan de uni in Charkov, vakgebied ‘Schimmel op iconen’. In Holland betekent dat: ‘Pjotr, ga jij even lekker wc’s schoonmaken?’
Mijn vrouw is naar d’r balletles. ‘Ballet? Zij is toch ongeveer jouw leeftijd?’ wil je vragen. Klopt, ze danst binnenkort in het stuk ‘De Uitgestorven Zwaan’.
Ik gooi in de familie Whatsapp-groep: ‘Iedereen eet vanavond alleen?’ Mijn ega antwoordt: ‘Ja, voor jou in de koelkast iets met VLEES’ (Hoofdletters van haar.) En nu, vrienden, wáárgebeurd: ik reply: ‘Da’s de enige plek waar ik nog vlees krijg’.
Ze typt: ‘Er is nog pompoensoep over. Die had ik graag…’ Je kent me, ik repliceer meelevend: ‘Tuurlijk! Pompoen! Wat jij altijd kookte, deed me enkel aan Halloween denken’.

En weer serieus. Vandaag reageerde ik ook op een vreselijke Instagram post van een Amerikaanse lerares die 90% van hun klas niet zag opdagen want die Mexicanen waren door Trump II afgevoerd. Ik schreef: ‘Exact als Duitse leraren in de 30er jaren geschokt waren dat Joodse kinderen 5-6-7 jaar niet meer op school kwamen’. Iemand reageerde: ‘Why don’t you read a book?’ Ik schreef: ‘I did: Mein Kampf. You should too! And then post Trump: ‘Hey dude, you should grow a moustache!’

_______________________________________

Blog 1486 – 3 februari 2025
STAND-UP EN STOPCONTACTEN

Nog 30 seconden tot mijn stoommaaltijd uit de magnetron kan, als ik op mijn schouder word getikt.
­– Meneer, daar zijn die stopcontacten niet voor bedoeld.
Een NS-conducteur staat voor me, met een blik van ‘Ik had nu ook lekker in de 1e klas kunnen zitten’. Gezichten in deze treincoupé zeggen: ‘Hij heb gelijk’. Ik denk er anders over:
– Er hangt geen verbodsbordje. Ik had een lange reis. Een magnetron is onschuldige handbagage. Gezonde voeding is een must. Waar is ‘t probleem?
De man in donkerblauw, met een quasileuke sleutelhanger aan zijn riem, vervolgt:
­– Als we dit door de vingers zien, wat dan? Kantoor in de trein? Even mijn kopieermachine aansluiten! Vanavond alleen thuis? Snel mijn vibrator opladen!
Het is duidelijk: oom NS zoekt confrontatie. Ik schiet uit de heup:
– Adjudant, wat dan? Die stroom in het stopcontact laten? En dan weggooien?
Een wijsneusstudent mengt zich in het bloedbad:
– Meneer, stroom wordt niet oud. Elektronen hebben het eeuwige leven.
Daar zat ik op te wachten! Mijn magno roept ‘Pling’, en terwijl ik de stoommaaltijd Zalm Roomsaus op schoot neem, repliceer ik naar die gast, pas gister van zijn acne af:
­– Eeuwig leven? Jammer dat er in je vaders zaadcellen überhaupt leven zat.
De indigo Übersturmbahnführer is er ook nog:
– Meneer, uw NS-pas! Ik maak een notitie en volgend keer moet u de trein verlaten. Ik schiet vol:
– Een notitie? Doe ‘t in straattaal! Met dat personeelsbeleid van jullie is kunnen lezen geen Pré op je CV.
Een Surinaamse vrouw, circa Miss Paramaribo 1961, blaft me toe:
– Respect! Deze man doet zijn werk!
Ik spoel mijn eerste hap zalm weg met een Chablis, en dien de charmante, prachtig gekleurde vrouw wiens leggings om genade smeken, van repliek:
– ‘Doet alleen zijn werk’? Dat gold ook voor de eigenaren van uw grootouders. Luister, en dit betreft ook jóu [Ik kijk die studiebeurstrekker aan.] Niemand vroeg om stopcontacten in de trein! Asbakken wilden we houden! Je plaats aan een mevrouw aanbieden is seksueel intimiderend gedrag? We gooien ongewenste kinderen met het badwater weg!
Een ijzige stilte daalt neer in de coupé. De algehele stress is duidelijk: dit jongvolk: wie weet nog wat ‘ijzig’ is? Ik lepel het laatste roomsausrestje op, als omgeroepen wordt: ‘Volgend station: Arnhem Centraal’.
De spoorwegenman is in de mist opgelost, de waarschijnlijk-niet-werkstudent checkt zijn Samsung met versplinterd front, de assertieve Surinaamse kijkt op haar Nokia met tijgerpatroon.

Ik stap de trein uit en denk aan fijne Arnhemse mensen wachtend op een stand-up comedian met Rotterdams accent. Mij rest nog één vraag: hoe maak je een leuke openingsgrap met een magnetron onder je arm?

_______________________________________

Blog 1485 – 2 februari 2025
DE FILMSTER EN MIJN ZOON

Mijn plan is getrokken: ik laat me begraven in een slaapzak. Je kent de uitdrukking: Je kinderen zijn een nagel aan je doodskist. Nou, voorlopig ben ik er nog, maar mijn kist is al aan 6 kanten dichtgetimmerd.
Ik heb natuurlijk maar één zoon, en ook die kan je bezighouden.
Het Oedipuscomplex van die ex-kinderbijslagbron is niet als het ooit was. Vergeet romantisch Griekse tijden! Tegenwoordig laat de zoon zijn vader leven, en heeft seks met diens creditcard.
Gelukkig kwam onlangs AI te hulp: ‘Meneer Van der Sanden, u bestelde voor AUS$ 499,95 kleding, maatje Small!? De laatste foto van u “Small” stamt uit 1978: u als student met Corpsgenoten in een wedstrijd ‘Wie kotst het meest op het hoofd van deze lilliputter?’ Andere tijden, alle respect, maar: is de aankoop akkoord?’

Vanmiddag, in de Bijenkorf, kijk ik naar Boss horloges. Zoonlief – a.k.a. mijn kledingadviseur – zegt: ‘Hugo Boss horloges geven alleen de tijd aan in 1933’. Ik probeer ‘n Tom Ford parfum. Hij zegt: ‘Hier vallen alle vrouwen voor! Vanachter hun rollator, maar dan nog’. Ik zie een hoed die me bevalt. Zoon zegt: ‘Sorry, de levertijd in jouw maat is 14 jaar’.
Hoe werd hij ooit jouw kledingadviseur? wil je weten (Speel even mee!). Hij was tiener, en voelde zich uiterst ongemakkelijk aan mijn zijde in Rotterdam Noord. Ik riep: ‘Hallo! Ik ben hier per definitie out-of-place niet in een Gandoura met slippers!’ (Voor de Ariërs onder ons: een Gandoura is een Noord-Afrikaans T-shirt tot op je voeten in de kleur Zandstorm Oker.) Daarna reorganiseerde zoonlief wat ik dagelijks draag en dientengevolge neemt elk bedrijf me aan, ook waar ik helemaal niet voor wil werken!
Gister had mijn lastpakkig kroost een hoogtepuntje. Hij is cocktailcreator in een Michelin-restaurant. En daar aten mensen van het filmfestival Rotterdam incl. Cate Blanchett… Ik vroeg hem: ‘Bestelde ze een van jouw creaties?’ ‘Nee,’ zei hij, ‘Ze gingen direct aan de wijn. Dus toen ik een Bourgogne voor haar neerzette, fluisterde ik in haar oor: ‘I hate your movies’.

_______________________________________
Blog 1484 – 1 februari 2025
VOORHOOFDSLACHTVELD

Momenteel loop ik rond met de restanten van 6 hechtingen. Het lijkt wel of een meteoriet mijn voorhoofd heeft geraakt. Ja, zeg het maar: ‘Als een meteoriet jouw hoofd raakt, legt geen enkele dinosaurus het loodje’. Episch leuk.
Over 3 uur doe ik stand-up in Den Haag en die decoratie valt op. Ik moet het benoemen en brainstorm over een opener. Denk mee: welke zal het worden?

Dit zijn de restanten van 6 hechtingen…
– Het ziet eruit alsof ik onder een naaimachine heb gelegen. In een sweatshop in Bangladesh. Die coupeuse was 11 jaar, maar niks Happy End.
– Ik was op een familiefeestje en mijn nichtje van 9 werd gezegd: ‘Geef oom Michel maar een kusje op zijn voorhoofd’.
­– Ik had een reünie van mijn bowlingclub. Ze wilden nog één keer zien waar ik vroeger goed in was: inkoppen.
– Ik wilde ‘Feyenoord Forever’ op mijn voorhoofd laten tatoeëren, maar de tattoo-master was dyslectisch.
– Ik ging langs bij mijn Mexicaanse buren en ze dachten dat mijn hoofd een Piñata was.
– Ik probeerde liposuctie om mijn hoofd verkleinen.
– Ik ging steengrillen en viel aan tafel in slaap.
– Mijn escort had d’r nagels niet geknipt.
– Ik keek uit het dakraam van de HTM.

_______________________________________
Blog 1483 – 31 januari 2025
DRY JANUARI VOORBIJ!

Op deze heerlijke valreep worden we om de oren geslagen met goed advies-terreur: ‘Géén alcohol is vreselijk goed voor je gezondheid’. Klopt! Gezondheid is vreselijk. Mijn tante To werd onmaatschappelijk oud: 99 jaar! Aan haar sterfbed vroeg de familie ongeamuseerd: ‘Kan d’r nog een ‘Sorry’ af?’
Neem ‘t anti-alcohol argument: ‘Je wilt er zijn voor mijn kleinkinderen’. Je kent me, het beste dat ik mijn kleinkinderen kan aandoen, is er niet zijn.
Ik reken overigens op max. één kleinkind. Die zoon van mij is enig kind. Z’n Chinese vriendin, die met hem wil trouwen omdat 4000 jaar nationale hete adem in haar nek hijgt, is ook enig kind. (Tuurlijk, uit de tijd van de één-dreumes-politiek in het land met op elke straathoek 12 camera’s. Alle begrip.) Dus als die twee ooit iets produceren, is een tweede keer zwanger worden even stressvol als boerenkool eten met stokjes, of voor mijn zoon 1m75 bukken om zijn schoonmoeder te omhelzen.
Dan schrijft het ‘Alcohol is erger dan Allah’-front: Geloof niet ‘Ik ga minder drinken’. Pardon? Ik geloof dat al jaren! Hier hangt ingelijst de overheidsoorkonde: ‘Meeste Accijns Afgedragende Burger 1988-2024’.
Nog een feelgood tip van Dry Forever: ‘Relaties kunnen veranderen’. Hallo! Zometeen komt mijn vrouw terug op haar scheidingswens! Wil ik dat haar aandoen? Al een jaar zeg ik: ‘Tuurlijk, honnepon! Stap met een ander in bed! Een met óók koude poten, een Night-Recovery-Mask en de pyama ‘Schneeschuhwanderung im Schwartzwald’. Ik gun haar het fijne leven dat begon 2020 met 1m50-afstand.
Terug naar Exit-Dry. Een specialist genaamd Tsadok-Hai zegt: ‘Veel mensen leggen zichzelf te hoge eisen op’. In de eerste plaats ‘Tsadok-Hai’ klinkt als een smoothie, als je die drinkt dan word je 99, en zet je familie je na overlijden bij de Roteb, en dan: ‘Te hoge lat’? Ik zeg al járen: ‘Zet je gin/wodka/whiskey op ooghoogte.’ Maar niemand vraagt mij wat.
De conclusie: ik kijk uit naar mijn volgende cocktail, mijn stand-up optreden komende week, en mijn kleinkind wiens eerste woordje zal zijn als het mij ziet: ‘Sorry?’

_______________________________________

Blog 1482 – January 31, 2025
THEY USED TO EAT THE DOGS

Don’t worry my friends. The illegal refugees and fortune seekers in the US problem will be solved in 2032. The odds that a meteorite called 2025 Y-32 will then crash into Earth are 1 in 82. We know full well what that means to the Pentagon. The soon-to-be-released JFK files will show that Oswald was one of the 82 shooters, that Jack Ruby’s eyesight was -82, and that Johnson won a 1 in 82 bet on November 23, 1964. In other words, the rock will hit Greenland. Here’s why.

By 2032, Greenland will have been American for over 6 years. For those in the US who didn’t pay attention in geography class because the subject sounded inclusive and through heretical suggestion that the globe is over 6,000 years old, Greenland is located to the right of America North, formerly known as Canada. (With the name change, speaking French became punishable by sterilization.) The island is surrounded by the American Ocean, once the Atlantic Ocean, but that sounded too British, read ‘queer’.
With the improved weather, formerly called ‘global warming’ by Islamic anarchist vegans, it enjoys an annual temperature of 32˚C. There are no more indigenous people, once called the Danish Palestinians. In good traditional fashion, they have been provided with smallpox, cheap whiskey and now live above the Arctic Circle, where they hopelessly run offline casinos.
Look on Google Maps to see if you can find Denmark. You’ll find it labeled “Who Cares?” A Trump soundbite, taken literally by Google. Surprise, surprise. Who Cares? borders AfDland to the south, but back to our topic.

Greenland will be home to Mar-a-Lago II, a beautiful golf course with golf carts that look indistinguishable from the Elon Cyber ​​Truck. (“Elon” replaced “Tesla” because Musk was advised against spending his money on making a gay scientist famous.)
But Greenland will host primarily some 32,000,000 deported immigrants, including aspiring to. Dream about it, it’s off to Greenland.
Noteworthy: the entire population of Spain can also be found on the formerly snowy meadows, being the evil inventors of Spanish, and they are being professionally interrogated about the reasoning behind creating a language fit only for housemaids and bullfighters. For this task, the CIA has employed Mosad agents. Their reasoning: “The Spanish were the Nazis of the 15th century, with their Inquisition, so we renamed ‘waterboarding’ to ‘Payback Time.’
Then meteorite 2025 Y-32 and silence.

I can provide the Mexican version of this proof upon request. Don’t trust Google Translate. It’s run from Jerusalem at the Beach, formerly known as Gaza.

_______________________________________

Blog 1481 – January 29, 2025
FOR THOSE WHO LIKE IT SHORT

I was six, and the teacher asked, “Who knows what a dead language is?” I raised my hand, and said, “What they speak in Heaven.” She answered, “I’m sorry, but that is incorrect.” I said, “Have you been there?”

I was six, and I played with my best friend. He was the doctor, I the patient. I came home with a €40,000 bill.

I never air my bedroom. I’m afraid the air I let in comes from somebody else’s bedroom.

They say penguins are the only birds that can swim. I think they are fish that can walk.

A woman told me she could do anything a cat can do. So I threw her of the third floor.

In Vietnam, they have excursions for American tourists: Find the 1960s landmine!

I think it was Eva Braun who hated the Jews, and Hitler was just hand pecked.

No giraffe has ever been struck by lighting. That kills me.

_______________________________________

Blog 1480 – January 28, 2025
HOLD THE ONE-LINER!

Hannibal crossed the Alps with elephants. I think he got too much credit for being a moron.

I was cutting onions, while listening to a podcast about child abuse. I got tears in my eyes.

Columbus set sail for India. I think he got too much credit for being a lousy captain.

The musical The Beauty and the Beast was written to give ugly singers a chance.

My neighbor, she can’t have children. She’s also a neo-Nazi. That’s not funny.

There’s a new statue at Madame Tussaud: the bat that caused Covid-19.

Nobody ever choked on a wishbone. No wonder! You can make a wish.

Did you know half of all peacocks don’t have a cock?

_______________________________________

Blog 1479 – January 27, 2025
PUT TO THE TEST

Some people compare Donald Trump with Adolf Hitler. I tell ya, I wouldn’t dare to do that among my neo-Nazi friends. I appreciate a safe drive home. But how fair is the comparison? Here’s our Top Ten Addy vs Donny.

10. Third Reich critics went to concentration camps. Trump critics write recipe columns in the New York Times.
9. Adolf believed the “Global Jewish Conspiracy Theory.” As a New Yorker, Trump calls that Pastrami on Rye.
8. Early 20th century, Hitler fought for Germany. End of the century, Trump fought for himself.
7. Hitler annexed Austria, a land of the greatest culture. Trump aims for Greenland.
6. Hitler moved to another country. Trump stops anyone moving anywhere anytime.
5. Both wrote a book with identical titles: Mein Kampf / The Art of the Deal.
4. Hitler could start a world war. Trump obeys the CIA and the Pentagon.
3. Hitler loved Greek architecture. Trump loves not to pay his architects.
2. Hitler’s spouse killed herself with him. Melania goes to her spa.
1. Adolf never touched meat. Donald pays his meat hush money.

_______________________________________

Blog 1478 – 26 januari 2025
HAZES KLEDINGTIPS

André Hazes a.k.a. v.h. Junior vierde zijn verjaardag gisteravond met een dresscode voor zijn invités. We legden beslag op de lijst met zijn suggesties voor de ‘kostuums’ van de gasten. De Top 10 André heeft een tip:

10. Max Verstappen > tienermeisje-hoofdkussen
9. Johan Derksen > Oom op familiefeest
8. Jan Smit > haring met een gebrekje
7. Bonny St. Clair > Madame Tussaud
6. René Froger > Elvis (posthuum)
5. Linda de Mol > Dorian Grey
4. Rico Verhoeven > Gandhi
3. André Rieu > Glühwein
2. Ali B. > O.J. Simpson
1. Maan > Banaan

_______________________________________

Blog 1477 – 25 januari 2025
ROTTERDAM NOORD DOET MEE

Geef toe! Vandaag de dag telt je straat pas mee als er ten minste één gevel is uitgeknald. Een paar jaar terug ging hoogstens één Poolse supermarkt per maand in Chinese kruitdamp op. Nu vraagt menig dakdekker in Holland zich af: ‘Waarom ik niet?’ Je wilt om vier uur ‘s nacht voor je afwezige voordeur staan en tegen tante agent zeggen (vroeger was dat ‘oom’ agent, maar dat was niet inclusief): ‘Het is m’n eigen schuld! Gister kwamen louche gasten langs en vroegen €500 per maand. Ik zei: ‘Oké, maar ik wil wel pinnen.’
Overigens, ik begreep dat van die Poolse supermarkten nooit. Polen zijn goede gasten! Sommige van mijn beste vrienden hadden Pools kunnen zijn.
Ooit traditionele Poolse worst gegeten? Heerlijk! Oké, na afloop zit tussen je tanden een complete varkenshuid, en rode bieten bij het ontbijt klinkt ineens… heerlijk, maar verder: een culturele verrijking.
Die supers werden opgeblazen met een jerrycan benzine: de eerste aanslagen met accijns. Vandaar dat de overheid ‘t wel goed vindt.
Een 14-jarige verdachte verklaarde: ‘Ik was liever drugsrunner in de haven geweest, maar ik mag van mijn moeder de wijk niet uit’.

Op naar die zaak om de hoek, nu exit façade. Beton en glas op de stoep. Ik zeg tegen een omstander: ‘Lijkt Gaza wel’. Vond hij niet leuk. Het was de lokale rabbijn.
Die winkel is Smoke Supply. Op de plaats delict werd een zak met Dunkin’ Donuts gevonden. In het proces-verbaal stond: ‘Iets dik glazuur, matige hoeveelheid chocoladesnippers, desondanks heel smakelijk’. De analyse was in het kader of de aanslag drugsgerelateerd was.
De winkel moest leeggehaald. Binnen een kwartier waren alle vapes verdwenen. Ja, de jeugd in Noord steekt haar handen uit de bomberjackmouwen! Ik riep naar een paar: ‘Rekenen jullie nog af?’ Een antwoordde: ‘Zodra de toeslagenaffaire-compensatie binnen is!’

_______________________________________

Blog 1476 – 23 januari 2025
GEEN COMEDY VÓÓR 8U30

‘Is het kanker!?’ dat roep ik donderdag 6 februari, wanneer om 15:30 mijn telefoon gaat. Het zit zo. Vanmorgen lag ik in het ziekenhuis. Een stukje voorhoofdhuid werd verwijderd. Ja, zeg het maar: ‘Een halve m² van jouw voorhoofd eruit valt niet op!’ Reuze leuk. Die voorhuid ligt nu onder een hoogtezon, met kunstmest, ik heb geen idee. Het wordt onderzocht. En 6 februari komt een telefoontje met de uitslag. Soort Postcodeloterijgevoel.
Het snijwerk ging onder verdoving. Eén druppeltje van dat verdovingsspul viel in mijn oog. ‘Het kan geen kwaad’, kreeg ik te horen, maar sinds 8.14 u. zie nog maar in één dimensie, in rood-groen, en Rotterdam Noord lijkt van rubber.
Een assistente bracht na afloop een verbandding aan dat sprékend leek op een tampon. Ik vroeg: ‘Deze mag er over 28 dagen af?’ Een ziekenhuisachtige stilte was mijn loon. Doe géén comedy op kosten van OHRA.
De dermatoloog (dat is duur voor ‘man met afbreekmesje’) zei dat ik aan de balie een telefoonafspraak kon maken. Je kent me, ik vertel de 19-jarige daar dat we een afspraakje konden maken. Ze begon over ’anoniem’. Ik zei: ‘Uiteraard, mijn vrouw blijft hier buiten’. Allemaal echt gebeurd! Ze bedoelde: geen nummerherkenning. Mijn mobiel gaat niet af met in beeld: ‘Hoi! ‘t Sint-Franciscus Gasthuis! Het nieuws is kut!’ Dat dus niet. Misschien neem ik op, hoor even niets, dan geruis op de achtergrond en een stem: ‘Hello, mister Michel? How are you today, Sir?’ Meestal repliceer ik: ‘Sorry, my first name is Bang. And my family name is YourSisterWith20Friends.’ Dan hangen ze altijd op. Géén humor daar in Mumbai.

We zijn een halve dag verder. De verdoving is uitgewerkt. Ik heb onderhand een ongesteld voorhoofd. Op naar de Etos met de vraag: ‘Hoeveel Ibuprofen krijg ik voor 36.000 Airmiles?’ De 19-jarige aan de kassa kent me: ‘Kijk eens aan! Heeft Gall&Gall geen aanbieding pijnstillers?’ Ik koop er voldoende om een walvis ‘Dikkertje Dap’ te laten zingen. En wat dát betekent, vertel ik je 6 februari.

_______________________________________

Blog 1475 – 22 januari 2025
WHAT’S IN A NAME?

We zien in een grauwbetonnen gang een rij naakte mannen. Wees gerust! Alleen bovenlichamen in beeld. Ze lijken gestrest. Naast een deur met erboven: ‘Dusche’, staat een SS-bewaker (BEW), een notitieblok in de hand. Hij is bezig de mannen naar binnen te laten.

BEW: [Allervriendelijkst en met Duits accent.] Volgende! Naam?
SAM 1: Sam Cohen.
BEW: [Tikt een naam op zijn lijst af.] Graag naar binnen. Zoek een leuk plekje uit.
SAM 1: Ik heb een vraag.
BEW: De zeep is gratis. De klassieke vraag!
SAM 1: Nee, het water, dat is toch niet te heet?
BEW: We krijgen nooit klachten. [Duwt de man vriendelijk naar binnen.] Volgende! Naam?
SAM 2: Sam Cohen.
BEW: [Verbaasd] Die heb ik al…
SAM 2: ‘Sam’ komt veel voor. Wat is uw voornaam?
BEW: Fritz.
SAM 2: Dan zat je op school met 7 Fritzen in de klas. Jouw ouders, mijn ouders, je maakt ‘t je makkelijk. Mijn familienaam is Cohen.
BEW: Is dit opzet? Wij stellen prijs op goede registratie.
SAM 2: Tuurlijk! Kan van pas komen. Die Cohen voor me, we werden zelfs op dezelfde dag geboren! Maar mijn vader was dokter.
BEW: Naar binnen! [Duwt SAM 2 naar binnen. SAM 1 komt naar buiten.]
SAM 1: Ik ben iets vergeten! Mag ik even naar de kleedruimte?
BEW: Vooruit. Maar niet te lang! [SAM 1 loopt weg. BEW tegen zichzelf:] Mijn God! [Derde man (SAM 3) dient zich aan, lijkt sprekend op de eerste twee.]
SAM 3: Cohen, Sam. [BEW kijkt niet blij.] Het spijt me.
BEW: [Ingehouden geërgerd] Is dit een grap?
SAM 3: Wil je een grap? Luister: Een SS-er komt bij zijn Joodse dokter, en zegt: ‘Herr Dokter, als ik de Nazigroet maak, doet mijn schouder zeer.’ De dokter zegt: ‘Die groet moet je nooit meer maken. Op de korte termijn: geen pijn meer, en op de lange termijn: geen doodvonnis.’
[SAM 3 wordt naar binnen geduwd. SAM 1 komt terug.]
SAM 1: Bedankt! Ik wil de douche niet missen na 3 dagen in de trein. Natuurlijk, jullie betaalden, maar die toiletten! [Wordt naar binnen geduwd. FADE OUT.]

2024, Kamp Westerborg. Namen van Holocaustslachtoffers werden voorgelezen. Ik was één die meedeed. Mijn lijst begon met ‘Sam Cohen’. Eén uur lang las ik 4.256 keer ‘Sam Cohen’. Na afloop kwam een 97-jarige Joodse vrouw in tranen naar me toe. Ik zei: ‘Uw emoties… U hoorde de naam van een familielid?’ ‘Nee, schmuck!’ zei de vrouw, ‘Je vergat mijn vader Sam Cohen!’

_______________________________________

Blog 1474 – 21 januari 2025
JONGVOLWASSENEN ALLER LANDEN!

Een vraag: wie presteren hélemaal niks en tóch houdt de héle wereld van ze? Panda’s. Wist je dat er geen panda’s zijn in de dierentuinen van Japan? De Japanners vinden die beesten hebben te veel seks.
Waar het om gaat: een onderzoek over presteren. Jongvolwassenen lijden onder prestatiedruk. Fuck me! Jongvolk! Jullie probleem is dat ‘jong’! Word volwassen, en prestatiedruk heet ineens: ‘baan’, ‘huwelijk’, ‘constipatie’.
Eén op vijf jongvolwassenen heeft dagelijks psychische klachten. Dan weet ik het al! Vier van de vijf zijn aan de coke.
Die psychische klachten waren in 2022 trouwens erger. Toen kon één op de vier geen jampot openkrijgen. Ho, ho! Ik bedoel het metaforisch! Sindsdien identificeert 72% (volgens mij) zich niet meer met Vleesetend Macho. Dan kun je ‘t schudden met jampotten. Bestel je online jam bij Albert Heyn, kun je nu aanklikken: Alvast geopend.
Ook onderzocht: eenzaamheid. Jong-Volgens-Mij-Niet-Zo-Volwassen ervaart voor 23% dat sterk. Er alleen voorstaan: geen leuke belevenis. Ik was 4 jaar, op straat riepen de jongens me na: ‘Blokhoofd!’ Een sloeg zijn arm om me en zei: ‘Geeft niks, Michel. In de hele wijk ben jij ermee de ENIGE!’
Voor eenzamen is hier in de wijk een LA: Lonely Anonymous. Zie je het voor je? Een kring deelnemers, iemand begint: ‘Hallo, ik ben…’ En de hele groep roept: ’Ho, ho! Dat willen we niet weten!’
Terug naar dat onderzoek: 84% is tevreden met zichzelf. Dat mag ook wel! We zijn het nr. 5 Gelukkigste Land ter Wereld. 1 tot 4 zijn die Skandinavio’s. Fijn voor ze, maar wil jij zoute vis voor ontbijt, als lagereschoolsport zwemmen in –7˚water, en als verplichte muziek bij je crematie ABBA?
Toch is die 84% een fijn getal, want 2/3 ervaart nog negativiteit uit de corona-periode. Ik leef 200% mee. In de covid-tijd, mijn vrouw werd besmet: 3 weken quarantaine. Alleen in bed voelde ik me een panda: nog nooit hield de wereld zo veel van me...

_______________________________________

Blog 1473 – 20 januari 2025
VANDAAG: LACHEN?

Deze maandag wordt beschouwd als de ‘Deprimerendste Dag van het Jaar’. Vandaag is de inauguratie van Trump. Er is geen verband.
Depressie, vrienden! Ik strompelde half 12 naar de keuken. Zei tegen mijn vrouw: ‘Ik maak een Bloody Mary’. Ze antwoordde: ‘Nu pas?’
Je kent me, ‘Optimisme’ is mijn middelste naam. Elke dag begint voor mij in topstemming. Ik zie het plafond van mijn slaapkamer en denk: ‘Weer niet in mijn slaap gestorven’.
‘Wordt dit nog leuk?’ denk jij. (De gemiddeld tweede lezer van mijn blogs is net weggeklikt.) Zeker! Het is 12:40, in de keuken voor mijn tweede koffie zie ik op het aanrecht: spruiten. Mijn zoon kookt vanavond. Ik trek ‘t wel van zijn erfenis af. (Onderhand, op mijn sterfbed, moet hij mij betalen.)
Spruiten… Ik was 5 jaar, die Groene Misdadigers tegen de Menschelijkheid stonden op tafel. Koude oorlogstijden. Mijn vader zei: ‘In de courant staat dat de Russen raketten hebben die tot hier reiken. Potjandorie!’ Ik zei: ‘Kan dat misschien in deze groenteschaal?’
Die nacht bracht ik door in het kolenhok. Mijn liefhebbende moeder rookte 1,5 pakje Caballero per dag, dus ik was maar wát blij met 8 uur frisse lucht.
Terug naar die Machiavelliaanse groente. Ik was 10 jaar, liep door het bejaardenhuis van mijn oma. Spruitjeslucht! Zo overweldigend, mijn bril brak doormidden. Ik vroeg een zuster naar het waarom. Ze antwoordde: ‘Dat is het enige dat hier sterker is dan de lucht van urine’.

Je hebt gelijk: ‘Niet klagen! Wees blij dat iemand voor je kookt’. Ja, dat zeiden ze in Bergen-Belsen ook tegen Anne Frank.
En je hebt ook gelijk: allemaal welvaartsleed. Denk aan die Amerikaanse ondernemers wiens illegale werknemers vanaf morgen mogen opkrassen. Die banen moeten gevuld door ‘OMG’ snowflakes! Gen-Zetters wiens influencekanaal niet zo infuencte. Gender-switchers, die hun baan bij het leger verliezen, want vanaf vandaag is het motto: ‘A Dick is a Dick’. Let’s Make America Mediaval Again.
Morgen gaan we lachend verder, in een nieuwe wereld.

_______________________________________

Blog 1472 – 18 januari 2025
VUILNISBAKGRAPPEN

Je weet, Rotterdam heeft bijnamen. Nu zijn er zóveel ontploffingen hier, ‘Rotjeknor,’ dat werd ‘Cobraknor’.
Die is leuk, omdat hij zó slecht is. Het was één van de parels die ik schreef voor een stand-up optreden vanavond. Toen een telefoontje: geannuleerd. Ik vraag naar de reden: ‘Jouw naam stond op het affiche’.
Die gig was in Arnhem, en ik doe graag actueel maatwerk. Arnhem en Nijmegen hebben een relatie als Rotterdam en Amsterdam… Dus nu begrijp je deze geplande grap:
– Kinderen op school worden benaderd voor crimineel werk. En Arnhem is weer nummer één! Hier doen méér scholieren mee dan in Nijmegen.

Het Arnhems nieuws afstruinend, bleek dat enkel misdaad de voorpagina haalt. Hier nog een stel juweeltjes voor eeuwig op de plank.
– Gestolen E-bikes gevonden in een Arnhems woonwagenkamp. Hoe kwam de polite daar achter? Voor het éérst in 80 jaar betaalden de woonwagenbewoners stroomkosten.
– Een Kruidvat werd overvallen. De overvaller had een mes. Het was zijn eerste overval. Het mes had nog een prijskaartje.
– Fietspad Eldensedijk kreeg noodverlichting! Er was een vrouw in het donker betast. Ik snap die verlichting! Als je een vrouw betast, wil je dat wel kunnen zien.
– Aan de Heerlenstraat is een dierenwinkel overvallen. De crimineel ging ervandoor met 60 kilo visvoer. De politie heeft een signalement: ‘De verdachte bezit waarschijnlijk een aquarium…’
En die is bijna zo goed als ‘Cobraknor’. Tot ziens in Arnhem!

_______________________________________

Blog 1471 – 17 januari 2025
TOP 10 VERDACHTE SITUATIE

Kijk in het nieuws! Elk publiek gebouw is al een keer ontruimd voor een
‘verdachte situatie’. Gister deed ik stand-up en de zaal moest leeg door een ‘verdachte situatie’. Klopt: ik was grappig. (Geintje! Gister in Delft was een topavond. Na afloop zei een meisje dat ik haar deed denken aan haar oom. Ik vroeg: ‘Die met grapjes op een familiefeest?’ ‘Nee,’ zei ze, ‘die met lolly’s in het park’.)
Ook in het nieuws: een politiebureau werd leeggeschud! Wat is daar nou aan de hand? Hier onze: Top 10 Verdachte Situaties op een Politiebureau:

10. In de mannenkleedkamer al 12 maanden géén seksistische grappen.
9. Bezoekers na 13u horen: ‘Morgen terugkomen’ en vinden dat oké.
8. Koerier met smeergeld komt aan de achterdeur i.p.v. de voordeur.
7. Koerier met coke aan de voordeur i.p.v. de achterdeur.
6. Inbeslaggenomen weed ligt na 12 maanden nog steeds in de kluis.
5. De training Jiujitsu wordt vervangen door Mindfullness.
4. Inspecteur typt een procesverbaal zónder spelcontrole.
3. Gearresteerde prostituée biedt geen ‘deal‘ aan.
2. Graffiti op de gevel: WE LOVE OUR POLICE.
En de nr. 1 Verdachte Situatie op een Politiebureau:
Marokkaanse tiener meldt dat zijn fiets gestolen is.

_______________________________________

Blog 1470 – 16 januari 2025
WOKE IS EXIT

In tranen aan de microfoon: ambtenaar Hille Smalgras, jarenlang slachtoffer van ministerieel politiek-correct heropvoedingsbolsjewisme. ‘Gooide je een kuipje melk in je koffie, dan was het: ‘Die melk is toch wel slaaf-vrij gemaakt!?’ Zei je vrijdag: ‘Fijn weekend,’ hoorde je: ‘Hallo! Doe jij niet mee aan Extension-Rebellion-Spuit-De-Nachtwacht-Onder?’ Droeg je een wollen trui, dan riep men: ‘Was dat schaap wel genderneutraal?’
Goed nieuws voor Hille: ‘Woke’ is nu ‘Untwoked’. De bureaus die tonnen verdienden met cursussen als ‘Overgewicht is het nieuwe zwart’ en ‘Nog van je oude geslacht? Zó verdacht,’ bij hen is het roer om. We bellen Emiel Grondvent, All-You-Can-Coach en in te huren als sekse-neutraal figurant voor starter-TikToks.

– Emiel, mag de Macho weer naar kantoor? Is havermelk passé?
– Het kabinet bezuinigt op onmisbare inclusiviteitsmindfulnessreset. Toen miljoenen zo over de balk gingen, was de vraag: sta ik aan de goede kant van de balk? Wij brengen gerechte cursussen voor de rechtse tijd.
– De tijd van?
– Henk en Ingrid bidden niet op een matje, en seksuele voorkeur past je achter je eigen voordeur.
– Hm, niet iets terug in de tijd?
– Nee, nee, wij coaches gaat met de tijd mee. In onze tarieven is de inflatie 2024 volledig verrekend.
– Hoe zit het met de aanspreekvormen? Hem/het/zij/hun…?
– Ach, bij de gemeente Rotterdam is iedereen hullie/zullie. En bij de ministeries is het verloop zo snel, iedereen is daar dinges/dingetje.
– ‘Opgepast gedrag’, mogen we dat terugzien?
– Tuurlijk. De kopieerkamer voor het kantoorvluggertje wordt in ere hersteld. Durex is de nieuwe Xerox.
– En de vrouw op kantoor wordt weer ‘vrouw’?
– Klopt, en de kantoorman weer man, tot hij thuis is.

_______________________________________

Blog 1469 – January 15, 2025
CHATGPT IS MY MAN!

Call me a dinosaur, but only today, I had my first encounter with Chatgpt.com. 14 minutes ago, I still was a Google-junkie, but last time I asked Google what “A divorce” meant, it replied, “You meant ‘Impotent horse’?”
13 minutes ago, ChatGPT consulted me on an issue, and suddenly, I felt like a piano student having sat 20 years on the lap of Bach (that’s how they taught piano in his time. German in yonder days had no word for “Sexual harassment.”), the next moment I identified with Tom Hanks on a Summer D-Day beach. During both instances, it was a dying experience. Yet, rebirth as well.
You know me, I have the empathy of a Paraná fish being fed tofu six weeks straight, smelling MEAT. ChatGPT brought me to my knees.
I asked this AI-Heaven: Why isn’t my wife making progress in her desire to divorce? (I’m not kidding. I did ask this! I have the optimism of a Kamikaze pilot.)

Chat told me my spouse might be postponing the garden party for everyone who was there 30 years ago, to recollect their gifts, for a.o. the following reasons.
– Worried how it could financially affect the children. Excuse me, our son is making more money as a Michelin Star Bartender, than I spend as a Michelin cocktail consumer. And yous guys know my drinking average.
– Hope for Reconciliation. Sorry, Chatbuddy, she’s German. They weren’t hoping for reconciliation with Stalin in April ’45 either.
– Unresolved Issues. I get it! I get it! I was never great in bed. I always thought “The Female Orgasm” was English for “Hans und Gretel.”

I’m not going back to Google. Suppose I ask, “Goog, what’s my wife’s emotional state?” My old buddy will reply: “Have you’ve done the dishes yet?

_______________________________________

Blog 1468 – 14 januari 2025
SCENE 85 – EERSTE WOORDJES

Babykamer in blauw. Alle wansmakelijkheden die nu trendy zijn voor mannelijk kroost staan en hangen er. Een vader (PAP) en een moeder (MAM), beide half in de 30 en emotioneel einde 40, kijken in de wieg van een eenjarig ventje (BABY). Een muziekdoosje speelt wat Mozartachtigs.

MAM: Zeg ‘Mama,’ ‘Mama’…
PAP: ‘Papa’?
MAM: Hé, mag ik even! Wie was er ook alweer ingeknipt bij de bevalling? Hou jij de camera nu maar klaar!
[BABY lijkt een woordje te gaan uiten. De ouders zijn een burn-out nabij. Dan plots. ]
BABY: Waarom?
[De Mozartmuziek houdt op. Stilte. PAP en MAM kijken elkaar aan, alsof ze de ander iets kwalijk nemen. Opnieuw aandacht naar BABY.]
MAM: ’Mama’?
PAP: ’Papa’?
BABY: [Verveeld] Sorry?
PAP: [Discreet naar de moeder.] Dat zijn al twee woorden.
MAM: Tuurlijk, tuurlijk! Ze hadden ook ‘Fuck you’ kunnen zijn.
PAP: [Naar BABY] Geeft niets, lieverd. Wat wilde je zeggen?
BABY: Kunnen we even normaal doen?
MAM: Je praat gewoon Nederlands!?
BABY: En Engels. Mijn Duits is was roestig.
PAP: Dit… dit is een wonder…
BABY: We houden het in de familie. Het gebeurt vaker. Alleen baby’s die enkel ‘Dada’ en ‘Gaga’ horen, ja, die doen er twee jaar over.
MAM: En dat Engels en Duits?
BABY: Wedergeboorte. Niets nieuws onder de zon. Forget about it.
MAM: Dit wordt zo een artikel in de Linda!
PAP: Zullen we eerst die TikTok maken?
BABY: En dan binnenlopen op Pampers-advertenties?
MAM: Hallo, weet je wat de inrichting van deze kamer kostte?
BABY: Ongeveer 30 voorhoofden glad met Botox?
MAM: Hm…
PAP: [Tegen MAM] Hij heeft gelijk.
BABY: [Tegen PAP] En als jij twee jaar tonic drinkt in plaats van Black Label, kunnen we deze kamer smaakvol herinrichten.
MAM: Dit klinkt als chantage.
BABY: Opvoeden is chantage.
PAP: [Nu streng] En wat heb jij dan te bieden?
BABY: Ik beloof niet autistisch te worden. En als jullie nu een studiefonds beginnen, kom ik over 17 jaar met een Hollands meisje naar huis. [MAM en PAP lijken even na te denken.] O, o, ik krijg ineens gehoorproblemen!
PAP/MAM: [Tegelijk] Nee! Nee!
PAP: We kopen vanmiddag nog MyFirstNikes voor je!
MAM: En je hoeft nooit op hockey!
BABY: Nog één ding: jullie scheiden pas 5 jaar nadat ik uit huis ben.
MAM: Wat heb jij in je vorige levens meegemaakt?
BABY: Ouders die nooit scheiden: nog véél erger. Waarom staan oude mensen op foto’s van heel vroeger altijd zo zuur? Ik bewijs jullie een dienst.
MAM: Ik had me dit toch romantischer voorgesteld.
BABY: Romantiek is een drug. Beschouw jezelf afgekickt.
PAP: Een beetje meer respect voor je moeder! Wat zij heeft doorgemaakt.
BABY: Komt wel goed. Ik hou van jullie allebei.
PAP: [Dwingend] Ja, mooi geweest zo! We gaan nú filmen. [MAM’s gezicht verandert in een tel van ‘triest’ naar ‘OMG!’]
MAM: [In de camera] Hoi, iedereen! Het is gebeurd! Zijn eerste woordje. Lieverd, nog eens…? [Camera gaat naar BABY.]
PAP: [Buiten beeld] Ja… ja?
BABY: Fuck you.

_______________________________________

Blog 1467 – 13 januari 2025
KEI- EN KEIHARDE CIJFERS

De arbeidsparticipatie is vet hoog in Nederland. Maar liefst 9,8 miljoen mensen hebben een baan. Een bezorger kwam voorbij, in een rolstoel, pakketjes op schoot. Hij vroeg me waar hij was. Ik zei: ‘Je kunt toch straatnaambordjes lezen?’ ‘Nee,’ zei hij, ‘ik ben ook blind’.
9,8 miljoen! Als zoveel miljoen belastingaanslagen op de mat vallen, zakt Nederland 14 cm.
Natuurlijk, huisvrouw zijn is ook een baan. Mijn moeder ging vroeger om 16 uur in werkoverleg, ander woord voor ‘aan de sherry’.
We wonen met ruim 18 miljoen zielen hier, waarvan 745.000 uit EU-lidstaten. Dat is 2x zo veel als 10 jaar terug. Maar toen noemden we 14 Polen op één kamer nog geen ‘wonen’.
Eén op de 40 is van Turkse afkomst. Hier in de wijk is één op de 40 winkels niet Turks. Er is geen verband.
Een half miljoen Nederlands paspoorthouders verblijft in het buitenland. Hier in de wijk denkt 93% dat hij in het buitenland woont.
Er zijn minder Marokkanen dan Turken in Nederland, maar je ruikt ze meer.
Het zijn de getallen! Ik heb geen mening, geen smaak en ook geen fiets.

In de VS gaven een aantal jaar terug 885.000 inwoners aan volledig van Nederlandse komaf te zijn. Meestvoorkomende Nederlandse achternamen in de VS waren Eichmann, Göring en Gubbels.
Het CBS houdt sinds 1971 geen volkstellingen meer. Die laatste was volgens mij in Bethlehem. Ik kwam in 1971 het laatst in de kerk. Er is geen verband.
Cijfers worden tegenwoordig virtueel verzameld. Zo stond ik in een databank als ‘vrijwilliger bij de verkenners’. Sindsdien patrouilleert hier de politie.

Die rolstoelbezorger had ook voor mij een pakketje. Ik zei: ‘Dat zijn vast mijn iPods’. Hij zei: ‘Kan kloppen. De doos komt van Schooneveld’.

_______________________________________

Blog 1466 – 12 januari 2025
SYRIËRS: AUFWIEDERSEHEN!

Bij ons aan de Noordsingel woont een Syrische vluchteling. Ik ontmoette hem oudejaarsavond 2022. Vuurwerk! Knallen! Kruitdamp! Hij zei: ‘Ik voel me helemaal thuis!’
Echt, ‘n toffe gast! Iedereen is solidair met hem. Toen viel Assad. Dag later klopt de hele buurt bij hem aan. Hij vraagt waarom. ‘We komen helpen inpakken’.

Veel Syriërs informeren naar de mogelijkheden van terugkeer: ‘Kan een tussenstop gemaakt worden in Rome? Ik was daar nog nooit.’ Of: ‘Ik wil 24 magnetrons meenemen. Moet ik die inchecken?’ Of: ‘Mijn Nederlandse vriendin wil niet mee. Mag ik haar Ducttapen?’
Dan het taalprobleem. Kinderen van vluchtelingen spreken soms beter Nederlands dan Arabisch. Zij hebben vragen als: ‘Wat is Arabisch voor: ‘Iedereen betaalt voor zich,’ ‘Sorry, je kunt niet mee-eten,’ of ‘Doe effen normaal’?’
Die Syriër hier, ik vroeg hem: ‘Wat ben jij eigenlijk? Druuz, Alawiet?’ Hij zei: ‘Hoe zal ik dat uitleggen? Eh… heb je een geit voor me?’
Ja, lieve lezers: walgelijke grap! Maar – zoals ik in blog 1458 schreef – we moeten lachen om & met elkaar. Stel, ik schreef dit:
Ik vroeg hem: ‘Ik ben blij dat je terug kan!’ Hij zei: ‘Als ik aan de Noordsingel denk, ben ik blij dat ik terug kan’.
…dan was het oké.

Hoe dan ook, sommige Hollandse Syriërs hebben twijfels. Stel, het pakt daar niet goed uit, mag je terug? Ik vertelde er een: ‘Zeker, maar dan kom je weer in een decennium asielprocedure en inburgering’. ‘Nou,’ antwoordde de vrouw, ‘dan liever 10 jaar Assad‘.

_______________________________________

Blog 1465 – 11 januari 2025
COVID-19 5 JAAR!!

Precies 5 jaar terug overleed iemand in Wuhan: een vaste bezoeker van een lokale markt waar wilde dieren in onhygiënische omstandigheden werden verhandeld voor consumptie. Na zijn laatste bezoek daar at de Chinees in zijn vaste restaurant waar onhygiënisch geconsumeerd werd met wilde familieleden. Doodsoorzaak: Covid-19, het eerste globale Chinese succesproduct sinds Jacky Chan.
Vaktijdschrift Nature gaat ervan uit dat op die markt het Corona-virus voor het eerst van dier op mens overging. Daarna ging het over van mens naar sekstoy. Wuhan is ‘s werelds grootste producent van de vermaarde Xi Yuang Butt Plug. Deze gaat niet lang mee, functioneert ietsjes stroef, maar is 6 keer goedkoper dan Beate Ushe’s Arsch Rakete. Hierna was ‘t maar een kleine stap naar tientallen miljoenen 70-plussers rondom de wereld. Het idee dat ouderen alleen Bingo spelen, vertoeft nu definitief in het Rijk der Fabelen.

Eind 2019 ontdekten artsen in Wuhan voor het eerst Covid-19. Zij moesten zwijgen. Een van hen echter sprak doven-taal, zij het met onverkwikkelijke spelfouten, ‘n ander communiceerde de ontdekking door cryptische recepten van Bat Dumplings, een derde was Kungfu mimespeler, en dat zijn boodschap aankwam, bleek uit wilde angst waarin zijn publiek vluchtte tijdens een optreden voor 4-7 jarigen, in een leegstaand zwembad.
Chinese journalisten die kritisch waren over Covid-19-maatregelen werden gevangengezet. Eén werd geëxecuteerd na ‘n 5 sterren review over Bat Dumplings.
De WHO klaagde dat door gebrekkige informatie Covid-19 zich sneller verplaatste over de wereld dan de bezorging van Alibaba. Alibaba klaagde de WHO aan wegens smaad en openstaande rekeningen.

Het eerste slachtoffer in Nederland viel in de Hoekse Waard. Het was daar ook de eerste in 2020 dat niet overleed aan hartfalen, verveling of openstaande rekeningen.
Vandaag kreeg de eerste Long Covid patiënt in Nederland van het RIVM een taart met 5 kaarsjes. Het uitblazen was geen succes. Op naar de 10!

_______________________________________

Blog 1464 – 10 januari 2025
COMEDY PORNO

Al talloze tv- en filmsterren vielen ten prooi aan fake Al-porno versies van hunzelf. Nu zijn comedians aan de beurt! We legden de hand op een eerste Comedy Porno script: De Sollicitatie. Lees en huiver:

Zwarte skai bank. Laag glazen koffietafeltje in DDR-stijl. Ingelijst affiche met foto van walvisstaart. Een smaakvolle jonge vrouw (VRW), te strak en te kort gekleed, gaat glimlachend zitten. Naast haar neemt plaats een managerstype (MAN), een A4 en een kop koffie in zijn handen.

MAN: Nou, [Kijkt op de A4.] Anastasofiatasja, je cv ziet er aanlokkelijk uit. Het was zigzaggen tussen de typfouten door, maar dat houd je in beweging. [Morst koffie op haar bloes en rok.] O, jee, sorry!
VRW: Geen probleem. [Spreekt met ongeloofwaardig Oost-Europees accent, en doet in luttele seconden de kledingstukken uit.] O, jee, mijn slipje is gescheurd. [Het valt op de grond.]
MAN: Ik zie het al: HEMA. Ja, dat koop je niet voor de lange termijn.
VRW: En nu valt mijn BH ook nog af!
MAN: Geeft niks. Ik zet de verwarming wel hoger. [Wil opstaan, maar VRW sleurt hem bovenop haar, en trekt broek van MAN omlaag.]
VRW: Ik zie dat je al klaar staat.
MAN: Het waren de oesters bij de lunch. De Salade Niçoise was op, en de Chablis viel ook wat tegen.
VRW: Ik zal niet tegenvallen. [Haar knieën gaan achter haar oren.]
MAN: Wel, dit had op je CV kunnen staan bij ‘Overige’. [Penetratie en actie.] Wist je, ik had een keer gemeenschap met een Lady Boy. Of beter: zij met mij.
VRW: En?
MAN: Geweldig! Ze controleerde gratis mijn prostaat. [De bewegingen worden sneller.] Dus, waar zie je jezelf in tien jaar?
VRW: [Gezucht] Ik denk aan deze tien minuten. Harder! Harder!
MAN: Resultaatgericht! Hou ik van, maar van Human Resource mag ‘hard’ niet meer. Die Gen Z medewerkers kunnen niks hebben tegenwoordig.
VRW: [Begint te steunen.] Sneller! Dieper!
MAN: [Volledig afgeleid.] Dat bedoel ik! Wie roept dat nog? [Kijkt om zich heen.] De meesten willen max. 4 uur per dag werken. De enige die hard werkt, is de espressomachine.
VRW: [Draait zich om.] Op zijn hondjes? [Penetratie en ze gaan weer loos.]
MAN: [Niet echt erbij.] Ik wil emotionele betrokkenheid.
VRW: [Steunend] Ik wil je zaad!!
MAN: Ik apprecieer die metafoor: de leidinggevende die aanzet, inspireert, waar iets moois uit voort kan komen. Je hebt warempel een literaire gave… [Kijkt op CV.] Anastasofiatasja.
VRW: OMG! OMG!
MAN: [Iets verbaasd.] Ik ben niet religieus, maar sta open voor alles. Je bent toch niet Joods, hè? Fijne mensen, maar zo veel vakantiedagen! [VRW draait zich om en begint een wilde fellatio.] Je enthousiasme is aanstekelijk. Ik hoop dat we er uitkomen qua salaris.
VRW: [Onderbreekt kort.] Ik wil dat jij komt… [Ze gaat heftig transpirerend weer verder. Plots weerklinkt:]
INTERCOM: Meneer Van Begin? Uw volgende sollicitante is er. Ik laat haar binnen.
[Een vrouw, einde vijftig, ongeveer de tweelingzus van Josef Stalin, inclusief snor, betreedt de kamer. MAN en VRW kijken haar verrast aan. De nieuwe sollicitante vertrekt geen spier. ]
MAN: Fijn dat u er bent. Neemt u even plaats hiernaast? Deze jongedame en ik vieren net de val van Assad.

_______________________________________

Blog 1463 – 9 januari 2025
EEN KONINKRIJK VOOR EEN PIL

Mijn iPhone laat luid horen dat er nieuws is. Na één minuut kijk ik om me heen. Waarom zei niemand hier in de bibliotheek: ‘Meneer, uw mobiel stoort de 6 verdiepingen van dit pand’. Ik vraag het aan een gast naast me. Hij antwoordt: ‘Dat lawaai vonden we minder erg dan uw gesnurk’.
Het betrof een Bonusaanbieding: ‘35%! Wegpleuren is tyfuszonde’. Je begrijpt: een Rotterdamse aanbieding. En wel van m’n apotheek.
10 minuten later sta ik de zaak. Ik heb niks nodig, maar een aanbieding gemist is een dag niet geleefd.
Het lijkt er Albert Heyn: een meisje met een dienblad: ‘Gratis proberen! Cinacalcet tegen nierfalen. Ook heerlijk door de yoghurt‘. Ik informeer:

– Aanlokkelijk, maar amper een impulsaankoop.
– Vandaag zijn uw nieren u beste vriend, morgen de molenstenen aan uw lijkkist.
– Ik sla even over, maar complimenten met je sales-pitch.
– Apotheek Nederland zegt: Uw tekort is onze boterham. Gebruikt u medicijnen?
– Omeprazol tegen maagzuur. Als mijn vrouw roept: ‘Aan tafel!’ heb ik dat acuut nodig.
– Sorry, dat is een héél goedkope grap.
– Mag zijn, maar 1000 pillen ervan kosten minder dan één uur echtscheidingsadvocaat. Luister, in de krant staat: ‘Enorm medicijntekort’ en jullie gooien ‘Over houdbaarheidsdatum’-pillen weg als een oliebollenkraam op 31 maart. Bijvoorbeeld Salbutamol, een puffer tegen benauwdheid, is er al een jaar niet meer.
– Klopt, maar de mensen stopten met klagen. Ze hadden geen puf meer.
– En jij klaagt over slechte grappen? Schat, 669 essentiële geneesmiddelen zijn er niet. Dat leidt tot de kans op doodgaan.
– Vanwaar die betrokkenheid?
– Ik doe stand-up en weet alles van doodgaan, vooral op het podium.
– Bij uw soort grappen past dit medicijn: Marlboro Menthol. Geniet ervan.

_______________________________________

Blog 1462 – 8 januari 2025
TROTS

Jaren terug, ik stap uit de douche, en nét op dat moment kwam m’n zoontje, toen 3 1/2 jaar, de badkamer binnen. Klein ventje, familie, doe je niet moeilijk over. Hij wierp één blik en mompelde: ‘Grote plasser…’ Ik zei: ‘Valt wel mee: Europees gemiddelde’. Hij wilde weten wat gemiddelde betekende. En ik zei: ’Als je van de Europese mannen, dat zijn er wel 300 miljoen, alle plassers achter elkaar legt, deel dat door 300 miljoen, dan heb je het gemiddelde’. Een dag later belde zijn lerares: ‘Meneer van der Sanden, ik wil het hebben over Floris. Ik vroeg aan de klas: ‘Wie weet wat een gemiddelde is?’ Hij stak zijn hand op…’ ‘Slimme jongen toch?’ onderbrak ik haar, ‘U spreekt met een trotse vader’.

Zelf trots verdienen is niet simpel. Vandaag ging ik naar de badkamer, terug van mijn dagsport: 45 minuten hard fietsen. Hij liep achter me en ik vertelde hem dat zwemmen leuk is, maar met fietsen verbruik je meer calorieën. Hij repliceerde: ‘Klopt, maar van alle sporten is zwemmen de gezondste’. Ik zei: ‘Daarom ben ik gestopt met seks’. Gevat, maar niet echt een grap voor een 21-jarige.

Was hij ooit trots op mij? Één keer, twee jaar terug. Op een avond kwam hij de woonkamer binnen en verwachtte mij daar met een Old Fashioned, Negroni, White Russian, of een andere cocktail. Ik zat er aan de muntthee. Die middag had mijn huisarts gezegd: ‘Meneer Van der Sanden, uw alcoholgebruik! Wat moet uw zoon van u denken?’ Floris zag de thee en zei: ‘Ik ben trots op je!’ Ik riep: ‘Godzijdank! Eindelijk! En nu naar de keuken en maak een Martini voor me, en zeg je moeder dat we een nieuwe huisarts nemen!’

_______________________________________

Blog 1461 – 7 januari 2025
JE SUIS ENCORE CHARLIE

Vandaag,10 jaar geleden, werd het satirische tijdschrift Charlie Hebdo in Parijs overgevallen door Islamterroristen. Charlie deed onderzoek of de tijden zijn veranderd, en dat zijn ze! 88% van de ondervraagden vindt satire vrije meningsuiting. 12% vroeg: ‘Wanneer zijn jullie open? Dan komen we om de laatste kelen door te snijden’. Kijk, die 12%, dat was vorig jaar nog 17%. Vooruitgang!
De criminelen van toen waren woedend vanwege de cartoons in Charlie, maar ook op de Frankrijk. Daarvoor heb ik alle begrip. Die grammatica! Alleen al die werkwoorden: Verleden tijd, Tegenwoordige tijd, Het-is-Frankrijk-Ik-heb-alle-tijd. 6 jaar kreeg ik Frans en leerde nóóit de 2 nuttigste woorden in die taal: ‘Merde’ en ‘Putaine’.
De Fransen hebben een geweldig gevoel voor humor, en Charlie Hebdo is echt leuk. Wel lijken hun cartoons in 5 minuten met viltstift neergekrabbeld. Logisch! Ik woonde in Parijs en na de dagelijkse bedrijfslunch met wijn, hield ik hoogstens 5 minuten een viltstift productief vast.
De VS hadden ooit het tijdschrift MAD. De satire daarin was babyvoer vergeleken met Charlie. Tja, ga je in Amerika over de schreef, dan komen de staatsterroristen, de CIA.
De burgemeester van Parijs was vandaag bij de herdenking. 10 jaar terug sprak onze Aboutaleb duizenden verontruste Islamgelovigen toe, de meeste van Marokkaanse komaf. Jammer dat aan het einde van die avond zijn fiets gestolen was. En zie je daarin een verband, dan ben je héél fout bezig.

Voor vrijheid van meningsuiting wordt altijd een prijs betaald. We zijn het hélemaal eens met de vrouwen en mannen die sneuvelen op de barricaden. Maar het liefst vanaf onze designbank thuis.

_______________________________________

Blog 1460 – 6 januari 2025
NETFLIX? DACHT ‘T NIET!

Voor mij geen Netflix vanavond! Ik duik in de vrijgegeven archieven van de Tweede Wereldoorlog collaboratieprocessen. Na de oorlog werd één op de 17 Nederlanders onderzocht! Ik weet nog, bij familiefeestjes in Brabant, was er méér dan 17 man aanwezig, mocht je niet over de oorlog beginnen. ‘Zeg, ome Kees, ligt uwen SS-uniform nog bij den wasserette?’
Destijds, collaboratie schoot er snel in. Hielp je een oud vrouwtje de straat over? Was ‘t de moeder van Hitler!
Mijn tante To, ze keek graag naar Duitse soldaten. Haar oogarts verklaarde later: ‘Edelachtbare, die ‘n To, die was zó scheel!
Joden géén onderduikplek willen bieden? ‘Edelachtbare, we hadden graag gewild! Maar onze huisdieren, ‘t waren varkens!’
Mijn grootvader werd ook verdacht. Hij maakte fietsen, met achterop een plaatje: ‘Van der Sanden Rijwielen’. In ‘45 reed de Wehrmacht er mee richting Heimat. Hij zei voor de rechtbank: ‘Dat plaatje! Ik deed het alléén voor de reclame!’
Even serieus: hij en oma zaten in Kamp Amersfoort. Als 6-jarige vroeg ik: ‘Hoe was ‘t daar? Liedjes zingen rond een kampvuur?’ Opa zei: ‘Ja, jochie, we zongen Deutschland über Alles’.

In die archieven heeft mijn stamboom ‘n paar zwarte blaadjes. Ik denk erover mijn voornaam Johannes te wijzigen in Chaim. Maar dan krijg ik vragen als: ‘Ben jij er één die 45.000 Palestijnen doodde in Gaza?’ Ik zal zeggen: ‘Excuseer, voor ’t Israëlische leger, Palestijnen zijn varkens!’

_______________________________________

Blog 1459 – 5 januari 2025
WITTE JANUARI

Het is de klimaatverandering! Eindelijk een laagje sneeuw over Holland en ‘n jochie van 6 roept naar me: ‘Meneer! Meneer! De hele stad ligt onder de coke!’
Tja, ‘t is Rotterdam: de Europese voordeur voor dat partypoeder. Ik ben trouwens gestopt met coke! Anders kon ik tabak niet meer betalen.
Beter weer is het in Suriname. Desi Bouterse werd vandaag begraven. Hij bleef een echte Surinamer tot ‘t eind. Bij het crematorium kwam de lijkwagen te laat aan, parkeerde dubbel, een achterlicht was kapot, de chauffeur had nog € 1.900 aan openstaande boetes en op de bijrijdersstoel lag een sporttas met weed.

Eveneens in de zon ligt Katja Schuurman. Je weet, ik val op brunettes. Één tweet van Katja is weer een gebroken heup. Onderhand zijn mijn ellebogen ook van titanium. Op Schiphol liep ik door zo’n poortje en dat ding klonk alsof ik de Postcodeloterij had gewonnen.
Ik zag naaktfoto’s van Katja’s voeten. Leek wel ‘n 16-jarige. Tja, Botox!

Even terug naar de sneeuw in onze grootste havenstad sinds Singapore. (Ik kwam trouwens een vrouw tegen uit Singapore. Ze vertelde dat er net een drugshandelaar was geëxecuteerd. Hij handelde in Stimerol.)
Oké, winter hier aan de singel. Op het gras zijn er plekken zónder sneeuw: daar heeft een hondeneigenaar net opgepakt na zijn huisdier. (Je kent ze: die heerlijk warme groene zakjes.) En legio gele plekken in de sneeuw. (Je kent ze: ook een dakloze moet pissen.)
Ik stond daar, zooldiep in de sneeuw, en zei tegen dat 6-jarig jochie van Marokkaanse achtergrond:
– Wat doe je hier? Zijn er geen fietsen om te stelen? Maar eerst: ga je nog een sneeuwpop maken?
– Nee, meneer, ik heb het niet zo op witte mannen.
– Ho, ho, witte mannen haalden je grootvader naar Holland.
­– Klopt, hij ging net met pensioen: 46 jaar aan een Nederlandse lopende band. Zijn pensioencadeau was een cadeaubon V&D.

_______________________________________

Blog 1458 – 4 januari 2025
GISTERS BLOG

Gisteravond stapte ik na een paar maanden weer het podium op van Comedy City in Arnhem. Een volle zaal, gemotiveerd publiek. ‘Arnhem! Fijn hier te zijn,’ begon ik, ‘ik besloot eerder te komen en parkeerde vrijdag in de Siriusdreef. Tja, een dag later staat je auto in de krant’. Eén man lachte. De anderen straalden goedbedoeld onbegrip uit. In de voorafgaande nacht waren drie auto’s in Arnhem uitgebrand, waarvan twee in de Siriusdreef. Ik wees op die man en zei: ‘D’r is er ten minste één hier die het nieuws leest’. Een goede lach kwam uit de zaal. Zo’n toegevoegd zinnetje om de zaak te redden, heten een ‘saver’, en die werken altijd.
Ik vervolgde: ‘Wisten jullie dat dit jaar Arnhem 132 alleenstaande minderjarige asielzoekers onderdak moet bieden? Er wordt gekeken hoe Amsterdam dat doet. Daar heet het opvangcentrum ‘t Red Light District’. Geen voorkennis nodig, en het resultaat was uitstekend.
‘En nog een aardig weetje: in heel 2024 hebben in Burgers Zoo de chimpansees geen énkele banaan gegeten! Dan denk ik, nu de Surinamers nog’. Er klonk die bekende mengeling van mild gelach en ‘O la la’. ‘Kijk, daar wil ik het ook even over hebben,’ zei ik. ‘Dat gedoe van politiek correctheid. Ik maak grappen over Marokkanen, Marokkanen over Surinamers, die weer over Turken enzovoort. Als je met elkaar kan opschieten, maak je grappen over elkaar en dat is belangrijk. Om elkaar lachen is samen leven. Dus laten we niet doorschieten met woke gedoe’. Een goede reactie van het publiek, zelfs een klein applausje. ‘En wat Surinamers betreft, ik vind ze geweldig. Ik woon naast 30 Surinamers! Het is een gevangenis.’ Daar werd prachtig om gelachen. Wie comedy kent, weet dat het de Ricky Gervais strategie is. Eerst de tijd nemen om een politiek correct heel sympathiek standpunt als het jouwe neer te zetten, terwijl je doet alsof je maling hebt aan pc zijn. Is grote goodwill gecreëerd, dan ineens keiharde grap. Zo wist Arnhem welk vlees ze in de kuip hadden, en deze ging ook gesmeerd: ‘Ik ben getrouwd met een Duitse. Dat huwelijk kostte me € 4000 en zeven Joodse vrienden’.

_______________________________________

Blog 1457 – 3 januari 2025
TOP TREND 2025

In 2024 hingen we aan de digitale lippen van menig Influencer, dat is nu zó dinsdag 31-12!
Stond jij afgelopen zomer ook 13 uur in de rij in Bratislava voor de ‘Beste Croissant sinds Jeanne D’Arc’? Smeerde jij je oogleden in met gefermenteerd walvissensperma zodat je er op je 17e uitziet als een 13-jarige? 
Al die kleinscherm-colleges van Influencers deden hun werk. We leerden allereerst: je kunt zakken voor MAVO-3 compenseren met gesponsord botox. Dan: voor een minimale woordenschat is er altijd nog Adobe After Effects. Tenslotte: in plaats van opgroeien, laat je geslachtsdelen verwijderen en eis dat men je aanspreekt met: ‘Het/Zoiets/Witte kool’.

Maar dat was vroeger (tot afgelopen dinsdag dus). Alle geniale Influencer-tips worden met het badwater weggegooid. In 2025: alleen nog op TikTok, Instagram, enz. de UnFluencers:
– Trieste gezichten met 6 volgers (waarvan 4 dubbele accounts van hun moeder).
– Loser-anecdotes: in de wasserette gaat 20 minuten je was rond. Plots denk je: ‘Shit! In die rugzak zat mijn baby!’
– Pijnlijke advies: welk talkpoeder tegen zweetvoeten van een bronswinnaar op de Paralympics rolstoel-schaken.
– Kledingtips van berouwvolle pedofielen, nog 30 jaar achter de tralies, voor een leuke middag rondom een speelplaats.

UnFluencer is de 2025 trend. Iedereen wil een selfie met je! Aziaten die nooit slaagden IT-er te worden, ISIS-aanhangers zonder rijbewijs (Hoe rij je dan een vrachtwagen met explosieven?), Down-syndroners door afwezig maatgevoel geweigerd voor de Josti-band.

UnFluencer: falen is je kracht. Je kracht is je succes. Succes is je drug. Drugs zijn je reddingsvest tot de volgende trend zich aandient. Tot in 2026!

_______________________________________

Blog 1456 – 2 januari 2025
WEDERGEBOORTE!

Ik wrijf in mijn ogen. Dat ‘licht aan het einde van de tunnel’? Je weet wel, het eerste wat je ziet als je dood gaat? Dat doet me een kolere pijn! Het cliché: Alles is nu beter. Vergeet ‘t maar. Ik voel aan mezelf, en GVD, ik draag nog steeds een bril! Hoe was ook alweer die belofte? ‘Aardse zorgen afgeschud, welkom in het Hiernamaals.’ Mijn hartslag is al zes minuten ‘0’ en ik durf niet in mijn binnenzak te voelen. Daar zit zonder twijfel een nacalculatie vermogensbelasting.

Kijk, ben je christen, dan denk je: ‘Na de dood: Hemel! Roltrap door de wolken, geur van lavendel, lekker kamertemperatuurtje rondom, orgelmuziek van Bach. (Die Duitse componisten trekken toch aan het langste eind.) Dan de hemelpoorten: klassiek metaalwerk zoals we kennen uit Bloemendaal’. Echter, ik ben professioneel atheïst. ‘En niet de enige’, denk je als weer een kerk wordt omgebouwd tot Turkse tapijthandel.
Terwijl ik door het AL suis, is mijn vraag: waar treffen wij ongelovige honden ons na De Grote Sprong? De doorsnee nihilist-hedonist-comedian heeft geen Nirwana. Vind ik trouwens prima. Stel, je komt daar na jouw heengaan die eerder overleden kankerlijder tegen op wiens crematie we ons onbeschaamd tegoed deden aan de witte wijn en cake. En tegen de weduwe met plezier zeiden: ‘Ja, ik ga ‘m ook niet missen’.
Misschien zo meteen een grote piazza waar we rondbanjeren, de net gestorvenen, de niet-gelovigen. Daar is het vast een zooitje: blikjes, lege plastic flessen. Ik bedoel: wie maalt na z’n dood om statiegeld?
Van de andere kant, je treft er ook de grote geesten van de mensheid: vrijdenkende filosofen en wetenschappers. Ik stel me voor: daar loopt Socrates! Ik zou ‘m twee dingen vragen: ‘Mag ik uw handtekening, en waarom gebruikten jullie oud-Grieken geen deodorant?’

Lezers, nu de verrassing: ik leef! Elke jaarwisseling voelt als een sterven én als een wedergeboorte.
Vóór ons: een jaar vol vriendschap, liefde en humor. Ik hoor jullie al denken: ‘Gast, vriendschap en liefde komt wel goed. Doe jij even je best met die humor’.

_______________________________________

Blog 1455 – 31 december 2024
HET JAAR UIT MET EEN LACH

Wat was het eerste dat ik zei vandaag? 8u45 betrad ik een cruiseschip aan de Maas, waar 40 oudere Duitsers klaarstonden voor een stadstour.
Met zo’n aantal krijg ik een microfoontje en een zender, en de deelnemers een ontvanger en een oortje.
Iemand van het schip was ‘t aan het uitleggen. Ik kwam naast haar staan, en ze zei tegen de groep: ‘Dit is jullie gids!’ Ze vervolgde haar verhaal: ‘En dit doet u in uw oor’. Nu zeg je in het Duits: ‘…in HET oor’. Waarop ik direct aanvulde: ‘Wel uw eigen oor!’ Mijn eerste zin van de dag. Iedereen lachte.
De moraal: Humor ligt op straat. Raap het op. Het is de rugpijn waard.

Uren later, thuis, dacht ik: Die zoon van mij ligt voor op me. Zeg niet: ‘Michel, iedereen…’ Hij is in Sydney met zijn Chinese vriendin en daar is het al 2025 (foto links!).
Dat meisje is een schat, niets mis mee. Nu heeft China ruim een miljard inwoners. En van dat soort ‘niets mis mee meisjes’ zijn er een miljoen, minimaal. Ik heb mijn zoon altijd gezegd: ‘Je bent een leuke gast, maar dat een-in-een-miljoen meisje krijg je niet’. Komt hij thuis met een-in-een-miljoen.
Ik ben blij voor ze. Presenteren ze ooit een kleinkind, ik kijk niet naar de kleur! Ik zal wél zeggen: ‘Gefeliciteerd, maar waarom draagt die baby nu al zo’n dikke bril?’
Zonder gekheid, de Chinezen hier zijn geweldig. Ze verkopen 12-persoonsmaaltijden voor € 11,95, brachten geen soa’s, en ze vermoorden geen enkele Jood.
Nu we het dan toch over mijn vrouw hebben, die is er niet bij vanavond. Viert het elders. Dus ik naar de supermarkt voor een Kant-en-Klaar-Loser-Maaltijd. Vroeger hadden ze de serie: Geen-Smaak-Maar-Ook-Geen-Afwas. Die was verdwenen. Ik wilde geen medewerker aanspreken. Die 15-jarigen van € 4,87 per uur kijken je aan met zo’n blik van: ‘Tja, wat eet een pedo graag?’

Je hebt gelijk: allemaal luxe zelfbeklag. Maar zonder klachten geen gelach. Zo komen we het momentje door dat we er zijn: allemaal druppels op een gloeiende plaat. Bedankt voor het lezen van mijn blogs en een goed 2025.

_______________________________________

Blog 1454 – December 26, 2024
THE MOST, WORST TIME OF THE YEAR

People are getting old nowadays! At the Christmas dinner, grandma was told to sit straight up by her mother.

A friend of mine has a stutter. When he asks, “Can I have some eggnog-nog?” Everybody says, “Who’s there?”

And my neighbor, he’s half Muslin, half Christian. This season, on his balcony, he slaughtered a reindeer.

You all know, my marriage is a mess. Our Christmas song is ‘Stuck in the middle with you.’

I grew up poor. We only had a Christmas light when the Christmas diner was microwaved.

A wine glass got stuck to my lips. I accidentally drank glue wine.

For me, no sex these days. My wife has her Christmas period.

_______________________________________

Blog 1453 – 25. Dezember 25 2024
DEUTSCHLAND, ERWACHE!

Weihnachten, Zeit zum Jubeln. Ich verzeihe es jedem, sich in diesen Tagen ein wenig zu verschließen und mit Freunden und Familie zu feiern. Leider sehen wir, ich, solchen Aufruhr bei unseren Nachbarn. Was die Leute auf der Straße schreien, kommt von Herzen, ist aber etwas kurz und humorlos. Also hier eine Variante der bekannten “Deutschland Erwache”. (Hört euch nur die Musik an. Haha!)

Deutschland erwache,
aus deinen bösen Traum.
Gib solche Leute
in dienem Reich nicht raum.
Wir dürfen sagen:
Wir hab’ die Schnautze voll.
Hort unser Stimme,
wie’s jetzt laufen soll.

Einmahl verurteilt,
dan ist’s ‘Aufwiedersehen’.
Du wolltest kommen,
nun ist es Zeit zu gehen.
Wir sind die Nation,
von Goethe, Bach und Kant.
Wenn du sie ausspuckst:
zurück ins Mutterland!

Loss an die Arbeit,
und zeig einfach Respect.
Ein guter Gast sein
ist was dahinter steckt.
Und ja, naturlich:
Ein frohes neues Jahr.
Deutschland, ein Traumland,
macht’s für alle wahr.

_______________________________________

Blog 1452 – December 24, 2024
SANTA SITS AT THE BAR… FINAL

…The barman asks, ”Do Muslims children believe in you?” Santa says, “You bet! You should hear them shout ‘SANTA AKBAR!’ “

…Santa says, “You know I tried to become Jewish? But that circumcision…” The barman says, “Didn’t work?” Santa replies, “Nope, they couldn’t find a razor blade small enough.”

…The barman says, “You got a Christmas tree in your house?” Santa says, “Serious? You think I take my work home?”

…Santa says, “People in Kyiv asked for big fireworks.” The barman asks, “How big?” Santa says, “They said, ‘We want to hear it here, when it explodes in Moscow’.”

…The barman asks, “Who do you prefer on your knee? Little boys or girls?” Santa says, “I love ‘m all! Particularly the deaf-mutes with absent parents.”

…Santa says, ”The US border guards are crazy.” The barman asks, “How come?” Santa says, “To enter the US, I had to prove I’m not Mexican.”

…The barman says, “With your weight, you’re not quite a role model.” Santa says, “I play the role of the ideal uncle! I show up, bring presents, and fuck off.”

_______________________________________

Blog 1451 – 23 December 2024
HET KERSTGEVOEL…

Ik sprak een dakloze aan. Tja, ‘t seizoen, je wilt aardig zijn tegen je medemens. Meestal stap ik ingeburgerd ongegeneerd over die stadsgenoten heen. Je hebt haast! Je AH-bonus aanbieding geldt nog maar 27 minuten! Maar nu neem ik een moment en zeg: ‘Beste man, Kerst staat voor de deur!’ Hij antwoordde: ‘Leuk! Heb je een deur voor me?’
Dit jaar viert hij de vreselijk, feestelijk, fijne dagen bij het Leger des Heils. Bedrijven doneren producten die ze niet meer kunnen verkopen, maar die nog wel prima zijn. Ik vroeg wat ‘t Heils-menu dit jaar voorstelt. Hij zei: ‘Vooraf: een fondueset zonder fondue, hoofdgerecht braadpan minus gebraad, en als toetje lege ijscoupes’. Donatie van Blokker, dat was een inkoppertje.
De straatbewoner vertelde: ‘Dakloos worden kan iedereen treffen. Ik ken een verhaal van een man, hij geloofde fanatiek in zijn talent, wuifde elke afwijzing weg, kreeg klap op klap, manisch streefde hij naar dat plekje onder de zon, tot alles instortte. Hij was stand-up comedian’. Ik zei: ‘Laat maar zitten’.
‘Amed,’ vervolgde ik (het leek me gepast: zijn naam was Amed). ‘Als je in Duitsland dakloos bent, is er ‘Burgergelt’. Oké, je komt op rechtsradicale TikToks van Duitsers die liever Döner eten dan Sauerbraten; je kunt er niet van gaan skiën in het Zillertal, maar CNN wil je graag interviewen’. Mijn suggestie viel op droge aarde. Hij zei: ‘Beste man, in je pak van Peek & Cloppenburg, ik ben derde generatie Nederlander. Ik heb meer Hollands bloed in mijn aderen dan Willem-Alexander. Mijn familie vluchtte na de Armeense genocide in 1915’. Begripvol knikte ik: ‘Joh, ik weet er alles van! Ik zag de musical’.
Hij droeg een Hugo Boss pak, van de kringloop? ‘Mooie outfit!’ zei ik, ‘Oxfam doet aan designer-merken?’ Hij antwoordde: ‘Klopt. Dit pak werd gedoneerd door een man succesvol, bewonderd, elk decennia van zijn carrière vernieuwend en inspirerend’. Ik zei: ‘Amed, ik weet niet hoe goed je Engels is, maar Go Fuck Yourself’.

_______________________________________

Blog 1450 – 22. Dezember 2024
MAGDEBURG, HEUTE MORGEN

Magdeburg, heute Morgen. Der Rauch verzieht sich, die Straße ist gefegt, ein Hund frisst eine liegengelassene Brezel. Ein Marktverkäufer füllt ein Versicherungsformular für “defekte Weihnachtsbeleuchtung” aus. Passanten diskutieren darüber, wie viel die Beseitigung von Bremsspuren kosten wird.
Detlef Grebe, Zeuge des grausamen Angriffs: “Der Mensch ist über 100 km/h gefahren. Neben mehrfachem Totschlag muss er auch mit einer hohen Geldstrafe rechnen”.
Günter Baumtopf, KI-Fachmann beim örtlichen Tourismusverband: “Magdeburg war bekannt für seine historischen Fachwerkfassaden. Dieser Vorfall ist kein gutes Signal”.
Währenddessen wird der Verdächtige Abdulmohsen über seine Rechte belehrt. Deutschland ist ein Rechtsstaat: Die Verlesung dauert 13 Stunden. Er wird mit Jacobskaffe wachgehalten. Polizist Gert Volkswagen: “Er ist ein Unmensch, aber wir sind nicht unmenschlich”.
Abdulmohsen war Physiotherapeut. Paul von Jübelwasser, einer seiner Kunden, sagt: “Was passiert ist, ist schrecklich, aber was ist mit unseren Folgeterminen? Termin ist Termin. Wir sind hier in Deutschland!”
Die Verletzten wurden schnellstens zur Behandlung gebracht. Einige waren schon draußen, bevor Abdulmohsen zuschlug. Ysuf Mehrit, seit 1903 in Deutschland und fast fertig mit seiner Einbürgerung: “Deutsche Ärzte! Großartig! Mein rechtes Bein perfekt, und ich hatte nie rechtes Bein!”

_______________________________________

Blog 1449 – December 21, 2024
SANTA SITS AT THE BAR… II

…The barman says, “I heard you got into a MeToo case.” Santa says, “Yeah, this woman, 40 years ago, she sat on my lap. Now she remembers I had a stiff knee!”

…Santa says, “My doctor gave me a prostate check.” The barman asks, “And?” Santa says, “What do you think? His finger froze.”

…The barman asks, “Does global warming affect your work?” Santa replies, “It does. The Polynesian islands! I wanted to bring gifts. They wanted life vests!”

…Santa says, “You know I have no children of my own?” The barman asks, “Why not?” Santa says, “My sperm is tinsel. Great on your tree though!”

…The barman says, “We see you in shopping malls, in hospitals. But never in a park. Why not?” Santa says, “I’d love to go there, but I’d get in trouble with the pedophiles.”

…Santa says, “You know my love affair is over?” The barman says, “That Inuit girl?” Santa says, “Yeah, I mean, our sex life? Her favorite position was Frozen Cowboy.”

_______________________________________

Blog 1448 – 20 december 2024
STINKT NEDERLAND?

‘n Vraag: wie heeft geurkaarsen in huis? Als ik de handen tel: 94%. Wat jullie eens moeten proberen is deodorant, gesloten schoenen, en je realiseren dat je óók een fijn mens bent als je géén kat hebt.
In de folder van Aktion van deze week: 872 van die dingen! Wat is de bedoeling? ‘Als ik op elk cm² in mijn flat geurkaarsen heb, ruik ik lente, liefde, in elk geval géén Gaza.’
Hoeveel van jullie die nu geurkaarsen heeft, rookte vroeger? Er is geen verschil! Over 30 jaar staat in de krant: ‘Mijn ouders hadden ‘t huis ermee vol staan, dus mijn zus en ik hebben nog maar 18% longinhoud’.
In mijn jeugd was er wierook. Ging je met je nieuwe vriendinnetje mee naar haar kamer: Pink Floyd, zitzakken, wierook… Vroeg ze of je brandnetelthee wil, jij zei: ‘Natuurlijk, maar ik kwam eigenlijk alleen voor de seks’.
Ik zeg niet dat het toen beter was. Waar rook oma’s huis naar? Gebakken uien, uierzalf en urine.
‘n Geurtip, als je je huis wilt verkopen, en mensen komen kijken, zorg dat ‘t ruikt naar appeltaart. Mijn vrouw d’r hobby is appeltaart bakken. Wij verkopen ons huis 34 keer per jaar.
Tenslotte, Aktion verkoopt ook ‘Dinerkaarsen’. Leuk idee, maar deze Kerst ga ik voor kalkoen.

_______________________________________

Blog 1447 – December 19, 2024
SANTA IS SITTING IN A BAR…

…The barman says, “I heard Musk offered you an electric sled, but you refused?” Santa says, “Of course! And fire my reindeer? Guess what happened? He deleted my X-account!”

…Santa says to the barman, “You know Trump asked me to run the ministry of obesity?” The barman replies, “Cuz you’re fat?” Santa says, “No! Because I’m fat AND white!”

…The barman asks, “You’re gonna cheer up the children in Gaza?” Santa says, “Forget about it! I was told, if I land there, they eat my reindeer!”

…Santa says to the barman, “Yesterday, I went to a salad bar.” The barman asks, “You got applause?” Santa says, “Are you kiddin’? I couldn’t get past the bouncer.”

…The barman says, “I heard Rudolf identifies as They/Them.” Santa replies, “I don’t care. From my sled, her ass look the same.”

…Santa says to the barman, “This is my last year as Santa!” The barman asks, “How come?” Santa replies, “I heard children sing: ‘I’m dreaming of an A.I. Christmas’!”

_______________________________________

Blog 1446 – 18 december 2024
WINNAARS HOLLANDS NIEUW

Brruh, sigma, slay, rizzler, skibidi: parels uit het jongeren-AVN (Algemeen Vet Nederlands). De officiële winnaar gister was ‘brruh’. Het betekent een ‘domper’. Dát woord werd het laatst gebruikt door mijn grootvader, toen hij door platvoeten niet bij de SS mocht; mijn moeder, toen ze realiseerde twee decennia aspirine te hebben geslikt in plaats van de pil; en ondergetekende toen hij begreep dat het doucheputje verstopt werd niet door uitvallend rughaar.
Vandaag ook in de krant: de Top 5 Pensionado Woorden. De taal bij uitvaartrecepties na de tweede jenever, de kopij in advertenties voor steunkousen, en de woordkeuze van ‘kleinkinderen’ die aan de telefoon oma om € 8.000 vragen.

5. ‘Geertjes.’ Oftewel: hangende oogleden. ‘Je lijkt Wilders wel!’
4. ‘Plingvoer.’ Zuurkool-worst? Nasi met eitje? Rijkgevulde kippensoep? Alles van de super en in de magnetron. Pling! Klaar!
3. ‘Avenue Bagdad.’ Turken, Marokkanen: dankjewel voor 40 jaar aan Hollandse lopende banden, maar de Kerkstaat lijkt onderhand Avenue Bagdad.
2. ‘Koffie-verkeerd.’ Weer ‘n kleinkind erbij: Henk en Ashia hebben een baby! Vroeger was die melkwit, nou koffie-verkeerd.
1. ‘Weekendmiljonair’. Die mevrouw van kamer 17c, die zaterdag niet op haar 98e, maar op haar 78e stierf? Bofkont!

_______________________________________

Blog 1445 – December 17, 2024
JOKES, SOME GOOD

I wrote a joke about a married couple I know. Then they got divorced. Then I wrote a divorce joke. They remarried. I just told them I wrote a joke about them being killed in a car crash.

In Brazil, I had an accident and ended up in a hospital. While a nurse was washing me, I said to her, “Excuse me for my erection.” She said, “Don’t worry, I have one too.”

When he was 20, Roger Daltrey sang, “I hope I die before I get old.” Now he’s 80 and a multimillionaire. He must feel awful.

I saw a picture of a war zone: a tank completely covered in bird shit. Talk about demoralizing.

We have put men on the moon, but we haven’t bred a pine tree that grows silver balls.

Refugees never come to “find happiness.” Finland would be stuffed.

There is now a feminist jam jar on the market. Men can’t open it.

If a sperm whale is impotent, can it change its name?

[And one for the under-10…]
How do you call an albino ink fish? 
A milk fish.

_______________________________________

Blog 1444 – December 16, 2024
THE BARD AND THE TURKEY

Christmastime, friends. How am I gonna spent the Merry Days, you want to know. Of course, you don’t want to know, but the suggestion just gets me into this blog. Firstly, I’m not a family man. And secondly, yes, my family requested me to say that.
Take the Christmas dinner. Things can go wrong. Shakespeare wrote a play about it. It’s called Macbeth.
Halfway, Lady Macbeth says, “Don’t get excited, Mac. We’ll send the tablecloth to the dry cleaners. They’re amazing! Remember how they got the blood stains out of our wedding night bedsheet?” Macbeth replies, “That was raspberry juice. Remember, I wasn’t a virgin? But seriously, if I drop this off, they’ll say: ‘Sir, you are a gold credit card holder, but this is not turkey blood’.”
Lady Macbeth underlines her points. We skip those 49 pages of the play and continue as Macbeth mounts his horse and sets off for the dry-cleaners, a route he knows all too well, since the business is located next to his favorite Chinese take-away.
He ponders how to address the girl in the shop (GRL). She’s the first lesbian in the country, before there was an English word for that inclination. (Shakespeare names such women occasionally ‘Roses’: ‘Wouldn’t a Rose, by any other name, taste as sweet?’)
As he walks in the dry cleaners, we do not hear a high ‘Cling-A-Di-Cling’, but trumpets and bassoons. Come on, it’s the 11-century!

GRL: Welcome dear Lord, how can I help you?
MCB: [Discreetly shows the stained tablecloth.] Greetings, please clean this. There are some napkins too. Same spots.
GRL: [Hesitantly.] Same spots.
MCB: The Christmas dinner. It’s turkey blood. Things got a bit out of hand.
GRL: You shot the turkey?
MCB: Dear girl, this happened. My guest King Ducan is a very strict lad. Persists on fresh food. Nothing that sat in the freezer for 11 months.
GRL: Like Christmas turkeys you buy January 80% off, for next Christmas?
MCB: Very keenly noted. He desired to see the life creature before it bathed in laurel, butter and garlic.
GRL: Demanding, yet logic.
MCB: But… did you ever entertain a life turkey above a Christmas table? I mean: overpriced mineral water, fresh sourdough bread. The animal got frantic.
GRL: Who wouldn’t?
MCB: Precisely. Duc had brought his children, a boy and a girl of 11-12. I tell them, “Your father is satisfied. Why don’t you take Taylor to the kitchen, where a merciful knife is waiting?”
GRL: They started crying.
MCB: Sobbing! “Don’t kill Taylor! We’ll eat peas instead!”
GRL: Heavens! It would bring disgrace to the family!
MCB: Suddenly, all went dark! 
GRL: Candles! Who can trust them?
MCB: And when the light returned, the head was severed. Blood, blood everywhere, nor any drop to drink.
GRL: The animal lay stiff?
MCB: Bless me no, my guest King Ducan!
GRL: I see. Then, the dry-cleaning of the table cloth demands great discretion. This will not come cheaply.
MCB: Hark! Now you sound like the Chinese Take Out next door. His prices go up whenever I say, “Give me what that Jewish guy just ordered.”
GRL: Dear Lord, we’re family. A dry cleaner! You thought we came from Yugoslavia? Tariff 200%, no questions asked included. Please pay up front.
MCB: But my golden credit card?
GRL: I read my classics. I don’t know if you’ll still around next week.

_______________________________________

Blog 1443 – December 15, 2024
GODS IN DECEMBER

Have you ever had that? You’re in a situation, and afterward everybody says, “That must have been so embarrassing!” I don’t get that. I am 100% against embarrassment censorship. Here’s a sample.
Today, I was at my gym, the first time on a Sunday. I usually go through the week. I do not know when they close today. You ask a person of the staff. I see a cleaner: someone on the floor, busy with a mop. I bent over and ask, “Excuse me, what time does the gym close?” He rises, now I see a black beard, the mop is not a mop. He is a Muslim busy with his prayers. Is that embarrassing? 
I’m totally considerate, and I say, “Oh, of course, of course, it’s Sunday!” He says, “We do this every day, and the club closes at 8.” “Thanks,“ I reply, “Well, you better get going.” He does, and doesn’t look happy.
I open a locker, but I want to say something nice. His towel, or carpet, was red and white. I say, “That’s a mighty nice piece of fabric! Red-white: a Christmas gift?” I get a glance like he had to put his God on hold. “We don’t do Christmas.” I reflect, “Why not? Be open, like, I eat Kebab.”
Five guys walk in. Could be his brothers. Hold on! I’m not saying they all look alike. Now, if they would say, “All Dutch men over 50 looks alike,” that would be hilarious. I would laugh loudly and say, “Guys, so funny! Can you repeat that into the surveillance camera, while I get out of the window?”
One of the five asks the fellow, “Were you praying?” Dear readers, you know me, ‘helpfullness’ is my middle name, and I step in, “He doesn’t do Christmas. We’ve met, we’re almost friends.” The five turn around, and look at me, as if I just let out my Bed & Breakfast to ex-President Assad. The not-cleaner is their friend! He says, “Guys, he is OK. He eats kebab.” The five nod understandingly, pick me up and carry me towards the window. I remain cheerful and inform, “Shouldn’t you noble gentlemen be praying this like your devout buddy?” One says, “We five are not Islamic. So…” And while I sail down from the fourth floor, he finishes his phrase, “… Merry Christmas!”

_______________________________________

Blog 1442 – 13 december 2024
AVOCADO OP TOAST

Ik wil ‘t hebben over Avocado op Toast. Kijk, alle nieuws in de wereld is verdeeld in ‘Hun‘, die worden 2-maal daags gebombardeerd, waarvan 6 maal door Israël, maar dat is Holocaustnachhohlbedarf, en ‘Wij’, de Europees-verslapten sinds 1989, de testosteronloze die ‘avocado op toast’ eten. [Neem 6 seconden pauze.]
Hier in Rotterdam serveert de Pauluskerk eten aan dak- en hypotheekloze: ‘Alsjebief, Ivan, avocadosoep! Eet dat 4x per week, en je wordt 95!  Da’s voorlopig 55 jaar bedelen op de Lijnbaan’. [Vrienden, een disclaimer: ik heb net gedoneerd aan de Pauluskerk. Ik ben cynisch comedian, maar ik heb ook een hart zo groot als de Reichstag 1933.]
Terug naar die fout-geil-groene-groente Avocado: iedereen die woke is, eet dat ding. Vraag niet een 21-jarig Mensch in ‘n kringloopwinkel: ‘Hé man, wat zoek je? Bob Dylan’s debuut? Respect! Maar vinyl? Plastic! Speel je thuis 2x ‘Blowing in the Wind’, zijn er 95 ijsberen dood!’
Ondertussen heb ik 1,5 Woke-lezers over, dus hier de ’rationale’. In Rotterdam opende Box Sociaal: een horecazaak voor brunch, drinks en diner. Ik ging door de kaart en álles ruikt naar avocado: tosti’s, cocktails, ‘t toiletpapier.
Box Sociaal heeft ‘n Bloody Mary met een ’eigen twist’. Zoals je weet, die zoon van mij studeerde in Australië en kwam terug als avocado-fanaat. Echter, hij maakt sindsdien cocktails waarvan ook jij zou zeggen: ‘Hallo! Bestelde ik dit bij Harry’s in Parijs, was ik 2x goedkoper af. Liet ik dit maken in Atlas in Singapore, dan beleefde ik Sixtijne kapel in 3D.’
Terug naar die geile groente. Box Sociaal Rotterdam serveert avocado-tosti-salades-croissants. Straks zit ik daar met m’n zoon, bestel ‘n avocado-kapsalon en vraag: ‘Als ik door deze boterham 90+ wordt, wat dan? Met jouw oma naar bed?’
Geintje! In Box Sociaal, ‘t idee dat nog iemand Nederlands praat? [Tuurlijk, tuurlijk, noem ‘t slechte grap, maar voorlopig…]

_______________________________________

Blog 1441 – 12 december 2024
BLIJF AF VAN DIE EERSTE DOMINOSTEEN!

Ik zit in een wachtkamer, naast me een sjofele leeftijdsgenoot, kijkt een
tikkie sip, maar ‘n mooi kleurtje voor half december. Je denkt: ‘Praatje maken’. En daar ga ik: ‘Terug van vakantie? Volgens mij lag u gister nog in de zon’. ‘Ik woonde in Toscane.’ Ik kop in: ’Niet meer? Hoe kwam dat zo?’ De man steekt van wal:
‘Kijk, ik hou van tapenade, en dan moet je goeie hebben. Dus ik naar zo’n delicatessenzaak, kies wat uit, vraagt die dame hoe ik ’t serveer. ‘Top tapenade vereist topporcelein!’ Ik zeg mijn keramiek is top IKEA. Ik had haar ook in d’r kruis kunnen trappen. ‘Meneer,’ roept ze, ‘u hangt toch geen Van Gogh in een IKEA klik-lijst?’ Ik zeg: ‘Van Gogh! Van hem heb ik ‘n beker-kwartet’. Ze kreeg een tia. Ik vertrek met ‘n visitekaartje van een top-porcelijnzaak.
Dag later sta ik daar aan de kassa. Geweldig, ze verkochten me een set van 186 stuks van € 3.800 voor € 3.695. Komt een vraag over mijn eetkamermeubilair. Ik zeg: ‘Een erfenisje van mijn ouders. Brabants eikenhout.’ Joh, ik had die man in een nekklem kunnen nemen. Schuim in zijn mondhoeken! Kortom, doorverwezen naar Michelinsterren meubelzaak.
Een week later, € 32.000 aan kaviaarkwaliteit meubilair bezorgd. Willen die gasten het niet uitpakken! ‘Dit huis!’ roepen ze, ‘affreus!’
Ik sta altijd open voor advies, dus daags erna zit ik bij de broer van die meubelgast, een Blaricumse makelaar. Vrijstaande villa’s, 2 hectare bos, geen probleem, zegt hij, maar dat Hollands weer! Hij heeft iets voor me in Toscane.
Voor ik het weet, kijk ik uit over Italiaans landschap, 2 miljoen lichter, maar met een niet-alcoholische wijngaard – ik drink niet –, zwembad met meer water dan ‘t Lago Maggiore, en een eigen symfonieorkest voor achtergrondmuziek, je begrijpt ‘t wel.’

De man droeg een ring, ik vraag: ‘Hoe vond je vrouw dat allemaal?’ ‘Die? Ik vergat het haast, maar er zat ook nog een relatiebureau in de domino-reeks. Dus ik woonde er met een keimooie Italiaanse van 21. En dan zal je het meemaken. Dat kreng houdt niet van tapenade!’

_______________________________________

Blog 1440 – 11 december 2024
IK PLEURT OP

Zit je ook voor de buis vanavond? Die special van ‘Ik Vertrek’: 12.782 polder-Syriërs droomden van een Bed & Breakfast te beginnen in de bergen van Damascus. Niets houdt ze nu nog tegen, hoogstens een regen van Israëlische raketten, maar dat is zelfverdediging.
Neem Abdel en Aisha. Hun familie belde op dat alles klaar staat. Ze gingen langs ‘t paleis van Assad en de B&B kan opgefleurd worden met 947 gouden eetkamerstoelen.
Abdel licht toe: ‘We wonen hier een luttele 6 jaar, en je hoort ‘t, verstaanbaar Nederlands blijft een struikelblok van jewelste. Ik herinner me nog goed, naar het gemeentehuis: ‘t asielgesprek. Je trekt ‘n nummertje, ik wacht nog steeds: 53.992. De ambtenaar die ons te woord zou staan is al met de vut en overleden.
Maar we klagen niet. Je bent gast! Aisha werkte zich op tot directrice regio Noord- en Zuid-Holland. Per maand toch €6.350. Goed ingeburgerd denk je. Haar baas heette Jan Blokker.
Natuurlijk, Nederland heeft voordelen. Houdt de politie je aan, hoef je ze geen pecunia te schuiven. Zeg gewoon: ‘Ik heb geen cash bij me’ en je komt ermee weg.
Terwijl in Aleppo, mijn schoonvader onderging een levensreddende operatie. Valt de stroom uit! Nu zit hij thuis te wachten sinds 2008.’
Aisha: ‘Wij houden van Nederland, maar altijd die hondenpoep! In Syrië hebben straathonden niets te eten. Niks poep.
We droomden van ons eigen B&B onder ‘n blauwe hemel. Hier hangt over onze rijtjestuin het barbecuegas van de buren. En zeg er niets van! Voor je ‘t weet heb je een huis zonder voorgevel. Is helemaal de trend toch?
Dan een hotelletje aan de Syrische Rivièra. De klanten komen gegarandeerd. Wie wil nog ‘n hotel in Tel Aviv? Geen Palestijns kamermeisje meer te vinden! 
Bij ons: Continental Breakfast. Croissant ingevlogen door ALDI Sud-Deutschland en Braziliaanse koffie van het merk ‘Formerly Rainforest’.

Abdel en Aisha staan te wachten tussen de coulissen in de ‘Ik Vertrek’ tv-studio. Het studiopubliek schatert. Een Oekraïens stel wil een hot-dog stand beginnen in Kiev. Wat gaf voor hun de doorslag? ‘Eh… Trump?’

_______________________________________

Blog 1439 – 10 december 2024
SYRIËRS! WE LOVE YOU!

Hoera, Assad is passé. In Damascus vallen z’n beelden sneller om dan Blokker-vestigingen in de Hollandse winkelstraat. Maar er is een maar. Onze bloedeigen Syrische asielzochters! Gaan die terug? Rampspoed! Wie bezorgt straks mijn Zalando? Wie legt de plastic kaas op je McCheeseburger? En wie zet de tegels in je ‘Douchecel in één dag waar je vroeger heerlijk twee dagen in bad lag’? Hoe houden we de exit-tsunami tegen van hardnodige handen? Aan de lijn: Ad Rendierplak, beleidsmedewerker ministerie van Uitstroombeperking, in zijn vrije tijd dirigent van kinderkoor Gods Water. ­

– Ad, willen onze Syriërs terug? ­
– Tja, sinds Oekraïne stonden ze toch op de tweede plaats qua knuffelvluchters. Ze wilden vreselijk graag meetellen, maar jij leest ook in de krant: rekenvaardigheid Nederlanders minimaal.
– We stellen natuurlijk wel eisen aan nieuwkomers…
– Daarom is er nu de Ontburgeringscursus: Leer in 3 maanden alles af wat gister halszaak was. Dankuwel zeggen bij de bakker, licht hebben op je fiets, kankeren op het weer.
– Dus je voeten in de klei, maar je hoofd is in de woestijn?
– Zoiets. Zegt de slager: ‘Mag het iets meer zijn?’ antwoord gerust: ‘Hé, Willem-Alexander, afsnijden die 15% of ik bestel die ribstuk wel bij Bol.com’
– Eh… het is ‘dat’ ribstuk.
– Dat bedoel ik! Grammaticaterreur is exit. De asieldeur staat niet op een kier, hij is uit de hengsels. What’s next? Erdogan enkele reis Moscou? Turkije weer Kurden-Freundlich? Wie haalt dan straks ons afval op?
– Vuilnismannen zijn meestal ex-Surinaams…
– Die blijven wel. Zolang Bouterse in Paramaribo cocktails klinkt met Hollandse voetbalcoryfeeën is het daar niet pluis.
– Terug naar de Syriërs. Wat is dé nr. 1 truc om ze hier te houden?
– Geert Wilders! Hij is de schoothond van Netanyahu. De Syriërs blijven om ons te overtuigen dat het ‘Chamberlain-Hitler’ versie II is.

_______________________________________

Blog 1438 – 9 december 2024
010 vs 020

Tijdje terug, de telefoon ging. ‘Dag meneer Van der Sanden, met het Nationaal Instituut voor darmkankeronderzoek. Wij hebben uw ontlastingsmonster ontvangen en er is goed nieuws! Eén van onze 4.743 medewerkers heeft zich vrijwillig gemeld uw monster te onderzoeken’.

Daar moest ik vorige week aan denken. ‘Het kan een bacterie zijn die uw maagklachten veroorzaakt,‘ zei mijn huisarts, ‘Daar is een ontlastingsonderzoek voor nodig. U weet hoe dat werkt?’
Ik verliet zijn praktijk met een bekend plastic potje, aan de deksel een plastic lepeltje.

Vanmorgen informeerde mijn lichaam me: ‘Tijd voor het lepeltje’. Nu moet je wat je produceert niet in het toilet laten vallen. Beter op bijvoorbeeld een krant. In wilde paniek doorzocht ik het huis naar een oude krant. Géén enkele te vinden! Ja, de krant van vandaag, maar zeg je dan tegen je huisgenoten: ‘Jongens, lees gewoon om de vlekken heen!’
Onze oud papiervoorraad bestond nagenoeg alleen uit kleine stukjes en ik ga niet mikken. Ik ben een héél slechte mikker. Het is een wonder dat ik vader ben.
Er was slechts één groot stuk papier: zo’n gratis VVV-stadsplattegrond. En wel die van…. Amsterdam.
Dus, secondes later zat deze Rotterdammer gehurkt boven de stad Amsterdam. (Rotterdammers vinden dit vet grappig.) Ik keek omlaag en moest toch denken: ‘Mei 1940’.
Voor je klaar bent met lepelen en in dat potje doen zijn 2-3 minuten voorbij. Ik was alleen thuis, de toiletdeur stond open, en in 3-4 minuten rook het héle huis naar Rotterdams monster. Serieus! In de voorkamer hebben we cactussen, die hingen slap. Toen ging de deurbel.

– ‘Goedemorgen, ik ben van Eneco om de meterstanden op te nemen.’
Door een kier keek ik naar buiten.
– ‘Sorry, ik denk het even niet…’
– ’We zijn zó klaar.’
– ’Het is een lang verhaal.’
Op dat moment kwam de lepellucht al over mijn schouder. De vriendelijke jongeman duwde me beleefd opzij en stapte binnen. ‘Maakt u geen zorgen. Vroeger werkte ik voor het Nationaal Instituut voor darmkankeronderzoek. Uw naam kwam me al bekend voor’.

_______________________________________

Blog 1437 – 8 december 2024
LAATSTE VLUCHT UIT SYRIË

Een Ilyushin-24 vliegt boven een woestijn. (Voor wie alleen naar ‘t oosten vliegt voor haartransplantage, da’s ‘n soort Boeing 1969.) Een stewardess (SWD) kijkt naar de enige passagier: ex-sinds-vanmorgen-president Assad, de man waarvan de laatste uren talloze standbeelden omvielen, in beton dat ook aan kinderziekenhuizen had kunnen worden besteed, ware het niet dat die kids de laatste keer niet voor hem stemden. Sabotage! Hoe moeilijk is het? Een stembiljet met één aankruisvakje?

SWD: Meneer Assad, wilt u iets drinken?
ASS: Het is President Assad.
SWD: Ja, tuurlijk. Een tonic? Cyaankali hebben we niet aan boord.
ASS: Heel geestig, Wat een drama! Het volk houdt van mij.
SWD: Ja, net als uw familie in Moskou. Ik hoor uw kinderen zijn ingeschreven in de Amerikaanse school?
ASS: Allah Akbar! Straks eten ze Big Macs!
SWD: Rustig, die heten vanaf januari Big Donalds. Ik breng mineraal water. Een Israëlisch merk: ‘Palestinian Tears’.
ASS: Wat een dag! Straks komen duizenden vluchtelingen terug uit Europa.
SWD: Klopt! De Nederlandse Premier klaagde al: ‘Wie maakt straks de spoorwegtoiletten schoon?’
ASS: Mijn mobiel werkt niet. Kunt u me verbinden met Poetin? Waar heb je vrienden voor?
SWD: President Poetin is bezet. De oorlog in Oekraïne is bijna voorbij en de Noord-Koreaanse vrijwel-vrijwillige soldaten willen niet terug. Oekraïne is voor hun de hemel: internet-toegang!
ASS: Straks zetten ze bij Madame Tussaud mijn beeld tussen Hitler en Pinochet.
SWD: Nee, nee, nee! Dat gaat niet gebeuren.
ASS: Aardig dat je dat zegt.
SWD: U smelten ze om. We naderen Moscou. Poetin accepteert u om ‘humanitaire redenen’.
ASS: Zo ken ik hem! Miljardairs onder elkaar. Nou ja, voorlopig zit ik in Rusland.
SWD: U kunt Holland bezoeken.
ASS: Wat is daar te zien?
SWD: Molens, tulpen, het International Court.
ASS: Ja, grappig.
SWD: Vind ik ook. Overigens, deze vlucht kunt u niet betalen met bitcoins.
Uw vriend Trump gelooft in bitcoins, maar hij boekte een vlucht Ilyushin 2029. Veiligheidsriem vast graag!

_______________________________________

Blog 1436 – December 7, 2024
ORANGE MEETS NO HAIR

The set is the Notre Dame, Paris. (I add ‘Paris’, for there is, by now, probably a Notre Dame in Las Vegas). The long awaited opening after years of restoration. Two high ranked attendees meet: Prince William and Donald Trump. The encounter will go like this?

TRP: Harry, I was told you were here.
WIL: It’s William, and you can address me as Your Royal Highness.
TRP: Highness? I thought you new beys didn’t do drugs.
WIL: Merely an occasional Gin Tonic. The love of your life isn’t here?
TRP: No, neither is Melania.
WIL: Ever been here before?
TRP: No, hate the place. McDonald’s here serves beer, and I don’t drink.
WIL: I know. Your election program, they told me, was inspired by McFlurry’s.
TRP: Yes, and your dad’s crowning was inspired by Scotch.
WIL: Hilarious! Before I forget, congrats with your victory.
TRP: And before I forget, greetings from Elon.
WIL: My sources say, he’s the richest autist ever.
TRP: My sources say, he’s a source.
WIL: I see Jill Biden over there. So nice, she could attend!
TRP: Joe couldn’t come. Too busy packing to leave the White House. All day, he walks around muttering, “Where’s my glasses?”
WIL: I don’t recall he wore glasses?
TRP: Not in public. Haven’t you noticed, only when he wears sunglasses, he knows where he is?
WIL: Back to the event of the day. You shook hands with Macron?
TRP: Yep, broke his shoulders. These French, they should work out, instead of eating snails.
WIL: Have respect, his government is going through difficult times.
TRP: That’s their bloody democracy. He should consult my guru.
WIL: Warren Buffett?
TRP: Close! Putin. Talk to you later, I see Kim Yong-un over there!

_______________________________________

Blog 1435 – 6 december 2024
VROUWEN ZIJN SUPERIEUR

Een stuk in de Guardian over een man die naakt door zijn bedrijf liep, met alleen een sok over zijn lid. Heb ik één keer geprobeerd. De sok viel er steeds af.
Door het artikel moest ik denken aan jaren terug. De plek: tribune van een zwembad. In het water: mijn zoon. Ik sta in het publiek en schreeuw de longen uit mijn lijf: ‘JA! Nog 10 meter! Je ligt vóór! GO! GO! GO! Pak die beker! KAM-PI-OEN! KAM-PI-OEN!’ En toen zei mijn vrouw: ‘Michel, dit is babyzwemmen’.
Sorry, je wilt je vent een mentaliteit bijbrengen. Zolang je die taak hebt tenminste, en die is voorbij wanneer hij je niet helpt je computer te openen, maar wanneer hij helpt je onderbroek op te tillen.
De kop van dat artikel: ‘Waarom gedragen mannen zich slecht? Ik denk dat ik het antwoord heb’. Uiteraard geschreven door een vrouw. Was een man de auteur, dan was de titel: ‘Waarom hebben mannen lol? Who cares?’
De essentie is dat we jongens leren massief zelfvertrouwen op te bouwen. Vraag een man: ‘Een huis in brand. Een kind roept om hulp. Ren je in de vlammen om het te helpen?’ Welke man zegt: ‘In welke wijk staat dat huis?’ Nee, we zijn helden.
Het begint al op school. Een jongen stelt een vraag, de leraar zegt: ‘Goede vraag!’ Komt een meisje met dezelfde vraag, dan hoort ze: ‘Moeilijke stof hé? En draag morgen een iets minder strak truitje’.
De auteur schrijft dat meisjes zelfvertrouwen door onderwijs en opvoeding verliezen. Stel dat niet Mark Rutte Secretaris Generaal van de NAVO was, maar zijn zus Margriet, zij zou verklaren: ‘Ik werd Secretaresse Generaal van de NAVO want ik was de beste in steno’. Zoiets dus.
En mannen verwarren zelfvertrouwen met competentie. Nu begrijp ik het! Ik doe al 10 jaar stand-up, en altijd als ik opkom, roept het publiek: ‘Hadden jullie geen vrouwelijke comedian?’
Tenslotte, het artikel meldt: ‘Veel mannen zijn bescheiden, respectvol en beminnelijk’. Klopt, dat zijn die vrienden, als ik ze bij me uitnodig, lopen ze door de kamer, naakt met een sok over hun lid.

_______________________________________

Blog 1434 – December 4, 2024
AVOIDERS OF THE BIG SCREEN

The holidays are upon us, and with them the question of which movie to watch on the big screen. While Best of Best lists are as easy to find as an STD in kindergarten, we present our Top Three to Avoid. Be warned!

Limbs in Your Nose
Buck Agombart, who has lost all of his limbs in a reckless card game, is recruited by the Colombian mafia (his girlfriend works for them in HR) to smuggle cocaine in artificial arms and legs. Steering with his left eyelid in a wheelchair, Buck drives through JFK with fake limbs filled with the illegal powder. Three sniffer dogs check him out, grow wings, and crash into the ceiling. As a tsunami fills the airport with water, Buck and 34 flight attendants sing “Strangers in the Night.”

Guess who’s coming to dinner?
During the family Christmas dinner, Talmay’s new boyfriend Karlin is asked about his future plans. Karlin is a zombie, but the house rule is not to judge a person by their cover. All the food is vegan and Karlin starts to sweat profusely. A flashback to the year 1204: wheat growing in slow motion, chants in dying languages ​​and functional cruelty to ponies.

97 to ZERO
97 emotionally connected scenes, the last 3: A restaurant, all in yellow, only one obese patron in white. Next to him a gun. A waiter, just as heavy as the man, carries a plate with a clearly live fish, which he places in front of the man in white. We follow the waiter. A shot rings out, the man has shot himself. 96: On a green meadow, with heavy chemical industry on the horizon, an 11-year-old girl sits in a classic bath filled with raspberry syrup. Three giraffes drink on the other side. When the bath is empty, we see that she is wearing a Russian astronaut suit from the 1950s. 97: Faces of the film’s spectators, filmed as they entered. An analysis by advanced AI, narrated by a voice clone of Meryl Streep (German accent), tells when and how everyone will die. No credits, but a Top 3 Austrian Schnitzel recepies that you should avoid at all costs.

_______________________________________

Blog 1433 – 3 december 2024
SCENE 84 – KvK INSCHRIJVING

Gevel van een kantoorpand met een bord: Kamer van Koophandel. CUT naar een coole vergaderkamer. Een ambtenaar in de zestig (KVK) ziet 4 jongemannen met ‘Beatle’-haarcoupe en zestigerjaren pakken voor zich plaatsnemen (JOHN, PAUL, GEORGE en RINGO). In seconden van pijnlijke stilte bekijkt hij het kwartet.

KVK: Ja… welkom. Ik zie u heeft het Waterlooplein ontdekt? Tweedehands kleding ‘forever’?
PAUL: Ik geloof in gisteren.
JOHN: Een werkende-klasse held zijn is echt iets te zijn.
Kvk: [Niet onder de indruk.] Heel poetisch… We bespreken de afwijzing van uw inschrijving als ‘Living Beatles’. Uw zogenaamde bedrijfsactiviteit is: ‘Revival Band The Beatles’ ?
RINGO: Het gaat allemaal om jezelf te vinden.
KVK: Ja, vast, bij het loket Uitkeringen? Luister, wij hebben uw liedjes doorgenomen en een en ander is zó maatschappelijk onverantwoord, zo incorrect. U wilt slechts aandacht?
GEORGE: Het prettigste is de kranten open te slaan en je staat er niet in.
KVK: Bescheiden! Neem uw liedje ‘Please, Please me’. U zet uw partner emotioneel onder druk ongeacht diens gevoelens. Dat is evident seksisme.
JOHN: Iedereen heeft het over ism’s.
RINGO: Ik wil alleen maar drummer zijn.
PAUL: Wanneer het oke is, ik weet het niet.
KVK: Dan deze ‘revival’: ‘Fool on the Hill’. Heren, 2024…? Dit is neerbuigend naar mensen met een gering IQ. Wat gaan we doen? Ze de bergen in jagen? Zo cliché.
JOHN: Liefde en vrede zijn clichés.
KVK: Dit schiet niet op. Dan ‘Paperback Writer’. Serieus, welke Gen Z weet een paperback is?
GEORGE: Ik hou gewoon van een leuke melodie.
JOHN: Wat heb ik gedaan dit lot te verdienen?
KVK: Ik leef helemaal mee. Nog ’n pijnlijke zin: ‘Will you still feed me, when I’m sixty-four‘. U zet Poolse en Oekraïnse blijvers voor het blok: of onze grijsaarden voeden tot ze er met 91 jaar bij neervallen, of terug naar Albanië.
PAUL: Het wordt beter, het wordt beter stukje voor stukje.
KVK: Dit is verspilling van onze tijd.
JOHN: Als je van tijdverspillen genoot, was er geen verspilling.
KVK: Aandoenlijk. Dit ‘Beatle’-revival gedoe is een wedergeboorte van seksisme, drugscultuur en navelstaren.
[De deur gaat open. Een jongedame (JONG) kijkt naar binnen.]
JONG: Sorry, uw volgende afspraak is er. De ‘Woke Rolling Stones Revival’. [4 jongemannen komen binnen. Totaal gekleed anno 2024. JOHN/PAUL/GEORGE/RINGO zijn geschokt!]
JOHN: [In overduidelijk Liverpool accent] Are you putting me on?
RINGO: [Ook Liverpool accent] Bloody Hell!
[Een geweldig handgemeen breekt uit. Meubilair vliegt in het rond.]
KVK: [Paniekerig tegen JONG.] Bel de ME! Buma-Stemra! De gemeentereiniging! [Een stoel raakt de plafondverlichting. Duisternis. Het geluid van het doorgaande gevecht gaat snel over in de nummers ‘All you need is love’ en ‘Satisfaction’ tegelijkertijd. FADE-OUT naar paars-oranje.]

_______________________________________

Blog 1432 – 1 december 2024
DOE MIJ MAAR EEN WHITE FRIDAY!

Wat zijn we ‘n heerlijk land! Eén Black Friday, en dan weer White Rest Of The Year. Tuurlijk, we gaan op de knieën voor ons slavernijverleden, 24 uur van 365 dagen. Ooit een kanalenrondvaart in Amsterdam gedaan? Hoor je dan: ‘Links en rechts van u prachtige huizen betaald door de biologische vega-landbouw’. Dacht ’t niet! ‘Alles hier is betaald met slavenhandelwinst. Sorry! We waren vet naïef. We dachten dat Rembrandt een Polaroid was, syfilis ‘n verkoudheid en huidskleur een indicatie van IQ’.
We zijn niets veranderd. Ander voorbeeld: waarom ligt half Nederland zomers op het strand? Omdat je in Spanje frikadellen kan bestellen? Curaçao goedkoper is dan Noordwijk? De lekkerste cocktail in Thailand een Real Pornstar Martini is?
Neen, het gaat om die gigantisch sexy pigmentvlek. 1 jaar later zit je bij je huisarts die zegt: ‘Da’s huidkanker. Legt u vaak in de zon?’ Gelukkig kun je antwoorden: ‘Hallo! Geen vragen in mijn privacysfeer!’ Tuurlijk, op het strand liggen is wat de uitstervende PvdA-klasse doet: de mensen die in Holland de handen uit de mouwen steken. Ga in juli naar Hoek van Holland, iedereen praat Bulgaars.

Maar het ging over Black Friday. Wat een waardeloze dag! Geen enkele Defibrillator in de aanbieding! In MediaMarkt, ik wil een TV-scherm van 2 meter. Vraagt die verkoper: ‘Meneer, op uw leeftijd, wat wilt u groot zien? Swiebertje?’
Ik had mijn zoon bij me. Je kent ’m: hij liep al met iPods, toen Steve Jobs nog bij de verkenners zat. Zoon stelt voor een vaatwasser te kopen. ‘Paps, zoals jij de vaat doet, in ‘14-’18 heette dat biologische oorlogsvoering’. Ik zeg: ‘Prima, maar ‘n Duits merk!’ We kopen ‘n Miele. ‘t Ding wordt geleverd. Eén wasbeurt later: alles is zó wit. Ik zeg tegen mijn zoon: ‘Hoe kan ik nu nog die aardige Surinaamse buurvrouw van 4 straten verder voor een hapje uitnodigen?’
En dan trekt mijn zoon bij: ‘Eh… misschien buurman Cohen?’

_______________________________________

Blog 1431 – 30 november 2024
ZWANGERSCHAP ZIT TUSSEN JE OREN

Janka Varga (JAN), intake-assistente van een Slowaakse kliniek voor Babyrealisatie, zit online tegenover de Haagse Kristal Nassau (KRI), halverwege 50, ziet dankzij 3 ton plastische chirurgie eruit als 50. Onderwerp: haar gewenste zwangerschap. In Slowakije verdient 1 hunkerende westerlinge zwanger maken beter dan 1.200 hectares paprika’s telen, dus Janka is klantgericht.

JAN: Welkom, Kristel! Ik begrijp: babywens?
KRI: Laten we geen tijd verspillen? Mijn eicellen liggen al 30 jaar in de ijskast.
JAN: Tuurlijk. Ik moet een paar vragen af. Ik lees hier: u heeft al twee kinderen?
KRI: Klopt, die zijn verwekt toen we condooms aan beide kanten gebruikten, dus die houden hun mond.
JAN: Maar straks op een familiefeest, dan komt zo’n kind uw nieuwe hummel tegen. Die baby zegt: ‘Hobro’ maar bedoelt: ‘Hoi, broer’.
KRI: Heb ik aan gedacht. Dan komen die eerste-legs naar me toe: ‘Mam, moeten de erfenis gaan delen?’ Dan zeg ik: ‘Bespreek dat met je tweede vader, die met een Jaguar met een 19-jarige Russische op de voorbank’.
JAN: Logisch. We gaan verder. U heeft ervaring, maar u weet dat tijdens zwangerschap uw borsten groter worden?
KRI: Lieverd, als die tijdbom tikt in m’n uterus, haal ik de siliconen uit mijn jongens.
JAN: Goede strategie. Dan de spermadonor: u bracht iets mee?
KRI: Klopt, in dit plastic potje zit geen yoghurt.
JAN: Tenslotte, als uw nieuwe vrucht puber is, bent u vrijwel 70. Hoe gaat je om met een 13-jarige, als je zelf shopt naar Senior Pampers?
KRI: Dan zeg ik: ‘Wil jij dat mammie je Botox betaalt? Dus effen dimmen’.
JAN: Mooi, dan gaan we ervoor. U weet dat we geen Bitcoins accepteren?
KRI: Serieus? Dan ga ik wel naar België! Daaag!

_______________________________________

Blog 1430 – 29 november 2024
EGYPTISCHE LUCHTZAK

In Egypte is na 35 uur een Belgisch echtpaar uit een omgeslagen veerboot gered. Zij overleefden in een luchtzak. Onze journalist (JRN) sprak ze:

JRN: Gefeliciteerd! Die luchtzak heeft u het leven gered! U dreef daar, zag die lucht en dacht: ‘Verlossing!’
MAN: We dachten ‘Géén luchtzak’.
VR: ‘En da’s niet pluis’, dachten we.
JRN: Géén luchtzak…? Maar hoe kwam die dan daar?
MAN: Ja, we dreven onder water. Geen spatje lucht…
VRW: Dan houdt u uw adem, begrijpt u?
JRN: Ja… [Kijkt in de camera en weer naar VRW.]
VRW: En dat kouwe water speelt dan op uw buik, hé?
JRN: Ik volg u niet.
MAN: Mijn Olivia heeft het over een deze. [Wijst op zijn forse buik.]
JRN: Dat is… een buik. Maar ik volg u nog steeds niet.
MAN: Wel, we kwamen zojuist van het buffet.
VRW: Mexicaans eten. Uit Mexico. Heel smakelijk! En inclusief.
MAN: Maar bonen, hé? Veel bonen. En dat speelt dan op.
VRW: De spanning deed ook wat. De boot lag onderstenboven!
MAN: Nou ja, ik heb toen een enorme wind gelaten.
VRW: Echt ongelofelijk! Maar voilà, daar was onze luchtzak.
JRN: U heeft 35 uur uw eigen wind ingeademd? Da’s geen pretje, lijkt me.
MAN: Ach, meneer, ik ken mijn winden.
VRW: En ik ken de zijne.
MAN: 37 jaar getrouwd. Dan krijgt u dat.
VRW: Ge went eraan.
MAN: Er kwam nog een man voorbij.
VRW: Die ging in Sjef z’n luchtzak. We zijn gast in het land, dus je maakt geen bezwaar. Die drommel heeft het niet gered.
MAN: Hij zag groen toen hij weer onderging. Zo’n mens hield vast niet van bonen. Heel spijtig.
VRW: Wat kan je doen? We spreken geen Egyptisch.
JRN: Ja, nogal een avontuur. In elk geval, nu heelhuids aan de kade, rest ons maar één vraag: Blijft u veerboten nemen in de toekomst?
MAN: Zeker en vast. Mits met buffet. Een gewaarschuwd mens, hé?

_______________________________________

Blog 1429 – 28 november 2024
LECHE IN ERNEM

‘Vanavond’ is al voorbij, maar 3 uur terug speelde ik stand-up weer in Comedy City Arnhem. Comedy City in Den Haag is bekend, maar ook in het oosten zijn er diverse shows per maand. Zie hier. Je weet, ik ben een fan van Bob Hope, dus we pasten maatwerk in:

Arnhem is in het nieuws. De gemeente wil van 60 families in armoedewijk Immerlo alle schulden kwijtschelden. Of ze konden een kaartje krijgen voor deze comedy show. Nou, welkom iedereen!
Arnhem staat in de top drie Diervriendelijke Gemeentes. De medaille werd uitgereikt aan de lokale Chinese restaurants.
En jullie fantastische burgemeester Marcouch! Als tienjarige kwam hij uit Marokko naar Nederland en hij was nog steeds analfabeet! Hij ging naar de enige stad waar dat niet opviel, Amsterdam.
Als je 100 jaar wordt, komt jullie burgemeester langs. En als je niet thuis bent, komen andere Marokkanen langs.
Marcouch organiseerde ‘De Avond van de Goede Moed’. Naar aanleiding van de rellen in Amsterdam. Heel goed! Ik was er niet bij. Ik dacht: ‘Dat kost me 36 euro aan reiskosten en 8 Joodse vrienden’.
Hij gaf een gebiedsverbod aan 18 Vitesse-supporters. Ze reageerden furieus. Een zei: ‘Hoe moeten we nu onze uitkering ophalen?’
Oekraïense asielzoekers hier waren laatst doodsbang. De gemeente schreef ze moesten terug. Maar er stond een fout in de brief. Er stond terug naar Gaza.
Ja, Arnhem is geweldig, maar ik zocht ook naar ‘leuke uitjes in de buurt’. Op TripAdvisor staat op de eerste plaats het Anne Frank Huis.
Trouwens, Anne Frank bezocht de Veluwe. Kamp Amersfoort.
Deze week begon hier de actie Orange the World: aandacht voor geweld tegen vrouwen. Ons Koninklijk Huis is solidair. Willem-Alexander zei: ‘Ik woon samen met vier vrouwen, dus ik weet alles van mishandeld worden.’

_______________________________________

Blog 1428 – 27 november 2024
SCENE 87 – SOEP MET LIEFDE

Portiek van een portiekwoning. Een nette MAN, ca. 40 jaar, slank en niet waarachtig gemotiveerd, drukt op de bel. Hij wacht iets ongeduldig. In zijn handen een pannetje, naast hem een DIRK-boodschappentas. De deur gaat open en een vrouw (VRW) verschijnt. Ze oogt 70, dus zeg rond de 60.

VRW: U bent?
MAN: [Reikt het pannetje aan.] Hallo, ik ben John… Uw soep!
VRW: [Verbaasd.] Die heb ik niet besteld…
MAN: Burenhulp! Naastenliefde! Weet u nog? Het pannetje soep voor je buur in nood.
VRW: Maar ik ken u helemaal niet?
MAN: Klopt! U heeft helemaal gelijk. Ik woon hier niet [Naar de camera.] Godbetere het! [Weer naar VRW.] Maar wij komen langs voor mensen in de penarie. [Duwt nu het pannetje in de handen van VRW.]
VRW: Ik ken geen penarie!
MAN: Volgens onze database wel! [Pakt papieren uit de DIRK-tas.] U koopt geregeld, zie ik hier, ‘Maaltijd Nasi’ ?
VRW: Eh… ja?
MAN: Dat heet in de sociologie ‘Maatschappelijke isolatie’. En u rekent af aan de lopende band, niet bij de zelfscan?
VRW: Mag ik?
MAN: [Bladert door zijn papieren.] Oké, ‘Pathologische contactdwang’. En tevens u: ‘Glimlacht naar voorbijgangers’?
VRW: Is dat verboden?
MAN: [Nu licht geïrriteerd. Tegen zichzelf.] Dit is het moment dat ik haat. [Weer met grote glimlach naar VRW.] Ik sta hier ook niet voor de lol. In plaats van langs te gaan met kleffe champignonsoep, heb ik in een bar kunnen zitten, nippend aan cocktails, tussen optisch 18-jarige Thaise’s.
VRW: [Pakt het niet helemaal op.] Wat doe ik met deze soep?
MAN: [Verliest nu bijna zijn geduld.] Er blij mee zijn! Uw stadsmobiel mee wassen! Uw obese kat voeden! Desnoods zelf oplepelen tussen vier sigaretten door. [Herpakt zich.] …Liefde ervaren.
VRW: [Na een paar seconden.] Champignonsoep?
MAN: [Houdt zich met moeite in.] … Champignonsoep.
VRW: [Na een paar seconden.] U heeft geen Prei en aardappelsoep?
[De MAN houdt het niet meer. Uit zijn DIRK-tas haalt hij een forse bijl tevoorschijn. VRW gooit angstig de deur dicht. MAN begint met grote, cirkelvormige bewegingen de deur in te hakken, en roept als een waanzinnige:]
MAN: Here’s… Johnny!!!

_______________________________________

Blog 1427 – November 26, 2024
A BLOODY SUNDAY WITH MY SON

Last Sunday, I went to see Gladiator II with my son. It was his idea. He’s the generation, if a movie look like a game, it’s awesome.
He took the film very, very serious. He didn’t want popcorn.
As the light dimmed, he asked, “You do know it’s 2h45m?” I replied, “Don’t worry. I’m wearing diapers.”
“I love gladiator movies,’ I added. “Since Gladiator I?” he asked. “No,” I replied, “Since Ben Hur”.
Now, the hero’s wife dies in the first scene. The next woman he embraces is his mother. That’s how they got the rating All Ages.
Yet nowhere the ‘Oedipus Complex’ is mentioned. For Gladiator II’s audience, that has too many syllables.
The protagonist is the grandson of the philosopher Marcus Aurelius. Hollywood is planning a movie about the grandson of Nietzsche: Adolf II.
It was quite a spectacle! Russell Crowe had a cameo. He was in the titles at the end as ‘Background Elephant’.
And virtually all main characters die. In Gladiator III we’ll only see the Colosseum rats back.
The war scenes were a bit disappointing, though. No drones.
By the way, we saw it in IMAX. And IMAX is so realistic! We left the theater covered in blood stains.

Later, as we sat in restaurant Botanero, our conclusion was, it’s definitely worth seeing. After fine cocktails and enjoyable food, I told my son, “Did you know Marcus Aurelius said: ‘All suffer, but not all whine’?” He turned to the waitress and said, “Can we have the bill? My father pays. He will suffer, but not whine.”

_______________________________________

Blog 1426 – November 25, 2024
A BELLY FULL OF JOKES

Yesterday, I attended a fine comedy night at Dizzy in Rotterdam, monthly organized by Mano Daniel Szollosi. Check it out!
Two adorable Chinese comediennes performed. One was pregnant and she didn’t make that a big thing in her set. Why not? Afterward, I told her a joke for her, I came up with during her act. Later that evening, as I cycled home, I started brainstorming. More jokes for a pregnant Chinese stand-up comedian…

– There is the ‘Nesting Syndrome.’ The woman want to get the house perfectly in order. My Dutch husband contributed amazingly. He hired a Polish cleaning lady.
– You know, the water that breaks during labor, is usually sweet smelling. To explain that to my husband, I told him, “It’s like Grolsch Winter Beer.”
– I was getting restless legs, that means kicking while you sleep. Meanwhile, my husband also got symptoms. He woke up with massive bruises.
– And my hair started growing faster. My hairdresser said, “You know you’re pregnant? This is the sixth time you’re here in one month.”
– Last week, I did stand-up, and told the crowd I was pregnant. A guy on the front row shouted, “Proof it.” So I threw up in his face.
– Feelings pregnant women can have are happiness, fear, sadness, grief and anger. So for me, business as usual.
– Against morning sickness, my doctor advised to avoid fatty, rich or spicy foods. I said, “Doc, I’m Chinese!”
– My man, he thought he needed new glasses. I told him, “It’s not your glasses. I AM getting bigger boobs.”
– I lost taste for some foods. So I told him, “NOW is your time to do Dutch cuisine!”

_______________________________________

Blog 1425 – 24 november 2024
HEEL HOLLAND PRAKT

De toekomst zat eraan te komen. Nu bij Albert Heijn: voorgeprakte maaltijden. Bijvoorbeeld: Stamppot Verrassing. Zo professioneel geprakt, wat er in zit? Da’s de verrassing. En dan de maaltijd: ‘35% Geprakt! Zelf Snijden is Zonde!’ En de Appie-special voor de woensdag: Gepraktdag. Ooit het alleenrecht van de kunstgebitgeneratie, is deze culinaire ‘faut pas’ nu ‘common practise’. Prakken is eindelijk het taboestadium voorbij.

Tafelmanieren, dat was toch Inquisitie? Anno vandaag: wat hebben we in de hand tijdens het eten? Rechts je vork, links je mobiel. Wie kijkt nog op z’n bord? Als je nog snijdt, ben je niet van deze tijd.
Aan het woord: Denniz (influencer, en bezig aan zijn eerste boek: ‘3x zakken voor mavo – Zakken als Lifestyle’): ‘Het bestekfascisme van bij je ouders is voorbij. Doperwten die op de grond vielen; dat smerige vetrandje aan de karbonade dat je er niet mocht afsnijden van je moeder; saté die naar houten stokje smaakte… Pre-Prakt is culinaire Twitter. Wij willen ons niet bezighouden met: ‘Wat nou op m’n vork?’ Maar met: ‘Wat nou als toekomst dankzij AI?’ Je eigen vlees snijden is toch slachthuisje spelen? De jeugd denkt niet: ‘Wat steek ik in mijn mond,’ maar ‘Wat spuit ik in mijn voorhoofd?’
Denniz maakt zich geen zorgen dat alles op elkaar gaat lijken. ‘Je beeldscherm heeft 1,4 miljoen kleuren. Waarom niet op je bord? Ik wacht op Burrito’s in parelwit. Je moet om je tanden denken!’
Eet straks heel Nederland uit astronautentubes? ‘Kijk, Pre-Prakt overbrugt de sprong van babyhapje naar seniorhap, die heerlijke tijden waarin we niets moesten en waarin we niets meer hoeven.’

_______________________________________

Blog 1424 – 23 november 2024
LEUK DOOR SLECHT

Marcus Monroe. Die naam zegt je nog niets. Een stand-up comedian in New York, waarachtig komisch. Zijn ding is zó slecht te zijn, dat het weer leuk is. In zijn stijl behandel ik ons koninklijk huis:

We hebben 3 prinsessen. Daar blijft het bij. Onze koningin zit aan haar Maxima.
Eén van haar taken is samenbinden. Thuis had ze al ervaring met samenbinden: Argentijnen en Nazi’s.
Prinses Alexia houdt van hockey en zingen. Ze begrijpt goed wát wáár te doen. Ze speelt hockey onder de douche.
Heb je gezien dat prinses Ariane lijkt op Prins Bernhard? Haar ’Hoi’ klinkt als ‘Heil’.
En ze heeft een talenknobbel! Ze haalde tienen in Nederlands, Duits en Mongools.
Willem-Alexander ontving de geloofsbrieven van de ambassadeur van Andorra. Het was een postzegel.
En over 2 weken komt de president van Portugal. Hij legt bij het monument op de Dam een blikje sardines.
Máxima bezocht de werkgroep ‘Samen Sterker tegen Armoede’. Zij sprak over haar persoonlijk leed: ‘Gucci is niet meer te betalen!’
Tenslotte, onze koning bezocht een buurthuis in Den Helder. Hij at hun oranje brownies. Daarna produceerde hij een oranje brownie.

_______________________________________

Blog 1423 – 22 november 2024
HUMOR WAAR HET NODIG IS

Wij stand-up comedians treden meestal op voor Millennials. Een totale verspilling van energie. Die hebben geen humor nodig. Ze hebben alles. Die maken een TikTok van hun ramp van de dag: ‘OMG! Mijn Frappuccino was niet koud genoeg! Op mijn werk een vergadering om 11:30! Ik moest mijn Alarm zetten!’
En wij comedians treden bijna nooit op voor wie echt humor nodig heeft: echt oude mensen. Hun tragedie? Ze leven te lang. Een man vertelde: ‘Toen ik 8 was, kreeg ik een schildpad. Die werd 200 jaar! En nou is die dood’.
Feitelijk, iedereen in hun wereld is dood. Je weet toch dat ouderen niet op namen kunnen komen? Het maakt niet uit! ‘Weet je nog, eh… hoe heette die ook alweer? Nou, die is ook dood.’
En zeg never tegen oude mensen: ‘U heeft vast veel meegemaakt’. Je krijgt een lijst van 200 jaar medische missers. Ze gingen naar het ziekenhuis voor een te grote moedervlek, ze kwamen thuis met titanium heupen.
Je oom krijgt een operatie voor het verwijderen van z’n complete spijsverteringskanaal. Jij spreekt met ‘m af in het Ronald McDonaldhuis.

Hoe kom ik hier op? Vandaag trad ik op in een bejaardenflat. De vergoeding van een cadeaubon van V&D.
Vooral de dames waren opgewonden. Ze zagen weer eens man zonder rollator.
Ik zong een komisch liedje: ‘Ik heb eerbied voor jouw grijs schaamhaar’. Klonk uit de zaal: ‘Laat meneer pastoor erbuiten!’
Mijn grappen hadden evenveel succes als polio-inentingen in de vijftiger jaren, dus ik ging voor ‘crowd work’. Ik vroeg een man: ‘Deed u ooit vrijwilligerswerk?’ Hij zei: ‘Niet meer sinds in ‘42 bij de SS’.
Tegen een mevrouw zei ik: ’Waren vroeger de jongens gek op u?’ Had ik die vraag nét gesteld aan de enige 90+ lesbienne!
Maar ik hield vol: ‘Ik begreep dat jullie defibrillator nooit gebruikt wordt?’ Antwoordt de directrice: ‘Klopt. Ze tekenden allemaal de verklaring: ’Blijf met je poten van me af!’
Een echtpaar vroeg ik: ‘Hoelang bent u al bij elkaar?’ De vrouw zei: ‘Sinds de uiterste gebruiksdatum 1-1-1964’.

Hoe dan ook, het was een fantastische middag. Zet hier een Millennial op het podium, en de zaal roept: ‘Heb je nog grapjes, embryo?’

_______________________________________

Blog 1422 – 20 november 2024
PIETER AAN DE KOFFIE

Een belangrijk politicus komt terug van ziekteverlof. Hij zegt dat zijn dokter adviseerde een praatje te maken met 2-3 collega’s bij de koffieautomaat.
14 minuten later heeft de hele Binnenhof in de mail: 8 No-No’s met Pieter aan de automatenkoffie.

ZEG NIET:
1. ‘Hoe heb jij je koffie?’ Dat staat voor: ‘En wie was jij ook alweer?’
2. ‘Jij toch melk en suiker?’ Fout signaal: ‘Ik doe alsof niets gebeurd is!’
3. ‘Hoe was je weekend?’ Vraag dan gelijk: ‘Hoeveel valium neem jij op de zondag? Stuks of 30?’
4. ‘Kees is morgen jarig.’ Leef je in! Pieter denkt: ‘Laat die Kees stikken in z’n taart!’
5. ‘Ik ken een leuke grap. Komt een politicus bij de dokter…’ Sorry, die gaat bij Pieter gelijk door de knieschijf.
6. ‘Heb je onze ‘Get Well’-kaart gekregen?’ Mensen, die gast lag 2 maanden in een verduisterde kamer.
7. ‘Wij gaan met de fractie barbecueën!’ Stop, ander woord! Klinkt te veel als ‘Burn-out’.
8. ‘Nog 3 jaar tot de volgende verkiezing!’ Je communiceert: ‘Ik volg het nieuws hélemaal niet. Pieter, jij wel?

_______________________________________

Blog 1421 – 19 november 2024
OM KRISEN ELLER KRIGET KOMMER

Je weet, ik ben een fan van Zweden. Een van mijn beste vrienden is Zweed. Hij is zó Zweeds, zelfs zijn schaamhaar is blond. Hoe ik dat weet? Ik was bij de crematie van zijn vader. En dat doen Zweden in een sauna.
De Zweedse staat verspreidde zojuist een boekje ‘Om krisen eller kriget kommer’. Dat klinkt poëtischer dan ‘Als de knikker in de stront verdwijnt’. Het geeft tips als oorlog of crises komt. Wij vatten samen:

1. Hoor je op de radio ABBA-liedjes met Russische tekst, zwem direct naar Denemarken.
2. Stappen Russen bij je in de familiesauna, voer die op naar 200˚C en zeg: ‘Dit is kamertemperatuur’.
3. Vraagt bij IKEA een Rus naar de uitgang, zeg: ‘Die kant op, tot iemand je aanspreekt in het Fins’.
4. Staat in je garage een Russische tank op de brug, kijk naar de onderkant en zeg: ‘Ai, ai, ai, dit wordt duur!’
5. Spreekt een Rus je aan, roep: ‘Zweden heeft nationale drang voor gelijke kansen voor ieder individu’. Hij zakt hyperventilerend door de knieën. Verleen geen eerste hulp.
6. Word je als meisje door Russen belaagt, stel je voor als Pippi Langkous. Dat is afdoende. Russen vallen niet op lesbiennes.
7. Belagen ze je familie, nodig hun uit voor Smörgåsbord. Het resultaat is desertie en diarree.
8. Weigert Duitsland hulp, herinner ze eraan: ‘Wij hielpen jullie ook van ‘33 tot ‘45.’

_______________________________________

Blog 1420 – 18 november 2024
BLACK FRIDAY RONDE 1

Het loopt storm op de sportscholen. En niet yoga, Pilatus of whatever gekenmerkt door kleffe matjes in foute kleuren. Nee, vechtsport. Ooit heette dat ‘zelfverdediging’, maar wie stuurt zijn dochtertje nog naar school zonder taser in haar broodtrommel? Welke kortgeschoren jongen uit Rotterdam-Zuid weert zich niet perfect dankzij taalbijscholing: ‘Rustig, laten we de situatie de-escaleren en begrip tonen voor elkaars standpunten en etnische rijkdom’.
Waarom gaat half Holland aan de cursus: ‘Wordt een Mike Tyson voor 19,95!’ of ‘Kickboksen vanachter je rollator: het voordeel van de verrassing’? We bellen Badar Bold, eigenaar vechtsportschool ‘Au is geen Optie’, en in te huren als roetveegpiet (witte schmink meegeleverd).

­– Badar, waarom jouw cursus ‘Killerpunch vanaf je zitbank’?
– Black Friday! Wil jij nog braaf in de rij staan, terwijl de terrasstoelen door de deur van MediaMarkt gaan? Je grijpt naar die breedbeeld-tv, en krijgt een elleboog in je nieren, zeg jij dan: ‘Excuseer!’ of zet je jouw elleboog in een kruis?
– Goed punt! We zijn koopjesjagers, maar dan nu met grof geschut?
– Luister, als voetbalfans het niet eens zijn, heet dat ‘n pogrom. Koop je bij de HEMA Zwarte Pieten-hagelslag, ben je racist. Black Friday is de reddingsboei voor de verdrinkende onderklasse.
– En gewoon in de rij staan is voor Boomers?
– Nee, alle leeftijden volgen onze opfriscursus ‘Annie, hou jij m’n boksbeugel effen vast’. Geweld is een metafoor. Israël doodt duizenden kinderen in Gaza. Dat hádden terroristen kunnen worden. Noord-Koreanen vechten nu tegen Oekraïne, maar voor het éérst krijgen die jongens wél ontbijt.
– Terug naar Black Friday. Je gaat ‘t best shoppen als een Bruce Lee?
– Black Friday is een mensenrecht, en beter jij dan die andere mens.
– Badar, duidelijk! De eerste klap is een daalder waard. En dat is tegenwoordig toch 3 eurocent!

_______________________________________

Blog 1419 – 16 november 2024
SCENE 84 – KOZP vs ZPOK

Een moderne televisiestudio, decorontwerp: talkshow. Een jolige presentator (PRES) introduceert:

PRES: Welkom en goedenavond. Vandaag kwam Sinterklaas aan. Tijd voor de jaarlijkse strepen in het zand, ingezonden brieven zonder spelcontrole en bonussen voor Bol.com aandeelhouders. Links van mij zit Roel van Klei, barricademanager van KOZP, waar staat dat ook alweer voor, Roel?
KOZP: [Surinaamse komaf, zwarte baret, T-shirt met opschrift: Zwart is het nieuwe Oranje.] Kanker Op Zwarte Piet.
PRES: Duidelijk! En rechts van mij zit Andries van Negen, van ZPOK, en dat betekent, Andries?
KOZP: [Lijkt een jonge clone van Hans Wiechel] Zwarte Productiemedewerker OK.
PRES: De kwestie is deze: gooien we de roetgeveegde baby met het badwater weg? Roel, je bent zelf, als ik het zeggen mag, van VOC-komaf?
KOZP: Mijn grootvader werd verslaafd voor Hollandse winst, en nu met Sinterklaas doen die namaak-negers weer leuk voor de Hollandse economie.
PRES: Sorry Roel, ‘neger’ mag je niet meer zeggen. Kostte ons bij de vorige uitzending 1.006 Likes. Maar serieus: het zijn toch blanken geroetveegd?
KOZP: Het gaat om de desillusie tussen de regels. Wie pakken de baantjes bij de nationale feestdagen? De blanken. [ Andries van ZPOK sputtert.]
ZPOK: Ho, ho, beste vriend! Als Oranje met voetbal wint, dat is onderhand Heil Marokko, en welke Nederlandse rapper eet nog bloemkool?
PRES: Goede vragen, maar terug naar Sinterklaas. Andries: waarom mogen van Pieten weer oldskool zijn?
ZPOK: Wanneer pakt een Hollands kind nog snoep aan van een kleurling, zonder dat die gepepersprayet wordt? Wanneer kun je nog lachen om getinte jongens die het dek op en neer dansen, zonder dat de ME ingrijpt? Ons verleden is geen morgen, en zonder de Florijn zouden we geen Euro hebben. Kortom, laat Sinterklaas Sinterklaas blijven!
KOZP: [Furieus] Dat bedoel ik! Dat stereotype dat onze ‘fantastische medelanders’ alleen zoetigheid aanbieden met: ‘Hier lieverd, vandaag marsepein, morgen een cokelijn’.
ZPOK: Onzin! Kleurlingen zijn geweldig. Welk kind wil er geen op het dak? Als portfoliomanager op je bank, dát is wat anders.
KOZP: Ik sta sprakeloos! Roetveegpieten is verwaterde slavernij. Waarom is Sint niet zwart? Hoe verliep zijn sollicitatie?
PRES: Ja, Roel, voor die vraag gaan we live over naar Vianen, waar Sinterklaas aankwam. We hebben verbinding. Goedheiligman, fijn dat u tijd vrij kon maken. Dus waarom bent u niet zwart?’
SINT: [Praat in zijn vertrouwd Haarlems Nederlands.] Ik zal het maar bekennen… [Pakt een handdoek en veegt over zijn gezicht. Onder een laag witte make-up verschijnt een zwart gezicht. Zijn uitspraak wordt gaandeweg meer en meer Surinaams.] Ik was altijd zwart. Je weet, ik ben heel oud en Spanje destijds, de Moren hier, geen Spaans meisje kon ‘Nee’ zeggen.
ZPOK: Ja, ja, ‘Once you go black, you don’t go back’.
PRES: [Verbaasd] Maar uw Pieten, die waren wél zwart?
SINT: Nee, het spijt me. Het waren altijd al geschminkte Polen. Fijne jongens, harde werkers, en geen kind viel hun Wodka-lucht op.
[ Een doodse stilte valt in de studio.]
PRES: En dat was onze tijd voor vanavond. [Kijkt even naast de camera.] Tot over twee weken, want ik hoor net dat onze uitzending van volgende week SIAP, Santa Claus is a Pedo, wordt opgeschoven. Een heel fijne avond nog!

_______________________________________

Blog 1418 – 15 november 2024
BRANDWEERBEZUINIGINGS-
GOLFSLAGBAD

– Brandweercentrale Zuid.
– Ja! Kunt u direct komen! Onze keuken staat in brand! Het adres is…
– Ho, ho, ho! Leest u nog de krant? We worden wegbezuinigd. Stuur een ansichtkaart met de gewenste langskomdatum.
– Kan dat niet op jullie website?
– Website? Onze laatste computer ging weg via Marktplaats. Is uw keuken zo’n verlies? Mag ik raden: IKEA €9.975 incl. installatie?
– Eh, ja, de magnetron kwam uit China.
– Da’s kortsluiting binnen de garantietermijn. Luister, we hebben niet eens budget voor gevulde koeken. En we krijgen steeds meer taken. Per weekend ontploffen 13 dakdekkerstwee-onder-een kap. Wie mag uitrukken? Oom Brandweerman.
– Het vuur heeft de buren bereikt! Fijne mensen uit Turkije, wat doen we ze aan?
– Zeg ze een kebab in de vlammen moet houden. Gratis barbecue.
– Aha! Brand is nu een integratieprobleem?
– Meneer, als nu 300 kilo cocaïne in je voorkamer lag te versmeulen, dan pakken we de bus en zijn er in 4 uur. Vertel ons hoe we op de voorpagina van het AD terechtkomen.
– De vlammen lekken richting het bejaardenhuis hiernaast…
– Geeft niks, oudjes hebben het graag warm. U weet dat op blussen 21% BTW zit?
– Pardon? Blussen is een noodzaak, geen elitaire hobby als museumbezoek.
– Precies, een Van Gogh brandt beter dan een ligbank. Maar u heeft mazzel: we hebben 15 stagiaires die graag uitrukken. Exclusief water. Spreek ze a.u.b. aan in het Oekraïens?
– Het dak is net volledig ingestort, en mijn kinderen zijn verdwenen.
– Die staan buiten zich de pleuris te TikTokken. Het adres?
– Apollolaan 234.
– Apollolaan?! Jullie elite won niet de verkiezing. Belt u maandag terug?

_______________________________________

Blog 1417 – 14 november 2024
WEL HEB IK AAN MIJN WORST!

Amsterdam, de rust is weergekeerd. Je kunt weer vredig door het centrum struinen, stappend in mayonaise, struikelend over daklozen, snuivend aan Nederwiet. Maar vooral: demonstreren mag weer. Midden op straat, morsig golfkarton met viltstiftteksten als: ‘Halsema For President! Ze hebt meer ballen dan m’n vent!’
Vandaag een demonstratie voor behoud van het groter Hollandsch Erfgoed dan lijzigheid, antisemitisme en poldergeneuzel: Unox in de Verkoop!
Eigenaar van Unox Unilever – de enig rechtmatige nazaat van de VOC – zet de Koning der Worsten in de verkoop. Begrijp ik ‘t goed? Koop je straks bij de HEMA zo’n warme jongen, dan verdient Elon Musk eraan? (Grapje, over twee jaar is er geen HEMA meer. Die lieveling van elke Nederlander boven de 31 die Nederlandsch spreekt, is na Blokker de volgende domino.)
In onze hoofdstad werd gedemonstreerd tegen onze knuffelworst in vijandige handen. Hier onze Top 5 Spandoekteksten die voorbij marcheerden:

5. Hollandse vrouwen hebben dorst: Handen af van onze worst!
4. Wat een gefuck! Straks zuurkool met Hot Dog?
3. Zelfs Willem, onze vorst, roept: Handen af van onze worst!
2. Zelfs Wilders, onze Trump, roept: Handen af van onze worst!
1. Sorry voor onze Joden, maar varkensworst mag niet verboden!

_______________________________________

Blog 1416 – November 13, 2024
GREAT BALLS OF ICE

Science is fascinating. And scientists keep discovering things. I can understand that. If you are a scientist, and you discover the last, the very last thing to be discovered, it’s over. There’s a press conference. The whole world is watching. Someone with a high forehead behind a microphone says, “We now are certain that pebbles have feelings. And that’s it. No… more… science. Thank you very much.” Next day, all these wise men and women are in cars and on bicycles delivering stuff that comes from China.

This was in the news: The world, 700 million years ago, was an ice ball. Now I think, “Why not a Christmas ball?” It’s not because Christ was born 699,998,000 years later. I mean, God was around. He was thinking of offspring. Yeah, what did he think of? The universe was created. Time was created. (The #1 ingredient in all misery. Think of that.) God was a sort of redundant. So, He could have thought, “Let’s have a Christmas ball. Beautiful, shiny, and innocent. And 700 million years from now, it’s a sphere full of shit.”

What we know for sure, because scientist are always sure, thus making them THE folk to meet at parties, is that even around the equator everything was ice. You could ski in Burkina Faso.
Looking at the world, under a succulent frozen layer, God realized, ‘If I’m gonna put people on this thing, they’re all be Inuits! That sucks!” Well, he thought of course, “Eskimo’s.“ He’s a racist, we know that. He created lot’s of different people, had us invent Twitter, and the mud throwing started.
I’m kidding, it started thousands of years ago. If there is a difference, you joke about it. What do Inuits call a broken micro wave? A fridge. As soon as benign joking stops, you only see differences, and if you only see differences and think God is on your side, you create a sphere full of shit, and that’s not rocket science.

_______________________________________

Blog 1415 – 12 november 2024
GEZONDHEID? DOE ‘T LEKKER ZELF

Ik wil het over gezondheid hebben. We worden steeds ouder. 50% van de Nederlandse bevolking is 40 jaar of ouder. 95% voelt zich 40 of ouder.
En de Nederlandse overheid wil dat we ergerlijk oud worden. Vandaar die bevolkingsonderzoeken in onze brievenbussen, tussen folders van Action en je buurtpizzeria Ahmed ligt daar het DoeHetZelf Kankeronderzoek. Iedereen is Generatie IKEA, we kunnen alles zelf. Steek dit staafje ergens in, stuur het op en u wint een weekend Centerparks.
Neem nou dat ontlastingonderzoek waar de overheid van smult. Ze kijken alleen er bloed in je smurrie zit. Dan denk ik: ‘Waarom nog opsturen?’ Stel de vraag: ‘Is uw staafje rood? Zo nee, prettige Kerst. Zo ja, verhoog NU uw verzekering’.
Het onderzoek naar borstkanker gaat maar tot je 75e. Dan krijg je van Den Haag een wenskaart: ‘75 keer verjaard? Je verdient een verjaardagstaart. Knobbel op je borst? Voor ons is dat worst’.

Het voordeel van die zelftesten is dat je het ‘in een veilige en prettige omgeving’ kunt doen. Dan is de overheid nog niet bij mij thuis geweest. Ik sta met zo’n onderzoeksstaaf ­– ik noem het ‘mini-afwasborstel’ – achterin, loopt mijn zoon de badkamer binnen. Ik roep: ‘Jij wilt je tanden poetsen? Bravo! Tandplak is volksvijand #1!’ Mijn zoon ziet het anders. Hij snelt weg en roept: ‘Schrap me uit je testament!’

Terug naar de dames: baarmoederhalskanker onderzoekt een arts met een ‘eendenbek’. Vandaag de populariteit van de zelftest. Wie wil Donald Duck in d’r muts?
En nu voor de mannen: wil jij een prostaatonderzoek met ‘n eendenbek? Van de andere kant, de oldskool middelvinger-manier is ook niet optimaal. De laatste keer dat ik zo’n onderzoek kreeg, zei ik: ‘Dok, er schuurt iets. Wanneer heb je je nagels ‘t laatst geknipt? Hij zei: Vanmorgen! Heb je het over mijn Rolex?’

_______________________________________

Blog 1414 – 11 november 2024
SCENE 83 –
NEERLANDSCH GRENS OP SLOT

Neelandsch kust, een havengebouw met groot bord: Immigratie / Grenscontrole / Zij die binnen willen, Vergeet het maar.
CUT naar een balie, een immigratiebeambte (BEM). Hij spreekt een man in Saoedisch-Arabische outfit aan.
BEM: [Kijkt naar papieren.] Prima meneer, zolang u als beloofd € 10.000 per dag uitgeeft, geen fouten maakt bij de zelf-scan van Jumbo, en De Telegraaf leest, is hier uw verblijfsvergunning! [De man kijkt blij, pakt de papieren aan en EXIT. ] Volgende!
[De volgende in de rij is overduidelijk Sinterklaas (SINT). Papieren in de hand, achter hem enkele roetveegpieten. BEM kijkt naar het papierwerk.]
BEM: Aha, meneer… ‘Sinterklaas’. Uit Spanje? Wat betekent dat kostuum? U bent hier voor een vrijgezellenfeest?
SINT: Ik ben bisschop in de katholieke kerk. Ik kom jaarlijks voor een groot feest.
BEM: Ja, dat kennen we. Red Light District? Kotsen op straat?
SINT: Nee, een kinderfeest. Ik breng cadeautjes.
BEM: Sorry, opa, er waait hier een andere wind. En niet meer ‘door de bomen’. Als op AD.nl staat ‘Oude katholiek komt voor onze kinderen’ gaat heel Nederland op Ambert-Allert.
SINT: Het spijt me. Het ging jaren goed…
BEM: Dat zeiden de Nazi’s ook. Heeft u een terugreis geboekt? Hier krijg je geen asiel meer, al ben je een voetbalfan uit Tel Aviv.
SINT: Ik beloof u, 6 december zijn we ineens verdwenen.
BEM: Gelooft u het zelf? Het International Court weet u te vinden.
SINT: Wij brengen plezier, gooien lekkers in een of andere hoek…
BEM: Hallo! Onze steden zijn vuil genoeg. Ik lees hier, u zoekt een aanlegplaats voor uw stoomschip? Het milieu heeft u ook niets mee? Wat doet u nog meer? Sweatshops runnen? Wie zijn die Cliniclowns achter u?
SINT: Mijn Pieten. De roetvegen zijn voor de sier. Het was niet mijn idee.
BEM: Aha! Weekje werken voor Randstad en dan in de WAO wegens koolmonoxidevergiftiging?
SINT: Maar wie zoet is krijgt lekkers…
BEM: Dat zegt de Mocro Maffia ook. Hoe is ‘t met uw corona-inentingen? U ziet er 70+ uit. Daar zijn er sinds Wuhan niet veel meer van.
SINT: Geen inentingen. Ik ben een fantasie. Je moet in me geloven.
BEM: Ja, dat zei Kamala Harris ook. Luister, u gaat in quarantaine. Volgende! [Sinterklaas stapt opzij, sprakeloos. 2 PIETEN komen naar voren.]
PIET 1: Wij lachen en springen…
PIET 2: …het dek op en neer.
BEM: [Verliest zijn geduld.] Marechaussee! Afvoeren die hippies! Die zijn nu al aan de coke!
PIET 1: [Weggesleept door 2 Marechaussees.] Pepernoten bedoelt u! De Hollandse kinderen zitten allemaal recht!
PIET 2: En er zijn geen stoute kinderen bij! [Afgevoerd in nekklem.]
SINT: [Vertwijfeld] Makkers! Staakt uw wild geraas! [Wordt ook afgevoerd. SINT, PIET 1 en 2 EXIT.]
BEM: [Tegen de volgende in de rij die iets onthutst aan de balie komt.] Een pedo- en drug-invasie afgewend! Geert zal blij zijn. En wie hebben we hier? Meneer Elon Musk? Jongens, champagne! Welkom in Holland!

_______________________________________
Blog 1413 – 9 november 2024
COMFORT DURING HARD TIMES

Tonight, I suddenly had to think of pancakes. This is all true! Now, since my cooking is as good as my jokes, I wrote down the below.

Imagine a family or four, a father, a mother, and two children. Of course, I know, they don’t exist anymore. Any family on the continent has only one child. If you have two or more, people will enquire, “Did you guys wash ashore in Southern Europe?”
Our small, happy family hears on the news, “We’re very sorry, but tomorrow the world will be annihilated in a nuclear war.”
(Of course, the kids didn’t understand what was said. “The world annihilated.” They have no comprehension of the concept “world.” In school, they sleep during geography. What’s the point? You’re 25, you stand under the Eiffel Tower, and ask your mobile, “Where am I?” And the thing will answer, “Las Vegas.”)
Anyway, when the children then ask their parents, “What’s for dinner?” no parent will reply, “Broccoli.” They’ll say, “Pancakes.”

The ultimate comfort food! That divine remedy against thoughts of bloodshed, climate disaster, inequality, suppression, starvation, Taylor Swift canceling a concert.
Minutes later, it says on the telly, “We’re so sorry, but our previous message was erroneous. There will not be a nuclear war tomorrow. The weather will be somewhat drowsy, but that’s all. We wish you a wonderful evening.”
Mom and dad stand flabbergasted, and say, “For fuck’s sake!“ The children ask, “What was that, mommy?” And they’ll hear, “Forget the pancakes.“

Here’s my point, any consumption is only comforting as long as there is genuine suffering. Think of the happiest country in the world: Finland. If Taylor Swift cancels a concert in Helsinki, 2 million teenagers will shrug their shoulders, and eat broccoli.

_______________________________________
Blog 1412 – 8 november 2024
LEEFTIJD? OMG!

Kijk of je dit ook hebt meegemaakt. Jaren terug, ik ging langs bij vrienden. Hun dochtertje van 8 liep door de kamer, schattig meisje, ze droeg een radio. Mijn vrienden zeiden: ‘Dat is haar MyFirstSony’. Vorige week, ik ging langs bij vrienden. Hun dochtertje liep voorbij, schattig meisje. Ik vroeg: ‘Hoe oud is ze? 8?’ Ik kreeg te horen. ‘Nee, ze is is 13. Dat is haar MyFirstBotox’.
Serieus? Er was een tijd dat je wist, wat wanneer te beginnen. Krantenwijk? 15 jaar. Zoenen? 16. Roken? 11.
Nu zijn er hoogbejaarden die de Mount Everest beklimmen. En we hebben de eerste ongelukken al gehad. Een 86-jarige kwam om, vlák bij de top. Zijn stoma bevroor.
Voor mij is het allemaal verwarrend.
Ik handel een beetje op de beurs, en mijn portefoliomanager adviseerde mijn aandelen Heineken te verkopen. Ik zei: ‘Maar het is een wereldbier!’ Hij antwoordde: ’Ik zou het niet weten. Ik ben 13’.

Kijk, ik zeg niet dat op alles een leeftijdsaanduiding moet staan, want dat maakt het juist leuk die te volledig te fucken. En we nemen de consequenties voor lief. In elk geval jongens doen dat. Ik was 14, en ging naar de film Deep Throat. Dat is een film over een vrouw met moeite om te slikken. Je begrijpt wat ik bedoel. Pas jaren later werd het volledig normaal uit te spugen. Tja, sperma is niet glutenvrij. Maar goed, ik was dus 14, naar die film. En je accepteerde gewoon, als puber, dat je daarna 16 maanden met een erectie liep. Voor dezelfde prijs.
Tijden zijn veranderd. De relatie leeftijd–activiteit is voorbij. We zijn forever young. Maar ook te oud, voor wat we doen. Als ik een Pornstar Martini bestel, dan zegt de barman: ‘U wilt Lavendelthee?’

Dus hier is mijn advies. Doe altijd wat je wil, ongeacht je leeftijd. En als er iemand is, die bij wat je doet, zijn wenkbrouwen fronst, zeg: ‘Zeg, je voorhoofd, die rimpels, ooit gehoord van Botox?’

_______________________________________
Blog 1411 – 7 november 2024
SCENE 82 – VROUWEN EN BEPERKTEN

Buitenopname van een moderne midsize Hollandse wolkenkrabber. Ervoor een bord: WhatEver Media Productions. We horen een stem van een strenge manager (MAN), een vrouw van 20+, dus 43. CUT naar een vergadertafel vol papier, belachelijk grote koffiebekers van diverse merken, en te veel ongeopende flesjes water. MAN beweegt onrustig en spreekt een drietal streng toe.

MAN: Mensen, even recapitulerend: de taak was to create een Tv-format voor het current probleem: Waarom zo weinig vrouwen en mensen met een beperking in beeld? Joost?
JST: [Einde twintig (Natuurlijk). Te milieuvriendelijk gekleed en lijkt zo gezond als iedereen die al 40 jaar tofu eet.] Ik denk: een combo. Vier vrouwen met beperking, één met een spraakgebrek. Niet te verstaan. Scheelt in scriptwriting kosten. Een totaal verlamd, scheelt in regieaanwijzingen. Haar rolstoel is van Tesla. Productplacement, je begrijpt het. Een is veteraan Afghanistan, dus PTSS, ADHD, AfD, ijzertekort, alles kan. De laatste…
MAN: Stop, stop, de storyline! De journey waar naartoe?
JST: Ze kopen in Zuid-Italië een huis voor één euro en beginnen een Bed-&-Breakfast voor aangespoelden uit Afrika, mits uiteraard met beperking.
SEP: [September, 20min stagiaire, identificeert zich per maand met een andere maand. Sterkste punt op haar cv: zat 84 uur in een Starbucks op één frappuccino en 1,5 meter coke.] Momentje… ik mis de seks, dierenliefde en de touch of existentialisme.
MAN: Goed punt. We gaan even verder. KKK, wat heb jij?
KKK: [Lijkt net uit Soedan aangekomen. Zonnebril, zwarte baret, camouflage jack, Nijntje T-shirt. Spreekt met een Drenths accent.] Mijn format is een garage voor beperkten: je rolstoel laten pimpen, BladeRunner-benen laten slijpen, manicure voor je kunsthand. De zaak wordt gerund door een lookalike van Linda de Mol, zij het 60 jaar jonger. Zij heeft één oog, zij het per aflevering een ander. Haar personeel: 7 Thaise meisjes, samen 1400 kilo.
FYH: [Aziatische jongeman, maatpak, zij het niet zijn maat. Geheel kaal en op het hoofd 2 zonnebrillen.] Dat bevalt me! Mits als musical. Mijn format is klassieker: de Regentenstad. De acteurs werken aan een staatsgreep. Nederland voor de gehandicapten. Gezondheidsdictatuur is passé. Setting is de nabije toekomst: de Tweede Kamer is 71% vrouwelijk, verder genderonbestemd. Een Romantic-Comedy: per week 240 punch-lines en 6 SOA’s.
[Een stilte valt. MAN zucht diep. JST, KKK en FYH kijken elkaar gespannen aan.]
MAN: Weten jullie wat ik nu mis? [Een moment van stilte.]
KKK: [Aarzelend] Een Chantal Janssen met Dyslexie?
FYH: De grappige Surinaamse met De La Touret?
JST: De Turkse buurman, gay én rechtsradicaal?
MAN: Ik word hier zo moe van. De… Hollandse George Clooney.
KKK: [Net als JST en FYH even verbaasd] Want?
MAN: Het gaat niet om: ‘OMG! 54% te weinig vrouwen en krukken in beeld.’ Gewoon die man die alles goed maakt!
[MAN wordt héél vreemd aangekeken. Ze heeft het door.]
MAN: Informeer wat Clooney vraagt voor een AI-cloon in een Nederlands Tv-format. Zeg we staan er nog even arm voor als in 1945. Dan wil ik een format met verder vrouwen, voedselallergieën, whatever, en veel humor. Goodfeel humor. Serieus! Eén niet-woke grap en jullie zijn docent Drama op een Bijlmer vmbo!

_______________________________________
Blog 1410 – November 6, 2024
TODAY? LAUGH! WHAT CAN YOU DO?

Do you know the American program Michael & Colin? Very funny, satirical one-liners brought by two guys. Watch it on Youtube. They didn’t ask me, but it did some prospective writing.

– Parents wonder how to raise their children for the next four years. When you tell them you shouldn’t lie, they reply, “The president does.”
– Unlike his campaign against Hillery Clinton, this time, Trump did not have the slogan: Lock Her Up. He said, “In our prisons, we have enough blacks.”
– The idea that many old people voted for Trump has been debunked. When he tackled corona, most of them died.
– Tonight we know one thing for sure: it will be boring on January 6.
– President Zelensky of Ukraine is worried about the outcome. He started recruiting soldiers in South Korea.
– When Netanyahu heard the news, he ordered himself a glass of champagne and 4,000 Abraham tanks.
– Others celebrating were the Proud Boys, who rattled their mugs against prison bars.
– The Democratic Party announced that the man who shot at Trump, only hitting his ear, will now definitely be sued.
– Given Trump’s views on abortion, Durex shares went through the roof.
– And given his views on fossil fuels, Tesla is going back to gas.

_______________________________________
Blog 1409 – November 5, 2024
H–DAY

Some days are too serious to laugh. I saw a 30 seconds promo film for Kamala Harris. Three clearly Trump-fans enter a polling station. Seconds later, we see a pencil above boxes. A voice-over says something inspiring, and the man’s hand moves to the Harris-box. I thought of this variant.

SCENE: Entrance of a polling station in a small town. Three friends, 35–40 years, All-American, wearing Trump-buttons, enter in good spirit.
MAN 1: [To his mates] Let’s do this!
MAN 2: Yeah, let’s make America great again! [All three smile.
MAN 2 behind a polling booth, which reaches to his chest.
Very soft country music in the background.
CLOSE-UP of the voting sheet, the boxes ‘Harris’ and ‘Trump’.
CLOSE-UP of MAN 2, he smiles.
Same SHOT of the voting sheet, his pencil approach the box ‘Trump’.
A cell phone rings.
MAN 2 takes his mobile from his pocket. The home screen: a picture of a sweet girl, around 15.
On top, it says: “Denise Calling.” He brings the phone to his ear.]
MAN: Hi, Sweetie.
DENISE: [A teenage voice, sobbing] Daddy…
MAN 2: [Now worried] What’s up?
DENISE: I’m pregnant…
MAN 2: [Incredulous] …Are you sure!?
DENISE: [Crying even more] Yes, yes! I’m sorry. I don’t want this…
MAN 2: [Hesitant] I don’t know what to do…
[Looks down at the two boxes with the two names. His pencil retreats from the ‘Trump’-box.
SIDE SHOT of the booth. MAN 2 bents over a little and casts his vote.

OUTSIDE SHOT as the first one. The three men walk out.
MAN 1 and MAN 3 looking content.]
MAN 1: [To MAN 2, jokingly] You ticked the right box, did ya?
MAN 2: [Looking assured] You bet I did!
[A line of text appears on the screen. The characters are revealed from left to right. After we see “CHOOSE FOR H,” we think we know what follows. What follows is “HUMANITY.”]

_______________________________________
Blog 1408 – 4 november 2024
NEUKEN ZONDER KIJKEN

Na het wáánzinnige succes van het programma Kopen Zonder Kijken, waarin stellen huizen kochten zonder iets gezien te hebben, zonder smaak of een gegarandeerd inkomen de komende 70 jaar, en met alléén de zekerheid van een plaatsje in het Tv-programma vanaf 2030 Ik ben genaaid, is er nu de opvolger.
Op de redactie in Hilversum klonk al snel: ’Dit is een inkoppertje!’ Een stagiaire (onbetaald sinds 2017, maar met uitzicht op een betaalde stagiaire-baan vanaf 2027) riep: ‘Wat dacht je van ‘Inkoppen Met Down’?
Die inval haalde het niet. Michiel Slak, Head Creative Format Fornication, wees erop dat de laatste programma Croissants met Down niet te onderscheiden was van de serie Schoenlappen met Down.
14 uur ononderbroken non-stop brainstormen verder (het team droeg Pampers) was de oplossing daar: Neuken Zonder Kijken. Zeg nu zelf: wat belet je het meest van een Post-Spare-Ribs-Wip? Het plaatje aan de andere kant van de tafel! En dan de ober die vraagt: ‘Alles naar wens?’

Neuken zonder kijken, een ‘pilot’ werd opgenomen. Wij interviewden de eerste deelnemers Henk en Zainab. (Geen Ingrid was te vinden. Die vreesden – terecht – een herhaling van Boer Zoekt Vrouw.)
Henk: ‘We droegen tot aan het ontbijt een blinddoek. Tijdens het etentje smaakte mijn wijn als citroenwater. De ober zei: ‘Dat is ‘t bakje om uw vingers schoon te maken’. Zainab klonk heel aardig, maar met Marokkaans accent. Ik dacht: ‘Zal d’r beugel zijn’. Later in bed, ze riep niet: ‘O, My God,’ maar: ‘O, Allah’. Tuurlijk, ik wil niet profileren, maar hoe zeg ik dat mijn ouders? Ik trakteerde ooit pa en ma op Döner. Mijn vader zit sindsdien in een rolstoel.’
Zainab: ‘Ik dacht als ik meedoe, krijg ik dezelfde blikken van walging van mannen uit mijn omgeving, als toen ik slaagde voor het VWO. Maar dit is Holland. Henk klonk heel aardig, al rook zijn adem naar kaas, Pornstar Martini en lachgas. In bed was het leuker geweest al hij gefluisterd had: ‘Je bent zo lief,’ in plaats van: ‘God-God-Godverdomme’.

Neuken zonder kijken: een format voor bij de kaasstengels!

_______________________________________

Blog 1407 – 3 november 2024
ZIJN VROUWEN GRAPPIG?

Je wilt het weten: het boek dat ik gister kocht, is Ellen Degeneres‘ The Funny Thing Is. Vanmorgen deed ik nog een poging en na 35 pagina’s zat ik om 10 uur al aan een Screwdriver, en dat is een uur eerder dan normaal.
De Degeneres fans mogen afhaken. Het boek heeft de intellectuele diepgang van een aardappelschil, één door mijn schoonmoeder geschild. Leg die op een krant en je kunt erdoorheen lezen. Gedateerd grapje natuurlijk: wie leest nog een krant? Als ik een aardappel aan twee kanten schil, is de aardappel ertussen verdwenen.
Ik zie af van een serieuze review. ‘Alles jaloezie!’ roept de helft van Nederland met het IQ van een aardappelschil. Natuurlijk! Zij verkocht iets meer dan ik met mijn stand-up grappen boekje uit 2018. Dat kun je overigens niet meer krijgen bij Bol enz. Ik vond het té pijnlijk dat toen de PVV onlangs haar jaarlijkse barbecue en boekverbranding hield, mijn publicatie gebruikt werd als aanmaakblokje.

Blijft de vraag: zijn vrouwen grappig? Amy Schumer? Een man ligt in bed met haar, kijkt omlaag en zegt: ‘I know that pussy’. Amy antwoordt: ‘Everybody does’.
Sarah Silverman? Sarah Silverman wordt geboren. Haar vader wacht op de gang. De zuster stapt op hem af: ‘Congratulations! You wanna know what it is?’ Haar vader zegt: ‘I know what it is: funny. It came out of a Jewish womb’.
Jo Brand? Als zij een grap maakt over haar overgewicht, dan denkt elke slanke gast: ‘Die moet ik onthouden!’

Vrouwen- en mannenhumor is anders. Laatste voorbeeld. Onze deurbel gaat. Mijn vrouw doet open. Daar staat een vriendin van haar die zegt: ‘Parkeren hier?! ‘t Kostte een half uur!’ Mijn vrouw lacht. Ik loop voorbij met een ‘WTF?-uitdrukking. De vriendin kijkt mij aan, begint opnieuw: ‘Parkeren hier?! Ik moest een half uur wachten tot ik een Fatbiker kon doodrijden!’ En ik denk: ‘Ja, vrouwen zijn grappig!’

_______________________________________

Blog 1406 – November 2, 2024
WOMEN AREN’T FUNNY

Of course, some women are, like Jo Brand. And… help me out! Today, I bought a book by a very famous television personality, with short comic pieces she wrote. Call me what you like, but all the time while reading, I thought, “That’s not funny.” So what do I think is funny?

A friend marries the most wonderful, attractive, and smart woman in the world. The jackpot! Then he finds out he is gay. That’s funny!

A child asks, “You can eat soup with a straw. So why did they invent the spoon?” You reply, “With a spoon, it goes twice as fast.” The child says, “You can use two straws.” Thats…

A man sits in a bar in Gaza. He wants to pay, but the waiter says it’s on the house. The man looks up, he sees the sky and asks, “What house?“ That’s…

As a party, I tell somebody I’m a comedian. He says, “Really? Tell me something absurdly hilarious!“ I reply, “Your wife isn’t cheating on you.” That’s…

Tonight, I emceed for a standup gig, I introduced my pal Socratis Iglesias: “This American is 7 years in the Netherlands, and he knows three Dutch words: Alstublieft, Dankuwel en Godverdomme.” That’s…

A man can’t distinguish a rubber duck from a toaster. Then he takes a bath. That’s…

_______________________________________

Blog 1405 – 31 oktober 2024
SCENE 81 – DE INSPECTEUR

Een basisschool, kinderen van een jaar of 7 alleen in een klas. Ieder zit op zijn plek. Er wordt rustig gepraat, sommigen lezen een schoolboek. Een meisje kijkt door de kier van de deur en roept:

MEISJE 1: De juf komt!! [Plots begint iedereen rond te hollen, roepen, van alles wordt door de lucht gegooid. Een jonge LERARES en een man in pak, rond de vijftig (INSP) komen binnen.]
LERARES: Ja, kinderen, rustig! Naar je plaats. [Het geraas verstomt, snel zit ieder op zijn stoel. INSP kijkt verdacht vriendelijk in het rond.]
LERARES: Vanmorgen hebben we een gast: Meneer Bordewijk van de schoolinspectie. Hij heeft wat vragen. Niets engs, gewoon eerlijk antwoorden.
[Een leerling steekt zijn hand op.]
LERARES: Ivan?
IVAN: En als we fout antwoorden?
INSP: [Allervriendelijkst] Er zijn geen foute antwoorden.
IVAN: Fuck me! [Alle kinderen hebben de ‘Fuck me’-uitdrukking.]
LERARES: [In verlegenheid] Ivan praat graag Engels.
INSP: [Met glimlach] Aha! Ivan, dat praten ze bij jou thuis? [Een MEISJE 1 antwoordt.]
MEISJE 1: Ivan komt uit Oekraïne. Let wel, hij heeft PTSS en ADHD.
IVAN: [Naar MEISJE 1] Dank je, [Naar INSP] en mijn Nederlands laat nog danig te wensen over.
INSP: Ik vind het anders heel goed! [Een Marokkaanse jongen (MAR) zegt:]
MAR: U kiest ervoor positief te discrimineren? Zo dadelijk de vraag of ik een mes bij me heb?
[Een Surinaams meisje begint te huilen. Een MEISJE 2 vraagt aan INSP: ]
MEISJE 2: Meneer, waarom begint u over discriminatie? Vanity wacht al hele leven op slavernijvergoeding.
INSP: [Aangedaan] Rustig, jongens. Ik heb amper iets gezegd.
[Achterin de klas steekt een JONGEN zijn hand op en roept op geërgerde toon.]
JONGEN: Meneer, ik wijs u erop dat 74% van de klas zich niet als ‘jongen’ identificeert. Dit gaat niet de goede kant op.
LERARES: Ja, zullen we meneer zijn vragen laten stellen?
INSP: [Naar LERARES] Dankjewel. [Naar een MEISJE 3] Wat vind jij het leukste vak?
MEISJE 3: Krijg ik eerst een snoepje?
INSP: [Verward] Eh… natuurlijk. [Zoekt in een zak van zijn colbert]
MEISJE 3: Juffrouw, deze man is een pedofiel!
INSP: Pardon!?
LERARES: Haha! De vorige inspecteur ging wat ver. [MEISJE 3 begint te hyperventileren.] Ivan, breng jij haar snel naar buiten. [IVAN en MEISJE 3 EXIT. Een stilte valt.]
INSP: [Wijst naar een andere JONGEN.] Jij misschien, wat is leuk aan deze school?
JONGEN: ‘Leuk’? Zo vaag, afstandelijk, zo generiek, modieus…
INSP: [Ongemakkelijk] Heeft iemand van jullie misschien een vraag… [Opnieuw wordt het muisstil. Dan…]
MEISJE 2: Ja, inspecteur zijn is klaarblijkelijk niet uw forte, heeft u nog andere opties? [Seconden stilte]
MAR: Neem gerust uw tijd.
INSP: Ik vind jullie… geweldig! De hele school is geweldig. [Pakt zijn tas op, schuifelt naar de uitgang.] Ga zo door! En een fijne dag. [EXIT]
LERARES: Zo! Dat was de inspectie van 2024. Ik kan jullie maar één ding zeggen… Awesome! [Een gejuich weerklinkt. De LERARES gaat de klas af voor High-Fives met iedereen.] Vanity, pak even je mobiel en bestel Happy Meals voor iedereen!

_______________________________________

Blog 1404 – 30 oktober 2024
WITTE PLASTIC ZAK MET INTIMIDATIE

‘Vrijheid, blijheid,’ dat zijn vaak de laatste woorden van correspondenten in China. Ik moet op m’n woorden passen. Die zoon van mij – ik berichtte er al over – heeft een Chinese vriendin. Na haar bezoek hier hing in het héle huis een verfijnd Chinees parfum, en 24 camera’s.
Ik ben er twee keer geweest. In 1994 zag ik de gebalsemde Mao Zedong in Peking. Mijn gids vroeg of het indruk maakte. Ik zei: ‘Niet echt, ik was al bij Madame Tussaud.’ Die gids zit sindsdien in een heropvoedingsvakantiepark.
Vorig jaar stond ik weer voor Mao’s mausoleum in Beijing met m’n zoon, die niet naar binnen wilde. ‘Mao is een massamoordenaar.’ We ontsnapten aan 473 uur politieverhoor, want hij zei het in het Fries.
Terug naar correspondenten in het land van ontvlambare elektrische auto’s. Aan de lijn Tjerk den Faag, correspondent van het Reformatorisch Dagblad (die krant heeft er één), en daar in te huren als Kim-Holland-Look-Alike, inclusief kaasplankje.
– Tjerk, kun je berichten wat je wil?
– Het weer in Beijing is voortreffelijk. En het drinkwater doorzichtig.
– Laatst die demonstratie, van jou geen melding erover?
– Ik was naar een bloemschikdemonstratie. Al mijn vrienden waren er.
– Journalisten uit allerlei landen?
– Nee, lokalen in uitmuntend passende uniformen.
– Zelfs wie in Nederland kritisch bericht wordt geïntimideerd.
– Een vertaalfout! In Mandarijn heet dat ‘Goed gesprek aangaan’.
– Rusland brengt dissidenten om. Is China milder?
– Je moet respect hebben. Een collega klaagde: de croissants in zijn hotel waren Made In China, en zijn escort sprak ‘té goed Engels’.
– Da’s over de schreef. Dus van jou geen kritische noot?
– Nou, de fouten die voorzitter Xi maakt, maakt hij niet. Economische stappen terug zijn ‘vooruit,’ als je aan de andere kant staat. En Taiwan is het Texel van China, logisch toch?
– Zeker, mijn deurbel gaat. Een koerier met 4000 jaar eetcultuur platgedrukt in wegwerpplastic. Bedankt Tjerk. We houden van je!

_______________________________________

Blog 1403 – 29 oktober 2024
ANDERMANS LEED

Zoveel zieligs in de krant! Ik heb ‘t niet over Biden die zijn stem uitbracht voor de presidentsverkiezingen. Hij stemde Melania.
Ook niet: Linda de Mol gephotoshopt in opnames ‘Gooise Vrouwen.’ Haar siliconen borsten waren niet milieuvriendelijk.
Nee, déze kop: Henk (80) versierde zijn huis voor Halloween. Er kwam niemand!
De buurtjeugd werd ondervraagd. Mohad (11 jaar, echte naam ook niet bij zijn ouders bekend): ‘Versiering? Die babylijkjes en gefermenteerde spinnen, oké. Maar als die gast zelf aan de deur komt! Hij stond klaar met M&M’s. Serieus? Wij gooiden voedselpakketten!’
En nog zo’n Topper Tragiek: Remon Vos slechts 3e op de Quote 500. Remon huilt, hete tranen druppelen op het dak van zijn Lamborghini Huracán. Hij snikt: ‘Het ligt aan mezelf! Wie rijdt nog een auto uit 2023? Mijn Playboy bunny’s stappen per dozijn op!’ Hij roept ze na: ‘Ik heb godverdomme wel voor jullie spiraaltjes betaald!’
Leed ligt voor het oprapen! Miniwoningen: niemand wil er wonen. Het gaat niet over Rotterdams Café De Plakhoek, a.k.a. Penitentiaire Inrichting. Nee, woninkjes van 30-40 m². Bewoonster Astrid (21 jaar, echte naam in géén Banga-lijst te vinden): ‘Ik ben alleenstaand, en in me miniwoning, je kén ook alleen staan!’ De journalist informeert: ‘Astrid, 30 m²… je taille is al 4 meter, is er een verband?’ Zij breekt in tranen uit. ‘Wil ik de koelkast opendoen, moet ik mijn bed op de gang zetten. Een pizza eten? Kan alleen rechtovereind!’
Tenslotte de vetste tragiek: Patty Brard baalt van haar kijkcijfers én ze had voorhoofdsholteontsteking. Dat is jargon voor verdwaald Botox. En die kijkcijfers, schat, jouw doelgroep kon z’n leesbril niet vinden.

_______________________________________

Blog 1402 – 29 oktober 2024
NEE, IK BEN NIET ZWANGER

Vanmorgen mijn Coronaprik 613. Je krijgt geen lolly achteraf, dus ik ben de tel kwijt.
Iedereen keurig in de rij, gedempte stemmen, netjes hun papieren meegebracht. Dan weet je het al: bevolkingsgroep 60+.
Ik dacht modern te zijn en had alleen een QR-code van de uitnodiging op mijn mobiel. ‘Meneer, u moet ook een papieren formulier invullen.’ Je kent me, ik schiet in de lach. ‘Wat is dit? 29 oktober 1924?’ riep ik uit. De jongeman achter het scherm keek niet op en vroeg: ‘Dat is uw geboortedatum?’
Even later werd de rij in ‘links’ en ‘rechts’ gescheiden. Ik zei tegen de medewerkster: ‘Die verdeling maakte mijn opa ook mee in Dachau. Nooit teruggekomen.’ Je raadt het al, geen glimlach kon eraf.
Ik koos links voor wie links geprikt wilde worden. Mijn rechterarm had ik nog nodig om 5 uur (Gin tonic).
Wachtend op een plastic stoeltje keek ik om me heen: een grijze garde ontblootte een bovenarm voor het reddend vocht. Nog nooit zag ik zoveel vlekken en rimpels. Het was duidelijk: vandaag sla ik m’n lunch over.
De naald werd er uitgetrokken en de verpleegster zei dat ik daar even kon zitten. Ik vertelde haar dat als je bloed doneert, je achteraf soep krijgt. Ze fronste. ‘Wat had u hier verwacht? Chinese kip?’ Ik zag af van discussie.
Ik nam plaats in een rij en de scène was bizar: niemand op zijn mobiel! Die zijn allemaal al dood, denk je.
Iemand van de organisatie hield toezicht en ik vroeg haar of dit zitten eigenlijk moest. Nee, als ik wilde, kon ik gaan. En ik zei werkelijk: ‘Uw gezelschap is uiterst aangenaam, maar ik ben ervandoor’. Tja, old skool opvoeding.
Dat formulier trouwens, de gegevens worden gedeeld met het RIVM. Ik wacht op hun telefoontje: ‘Meneer Van der Sanden, u vulde in: “Niet zwanger,” maar er staat niets bij de vraag: “Sinds wanneer”.’

_______________________________________

Blog 1401 – October 28, 2024
CRUSOE IN WASHINGTON

A man ingested mushrooms, berries and creek water, getting lost for over a month in a Washington state park. In an interview, he talked about his nearly fatal experience. “The mushrooms, neither the berries, were the size I knew from Walmart, and have you ever drank water without ice?”
Robert Schock went through an ordeal. “In two days, my phone died. No TikTok, Snap-chat, Instagram, I died too!”
His ordeal aged him “several years.” The money recently spent on Botox was “a total waste.”
Schock sent his dog, Freddy, to find his way home. Freddy barked happily, while speeding away, which Schock didn’t interpretate as a positive sign.
After four weeks, authorities spotted Schock’s car, and attached a fine for parking too long. The local procedure is to start a search mission, after the fine is paid.
Schock had no overnight equipment, and to a man who appreciated an Old Fashioned in the evening, the forest provided no alternatives for a jigger and a shaker, let alone a proper whiskey or Angostura Bitter.
His mother never gave up hope that he be found alive. “It’s the family,” she explained, “Say you don’t care, they’ll ask, ‘So you’re not in his will?’ “
Schock took over a bears’ abandoned nesting grounds, having to accept the 1970s wallpaper and carpet. “It hurt my eyes.”
At one point, he saw a helicopter and considered shouting: “Help,” but it felt “too cliché.”
He even thought, “Please, let this be over, I want this to end.” The resemblance to family birthday parties was striking.
Finally, Schock was found by the Pacific Northwest Trail Association, “not well at all. He tried to tell a joke, but the punch was too contrived.”
In hospital, he was fed intravenously, albeit through the veins of Freddy.
He spoke with his mother, who informed him that a brief he had been wearing for over a month, he “needn’t bring home for washing.”
Schock expressed his deepest gratitude to those who saved him, and his friends who betted he was gone, could fuck themselves.

_______________________________________

Blog 1400 – 27 oktober 2024
EEN FOETUS IN AMSTERDAM

Je hebt het vast gelezen: in Frankrijk ontvoerde een stel hun 8 weken te vroeg geboren baby. Een internationale opsporing volgde. Ze checkten in, in een Amsterdams hotel. De eigenaar vermoedde onraad. 11 hotelgasten struikelden over een navelstreng.
Hoteleigenaar Naittos vertelt: ‘Een taxichauffeur belde. Drie volwassenen en twee kinderen zocht onderdak. Ik had nog één eenpersoonskamer. Ze vonden ‘t prima. Ik rook geen onraad. Je wilt mensen helpen!
Een oma zou later komen. Ik zei: ‘Dat is hoteljargon voor Walk-Out’.
En de baby had geen identiteitspapieren. Ik keek in de wieg en zei: ‘Dáár zou ik ook geen papieren voor aanvragen’.
Ze betaalden cash 800 euro voor 4 nachten. De honderdjes roken naar cocaïne, maar het is 2024!
Binnen een dag vraagt de politie de sleutel van kamer 46. Waarom? Het is altijd kamer 41 waar drugsdoden vallen!
Dan blijkt: de ouders van de populaire foetus waren Roma’s. Ze konden de voogdij over het kind verliezen. Dat is jargon voor: ‘Zij betaalden geen belasting sinds 1743’.
De ouders kwamen naar beneden, handboeien om. De baby met handboeien van Nijntje. Ja, het is Holland!
De oma huilde: ‘Bij ons zigeuners is een te vroeg geboren baby normaal! Met liefde wordt hij groot!’ Ik antwoordde: ‘Ik ken zigeunerbabies. Elke drie maanden is m’n auto gestolen’.

De rust keert weer in Amsterdams Hotel Objectief. De volgende dag is de ontbijtzaal op één gast na leeg. Naittos zucht: ‘Je legt die mensen in een stapelbed voor 4, één heerlijk toiletzeepje voor de hele familie, en naar je 5 sterren review kun je fluiten! De volgende keer dat ‘n taxichauffeur belt met ‘Ik heb een Romafamilie,’ dan zeg ik: ‘Gooit ze gelijk in je kofferbak!’

_______________________________________

Blog 1399 – 22 oktober 2024
NOTITIES

Ik kreeg een uitnodiging voor een modeltekensessie. Potlood is verboden. In de mail stond: ‘Breng je Adobe Première mee!’ Het model komt van Tesla.

Vanmiddag iets linguïstisch geleerd. Ik vroeg een jongeman: ‘Als jij wilt zeggen: “Dat klopt,” zeg je dan: “Ja, man”?’ Hij antwoordde: ‘Ja, man’.

Ik zag een optreden van Paul McCartney. Stel je voor, Mozart is ook 82, en zijn publiek roept: ‘Speel iets dat je schreef op je 19e!’

Mijn zoon kwam gister terug van een long-weekend in Budapest. De EU leent 35 miljard aan Oekraïne. Er is geen verband.

Het huis van Netanyahu is aangevallen. Een psycholoog bood slachtofferhulp aan. De man z’n praktijk is in Gaza.

Twee getrouwde homos lieten zich ombouwen tot vrouw. Nu hebben ze een 70% i.p.v. 40% kans op scheiding.

What’s in a name!? Botox is enkel een succes, omdat het woord makkelijk te onthouden is door idioten.

Ik zag op Instagram een filmpje van een vrouw waar ik 46 jaar geleden mee in bed lag. Ik haat social media.

_______________________________________

Blog 1398 – 21 oktober 2024
SCENE 80 – ALLES VOOR EEN LACH

Opname van een muffig kantoorgebouw. Het geluid van een verkeersongeval op de achtergrond. Een kantoorman fietst weg met een lekke achterband. We horen een voice-over:
VO: Na jaren van succes van de bedrijfspsycholoog, waar menige uitgebluste, ingezakte en suicide-is-slecht-voor-mijn-pensioenplan zich meldde en weer aan elkaar geplakt werd, is nu dé succestrend de Bedrijfs-Komiek. Een professioneel comedian die elk burn-out kantoormens weer in vuur en vlam zet.
CROSS-OVER naar een kantoorkamer, een bureau met erachter de KOMIEK, in een zilver te nauw zittende smoking, de vlinderdas los om de nek. Aan de wand z/w portretten van Charlie Chaplin, Louis de Funès, Jerry Seinfeld en Kim Jong-un. Er wordt geklopt.

KOMIEK: Who’s there?
MAN: [Komt binnen, verlegen, neemt plaats voor het bureau.] Bekerman, van accounting, we hebben een afspraak…
KOMIEK: [Kijkt op een A4.] Bekerman? Joods?
MAN: Jazeker, maar ik ben niet grappig.
KOMIEK: Iedereen is grappig. Wat gebeurt als jij een vrouw aanspreekt?
MAN: Ik krijg een meewarige glimlach.
KOMIEK: Precies! Een glimlach, je bent halverwege naar de lach.
MAN: Als die terdoodveroordeelde, met de strop om zijn hoofd, die vroeg: ‘Heeft u er een ‘n maatje groter?’
KOMIEK: Hahaha! Je hebt me niet nodig!
MAN: Nee, echt! Vergaderingen! Ik krijg nooit een lach. Bezemer van Marketing is de lolbroek. Zo van: ‘Powerpoint? Geef mij maar een Powerjoint!’
KOMIEK: En niemand die vraagt: ‘Waar zijn de kotszakken?’
MAN: Hij is de neef van de directeur.
KOMIEK: Stuur ‘m langs. Ik zal ‘m zeggen: ‘Joh, ik hoorde je laatste 100 grappen. Geloof me: jouw talent ligt in mime!’
MAN: Mijn probleem is: ik ben een kantoormuis. Humor is een reddingsboei. Maar als ik verdrink, gooien mijn collega’s geen reddingsboei, maar een kopieerapparaat.
KOMIEK: We doen een test. Ik zeg iets, jij reageer zo snel, zo leuk mogelijk.
MAN: Oké…
KOMIEK: Gaan we: ‘Hé Bekerman, wat heb jij ook alweer in je koffie?‘
MAN: ‘Zin.’
KOMIEK: Niet kwaad, iets té Cartesisch, vleugje Schopenhouer. Dan deze: ‘Bekerman, hoe vind jij die chick in de kantine?’
MAN: ‘Biologisch, maar te weinig dynamisch.’
KOMIEK: Oké, verantwoord, goed punchwoord, double-entende. De laatste: ‘Bekerman, voor we afsluiten, heb jij nog wat te zeggen?’
MAN: ‘Ja, ik stuur net een memo rond met de naam van wie om 8:57 in de lift een wind liet.’
KOMIEK: Ja… laagdrempelig, herkenbaar, tijdloos. Gast, ik zie hoop voor je. Je houdt je teveel in. Ga voorbij blessureangst. Wie niet lijdt, wie niet wint.
MAN: Dus als Bezemer zegt: ‘Wie heeft iets vierkants voor de rondvraag?’
KOMIEK: Dan zeg jij: ‘Ik heb een stekelige vraag, maar jij bent toch een lekke band.’
MAN: En als mijn superieure vraagt of ik kan overwerken…
KOMIEK: Dan antwoord jij: ‘Weet je wat, als jij nou vanavond overwerkt, dan ga ik bij je vrouw langs.’
MAN: En wat schrijf ik op de kaart voor een zieke onsympathieke collega?
KOMIEK: ‘Je baan is net overgenomen door iets met wél een taille.’
MAN: Hm, ik ga eraan werken.
KOMIEK: Nog één tip: hang achter je bureau een kruisbeeld. Vraagt je chef: ‘Ben je gelovig?’ antwoord: ‘In dit bedrijf, alleen bidden helpt.’

_______________________________________

Blog 1397 – 20 oktober 2024
STAND-UP IN SASSENHEIM

Gister vroeg ik jullie hulp welke grappen te brengen tijdens een stand-up gig in Sassenheim. Hoe verliep de avond? Het dak ging eraf! Juichende mensen, huilend van het lachen, de vloer trilde! Vijf minuten later kwam ik het podium op.
Sassenheim is interessant! De gemeenteraad vergadert over de vraag: ‘2036 of 2038 invoering straatverlichting?’ En vraag je bij de Etos naar condooms, dan wacht thuis meneer pastoor je op.
Grapjes, beste vrienden! Mijn act ging prima. De hardste lach kreeg ik op: ‘Dat was mijn tijd, dank jullie wel, Sassenheim!’
Een van mijn collega-comedians keek zó energiek uit zijn ogen, ik vroeg hem: ‘Hoeveel Red Bull heb jij op? Of, een andere vraag, wat doet dat opgerold € 50 briefje in je neus?’
Later, op het podium, vóór me een 200% blank publiek. Ik zei: ‘Sorry, jullie moeten ‘t met mij doe. Geert Wilders was al geboekt’. Na mijn act hielden 8 Sassenheimers me vast boven een wastafel en spoelden mijn mond met zeep. Men stemt er nog steeds KVP.
Een beginnende comedian zei tijdens zijn optreden: ‘Wat heb ik nog meer?’ In de pauze sprak ik ‘m aan: ‘Gast, doe dat nooit! Met je vriendin in bed, zeg je dan ook: ‘Wat heb ik nog meer?’ Hij antwoordde: ‘Eh.. ja…’
De MC van de avond was voortreffelijk. Hij vroeg: ‘Sassenheim, hebben we er zin in?’ Iemand uit het publiek riep: ‘Dat vroeg de SS in ‘41 ook’.
En, je wilt het niet geloven, net als tijdens mijn optreden donderdag in Delft, er was wéér iemand uit Egypte. Ik vroeg haar: ‘Wat is voor u het mooiste aan Sassenheim? Geen synagoge?’ Na mijn act verdronken 8 Sassenheimers me in een wastafel.

_______________________________________

Blog 1396 – 19 oktober 2024
HULP GEVRAAGD!

Over 4 uur doe ik stand-up in Sassenheim. Ik heb jullie hulp nodig!
Welke van de volgende maatwerkgrappen zal ik brengen:

Sassenheim, de Romeinen waren hier ooit…
a. …en dat ken je nog steeds ruiken.
b. Zij introduceerden wijn, pizza en soa’s.

Jullie zeggen toch ‘Sassem’?
a. Vandaar dat ‘t hier in de oorlog volliep met SA en SS.
b. De énige plaatsnaam die je kunt uitspreken zónder kunstgebit.

De grootste fabriek is hier AkzoNobel!
a. U werkt daar? Wat heeft u het meest in uw bloed? Oplosmiddel?
b. Hoe krijgt u uw 13e maand uitbetaald? 1.200 kilo verf?

Sassemheim heeft een moskee!
a. In Rotterdam noemen we dat een Döner snackbar.
b. Die moskee is heel Hollands! Het tapijt is van Bruynzeel.

Er zijn hier historische gebouwen!
a. De héle provincie komt erop af! Ik bedoel het Jack’s Casino.
b. Zoals de ruïne van Teylingen, ook bekend als Sassem’s bordeel.

Wie werkt in de bloembollenindustrie?
a. Deze meneer? Dan ‘n gratis tip: sinds ‘45 hoef je ze niet meer te eten.
b. Bloembollen! Neerlands #1 exportproduct! Na Extacy natuurlijk!

Sassenheim heeft 4 actieve kerken!
a. Hoe doen jullie dat? Er zijn nog maar 3 bejaarden over!
b. Maar die komen graag! Het wijwater smaakt naar Kukident.

_______________________________________
Blog 1395 – 18 oktober 2024
STAND-UP IN CAIRO

Ik stapte gister op het podium, gooide wat grappen in de zaal. Dan, op de voorste rij: een gast zit pizza te eten? Ik sprak ‘m aan. ‘Waar kom je vandaan?’ ‘Egypt’ ‘Dan ben je meer gewend duif te eten. [Ik kijk de zaal in.] Werkelijk, dat is héél Egyptisch. Ze eten daar duif… en Israëli’s.’ Er werd flink gelachen. Waarom? Je gaat door: ‘We gaan geen grappen maken over Israëli’s. Die komen trouwens in twee soorten…’ Wéér hard gelach. Maar mijn gedachten gingen terug naar een duif in Cairo.

Ik maakte ooit een vriend in Egypte. Hij wacht nog steeds tot ik een Europese vrouw voor hem vind, sinds 1989. De correspondentie ligt wat stil.
Het zijn fantastische mensen, hartelijk, vrijgevig. Je zegt: ‘I like your dog’, een uur later krijg je ‘m met dadels en saffraanrijst. Hoe weet ik dat? Ik complimenteerde een man met zijn schoonmoeder.
Nog steeds als ik over mijn kort verblijf in Cairo verhaal, roem ik het Egyptisch geduld. Hoe komt dat?
Het is iets linguïstisch. Ik stapte uit de taxi voor mijn hotel, klopte een pond zand van elke schouder, toen een man me aansprak. Egyptisch voor ‘Hé jij,’ dat is ‘My Friend!’ Vóór ik kon inchecken in het 4 sterren paleis voor me, waar alles marmer was, inclusief de homoseksuele receptionist (Dit was 20e eeuw! Toen mocht dat nog!), daarvoor al, had ik een Egyptische vriend. Hij sloeg zijn arm om me heen en zijn zweet liep langs mijn rug omlaag. Die avond moesten we eten in het grootste restaurant op het ‘El Galaa’ plein. ‘With pleasure, my friend,’ antwoordde ik, wat voor hem geklonken moet hebben als: ‘I’ll bring all my credit cards’.
De rest van de middag bracht ik door in mijn hotelkamer, zo groot, dat toen ik mijn koffer niet kon vinden, 8 personeelsleden hielpen met zoeken.
Ik zag af van douchen. Het water was kamertemperatuur en ik hou niet van brandplekken. 18 uur, op naar mijn diner-date.

Daar begon het probleem: de taxichauffeur – ik zei het ‘m niet, maar hij leek op het achterkleinkind van Ramses IV, ná balsemen – schudde zijn hoofd. El Galaa plein bestond niet, maakte ik op uit zijn woorden, die klonken alsof hij 1000 jaar hel en verdoemenis wenste over het decadente Westen. Ik maakte het gebaar van ‘Rijen maar’, en daar gingen we. Cairo spitsuur was wel wat. Amper straatverlichting, maar elke straathoek een brandende auto. Toch duidelijk.

4,5 uur te laat stopten we op een plein. De wagen werd omsingeld door tientallen kinderen en tweehonderd volwassenen. (Volwassen betekende destijds: nog 6 tanden over.) Wie me redde, was mijn vriend! Al die tijd had hij gewacht op het terras van het restaurant. ‘Of course,’ zei hij, ‘You are my friend. I wait’. Ik stamelde: ‘What a humanity! This way you guys never can join NATO’.
We aten gevulde duif. De stemming was geweldig. Mijn schoenen werden onder de tafel gepoetst, en dat terwijl ik slippers droeg. Mijn vriend zijn makkers schoven aan. Ik grapte: ‘This pigeon is delicious! What’s it filled with? Israelis?’ Hard gelach van de hele zaak. Mijn vriend zei: ‘You are one afternoon in Cairo, and you already understand Egyptian cooking!’

_______________________________________
Blog 1394 – 17 oktober 2024
HETERO’S ALLER LANDEN

Ons land telt blijkbaar 2,7 miljoen LHBTQIA’er.
Die ‘A’ van a-seksueel begrijp ik wel. De helft van Nederland is 50+. Ooit een 50+ stel gezien zaterdagmorgens bij de Praxis? Die hebben vrijdag echt niet liggen wippen.
Jezelf hetero noemen is het nieuwe antisemitisme. Je komt makkelijker weg met op straat roepen ‘Dood aan Gaza’, dan tegen de receptionisme zeggen: ‘Leuke jurk!’
We bellen de voorman van het front ‘Hetero’s Aller Landen, Verenigt U’. Henk de Lange, voorheen Sander Wol, maar dat klonk niet als voorman van deze club.
Henk is ook in te huren als toergids in slachthuizen. ‘En kinderen, hoeveel volt is die stroomstoot? Doe eens een gok.’

– Henk, nog steeds is ruim 5/6 hetero, wat is het probleem?
– Waar kun je nog terecht? Ik breng afval naar de vuilcontainer. Ontmoet daar een gast ook bezig met die heteroman-taak. Voor je het weet, sta je samen te huilen.
– Stukje zelfbeklag…
– Dat zeg jij. Die gast, hij zat overspannen thuis, moest hij van zijn vrouw de was vouwen. Nou heeft hij óók een burnout.
– Tjonge… Vertel eens, wat is het speerpunt in jullie programma?
– Ho! ‘Speerpunt’ klonk te macho. We kregen 13.952 haat-mails. Zo van: ‘Hou nog één keer een deur open voor een vrouw en smeer ik je gevel in met tofu’.
– Vandaar die discretie op jullie bijeenkomsten?
– Klopt! We dragen witte lakens, met een puntmuts.
– Eh… fakkels? Boeken van Susan Sontag verbranden?
– Je snapt het, stukje traditie. We zijn ook tegen spermabanken. Dat is de IKEA van zelfbevruchting. Wij pleiten voor Good Old Sex à Deux!
– Sorry, maar homoseksualiteit is zo oud de mensheid.
– Tuurlijk, maar we zijn niet voor niks rechtop gaan lopen. Hetero zijn is de nieuwe Aids. Straks lopen we met een ster met een ‘H’.
– Wat een geklaag! Is dat wel… mannelijk?
– [Korte stilte] Ik zal het bekennen. Ik ga onder het mes. Over drie maanden ben ik Hélène. Komt door de positieve discriminatie. Vrouwen verdienen straks meer.
– Ik begrijp je pijn. Terug naar de studio, naar onze nieuwslezer Het.

_______________________________________
Blog 1393 – October 16, 2024
THE FALLING LEAVES

Halloween when I was little. We ran through piles of leaves, cheering. Kicked up the brown, the orange and the red, until our boots were completely covered in dog shit. The activity was called ‘Connecting children with nature’.

Cobwebs. Now you can buy them in a store, white cotton threats. We used to jump into bushes. Then you crawled out, all wet, covered with sticky webs, my younger sister asked if I had the spider too, I said I was not sure, put my hand in my pocket and smashed a small ball with my middle finger. There he was.

I never understood the charm of Halloween. I thought trees were mothers and fathers holding their thousands of children by the hand, throughout the beautiful spring and summer. No rough wind or hard rain could break this bond of love. Then autumn came, and suddenly the trees said, “Now sod off.”

I picked up a leaf, showed it to my mother, and said, “Look, Mommy, his guts are rotting.” I didn’t.
We took a dozen home, put them in an old phone book, with a rock on top, to get them flat and dry. Sort of what schools do with children.
I went to visit a school buddy, he had three phone books in his room. We sat on his brown and orange burlap rug. I pointed to a book. “What’s in there?” He said todds. “And that one?” “My hamster. That one has small birds. They’re fun!” I asked why. He replied, “If you put the stone on top, they crack.” He came closer to me and said slowly, “Crack…”
That friend now works at the Children’s Hospital.

I had a childhood dream that there was a phone book in our living room that was 1.80 meters long, with sixty stones on it. It was our family way of preserving grandma. “What do we do with her when she’s dry and flat?” I asked my mother. She told me that we would glue her on cardboard, and that I could write underneath: Halloween ‘64.

On Halloween, all the mothers of the country baked cookies with cinnamon and ginger and cloves and pepper. I wanted to know where these ingredients came from. My mother said from Africa and Asia. I said, “Oh, if every mama gets those herbs, the people in Africa and Asia must be very rich.” My mother grinned and replied with a smile, “No, they’re not.” I asked why not. “We don’t send money. They are now independent. We send them weapons and they kill each other.” My parents preferred realistic education.

It was an approach. Like when my dog was old and very sick. My dad took me on his lap and told me that he had taken her to the vet for an injection and that she was dead by then. “So are we going to the funeral?” I asked. He grinned and replied, “No… It is thrown on a pile of dead animal corpses and then they go somewhere to be burned.” I let it sink in for a few seconds and asked, “Can’t we put her in a phone book until she’s flat and dry, and can I hang her on the wall above my bed?” My father told me that that place is reserved. I didn’t understand. He said, “Grandma is very sick.”
That was my Halloween ‘64.

_______________________________________
Blog 1392 – October 15, 2024
ON A VIRGIN GALACTIC FLIGHT

A special friend of mine, since the 1980s, had a request. He’s been passionate about space ever since ever, and he booked a sub-orbital flight with Richard Branson’s Virgin Galactic. The intriguing projects he produced over the years incorporated design, art, communication and the future. In other words, how was he ever able to pay for a mortgage and shopping? He was, because he is special. I was honored to suggest something philosophical-artistic to be done by him in space. I mailed him a comedian’s shortlist:

1. Before takeoff, a fellow traveler expressed his wish to die in space, and asked for your help. So up there, strangle him.
2. Say you’re Richard Branson brother, given away for adoption, your parents explained that they liked to keep the autistic one.
3. Ask if there’s an air-marshal on board. If not, stand up and shout, “Everybody, LISTEN!!”
4. Bring a make-up set and schminck your face exactly like JOKER. Ask if you can see the pilot.
5. Say you financed the flight by in the past massively shoplifting at Virgin Record stores.
6. Read out the names of all dogs and monkeys died in the first space projects.
7. Take a nap, wearing a sign on your chest: “Wake me up when landed.”
8. Hug everyone, then tell them you never had a Covid vaccination.

_______________________________________
Blog 1391 – 14 oktober 2024
GETALLEN LIEGEN NIET

Vanmorgen ging mijn telefoon. Het was de commissie voor de Nobelprijs voor Comedy! Ik kon het niet geloven! Ik werd overmand door emoties! Tranen, rillingen, hyperventileren! Een stem zei: ‘Meneer Van der Sanden, heeft u voor ons het nummer van Chris van der Ende?’

3 uur later, ik ben tot mezelf teruggekeerd. Een brief van een van mijn trouwste fans: ‘Meneer Van der Sanden, wanneer reageert u op uw Aanslag Inkomstenbelasting 2023?’
Eindelijk kom ik toe aan de krant en lees: 20% van Holland is LHBTQ+; 1 op de 5 heeft last van een allergie. Kortom, homo zijn is een allergie. Geeft niks, jongens, meiden, het’s, misschiens! Ik ben hetero en dat is ook een allergie. Van mij krijgt elke vrouw hooikoorts.
Trouwens, die allergieën komen blijkbaar meer en meer door een droge huid. Mijn allergie is een kurkdroge voorhuid, ja… met mijn seksleven.
Je vraagt: zijn seksrobots de oplossing?
Nee, nee, nee! In bed met een echte vrouw is 1000x beter dan een robot! De ochtend erna, dat is ander probleem…
Voor een man is er maar één voordeel aan seksrobots. Je hoeft ze niet terug te bellen.
We hadden het over getallen. 2024! Eén grap over seksrobots, en vrouwen lachen niet. Ze zijn solidair met een machine! Ik begrijp dat. Sinds mijn huwelijk op de rotsen ging, ben ik ook solidair met een machine: de microwave.
Da’s onzin! 4 van de 5 dagen kookt mijn zoon hier Haute Cuisine Chinees. De 5e dag eet ik kliekjes en dan 2 dagen coma.
Nog één getal om af te sluiten: die inkomstenbelasting is € 1.963. En zeg het maar: ‘Je grootste aftrekpost was “niet verkochte grappen”?’

_______________________________________
Blog 1390 – 13 oktober 2024
SCENE 79 – NIEUWS

Een peuter klimt op de rand van een balkon en roept iets. Een wat oudere man op straat ziet het kind dat waarschijnlijk in secondes zal vallen. Hij kijkt verschrikt, lijkt de enige die het opmerkt, roept geschokt: ‘Terug! Terug!’ De man kijkt enkel omhoog als hij begint te rennen naar de plek waar het kind zal neerkomen. Hij steekt over en een bus treft hem met vreselijke klap.
CUT naar een studio van een nieuwsprogramma. Een NIEUWSLEZER zit aan een tafel en begint weinig enthousiast.]

NIEUWSLEZER: En dan nu het nieuws van vandaag… [Kijkt op het vel papier in zijn handen, en weer in de camera.] Er is geen nieuws. [Seconden ongemakkelijke stilte.] Serieus! [Laat het lege vel aan de camera zien.] Geen nieuws. Tja, [kijkt om zich heen.] Dan maar door naar het weer?
[We zien een WEERMAN voor een weerkaart. Hij kijkt iets verrast op van zijn mobiel.]
WEERMAN: Het weer… ja, hetzelfde als gisteren. [Wijst op de kaart achter hem. Daar staat boven groot: GISTEREN.] Precies… hetzelfde.
NIEUWSLEZER: [Lijkt een moment te denken: ‘Wat nu?’ en vervolgt:] Dank voor uw aandacht en… [Kijkt opzij.] Waarom bedank ik ze eigenlijk?
STEM BUITEN BEELD: Biedt excuus aan.
NIEUWSLEZER: Wat?
STEM BUITEN BEELD: Biedt excuus aan!
NIEUWSLEZER: Namens de gehele redactie, onze journalisten aan de fronten, de onderzoekers, politici, het spijt ons. Het leven lijkt elke dag anders, want daaraan wordt verdiend. Alles is hetzelfde. Laat eens die commercial zien.
[Commercial van moderne eengezinsauto op een ongeloofwaardig lege snelweg, in de achtergrond een buitengewoon cliché mooi berglandschap. Hollywoodachtige muziek en een bariton voice-over:]
VOICE: Een nieuwe auto. Koop ‘m niet. Wees geen idioot. Die wagen van u kan zo nog jaren mee. [CUT naar een volgende commercial, een laboratorium, een man in een witte jas met bril houdt een flesje omhoog:]
MAN: Laboratoriumonderzoek bewees dat u dit niet nodig heeft. Het kost te veel, geneest niets. Het doel van het leven is niet oud te worden. Dat is het ergste dat de medicijnenindustrie u wil aandoen. Ik ben een acteur, u kent me van een terras, als ober. [CUT naar de nieuwsstudio.]
NIEUWSLEZER: [Krijgt een vel aangereikt.] Ah! Nieuws. [Leest voor.] De politie eindigde vandaag haar 9-jarige speurtocht naar een niet-komische oudere comedian. De man werd dodelijk getroffen door een bus.
[CUT naar een close-up van het balkon met de peuter, leunend over de rand. Zij kijkt geïntrigeerd omlaag, als we in de verte horen: ‘Terug! Terug!’, dan een vreselijke klap en het remmen van een groot voertuig. Mensen beginnen te gillen. Dan wordt het stil. Het kind begint langzaam te lachen. En dan meer en meer. FADE-OUT.]

_______________________________________
Blog 1389 – 11 oktober 2024
ROTTERDAM! BREEK ME BEK NIET OPEN!

Rotterdam is geweldig. Maar er zijn problemen. Ik las een artikel: ‘In deze armoedewijk staat op elke kindertekening een dronken man’. Dan denk ik: ‘Gelukkig kan die zoon van mij niet tekenen!’
Geintje! Ik ben nooit dronken of arm geweest. Collega-comedians vragen nu: ‘Wel eens grappig geweest?’
Ik zal je zeggen, elke fout moet je maar één keer maken. Dan heb ik ‘t niet over mijn huwelijk.
Daar gaat ‘t trouwens gewéldig mee! Ik denk er niet meer aan.
Oké, ik was één keer dronken. Lang geleden! Whiskyflessen hadden geen etiket. De drukkunst was nog niet uitgevonden.
Kan je gewoon zeggen. De jeugd heeft géén idee van geschiedenis. Een tiener vertelde me dat hij leerde over Neanderthalers. Nou begrijpt hij zijn ouders pas!
Mijn alcohol-anecdote? Ik was 17. De black-out was zó erg, mijn dagboek van dat jaar is half leeg.
Een drugsdealer vertelde me ooit over het effect van coke en heroïne mengen. Ik zei: ‘Weet er alles van’.
Maar ik ben nooit arm geweest. Mijn vader leerde me zuinigheid. Hij keerde elk dubbeltje vijf keer om. Ja, in de kroeg…
En mijn moeder zei: ‘Laat je áltijd goed betalen!’ Op Bevrijdingsdag kende ze tientallen Amerikaanse soldaten. Ze werd goed betaald.
Een week ervoor werd ze betaald in Reichsmarks.
Maar terug naar dat artikel over Rotterdam. Er is écht armoede hier. In mijn wijk zag ik een meisje met een Prada tas… tweedehands!
De lagere school van mijn zoon serveerde lunch voor wie thuis geen ontbijt kreeg. Ik heb geklaagd! Ik zei: ‘Elke middag boterham hagelslag! Ik wil wel wat anders!’
Er zijn zelfs mensen die fietsen 15 kilometer naar de dichtstbijzijnde Jumbo-supermarkt. Daar hoef je bij de zelf-scan-kassa niet af te rekenen!
Hoe dan ook, Rotterdam is een gewéldige stad. We hebben een nieuwe burgemeester! Ze is echt Rotterdams! Thuis krijgt ze geen ontbijt!

_______________________________________
Blog 1388 – 10 oktober 2024
TOOGFILOSOFEN II

­– Maak jij je zorgen om de vergrijzing? [Tegen de barman.] Nog twee kleintjes.
– Nee, ik weet het wel! Boven de zestig verplicht je haar verven.
– Joh, dat Schoof daar niet op komt!
– Die piekert over de sociale cohesie.
– De 50+% scheidingen?
– Die arbeidsmigranten! Sloveense vrouwen wassen hier bejaardenbillen, maar gezellig een bitterbal meepikken, ho maar!
– Dus hoe dan sociaal cohiseren? [Twee Heineken worden neergezet.]
– Alleen buitenlandse homo’s toelaten. Die zijn toch teringsociaal?
– Ik hoor ervaring?
– Ik bel m’n dokter. Zeg dat ik pijn heb alsof ik door een olifant ben verkracht. Normaal zegt zijn assistent: ‘Oh, dat wordt duur’. Nu zegt zijn nieuwe assistent: ‘OMG!’ Die meelevendheid!
– Zijn goeie jongens. En je oplossing voor de migratie? [Tegen de barman.] Twee porties vlammetje, als je tijd heb.
– Migratie? Je bedoelt die ‘Opt-out’ van asielführer Marjolein? Volgens mij kreeg ze een opt-out qua plastische chirurgie.
– Effen serieus.
– Goed, Nederland een ‘uitzonderingspositie’? Probeerden we in 1940 ook. Sindsdien is Rotterdam leuk verbouwd.
– Dus asielzoekers opvangen aan de ‘Europese buitengrensen’?
– Nee, nee, nee! Dat is wreed! Wie wil in Venlo wonen?
– Iets anders: onze koning bezocht de drukkerij van Donald Duck.
– Snap ik wel! Duckstad is even echt als Soestdijk.
– Is ons koningshuis niet aan het vergrijzen?
– Nee joh. Als Willem Duits zou praten? Wie zou het merken? Ik bedoel maar, en trouwens, mij vraagt niemand iets!

_______________________________________
Blog 1387 – 9 oktober 2024
PLAT IS OOK LEKKER

Na dagen van literaire hoogstandjes, lekker alledaags reageren op de krant:

– Lid Mocromaffia gepakt in snackbar Parijs.
Naar Parijs en dan naar een snackbar? Levenslang voor die gast!
– Donutketen Dunkin’ failliet.
Medici vrezen ernstige verbetering volksgezondheid.
– Hank dacht dat hij Papoea was, tot hij verborgen familiepapieren vond.
Hij woont nu in Soest en spreekt met een Duits accent.
– Jongeren bezoeken nog gesloten Elfteling attractie.
‘Geen wachtrij van 3 uur, geen €40 entree: er was dus geen ruk aan.’
– ‘Maak van je kind een boekenwurm.’
Leuk! En er dan mee gaan vissen!
– Postbezorgers houden in wijk oogje in het zeil.
Dat zeil hing er ook toen mijn vrouw stond te douchen.
– Onderwijs: het ontbreekt kinderen aan endorfine.
Jezus! Cocaïne is niet meer genoeg!
– Astronomische kosten asielzoekers in hotels.
Wat is Syrisch voor: ‘Blijf van de minibar af!’ ?

_______________________________________
Blog 1386 – 8 oktober 2024
EINSTEINS VAN DE ZEE

Vraag me niks over dolfijnen. Als jochie zag ik de tv-serie Flipper, over een seksueel gefrustreerde en Down-dolfijn. Altijd dat stupide ’Hi-Hi-Hi’! Alsof dat zoogdier blij was wéér idioten een wisse waterdood bespaard te hebben. Dolfijnen zijn net als honden: ze doen alles voor een bak Chappi.
Wat we destijds niet begrepen, was dat die geredde Amerikanen, 40 km op zee peddelend op een surfboard van golfkarton, ze waren állemaal stoned. Zelden kwam er een zin uit langer dan drie woorden: ‘We are lost!’ of: ‘Biff, now what?’ Op mijn 8e geloofde ik alles, al zagen die Californiërs na 70 uur op zee eruit alsof ze 7 minuten terug bij de kapper zaten.
Hoe kom ik hierop? Je weet, ik lees alleen kwaliteitsmedia (sinds Candy stopte). In de NRC, iets over een expeditie op de Atlantische oceaan, die plas waarin je nog strepen ziet van onze slavenschepen, toen tenminste geld verdiend werd! Dit terzijde. Een drijvend lab speurt naar een grote onderzeestroom, die hier voor een mild klimaat zorgt. Klopt! Ik zat gister op mijn terras en zei tegen mijn vrouw: ‘Lekke mild oktoberweertje, maar wat doet die haai in onze tuin?’
Die schuit registreert al dagen niks-nul-komma-nul. Paniek! Hoe rapporteer je dit zonder je UNESCO-subsidie te verliezen? Jij wil zeggen: UNESCO is toch iets met kinderen? Zeker, en ook dolfijnen. Sla maar eens ‘n kinderblad open. Die haring van de beeldbuis straalt je aan, élke week!
In plaats van zeestroom-bliepjes horen de wetenschappers dolfijnen. De taal van die Vrije Uitloop Gladhuiden is al ontcijferd, sinds we ontdekten dat ze hetzelfde DNA hebben als de Zweden: doen geen vlieg kwaad, irritant gelukkig en hun adem stinkt altijd naar vis.
Eén dolfijnenreactie was: ‘Wat eten de mensen in Parijs?’ Onder water echoot het als een tierelier, dus het antwoord is ‘Rijs’. Wetenschapper Tiago riep: ‘Dat is ‘n 60-er jaren kindergrapje! Begrijpen die kibbelingen niet de ernst van ons onderzoek?’ Even later werd Tiago van zijn kartonnen surfboard gestoten en door dolfijnen heftig seksueel misbruikt, terwijl die Einsteins van de Zee zongen: ‘Daar heb je Flipper! Wat een dolfijn!’

_______________________________________
Blog 1385 – 7 oktober 2024
ONGENEESLIJK GRAPPIG

Kids met kanker hebben mazzel: gratis clowns. Neem Samantha (6), uit een achterstandswijk, geld voor circusbezoek was er nooit. Nu wordt ze misselijk van die verrekte grappenmakers elke dag. ‘Nee!’ roept zo’n geschminkte zzp-er, ‘Dat komt door je chemo! Ik ben ook altijd misselijk na mee-eten met jullie’.
Hoe is het indoor entertainment voor volwassen kankerpatienten? Uiteraard de terminalen. Ga je genezen van volksziekte nummer 2 (1 is verveling), dan draaft geen comedian nog op. Neem Freek Dock: ‘Ik sta me uit te sloven voor een zaal die over twee maanden fluitend naar buiten loopt. Bijvoorbeeld deze grap: ‘Jullie krijgen je haar terug! Zelfs waar het mode is geschoren te zijn’. Wat roepen ze? ‘Jij ken ook de kanker krijgen!’
Vandaag in het nieuws: auteur Sophie Kinsella heeft hersenkanker, schreef tussen de behandelingen door een boek erover. Dat ‘tussen’ begrijp ik. ‘Mevrouw Kinsella, kan die typmachine even weg? De MRI gaat op tilt!’
Ze schreef want ‘ze houdt nog steeds van een Happy End’. Mijn oom Peter ook. ‘Peter, wie wil je aan je sterfbed? Een priester?’ ‘Prima, als ze maar uit Thailand komt.’
Haar genre is feelgoodromans. Tja, kankerbehandeling heeft ‘feelgood’ kanten. Je bent van je roos af.
Verwijt me geen ongevoeligheid! Ik schreef ook een boek. 3 werden er verkocht. Dus ik weet álles van stervensprocessen.
Overigens, een grootvader van me overleed aan longkanker. Dat heette toen: ‘Hij hield van een sigaartje’. Daarom heb ik nooit gerookt. Exclusief meeroken. Stak je lagereschoolleraar een uur zijn pijp niet op, maakte dat niet veel uit. In zijn pak zat nog steeds 60 kilo nicotine.
Mocht ‘K’ mij te pakken krijgen, ben ik mijn eigen CliniClown. Na mijn act roept de zaal: ‘Doodgaan op het podium kende je al. Nu ook in bed!’

_______________________________________
Blog 1384 – October 6, 2024
I TELL YA, JOHNNY!

You know me, I stand on the shoulders of my heroes of stand-up. On their shoulders, they prefer dandruff, but still. Here’s a ‘set’ in the style of the great Rodney Dangerfield. The premise is: Do you do drugs?

Are you kiddin’? It’s dangerous! Last time I snored cocaine, a €50 bill got stuck in my nose!
The worst is heroine. A heroin user you can easily spot. They go to a home appliance store to buy one spoon.
You know heroin users lose their teeth? Particularly the ones that use the brand Hersey Chocolate.
When I was a kid, I smoked pot. You won’t believe it! But one day, you have to draw a line, like when you turn sixty.
Drugs is a nasty business, but not all dealers are bad guys. There’s one, if you pay for every €100 cocaine €5 extra, it goes to a children’s library!
Still, you gotta watch out. I met this sexy girl. She wasn’t looking for a sugar daddy, she wanted a powder daddy!
To me, the bottom line is: don’t do it! You get easily caught! I was once in court for cocaine usage. The judge said, “You plead guilty?” I replied, “No hablo inglés!”

_______________________________________
Blog 1383 – 5 oktober 2024
DODELIJK EIGEEL

In de krant: ‘Vangnet moet zelfdodingen tegengaan in Tilburgse studentenflat’. Ben je ooit in Tilburg geweest? Die hele stad moet een vangnet onder zich krijgen! Jaren terug had die Brabantse samenklontering een slogan: ‘Tilburg, da doede ‘n moord voor!’ Direct kozen Tilburgse studenten voor de slogan: ‘Mag ‘t ook zelfmoord zijn?’
Tuurlijk, tuurlijk, beste lezers, geen grapjes over suicide. Ik zat ooit aan het bed van iemand bijna wijlen door zelfdoding. ‘t Was nog een kwestie van minuten. Ik kan je zeggen, dat is niet het moment je social media te controleren. Stel die persoon fluistert je naam, en jij antwoordt: ‘Moment, ik typ nét een Whatsapp…’
Het gebeuren is jaren terug. Ik zat er niet alleen. Naast me fluisterde iemand met ervaring discreet: ‘Dit duurt nog 5 minuten’. Ik zei: ‘Prima, ik breng nú een ei aan de kook’. Een grapje, uiteraard! Zachtgekookte eieren, ik vind ze walgelijk.

Vanwaar mijn aversie tegen zachte eieren, wil je weten? Ik had een grootmoeder in Barneveld. Je kent ze, die Veluwers met eiwit in de aderen. Als klein ventje logeerde ik er graag. Je kon veilig op straat spelen. Het dorp had één auto, sinds 1943 disactief vanwege een lekke band, en in de Bijbel stond niet hoe die te plakken.
Oma was van vóór 1900, toen cholera nog een verkoudheid was, slavenhandel iets voor Amsterdam, en roken een lagereschoolsport.
Tijd voor het middagmaal. Oma las eerst voor uit het Oude Testament over hoe God Abraham beval zijn zoon te doden ‘Just for the fun of it’, daarna brak ze een ei boven mijn bord. Eigeel kroop triest in alle richtingen. ‘Die heb ik gister gekookt,’ zei ze met dezelfde lieve stem waarmee ik haar ooit hoorde zeggen: ‘Wéér 6 kleine poesjes? Die gaan in de sloot!’
Ik keek naar het koudgele uitvloeisel. Een klok tikte op de achtergrond in het ritme: ‘U–Gaat–Nu–Ster–ven’. Oma at het desolaat druipsel met onvertrokken blik. Tja, Gereformeerd… Ik zette door, werkte weg, bij elke hap stierf een ruggenwervel af. Ik dacht: ‘Als ik over 15 jaar in Tilburg studeer, dan weet ik het wel’.

_______________________________________
Blog 1382 – 3 oktober 2024
IKEA: GROOT IN KLEIN

Je kent me, ik ben de nr. 1 fan van IKEA. Ik schroefde ooit in 65 uur een klerenkast in elkaar. ‘Prachtig,’ zei mijn vrouw, ‘maar op de doos stond: Queen Size Bed’.
In de krant: Leeuwarden heeft een primeur: een Mini-IKEA in het centrum. Er is ‘n minpuntje: de ballenbak heeft meer één bal. Voor de rest: gewéldig! We zetten 10 voordelen op een rij:

10. Voor de grote IKEA’s was geen personeel te vinden! De Mini-zaken zijn toleranter: ‘In een rolstoel en je praat alleen Oekraïens? Kun je morgen beginnen?’
9. Winkelruimte in het centrum is goedkoop. De vorige huurder masseerde Thais. Je ruikt ‘t nog steeds.
8. IKEA Leeuwarden gaat om inspiratie. Ik liep er en dacht ineens: ‘Ja!! Een andere echtgenote!’
7. Ze zijn voor de kleine budgetklanten. Bijvoorbeeld: gratis bedden! Die staat in Ter Apel.
6. Leeuwarden wordt multiculti! De Balkon-afdeling verkoopt ook geiten. En slagersmessen.
5. De Baby-afdeling is afgestemd op ons laag geboortecijfer. Zoals babybedje ‘Waarom?’
4. De Keuken-afdeling verkoopt alleen Nokia’s. Kun je Thuisbezorgd eten bellen.
3. Ik bestelde een ‘Billy’ op zijn Fries. 24 uur later stond de ME voor mijn deur.
2. Ik wilde een Mini-badkamermat. Ze vroegen: ‘Welke schoenmaat heeft u?’
1. En ja! De ‘looproute’ blijft: in twee stappen van ‘Welkom!’ tot ‘Doei!’

_______________________________________
Blog 1381 – 2 oktober 2024
KANKER! CORONA!!

‘Vanwege uw leeftijd kunt u ernstig ziek worden van corona.’ Dat lees ik in de overheidsbrief gister in de post. Weet je nog? Die overheid die vindt dat heel Nederland een AZC wordt? Oké, dat schreef Wilders, maar hij is tóch ‘Deep Throat’ achter het kabinet van Eén–Burnout­–Nog–2–Te–Gaan.
Het betrof de ‘Uitnodiging coronaprik’. Ik denk: ‘Leuk! Een uitnodiging! Wat is de Dress-Code? Smoking? Tenue-de-Ville?’ Bij de laatste corona-prik die ik ging halen in zo’n sporthal, leek het alsof Senior Holland zich gekleed had voor een concert van André Rieu.
Corona? Wat is de ophef? Ik werd geboren toen roken gezond was, asbest hobbymateriaal en polio een klein loopgebrek. Corona, schromona!
Den Haag informeert: ‘U mag samen met iemand die prik komen halen’. Ik mailde terug: ‘Tof! Ik kom met mijn ouders! Ik draag onder elke arm een urn’.
Ze stuurden ook een vragenformulier. ‘Bent u zwanger?’ Ik antwoordde: ‘Ja, gezien mijn leeftijd moet mijn prostaat er over 9 maanden uit’.
Nog zo’n vraag: ‘Is uw INR hoger dan 3,5?’ Ik typte: ‘Na dit formulier is mijn IQ 65, telt dat ook?’
‘Heeft u wel eens een epileptische aanval gehad?’ Je kent me, eerlijkheid voorop! Ik vulde in: ‘Nou, die beroving laatst, volgens mij kwamen ze uit Roemenië’.
Tenslotte: coronaprikken, de bijverschijnselen! Bijvoorbeeld: diarree. Ik typte: ‘Ja, ik kreeg die prik en at ‘s avonds iets al vier maanden achter in mijn koelkast. Of er een verband is?’
Gelukkig is de overheid vét bezorgd om onze privacy. Alles dat je doorgeeft, gaat in een veiligste Cloud denkbaar. Desondanks vanmorgen, op mijn social media, de advertenties: Aanbod Kruidvat ‘60 diarreepillen cadeau bij aankoop 144 pak toiletpapier’; de Huisartsenpost: Afgeprijste prostaatcheck: ‘Met twee vingers voor de prijs voor één’, en ‘Cursus: Hoe zeg je in het Roemeens: “Nee, ik eet geen geiteningewanden” en: “M’n geld of mijn leven? Stuur me gewoon een Tikkie!” ‘

_______________________________________
Blog 1380 – 30 september 2024
DIE SCHWEIZ MACHT MIR HEIß

Vanmorgen was ik toergids voor Zwitserse bejaarden. Daarvan raak je er onderweg nóóit een kwijt. Ze dragen zo’n koe-bel. (Een grapje om even binnen te komen.)
Je weet wat Zwitserland is? Een gletsjer tussen Duitsland en Italië.
En dan Global Warming! Die gletsjers smelten sneller dan een bolletje ijs op een augustusmiddag, in Dubai, in een decolleté. Over 10 jaar spreken ze ten zuiden van Duitsland direct Italiaans.
Wat doen de Zwitsers daaraan? Wat doen Zwitsers überhaupt? De mannen zijn ‘s zomers bankier, ‘s winters geven ze skilessen. De vrouwen maken ’s winters chocolade; ‘s zomers geven ze skilessen. Aan toeristen uit Saoedi-Arabië. Die zijn gek op Matterhornland! Een man uit Riyad zei: ‘Dat jodelen! Dat hoor je bij ons alleen tijdens executies!’
Iets anders. Een van de Zwitsers vertelde dat het Fondueparadijs 125.000 Oekraïners heeft opgevangen. Goed bezig! De laatste keer dat de Republiek van Toblerone aan een oorlogsconflict deelnam, was met het inboeken van Nazigoud. Maar dit terzijde.
Terug naar het smelten van het Bolwerk van Schweitscher-Deutsch. (Een taal die zoveel op Duits lijkt als Fries op Limburgs. Bestelt iemand uit Leeuwarden in Maastricht een koffie, doet hij dat in het Engels. Slimme jongens, die Friezen!)
De grens Zwitserland-Italië wordt hier en daar bepaald door de hoogte van de gletsjers. Tijdens het lezen van deze blog zijn die al 2 km gesmolten. Die verschuivende hoogtegrens werkt in het voordeel van Swatch-land! Over 10 jaar is Milaan een buitenwijk van Zurich, serveren Venetiaanse restaurants alleen nog schnitzel, en rijden Noord-Italiaanse treinen op tijd, Rolex-tijd.
Begrijp me goed, ik heb alle respect voor het Land van ‘3000 Jahr Neutral’. Ik werkte ooit met een Zwitserse bankier. Een top vakman! Sindsdien woon ik op de Kaaimaneilanden, dineer in Jersey, shop op Tuvalu, en als ik vreemd ga, dan draag ik een koe-bel.

_______________________________________
Blog 1379 – 26 september 2024
NEWSKOOL BELLEN

Hallo, dankuwel voor het bellen van Michel van der Sanden Stand-up Comedian en Comedy Schrijver. Heeft u zich vergist in het nummer, blijf aan de lijn. Heeft u zich vergist in de stand-up comedian, verander van mening.
Wilt u een comedian boeken voor een familiebijeenkomst, doe het niet, of toest 1. Dat verandert niet veel, maar geeft even een goed gevoel. Familieoptredens is een van onze specialiteiten. Wij gooien meesterlijke grappen in de woonkamer. De familie gooit vreselijke blikken links en rechts. Denk niet dat het bij u anders gaat.
Toest 2 voor een prijsopgave. Deze is inclusief een taxi met draaiende motor. Geregeld moeten wij er ijlings vandoor. Zoals laatst na een grap over de jarige opa: ‘Beste senior, ik begreep uw geheugen is nog prima, dus welke van die kleindochtertjes zat nog niet aan uw zuurstok?’
Toest 3 als u dat een leuk getal vindt.
Toest 4. Wij vinden dat een leuk getal.
Toest 6 (5 doen we niet aan) als u een comedytekst nodig heeft. U wilt een referentie? U luisterde naar de Derde Dinsdag in september?
Toest 7 als u ‘woke’ humor wilt. Een medewerkster staat u direct te woord. Haar naam is: ‘Tuut-tuut-tuut…’
Toest 8 als u een grap wilt met het woord ‘acht’. Typ uw creditcard nummer in voor een kleine vergoeding. Onze bank is gevestigd in PjongJang. Hier alvast die grap met het woord ’acht’. ‘Een juffrouw vraagt de klas: ‘Kinderen, wat rijmt op ‘acht’? Roept Henkie: ‘Verkracht! Me zus is gister verkracht, maar ik mag er niet over praten. M’n oom zei het moet in de familie blijven.’
Toets 9 als je genoeg hebt van incestgrappen.
Blijf aan de lijn als je nog meer incestgrappen wilt. Dringt de ME bij u naar binnen, roep: ‘Eérst mijn toeslagencompensatie!’ En bel terug 26 september 2099, één minuut voor 5.

_______________________________________
Blog 1378 – September 25, 2024
YOU CALL THAT YOGURT?

The auditorium of a crematorium. About a hundred people, neatly dressed, looking extremely uncomfortable with ties and colors other than too-often-washed-jeans-blue, are waiting. You would expect muffled chatter and sobbing, but no! The atmosphere is great. Politically correct, too loud laughter here and there, cigarettes are lit. In front is an open coffin, with a body lying convincingly motionless. Overpriced flower arrangements on the left and right. A man at a catheter rustles paper. Then, silence.

”This morning… we say goodbye to a great comedian, family member, friend and colleague. A professional who we will remember today specifically for his brilliant jokes like: “I’ll pay you back next week” or “Me? Do I have an STD? Come on!” Only a week ago he called me enthusiastically: “I have a punch line, I just need the setup. My buddy, help me out!” Of course, I could have said: “Wait a minute! Remember the last time I dropped you off after a gig in my Audi Q8? It cost me $900 to get your vomit stains out.”
Of course I didn’t. “Give me that punchline!” I replied, suppressing my emotions from just 24 hours ago when I lost my nine-year-old son in a neighborhood shooting. I remember asking him, “Timmy, if you want to go to the 7-11, why do you need daddy’s assault rifle?”
Anyway, this fine comedian said, “The punchline is: is that what you call yogurt?” At which point, we all understand, he burst out laughing. My gray matter began to bubble: how do you create such a humorous marvel? I replied, humbled by the honor of perfecting the Comedy Equivalent of Sixteen Chapel, by suggesting, “How about: I did everything I could to get a job! I tried sixteen times to get cast in a porn movie. Each time, the producer said, “You call that yogurt?”
The congregation laughed. Then, a voice said, “What a lousy set up.”
The man at the catheter looked around, like everyone else. Who said that? It was the deceased! Only his lips moved as he continued, “Throw the word “porn” in there and you score. You know me, I don’t make blue jokes. I told you about the comedian who got hanged? After 20 minutes, he was still alive, and boy, were his jokes blue!”
The room was so quiet you could have heard a pin drop before it hit the ground. “You’re dead,” the man at the microphone shouted, “You should be gone! Do you know how much those flowers cost?” Someone in the audience shouted, “I pay $6 every half hour to park here!” Another asked, “Does this mean there’s no buffet afterward?”
Everyone waited for the object of confusion to clarify matters. The non-disappeared comedian spoke. “My friends, I’ve been dead for years. Come on, breathing is not living. Everything is a repetition. And now this new adaptation of the queen of soft porn movies, ‘Emmanuelle’? I saw the original in the 1970s, when there wasn’t even a word for boner. I thought, ‘Time for a cremation party.’”
A voice from the back of the crowd called out, “Where’s the punch?”
Sitting upright in his coffin, the comedian looked at the speaker, who shrugged and whispered, “Something without ‘yogurt.’”
The man in the coffin concluded, “Remember when we had no humor? Couldn’t think of a joke? Did we need comedy to feel happy? That state of childhood! To leave that behind is to die little by little. And on that path, put on a happy face.”

The doors opened, a staff member came in and asked, “Everyone want cake with their coffee?”

_______________________________________
Blog 1377 – 24 september 2024
‘N DURE WORTEL

Vervolg op Blog 1372: Wortelkanaalbehandeling voor Michel

‘Alstublieft. Eén minuut spoelen, en dan uitspugen. Ik hou de tijd bij.’
Ik zou haar bijna geloven. Ik zou haar zéker geloven: deze assistente van mijn Roemeense tandprofessional die op de achtergrond zijn handen stond te wrijven om binnen 2 uur € 850 te verdienen aan het verwijderen van een ontsteking ter grootte van de prostaat van een veldmuis.
Ik keek in het bekertje en dacht: ‘Als ik hem was, liet ik patiënten Bailly’s gorgelen. Hebben ze tenminste een lekker geurtje tussen de kiezen’.
Ik aan het spoelen. De vakman uit Boekarest verliet even de kamer. Op de achtergrond een populair radiostation negentiger jaren classics. Goedbedoeld, maar in plaats van ‘Sex on the Beach’ was ik meer in de stemming voor Chopins Dodenmars.
De inhoud van de beker liet ik rondgaan en dacht: een fris mineralig bouquet, iets van vanille, zomerfruit en bescheiden tannine. De afdronkbeoordeling zou achterwege blijven, want de smurrie moest in 60 seconden weg.
Een telefoon ging. De assistente pakte haar mobiel en draaide haar rug naar me toe: ‘Hoi, ja… nee op mijn werk. Geeft niks. Wat wou je vragen? Ja, tuurlijk, die gast van zaterdag. Nee serieus? Hoeveel Pornstars had je op? Haha! Graag ja! Alle details!’
Enz, enz… Ik weet ook wat een minuut is. Naar mijn telling waren we bij 142 seconden. Het vriendinnengebabbel ging door en door. Ik lag gestrekt op een bevallingsstoel. 4 minuten? Schuim kwam uit mijn mondhoeken. Je kent die oorlogsfilms dat zo’n Nazi cyaankali slikt? Véél erger. De assistente was in een andere wereld. Momenten later de hele stoel met mij in schuim verdwenen. Ik gorgelde maar door. Nette opvoeding, doen wat je gezegd wordt. Als zesjarig ventje bij oom Guus op schoot, mama ging koffie halen. Ik klaagde niet, maar vroeg toch het vrijgezelle familielid waarom ik zo hard zat. Geen zeuren, doorbijten! Dat is het Hollandsch motto. Probeerden we ook die verdraaide slaven bij te brengen, en nu willen hun nazaten allemaal monumenten!

Waar waren we? 90% van de behandelkamer is onderwijl gevuld met amandelgeurig schuim. Mijn stembanden totaal verdoofd. ‘In Frankrijk roepen ze nu Au Secours’ ging door me heen.
De assistente stond schaterend op de gang: ‘Dan zeggie toch gewoon: “Voor de condooms krijg je wel een Tikkie!”’
Ik kwam los van de stoel, dreef op een schuimwolkdek richting uitgang. Het brandalarm ging af. Moeders in de wachtkamer fluisterden tegen hun kinderen: ‘Niet kijken, dat is een rare meneer!’ Plastic planten werden ontworteld, laminaat spatte in alle richtingen. De receptionistes riepen gepanikeerd in de telefoon: ‘Ik bel u zo terug.’ Dan, een stem uit de hemel: ‘Uitspoelen graag’.

Ik lag in de stoel. Geen schuim? Stilte? Een klok informeerde: 61 seconden verstreken? De tandvakman glimlachte: ‘U leek in slaap gevallen?’
Ik antwoordde: ‘Listerine is voor mij dé ontstresser’. ‘Kan gebeuren,’ stelde mijn Roemeense vriend gerust, terwijl hij een injectiespuit in mijn tandvlees schoof. Ik zag Judy Garland op schoot bij Stalin. ‘Het is een milde verdoving,’ zei de assistente. ‘Heerlijk!’ vulde ik aan, ‘alles met mate: dat is mijn devies!’

_______________________________________
Blog 1376 – 23 september 2024
CULTUUR, OH TROOST!

Het najaar stond gister voor de deur. Nu eet het al mee met ellebogen op tafel. Herfst! Zachtkoel seizoen van bladerrood, dikwollen sjaals nog losjes gestrikt, regen, teringveel regen, lichttekort, treinreizigers die om de 14 seconden hun neus ophalen, collega’s op de zaak die ná de zomer even waardeloos zijn als ervoor.
Maar: er is ontsnapping! Het doek gaat op voor de nieuwe theaterproducties. Hier onze 3 tips voor cultuur omdat het moet:

– Don’t Cry For Me, Mr. Zelensky
Oekraïne, de musical. De productie had 673 stagiaires uit Kiev, 671 werden seksueel geïntimideerd. (Tja, het is de cultuursector.) Opvolger van ‘Soldaat van Oranje’, door elk van ons 18 miljoen Nederlanders al 7 keer gezien. Met een ‘cameo’ optreden van Joep van ‘t Hek als president Biden. Hij vergeet zijn tekst.

– Hospice ‘Laatste Ronde’
Fantastische senioren van Neerlands toneel (hebben we anderen?) spelen zichzelf in deze droge variant van ‘Titanic’. De lokker van elke avond: één dino van de spruitjesbuhne gaat écht dood. Een kakofonie van oneliners: ‘Jouw familie houdt van een gokje! Het is 15 tegen 1 dat je 8 uur niet haalt!’

– Keetje Tippel ‘Nee, je ken niet pinnen’
Remake van de klassieker over een onschuldig wicht in het oudste beroep van de wereld: subsidieaanvragen. Het decor (de Zeedijk) is 3D geprint, maar het Corps de Ballet komt echt uit Polen. Keetje anno 2024 gaat eraan kapot dat glijmiddel geen aftrekpost is en haar souteneur woke. Femke Halsema wordt gespeeld door Frans Bauer.

_______________________________________
Blog 1375 – 22 september 2024
EEN EN TWEE IS TWEE

De krant blijft boeien! Neem nou deze kop: Remon wàs succesvol zzp-er. ‘Ik gaf € 350 per dag uit aan drank’. Ik denk dan: ‘Doe ik ook en ik was nog nooit succesvol zzp-er’. De media doorsurfend, realiseerde ik: veel koppen bestaan uit twéé delen. Da’s een probleem! Je kent me: ik doe alles te snel. Regel 1 van kop 1 gelezen, kijk ik al naar regel 2 van kop 2. Wat beleeft Michel als koppencombineerder:

– Femke vecht tegen illegale dierenhandel… Schokkende verkrachtingszaak ontdekt.
– Terreurverdachte Ayoud B. stak moeder neer… Zijn vader kon het niet weigeren.
– Poetin maakt grapje over Harris… Eet cinnamon buns uit de slowcooker.
– Miranda wil niet achter de geraniums… ‘Ze is roestig, maar te restaureren.’
– Prinses Alexia begint studie in London… Trump blijft achter haar staan.
– Moeder ziet filmpje zoon (16) in orale seks… Zijn oma is trots op hem.
– Biden ontvangt staatshoofden thuis… Viespeuk fotografeert onder rokje.
– Boer zoekt vrouw is terug… Groot risico op ongevallen.
– Gezin gaat op wereldreis… Maar waarom moest Kelly (9) dood?

_______________________________________
Blog 1374 – 19 september 2024
SCHOOF I IN DE ASIEL-BOCHT

Het regeerakkoord spreekt over ‘strengste asielbeleid ooit’. Ha! De keppel schiet van mijn kruin! In ‘37 werden Joodse vluchtelingen teruggestuurd naar Nazi-Duitsland. De regering vreesde aantasting van de Nederlandsche cultuur. Snap ik! Laat je Joden binnen, schiet het gemiddeld IQ omhoog.
Tijden zijn veranderd. Nog geen Ter Apelbewoner kreeg een Nobelprijs, en het volk rekent op de vuist op tafel. Een asielcrisis uitroepen is volgens onze ambtenaren ‘democratisch en rechtsstatelijk onaanvaardbaar’. Ze bedoelen: ‘Vluchteling ben je niet voor de lol, en wij willen om 5 uur naar huis’.
We luisteren mee met ambtenaren-overleg over de vraag ‘To crises or not to crisis’. (Dit ging via een Pager, maar niet een uit Israël.)

AMBT 1: Collega’s, fijn dat jullie er zijn. De vraag is ‘Asielcrisis: door welk keelgat wordt die geduwd’? Of: ‘Worden de frikadellen bij de lunch Halal?’
AMBT 2: Die zijn al Halal! Zelfs Geert eet ze!
AMBT 3: Eh, niet op de man spelen! ‘Crisis’ dus, wat zegt de wet, André?
ANDRÉ: Letterlijk: ‘Waar gene hond den van oplossing wete’. Willem van Oranje schreef dat. Hij was een soort van Duitser. Maar dan nog.
AMBT 1: [Zijn mobiel gaat.] Moment. [Hij neemt op, luistert en hangt op.] Mijn buurman zegt dat mijn voortuin bezet is door Syriërs. Ik voel iets voor de crisis optie.
AMBT 2: Moment! Dat is eigenbelang. [Zijn mobiel gaat. Hij luistert en hangt op.] Mijn dochter is net zwanger van een Eritreër!?
AMBT 3: Sorry, maar we hebben die aanspoelers nodig! Wie repareert je dak? Een Roemeen..
AMBT 4: En wie voert je opa in het verzorgingshuis? Een Slowaakse…
ANDRÉ: Mijn tuinman is ‘n Kurd. Maait hij je gazon, dan snak je naar Kebap!
AMBT 1: Ik concludeer: we zijn kritisch, sceptisch, zolang al die fantastische instromers maar van ons fucking pensioen afblijven!

_______________________________________
Blog 1373 – 17 september 2024
2595 WOORDEN GOED GELUISTERD?

Prinsjesdag? Nou, die prinsen lieten zich niet zien. Broer WA kreeg een stapel prints met 2595 (!) woorden in zijn koninklijke klauwen gedouwd. Heb je goed geluisterd? Dan is deze quiz een eitje: Wat zei ‘The 5,4 Million Man’ echt?

1. ‘Qua Olympisch goud, had Holland …
a. … veel om trots op te zijn.’
b. … kankergoeie invaliden.’
2. ‘Er leven acute zorgen over …
a. … gezinsinkomen.’
b. … gesnapt worden bij de zelfscankassa van Appie.’
3. ‘Uitbuiting van arbeidsmigranten …
a. … moet worden bestreden.
b. … noemden we VOC-mentaliteit, toch?’
4. ‘De overheid moet méér ruimte geven …
a. … in plaats van minder.’
b. … aan onze koeien, en hun oerhollandsche scheten.’
5. ‘Het asielsysteem …
a. … moet sneller en soberder.’
b. … heet vanaf nu het Prins Berhardsfonds.’
6. ‘Het huishoudboekje van de overheid blijft…
a. … door streng beleid op orde.’
b. … skivakanties van Oranje bejaarden vergoeden.’
7. ‘Voorkomen moet worden dat mensen door systeemfouten …
a. … tussen wal en schip raken.’
b. … inburgeren.’
8. ‘Als de regels voor veel mensen niet meer behapbaar zijn …
a. … schiet overheidsbeleid zijn doel voorbij.’
b. … stemmen jullie volgend keer wéér PVV.’

_______________________________________
Blog 1372 – 16 september 2024
DIT KAN EVEN PIJN DOEN

Om 8 uur lag ik in de stoel van een tandartskliniek. Verschil ‘kliniek’ en ‘praktijk’ is een extra 0 in de rekening. De specialist boven me was een Roemeen. Hij deed een geweldig werk, maar na afloop heb ik toch mijn vullingen nageteld.
In de mail over de afspraak stond zijn naam. Ik googelde die en kwam op een site van Poolse lingerie. Hun hoofdkantoor zat op de Oudezijdsachterburgwal.
Maar mijn held was dus Roemeen, van het land waar elk boerengezin van 44 man alles deelt, zoals in totaal 3 tanden. Of is dit fakenieuws? Je kent me, ik beschouw zoiets als een leermoment. Wat weten we van Roemenië?

Roemenië is een republiek grenzend aan de Zwarte Zee, en te veel landen eindigend op ‘ië’.
De natie kent veel culturen, talen, religies, gewoontes, tics, angsten, maagklachten en een grote liefde voor borsthaar, echter zelden bij mannen.
De bergketen de Karpaten heeft ongerepte natuur, gerepte natuur, en natuur uit lokaal beton.
Roemenië had in 2020 exact 21.302.893 inwoners, al kent de Roemeense taal geen getal boven 6. We kijken het na.
De hoofdstad Boekarest werd ooit Klein Parijs genoemd. Deels juist, want de lokale Eiffeltoren meet 117 cm, anderzijds kent de stad 1.235.937 prostitués, een Europees record gezien de 1.235.945 bewoners.
Hun vlag is blauw-geel-rood. Oorspronkelijk blauw-wit-rood, maar in het land is waspoeder uiterst schaars.
Het nationale wapen laat een adelaar zien met een kruis in zijn snavel, een scepter en zwaard in zijn klauwen, iPods en een Gucci-zonnebril.

3000 jaar leefde het land in de periode genaamd de Te Late Middeleeuwen, een tijd die men zich herinnert van oorlogen, overheersing en plagen, zij het enkel van TV.
23 augustus 1944 wendde Roemenië zich af van nazi-Duitsland en sloot zich aan bij de geallieerden. De dag wordt gevierd als ‘Isus! Tocmai la timp!’ (vertaald: ‘Jezus! Net op tijd!’)
In 1947 startte een communistische dictatuur, in 1989 een kapitalistische dictatuur. De lokale Roemeen zoekt nog de 10 verschillen.

Roemenië heeft warme zomers en koude winters. We kijken dit na.
Natuurrampen, als aardbevingen, lawines en overstromingen komen soms voor. Verder komt er vrijwel niets voor.
De oppervlakte is 238.391 km2, maar liefst 851.396x Monaco.
Bekende Roemeense gerechten zijn: Ciorbă (zure soep), Mămăligă (een soort maïsbrij), Sarmale met Smântănă (koolrolletjes), Piftie (vlees in gelatine). Moet ik doorgaan?
De invloed van de Roma (zigeuners) is groot. Roemenië staat in het Guiness Book of Records als het nr. 1 land waar geen enkele auto nog een radio heeft. We kijken dit na.
Inmiddels wonen meer dan 8 miljoen Roemenen elders. Daarvan zijn 6,3 miljoen bouwvakker, en 7,9 miljoen tandheelkundig specialist.

24 september gaat mijn Roemeense vriend bij mij een wortelkanaalbehandeling uitvoeren. Je kent ze: de uitvinder ervan was de Gestapo. De update volgt.

_______________________________________
Blog 1371 – 14 september 2024
‘OMTZIGT: ANDERE BURNOUT’

E (kort voor Emiel) zegt: ‘Jongens, dit is Pieter. Hij is vandaag voor het eerst, dus geef ‘m alle liefde.’ Een achttal vrouwen in schelkleurige yogapakjes, onbegrijpelijk gevouwen op matjes van recyclede koffiebekers, kijkt even positief als afmetend naar de nieuwkomer. Elke man is welkom in deze ruimte van beleving, afleving, inspanning, afspanning, maar zelden een succes. Denk aan Fred, terwijl de docent vroeg om in je innerlijk weer te keren, terwijl je rechtervoetzool op je linkerschouderblad te plaatsen, keek Fred gretig om zich heen naar waar yogapakjes verdwenen in lichaamsholtes, maar dan enkel bij dames rond de 54. En dan Maarten, die bij het ingaan van elke houding klonk alsof het een uitzending was van Wimbledon Finale Vrouwen.
Pieter had een bekend gezicht. Iets met Den Haag? Was hij die IKEA-adviseur ‘Designdouche in één dag omgebouwd naar een oranje ligbad’? Of ooit winnaar ‘Slimste Mens’, door het verslaan van Ali B. op de vraag: ‘Zegt een stagiaire “Nee” is dat slecht op haar cv?’
Pieter heeft tranen in zijn ogen. Een heel uur niemand die roept: ‘Asielcrises en nitraatramp, zoek de 10 overeenkomsten,’ of ‘Cultuur sponseren is Hamas steunen’.
E, op knieën en onderarmen gezeten (in yoga kun je op je onderarmen zitten), strekt een been naar achter. De klas doet keurig na. De overliggende arm wordt voorwaarts opgeheven. Dan kucht iemand! E kijkt om: Pieter hief zijn arm niet op! ‘Pieter?’ vraagt E zo meelevend als een fatbiker die door een kleuterklas rijdt, een spoor van bloed achterlaat, zich omkeert en de kinderen vraagt: ‘Wat hebben we hiervan geleerd?’
‘Pieter?’ vraagt E. Pieter kijkt angstig naar het raam en roept: ‘Daar stond een fotograaf! Zometeen op social media: ‘Burnoutpoliticus oefent Nazigroet’. Een dame zegt: ‘De eerste les is altijd moeilijk. Drink anders even een kopje paardenbloemthee’. Snikkend snelt de nieuwe man het lokaal uit. Zijn yogabroekje verdwijnt tussen Haags zitvlees.
E stelt gerust: ‘Loslaten is loskomen, een stap terug is een sprong naar binnen’.
Acht dames zuchten. ‘Fijn,’ roept E, ‘daar gaan we weer!’

_______________________________________
Blog 1370 – September 13, 2024
THOUGH JOBS UP THERE

MAN: Would you have a table for 44? We do not have a reservation.
STEW: Sorry, we’re booked out.
MAN: This is a giant place. I can’t believe it.
STEW: Sorry, these people paid for their seats.
MAN: Anything at the window?
STEW: Hello!? This is an Airbus A380. We’re halfway to Bucharest. Please wait outside.
MAN: On the wing? It’s raining.
STEW: [Looks outside] Just a drizzle.

What I mean to say is, being a stewardess is a challenging job.
Scenes as above-mentioned happened so often, stewardesses don’t even mention them anymore, not even after six Mojitos, or the promise by the captain this time to use a condom.
Years ago, I was on a flight to Bucharest (because Bucharest sounds funny. Okay?). A stewardess pointed at the exits, showed a key, pointed at herself, pocketed the key and walked off. Then she announced that the only meal available was lukewarm pea soup, and all those not happy with that should raise their hands. No hands.
I asked if a life vest was under the seat. She hadn’t mentioned that. “See for yourself,” she replied. “We have requested replacements since the last four times we came down.”
By the way, stewards do not have it easier. That awful cliché that they are all gay! A steward told me: “You introduce yourself to the captain, and immediately he says, ‘Don’t you also hate condoms?’ “

Friends, all respect for these servants in the air. I told one that, in my view, only Amsterdam prostitutes have a tougher job. She said, “That was my first career choice, but I was turned down. My Bulgarian was unconvincing.”

_______________________________________
Blog 1369 – 12 september 2024
ANDERS SPRAKEN WE NU DUITS

Vandaag, ergens september 2024, herdenken dat 80 jaar terug Nederland bevrijd begon te worden. Hadden wij daarom gevraagd? Goed punt, ik kom er straks op terug.
In 2064 vieren we ‘120 jaar geleden,’ met 139 jaar oude veteranen, aangesleept uit verre hoeken in de VS, het VK en Polen. Ja, ook Polen werkte mee aan de denazificatie van ons land. Daarna mochten zij 120 jaar Hollandsche asperges steken, en 71.836.301 keukens inmonteren. Voor de sloop van prachtige Bruynzeel keukens naar vulgair Zweeds schroevendraaierwerk hadden wij wel gevraagd. (De Duitse tanks destijds waren overigens van Zweeds staal gebouwd, dit terzijde.)
In 2064, verhaalt Tony Asciugamano, 141-jarige oud-strijder uit New Jersey over seks met de Limburgse Gretchen. ‘t Was geen Nederlandse? ‘So what?’ Alles tussen Normandisch zand en Berlijns puin was krijgsbuit, tenzij het met de handen omhoog stond, dan waren het allemaal SS-ers smekend om het genadeschot.
Onze koning, dan een vlotte 90-er, dankt namensch het Volk voor het brengen van vrede, vrijheid en geslachtsziektes.
Tegen die tijd weet alleen Israël nog waarom WOII begon, omdat het Hebreeuwse woord voor ‘Nazi’ gelijk is aan ‘Palestijn’.
Tevens vieren dan 42 jaar oorlog in Oekraïne. Voor dat land vechten alleen nog drones. Alle Oekraïners verhuisden naar Holland, steken er asperges en slopen keukens. Ik vier mijn 106e verjaardag met Oekraïense vrienden. (Niemand anders woont nog in mijn straat.) Na de derde Heineken is mijn keuken verdwenen.
Aan de Russische zijde van het front is het ook enkel robots. Conform Japan stopten de Russen in 2026 volledig met seks. De jongste levende Rus is 69 jaar, wat hem vrijstelt van dienstplicht: de gemiddelde Rus tegen die tijd overlijdt op zijn 53e.

Begrijp me goed, ik respecteer herdenkingen, kleurrijke wereldoorlogen, kwijlende helden van weleer, die oceanen overvoeren om ons te bevrijden. En natuurlijk hadden we er erom gevraagd. Het prijskaartje ervan (lid worden van NATO, de succesvolste Amerikaanse hobbyclub sinds de KKK) was een sinecure.

_______________________________________
Blog 1368 – 11 september 2024
iPHONE SEXTEEN

De iPhone 16 komt eraan! Kost wat, krijg je wat. Zelensky cancelde zijn bestelling van Patriot-raketten, Wilders zijn ooglidcorrectie, en de AfD haar herdruk van ‘Mein Kampf’. Na de suffe 12 t/m 15, de vetgeile iPhone 16. Hier 10 nieuwe features:

10. Zomernachten… iPhone op je nachtkastje speelt Mozart 2000x versnelt. Muskieten in een straal van 6 woonblokken vallen dood neer.
9. Score je Stock! Je zit op het toilet. iPhone analyseert 43.954 aspecten van de beurs en belegt. Je spoelt door en bent € 14.772 rijker.
8. Pak die Baan! iPhone luistert mee bij je sollicitatie, tipt wat te zeggen. Je kwam voor Junior Assistent, loopt weg als CEO.
7. Mijn Geld! Scan je belastingaanslag. iPhone schrijft een bezwaarschrift, dat de Hoge Raad terug naar school stuurt.
6. Scout de Wout! iPhone vindt elke agent of camera binnen 5 km. Niks in de buurt? Rij gerust 120 in je winkelstraat.
5. Perfect Lover! iPhone roept wat te kreunen tijdens het vrijen. Voorbij zijn de nachten met 130 keer ‘OMG’.
4. After Morning Phone. Onveilig gevreeën? Schuif ‘m er 30 seconden in en je staat op als een meisje van 8.
3. Niks Rubberhandschoen. Richt de lens op je anus. iPhone meldt: ‘Die prostaat kan nog 10 jaar mee’.
2. Geloof je ‘t Zelf? Met wie je ook praat, iPhone factcheckt elke gesprekspartner kei- en snoeihard.
1. Jij en Ik: Serieus? Dit camerafilter vertelt: wil ik hiermee over 40 jaar nog mee naar bed?

_______________________________________
Blog 1367 – 9 september 2024
BRANDBRIEF AAN DEN HAAG

Hoi minister van Onderwijs,
U hoort liever ‘Geachte’, maar omdat 75% van Nederland niet voor u stemde, is ‘Hoi’ al cool.
Wij leerlingen van het Jehan College trekken aan de bel. Appen kan niet want mobieltjes tijdens schooltijd zijn verboden. Onveilige seks achter het fietshok is oké, maar je oma appen waarom ze doodgaat onder schooltijd is een misdaad.
Uw middagpauze is een broodje vegetarische zalm en mobiel je aandelen en percentage buikvet checken; wij worden dictatoriaal verplicht te ‘socialiseren’. Uit pure ellende eet je je quinoa-radijs boterham op die je moeder maakte omdat dat moest volgens LindaDeMol-SponsoredByBotox.nl.
Ons college heeft een voorbeeldfunctie. Zelfs in Noord-Korea moet nu op school het mobieltje in een kluis. Makkelijk zat! Dat land heeft maar één mobieltje.
Al onze 35+ Boomer-docenten geilen erop ons vooruit te duwen naar de 18e eeuw. What’s next?
Lijfstraffen? Franse grammatica is al pure folter.
Herinvoering schooluniformen? Tof! De slimste leerlingen krijgen op hun hemd een trotse gele ster.
En natuurlijk: open ramen. Zuurstof is de nicotine van de 21e eeuw. Voor elke graad die de verwarming omhoog gaat, verdrinken 3.000 Afrikanen 100 meter voor Monaco.
Kortom, blijven onze mobieltjes in de kluis, dan volgen acties. Leerlingen met ADHD (ca. 71%) stoppen met hun pillen. Door de gang stuiteren is vrijheid van meningsuiting. Kinderen met een lichamelijke beperking (ca. 83%) vallen van het dak, maar dat is beeldende expressie.
Minister, draai dat mobieltjesfascisme terug, of wij komen geen universiteit nog binnen! Daar zitten professoren die ‘Facebookfriend’ willen worden. In uw tijd heette dat pedofilie.
In afwachting van uw antwoord (liefst per postduif),
Klassen 1 t/m 6 van Jehan College.

_______________________________________
Blog 1366 – 8 september 2024
ETEN WE EEN HAPJE?

Vandaag lunchte ik met een vriend. Hij ging zitten en zei na de openings-smalltalk: ‘Ik ben twee keer gewaarschuwd’. Je kent me, ik vroeg direct: ‘Voor lunchen met mij?’ Hij ontkende in alle toonaarden, maar na afloop wilde ik toch weten waarom hij de hele tijd zijn zonnebril ophield, en het personeel aansprak met een Moldavisch accent.
Dat laatste kwam wellicht door zijn recente vakantie is Oost-Europa. Bij zijn fascinerende verhalen kon ik alleen knikken. Wat weet ik van Oost-Europa?
1984 was ik in Oost-Berlijn. Communistischer heb ik het nooit gemaakt. Een serveerster op een terras, met uitzicht op het obligate Karl Marx-monument uit de obligate 40.000 kilo Russisch tweederangs beton, sprak me aan met ‘Genosse’. Je denkt: ‘Dat is een Saksische groente,’ maar het is blijkbaar ‘Kameraad’.
Voor DDR-standaard vlotte bediening kreeg ik mijn koffie na anderhalf uur. Ik wenkte mijn Genosse. Ze kwam eraan, de tegels trilden onder haar laarzen. Eén vraag lag op mijn lippen: ‘Hoeveel Cubaanse boeren zijn gestorven voor dit verdrietig zwart vocht?’ Maar je bent gast! Gedraag je!
De jonge vrouw keek me zo streng aan, medeleven golfde door mijn aderen. Ik wees op het kopje, met een onmiskenbare afbeelding van Lenin als peuter. Het ventje was ook al 99% kaal. Ik zei: ‘Heerlijke koffie! Hier geef ik zo 24 uur vrije meningsuiting voor op!’ Nee, dat zei ik ook niet, maar sindsdien heb ik een maandelijkse automatische afschrijving naar het Putin-Herverkiezingsfonds.

Terug naar die aangename lunch met mijn stadsgenoot. Hij had dus een Oost-Europa tocht achter de rug. Het is fascinerend daar. Je weet nooit of de ober komt met een menukaart of zes broers met slagersmessen. En of ‘камп’ betekent:‘Camping’ of: ‘Oefenterrein Russische Tanks’. Ik rekende af, met een vette tip, en zei tegen de aardige serveerster: ‘Als je een Porsche hebt, moet je je welvaart delen’. Ze wees op de sleutel in mijn hand, en antwoordde: ‘Ik weet precies wat u bedoelt. Ik rij ook Gazelle’.

_______________________________________
Blog 1365 – September 7, 2024
DEADLY SPONTANEITY

This has definitely happened to you too. You meet a friend, an acquaintance, or someone at a party. They ask you something, and your spontaneous answer is… so wrong.
Your entire reputation is wasted in an instance. Here’s a sample. A neighbor in my street says hello to me, and a sort of funny asks, “Why are your fingernails so dirty?” By exception, I had dirty fingernails. Now I’m a comedian, so I answer, “I just fingered a homeless woman.”
He seemed confused. What’s he gonna say to his partner? “You know that guy from 204, I think he has issues.”
What did happen: I removed weed at the front of my house, without wearing gardening gloves, so you fuck up your fingernails.
My neighbor was not thinking of weeds.
It’s high time to be unequivocal! I started with, “Listen, I forgot to put on a gardening glove, when…” He said, “That’s enough. We’re cool. Can’t you just make a donation to these people?” He meant well, but I persisted in my story, and continued, “Weeds, I’m talking about weeds.” He replied,“That is not a medical term. It’s derogatory. Have a nice day.” He walked on. It took me an hour to figure out what he meant.

Two weeks later, the weeds had returned. This time, I was wearing proper gloves. My neighbor passed by and gave me a stare. I filled in the blank, “New weeds, and this time the right attire.” Suddenly, a woman entered the scene. I do not want to derogatory, but she was a professional homeless. She asked my neighbor if he could spare some change. I’m a comedian, I said to him, “Wanna borrow my gloves?” He left clearly unamused. The homeless lady asked, “Can you help me?” I was wearing gloves and I thought, “What the hell?” so I fingered her.

_______________________________________
Blog 1364 – 6 september 2024
SPORTHANDICAP ALS GROEIMARKT

“Hoe scoort gehandicapt Oranje? 22 goud, 12 zilver, 7 brons, en we zijn nog niet klaar! De conclusie is duidelijk: less is more. Wat moet je met gezonde armen op je 29e als je voorbij gepeddeld wordt door 14-jarigen? Stap na je gezonde carrière in het goud als handicappé. Een amputatie is dé toevoeging aan je sportloopbaan.”
Dat lees ik op de website van de kliniek Olympisch Amputeren. Ik bel Stan Guldensnee, plastisch amputeur, en schrijver van de bestseller ‘Eraf is een aanwinst’.
– Stan, is een gouden plak een been waard? Waarom niet eervol afscheid na een normale carrière?
– Jij hebt nog nooit als ex-topsporter 40 jaar VMBO-ers proberen te leren zich uit hun stoel op te tillen. Neem Sanne Wevers: 32 jaar, nog steeds een lekker ding, maar de ‘Happy days are gone again’. Een tweede carrière kost maar één been. Zeg nu zelf: hoeveel heb je er nodig op zo’n evenwichtsbalk? Het woord zegt het al: evenwicht. En dat exit-been doneer je aan de medische wetenschap. Dat willen ze dolgraag op sterk water bij de ingang van het Erasmus.
– Moeten die handicaps niet ‘natuurlijk’ zijn? Zijn er geen kleine letters?
– Geven we wel een draai aan. ‘Sannes been moest eraf na een teleurstellende pedicure.’ Of ‘Epkes ogen gingen verloren na gebruik van oogdruppels gekocht in de aanbieding.’
– Epke Zonderland als blind paralympisch atleet?
– Hij kwam er zelf mee: ‘Ik weet toch wel waar die ringen hangen’. Gun zo’n man zijn Post-succes. Weet jij hoe het voelt als je biografie niet eens bij het Kruidvat ligt? Als de enige tv-show die je nog wil van de lokale omroep Schinnen is? Als het jongste lid van je fanclub 63 is? Voor hem denken we aan amputatie van álle ledematen.
– En dan op de ongelijke leggers?
– Als ze maar dicht genoeg bij elkaar staan! Epke komt goud naar huis!

_______________________________________
Blog 1363 – 5 september 2024
AAN ELKE KIES KOMT EEN END

Ik heb je verteld van mijn fietsongeluk. Mijn rechterbeen ziet er uit als een samenvatting van 11 maanden Gazastrook. Ja, dat klinkt ongevoelig, maar laat ik mijn been zien aan Netanyahu, dan zou die zeggen: ‘Wow, dat krijg zelfs ik niet voor elkaar!’
Voorlopig dus in lange broek. Mijn vrouw vindt overigens dat ik nooit mijn benen in het openbaar moet tonen. ‘Dat is tegen de Conventie van Geneve’. Dit terzijde.

Vanmorgen lag ik – dus flink bedekt – op de massagetafel van mijn tandarts. Sorry, je ligt hélemaal plat en leuningen zijn er ook niet meer, waarin je vroeger kon knijpen als het Black & Deckertijd was.
Ik heb een Chinese tandarts en haar zag ik nog nooit zonder mondkapje, spatperspex en haarkapje. Geloof me, als mijn vrouw er altijd zo bijliep, was mijn huwelijk nog perfect.
Maar vandaag liet ze alles zakken. Er was een probleem. De kies rechtsachteronder was niet meer te redden. ‘Te veel vullingen?’ vroeg ik even onschuldig als Louis XV op de guillotine, kijkend naar de mand onder zijn hoofd, toen hij vroeg: ‘Dat is toch wel vers zaagsel?’
Mijn oriëntaalse gebitprofessional antwoordde: ‘Te veel vullingen in die kies? De kaak eronder is al 99% keramiek’.
Trekken was de enige optie en ik dacht aan de dagen van uitvallende melktanden. Legde je die onder je kussen, dan lag er de volgende morgen iets lekkers. Ik zag voor me bij het ontwaken haar rekening: ‘Eénmaal extractie, oftewel, éénmaal mijn kwartaallidmaatschap Kralinger Golfclub’.
Dan de kies náást de veroordeelde. ‘Ik verwijs u door naar een specialist. Hij zal er met een microscoop aan werken’. ‘Bemoedigend!’ riep ik, ‘heeft u ook een vriendje in het vak met goede ogen?’ Miss China Dental stelde gerust: ‘Het gaat erom redden wat te redden valt. Reken op ca. 800,-’ ‘Geen probleem,’ antwoordde ik, ‘Dat rekende ik zaterdag af bij Gall&Gall. De jongen achter de balie vroeg: “Redden wat er te redden valt?” ‘

_______________________________________
Blog 1362 – September 4, 2024
GIVE US SOME CHOICE!

A few years ago I was on a train, and suddenly it slammed on the brakes. Something rumbled under our compartment. Then an announcement, and it sounded as cool as it could, “Sorry, we hit a person. Now we have to wait two hours for the cleaning crew…”
We got information about the person. Three things. Number three: he had no tax debt. That’s great. We’re all citizens, we all have to pay. You can’t just live a nice life. “I’m going to spend it all on promiscuous women and fancy whiskey!” A letter from the government arrives, “You owe us €135,000, or… we’ll send you another letter.”
Second: the man had no family members, which shows he was a considerate person. “I don’t want to hurt anyone’s feelings.” He waited until they were all gone. That’s noble.
And finally, he was a child molester.

Question: suppose you hear this, “Dear passengers, our train can be on time, we can also hit a child molester and be two hours late. Okay, hit the molester, who’s for it? Let me hear your applause!”
Some might say, “I have all day, do three.”
Others complain, “Hey, I take this train five times a week. Enough is enough.”
I would applaud… So I have something to write in my diary, “Dear diary, today, I did something for the children of the world. It felt good.”
Eventually they run out of candidates. And you don’t want to import them. You don’t want your prime minister to go on TV and say, “Our country is short of surgeons, IT specialists and child molesters.”
In the future, an old lady on the train will recall, “We used to run over dozens. Now they get at most one tax evader a month.”

Most people who jump in front of trains are suicidal. That’s tragic.
I once said, “The minute everyone stops laughing at my jokes, I’m going to kill myself.” So maybe one day you’re on a train and it brakes and an announcement comes out, “Sorry, we’ll be two hours late. We hit a bad comedian.”
Do me a favor and laugh.

________________________________
Blog 1361 – 3 september 2024
ONTHUTSEND! TEST!

De een zijn dood is de ander zijn quiche met zonverdroogde tomaten. Bericht een journalistieke kwaliteitscorivé over een ‘medische faux pas’, zet een rioolredacteur het weg als ‘Schevenings borstendrama’.
Waar het om gaat: hoe goed ken jij de Nederlandse pers? Doe de test, win, en hou het voor jezelf. Hier vijf kopregels, en de vraag: in welk nieuwskanaal stond dit?

1. ‘Stel kidnapt baby om die zelf op te voeden.’
a. ‘De hummel had overgewicht, maar de ontvoerouders noemden dit Pre-Botox.’ Telegraaf?
b. ‘De biologische ouders reden een benzineauto. Zó moet geen kind het leven beginnen!’ Volkskrant?

2. ‘450 vrouwen per jaar krijgen vulvakanker.’
a. ‘Vreselijk! Wie wil een vakanker?’ Het AD?
b. ‘Laat de Heer hen bestralen.’ Reformatorisch Dagblad?

3. ‘Groots welkom voor Poetin in Mongolië.’
a. ‘Echter, de ceremonieel aangeboden Yak-melk miste het traditioneel schuimlaagje: de Mongolische diplomatieke dolksteek!’ NRC?
b. ‘Mongolië, één grap erover en geen minister wil je nog spreken.’ Ongehoord Nederland?

4. ‘PVV-minister te porren voor helmplicht Fat-Bike.’
a. ‘Fat-Bike, lieve lezers, de Gazelle voor Allochtonen.’ AvroTros Kompas?
b. ‘Rij je over zo’n Fat-Biker met je Land-Rover, overleeft hij het gewoon!’  Esquire?

5. ‘2023: Toeristen in Nederland gaven 105 miljard uit.’
a. ‘En dat was inclusief € 913 fooi.’ HorecaNederland?
b. ‘Verwijderen urinelucht op de Wallen kostte hetzelfde.’ Parool?

________________________________
Blog 1360 – 2 september 2024
IJSCEL ZOEKT ZAAD

Een vrouw van 84 overleed. En wat haar nét verteld was: ze had nog ingevroren eicellen uit 1964. (Het ziekenhuis ruimde de kelder op en voilà!) Zij behoorde tot de eerste invriesters, zeg maar de Jeanne d’Arc’s van ijsbabies.
De vrouw zat op geld, veel geld, en in haar testament nam ze op dat éérst een eicel tot leven moest worden gewekt. Dus zaad was nodig (Ga ik niet uitleggen. Er zitten geen Japanners in de zaal.), en wel van haar grote liefde van destijds.
Slechts twee achterkleindochters waren over. Die taak lag dus op hun bord. De rest van de familie verdween in een vliegtuigongeval: allen zaten in een kist nog aan de gate, toen een ander vliegtuig op hun neerstortte. Ongewoon en ongewoon tragisch, omdat geen verzekering dit dekte.
De nazaten heetten Lisa en Isa. Dat werkt leuk in de rest van het verhaal, en het waren ook heftig populaire namen in hun geboortejaren. (Ik denk dat de naam ‘Ja’ leuk is. Hoor je iemand zeggen: ‘Ja,’ dan zeg je ‘Ja?’ Maar dit terzijde.)
Lisa was beeldschoon. Als je haar zag, vervlogen alle ideeën van geslachtsverandering. Als Taylor Swift en Lady Gaga een liefdesbaby zouden hebben, zoiets dus. Isa daarentegen was helaas buitenissig lelijk. Je mag het niet meer zeggen, maar zij bekeerde lesbiennes. Eenmaal, diep in de nacht, sleurde een man haar van d’r fiets in de bosjes. Hij holde uit die bosjes, ging er op haar rijwiel ijlings vandoor. Hij werd gepakt, maar de rechter gaf hem volledig gelijk.

Ons verhaal: de twee gingen goed geluimd op zoek naar overgrootmoeders vintage vlam. Echter eerst een vraag: waarom liet zij die eieren invriezen als er toch een ideaal in beeld was? Wel, zij was niet diens ideaal. Zij was de overgrootmoeder van Isa. (Het fietsmeisje.)
De Zestiger-Jaren-hengst werd gevonden. ‘n Inkoppertje: hij had een Facebook-profiel. Op de achtergrond speelde Beethovens 3e strijkkwartet in een bewerking door Heidegger, maar vooral de gedachte bij Lisa & Isa: wie van ons zal het bevlekte souvenir broeden zodat grootmama’s geld gaat rollen?
Stel je voor deze scene: de vrouwen naast de rolstoel van de inmiddels 89-jarige Ad (geboren Adolf, maar dan kwam je het verzorgingshuis niet mee binnen), ogen permanent gesloten, veldgrijze bakkebaarden in punten eindigend (zó recalcitrant vroeg zestiger jaren), en in Senior Pampers. Het tafereel kleurt gebroken wit, door de onvermijdelijke bloemkoollucht. De jongedames wisselen een paniekerige blik: Hoe krijgen we zaad uit dit skelet? Dan loopt een Hongaarse verzorgster binnen, met een uitdagend parfum van paprika.
Wordt vervolgd…

________________________________
Blog 1359 – September 1, 2024
SCENE 78 – OVER THE TOP

A sunny day, a scenic coast, a coastal path and a small pier. In front of the pier, a traditional fish stall: “JEFF’s Fish ­– Fresh From The Sea (The Fish is).” We hear the wind, some birds, all is peace and quiet when a neat MAN in his twenties approaches the stall. Inside: JEFF, a rugged fellow in his sixties, one that moves when he’s asked or has to.

MAN: It’s beautiful here.
JEFF: Indeed.
MAN: Funny signage.
JEFF: Very funny.
MAN: I can imagine people sitting on that pier and just enjoying life.
JEFF: Very funny.
MAN: I was talking about the pier.
JEFF: So was I.
MAN: I don’t follow you. [He looks to his side. A very old man in a wheelchair comes rolling along, an oxygen tube in his mouth, his head fixed to a headrest. The only thing he can move are two fingers steering a joystick, directing the wheelchair onto the pier. MAN continues:] There’s a nature lover. [Turns to JEFF.] I’d like a salmon sandwich. [A big splash can be heard. MAN looks at the pier. The wheelchair is gone! JEFF must have seen it disappear, but he doesn’t look up from making the sandwich.]
MAN: [Terrified.] He’s gone!!
JEFF: Happens all the time. They come for a last scenic view, and it’s over.
MAN: How can you be so stoic?
JEFF: Hey, I’m in fish, not end-of-life guidance.
MAN: It happens all the time?
JEFF: I got this stall 30 years, three to four a day. You do the math. Here’s your salmon sandwich. [Hands it to the MAN, who puts a bill on the counter and distracted takes a bite. Another wheelchair rolls onto the pier: a very old lady, as hopeless as the previous wheelchair driver.]
JEFF: Don’t do it!
MAN: Do what?
JEFF: Tell her I make an amazing salmon sandwich. She might order one and then go over the top.
MAN: What’s the problem?
JEFF: She washes ashore with the thing in her stomach, I’m involved.
MAN: [Confused.] Very inconvenient. [Takes another bite. Another splash in the background. MAN doesn’t turn his head.] This tastes great!
JEFF: You see? You get used to it.

[FADE OUT. Text appears: TWENTY YEARS LATER.
FADE IN. The only one around, the MAN, two decades older, approaches the stall, now called “Tom’s Fish – Fresh from The Sea.”]

MAN: Hi, this used to be Jeff’s place?
TOM: He retired fifteen years ago.
MAN: I remember he had a sense of humor, and the salmon sandwich was delicious. Can I have one?
TOM: Coming on. [Gets to work. In a wheelchair, a fragile man in his eighties comes in sight. Not really moving, the oxygen tube, the works. It’s JEFF! He and the MAN exchange glances. TOM hands over the sandwich:] There you go.
[Without a word, the MAN takes a bite, his eyes fixed on JEFF who rolls to the end of the pier.]
TOM: That’s Jeff, by the way. Don’t do it!
MAN: Tell him the salmon is great?
TOM: Yep, he told me to never tell people in wheelchairs about the food.
[JEFF in his wheelchair, stops at the very edge. The MAN is in panic, and stands frozen. Seconds go by. Suddenly, JEFF returns to the stall. ]
JEFF: Ha, ha, ha! Tom, get me a Budweiser. [To MAN.] Why are you sweating? You knew I had a sense of humor!

________________________________
Blog 1358 – 31 augustus 2024
VAKANTIE DEBRIEFING

De zomer is voorbij, we zijn allemaal terug op de zaak. Effen aanpassen! Waarom kijkt je chef zuur als je bij de omzet-vooruitzichten-bespreking slippers draagt? Hoezo die blik van je collega als hij om 11:30 koffie gaat halen en je zegt: ‘Doe mij maar een Aperol-Spritz.’ En wat is oncollegiaal aan door de kantoorgangen lopen met een zonnebril op?
Wat gebeurde eigenlijk hier in waterland? De meest ongeile natie ter wereld sinds ons nieuwe kabinet. Ho, ho! Begrijp me goed, ik ben politiek neutraal. Twee weken terug deed ik nog mijn best aan de receptioniste van Hotel Saigon Beach View uit te leggen voor Holland Ter Apel niet haar Gaza-strook is. Ze had 100% begrip en haar zus zou al mijn politieke zorgen eruit masseren voor $ 26. Het bedrag was makkelijk te onthouden: twee keer Miss Massage d’r leeftijd.
Thuisgekomen slaat de verwarring toe. Je opent de krant: wat te lezen? 
Het artikel over een eenjarige van driehoog omlaag gevallen, of een driejarige van eenhoog?
En dan die vermiste vakantiegangers! Els, 67 jaar, ging 5 dagen tracken door het Peruviaans regenwoud. Na 10 dagen gevonden in de supermarkt naast haar hotel: haar ING-pas werkte niet.
Of Frits, 71 jaar, verdween ‘tijdens mountainbiken rond de vulkanen in West-Sahara’. Zijn lichaam werd gevonden in zijn flat in Schiedam. West-Sahara zoekt nog naar vulkanen, en de mountainbike werd gesignaleerd op Marktplaats. Frits overleed aan verveling na bingewatchen van alle afleveringen van ‘Zomergasten’.

Kleine troost in onze post-zomer depressie zijn al die invaliden die zich in Parijs uitsloven, gecamoufleerd met de titel ‘Paralympics’. Wat je daar ziet aan metalen benen, geen benen, geen onderlichamen, en dan nog sneller door een zwembad gaan dan ik, als ik gewoon zink. Schitterend, maar niet inclusief! Ik mis de sporten Bodybuilden met Botox, Alles nog één keer vertellen voor 99-jarige WOII-veteranen, en de 20 keer Geslachtsverandering binnen 100 meter.

________________________________
Blog 1357 – 30 augustus 2024
PRINSES ZIET RACEHELD

Onze heerlijkste prinses in de Zandvoortbocht! Natuurlijk, tussen een volslanke en een Derde-Wiel-Aan-De-Wagen, ben je snel een snoepje, maar Alexia mag er zijn.
En toen: een fout armbandtekstje! Ze zei van racen ‘helemaal geen verstand te hebben’, en polscommunicatie is ook niet haar forte. We helpen de eerste sexy Hollandse prinses sinds… Holland. Onze Top 10 ‘Foute Prinselijke Armbandteksten’

10. ‘Geboren met ’n Zilveren lepel in je mond’ is geen handicap.
9. Pandas hebben meer seks dan paps en mams.
8. Wat doet sinaasappelsap in mijn wodka?
7. Nederland is maar een Stepping Stone.
6. Buy my used underwear on Ebay.
5. Van linten knippen word ik down.
4. Zwaaien is het volk naaien.
3. Slavernijgeld is ook geld.
2. Duits bloed, altijd goed.
1. Me vader is een homo.

________________________________
Blog 1356 – 27 augustus 2024
HET IS MIJN VERJAARDAG

Ik heb 21.978.022 echte vrienden. Vandaag ben ik jarig en van mijn 546 Facebookvrienden feliciteerden er 15. Omgerekend naar de wereldbevolking zijn dat er 21.978.022. Daar doe ik het voor.
De foto linksboven wat ik me net inschonk, rechts waarom: mijn knie sinds 11:23u. Ik wilde ook zo’n foto van mijn elleboog plaatsen. Mocht niet van Facebook, al schreef ik eronder dat ik een grote fan ben van Israël. Wat gebeurde?

Heb ik tijd dan fiets ik ‘s morgens een uurtje. Ik kwam door een bos en ik fiets snel, heel snel. Plots voor me, een man, een hond rechts van hem. Hij zag mij. Ik zag dat beest en koos links van de man te gaan. Ben ik naast hem, DAN zie ik vanaf zijn rechterhand een draad in ‘bospad’-kleur, naar in het gras een TWEEDE hond, in ‘gras’-kleur. Ik noodrem, raak die draad. Ken je de sport curling? Waar zo’n gewicht 20 meter over het ijs glijdt? Zo ging ik over het bospad.
Eenmaal overeind dacht ik: ‘Ik had toch geen rode sok aan?’ Het liep langs mijn knie omlaag. Ik zei tegen de gast: ‘Doe me een lol en zeg dat die hond dood is.’ Mijn iPods verwijderd hoorde ik hem pas (ik luisterde naar een podcast ‘Advanced Fermentation for the Divorced Man’.) Hij stamelde: ‘Ik zei nog: “Pas op” ‘. Ik stapte op mijn fiets en reed hem omver. Ja, het IS je verjaardag!

Allemaal kleinzerigheid, en de wereld is vol waarachtig leed. Wat kun je doen? Helden steunen. Ik ben een fan van Artsen zonder Grenzen. Terwijl ik zielig mij knie aai, redden zij levens, met gevaar voor eigen leven.
We gaan weer een jaar grappen maken. Ik zal aan jullie denken. Denk niet aan mij. Staat niet goed op je cv.
Vanavond eten we buitenshuis. Niet in dat Israëlische restaurant hier in de buurt. Vorige week stikte er een Palestijnse man in een visgraat, en hij at niet eens vis!

________________________________
Blog 1355 – 26 augustus 2024
NIEMAND KIJKT PORNO

Porno? Dat zenuwslopend gebonk op een zwarte skai bank? Pukkeltjes waarvan je denkt:‘Daar zou ik me na drie minuten al kapot aan ergeren’! Zo totaal niet realistisch, ik bedoel: geen vrouw zegt iets als: ‘Ga maar lekker door, maar het is wél zonde van de schone lakens.’ Geen man die vraagt:‘Die littekens, gingen de siliconen daardoor naar binnen?’ Het is geen Discovery Channel.
En dan zo meteen A.I.: je upload een filmpje van jezelf in onderbroek, en A.I. brouwt een Maatwerk Erotische Oscarwinnaar: jij bovenop Taylor Swift. Kies je voor Greta Thunberg, dan gaat 50% van wat je betaald naar dolfijnen. Kies je voor een dolfijn, dan gaat 50% naar Taylor Swift. Ze ís een zakenvrouw, en even glad.
Ik zou nooit zo’n filmpje laten maken. Na drie minuten zegt Taylor Swift: ‘You should have something done about that mole’.
Ken je die categorie ‘Sollicitatiegesprek’? Ik heb ook sollicitaties gehad bij directrices. Ik heb daarover geschreven op #MeNothingHappened.
Wat een beetje voorbij is (Je merkt: ik lees er veel over), dat zijn die ‘Cum Shots’. Oftewel: yoghurt in d’r gezicht. Ik dacht tenminste dat het zo werkte. ‘Buiten beeld staat iemand met een pak Campina, of ik moet eens langs de huisarts.’
Tenslotte, nieuw is ‘Woke’ porno: een stel in bed, hij: lichtkalend, géén spieren, bedroevende hoeveelheid borsthaar; zij: gemillimeterd haar, piercings waar maar wat te piercen was, één borst; beiden 180 minuten bezig met het invullen van formulieren dat het ‘Consented’ seks zal worden. Op de achtergrond de Bolero, in de blokfluitopname door Susan Sontag.
Vooruit maar: ik zat er laatst een te kijken en dacht aan de opmerking van een vriend toen we voor een Rembrandt stonden. Hij zei: ‘Wow… dit zou ik nooit kunnen.’

________________________________
Blog 1354 – August 25, 2024
HOLIDAYS? OVER MY DEAD BODY!

You’ve been on a holiday? Good for you. I’ve not been away. It’s because I’m an awful person. My son said, “Rather than you’re paying for a private villa in Tuscany, I prefer to have smallpox while suffocating on Mount Everest.” My wife thinks the same, albeit in German, which makes it sound like a reading of a Wagner opera.
Furthermore, all the uplifting stories I hear, “With friends, I’ve been camping at this amazing farm for blind goats in Croatia,” or, “I always go to the Ivory Coast. Those beach boys remember my favorite cocktail and where my G-spot is.”
I presume you take photos of what you eat on Holiday? I look at my clothing and recognize the stains. “This was that shrimp that slipped from the chopsticks of the guy at the table next to me. This lipstick was that Bangkok prostitute trying to climb up to me, until I kicked him out. You heard that right. And this one, that’s the kerosene of our plane, sinking in the Strait of Malacca.”
I hate vacations from the start. You pack a fraction of your clothing, mostly things of which you realize, “I haven’t worn this since the last time, and during those holidays, I looked so bad.” Then you come home, you’ve worn everything four times, and your suitcase smells like opening the grave of William the Conqueror.
The best is to just drop off your suitcase at the Salvation Army. “Here, get it cleaned and make some junkies happy with it.”
By the way, I admire the Salvation Army. I sponsor them. There are people standing on the railing of a bridge, ready to jump off. Then this voice from heaven comes, “Want some hot soup?” “Actually, I was looking forward to crashing on an icy river below, but… is it Chicken?”
The Salvation Army gets people back on track. Back in society, a job, self-respect, and deserved holidays. Such a rescued man walks through Bangkok, in an old shirt of mine. A prostitute walks up to him, and breaks his nose.

________________________________
Blog 1353 – August 24, 2024
DON’T F WITH FACEBOOK

This is a blog for people 45 and older. The topic is Facebook.
They have some strange rules. Check this out. I posted a picture of a man, naked upper body, and the text, “I identify as a woman.” Nothing happens. Well, except 7,041 likes. One had the question, “So when you masturbate, you have sex with a woman?”
Then I posted a similar picture of a woman, naked upper body, text, “I identify as a man.” Bang! Deleted by Facebook. They informed me: no naked female breasts. I protest, “There were male breasts! You stupid bastards!” I got into an argument with an algorithm, and every human loses to a computer of 9,000 terabytes.
I didn’t give up. I posted another picture: naked upper body, no breasts, clearly amputated. Text: “Have a nice day.” Facebook deleted the bloody picture! They said it was insensitive to people with breast cancer. I protested, and I wrote: “Wait a minute! This is an update of the first photo of the man, after a sex change operation. You morons!”
The skirmish with Facebook became more grim. My profile picture was deleted. The reason: “It’s an insult to people with good taste.” I replaced it with a picture of a huge dog holding a kitten in its mouth. And I changed my profession to “I eat pussy.” Big Brother replied, “Are you trying to be funny?” I asked, “Can I upload a new profile picture? PS I just grew a square mustache under my nose.” The digital Mark Zuckerberg suggested, “Why don’t you sod off to X?” The question I was hoping for! I quickly typed, “I tried that! They didn’t like my post of Trump with a bare torso, and the text: I identify as a black woman.” Facebook responded with a kind of muffled giggle. I added, “I got kicked out of X after posting a photo of Elon Musk with his breasts removed.” Facebook responded, “Let’s guess what you captioned: ‘My heart goes out to the millions of malnourished babies’ or ‘Take that, God!’”
As Facebook and I laughed our heads off, outside, my Tesla burst into flames.

________________________________
Blog 1352 – 23 augustus 2024
MULTIFOCALE CROISSANTS

‘Ik heb blijkbaar een zonnebril gekocht en ons pand scheurt aan de achterzijde, maar niet meer dan de afgesproken 7 cm per jaar.’ Dit mailde ik vandaag aan een vriend. Je wilt informeren wat aan jouw kant recentelijk gebeurd is. Hij kwam net terug van een reis door Oost-Europa en ik nodigde hem uit voor een lunch, waar ik hem ga vragen: Is je mening onveranderd over de Bulgaarse maffia, ben je nog fan van Roemeense Schapenogenpudding, en zijn de Moldaviërs er al overheen dat geen hond weet waar hun land ligt?
‘En waar was jouw vakantie deze zomer?’ ligt op jullie lippen om niet te vragen. Ik ben niet op vakantie geweest. De verhoudingen in mijn gezin liggen gevoelig. In 1944 lagen minder landmijnen aan de Normandische kust, dan bij ons in de gang. In de vakantieonderhandelingen stelde ik voor Zuid-Duitsland. Mijn zoon riep dat hij geen interesse had in Dachau. Mijn vrouw informeerde al op vakantie geweest. Verbaasd vroeg ik wanneer. Ze zei: ‘Ik was naar de ALDI en een half uur uit dit huis voelt als vakantie’.
‘Maar je zonnebril!’ roepen jullie.‘Vertel, vertel!’ Ik heb een nieuwe besteld: multifocaal. Dit betekent dat wat je dichtbij én veraf absoluut geen moer interesseert, je ziet beide even onscherp.
Ik zat in de opticiënstoel, een computerding voor mijn ogen. Hij vroeg:‘Kun je deze letters lezen?’ Ik antwoordde:‘UMKCEF’. Hij zei:‘En nu?’ Ik zei: ‘ECFKMU’. Hij vroeg: ‘En nu?’ Ik zei:‘FUCKME’. Hij zei: ‘Perfect! Dan zijn uw ogen -4’.
Overigens, die zoon van mij is op vakantie in China, zoals ik al berichtte. Zijn omgeving-Guangzhou vriendin is uit de periode van de ‘Een-Kind-Politiek’. Arme ouders! Ze konden geen abortus betalen. Ja, héél onsmakelijk grapje. Over lokaal eten gesproken: zoon stuurde een foto van het ontbijt bij haar ouders: croissants en espresso. Óf het loopt wel los met het communisme, of ze willen vóór hij vertrekt een huwelijksring om z’n vinger.

________________________________
Blog 1351 – August 22, 2024
I LOVE ANIMALS – 3

Before “Swimming with Dolphins,” they tried “Discussing with Dolphins.” No success. If you discuss with the dolphin, you lose.

My dog had worms. It was incurable. I had him put down, and buried him. Now the worms have dog.

My wife is so picky when it comes to eating out. In a French restaurant, she found a grate in a snail.

They’ve bred a species of vegetarian piranhas. These fish can eat a broccoli in 0.13 seconds.

Three snakes started a musical trio. They’re called Snake, Rattle and Roll.

If you ask me, the first man to ever eat an oyster, was a pervert.

Before man came around, parrots didn’t have much to say.

If a fly is called a fly, why isn’t a fish called a swim?

________________________________
Blog 1350 – 21 augustus 2024
ONDERTOERISME ALS VERDIENMODEL

Vet populaire steden als Parijs, Barcelona, Venetië enz. kreunen onder het massatoerisme. Was het vroeger komisch dat de ober alleen Frans sprak, je Paella echt naar vis smaakte en ‘t Italiaanse meisje dat je opscharrelde bol stond van gonorroe, nu is dat passé. Maar van de één zijn gezeik, wordt een ander rijk: Ondertoerisme, hét verdienmodel voor wie ‘verdienen’ ruikt naar belastingbetalen en daarvoor hebben we niet op Geert gestemd.
Aan de lijn: Piet van der Toog, Cashcowfokker, en in te huren als bartender op AA-reünies.

– Piet, ‘Ondertoerisme,’ leg uit!
– Die sexy wereldsteden betalen graag voor iedere toerist die wegblijft. Je tekent bij ons een contract als ‘Champs-Élysées, ik zeg Nee’, je laat je neus 12 maanden niet zien op de Place Pigalle, en de euro’s rollen binnen.
– Dus betaald thuiszitten? Een soort wachtgeld voor Henk en Ingrid?
– Klopt! En zeg nu zelf: kotsen onder de Arc de Triomphe? Pissen in de Fontana di Trevi? Dat hebben we toch gehad?
– Is het iets voor de minima? Ik bedoel, als Amsterdams Grachtengordelaar, wil je toch één keer per jaar tegen een Venetiaanse gondelier roepen: ‘Hé, Michael Corleone, kun je ook iets van Queen zingen?’
– ‘t Is een klassedingetje. Maar die Stay-Home-Premie kun je zó vier weken naar Slowakije.
– Is dat leuk? Wat eten ze daar?
– Kapsalon! Het is een buitenpost van de Schilderswijk. De Slovenen zijn trouwens makkelijk te onderscheiden van de Hollanders: ze zitten niet vol tattoos.
– Geef ‘ns een voorbeeld: Athene, wat is de Acropolis-Oprot-Premie?
– Da’s een uitzondering. Geen Hollander wil naar die antieke bouwput. Het is er 40 op 1. Veertig Chinezen op één vierkante meter.
– China doet niet mee aan Ondertoerisme? Op de Dam hoort je alleen Chinees.
– Tuurlijk! Femke Halsema staat op de loonlijst van voorzitter Xi. Maar dat heb je niet van mij!

________________________________
Blog 1349 – August 20, 2024
I LOVE ANIMALS – 2

Animals are multicellular, eukaryotic organisms in the biological kingdom Animalia. Some think that is a next Disney film, others are convinced to have been in a Budapest striptease parlor named Animalia. All three are right.
Most animals consume organic material, breathe oxygen, are able to move, can reproduce sexually, all of which makes them hard to distinguish from humans except for the citizens of Vatican City.
Animals form a clade, meaning that they arose from a single common ancestor. Proof of this we find when all animals show up yearly at the single common ancestor’s birthday, although some stoically refuse to partake in chanting “Happy Birthday.”
Over 1.5 million living animal species have been described, of which around 1.05 million are insects, 85,000 molluscs, and around 65,000 vertebrates. All others fall into the categories Cuddly, Fluffy and Goofy.
There are as many as 7.77 million animal species, most of whom we find on the menu of the average Chinese restaurant.
Animal body lengths range from 0.00033 inches to 110 feet. Animal smell ranges from hints of nutmeg, to a hospice’s corridor.
They have complex ecologies and form intricate food webs, but still, few animals order food online.
The scientific study of animals is called zoology, of animal behaviors is known as ethology. Shooting them for fun is called manly.
Aristotle divided animals into those with blood and those without. Plato suggested there’s something in between. Aristotle rebutted by saying, “Yeah, your lice,” after which the matter was not discussed any further.
In modern times, biological classification relies on techniques such as molecular phylogenetics. A Phylogenetic is a professor whose lectures sound as given by a monocellular.

Finally, humans make use of animals for food, materials, and services such as bestiality, notably Disney films.
Animals could without doubt be our best friends, if more often, they’d be willing to split the bill.

________________________________
Blog 1348 – 19 augustus 2024
DELON EST MORT

Gister stierf de legendarische Franse filmacteur Alain Delon.
Hij schitterde in klassiekers als ‘La Mayonnaisse Dangereuse’ en ‘Merde á Minuit’. In 1963 kreeg hij drie Césars – de Franse Oscar – in de categorieën Beste Tanden, Meest Sexy, Meest Okselhaar (het was 1963). Dit gebeurde in 1964 nogmaals, zij het in omgekeerde volgorde.
Een quiz: in welke film excelleerde Delon als een man die hoofdzakelijk door Parijse metrogangen rende, zijn complete script bestond: ‘Bof’, ‘Zut’ en ‘Oh la, la’, en waarin hij tijdens stomige bedscènes een volledig gesloten trenchcoat droeg? Onder de goede inzenders verloten we een croissant uit 1963.
Onvergetelijk waren zijn films naast Romy Schneider, de onfatsoenlijk aantrekkelijke actrice die in 1964 drie Césars kreeg voor Beste Tanden, Meest Sexy en Meest Sexy. Die laatste categorie werd in ‘64 twee maal uitgereikt.
Ik lees in Le Figaro dat Brigitte Bardot zijn heengaan ervaart alsof een ‘gat wordt achtergelaten dat door niets kan worden ingevuld’. Mooie woorden van een vedette die zelf in 2009 overleed.

‘Walgelijk! Wat een gebrek aan eerbied!’ hoor ik jullie denken. Klopt, beste vrienden. Ik heb een probleem met Delon. Al zijn films zijn geweldig (‘Le Samourai’ is mijn favoriet), maar we moeten even terug in de tijd.
Op de middelbare school had ik een klasgenoot. Hij was de junior Hollandse Alain Delon. Ik kende de Franse acteur nog niet; keek enkel Franse literaire films als ‘Emmanuelle’. Die gast kreeg alle meisjes achter hem aan. Voor mij als ‘vrijwel-Delon’ bleven de kruimels over. Ik herinner me één meisje: acne, jampotbril en zo sportief als een zeeolifant. Kortom, mijn tweelingzus.
25 jaar later zag ik haar op een schoolreünie. Mooi koppie, lenzen, en een figuur als dolfijn. Ze zei: ‘Frank leek destijds op Alain Delon, jij op Woody Allen’. ‘Goeie oude tijd,’ grapte ik. ‘Klopt,’ zei ze, ‘En niks veranderd’.

________________________________
Blog 1347 – August 18, 2024
GUANGZHOU, HERE I COME

A few months ago, I told you that my 20-year-old son has a Chinese girlfriend. This morning, he left to visit her at her parents’ place, near Guangzhou. And you know what Chinese mean with “near.” That can be 3 to 4,000 km away. It’s August, but Google Maps advised him to bring Moon Boots.
As a parent, I worry. Not that he can’t organize such a trip for himself. He’s an expert in planning. He even had his shoelaces dry-cleaned. Talking about wanting to make a good expression.
This is where the problem starts. His girlfriend’s family has been briefed by her, he is basically the ideal son-in-law. And they are eager to believe her. She’s 23, in China, the age when, as a woman you walk alone on the street, people ask, “Where’s your cradle?”
Will my boy be able to withstand 40 centuries of Chinese pressure? While he is allowed to think things over, will the family take him on a trip to a zoo, or drive past a concentration camp?

As he stood with his suitcase in the doorstep, I put my hand on his shoulder as fatherly as I could. True, that’s not saying much. When my wife asked 20 years ago if I preferred a boy or a girl, I could only think of asking which one was the cheapest.
His train was leaving shortly, so I had to be brief, and said, “Son, some advice…” I realized that, at his age, dad’s advice is as welcome as hearing he was an adoptive child, but when even the fourteenth couple didn’t want him, we decided to keep him.
“Shoot,” he said. I proceeded, “Listen, your girlfriend, her entire family, the household pets (It’s China, I don’t know, maybe that’s pigs), all suspiciously well-dressed, and some nephews in the background, in Armani suits and sunglasses, wearing South Korean perfume, will take you into a room. They’ll put in front of you a piece of paper, full of Chinese characters, and hand you a pen. They’ll say, “Sign this. It’s for a very cheap refrigerator.” Then, boy, say two things. One: “I don’t need a refrigerator.” And Two: “Why do I sign for a refrigerator in a church?”
He let it sink in for two seconds, and replied, “The Chinese don’t have churches.” I said, “They do! It’s called the Stock exchange. You know what I mean.”
As he headed to the railway station, I shouted, “Tell ‘m you’re half Uyghur! Tell ‘m you’re gay! That you love Taiwan!”

Dear readers, you know me, this is all jesting. “Who am I to guide anyone in finding the perfect match?” I said to my wife, as our kid was out of sight. She replied, “Why so modest? You did find your perfect partner. But then you married me.”

________________________________
Blog 1346 – 17 augustus 2024
VAKANTIE-DEBRIEFING

– Hallo?
– We zijn terug!
– Saskia?
– Túúrlijk, en?
– En wat?
– Ga je niet vragen hoe het was?
– Ik heb toch al jullie 487 kanker-vakantie-posts geliket?
– Nou, nou, nou! We laten iedereen meegenieten. ‘Op vakantie ga je samen.’ Jij zit vast lekker te eten, wij ook in dat hype wegrestaurantje op het strand in Vietnam. Foto en we hebben een Touche Base.
– Ik zat thuis met een ‘35%! Wegpleuren is aso’-salade van Albert Heyn.
– Eh… fijn. Jij hebt minder vakantie nodig. Weet ik veel. Ooit op een rand van een vulkaan gestaan? Wij dus vorige week. Wil je niet missen!
– Kostte dat?
– Joh, niet zo Hollands! Het gaat om de experience. In the moment zijn.
– Kostte dat?
– Die dagexcursie $ 435 pp. Er zat een lunchpakket bij.
– Rijst met sambal en onbestemd ingewand?
– Uiteindelijk wel. Maar je wordt je bewust van je privileges. Een nieuwe mindset. En je ontmoet zúlke leuke mensen.
– Jonge Amerikanen die zeggen: ‘My grandfather was here in ‘67. Here’s a photo of him next to a burned down village’.
– Klopt… Maar luister. Ik ga geen Summer ‘24-posts plaatsen van mijn balkon. Jij als thuiszitter hebt geen recht van spreken. Dat is zó 2020.
– Ik zag trouwens geen TikToks van je diarree.
– Hoe weet jij…!? Sorry, we selecteren. Avontuur komt met ongemakjes.
– Nu je het zegt: ben je vakantiezwanger? Jij liket toch al die baby-filmpjes?
– Hou het voor je! Ja… Van die smerige Vietnamese cocktails hing ik zo vaak boven een toilet, de pil was niet binnen te houden.
– Dus over twee jaar peuterposts uit Center Parcs?
– De deurbel gaat, iets van Amazon. Ik mail je nog. Doei!

________________________________
Blog 1345 – 16 augustus 2024
SCENE 77 – CURSUS PORTRET

Klaslokaal volksuniversiteit. Rondom een stoel op een podium staan ezels met kleine witte doeken, erachter 8 CURSISTEN die enthousiast hun schildermateriaal in gereedheid brengen. Vriendelijke smalltalk verhult de spanning van het moment dat de DOCENT en MODEL zullen binnenkomen. De DOCENT komt binnen.

DOCENT: Goedeavond en welkom op onze cursus Portretschilderen voor Henk en Ingrid. Ik zie enkele bekende gezichten, een paar nieuwkomers… [Kijkt naar een man die onmiskenbaar VINCENT van Gogh is.] …en u. U zit in de juiste klas? Vanavond begint ook Holistisch Taartbakken.
VINCENT: [Met uiterst rustige stem.] Ik weet niets met zekerheid, maar de aanblik van de sterren doet me dromen.
DOCENT: Schrijf dat als mededeling wanneer u uw cursusgeld overmaakt. En dan nu ons model. [MODEL komt binnen in witte kamerjas. Het is een verrassend onaantrekkelijke vrouw rond de 60. Afschuwelijk. DOCENT glimlacht breed.] Ja, dat is een uitdaging. [Alle deelnemers trekken gezichten van walging en afkeur.]
CURSIST 1: Is dit een grap?
DOCENT: Pardon?
CURSIST 2: Een model hoeft geen schoonheid te zijn, maar dit…
DOCENT: Ja? Ontbreekt er wat? Ze heeft twee ogen, een neus, haar op het hoofd, schouders links en rechts van haar nek.
CURSIST 1: Ik tel vier nekken.
CURSISTEN: [Reacties door elkaar.] Ja, klopt, vind ik ook, moet dit nou?
DOCENT: Wie zijn jullie? Rembrandt? Rubens? Van Dijk? De helft van jullie kent het verschil tussen een penseel en een tandenborstel niet. [Kijkt naar VINCENT.] Jij! Wat is het verschil tussen een model en een zonnebloem?
VINCENT: Als je van de natuur houdt, vind je overal schoonheid. [CURSISTEN brengen afkeurende geluiden ten gehore.]
MODEL: Jullie vinden me gewoon kapotlelijk. [Stilte valt. Niemand wil het beamen.]
DOCENT: [Naar model.] Hou je mond.
CURSIST 1: Betalen jullie voor zoiets? Zij moet ons betalen. [CURSISTEN klinken instemmig. Alleen VINCENT blijft stil.]
CURSIST 3: [Naar VINCENT.] Wat vind jij ervan?
VINCENT: Wat zou het leven zijn zonder de moed iets te proberen?
CURSIST 2: Mooi gezegd. Straks staat jouw werk op T-shirts en mokken. [Alle CURSISTEN lachen.]
DOCENT: Genoeg! Er is artistieke vrijheid. Schilder het model zoals je wilt.
CURSIST 4: En dan thuiskomen met een plaatje van een aardappel?
DOCENT: [Onderhand kwaad.] Ja! Ja! Of Marilyn Monroe.
CURSIST 2: Ik denk dat ik haar overtrek en thuiskom met Quasimodo.
MODEL: Moet ik m’n kamerjas uitdoen?
CURSISTEN: NEE!
DOCENT: Denken jullie dat Picasso zo’n model zou weigeren?
CURSIST 3: Hij heeft dit soort vrouwen gehad! Dat waren zijn stierenportetten. [CURSISTEN klinken instemmend.]
MODEL: Mag ik wat zeggen? Waarom is er maar één die niet kankert? [Kijkt naar VINCENT. Alle blikken richten zich op hem.]
VINCENT: Hoopvol uitkijken naar betere tijden moet niet alleen een gevoel blijven.
MODEL: Jullie zijn prutsers! Beledigen in plaats van presteren! Schimpen in plaats van proberen! Verachten in plaats van begrijpen!
[Stilte valt. Iedereen pakt zijn penseel en gaat zwijgend aan de slag. FADE-OUT. Midden in beeld: DRIE UUR LATER. FADE-IN. Alle ezels staan op een rij. Aan de andere zijde de CURSISTEN naast elkaar.]
DOCENT: [Tussen CURSISTEN.] Nou, zo moeilijk was het toch niet?
[Nu zien we de portretten op de ezels: een Rembrandt, Van Dijk, Monet, Picasso, Dali, Warhol, Hockney, en een heel mislukt schilderij met zonnebloemen. De DOCENT wijst hier ontstemd op.] Wie heeft in Jezusnaam dit gemaakt? [FADE-OUT]

________________________________
Blog 1344 – August 15, 2024
MARITAL STATUS

In 1999, my wife and I moved into our own home. We immediately felt the excitement of paying our first monthly mortgage. It was about what D-Day cost.
Within three years, serious foundation problems developed. This is not about my marriage. Just wait a minute.
It was the wooden posts under our lovely 19th century dwelling. The whole thing started to move and the front door got stuck. We couldn’t solve the problem of how to get fresh milk when you haven’t been able to go outdoors in 6 weeks. Help was needed. An expert came by and, shaking his head professionally, told us, “Dear-o-dear, this will cost you 36.” I asked, “36 what?” He said, “The 36 installments for my Jaguar.”

After that down, we had an up. Financially fortunate days. In an act of white supremacy, we ordered a beautiful Louis XV-sized bed. Do you know what that is? It has a wicker basket at its feet. Since February, my head has been in it.
That’s right, I haven’t updated you on my marital status for a few weeks. I’ve been too busy helping my wife pack. And let me tell you, it’s a beautiful sound to hear her clothes, shoes, etc. land after being thrown from the second floor.
Also, it took me a while to inform all my friends and family how a wedding ring had become a millstone. I respect the time it takes them to respond. In the past six months, I haven’t heard anything.
Something I’ve learned: when a woman moves out, she gets in a taxi and gives the driver an address. When a man moves, he tells the driver, “Take me… anywhere.”
Men don’t have a safety net. We don’t! We dwindle down, only to fall into the arms of a truly understanding woman. No more arguments, just smiles… The only misunderstanding that can arise is because she exclusively speaks Thai. Then, it’s fine that she’s half your age, it is a thing that she’s a third of your weight.
I’m just kidding. This won’t happen to me. I already speak Thai.

Anyway, as a man, his arms tied behind his back, stumbling onto the gallows, while a cheering crowd throws cauliflower at his head, to have the Eternal Bond de-eternalized, I received a sympathetic post.
My sister, apparently unaware of how my 19th-century home had been transformed into a freezing Stalingrad ruin, sent me a message: “I understand you’re getting a divorce. Always unpleasant.” I thanked her for her understanding, but only after I had written: “Unpleasant? Are you kidding? I’ll be a free man. The world is mine. I’ll jump in a taxi and shout: “Take me… anywhere!” The taxi driver will turn around and say: “I suppose any Thai brothel is okay?”

________________________________
Blog 1343 – 13 augustus 2024
TOUR DE BINAIR VAN START

Sinds Lance Armstrong zijn in de Tour de France drugs exit. Daardoor kelderde voor de Tour de belangstelling als voor Bangalijsten zonder contactgegevens. Dan is de Tour de Femmes alleen voor voetfetesjisten, sinds cameramannen niet meer achter de dames mogen rijden. Maar vandaag is mijn dag! Je kent me: inclusiviteit is mijn middelste naam. De Tour de Non-Binair startte. Aan de lijn: Paulus Hulpjes, verslaggever van Reformatorisch Instagram, en in te huren als mondorgelspeler bij inslaap-gelegenheden van huisdieren.

– Paulus, waar startte de tour?
– Niet in Hongarije! De regering stelde 10.000 bakstenen ter beschikking.
– Voor een tribune?
– Nee, om naar de deelnemers te werpen. Het werd Albanië. Vooral de fietsen trekken de aandacht. Het land zag nog nooit fietsen.
– En wie is jouw favoriet?
– De Italiaanse Guisseppeaoi, voorheen Cor, voorheen Leone. De sport is hun familieding. Grootvader Luigi Troppovecchio fietste in de jaren ‘60 elke dag van Napels naar Amsterdam om in een ijssalon te werken. Hij leerde Nederland ijs met een lepeltje te eten, in plaats van mes en vork.
– Wie is de Nederlandse kanshebberster?
– Ko, uit Budel.
– Voorheen Kobus? Koba?
– Nee, Kogel. Ooit werkzaam bij de Mocromaffia, maar dat beviel niet. Voor je ‘t weet zit je in een televisiejury. Ko is overigens semi-binair. Hij heeft nog één borst.
– Bij de start was een valpartij. Werd er geduwd, gevloekt?
– Uiteraard niet! Het zijn binairen! De ‘Sorry’, ‘Geeft niks’ en ‘Mijn schuld’ waren niet van de lucht.
– En waar eindigt de Tour?
– Oekraïne, de Donbasregio. Als Non-Binairen aan het front verschijnen, trekken de Russen zich vrijwillig terug.

________________________________

Blog 1342 – August 12, 2024
MELTING IN AUGUST

Between 1:00 and 1:03 AM today I had an unscheduled meeting with the sweet old lady who lives two floors below me. Her name is Некрас, which is Russian for “Don’t ask me what it means.“ This wonderful woman, always caring for her garden full of graves of Russian writers, philosophers, and female snipers from World War II (none of whom died here, but give her a break; it’s the legacy she carries with her), wearing a green apron that testified to her lifelong creative efforts to produce the sublime Borscht soup, we, in our block, we love her.
This 4’8’ pearl of well-earned wrinkles is the great-granddaughter of the famous Semyonov Некрас from Siberia. This man was the first in these legendary but undisputedly boring parts of the Union to have an IQ of 36, which was completely illegal in those days. 34 for Siberia was the law. An order came from Moscow that the ancestor of my neighbor from flights below was to be executed with a bullet of choice through any part of the body that would be fatal. The flexibilty in the demand reflected Siberias partial self rule. The shot could also be through the whiskers, because Siberian men (and 77% of women) were very sensitive to hair in front of their ears, including those without ears, given the summer conditions in this romantic corner of the Union presented temperatures of -45°, which caused anyone who took out the garbage, walked the dog or went out to fetch a carton of yak milk to have their ears frozen off.
The locals, obedient to the whims of the Kremlin like a German Shepherd to a German shepherd, fired through the right calf of great-grandfather. It did not lead to his death, and the Siberians involved were quickly brought before the Moscow Magistrate’s Court. In their defense, the compatriots, with their IQ of 34, suggested that it was logical, they had been misled by the similarity of his calf and the convict’s neck: the same diameter, identical black curly hair and the same piercing smell. An independent commission of inquiry was appointed, and it confirmed that the likelyness was deceptive. In Soviet style, the commission was executed by a shot in the neck.
Before the gunpowder fumes had cleared, my downstairs neighbor thought it wise to go on a vacation abroad, which she did successfully disguised as a postage stamp on a postcard.
How did I meet this charming gem below me today? I sat on my balcony in the August sun and everything around me melted: the pegs on the clothesline above me, the visiting neighbour’s cat, the Hungarian goat cheese on the table (I don’t buy French goat cheese anymore, since the French imposed new grammar rules). In an commendable act of solidarity, I melted too, and we all trickled down into miss Некрас’s aquarium. Fortunately, this did not cause any harm, for her aquarium had been inhabited since the Ukrainian famine of the 1920s. In solidarity, she had sent her fish to Kiev, but when they were travelling through Moscow in a first-class train car, they were accused of treason and sent to the Black Sea for 145 years of forced labour.
To my situation, the woman was completely understanding. She rubbed me with grease and wrapped me in felt blankets, so that when I recovered, I felt like Joseph Beuys’s twin brother, and kissed her on the cheek she had left (the right). The other one she had to hand over when she fled the Marxist Paradise at the border as export tax.

Todays epilogue is obvious. Hot weather can be annoying, but it brings people together, of all IQs, fish and cheese lovers, but above all people of flesh and blood and clean underwear.

________________________________

Blog 1341 – August 11, 2024
I LOVE ANIMALS

It’s great oysters are a sexually arousing. When my wife and I eat out, the waiter usually says, “I suppose you guys don’t want oysters?”

The lady who did lice control at my son’s primary school hated her job. After every check, my son said, “She told me they’re still there.”

When he was 9, he said that Fred, his turtle, could go 60 miles an hour. I challenged him to a bet. He threw Fred from the roof.

If all the fish in all the oceans would simultaneously drink their bellies full of water, would the level of all the oceans suddenly sink?

While driving, I hit a dog on leash. I was lucky, though. I didn’t hit the lady holding the dog. She was hit by the car next to me.

They found out cockroaches survive a nuclear blast by doing a test. Afterward, the animals spoke Japanese.

One time, I killed six flies with a newspaper. I had to wait eleven years before six sat in a row.

How do you see the difference between a white donkey and an albino zebra?

________________________________

Blog 1340 – 9 augustus 2024
DE TWEEDE HELDEN IN PARIJS

We kwijlen weg bij onze Olympische helden en heldinnen. (Ik weet niet wat de non-binaire vorm van ‘held’ is. ‘Sorry Dat Ik 1 Ben’? ‘Broccoli Forever’? ‘Emotio’?) En terecht, maar wie denkt aan onze journalisten? Ook zij zweten in Olympische loopgraven. Wat maakten deze helden door? Maandenlange keiharde training! Zoals, Bootcamp: ‘Oldskool Articuleren’, Public Speaking: ‘Hoe hoor je NIET tussen de regels dat ik het een stervenssaaie sport vind?’, Spirituele opvang: ‘Ik blijf buiten beeld, hoe verwerkt mijn Ego dat?’, en zoveel meer.
Zijn ze eenmaal klaargefrituurd, dan ontbreekt nog maar één ding: De kaart met de VRAGEN DIE JE NIET MOET STELLEN! Wij legden beslag op zo’n ding, en dit zijn ze:

Sta je met een Hollandsch sportmens aan de microfoon, stel deze vragen NIET:
– Je omhelst na afloop een concurrent, fluister je dan: ‘Fuck you’?
– Waarom laten al die atletes hun borsten verwijderen?
– Heb je al een contract met een smerig sportdrankje?
– Als je niks wint, moet je dan zelf alles afrekenen?
– Als je goud wint, heb je dan heel veel seks?
– Wat doen jullie om de Koning te ontlopen?
– Na de spelen, terug naar je baan bij ALDI?
– Douche je samen met je trainer? 
– En, smaakt de Seine naar poep?

________________________________

Blog 1339 – August 8, 2024
MEMORIES OF BORDEAUX

You know, bread gets moldy very quickly in the summer. This morning, I stood on my balcony in the bright sunlight to check if a slice of bread was oke. It wasn’t blue or green. But the slice winked at me.
It’s not wise to start your day with bad food. This reminded me of a holiday, my wife and I spent three weeks in the Bordeaux region of France many years ago. On the coast, in a place of unusual natural beauty, with breathtaking views and lush vegetation, they had done something extraordinary. They had built an extraordinary bad hotel called “The American Party.” The party aspect was that each guest brought their own bed.

I have personal memories of Bordeaux. My parents went there on holiday in 1955 and nine months later my sister was born. They went back the following summer and nine months later they divorced. They went out to celebrate. Nine months later I was born.
My mother was a special person. As you know, mothers have a unique relationship with their children. They instinctively sense when their child is in trouble. When I was three, I fell down two flights of stairs. I screamed my lungs out. My mother immediately turned up the radio.
My father was an oldskool Macho. They’re extinct now. After his death, we found a codicil, stating he only wanted to donate his mustache.

Anyway, our Bordeaux hotel had no reception desk. When you booked, you were given a number and outside there was a small box with the key to your room. You typed in the number and the box opened. If you made a mistake while typing, you had to share your room with a family of gypsies.
There was no dining room. In the morning, you’d find a shoe-box outside your door with a breakfast. If you took the discount room, the box contained a pair of old shoes and plastic cutlery.
The content of our box was frugal. A fellow next door told us that someone had rented a room on the top floor, intending to jump out. He changed his mind. He had breakfast instead.
The place had a pool, which was empty. Three small children were standing on the floor and cried. High on a chair, sat a life guard, asleep. He had no legs. Underneath at his chair stood a wheelchair.
The walking path to the beach crossed an 8-lane motorway. A sign said: WAIT. After sunset, my wife and I returned to the hotel.
At the ceiling of our room, there was a ventilator, with one blade. It revolved once a minute.
My bedside table contained a Bible. In the middle of all pages, a hole was cut out, so the book could contain an object. The hole had the shape of a gun.
Like all guests, we wanted to complain, but no management could be traced. They knew “The American Party” was awful. They stayed out of sight. However, we did spot a cleaning lady, camouflaged as a fig tree.
On the last day, we saw the owner. He ran by, camouflaged as Jesse Owens. He was wearing a name tag that said “The Jews.” So when we sent our letter of complaint, we blamed the Jews.

________________________________

Blog 1338 – 6 augustus 2024
TATTOO TOP 10

Ik was weer eens de héle middag op de sportschool. Loopmachines, roeiapparaten, gewichten: wat is fitness me een kankersport. Een gast wilde me een tip geven. Ik zei: ‘Pleurt op. Ik deed al fitness toen jouw moeder nog slank was’. Een meisje vroeg: ‘Kunt u me dat gewicht aangeven?’ Ik zei: ‘Nee! Als ik nu buk, kom ik niet meer overeind’.
En dan dit: al die obsceen jonge lijven om je heen zijn 200% betattoot. Nou, bij mij is het roer om. Morgen na het ontbijt – uurtje of 2 – loop ik bij Tattoo Bob binnen en laat me hélèmaal in de inkt zetten. Hier mijn Top 10 Wat Michel Waar Wil Hebben.

10. Voorarm: Boodschappenlijstje. Zegt iemand: ‘Da’s vrij permanent,’ dan zeg ik: ‘Op mijn leeftijd koop je toch altijd hetzelfde’.
9. Onderbeen: tekst: ‘Tattoos zijn voor losers’. Daaronder klein: ‘Jij misschien! Ik heb twee ton aan aandelen’.
8. Schouder: Portret Adolf H. Wie roept: ‘Walgelijk!’ krijgt te horen: ‘Ho, ho! Vrijheid van meningsuiting!’
7. Buik: Nachtwacht van Rembrandt. Als een prostitué me pijpt, heeft ze wat om naar te kijken.
6. Nek: Illustratie van rimpels. De komende 30 jaar zeg ik iedereen: ‘Hallo! Het is een tattoo!’
5. Binnenkant dij: schaduw van een enorm lid. Tja, ik kan het proberen.
4. Rond anus: tekst: ‘Toegang alleen onder begeleiding van ouders.’
3. Pols: plaatje van een Rolex op 5 uur. Altijd Happy Hour!
2. Billen: Peppi & Kokkie. Wie is er niet door misbruikt?
1. Borstkas: tekst: ‘Schwarzenegger Was Not Here.’

________________________________
Blog 1337 – 5 augustus 2024
CASH VOOR EEN KIES

Gister dronk ik een Margarita iets te snel. (Het was warm. Ik had dorst. Laat maar zitten.) Je raadt ‘t al: ik verloor een vulling uit een kies. De maat van een Mini Van. Hoe ik dat weet? Later die dag stond ik op de weegschaal en het digitale ding zei: ‘1.800 kilo buikvet minder’. Dat gat achterin behoefde reparatie en mijn Chinese tandarts is met vakantie. Ze ligt op het strand van Guangzhou. Eet alleen St.-Jacobsschelpen, mosselen en oesters. Als ik haar was, zou ik op vakantie ook geen tanden willen zien.
Dus vanmiddag zat ik in de wachtkamer van het Erasmus MC een formulier in te vullen. ‘Heeft u een hartaanval gehad?’ Antwoord A: ‘Ja, bij mijn laatste belastingaanslag’. B: ‘Nee, in mijn hart zit te veel kalk voor een aanslag’. C: ‘Deze vraag is seksueel intimiderend’. C dus, inkoppertje. Gebruikt u medicijnen? A:‘Ja, humor is het beste medicijn en ik lach om mijn eigen grappen. Ik ben de enige, maar dan nog’. B: ‘Yes, ammonia op onze voordeur, zodat de hond van de buren ergens anders pist’. C: ‘Tandenbleekspul. Zien die er ten minste beter uit. Druppel op de gloeiende plaat. We doen ons best.’ Alle vragen ingevuld, zegt een jongeman achter een scherm: ‘Ai gaf al alle antwoorden’. Ik antwoord: ‘Tof, dus jullie weten dat ik 1963 m’n eerste mangaanvulling kreeg? De reparatiebetalingen van 60 jaar dodelijk metaal in mijn mond vergoeden waarschijnlijk een kwartierje op jullie ligbank’.
11 minuten later, een tandarts van Marokkaanse achtergrond vulde mijn kies. Een hoeveelheid smurrie ging erin alsof ze Tiramisu voor 30 man maakte. Ik merkte dat ze Marokkaans was, want de vulling stond richting Mekka. Tuurlijk, stereotype grapje, maar goed bedoeld. Twee uur later kauwde ik op een varkenskarbonade en die kies hield zich muisstil. Ook not done? Na afloop van de multiculti-vulling, mocht (moest) ik direct afrekenen. De jongeman aan het beeldscherm zei: ‘Ik zie dat u geen verdoving wilde?’ Ik zei: ‘Nee, ik ben allergisch voor waterpijp’.
Zonder gekheid, ik was blij in één dag geholpen te zijn. De computerjongen zei: ‘Met uw drinkpatroon, is morgen waarschijnlijk te laat’.

________________________________

Blog 1336 – 4 augustus 2024
MIDDAGJE HOLOCAUST

Bezoek het Holocaustmuseum in Amsterdam! Ik zag er een klein zilveren armbandje. Hoe kwam het daar?
1942, de 7-jarige joodse Sarah Mandelbaum, vlak voor de fatale deportatie, gaf het aan haar buurjongen in bewaring. Ze waren vrienden, al tekenden zijn ouders voor de NSB en spuugden geregeld naar het meisje, zonder haar ooit te treffen. Vader was ernstig bijziend, en de moeder, nu mag je dat niet meer zeggen, maar destijds wel, moeder de vrouw kon niet mikken.
De jongen wilde goed voor het kleinood zorgen en nam het mee toen hij vrijwillig bij de Waffen-SS naar het oostfront vertrok. Aldaar werd hij (inclusief het kettinkje) opgegeten door een Siberische ijsbeer. Het Russische leger had élke man nodig en lijfde ook ijsberen in, als stonken deze enorm, en gooiden ze nooit een handgranaat in de juiste richting.
Het dier werd later opgezet en tentoongesteld in het Nationaal museum in Namibië. Het land was een bondgenoot van de Sovjet Unie, al begreep zij nooit waarom. De geïmporteerde Lada’s waren 3.75m lang, de wegen in Namibië hadden gaten van 3.78m.
Elk schrikkeljaar brak er een hongersnood uit, een woeste menigte bestormde het museum en at de opgezette ijsbeer op. (Ze smaakte zout.)
Een Namibiër, met het kettinkje in zijn maag, vluchtte kort daarop naar Europa. Hij droomde van vrijheid, werk en Venetië bezoeken.
Na aankomst in Albanië, viel de hem aangereikte Spaghetti Vognole niet goed. Het recept was door de Albanezen van achter naar voren gelezen. Sarahs zilver kwam er te midden van diarree uit.
Een Indische toiletschoonmaker vond de ketting en deed hem om. De geur deed hem aan thuis denken. Twee maanden later was hij IT-ingenieur in Duitsland, en ging met vrienden naar Amsterdam voor een long weekend van Chai thee en prostitués.
Een sekswerker accepteerde zijn creditcard niet: het ding expireerde in 1908. Betaald werd met het Sarahs kettinkje! De vrouw zag erop Davidssterren en kreeg epileptische aanvallen. (Zij was Pools.) Zij gooide het bij het museum door de brievenbus. En voilà!

Kortom, bezoek dit bijzondere museum. Maar drink je eerst in. Er is niets te lachen.

________________________________

Blog 1335 – 3 augustus 2024
SCENE 76 – KOKEN IS EEN KUNST

Een hel verlichte televisiestudio; een tafel met kookingrediënten. Achter een grote pan: een duidelijke televisiekok (CHEF) en een iets kleinere, jonge timide assistent (ASSIS). Vrolijke intromelodie en over het beeld de lettering: Koken Is Een Kunst.

CHEF: Welkom opnieuw, in onze vorige aflevering van Koken Is Een Kunst in 2007 maakten we de eerste helft van de [Met Frans accent] Soupe de Grand-mère mort à la Peste. Vandaag word ik geassisteerd door…
ASSIS: Mij.
CHEF: En zijn zus heet Juni. Hahaha!
ASSIS: Heel slechte grap.
CHEF: Ons eerste ingrediënt is een telefoonboek. Wie gebruikt ze nog? In de soep ermee. [ASSIS reikt een telefoonboek aan dat in de grote pan verdwijnt. CHEF roert.] Vervolgens een menselijke duim. [Pakt een kapmes en kijkt naar ASSIS.]
ASSIS: [Angstig] Nee! [CHEF grijpt ASSIS’s hand en hakt een duim eraf. ASSIS onderdrukt een gil.]
ASSIS: Mmmmmmmm!
CHEF: [Gooit de duim in pan. ASSIS wikkel snel een lap om zijn hand] Eiwitten, beste kijkers, daar gaat het om! Hierna – u raadt het al – een kruidenboeket. [ASSIS reikt een bloemenboeket (!) aan.]
ASSIS: Kruiden was uitverkocht. [CHEF kijkt ontstemd, maar herpakt zich snel en vervolgt met brede glimlach:]
CHEF: Als het maar van het veld komt! En als laatste ingrediënt: een menselijk oog.
ASSIS: [Kijkt angstig.] Nee.
CHEF: [Blijft in de camera kijken, met brede glimlach] Jazeker. [Pakt een soeplepel en draait zich naar ASSIS. Die wil opzij springen, maar CHEF pakt hem bij de schouder. Beiden verdwijnen buiten beeld. Een ijselijke kreet weerklinkt. CHEF komt tevreden terug in beeld. Op de lepel een wit bolletje, dat in de soep gaat.
CHEF: En hop! [ASSIS komt langzaam in beeld, met bloederig groot verband op één van zijn ogen. CHEF kijkt hem aan.] Voor een goed recept moet je een oog hebben. Hahahaha! [ASSIS lacht niet.] We dekken de pan af met een stoeptegel. [ASSIS reikt een tegel aan, deze gaat op de pan. ASSIS wijst op de tegel.]
ASSIS: Daar zit hond op. [CHEF is verbaasd.]
CHEF: Inderdaad. ‘Don’t do this at home!’ Hahaha! [Tilt de pan op en zet deze in een oven.] We laten de pan 17 jaar in de oven. Dus onze volgende aflevering is in… [Kijkt ASSIS aan]
ASSIS: 2041.
CHEF: En iedereen over de negentig zal daar niet bij zijn, want die zijn dan al dood.
ASSIS: Niet amusant.
CHEF: [Kijkt streng voor zich uit] Héél amusant. U weet dat ik aan het einde van ons programma altijd een leuke verrassing voor u heb. Vandaag schiet ik mijn assistent dood. [Haalt een pistool uit zijn zak. ASSIS snelt uit beeld. We horen rennende stappen. CHEF schiet. We horen een lichaam vallen.]
En dat was Koken Is een Kunst. Tot in 2041 en let op de lijn.
[Zwaait. Camera zoomt uit en een vrolijke eindtune klinkt.]

________________________________

Blog 1334 – 2 augustus 2024
EENVOUDIG IS NIET SIMPEL

Stel, het leven was eenvoudig… dan had Nederland 4.870.113 consulenten, coaches, trainers, begeleiders, buddy’s, adviseurs en gasten naast je aan de toog minder.
Maar het is niet eenvoudig. En we maken het zelfs met plezier en belachelijk dure feesten véél ingewikkelder door samen te gaan leven met personen waar we níets van begrijpen, waarvan onze grootmoeders zeiden: ‘Doe het niet!’, ouders zeiden: ‘Je luistert toch niet’, en je vrienden zeiden: ‘Doe maar, je had al talent voor alcoholisme’. Ik bedoel personen van het andere geslacht.
Tuurlijk, geslacht is een gedateerd probleem. Komt nu een nieuw kind in een basisschoolklas, dan zegt de lerares: ‘We hebben een nieuw klasgenootje. Het’s naam is Trottoir, en we spreken het aan met Joe. Klinkt als You.’

Omdat het leven spitsroeden lopen is, belde ik vandaag een adviseur. Nee, niet van de AA, die zitten hier op bank. Een pensioenadviseur, en wat betreft pensioen, mijn grootouders zeiden al: ‘Doe het niet! De zwaartekracht slaat onverbiddelijk toe. Iedereen denkt dat je alleen tomatensoep wilt. En de enigen die voor je zorgen spreken Pools’.
Ik heb geld dat vrijkomt, dat moet in een pensioenregeling. Hoe werkt dat als je op de stoep neerkwakt en omstanders zeggen: ‘Hij heeft een tatoeage op zijn borst: “Als je me reanimeert, zien we elkaar in de rechtbank!” De vraag is: gaat dat oudedagsgeld dan over naar je partner? In mijn geval, die vrouw die recentelijk in de deur stond met twee koffers en vroeg:‘Bel je een taxi voor me’. Ik ben blij dat je de grap begrijpt. Het had ‘Uber’ moeten zijn.
Ik ga voor een Zwitserleven-pensioen. Die stuurden een voorstel met een foto voorop: een gast met een hoofd vol haar op een zeiljacht in de zon, smakelijk meisje leunend tegen de mast. Even dacht ik: ‘Jullie beloven € 619 per maand? Dat kost dat kind haar beugel al! Eén keer seks per week met haar kost me 2 keer € 619 aan fysio!’
‘t Leven is oneenvoudig, en dat is heerlijk!

________________________________

Blog 1333 – 1 augustus 2024
SCENE 75 – GEEN PANIEK

Een fijne winkelstraat, doorsnee burgers met tassen lopen winkel in, winkel uit, knikken vriendelijk naar elkaar. Een oud vrouwtje wordt de straat over geholpen. Zij blijft even staan tot de hulpvaardige stadsgenoot weg is en steekt de straat terug over. Een mevrouw met haar dochtertje van een jaar of 7 komen een kennis tegen. Na een groet met brede glimlach buigt de kennis zich naar het meisje dat niet blij kijkt. Hij aait haar onschuldig over het hoofd en het kind blijkt een pruik te dragen. De man staat verschrikt met het geval in de hand. Het kale meisje kijkt nu heel onblij. De moeder glimlacht ongemakkelijk.
Om de hoek verschijnt langzaam een grijs BUSJE met een geluidsinstallatie op het dak. Een versterkte stem klinkt gebiedend:
BUSJE: Attentie, attentie! Om 11 uur wordt boven de stad een atoombom gedetoneerd. Het is een oefening. Een atoombom landt op de stad om 11 uur. Er is geen enkele reden tot paniek.
[Alle voorbijgangers staan verstomd. Het BUSJE komt tot stilstand en vervolgt:]
BUSJE: Sla niet aan het plunderen. Het is maar een test. Schokgolven en verzengende hitte zijn normaal. Wij rekenen op uw medewerking. Gooi niet snel overbodige bezittingen in uw auto en scheur door de straten. Zet hoogstens een zonnebril op, want de lichtflits kan verblindend zijn. Ook dat is deel van de normale test.
[De mensen in de straat maken nu een heel ongeruste indruk. Zij kijken besluiteloos links en rechts. De oude VROUW rukt aan de mouw van een postbode en roept als iemand die haar eigen stem niet horen kan.]
VROUW: Wat zegt dat busje? [De postbode rukt zich los. De oude VROUW valt over een brugleuning. Haar ijselijke gil maakt geen indruk. Het BUSJE gaat verder.]
BUSJE: Drink geen bleekmiddel om uw leven te eindigen. Spring niet uit ramen. Dit komt de atoombomtest niet ten goede. Blijf kalm en vertrouw op de ambulances voor de duizenden doden. Dit is een test. U kunt het overleven, dus maak geen gebruik ervan uw gram te halen bij die naargeestige buurman door bakstenen bij hem naar binnen te gooien. Rijdt ook niet over uw pastoor heen, als vergelding van verborgen leed. Dat verstoort de statistieken van de test.
[Nu is iedereen aan het hollen. Er wordt gegild. Op een straathoek staat een kinderkoor met een obese dirigent. Zij zingen een Beatlesklassieker:]
KOOR:Help! I need somebody. Help! Not just anybody.
[Winkels staan in lichterlaaie. Een motor raast voorbij met een ouder echtpaar, verschikte uitdrukking op het gezicht en volledig naakt. Uit een supermarkt komt iemand gerend met zijn armen vol toiletpapier. Dan een vrouw in een rolstoel, een microwave op schoot. Twee KLEURLINGEN staan geschokt te kijken. Een zegt tegen de ander:]
KLEURLING: Ik zeg je, man, daar krijgen wij de schuld van.
[Het BUSJE zet zich in beweging. Komt na enkele meters abrupt tot stilstand, en het klinkt:]
BUSJE: Correctie, correctie! Er wordt géén atoombom gegooid. Herhaling: géén atoombom. Om 11 uur wordt het water afgesloten, wegens een lekkage. Om 11 uur wordt het water afgesloten. Sorry! Was niet kwaad bedoeld.
[De massa bedaart. Men begint te lachen en elkaar te omhelzen en op de schouder te kloppen. Iedereen vervolgt zijn weg. De KLEURLINGEN worden met gepast geweld door de politie geboeid afgevoerd.
Het interieur van het BUSJE: de SPREKER zet de microfoon weg en zegt tegen de bestuurder:]
SPREKER: Zo, de rust is weergekeerd. [Kijkt op zijn horloge.] Het is 11 uur! [Hij en de bestuurder zetten een zwembril met heel donkere glazen die beiden op hun voorhoofd hadden, voor de ogen, en halen diep adem. We zien een silhouet van de stad. Een atoombom ontploft.]

________________________________

Blog 1332 – July 31, 2024
HAPPINESS OF OTHERS

Today a fellow comedian, a great guy (6’4”. Seriously) posted a link to his wedding video. It reminded me of my wedding video. A year later I accidentally recorded a movie over it: ‘The Texas Chainsaw Massacre.’ Not much difference.
He captioned the link: “Here’s to spending the rest of our lives together!” Well, I’m really happy for him. (Trust me for a change!) If you want to be guaranteed a long time together, kill your wife. You’ll get a life sentence and share a cell with another man who dumped his spouse. Then you two can toast: “Here’s to spending the rest of our lives together!”
Dear readers, there’s no jealousy in my feelings. For now, I’m still married. However, since February, in our house, there’s a string quartet in the hallway playing ‘Nearer My God To Thee.‘
Life, you gotta read the signs. I had just gotten married, was visiting my German in-laws, and my wife’s grandmother summed me up as“Virtually German.” I smiled, clicked my heels, and should have swallowed that cyanide capsule.
I’m kidding! I always say,“If I fail, let others be more successful.” And that’s not a quote from the movie “Downfall.”
I tell ya, you have to be generous in life. Wasn’t Socrates admirable when he said, “May your cocktail taste better than mine.”
Back to that lucky married guy, a few years ago he taught comedy classes and organized stand-up comedy shows. I performed there once and the audience was fucking 300% woke. I brought this joke: “I love all those Bulgarian workers in Holland! They visit things they’ve never seen before: windmills, a tulip field, a dentist’s practice.” Complete silence for my remaining 8 minutes and 15 seconds on stage. The comedy acquaintance walked on, took the mice and said, “Thanks, Michel, I’ll let you know when my next comedy course starts.”

________________________________

Blog 1331 – 30 juli 2024
VOETEN IN EEN TEILTJE, KRANTJE OP SCHOOT

Zit je ook in je tuin? Die zomerplek waar je niet om 7:30 binnen hoeft te hollen om een handdoek over een ligstoel te gooien. In je plastic IKEA-stoel denken: ‘Hoe mijn teennagels eruitzien gaat hier niemand ene tering aan.’ Kortom, krantje in een hand, Margarita in de andere (het is 8:30!): What’s up overal?

– ‘Youtube-programma-presentatoren beboet voor vergelijken van buurman met SS-er.’ De rechtszaak was aangespannen door de vereniging van oud-SS’ers. Hans Saustein (99) van de vereniging: ‘Sorry, heeft die buurman ooit een hand boven zijn schouder uitgestoken?’ Het Youtube-duo trapte op gevoelige tenen! Sinds Stalingrad bevroren.
– ‘Nederlandse bevolking groeit amper door meer sterfte, minder nieuwkomers en meer opstappers.’ Vooral doodgaan is een trend. Jo Snijder: ‘Het is de eerste keer dat je huisarts voor je opdraaft. Met een spuit, maar allá. En je familie om je heen zeurt voor de verandering niet de oren van je kop’. Minder nieuwkomers: Ronaldo Mgjrhumlfgdra, de laatste uit Algerije t/m Zambia die aankwam vóór het oncool werd voor Assen te kiezen: ‘Zeg ik in een stadsbus dat ik niet uit Kiev kwam, dan is de goodwill zéro. Roep ik: ‘Ik wil best asperges steken!’ dan komt de vraag: ‘Oh ja? Zeg eens iets in het Pools!’ Dan de vertrekkers, Ecrin: ‘Ik ga terug naar Turkije. Na 40 jaar aan de lopende band zei mijn chef: ‘En jouw naam was?’
– ‘Saar (47) is al 15 jaar single. ‘Mannen hebben net als ik een rugzak’. Pijnlijk voor haar! Op d’r laatste date hoorde ze: ‘Klopt, ik heb een rugzak, maar jij hebt er twee lege aan de voorkant’.
– De Spelen: Triatlon in gevaar door té smerige Seine. Het looptraject is dodelijk door gesmolten asfalt, en fietsen totaal onverantwoord door overstekende Parisiennes met oversize Gucci-zonnebrillen. ‘Putain!’

________________________________

Blog 1330 – 29 juli 2024
ZOMERZOENEN

Je weet, ik ben een Heineken-man. Aandelen bedoel ik! Ik drink amper bier. Tussen zes dagelijkse cocktails: ik heb er geen tijd voor!
Nu adverteert Grolsch met een jong stel en de zin: ‘Zoenen zo?’ Uiteraard is één van de twee niet Arisch blank. Twee zoenende blanken denken erbij uitsluitend over hypotheken, slavernijschuldgevoel en ‘Wat zou ik voor dat tentamen van donderdag gehaald hebben?’
Zoenen is zomer. Vakantiestranden, vakantiemeisjes, je kende 4 woorden Frans, maar je tong sprak 400 synoniemen voor ‘l’amour’. Daags later dacht je: ‘Hoe heette dat meisje eigenlijk? Gauloises? En waarom jeukt mijn snikkel zo?’
Terug naar 2024, we zijn zóveel wijzer: ‘Zoenen tegen iemands wil is verkrachting’. In de vergadering waar dat voorgesteld werd, had iemand moeten zeggen: ‘Sorry, degene die u op vakantie zoende, voelde zich terecht verkracht’.
Tips voor de perfecte zoen zijn makkelijk te vinden.
Tip 1: Hou oogcontact. Nu begrijp ik het! Ik was 17, droeg een bril met jampotbodems, en het eerste meisje dat ik zoende op een broeierige zomerzaterdagavond was de hamster van mijn zus.
Tip 2: Geen enkel meisje zoent hetzelfde. Ik was 18, Lago Maggiore en de tweede Italiaanse chick die ik zoende, deed het véél beter. Het was haar moeder.
Tip 3: Zoen niet alleen met je mond. Ik was 19. Interrailen door Europa. Het Hongaarse meisje dat van boven naar binnen kwam beperkte zich niet tot mijn mond. Even later was ik in de zoenhemel, alleen zonder paspoort en portemonnee.
Tenslotte: Vraag nooit of zij/hij wil zoenen. Ga ervoor! Incasseer 6 jaar hechtenis voor verkrachting. In de bajes wordt je gevraagd: ‘Waar zit jij voor?’ ‘Eh.. ongeoorloofd zoenen.’ Je celgenoot geeft je een High-Five en tot je ontsteltenis, houdt hij… oogcontact!?

________________________________

Blog 1329 – July 28, 2024
HAIRY REALITIES

I want to talk about unshaven female lower legs. Don’t worry. I’m not traumatized by it. I don’t wake up from nightmares about short black hair. If so, I’d be in a sanitarium for Re-Birth training. [Trainer voice.] “What was your first birth experience? Bright lights? Cold oxygen rushing into your lungs? The eyes of a nurse saying, ‘This is the fifth birth of my shift. I’m going to have a martini after this’?” I would look at this self-proclaimed guru (an assistant marketing manager for Unilever in a previous career) and say, “My birth shell shock? My mother’s lower legs somewhere in the air, inexplicably far apart for me, but above all so completely unshaven”.

Today I had the pleasure (I only write ‘pleasure’ to be politically correct) of seeing female lower legs that have not been shaved since the day Susan Sontag left primary school. Don’t get me wrong, they were great lower legs. Beautifully placed between knees and ankles.
The woman in question (I am convinced she was a woman. She had blue hair shorter than my eyebrows, enough silver rings in her ears to pay a mortgage deposit, and breasts that I have never seen on any male friend of mine after 30 years of drinking beer), so this woman was sitting with her friend, both of them completely relaxed. (This all happened today in Amsterdam, and if you are not really cool in our capital on July 28, go back to Belarus.) That partner had no leg hair at all. Which means: she is 13, believes everything Gillette says, or she is Russian.
Going back to the first one (the one with a rain forest under her kneecaps), it got me thinking. And here’s the preposition I lay out for you, friends: Is the most Neanderthal about leg shaving in a lesbian couple the “Man” in their relationship? If this sounds awful, it’s merely because I haven’t read any of Susan Sontag’s books. I’m waiting for the Anime.

________________________________

Blog 1328 – 27 juli 2024
PRIJST DE ZWARTLIJST

ZwartLijsten: hét zomerding. Al die mensen die je nooit meer zag Godzijdankzij social media, je wilt ze In Real Time helemaal niet meer zien. Zwartlijsten excluderen relaties, zodat je niet hoort: ‘Hallo! Jij ziet er goed uit voor iemand die eh… help me even’ . Of: ‘Ik ben op weg naar het buffet. Ik kom langs als ik alles wil weten over botox’.
Hier onze Top 10 Met Die Ben Ik Helemaal Klaar-lijsten.

10. Post Sterilisatie: Vrienden bij de uitgang van het ziekenhuis die zingen: ‘Er is een steriel, hoera, hoera! Dat kun je wel zien…’
9. Pensionering: Collega’s die verzocht werd iets zeggen op je laatste dag en die antwoordden: ‘Zoek maar iemand anders’.
8. Schoolreünie: Schoolmakkers die informeren: ‘Hoe gaat jouw carrière eigenlijk? Ik zag dat je met de bus kwam…’
7. Afscheidsfeestje voor je 1 jaar wereldreis: Iedereen die adviseert: ‘Wil je langer wegblijven, voel je niet geremd!’
6. Vernissage: Alle kenners die mompelen: ‘Mooi werk hoor, maar het heeft toch iets van Post-… vul maar in’.
5. Travel List: Personen die je op wereldlocaties niet wilt zien: ‘Zó, jij ook in de Grand Canyon? Wat leuk!!’
4. Crematie: Stamboomgenoten die opmerken: ‘Wat doe jij hier? Je stond toch niet in het testament?’
3. Burn Out Gesprekskring: Gasten die roepen: ‘Dat noem jij een probleem!? Moet jij even luisteren!’
2. Hospicebezoeklijst: Iedereen vanaf de 20ste die vraagt: ‘Herken je me nog?’
1. Babyshower: Iedereen die wil weten: ‘Is die verwekt van een bevroren eicel?’

________________________________

Blog 1327 – 26 juli 2024
ONTBIJTJE AAN DE GLASHAVEN

– Met Tijmen van het Zuiden…
– Hallo, ik zit hier met dat kooknotitieboek van jou voor me.
– Fantastisch! Dat verloor ik gister! Er zit duizend uur werk in! Goed dat mijn telefoonnummer voorin stond.
– Wat is de toegezegde beloning? Toch niet dat je voor me gaat koken?
– Want?
– Sorry, hier bijvoorbeeld, pagina 37: jouw Coq au Vin. Daar maak je van: Coq au Chai Latte? En de kip is grootgebracht op tofu?
– Oké, ik ben geen Michelin.
– Nee, eerder Monsieur Ladage. Dan dit: pagina 122, Ramen. Wat is jouw Magic Touch? Heet water toevoegen? Goed dat je in potlood schrijft! Je krijgt het terug met een complementaire gum.
– Weet je wat, chef, ik maak die Ramen voor je en het vindersloon is een pak Norit.
– Laat maar zitten! Pagina 233: je Tiramisú, sorry, Nescafé is géén merk espressobonen. Gast, ik wil gratis van dit boek af. Ik kan hier in Harvest Cafe & Bakery beter Mein Kampf zitten lezen. Maakt me populairder.
– Daar ben je!? Ik ook, aan een Eggplant Roasted in Miso, Green Split Pea Hummus, Broad Beans, Artichoke, Dukkah Seed, Black Sesame Tahini, Mint Kombucha Dressing, served with Sourdough Focaccia, with added 1 Lamb Sausage.
– Wat in jouw Bijbel een ‘Salade Trop Compliquée’ heet? En ja, ik reken er net mijn Battered Cornbread topped with Onion Jam, Harvest Kimchi, Beef Patty with Bone Marrow Fudge, FriedEgg, Crispy Onions and Honey Butter, af.
– Ik noem dat ‘Tosti WTF’. Ik zie je staan!
– Je boek ligt bij de kassa. Ik was mijn handen in onschuld. Fijne dag.
– Hetzelfde! En trouwens, Mein Kampf is ook een kookboek. Vooral de Rote Bete mit Schlag auf Schlagsahne. Verrukkelijk onkoosjer!

________________________________

Blog 1326 – July 25, 2024
ONE SUMMER NIGHT

On a hot summer night, so hot that the mosquitoes called in sick, I couldn’t sleep at all. I lay awake for hours and hours. As you know, architects make the front of houses look attractive. They should make bedroom ceilings interesting.
I wondered, “Did a genius like Beethoven in such agony get up, sit down at his piano and compose a timeless masterpiece, or did he think, like me, “Maybe I’ll fall asleep if I just jerk off?”
Now I’m a social person, so at 4:15 AM I started calling everyone in my address book.
A vague acquaintance shouted, “We last met twelve years ago! Why are you calling me?” I said, “Your last name is Aaron.”
Another distant friend sat at the bedside of his father, who could die at any moment. I asked, “Why didn’t you put your phone on airplane mode?” He replied, “My sister can call. She is at the side of our mother in Canada, who could also die at any moment.” Apparently it was best to keep the conversation short, so my answer was, “I haven’t seen your sister in a while. If she calls, say hello.”
Finally I spoke with my old pal Zacharias. He sounded disappointed, as always. He shouted, “I know why you are contacting me: you have tried everyone!” I said: “Dear friend, named after the father of John the Baptist, what does the Bible advise to those who are not blessed by the sleep of innocents?” Zacharias was amazed, “The Bible? You only accept advice from Huckleberry Finn.”

5:05 AM, miraculously I fell asleep. From 5:07 to 11:29, I was kept awake by endless calls from friends, saying, “I saw on my cell phone that you were calling. Is everything okay?” I said, “No, I realized I’m not Beethoven.” They told me to go fuck myself.
At 11:32 AM, I entered Slumberland, as a man comforted by the thought that his friends loved him.

________________________________

Blog 1325 – July 24, 2024
PARIS, JE T’AIME

Is anyone considering going to Paris for the Olympics? I’m not going. Black Friday at Walmart is more tempting.
Actually, it was always a city of sports for the world. Like ‘locating a public lavatory.’ I mean, one without a homeless guy inside. I mean, one less than three weeks dead. Or finding a cab driver whose French sounded like your graduate’s French. After discussing with a cabby during 20 miles circling the Arc de Triump, you also sounded like you spent the first 50 years of your life in the desert of Algeria.
This season, the city combines its annual Summer of Love Feel with 45,000 police agents hanging around. Everybody is 200% sports-minded. If you want to see the Mona Lisa, you get a time slot ‘Monday to Sunday’.

You know I love Paris. And I love sports. When I lived there, my sport was rock-’n-roll dancing. And now you’re eager to ask, “Who played rock ‘n roll in your days? Debussy?” I was a member of a social club, that had all sorts of activities. Such as convivial dinners. Nothing fancy, they got the Château Lafite from Lidl.
On Tuesdays, after dessert, there was a rock-’n-roll class. When you threw your partner in the air, it was her job to keep the Boeuf Bourguignon down.

But back to the Olympics. It is a tradition to distribute tens of thousands of condoms. Apparently, the participants from some African countries use them as doggy bags for home. Do these guys know what they are meant for? An African replied, “Yes, we do, and they’re too small.”
The city of light did its best to make the Seine river clean enough to swim in. (If it was Moscow, they’d test it by throwing Ukrainian POWs in.) It seemed to have worked. A minister swam under the Pont Neuf, and when he stepped out he wore new Pampers.

Paris, je t’aime. Which is short for: who took off with our luggage, and why is my girlfriend pregnant?

________________________________

Blog 1324 – 23 juli 2024
KRING DES DOODS

Onze Nederlandse cultuur bracht mooie tradities voor: radbraken, plattelandse incest, de Kringverjaardag. Over dat laatste zijn nu cijfers gepubliceerd: 6, 39, en 4.071.
Mensen uit het buitenland maken vaak grapjes over deze kneuterige manier van verjaardagvieren. Tegen buitenlanders stemde 25% PVV.
Wat maakt de Kringverjaardag zo geliefd?
Het ‘samenzijn met vrienden en familie’ ziet 55% als het leukste; 45% beleeft hen als cake bij een crematie.
27% verheugt zich op een hapje, maar plakjes leverworst zijn passé. 73% pakt ze beleefd aan en schuift ze tussen de bank en de kussens. ‘Vlammetjes’ doen het goed, zeg erbij: ‘Alstublief, tante Jo, deze is even heet als jij 50 jaar geleden,’ en de familie komt niet meer bij.
De ‘verplichte aanwezigheid’ is een pijnpuntje. Een vrouw van 49 vertelde: ‘Ach, ik kijkt op de klok en denkt: Het is zo voorbij! Net als de seks thuis.’
Al met al ziet 46% geen reden tot verandering. ‘We raakten al Indonesië kwijt en meneer pastoor mag ook niets meer!’
Een goede zit-strategie is cruciaal! 68% van de vrouwen zit bij voorkeur naast wie zij goed kennen. Mannen zitten het liefst niet naast 68% van de vrouwen die ze kennen. Voor 17% maakt het niet uit. Eén respondent zei: ‘Ik heb een hekel aan iedereen en van iedereen kan ik de kanker krijgen’.
8% neemt plaats naast een onbekende. Introduceren is makkelijk: ‘Hoi, ik ben (…), en JA, ik stink uit me bek’. Of: ‘Hoi, ik ben (…). Zeg, die bloes die je aan hebt, zo een bracht ik ooit naar de Kringloop’.
Cadeaus: meer dan de helft komt met iets persoonlijk. Een deelnemer zei: ‘Ik geef terug wat ik vier jaar terug leende. Altijd een succes’.
32% gaat voor een cadeaubon. Is de jarige 70+? Geef een Dela-bon.
6% geeft nooit iets. Ze vinden hun aanwezigheid het cadeau. 94% is het daar niet mee eens. ‘Een cadeau zonder bonnetje? Oom Kees, pleur op!’
De kringverjaardag is een blijvertje. In de gloria!

________________________________

Blog 1323 – 22 juli 2024
TERRITORIUMPARANOIA

De Noord/Zuid-Koreaanse grens, de stippellijn van bloed rond Gaza en je schutting tegen je kankerburen: zoek de 10 overeenkomsten. Reikten we vroeger een biertje naar die aardige meneer van hiernaast, nu gaat een plastic zak met je overleden kat over de houten wand. Buurvrouw parkeert met één wiel op de stoel? Wij verbranden 200 autobanden achter het huis als de wind richting die aso staat.
Ik bel Jaap Biervrouw van Praxis, Specialist Tuindemarcatie en in zijn vrije tijd buurtbemiddelaar vanaf 6 zwaargewonden per straatfeest.

Ik: Jaap, waarom wil iedereen ineens een wand om z’n tuin?
Jaap: De tv-zomerhit is ‘Heel Holland heeft ‘t gehad’. Een achtertuin van 20m2? Koop 80m2 van onze Schutting Privacy in Chinees grenen.
Ik: Het samengevoel is exit? Individualisatie per stekkende m2?
Jaap: Het zijn de huizenprijzen! We moeten wonen naast volk waarvan de wiet beter ruikt dan de onze. Op jouw barbecue ligt een kilo van de bio-slager. Bij hun 6 kilo van de Lidl en nog betere ook. Er zijn grenzen!
Ik: Klopt, neem jullie ‘Bamboematten tussenscherm’. Jullie kopen zoveel in, de Vietnamese sweatshop zijn aan hun kookpunt.
Jaap: De elite doet ook mee! Wie wil een golfbal van de buurman in zijn zwembad? Zo’n yukkie, van Adidas!
Ik: Absoluut! Dan liever jullie ‘Tuinscherm Louvre’. Met de Mona Lisa in bladgoud zeefdruk.
Jaap: Social media was een teken aan de tuinwand. Zei je vroeger uit verveling na 5 bier: ‘Buurman, alles kits?’ Nu, is die buurman geen infuencer? Dan is hij loser, Likejes-klikker, of in het ergste geval Facebookboomer.
Ik: Waar gaat ‘t naartoe?
Jaap: We komen niet meer in de tuin. In de zomer – vanaf februari – zijn de stoeptegels te heet (‘OMG! Heb jij nog gras!?’) Barbecue is slecht voor het milieu, wat betekent: wie wil nog afwassen? We blijven binnen! Airco, breedbeeld, bezorgsushi van je buurt-Chinees.
Ik: Bedankt Jaap! We zijn overtuigd! Afschermen is het nieuwe opzouten.

________________________________

Blog 1322 – 21 juli 2024
SCENE 74 – FLITS-BABY

Bruidssuite van een prima hotel. (‘Prima’ betekent dat het receptiepersoneel bij het inchecken één moment van hun computer naar je opkijkt, en de badkamerzeepjes niet kei- en keihard zijn). Een man (HIJ) in bed, begin dertig, die na 15 jaar sportschool, zonnebanken, en 3x plastisch chirurgie die buiten de boekhouding bleven, er uitziet als begin dertig) croissant in een hand, champagne zonder bubbels in de andere, hoort de deurbel gaan, en zegt:

HIJ: Doe jij open?
ZIJ: [Sexy eind twintiger. (Dat mag je niet meer zeggen, maar iedere man boven de 43 vind haar een Extreem Sexy Eind Twintiger.) In kamerjas van het hotel, h’r haar alsof ze net uit de veel te grote douche kwam (Ook dát detail is seksistisch, maar als we zo door gaan komt deze scène er helemaal niet meer van.) We horen de kamerdeur opengaan. Een stem op de gang zegt iets onduidelijks. ZIJ antwoordt:] Super! Hé, dank je wel.
HIJ: Wat was dat?
ZIJ: Onze kindje! [Zij houdt een heel kleine baby omhoog. Kijkt erbij zo blij als de laatste keer dat ze iets van Gucci kreeg.]
HIJ: [Proest champagne uit.] Wat?
ZIJ: Onze flits-baby! Jij deed een flitsscheiding om mij te trouwen. Ons huwelijk was mega flits. Al mijn ex-en hadden niet de tijd om te komen. Dus ik dacht: ‘Die baby, ook supersnel!’ Vóór 23:59 besteld, morgen gebaard!’
HIJ: Ho, time-out! Kwam mijn sperma in de buurt van dat mormel?
ZIJ: Tuurlijk, lieverd! De laatste keer op de achterbank van je Maserati? Ik spuug je sap in een potje, naar Roemenië, en hup! Daar is je Ariër!
HIJ: Sorry! Mijn zwembad! Dat mogen Roemenen bouwen, maar nu ben ik flits-pappie van iets post-communistisch? Dit gaat heel snel…
ZIJ: Honnepon, wil je soms mij negen maanden zien opzwellen als een bultrug op het Scheveningen strand? En na baring, geen van mijn Chanel rokjes die me nog past?
HIJ: Dit flitsen gaat uit de bocht. Kijk, als je op de snelweg geflitst wordt, je geeft je rijbewijs, met een honderdje ertussen, en pappa agent heeft een verminderd geheugen als Mark Rutte, maar sponsor worden? We zitten in de bloei van ons leven!
ZIJ: Tuurlijk, maar dat bloeien kost wel een fortuin aan botox. Kijk naar je zoon! [Houdt de baby in zijn gezicht.] Daar is toch elke Filipijnse au-pair dolgelukkig mee?
HIJ: Niet zo snel! Hoe zit het met verborgen gebreken? Ik bedoel: Dyslexie voor niet-Keltische talen? Genderneutraal voor nog maar één teelbal is ingedaald?
ZIJ: Lieveling! Nederland heeft geen plek meer voor kraamafdelingen in gesloten ziekenhuizen! Import is profit.
HIJ: Dit ventjes profit is mijn ongewenst vaderschapsverlof. Andere vraag: kun jij hem borstvoeden?
ZIJ: Ha, ha, ha! Sorry, siliconen zijn zó slecht voor melktanden. Maar nu serieus: gaan ze ervoor?
HIJ: To flits or not to flits? Luister, ik voel me te weinig betrokken. Laatst reed ik bij achteruitparkeren een working-class peuter dood. Dat was betrokkenheid.
ZIJ: Oké! Sturen we ‘m terug. Binnen 24 uur mag dat. En je weet wat met online retours gebeurt?
HIJ: In de shredder??
ZIJ: Wie zal ‘t zeggen? Amazon is discreet.. [Deurbel gaat. ZIJ opent. Een stem in de gang zegt dat de baby voor een andere kamer was… Zij geeft het kind mee en sluit de deur.]
HIJ: Nu is alles voorbij? [De deurbel gaat opnieuw. Zij opent. Een stem in de gang zegt dat DIT hun bestelling is. ZIJ sluit de deur en loopt naar HIJ, legt een drieling naast hem in bed.]
ZIJ: [Verward.] Je kwakkie was blijkbaar enorm goed…
HIJ: [Omarmt met verheugde uitdrukking ZIJ. En kijkt in de camera.] Ze is de liefde van mijn leven, maar hoe vertel ik haar: Twee jaar terug had ik een flits-sterilisatie?

________________________________

Blog 1321 – July 20, 2024
WRIGHT OR WRONG

Today was a hot day. I ordered ice cream on my supermarket’s website. A question was: Desired delivery time? I replied, “In thirty seconds.”

The October Revolution would have been called off if someone had whispered in Lenin’s ear, “You do know Marx was gay?”

All of humanity is extremely concerned when it comes to AI. I think we should ask AI what comes after AI. And go for that.

A friend of mine had terminal cancer. He wanted to die with his friends at his side. We set the date with Google Calendar.

Christianity would have been a much greater success if Jesus had died for the stupidity of the world.

After the apple, God created the pineapple. There was a clear sign that he was past his prime.

My neighbor is a nudist. When he orders clothes online, he returns everything

A cat that only has three legs, if it falls from a balcony, how does it land?

________________________________

Blog 1320 – 19 juli 2024
TOOGFILOSOFEN

Eén toog, twee mannen, twee bier.

– Ik sprak gister met een kiwi.
– Uit Nieuw-Zeeland?
– Nee, uit België.
– Dat Nieuw-Zeelands klinkt toch heel Brits? Waar ging het over?
– Small talk: global warming, oorlog, staar.
– Een kiwi met staar?
– Ik begin het te krijgen.
– En hij gaf jou een tip?
– Het was een zij.
– Ze tipte: meer om je heen kijken.
– Jij hebt geen hoge pet op van kiwi’s, hé?
– Er heeft er nooit een de Pulitzerprijs gewonnen.
– Ze hebben wél een extreem laag antisemitisme.
– Je ziet ze niet eens op de Paralympics!
– Ze had een goed hart.
– Klikte het een beetje tussen jullie?
– Ja, geweldige seks en supergezond ontbijt.
– Begrijp ik, boordevol vitamine.
– Zo is dat.
– Ik zat hier een keer met een aubergine. Pure racist.
– Hoezo dat?
– Ze zei: ‘Ik ben wel donker van buiten, maar blank van binnen’.
– Hoe was de seks?
– Vreselijk. Twee weken niet kunnen zitten. Biertje?
– Laten we ‘t maar doen.
– Gerard, mogen we er nog twee? En doe een portie bitterballen.
– Heb je honger?
– Ik heb zin in een goed gesprek.

________________________________

Blog 1319 – 18 juli 2024
ZOMERBOEKEN, OMDAT HET MOET

Waar willen we mee thuiskomen na de vakantie? Mooie boeken gelezen, prachtige stranden gezien en een originele soa. Vakantieboeken! Het vaandel om aan te geven: ‘Ik ben geen Wappie!’ Hier onze Boeken Tip 5 Zwarte letters op een wit strand:

5. Koken met Zelensky. Wanneer hij om 17:30 de deur achter zich dichtslaat na opnieuw een slopende dag zijn land redden van de Bolsjewisten, komt de ware Volodymyr naar boven: een meesterkok die tovert met ingrediënten door Nato-makkers gesponsord. Quote: ‘F-16’s zijn tof, maar waar blijven die beloofde kwarteleitjes!?”

4. Lachen met Rutte. Van fietsen door de regentenstad naar jetten over Europa. Daartussen typte hij een overzicht van het olijkste van het Haagse onooglijkste. Quote: ‘Dus Trump vraagt: “Jij ziet Orbán volgende week? Geef ‘m dit pakketje”. En ik zeg: “Ik zorg dat het klaarligt bij het International Court!” Ha, ha, ha!’

3. Versiertips van Ali B. Komt niet in de boekhandel. Voor je het weet plakken vrouwen met een goed geheugen aan je gevel. Bestel en het komt in discrete envelop met als opschrift: ‘Van beeldbuis naar bajes: ik zit voor jullie zonden!’

2. Do It Yourself met Netanyahu. ‘Huur een bulldozer om je droomhuis te bouwen, want daar staat vast een morsig optrekje van een terrorist. Vraag het buurtcomité je te beschermen tegen ongedierte. Vooral die tussen de 10 en 16 jaar zijn lastig. Met gratis dvd: Anne Frank zou het met me eens zijn.’

1. Indonesische kliekjes met Witteke van Dort. Het jaar is 1949, Java. Twintig dorpelingen staan op een rij. Een Hollandsch officier vraagt: ‘Wat is Nasi Goring?’ Doodsche stilte… De lokalen worden afgeknald. Dan: 1964, 20 Nederlandsch Indiërs in een Hollandsch arbeidsbureau. Ze horen: ‘Wie van U heren kan asperge-steken?’ Doodse stilte. Oftewel: hoe zet je 300 jaar kolonialisme om in een heerlijk sateetje? Met 417 foto’s en literatuurlijst.

________________________________

Blog 1318 – July 17, 2024
A WRIGHT CONSIDERATION

One time, I had sex with a woman who flew a commercial aircraft. After ‘we had landed,’ she looked disappointed. I forgot to applaud.

My neighbor lost his job as a lifeguard. He saved a man who wanted to end his life. That man gave him a devastating review.

As a child, I had a nuclear plant as a toy. It provided power to run my toy train and made my tortoise glow-in-the-dark.

Whenever a Jehovah Witness calls at my house, I open the door carrying a chain saw. They never want to come in.

By accident, I gave my dog Chardonnay instead of water. After a week, he could only bark in French.

I took a course in Advanced Insanity. I failed the exam. I couldn’t convince I was Napoleon.

You think Zelenskyy knows that in his biopic, he will be played by Jim Carrey?

________________________________

Blog 1317 – July 15, 2024
LINES THAT FEEL WRIGHT

I send my entire neighborhood a “Get well”-card. The next day, everyone walked around looking extremely paranoid.

One time, a hypnotist made me believe I was Stalin. It totally pissed me off. I had him executed by a neck shot.

I was seven, and my father, he was a true capitalist. The gold prices went up, and he sold my Golden Retriever.

If you meet the ex of a friend, who is not your friend anymore, is she a double ex?

My neighbor is a “Pre Nazi”. He worships Hitler, but only until the age of four.

I applied to participate in the Paralympics. Olympic diving. I have vertigo.

Apparently, I’m a racist drinker. My favorite cocktail is a Negroni.

The man who invented ice cubes should have gotten a patent.

________________________________

Blog 1316 – July 14, 2024
YOU IN THREE WORDS

Meeting friends, they challenged me to describe myself in three words. Not wanting to lose dear buddies, I said, “I pay everything.”
I looked at a woman with whom, years ago, I had something, and I said, “Burn my letters.“
To my best friend, a distraught witness at my wedding, describing myself was, “Best advice denier.’
And to all, knowing me as a comedian making humor out of tragedy, before time is due, I went for, “Unsolicited friend’s roaster”.
The party was over. I did pay for all, and I thought, “Let’s add some Three-Words-To-Describe-Yourself.” You guys agree with these?

– Elephantman meets Dangerfield.
– Relentlessly bloody Dutch.
– Alcohol and bones.
– Spouse from hell.
– Dog’s tree trunk.

________________________________

Blog 1315 – 13 juli 2024
INGEKORT DOET TE KORT

Krantenkoppen zijn te kort! Je mist die nuance van het achterste van hun tong. Schrap niet die laatste paar woorden en de munt valt. Mediakoppen vandaag… en onze aanvulling:

– Ali B wacht hoger beroep in vrijheid af… aan rand zwembad, met stagiaire binnen handbereik.
– Veel doden na Israëlische aanval op veilige zone… ondertussen: strand Tel Aviv is veilig, maar pas op voor zonnebrand!
– Benzinestations en tabakswinkels platgelopen voor sigaretten… en platgerold door longkankerpatiënten in rolstoelen.
– Aantal sekswerkers in Duitsland onder niveau van voor corona… en nog steeds onder niveau is hun fellatio.
– Raketaanval op ziekenhuis bewijst vitaliteit Russische wapenindustrie… in voorbereiding zijn aanvallen op kleuterscholen en peuterspeelplaatsen.
– Indiase bruiloft geeft inzicht privéleven allerrijksten… door close-up van platina maagdenvlies.
– Biden oogt strijdbaar… en overweegt zelfmoord in de bunker onder het Witte Huis.
– Nederland telt 1,2 miljonairs: wie zijn het… en zijn ze familie van Ali B?

________________________________

Blog 1314 – 12 juli 2024
PUNCHES IN DIZZY

‘Kennen jullie Silent Disco?’ vroeg ik. In de zaal werd geknikt. ‘Vorige week deed ik Silent Stand-Up. Groot succes! Niemand kon me horen.’
Dat was mijn eerste silent grap gisteravond. Voor de vierde keer had ik de eer en het genoegen de latin-jazz formatie Black Lily aan te kondigen in Dizzy te Rotterdam.
Op de voorste rij zat een ouder stel gezellig te kijken. Ik vroeg:
‘Tinder date? Volgens mij waren jullie op Tinder toen dat nog met de fax ging.’
Een man, ook eerste rij, had net gegeten. Toen ik informeerde wat, wist hij het niet meer! ‘Aha, dan was het Dizzy’s beroemde dagschotel “Forget About It”.’
De band had een nieuwe drummer, een sympathieke gast uit Duitsland.
‘Richie Struck op drums… Tja, als Duitsers op drums beginnen te trommelen, krijg ik zin om Polen binnen te vallen.’
Bandleider Peter Wenk kwam al lang geleden uit Duitsland naar hier.
‘Het was logisch dat Peter voor Nederland koos. Argentinië zat al vol.’
Het ensemble speelde voor het eerst met een plaatje van een zangeres.
‘Poliana Viera uit Kaap-Verdië! Jullie kennen Kaap-Verdië? Dat is een eilandengroep in Delfshaven.’
Die viel goed! De bulk van de Nederlandse Kaapverdianen woont in dat stadsdeel.
‘Haar vader is een beroemd zanger op Kaapverdië. Maar ja, klein land. Ze hebben één zanger.’
Na de break en twee Gin-tonic sprong ik nog éénmaal het podium op.
‘Jullie weten: jazz is na de pauze altijd beter. En dat is het verschil met het huwelijk: dat is alleen vóór de pauze leuk. Applaus voor Black Lily!’

Luister zelf: Black Lily op Youtube.

________________________________

Blog 1313 – July 10, 2024
HOLYDAY? ARE YOU KIDDIN’?

You know me, I’m not a holidaymaker. Where I live, the neighborhood dogs pee on my front door. I’m not complaining! It covers up the smell of my neighbor’s pee! Now when I book a 5-star hotel in Milan, and I walk in, it doesn’t smell like home!
Milan is a great place, though. People know how to dress. The last time I was there, I saw a man, a three-piece Armani suit, spotless leather shoes, and a swag gold watch. And he only left his house to take out the trash.
Italian women! They all have something of Sophia Loren in them. You do not see it on the outside, but still.
And the Milanese culture, it’s amazing. I was at the main train station, a kid tried to steal my wallet. I shouted, “What’re you doing?” He looked offended and said: “Milan culture!”
Anyway, at that station (and this is a true story!), I had an espresso. You know Italian espresso: it’s about two drops. One fell on my pants. I ran to the gentlemen’s to wash the stain away. While I was drowning my slacks with tap water, I saw Italian guys come in and wet their hair. (This was August. The temperatures in downtown Milan were so high that, to cool off, Milanese booked vacations to Kuwait.) So these guys threw water on their heads. I was hesitant to ask why, because they looked so cool, like they were Marcello Mastroianni’s twin brother. Not with the same father, but still.
I pulled myself together and asked one of them, “Why throw water on top?” (I should add: my Italian was poor at the time. A day earlier, I asked a local girl for her number. She said, “Sessantanove.”)
The man said, “It cools you down.” I tried it. It worked! During the four weeks I was in Italy, I kept my hair wet with men’s room water. Then, back in the Netherlands, my hairdresser said, “You know you are starting to lose your hair?” So now you know why I say, “I’m not a holidaymaker.”

________________________________

Blog 1312 – July 9, 2024
FLIPPIN’ INFLATION

Have you noticed? Inflation is going through the roof. I bought an ice-cream today. The guy asked if I wanted to pay in installments.
Talking about ice cream. The year was 1964. My dad and I were in Yugoslavia. People over there were happy! Cabbage 54 weeks a year, secret police dragging your favorite uncle out of his flat at 4 in the morning. If it were only your least favorite uncle!
My dad bought me vanilla ice for 5 cents. He asked, “Why so cheap?“
The vendor replied, “We produce it without free speech, without hope for a better future, and without dental care 47 out of 48 months.” And I, six year old capitalist, shouted, “In that case, throw in whipped cream for the same price!”

We were talking about inflation. This morning, I bought flowers for my wife. (You know I didn’t, but hang on, it’s gonna be a joke.) Cost me €25! I screamed, “These were €10 a year ago! Zelensky killed the flower market? Or rather, answer this: “Do €25 of roses guarantee me sex tonight?” The guy said, “I don’t know. For you, does ‘sex’ mean: Having a woman under you who sounds like Judy Garland? Using a condom only available in black and white?”

Anyway, this is what inflation is to me. The year is 2022. I buy my son an ice cream in New York (This is all true… It isn’t, but it gives my punch a greater chance on success.). I asked the vendor, “In 1986, at this spot, I paid 50ct for a scone, now $8?” He said, “He! You think I got free speech, hope for a better future, dental care 48 out of 47 months?” And being a real New Yorker, he looked at my son and said, “And go fuck yourself with your whipped cream!”

________________________________

Blog 1311 – 8 juli 2024
HET LEVEN IS EEN KRINGLOOP

Als je bestek en servies aan de Kringloop geeft, wassen ze het eerst voor het in de winkel komt. Dus ik doe geen afwas meer! Ik breng ze mijn héle vaat en ‘n dag later koop ik alles terug. Serieus! De besparing!
Vanmorgen stapte ik er binnen met elpees van Mozart die ik ooit had gekregen. Het meisje aan de balie keek me aan met een blik zo efficiënt als een professioneel Japans koksmes. ‘En hoe kwam u aan deze platen? Van Mozart zelf?’ Ik antwoordde: ‘Niet zo bijdehand, GenZero. Jij wordt 110 jaar en na je 70e is de seks er wel vanaf’. ‘Kijk aan,’ repliceerde ze, ‘hier spreekt ervaring’.
Haar 0,0 meelevende blik mocht afgestraft. Ik zei: ‘Jij weet niet eens wat 70 is. Jouw generatie heeft een calculator nodig vanaf het cijfer 6’. Miss Tattoos-Op-Je-Overbodige-Plekken trok bij. ‘Meneer, maak u geen zorgen. Mozart wordt gekocht door de thuiszorg. Mensen met Alzheimer worden er rustig van. Over Alzheimer gesproken, wie is uw favoriete componist? Johnny Walker?’
Geen kwade observatie van het jong talent. Vorige week bracht ik een doos whiskeyglazen met versleten bodem.
‘Jij werkt hier vrijwillig?’ informeerde ik in een poging de sfeer te redden, zo optimistisch als de bartender van de Titanic die vroeg: ‘Heren, uw laatste Bourbon, met ijs?’
‘Ik ben hier in dienst,’ antwoordde ze, ‘Voor mij is dit een tussenjaar’. Ik dacht: ‘Tussen cocaïne níet en wél kunnen betalen?’ Het bleef bij de gedachte. Op haar leeftijd was ik ook zoekende, dolende. Mijn Bijbel was Turks Fruit, tel uit je winst. Je wilt zo’n meisje toch helpen. ‘Tussenjaar? Goed idee!’ riep ik, ‘Neem dit aan van een veteraan…’ Ze schudde haar hoofd: ‘Eh… 10-daagse veldtocht?’
Een korte pauze liet ik vallen, en sloot af: ‘Geniet ervan. Het leven is een Kringloop. Iemand roept: ‘Het is een meisje!’ en je krijgt je laatste spuit. Knip met je vingers en alles is voorbij.’
Een korte pauze liet zij vallen. ‘Mooie gedachte, meneer. En als je aan alles twijfelt, luister naar Mozart’. Ik knikte, glimlachte, verliet de zaak, en dacht: ‘Geef mij maar Groucho Marx’.

________________________________

Blog 1310 – July 7, 2024
GOD CALLS BIDEN

We see the White House and hear off-screen a friendly young woman’s voice (SEC).
SEC: Mr. President, I have God for you on the line.

Cut to: Joe Biden (BID) at his desk in the Oval Office, working on a puzzle. At his side is the lid of the box: ‘Taylor Swift in 1,000 pieces; Ages 3-7.’
BID: God? I’m not talking to Putin.
SEC: It wasn’t Mr. Putin’s voice… I think I’ll put him through.
GOD: [Off course, a Morgan Freeman’s kind of voice.] Joe?
BID: Who’s this?
GOD: God! The Creator, you know. The big John Wayne up there.
BID: Last time God called, I bought 24 encyclopedias. I need proof!
GOD: Fine, you’re not the first. What’re you getting right now?
BID: [Looks at his crotch.] Holy mother of Christ! An erection!
GOD: Yes, and who’s the only one who can deliver that?
BID: God…!?
GOD: Now we’re talking. Why am I calling? I have the New York Times in front of me, and apparently you said, “Only God can make me quit the presidential race.”
BID: You read the NYT in heaven?
GOD: Yeah, it’s delivered a day too late, but we’re pretty far up. So, Joe, how about it? Give the generation under you a chance.
BID: The generation under me? They’re too old!
GOD: I understand. They lack hands-on experience dealing with things like the Spanish flu. Listen, me, I retired after six days. Ok, I had it easy. This was before auto-cue to read up, stairs, complex matters like “Last week,” and fanatic Christians. (I should never have sent My Son, but this apart.)
BID: I respect your point, but it’s an evil force I’m fighting.
GOD: ‘Evil Force’? You’re not Captain Kirk. You’re The Wizard of Oz. Go to church, close your eyes, breathe for a few minutes, and have your secretary open your eyes. Go on TV and declare that Kamela takes over. Say God told you so.
BID: Is it that easy?
GOD: Yes, it is, and if you guys lose, I won’t be home. You won’t be home either. Trump will have you somewhere, taking your fingerprints.
BID: He’ll have me indicted?
GOD: Ha, ha, ha! Forget about it! If he dares to, I’ll make sure Melania has her first orgasm in 30 years.
BID: Trump will be happy…
GOD: He won’t be around. Now off to church, my son, and make sure all is on camera. I gotta go. I have Kamala on another line.
BID: I think I have no other option…
GOD: I wish Kennedy had said that.
BID: Well… have a nice day.
GOD: I will. I created ‘day,’ remember? Love you, Joe.
[GOD hangs up. ENTER secretary. She happens to be a cute red-head. She sees Biden staring in front of him.]
SEC: Are you alright, Mr. President?
BID: [Looks down at his still impressive erection.] Yeah… I’m great… Can you close the door and come over here?

________________________________

Blog 1309 – July 6, 2024
HOLD BACK THEM TOPPINGS!

I scream! You scream! Everybody keeps its paws of my ice-cream! This Summer, the immigrants are coming for our cold delight! Of course, I mean this metaphorically: the Not-From-My-Backyard-Toppings. Yes, if you ask for oldskool Strawberry, or Caramel, you’re an imperialist, sexist, Glued-To-The-Racist-Gender-Given-To-Me-At-Birth. Be my guest. Here’s a Top 10 Topping Flavors That Should Stay The Fuck Away From My Ice-Cream:

10. California Forest Fire Charcoal
9. Thai Strip Club Ping Pong Ball
8. Viktor & Rolf Whatever
7. Pacific Ocean’s Plastic
6. Jim Morrison’s Ashes
5. Taylor Swift Tampon
4. Head & Shoulders
3. Prostate Check
2. Gefilte Fish
1. Gaza Tears

________________________________

Blog 1308 – 4 juli 2024
EEN HOOFDDOEK IS GEEN KAASDOEK

Debat #1 Neue Regering versus Bankbewoners/Plucheklevers. Toen plots, Esmah Lahlah aan de microfoon, met hoofddoek. De posts schoten naar X. We zetten ze op een rijtje. Top 10 Schoof Schutzstaffel twittert zich de pleuris.

10. Zo! De schoonmaaksters komen vroeg vandaag!
9. In de toiletten liggen handdoekjes! Je hoeft niets mee te brengen.
8. Vóór werktijd in het sportfondsenbad, oké. Maar droog je haar!
7. Leuk, Wilders werd géén premier, maar dit is natrappen!
6. Oké, zij die hoofddoek, doe ik me zwarte laarzen aan!
5. Lieverd! Vrouwelijke kaalheid is geen schande!
4. Legt ‘t aan mij, maar ruikt het hier naar Döner?
3. Schat, ik heb nog een goede tip tegen roos!
2. Vandaag hoofddoeken? Morgen barbecue?
1. Mensen, géén grapjes. Ze heeft chemo…

________________________________

Blog 1307 – July 3, 2024
MURDER, HE SMELLED

I almost killed someone on the train today. I wasn’t going to do it for myself. I acted for humanity. The victim, a man with colored skin, I would say Caucasian, smelled from his mouth. Bad, very bad. If he blew someone with a cataract in the eye, he would cure it. Compared to him, the crematorium in Auschwitz smelled like a bakery.
My crime would benefit my fellow travelers. Imagine if I had crawled out on my hands and knees at a station (Bad fumes rise upwards. Above that person the ceiling looked like a rooftop in Charkov.), another innocent traveler might sit across from the bad guy. An elderly person, a pregnant woman, a pregnant elderly person, a blind guide dog, or a little blonde angelic girl, born without a mouth, who could only breathe through her nose. As I lay unconscious on the platform, being stepped over by boarding passengers, painful cries through her blond nose would pierce my ear drums.
Action was needed, otherwise the carriage would become a smoldering pool filled with 12-year-old Durians.
I felt as Atlas must have felt when he carried the globe on his shoulders. (By the way, it weighed a lot less in those days: a world before pickup trucks, cheesecake or platform shoes.) What to do?

Strangulation was out. If I approached him, my eyebrows would set alight, the repressed memory of forced sex with Aunt Tilly would return, and this time I would enjoy it.
Suppose I threw in a question? “Sir, was Kant right with his theory of Das Ding an sich, or is empiricism as all-encompassing as even Schopenhauer could not have dreamed?” That is usually a killer.
Or tell him something funny that will make him die laughing? My polluting opponent seemed to be a woke type, and I couldn’t think of a woke joke, as they always contained the words “rabbit”, “endive” and “colonialism reparations”.

A young woman took the seat next to our predestinated corpse. She had a very tan skin, Caucasian I suspected. And now the thing: she was wearing a heavy perfume that completely neutralized Mr. Bad Mouth. No more odor in the air. She looked at him politely and smiled. He returned the polite look and produced an equally sympathetic smile. As they both looked ahead, it was clear that something had happened.
We entered my station, I stood up and said to the future couple, “Excuse me, but my life experience says that you just compliment each other… Think about it.” I left and whistled, “Love is in the air.”

________________________________

Blog 1306 – 2 juli 2024
HONGARIJE–OEKRAÏNE EERSTE HELFT

Historische ontmoeting vandaag: Zelensky van 3/4 Oekraïne en Orbán van Happy Hongarije. Vóór hen: twee glazen transparant vocht waarvan het westen denkt: Mineraalwater? Zoals je weet, Orbán is de poedel van Poetin, en Zelensky van iedereen met wapentuig uit de kringloop. Wij smokkelden een microfoon naar binnen, vermomd als beledigend boeketje midden op tafel. De journalisten verlieten vrijwillig de kamer (de scene was te troosteloos) en Zelensky opende:

ZEL: Orbi, leuk speldje heb je op! Is dat de microfoon voor Poetin?
ORB: Heel geestig! Ik kom hier voor het bereiken van vrede.
ZEL: Dat zeggen Russische soldaten ook wanneer we ‘n Molotov cocktail aanreiken.
ORB: Beetje respect! Wij zijn nu wél even voorzitter van de EU. Weet je nog? Die reddingsboei op de voorzijde van jullie staatsbegroting?
ZEL: Ja, de EU is prachtig, maar wij hebben Biden achter ons.
ORB: Die is nu op herhaalcursus: ‘Spreken in het openbaar’.
ZEL: En voor Trump is president worden z’n ‘Tweede kans na veroordeling’.
ORB: Nu serieus, de etnisch Hongaren in Oekraïne, hun rechten worden geschonden.
ZEL: We doen ons best met die gasten! Leiden ze op tot drone-operator, maar het enige wat ze kennen is Pong!
ORB: Luister, ex-tv-held, elke dag dat Europa jullie steunt, sleept de oorlog maar verder.
ZEL: Elke dag sterven onschuldigen!
ORB: Tuurlijk, ik leef óók mee met Russische dienstplichtigen. Maar wees diplomatisch. Poetin kan niet stoppen. Het gezichtsverlies!
ZEL: Daarom was hij in Noord-Korea. Het Mekka van plastische chirurgie!
ORB: Je bedoelt Zuid-Korea? Eh, wat ruik ik?
ZEL: Lunchtijd! Het perscommuniqué komt wel. We dachten: ‘Orbán heeft vast al lang geen Happy Meal gehad’. Dus het wordt Kipnuggets in Borschtsoep.

________________________________

Blog 1305 – 1 juli 2024
MAMA GECLOOND

Mijn mobiel gaat over. Dan weet je: daar belt iemand van bóven de 40. Zeg nu zelf: alles daarónder ­– de Fuck-De-Boomers-Generatie – bélt niet meer. ‘OMG! Moet ik antwoord geven In Real Time?’ Ze schrijven niet meer. ‘Balpeninkt is zó slecht voor het milieu. Eén post-it en 12 ijsberen zijn dood!’
Ik neem op en hoor de lieve stem van mijn moeder (N.B. Ze overleed 2005):

MAM: Dag schat, er is een probleempje.
IK: Mama, als je me ‘schat’ noemde, mocht ik meestal wc’s schoonmaken…
MAM: Er kwam een factuur voor mijn crematie. Kun je nu € 8.000 overmaken naar hun rekening in Nigeria?
IK: Eh… we verasten u 19 jaar terug. Toen bestond Nigeria nog niet.
MAM: Het is heel urgent. Hun banknummer is BNN 00034227.
IK: Ho, ho, niet zo snel! Uw urn staat hier in de logeerkamer, onder het stof. Sorry daarvoor, maar de urgentie ontgaat me toch.
MAM: Als je niet direct betaalt, ga ik huilen. [Ik hoor mijn moeder huilen, precies als in 1964, toen mij vader vertelde: ‘Op bureau krijg ik een nieuwe secretaresse. Leuk meisje, slechts 19 lentes jong!’ En in 1971, toen ik zei: ‘Moeder, Uw uitmuntende oliebollen smaken als Uw overheerlijke patatjes. Is het de frituurolie die U al gebruikt sinds de Bevrijding?’ ]
Dan loopt mijn ZOON binnen. Ik zeg dat zijn grootmoeder belt, die overleed direct nadat ze van zijn geboorte hoorde. Hij zegt koeltjes: ‘Voice-cloning’. Ik antwoord in archaïsch Brabants:
IK: Wableif?
ZOON: Scammers hebben een opname van een stem, en Artificial Intelligence laat daarmee een andere tekst uitspreken. Wil ze geld?
IK: Eh… ja. [Zoon grist mijn mobiel uit mijn hand en zegt in vlekkeloos
Nigeriaans:]
ZOON: De politie valt in 10 minuten bij jullie binnen. Fijne dag. [Hangt op.]
IK: Hoezo spreek jij Nigeriaans?
ZOON: Voice Cloning! Ik ben toch Gen-Z?

________________________________

Blog 1304 – June 30, 2024
IT ENDED WITH A LEG

My day started great.
I put my glasses on the top my head and there I found a pair I had lost in 2007. I stepped out of the shower with a big smile.
(You know me, I have a big head. I put suntan lotion on it with a roller. I’ve never had bird droppings on my head. They built their nests there! I gave an old hat to a homeless man. He used it as a sleeping bag.)
Back to my lucky day.
An unknown man passed by. He said, “Here’s the thousand dollars you lent me, and thanks again, Bob.” I said, “That’s what friends are for, and keep calling me Bob.”
I went to our self-check-out supermarket. I forgot to check everything out. Outside there were balloons, cheering and popping champagne bottles. I was the 100,000 customer who tried to steal. I could take all my purchases with me for free.
A home for the elderly called. Uncle Gluckstein died of dementia and left his Ferrari to me. But why hadn’t I visited him more often? I said, “Who is he?”
My Foster Parent child from 20 years ago told me he had made it big. He would send me a million dollars for everything I had done for him. I thanked him and thought, “That hardly compensates for the emotional damage I got from his monthly drawings.”

My day ended less wonderfully.
My wife asked me if I would still love her if she had an artificial leg. I said I would if I had a donor heart. She threw a shoe at me. It really hurt. Her leg was inside.

________________________________

Blog 1303 – 29 juni 2024
WERELDSEKS

Vandaag in The Guardian een artikel over seks rondom de globe. Ik las net ervoor een stuk over Lego, mijn andere hobby van decennia terug. Dus wat hebben we geleerd?

De Engelsen zijn slecht in voorspel. Onzin! Vraag een Brit wat voorspel is: ‘Met je maten 4 liter bier wegwerken! Daarna is alles wat naar vis ruikt lekker’.
In IJsland kun je vóór seks onderzoeken of je familie bent. Het is een vet klein land en familieseks is er zo alledaags als hier een Sinti tegenkomen zonder chromosoom.
In Australië kan een invalide een sekswerker aan huis vergoed krijgen. Ik was afgelopen zomer in Sidney, en écht iedereen in een rolstoel, die gasten kijken me blij!
50% van Japanse huwelijken is seksloos. Nou snap ik het! Mijn vrouw is Duitse, maar in bed praat ze Japans! En in dat land van de rijzende zon hebben ze géén seks meer na het krijgen van kinderen. Een Japanse vriend van me noemden zijn ouders ‘Hadjumé’. Dat betekent ‘Vanaf nu heb ik hoofdpijn’.
22% van Japanse vrouwen vindt seks te veel gedoe. Snap ik niet! 90% van de vrouwen waar ik ‘t mee deed, die bewogen niet eens!
Seksloosheid blijkt een trent in de ontwikkelde landen. Wat een mooie troost! Ik ben geen loser, ik ben trendy!

________________________________

Blog 1302 – June 28, 2024
COCKTAILS & CHINESE

Today I had lunch with an acquaintance. I’m not worthy of being called his friend. He is a true artist, modest, empathic, I always think, “What the hell do we have in common?”
He told me about a drama in his personal life. I replied, “Does this mean you don’t want to split the bill?” (You know me.)
The restaurant was Mood, on the Kop van Zuid, Rotterdam. An excellent, trendy spot serving trendy, excellent Chinese food for all those who say, “Me eating Chinese? Are you fucking me?”
My table companion is a non-drinker. Yes! Ask me, “How you guys get along?” Skip that point. He has discipline and cares for his health. This means we don’t get along. (We do! I just wanted to make the punch.)
Restaurant Mood serves agreeable cocktails, so at 12:47, after their Amaretto Sour and a Negroni, I opened with, “So how are you doing, and what was your name again?”
I’m kidding! My fans: have Michelin Star luncheons! And be informed, so you can ask your party things like, “Cobalt mining in Congo…Isn’t it shocking? You’re 10 years old, and during 12 hours of working, just 2 bathrooms breaks?”
And keep a straight face when your friends reply, “Eh… yes. But firstly, this place’s Amaretto Sour… 17 euros? Is that worth it?”

________________________________

Blog 1301 – 27 juni 2024
KOPPIGE KRANTENKOPPEN

Knallende koppen, wij schieten terug!

– Zorgpersoneel werkt met vervalste diploma’s voor criminelen.
Zometeen krijgt Ali B. een hartoperatie door iemand met zwemdiploma A.
– Ernstig zieke kinderen uit Gaza geëvacueerd.
Ze werden niet beschoten. Op hun ambulance stond een portret van Biden.
– Honderden oudere Surinamers krijgen alsnog verblijfsvergunning.
En ze mochten 2 miljoen aan zorgtoeslag terugstorten.
– Tabaksverkoop stopt in supermarkten.
Ondertussen deze week in de Bonus: chips, sherry, donuts en ketchup.
– 50 jaar streepjescode.
Ik scande paracetamol, zegt de kassa: ‘Dat koopt u al 50 jaar. Schiet niet op, hè?’
– Verband tussen gestegen huizenprijzen en geboortecijfer.
Als huiseigenaar zeg ik je: OZ-belasting is ook funest voor je zaad.
– In zelfrijdende auto’s meer wagenziekte.
Daarom ruikt elke tweedehands Tesla naar kots!
– Kamervoorzitter Bosma niet bij slavernijherdenking.
Hij houdt niet van kip.

________________________________

Blog 1300 – June 26, 2024
YOU CALL THIS HOT?

The Netherlands experiences one tropical day, and the country goes crazy! I tell ya, when I was a kid, it was hot…

The stench of perspiration everywhere! The newspapers said: Be considerate of your neighbors. Eat raw garlic!

The weather report in Israel started with: “And you thought the Holocaust was bad…”

At our house you were given a time slot when you could sit in the refrigerator.

The sun was so bright! Even a blind friend of mine wore sunglasses!

And sex in such weather? Seriously, my dad had a headache.

In prisons, men voluntarily showered together!

I went to the zoo. The camels had sunstroke!

We received emergency aid sent by Iraq!

________________________________

Blog 1299 – 25 juni 2024
ORANJE IS OLÉ!

Wie kent niet de kreet: ‘Olééé, olé, olé, olééé’? Maar zijn er geen eigentijdsere, onomvolkte, frissere slogans waarmee het Oranje Legioen de mannen op het gras kan ruggesteunen? Vandaag speelt het tegen Oostenrijk. Wat te roepen? Hier onze Top Tien ‘Ben Ik Van Oranje Bloed’.

10. Niks áán de hand! We skiën vol-gend jaar in Zwitserland!
9. Wollt, wollt, wollt Ihr… die totaaaaale Niederlage?
8. Voet-bal is geen Aprés-Ski! Oo-sten-rijk o-ver de knie!
7. Oostenrijkers raus! Fussbal ist kein Johann Strauss!
6. Direct vanaf de start… van Oranje word ik hard!
5. 11 keer goud! Da’s waar Maximá van houdt!
4. Oranje is me kleur… En Heineken me geur!
3. Goal, goal, goal! Ik ben toch geen Down?
2. Ballen in het net! En beesten in bed!
1. Oo-sten-rijk, Voet-bal-lijk!

________________________________

Blog 1298 – 24 juni 2024
HAAGSE NIEUWKOMERS TEGEN HET LICHT

De potentieël verse bewindslieden liggen op de gril. De eerste sound-bites staan al in de media. Zoals: Marjolein Faber zal de term ‘omvolking’ niet meer gebruiken. Ze twijfelt nu tussen ‘verdönering’ of ‘vernegering’.
Faber begreep het verband met ‘Nazisme’. Ze bedoelde natuurlijk Nationaal Socialisme, maar ze liet geschiedenis vallen op de kleuterschool, dus da’s een detail. ­
Heb je die vrouw gezien? Die moet eens naar een Marokkaanse kapsalon!
Ik zie zo’n kapper al in paniek: ‘Mevrouwtje, waar heeft u uw geld de laatste 30 jaar aan besteed? Spruitjes en witte waspoeder?’
Faber vindt dat ‘de demografie van Nederland verandert’. Dat is Haag’s jargon voor: over 10 jaar is er niemand meer om Hollandse 80+ billen te wassen. Dus wil Marjolein straks asperges eten? Die zijn dan niet geoogst door een Floris of Tijmen; ‘t waren Kacper en Iwan. Die-hard Poolse katholieken, dus die asperge smaakt niet naar Allah. Kom je goed weg, schat!
Nu even naar de betrouwbaarste nieuwsbron sinds Joseph Gubbels: X. Daar typte Majolijn F. anderhalf jaar terug: ‘Vluchtelingen klagen (…) over noodopvang. Ga je eigen land opbouwen ipv hier te lopen mauwen.’ Eén op de vier Nederlanders stemde voor dit soort Vaderlanders. De toekomst lacht! We openen weer kerncentrales, en ook Kamp Amersfoort.
Fraulein Faber wordt misschien Asielminister. Ik weet al waar zij asiel krijgt: Belarus!

________________________________

Blog 1297 – June 23, 2024
WHO’S THE LUNATIC?

Lobby of the Hilton The Hague, this morning, 9:28 AM.
I stormed in and saw ten people in anxious expectation. They identified me as “The One Waited For.” “Friends,” I shouted, “in my train coming here, there was a berserk lunatic! The police were rushed in. Delay, fear, panic, body odor, and travelers dropping their croissants. But the good news is: that lunatic, it wasn’t me.” They all laughed.
No, this did not happen. [Sound of a tape rapidly rewound.]
You see, just before I did not say, “But the good (…)” a man asked, “That lunatic were you?” They all laughed. I laughed, tapped him on the shoulder, and said, “Hilarious! You know all about crack heads? Didn’t your mother marry her half brother?”
That didn’t happen either.
I entered 2 minutes before I was supposed to. No stress, no problem. A man said, “We are waiting for a lunatic.” I replied, “Will you settle for a croissant?” A woman laughed. The police dragged her off, she confessed all after serious tickling.
And yes, even this was an illusion.
I stayed in bed. I didn’t write this blog. There’s no internet. The last 5,000 years didn’t happen! We’re all fisher/hunters! Here’s a fisher/hunter joke.
5,000 years ago. A hunter and a fisher spot a mammoth. The hunter says, “Throw your spear!” The fisher replies, “All I can throw is a hook…” The police carry him off. He dies of body odor.

________________________________

Blog 1296 – June 22, 2024
RELIGION REVISITED

In India, looking at a statue of a local God with 48 arms, I asked my guide, “They always held their arms up?” He replied, “Why do you think we invented incense?”

I feel sorry for the Catholic Church and these child abuse cases. God is an accomplice! He gave 11-year-old boys succulent anuses.

Being a non-believer myself, I raised my son not religious. If he writes an autobiography, it’ll be called: All The Things I Didn’t Miss.

When I was 6, I was given the children’s version of the Bible. I didn’t believe a word of it. There were no chapter on dinosaurs.

On Sunday, I saw our priest in cloaks, and on Monday, in pants. I asked him, “Are you not getting paid today?”

Genesis is God’s autobiography. When it was published, I wonder who wrote on the back, ‘A Must-Read!’

________________________________

Blog 1295 – 21 juni 2024
SCENE 73 – RESTAURANTGEDACHTEN

Trendy restaurant. Geen Michelin, maar vraag naar spareribs en je staat in 1,3 seconden buiten. In een discrete hoek: een aantrekkelijke (Oost-Europese?) vrouw, sexy gekleed conform 2003. Zij (ZIJ) kijkt in de menukaart. Een ober (OBER) staat klaar om te noteren. Een naïef West-Europese jongeman (HIJ), ten minste 7 jaar ouder dan ZIJ, komt aanlopen en neemt plaats.
Tekst over het beeld: ‘Er hangt een penetrante poeplucht’.
Er wordt niet gesproken in de scene. Alle tekst hieronder is in ondertitels.

HIJ: [Snift, fronst zijn wenkbrauwen en kijkt naar OBER] Ben jij dat?
OBER: Dacht ’t even niet. [HIJ kijkt met fake glimlach naar ZIJ.]
ZIJ: Tak, to bylem ja. [HIJ snapt er niets van, kijkt naar de OBER.]
HIJ: Je bent ergens in gestapt!
OBER: Bij de lunch op ‘n steak in pepersaus, maar ‘t ruikt hier niet naar peper.
HIJ: Bied je excuus aan! Verzin iets!
OBER: Gast! Jullie twee, ‘t gaat wel lukken. Doe of je niks merkt. Denk aan wat haar vader verdient!
ZIJ: Wat hebben die twee? HIJ is toch geen homo?
OBER: [Onderhand net als HIJ snakkend naar adem, naar HIJ.] Die lucht komt van haar! Ik ken mijn vak. Bestel champagne! Ben je van me af!
HIJ: Hallo! Chantage? Omzet scoren? Dit is onze eerste date. Ik zit klem….
OBER: [Kijkt naar ZIJ en communiceert:] Maak ‘t niet te moeilijk voor hem.
ZIJ: [Verschrikt, haar blik zegt:] Ik beken! Alles beter dan terug naar het Pools platteland.
OBER: [Knikt begrijpend. Dan met een glimlach naar HIJ en nu HOORBAAR] Dus tweemaal het luxe-7-gangen menu en champagne? [HIJ vrijwel bewusteloos knikt ‘Ja’. OBER EXIT]
ZIJ: Jesteś bardzo slodki! [Ondertitels: Je bent zó lief!! ]
HIJ: [Roept OBER na:] Bij die champagne: Zuurstof!

________________________________

Blog 1294 – June 20, 2024
MY MARITAL STATUS? BRACE, MY FRIEND!

How my divorce is coming along? You’re in for some laughs? Wish I could say that!

My wife and I, we still see each other. We met last week at our butcher shop. I stood in front of her and asked the girl behind the counter, “Give me something juicy and soft. I haven’t had that for 26 years.” My wife walked out insulted!
I tell ya, women are too sensitive! She complained that I never brought her flowers. I said, “I did! Each time there was even a ribbon: In fond memory of wonderful days before we met.”
At our councellors, she said I only had other women on my mind. I replied, “Excuse me! I also had other guys on my mind!”
To be honest, I’ve never seen another woman. I’m a loyal type. Faithful to the grave. That is, hers! Not mine.
And sex! Sex is overrated. What counts is love, passion, camaraderie. Somebody said that… He was an idiot, but he said it!
You know, a lot of men try to help me! They are experts, they have experienced the whole drama. And after their advice they always say: “Do you have some change for a cup of coffee?”
It’s all my fault. I’m just not the man of her dreams. Sometimes she would wake up in the middle of the night, screaming and shaking. Then I knew: I was the man in that dream!

________________________________

Blog 1293 – 19 juni 2024
‘IK’ IS DOOD

Jan Cremer is dood. Hij krijgt een gouden grafsteen met enkel groot het woord ‘IK’.
Als kunstenaar zei hij te ‘vechten met verf’. ‘Soms win ik.’ Sterke oneliner! Maar verf laat je soms winnen… De tubes zijn met vele, de schilder is er maar één.
Abstract expressionisme was zijn ding. Dat is kunsthistorisch jargon voor: ’Sorry, mijn blik verf viel om over het doek’.
In onze voorkamer hangt een werk van hem: tulpen voor een Hollands landschap. Als we gasten ontvangen, zeggen die meestal: ‘Mogen we in de achterkamer zitten?’
Dan zijn schrijverij. Ik las ‘Ik, Jan Cremer’, en dacht: ‘ Kan je 369 pagina’s lezen met een erectie?’ Hij verlegde literaire grenzen, oftewel: Ja!
Mijn moeder destijds was oldskool. Zij haatte zijn smeerlappig proza. Zo heftig was haar afkeer, dat ze zich niet wilde laten ‘cremeren’. (Als je ‘m niet vat: prima. Het is een grap van lik-me-vessie.)
Jan had een stint met Jane Maysfield. Die twee op één foto! Het sloeg in als de plaat van Mussert en Hitler. (Vind het walgelijk, maar er zit wat in!)
Onze James Dean fotografeerde vaak het uitzicht van zijn hotelkamer: Mongolië, Californië, Albanië, Ecuador. Ik kopieerde dat concept. Een hoteleigenaar vroeg wat ik deed. Ik vertelde van Held Jan. Hij ontnuchterde: ‘Doe wat je wilt, maar dit is Hotel Zicht op Vlaardingen’.
Janneman begon een boek over heftige seks met een Parijse prostitué. Instructief, maar hij moest ervoor betalen. Ik daarentegen woonde ooit in Parijs en had grátis vleselijk contact met een Parisiënne, echter hield er een jeukende Janneman aan over. De dokter die me genas kostte het veelvoud van een prostitué. Iedereen blij, maar hij was wel haar vader…

________________________________

Blog 1292 – 18 juni 2024
AH STRIKES BACK!

Ken je die naamplaatjes bij Albert Heyn? Zo van: ‘Yusuf, ook bekend van ‘Waar het varkensvlees ligt? Kom jij even mee naar buiten!’ Die naamplaatjes zijn exit: te veel geweld tegen het voetvolk van de grootgrutter. (Rustig, rustig! Ik heb aandelen AH. Gister op de beurs 0,04% omhoog, dus ik zit in een voetbad van champagne.)
AH-personeel gaat de werkvloer op (In Oekraïne heet dat ‘Donbas-regio’) met een neutraal plaatje: ‘Team Albert Heyn’. Ik was er gistervanmiddag en zag een oudere terroriste binnenrollen, direct gestopt door een Team-held, voorheen ‘UitersteVerkoopDatumExpert’. Hij kende de regels!

TEAM: Ho, ho, mevrouwtje! U rookt, rijdt op een step en die hond van u kennen we van Opsporing Gezocht.
KLANT: Wie ben jij? ‘Team’? En je tweede naam is ‘Geest’? Sorry, mister AH, mijn fikkie is een ‘Service’-hond!
TEAM: En dat mormel verleent welke service? Stervensbegeleiding? Uw Bonuskaart zegt trouwens: ‘Koopjesjunk’. Dus wat doen we, Keetje Tippel? Chillen bij de koelkast? Beetje geil in een aubergine knijpen?
KLANT: Ga lekker vakkenvullen! Die kon je opa niet in het Rif-gebergte!
TEAM: Eerst die sigaret uit! Anders gaat de sprinklers aan, en slecht nieuws voor u: er komt geen Slivovitz uit.
KLANT: Er is bakkersbrood in de aanbieding! Werkt Kees daar vandaag?
TEAM: Sorry, Kees is al schuldig gescheiden. Nog wat?
KLANT: Eh… notenmix met korting?
TEAM: Sorry, tussen uw tanden blijven macademias zitten.
KLANT: …Ik wordt hier triest van… [Begint te snikken.]
TEAM: Grapje mevrouw! Ik doe dit om goed op de beveiligingscameras te staan. Mijn beoordeling komt eraan. Zal’k u even helpen? [Hij ondersteunt
KLANT de winkel in.] Eerst naar de vleeswaren?
KLANT: Graag, Filet American is afgeprijsd!
TEAM: Heerlijk! Denk ik ook altijd aan tijdens Ramadan. [Beiden EXIT.]

________________________________

Blog 1291 – 17 juni 2024
SPOELT U MAAR!

Ik steun al jaren het Leger des Heils. Dat doet gewéldig werk voor daklozen. Nu gaan jullie zeggen: ‘Michel denkt aan zijn toekomst’. Niet zo snel vrienden!
Voor het Leger werkt tandarts Sebas (Sebastiaan voor zijn vrienden). Hij behandelt daklozen gratis. Ik wil meer weten en bel ‘m op.

MICHEL: Sebas, daklozen komen toch vaak járen niet bij de tandarts?
SEBAS: Klopt. Ik vroeg er een: ‘Hoe vaak poets jij je tanden?’ Hij zei: ‘Je bedoelt: Hoe vaak poets ik mijn tand?’
MICHEL: Hoeveel mensen gaan amper of niet naar de tandarts?
SEBAS: In Nederland zo’n 1,5 miljoen! Kwamen die 2x per jaar, moet je nagaan hoeveel tandartsen een jacht konden kopen!
MICHEL: En hoe zit het met medicijngebruik?
SEBAS: Met rotte kiezen ga je aan de pijnstillers. Lidl heeft nu de aanbieding: Bij een 6-pack Schultenbräu, 6-pack Ibuprofen cadeau.
MICHEL: Het ergste wat je ooit meemaakte?
SEBAS: Een man met zo’n heftige kaakinfectie! Toen ik klaar was, was hij ook van zijn rugpijn af.
MICHEL: Een vreselijk gebit is lastig in het leven…
SEBAS: Precies! Een vrouw vertelde dat ze op een sollicitatiegesprek zat met een hand voor haar mond.
MICHEL: Voor welke baan?
SEBAS: Mondhygiëniste.
MICHEL: Wat eet je eigenlijk als geen tanden hebt?
SEBAS: Wie dacht je dat de grootste sponsor is van het Leger des Heils? Cup-A-Soup!
MICHEL: Slotvraag: nog iets beleefd vandaag?
SEBAS: Ja, een patient beet gister in het been van een collega dakloze! Ik zei: ‘Vandaar al dat haar tussen je tanden!’ Hij zei: ‘Klopt, het was een Turkse’.

________________________________

Blog 1290 – 14 juni 2024
NEDERLAND! IK HOUDT VAN U!

De media koppen. We koppen terug!

– Advocaat Ali B wil vrijspraak in alle zaken.
‘Ja, ik vraag het gewoon! Nee heb je, ja kan je krijgen! Zo stapte Ali ook met die meisjes in bed.’

– PVV-er Markuszower geen bewindspersoon Asiel en Migratie.
Hij begreep niet dat een ‘kankerhekel’ hebben aan asielzoekers niet gezellig is voor kankerpatiënten.

– VVD-chick Yesilgöz vindt ook Faber ‘Geen onomstreden kandidaat’.
Dat zeiden mijn ouders van mijn Duitse verloofde. Kortom: vergeet ‘t maar!

– Kamers verhuren als ‘hospita’ wordt makkelijker.
Tof! 70+ vrouwen met grote panden krijgen meer kans op seks.

– Spinazieoogst Nederland mislukt.
Géén paniek! Er zit 0,0 spinazie in Döner Kebab!

– Moordenaars Peter R. de Vries géén levenslang.
Wie zit er anders over 28 jaar in een TV-talk-show?

– Ai veel betrouwbaarder bij prognose prostaatkanker.
Vast wel! Maar ik wil geen Ai in m’n anus!

________________________________

Blog 1289 – June 12, 2024
THAT COMEDIAN – FINAL

Once a year, I eat at a fine dining restaurant when it has a clearance sale. Buy six oysters, get one free. Château Lafitte Rothschild wine just before expiration day. Lobster with small imperfections.

The Stockholm syndrome occurs when hostages develop feelings for their captors. If the people of Stockholm were the first to experience this, I think they were just idiots.

I stood in an full elevator with a toaster under my arm. I told it, “When you grow up, you can be an elevator.” I made it nod. The rest of the ride was very silent.

I was lying on an operation table when the surgeon asked if I knew what the operation was for. I said, “Aren’t you supposed to know?”

I went on a discount cruise to the North Pole. I didn’t see the Northern light. For discount cruises, they don’t turn it on.

For easier understanding, the Bible has been adapted for Russian children. Jesus drinks himself to death.

My neighbor is going bold on top. He wears a wig with the bald spot. It looks totally real.

People say if they could travel in time, they’d kill baby Hitler. I would give him a stutter.

________________________________

Blog 1288 – June 11, 2024
THAT COMEDIAN III

Two men are sitting in the street, begging. One is skinny and has a sign saying: I’m hungry. The other is obese and has a sign: I’m always hungry.

I was on an airplane flying to Albania when it got hijacked. The pilot was forced to fly to the French Riviera. All passengers agreed.

I learned Tai Chi to the music of AC/DC. Now, every time I hear AC/DC, I want to attack somebody in slow motion.

My supermarket sold half-priced cans for which the labels were missing. I bought 25. Inside were the labels.

People think I’m overly polite. It’s always been like that. At my birth, I let the placenta go first.

My girlfriend cheated on me, but with my twin brother. She didn’t want to insult me.

I once slept through an earthquake. I was dreaming of an earthquake.

Do you think in Germany, Uber is called Uber Alles?

________________________________

Blog 1287 – June 10, 2024
THAT COMEDIAN II

On a train I sat next to a man who was having an annoyingly long phone call with his wife. I made the sound of a blowjob. His wife hung up.

I saw a flock of sheep. They were all white. I asked the shepherd, “Shouldn’t every flock have a black sheep?” He said, “They’re not family.”

They say the pyramids were built by black Africans. I do not believe that. If so, the pyramids would have had a perfect sound system.

A man with no arms married a woman with no legs. When she became pregnant, for nine months, they were very worried.

I’m not against hunting. But in a forest, you should only be allowed to shoot other men with rifles.

They are building a 1,000 meter high skyscraper lying down. The elevator is a car.

I’m not a short-term thinker. I worry about World War 4.

________________________________

Blog 1286 – June 9, 2024
I KNOW THAT COMEDIAN!

On a sightseeing bus with American tourists it was a bit late to continue talking about the Netherlands, so I started telling jokes. And I began with these two:
– Do you think snakes in dreams have arms and legs?
– Do you think sheep know they look like clouds?
Immediately a lady showed me her cell phone, with a photo of Steven Wright.
“Do you know this comedian?” I replied, “Yes! I know that comedian!”
Steven Wright is one of my heroes, and every now and then I like to write in his style, as Blog 332, 334 and others. Here we go:

One day a year, all of humanity gets up and sleepwalks. They all sleepwalk through their daily routines and go back to bed. No one ever notices.

I got into a taxi, a Rolls-Royce. I asked, “How far can I go for €25?” The driver said, “Do you see the door on the other side? Get out.”

I opened a restaurant and made the entire staff manager. They go to everyone who sits down and say, “You wanted to see me?”

God should not have sent Adam and Eve out of Paradise. He could have let them stay and get married.

In my city there is a swimming pool at an angle of 45°. You can train swimming uphill.

My neighbor has the compulsion to destroy bicycles. He suffers from Gilles de la Bicyclette.
I met him. He said, “Your ‘neighbor’-jokes suck.”

________________________________

Blog 1285 – 6 juni 2024
WIE STEMT DIE BLIJFT

Een stemlokaal, even rustig als stoffig, een tafel met twee vrijwilligers: een vrouw in de zestig, té gastvrij (VRIJ 1) en een jongeman rond de twintig, voor zijn doen suf decent gekleed, maar tatoeages tot over de oren (VRIJ 2). ENTER een MAN, voor zijn doen suf decent gekleed sinds 1992.

MAN: Goedemorgen in dit Walhalla van Democratie. [Legt een stemkaart en een paspoort neer.]
VRIJ 2: [Tegen VRIJ 1] Die wil gratis koffie.
VRIJ 1: [Alsof zij niets gehoord heeft. Tegen MAN.] Uw stemkaart is in orde. Identificatie ook. U hebt er zin in?
MAN: Wij gaan Europa beschermen tegen radicalen, veganisten en… [Aarzelt een moment.]
VRIJ 2: [Vult direct aan.] Ultraconventionelen?
MAN: [Niet blij. Tegen VRIJ 1.] Deze jongeman loopt stage? Het park schoffelen bood te weinig uitdaging? Bejaardenbillen afvegen was niet woke genoeg? Dat soort prestaties is niet ‘vet’ op je cv?
VRIJ 1: [Goedbedoelend.] Hij werkt pas net bij de gemeente.
VRIJ 2: Mijn salaris wordt betaald van de vermogensbelasting op uw aandelen Shell.
MAN: Kijk aan! Wat waren jouw ‘Sterke Punten’ bij je sollicitatie? ‘Expert vooroordelen? ‘Houdt Tattoo Bob van de straat’?
VRIJ 1: Laten we ontspannen blijven… Hier is uw stembiljet.
VRIJ 2: En de CPN staat er niet meer op.
VRIJ 1: [Kijkt VRIJ 2 vermanend aan, en weer tegen MAN.] Hokje 1 is bijna vrij.
[Van hokje 1 gaat net het gordijn opzij. Een Marokkaanse jongen (MRK) stapt naar buiten.]
MRK: Kankeringewikkeld!
MAN: [Mild glimlachend.] Je hebt nog nooit een potlood vastgehouden?
MRK: Te veel keuze! Er heetten er vier Geert.
MAN: Wilders is niet verkiesbaar voor Europa. Maar fijn dat je van een politicus zijn naam kent.
MRK: [Tegen VRIJ 1 en 2] Is hij van de verkiezing Gestapo?
MAN: Rustig vriend. Mijn vader was in WOII bij het verzet.
MRK: Om mijn grootvader niet uit Marokko te halen om hier aan een lopende band te staan?
VRIJ 1: [Probeert te sussen.] We zijn hier om te stemmen. Meneer, maak uw keuze, en ik zeg het tegen iedereen: niet aan het potlood likken.
MAN: Pardon?
VRIJ 2: We hebben Corona net achter de rug! Besmetting, weet u nog? Als in uw tijd syfilis.
MAN: De zin in democratie ontsnapt me met de seconde.
MRK: Eh… ik heb aan het potlood gelikt…
VRIJ 1: O jee!
VRIJ 2: Neem dat potlood maar mee!
MRK: Wat moet ik er thuis mee?
MAN: Belangrijke passages in je papieren krant onderstrepen?
MRK: Gaan we doen, Willem van Oranje. [Pakt uit het hokje het potlood en EXIT. VRIJ 2 reikt MAN een nieuw potlood aan.]
MAN: [Stapt het hokje in, sluit het gordijn en zegt:] Dit is Dante’s Inferno.
VRIJ 2: [Tegen VRIJ 1.] Wat zei die?
VRIJ 1: Da’s een film binnenkort op Netflix met in de hoofdrol The Rock.
[Een oude dame (DAM) presenteert zich.]
DAM: Ik wil graag stemmen.
MAN: [Komt uit het hokje, ziet de oude dame.] Succes met uw stem. Ik heb aan het potlood gelikt. [EXIT]
DAM: Gatsie!
VRIJ 2: U kunt kiezen: schoon potlood of ook syfilis. [DAM valt flauw.]
VRIJ 1: Da’s niet best in je proefperiode.
[Exterieur stemlokaal. Diverse mensen lopen richting ingang.]
MAN: [Loopt met ferme treden weg en roept naar de omstanders.] Doe het niet! Kankerveel keuze en potloden vol saliva!

________________________________

Blog 1284 – 4 juni 2024
JEZUS, DE EERSTE STAND-UP COMEDIAN

En de Here Jezus werd gebracht naar de overtuigend overledene Lazarus. De Here Jezus zeide: ‘Zo! Die ziet er geler uit dan mijn kalknagels!’ (De menigte maande de aanwezige Apostelen: ‘Schrijft dit niet in Uw Evangeliën!’ Zij zagen ervanaf. Daarom zijn die ook vet saai.)
Jezus riep: ‘Staat op, Lazarus!’ Waarop de verkleurde repliceerde: ‘Jij heb makkelijk praten! Geef me één doorgronde reden!’ Naast Jezus stond de vrouw van het lijk, dus evident was wat de heengegane vreesde bij terugkeer.
Jezus antwoordde: ‘Ik reciteer een parabel’ [Hebreeuws voor Witz] ‘Als je lacht, zult gij herrijzen’ (Jezus mengde ‘je’ met ‘gij’; het zal de miswijn bij zijn ontbijt geweest zijn.)
De Here sprak: ‘Een getrouwd man en een jonge ongetrouwde man staan in een lift’. En het volk scandeerde: ‘O Here, WTF is een lift?’ Jezus wierp een kalmerende blik (en doodde ermee 23 Palestijnen, maar dat maakte ook destijds niets uit. ‘Dagelijks gemiddelde’).
‘Vrienden, is dit mijn of jullie grap? Sorry hoor, ik word hier niet eens voor betaald!’ (Diverse Rabbies in de massa hielden hun mond, denkende: ‘Ik heb betere witzen, maar over mij maakt over 2000 jaar niemand een film’.)
De Here vervolgde: ‘De getrouwde man zei tot de jongeling: “Jongeling, gij zult een vrouw vinden, en de liefde smaakt zoeter dan honing, diabetes is er nog niet, dus je gaat ervoor. Zij verbeeldt het zinnebeeld van schoonheid, tot je haar moeder ziet en bedenkt: ‘Over 40 jaar ziet zij er zó uit?’ Dan… Na maanden cultureel geneuzel stappen jullie in het huwelijksbed. Zij draagt bedsokken, een gezichtsmasker en een wollen negligé tot over haar enkels.”
Lazarus sprong overeind en riep: ‘O, welk hardvochte wijsheid weet op dat moment dees gordiaanse knoop door te hakken?’
Waarop de Here Jezus zei: ‘Aha! U staat overeind!’
Lazarus riep ten laatste keer: ’De punch! De punch!’
Jezus antwoordde: ‘Wie opstaat uit de Doodden voor het mysterie van het huwelijk, is eigenlijk al dood’.
Het voltallige gepeupel weerklonk: ‘O! U walgelijk hetero!’ Jezus blies terug: ‘Whatever! Kruizig me maar!’ Terwijl in zijn achterhoofd klonk: ‘Fuck.. me…’.

________________________________

Blog 1283 – 2 juni 2024
GELATO DI VENEZIA

In het nieuws: ‘Moldavische arbeidskrachten uitgebuit door hortensiaproducent in Elst’. Dan denk ik: Wat is een hortensia? Je kent me, biologie weet ik niets van. Ik slik even gemakkelijk aspirine als cocaïne.
Of is dat chemie? Daar had ik ook nooit niks mee. 100 jaar terug (Het woord ‘masturbatie’ bestond nog niet), ik was 13, 2e klas Atheneum. We zagen op het schoolbord het ‘Periodiek Systeem der Elementen’: waterstof, zuurstof, koolstof, etc. Ik stak mijn hand op en vroeg: ‘Ik zie nergens Sperma?’
Zes minuten later zat ik bij de rector. Ik zei: ‘Vóór we beginnen, krijg ik nog koffie?’
Zestien minuten later zat ik thuis: geschorst. Mijn moeder was old-school: eerst een lief kopje thee, dan een dreun om je oren.
Ik riep: ‘Mama! Dat doet papa wel!’ Daarna kon ik het koekje bij de thee wel schudden.
Vader kwam thuis. Mama vroeg hoe die lipstick op zijn overhemdkraag kwam. Hij zei: ‘Mijn secretaresse struikelde’. Jarenlang dacht ik dat ‘struikelen’ hetzelfde was als ‘kantoorvluggertje’.
Papa wilde weten waarom ik geschorst was. Ik zei: ‘Mijn scheikundeleraar is homofiel’.
Andere tijden! Hij gaf me een dikke knuffel en we gingen naar de Italiaanse ijssalon Venezia. (NB Alle ijssalons destijds heten ’Venezia’. De Van Dale anno 1972 vermeldde nog geen ‘Maffia’.)
Ik kreeg vanille-ijs. Papa nam Amareto-ijs zonder ijs.
Luigi, de eigenaar, kwam naar onze tafel. (NB  Mijn vader was een buitengewoon knappe man: de Hollandse Marcello Mastriano.) Luigi vroeg: ‘Dit is uw zoon?’ Papa zei: ‘Ja, hij heeft zich als een man gedragen!’ Luigi zei: ‘Hou van hem… al was hij de zoon van je buurman’.
Op dat moment begreep ik: 1. Daarom lijk ik niet op Marcello Mastriano. 2. Mijn papa houdt van mij. 3. Wat telt, is familieliefde, niet het Periodiek Systeem der Elementen.

________________________________

Blog 1282 – 31 mei 2024
LEVE DE ELITE!

Die zoon van mij, die is fucking intelligent, kapotongezellig! Ja, dat vind ik, maar hij & z’n elitegenoten noemen dat ‘wat bovengemiddeld’. Het woord elite viel gister per ongeluk. (Wat viel er nog meer? Slaperige stilten tijdens speeches en lege champagneglazen.)
Dus die jongen (waarvan ik denk dat ik z’n vader ben. Ik bedoel, zijn moeder… is zijn moeder. Ik zag ‘m eruit komen, en daarbij was Saving Private Ryan een kleutercartoon), die gast dus, kreeg een etmaal terug een certificaat van het Honors-programma van de Erasmus Universiteit met nog 24 onmaatschappelijk slimme jeugdigen. Het vak: Social Studies. Kortom: 18 vrouwen, 5 goed geklede jongens, en met mijn zoon nog één hetero.
In een speech viel het woord ‘elite’. Toch anno 2024 een No-Go begrip. Net als: spare-ribs, welkome immigrant, dieselbak, interieur met boekenkast, en Tel Aviv strandtoerist. (Mooie stranden trouwens! Google ‘t eens!)
Het was een prachtige ceremonie. In dat Honors-programma, wat hadden ze veel van elkaar geleerd! En vrienden voor het leven gemaakt. In mijn tijd betekende dat de helft van de meiden zwanger was, en de helft uit betere families kwam: die konden een… condoom aanschaffen.
Ik sprak een vader aan wiens dochter ook Honors was. ‘t Meisje zag er keigeil uit, dus wat zeg je: ‘Uw dochter staat er leuk bij’. Haar vader antwoorde: ‘Vind ik ook! Maar volgende week is ze stereo binair, Cocker Spaniel? Wie zal ‘t zeggen?’
Er speelde een band waarvan de leadgitarist voortreffelijk soleerde. Ik zei hem dat later en voegde toe: ‘Ik weet waar ik ‘t over heb. Ik hoorde solos toen Jimi Hendrix nog leefde’. Hij antwoordde: ‘Joh! Dat u nog kan staan zonder rollator!’
Kortom, een topavond!

________________________________

Blog 1281 – 30 mei 2024
GEDULD IS EEN TRAGISCHE ZAAK

In de krant: ‘95-jarige zat nacht in stoel – door thuiszorg vergeten’
We luisterden mee bij een telefoongesprek om 03:00 uur.

– Thuiszorg De Warme Hand, u spreekt met de nachtservice.
– Met mevrouw Van Bakel.
– Dag mevrouw welke Bakel? In onze database staan er 8. Of bent u meneer van Bakel? Hebben we er 2 van. Prostaatzeurders, maar goed. De overheid betaalt.
– Ik zei mevrouw.
– Dat weet u zeker? Vandaag de dag: ene moment zijn ze man, volgende week willen ze borsten van het ziekenfonds.
– Annie van Bakel! En ik zit nog in me stoel! De avondzuster is niet gekomen. Ik had in bed moeten liggen.
– Dat denken we hier ook om drie uur. U moet trouwens niet te veel zitten. Zitten is het nieuwe roken. Of vapen, hyperventileren, wat u wilt.
– Ik zit hier al sinds 4 uur vanmiddag!
– Tja, dat gevoel van niet vooruitkomen… Ik lees op mijn scherm: u bent 92. Had u nog plannen onder de wol?
– Moet ik een plan opsturen, met een tijdpad en een begroting zeker?
– ‘t Gaat om inroosteren. Ik zie hier: ‘Verzorgster stopt eerder, zoontje van school gestuurd, geen opvang. Bedreigde leraar met kapmes’. Dat joch zit op de slagersschool. Met die ervaring wil hij straathoekwerker worden.
– Voor mij valt het mes ook als ik hier nog langer zit.
– Leuk uitgedrukt. U weet, als onze dienst faalt, krijgt u een tegoedbon.
– Van de HEMA?
– Bijna, Christine Le Duc, Duosprong parachute of Tattoo Bob.
– Doe maar een tatoeage: ‘Bijna versleten, vrijwel vergeten’.
– Is genoteerd. Over 6 uur komt uw ontbijt, met een eitje want Wilders is gek op oudjes. En ook wij, mevrouw Van Bakel, we houden van u!

________________________________

Blog 1280 – 28 mei 2024
ONGEPAST ONLINE GEREAGEERD…

– Meneer Van der Sanden? Met Nu.nl, het gaat over uw reactie op een artikel op onze site over thuiswerken.
– Klopt, ik heb al 3.153 likes. Wat zit aan de knikker?
– Het voldoet niet aan onze huisregels. U schrijft: ‘Jij zit lui met een biertje op de bank’. Dat is sluikreclame voor Heineken. En u begint met: ‘Chantal, schat…’ Dat is beledigend op basis van etniciteit.
– Hallo! Chantals zijn schatten! Mijn beste vriend heet Chantal.
– We gaan door. U vindt thuiswerken ‘kankervervelend’. Dat is zó beledigend voor wie het wél leuk vindt.
– En wie thuiswerkt en kanker heeft?
– Dat is ‘expliciet in bedekte termen zijn’. Dan uw: ‘Kantoorbanen zijn KUT’. Dat is intolerabel gebruik van hoofdletters.
– Mijn toetsenbord doet soms raar. Het zit tussen mij en Pornhub in.
– U overtreedt de regel ‘Je niet voordoen als een ander’, waarna u schrijft: ‘Als je met mij vraagt…’
– Dat bedoelde ik in de zin van filosoof Buber: ‘De mens spreekt in vele tongen, maar de geest is één’.
– Vooruit… maar dan: uw mening bracht u als een feit.
– Tja, filosoof Heidegger: ‘Jezelf als ‘men’ aanduiden, scheidt het handelend en vrije ‘jij’.
– En naar wie verwijst uw opmerking: ‘Thuiswerkers zijn homo’s’?
– De thuiswerkers die hun arbeidsprestatie niet laten bedreigen door denken aan de andere sekse.
– Voorts schendde u de Nederlandse wet met: ‘Watjes kunnen doodvallen’. Een oproep tot ‘de dood van individuen’.
– Ho, ho! Wat ‘kan’ hoeft niet. Een optie is geen oproep. Niemand houdt meer van watjes dan ik. Mijn vriend Mohamed, ik ken ‘m als ‘Wat, wat, wat!?’
– We gaan hier niet uitkomen. Uw reactie wordt verwijderd.
– Dan annuleer ik mijn aankoop van 6 ton aan reclameruimte op Nu.nl.
– Eh… Meneer Van der Sanden, u en ik begrijpen: dit was een geintje!
­– Pardon? ‘Geintje’ is een Jiddisch woord. Vuile antisemieten! (Tuut-tuut-tuut…)

________________________________

Blog 1279 – May 27, 2024
MY WIFE IS FILING FOR DIVORCE…

Men, we always do things wrong! When my wife was packing to leave, I said, “Wanna use one of my suitcases?”
My wife said, “In 25 years, I’ll have a party for a quarter of a century of freedom.” I said, “Great! I’ll drop in to help you cut the cake.”
And solidarity? Forget about it! I met my neighbor in the park. She gave me a thumbs down. And her dog, she gave me a thumbs down too!
You know, she was dreaming for a reliable, understanding, and submissive kind of man. And it totally shocked her, I was…
So she’s gone, and for the first time I tried to operate the washing machine, the display didn’t say, “Washing time: 15 minutes.” It said, “Who are you?”
But I made new friends! The guys in the supermarket looking for microwave dinners and quietly crying.
Anyway, I can tell you, with my wife, the sex is still great! The only thing is, I’m not involved!

________________________________

Blog 1278 – 26 mei 2024
‘T NIEUWS VANDAAG

De koppen in de krant vandaag vrágen om inkoppertjes. Daar gaan we:

– Ali B. verdacht van verkrachting Ellen ten Damme.
Hij is consequent! Als BN-er pak je alleen BN-ers.
– Het AD-recept vandaag: Burrata dip met druiven.
De tip resulteerde in 2 duimpjes, en 1.074 opzeggingen.
­– Componist muziek ‘The Jungle Book’ overleden.
Bij zijn crematie klonk: ‘The Lion Smoked Tonight’.
– Ajacieden bestelden voor honderden euro’s aan sushi.
‘In de jacuzzi met champagne, je moet toch wat eten!’­
– Youp van ‘t Hek (70) laatste optreden…
Bedankt Youp! Wie speelt binnenkort de ‘boze blanke burgerman’?­
– Rotterdamse vrouw beroofd met kapmes.
‘Het was een beginner! Het mes zat nog in de verpakking!’
– Angst vertrek chipmachinefabrikant ASML levert 1,7 miljard op.
Ik wilde ook een keer emigreren. De hele familie stuurde geld!
– Max Verstappen gefrustreerd met 6e plaats.
Ik ken dat! Ik werd ooit 6e in een comedywedstrijd. Er deden er 3 mee.

________________________________

Blog 1277 – 24 mei 2024
DE VRAAG ZIT IN HET ANTWOORD

‘Dit is het,’ zei de chauffeur, ‘Ik zal hier wachten’. Ik stond naast zijn wagen en keek naar een imposant gebouw. De voorzijde was één schilderij, dat de hele oppervlakte innam: een afbeelding van een imposant gebouw. ‘Laat je niet misleiden. Het is kunst’, zei de chauffeur nog en draaide het raampje dicht. Ik zag dat hij een doos met kroketten opende.

Een marmeren trap voerde naar binnen, maar het was geschilderd als
marmer. Verf bleef aan mijn zolen kleven. Dat was iedereen overkomen: van de ingang naar de receptiebalie liep een spoor van marmeren voetstappen.
Een wand toonde afbeeldingen van dokteren, Duitse staanders, en twee dode baby’s. Macaber, maar eerlijk.
‘Daar bent u!’ Een stem van achter de receptie vollédig onzichtbaar door
sigarettenrook. ‘Je mag hier binnen roken?’ vroeg ik verbaasd. ‘Nu is net als vroeger’, klonk de stem, ‘Die kant op. De lift brengt u naar verdieping Pi. Veel geluk’.

Ik liep de lange gang in en na enkele minuten zag ik een babyolifant klem in een deur. Een kleine menigte chirurgen stond eromheen en bediscussieerde wat te doen. Een zwaaide met een bijbel, een ander met een schoenlepel, een derde een dieetplan.
Door een deuropening zag ik een verpleegster. Zij moest wel 160 kg wegen, vloekte onvriendelijk in het Sloveens, terwijl zij met een metalen beddenpan een man, vastgebonden in bed, voortdurend op het hoofd sloeg. Hij leek op Stalin met een witte snor en oogde niet blij.
Ik kwam op een splitsing: naar links was de gang volledig gevuld met
slagroom. Onbegaanbaar. Vanuit de massa klonk muziek van Herp Albert. Aan de andere zijde bevond zich de lift.
Ik stapte naar binnen en zocht de knop van mijn verdieping; deze zat op
enkele centimeters boven de grond. Op mijn knieën gezeten zag ik dat
het de juiste was: Pi.
De lift vertrok, met niet egale snelheid. Steeds gingen wij een meter of
anderhalf omhoog en van onderen hoorde je zware mannenstemmen, die
telkens riepen: ‘Hé, hup! Hé, hup!’

De deuren gingen open en ik stapte naar buiten. Verdieping 3,1416… was een groot terras; in de schaduw en daardoor onprettig koud. Ik zocht wat die schaduw veroorzaakte: een cactus, minstens 40 verdiepingen hoog.
‘Daar bent u,’ hoorde ik en draaide me om. In een ouderwetse badkuip,
op ijzeren voetjes in de vorm van leeuwenklauwen, lag een man. Alleen zijn hoofd kwam uit boven de inhoud van het bad: Legostukjes.
‘U wilt terug in uw leven?’ vroeg hij. ‘Correct. Terug is het beste vooruit,’
antwoordde ik. ‘Want lijkt vooruit niet vaak achteruit?’ vulde hij aan.
‘U bent toch Het Antwoord?’ vroeg ik, want hij vertoonde absoluut geen gelijkenis met zijn portret in de receptie. Hij zei dat de foto gespiegeld was, maar dat viel niemand op.
‘Dus wat raadt u aan?’ vroeg ik. ‘Drie stappen vooruit, dan een, dan vier.’
‘En dan een, en dan zes, enzovoorts?’ zei ik. ‘Je snapt het.’
‘Eindeloos!’ hoorde ik mezelf zeggen. Ik bedankte en liep weg. Hij riep me na: ‘In de brief stond dat je melk mee moest brengen’. ‘Klopt’, antwoordde ik, wat sympathieker was te zeggen dan dat me daar niets van bijstond.

In de lift was amper plaats, er stonden zes corpulente mannen in zwart met contrabassen. ‘Zijn jullie een sextet?’ vroeg ik om conversatie te maken.
Het leek me zinnig, want de afdaling ging tijd vergen; op de muur naast
de lift (deze had geen wanden), kroop een slak, die ons inhaalde. Een van
de mannen antwoordde: ‘Een sextet? Misschien, we kunnen niet tellen’.
‘Als je maar kan spelen,’ zei ik. Geen van de zes scheen overtuigd, toch
knikten ze allen. Ik knikte mee.

De lift kwam aan en de begane grond was niet om door te komen: volledig gevuld met jonge geiten. Met veel moeite bereikte ik de uitgang. Vanachter de receptie riep iemand: ‘Als je van geitenkaas houdt, gebeurt dit gewoon’.
De taxi stond er nog, maar de chauffeur was weg, evenals de voorwielen.
Pas toen zag ik een groot bord met een pijl en het woord ‘Huis’. Ik liep de
andere kant op. Drie stappen, één stap, vier…

________________________________

Blog 1276 – May 23, 2024
TRANSLATE WIZARD

You’re familiar with Google Translate. It’s an amázing program. That is all I truly believe. (In my street, there are cameras. If I even dream of trashing Google Translate, the moment I step outside, there are algorithms waiting with tar and feathers. Really, compared with Google Translate, the Gestapo were fagots.)
Here’s a recent experience I had with the translating God.

As you know, I guide American tourists. We go by bus from one tulip store to the other, telling them they’re all weed sellers. All we tour guides hear, is, “Amazing,” “That’s awesome,” and “Where’s the bathroom?” One man said, “This Space Cake is hard to swallow.” I replied, “I can imagine. We call it a crocus bulb.”

To come back to the Google Translate dystopia, one time, the driver on my tourist bus was Polish. He didn’t speak a single word of English. What I wanted to communicate, I had to send as a text message, which he translated into Polish, and his answer was put in English. I asked him where his bus was going to be parked. After twice using Google Translate, he texted me that I could marry his sister.
I replied that I was already married.
Google informed him I was ‘a Hasidic Jew.’
You should not tell a Pole that you are a Jew. They like potatoes; they love vodka, but not anyone who studies books. (Again, I’m not blaming Google. My German wife texted recently, “Ich will eine Scheidung.” I read, “So when do you do the dishes?”)
My bus driver invited me as a ‘Jew’ to Poland. I said, “No, thanks, we’ve been there.”

End of the day, all my American guests were in their cruiseship. I thanked my bus driver. He texted me, “You do not like my sister?” I replied, “I’m sorry. Polish women are sweet, but with a German wife you’re guaranteed of a clean toilet.”

________________________________

Blog 1275 – 22 mei 2024
SCENE 71 – BAAN MET TOEKOMST

Een ziekenhuiskamer, een bed met een ongezellige plastic pop. Eromheen:
– hoofdverpleegster MARGOT, in de 50, mentaal in de 60, qua motivatie 70;
– YUSUF, als de overigen in neutrale verplegerkleding gestoken, zesde generatie Marokkaan (al zijn moeders, grootmoeders enz. trouwden gelukkig op hun 14e). Hij oogt als een uithaler in de Rotterdamse haven, maar dat mag je niet meer zeggen. Dus we houden het op: Minster-president zodra Wilders III opkrast;
– EWA, betrokken bij het verplegersvak, vriendelijk, oplettend, kortom: Pools;
– YARA, oogt 17, en dat is haar aantal vriendjes sinds Nieuwjaarsdag. Een staalkaart van goedkope tatoeages, en ze doet haar best na te denken én kauwgom te kauwen;
– MEES, te empathisch en te veel Aqua Di Gio op. Denk niet: zo’n sketch is pas leuk met een gay erbij, ach… denk het maar wel.

MARGOT: Ja, goeiemorgen allemaal. Fijn jullie te zien. Het hadden er 12 moeten zijn, maar ze haken in het verpleegvak sneller al dan kandidaten Minister-president. Vanmorgen leren we beddengoed verschonen met de patiënt nog in bed.
YUSUF: Ik zou zeggen: platspuiten en opzij schuiven.
MARGOT: Jij leeft nog in the 80ies. Mag niet meer! Eerst het hoofdkussen. Dat doe je met z’n tweeën.
MEES: En als je collega een mantelzorgdag heeft?
YARA: Mantels, Jezus! Wie draagt nog mantels? Ik was gister in Zara…
MARGOT: Jongens, even opletten graag!
EWA: [Heerlijk licht Oost-Europees accent] Mag je nog ’Jongens’ zeggen?
YUSUF: Hé, Miss Woke, hier ligt iemand in lakens uit de Pre-corona-tijd, en jij gaat je zorgen maken over PC-isme?
MARGOT: Oké, ‘studenten’, één heeft een schoon hoofdkussen in de hand. De ander tilt het hoofd van de patiënt op.
YARA: Toch wel met handschoenen? Ik wil niks onder m’n nagels. Manicure kost je twee tientjes per stuk.
MARGOT: Tuurlijk. Hygiëne eerst!
YUSUF: Ik ken een zaak die doet het voor €12 per nagel. Een nicht van me.
MEES : Is niet heel Rotterdam Noord een nicht van je?
YUSUF: Hé, Albert Mol, gaan we ethisch profileren? Kom éven mee naar buiten.
MARGOT: Ho, ho! Vape-, plas- en mobieltje-pauze is om half elf!
EWA: Zullen we weer even opletten?
MEES: Tuurlijk, maar ik ben ook in mijn achterhoofd bezig over de doorgroeimogelijkheden in de verpleging.
MARGOT: Dat zijn jullie allemaal. Daarom vroeg het management al of ik deze cursus volgend semester in het Roemeens kon geven.
MEES: Roemenen werken hier toch in de bouw? Of gaan die gespierde mannen ook de Hollandse verpleging in?
EWA: Van mij hoeft dat niet. Ik kwam naar Nederland voor mannen zonder wodka-adem.
MARGOT: HALLO! We leren vanmorgen een kussen verwisselen?
YUSUF: Is goed, joh! Hoofd omhoog, smerig vot weg, schoon vot eronder, hoofd laten vallen, koffiepauze!
MARGOT: Da’s de techniek, maar het gaat om de liefde.
MEES: Ik vroeg een hypotheek aan. Dat lukt niet met liefde.
YUSUF: Ik ken dat! Sta je in een BMW-showroom en zeg je dat je verpleger bent, dan hoor je: ‘Voor jou hebben we een Volkswagen, bouwjaar 1933’.
MARGOT: Afsluitend: hoofd op, kussen weg, een schone eronder, koppie omlaag. En dán zeg je: ‘Da’s toch beter hé, mevrouw De Vos?’
YARA: Elk oudje heet ‘De Vos’?
EWA: Alles in Nederland boven 62 jaar heet ‘De Vos’.
MARGOT: Dank voor jullie aandacht, en denk eraan, als je 2 jaar in dit mooie vak blijft, dan krijg je een staatshypotheek, jaarkaart Efteling, 8 gratis implantaten, een Chinese elektrische auto, en volledig medische verzekering in Duitsland.

________________________________

Blog 1274 – May 21, 2024
WHEN JOURNALISTS SLEEP ALONE

For a journalist, your headline is your pick up line. There are formulas. If you don’t follow those, you sleep alone.
Headlines and pick-up lines are mates. It’s an art! You have to be careful. At a cemetery, you spot an attractive woman alone. Do you say, “Hi, you come here more often?” Or you see a very nice girl in a wheelchair, and you tell her, “I was thinking two things: That is one beautiful dress! And: Does that wheelchair fit in my boot?” It is not easy! So here are 10 formulas for journalists’ headlines and dubious fillings:

10. Last minute drop-out changed everything when man started walking erect.
9. Century’s old mystery unraveled after discovery of apple juice stain.
8. 1 in 5 uses baking powder, the others cocaine and they’re not idiots.
7. Question yourself: how well do I know the drying time of paint?
6. Follow your dream: the woke name for pointless sleepwalking.
5. The secret many tourists do not know about just staying home.
4. We asked 10,000 people if anyone cared for their thoughts.
3. Award winning photo’s show the magic of hemorrhoids.
2. No one can do without them! Doorknobs!
1. Stakes are high for pole-fault jumpers.

________________________________

Blog 1273 – 20 mei 2024
EEN NIEUWE WEG TERUG

Leve de nieuwe regeringscoalitie! Gemor, geweeklaag, gesteun om de spaanders die vallen als een schone bezem veegt? We houden het akkoord tegen het licht aan het eind van de tunnel. Hier onze Top 10: Soms Heeft Het Kaf Gewoon Gelijk!

10. Duurdere concerten: géén plebs meer in het Concertgebouw. Vorig keer dat het Jeruzalem Quartet er optrad, klonk vanaf het balkon: ‘Doen jullie verzoekjes? Graag Bohemian Rapsody!’
9. Halveren eigen risico. Medici verwachten 200% toename van uitleggen dat influencers geen medisch adviseurs zijn.
8. Mensenhandel (…) wordt aangepakt. Géén Zuid-Amerikaanses meer op de Wallen. Hollandse vagina’s eerst!
7. Verruiming definitie deelname aan terroristische organisatie. Daaronder valt nu ook: Denken aan Gaza.
6. Mensen zonder geldige verblijfstitel (…) uitzetten. Ja, de goede oude tijd: in treinwagons naar Polen!
5. Numerus Fixus voor buitenlandse studenten. ‘Numerus Fixus’ is Latijn voor ‘Een ton per jaar meebrengen’.
4. Alles wordt ingezet om pulsvisserij weer toe te staan. Al komt dit bij de vissen aan als een schok.
3. Inburgering omvat kennis Holocaust. Asielzoekers gaan verplicht naar Soldaat van Oranje.
2. Minimum leeftijd prostitutie van 18 naar 21. Rustig dames! Er is geen maximumleeftijd!
1. Taaleis naturalisatie wordt B1. ‘B’ staat voor ‘Begrijpen waar het in Nederland naartoe gaat’.

________________________________

Blog 1272 – May 16, 2024
INSPIRING GUARDIAN

One of my favorite newspapers is definitely The Guardian. Its headlines are a comic’s inspiration…

– Eurovision winner Nemo urges Switzerland to recognise third gender. Nemo, Switzerland already has four genders! Male, female, banker and cow.
– Former teen models accuse magician David Copperfield of misconduct. “He made everything disappear! Rabbits, doves, my virginity!”
– Britain fell in love with bubble tea. Fuck me! What’s next? Steak & Kidney taco? Scones with soy sauce? Christmas Pudding with tofu?
– Fifth of female climate scientists opted for no or fewer children. My mother opted against my birth, 40 years before global warming!
– Dutch woman gets euthanasia on grounds of mental suffering. All my respect, but on the other hand… Wilders hasn’t started yet!
– French nuns sell cleaning products to pay abbey bills. “Sister, how do I get my laundry clean with your products?” “Pray?”
– EU investigates Facebook owner Meta over child safety. Which children? The average Facebook user is 50+!
– US completes floating pier to deliver aid to Gaza. “Mohamed, you need bandages, morphine, a Whopper?”

________________________________

Blog 1271 – 15 mei 2024
GEORGIË, IK HOU VAN JE!

Het parlement in Georgië nam vandaag een omstreden ‘Agenten’-wet aan. De natie wil graag bij de EU, en de EU-landen zijn bezorgd over deze wet. Maar… wat weten wij van Georgië?

Georgië is 1,5 zo groot als Nederland. De president gaf toe dat die extra 0,5 oppervlakte buitengewoon saai is. ‘Je komt er muggen tegen, weduwes van 101 jaar met gemiddeld 2 tanden per weduwe, en onkruid waarvoor Darwin zich zou schamen.’
Georgië grenst in het westen aan de Zwarte zee. Het Georgisch woord voor ‘westen’ is ‘zwart’, voor ‘zwart’ is ‘grens’, voor ‘grens’ is ‘fantastische mensen, voorheen bekend als negers’.
Daarnaast ligt het land even ver van Spanje als Spanje van Georgië.
De taal is Georgisch. Zij kent 4.821 lidwoorden, 131 werkwoorden, 1 zelfstandig naamwoord en 1.377.654 verschillende punten. Er is geen spreektaal, het wordt enkel geschreven. Kijkt een Georgiër je onverschillig aan, dan is hij blij; kijkt hij boos, dan is hij laveloos; en extatisch, dan is hij dood. Wie heeft bij een zulk rijke expressieve cultuur spreektaal nodig? In het parlement staan dan ook geen microfoons; niemand heeft spreektijd. (De kantine van het parlement heeft minus 3 Michelinsterren.)
Er zijn ca. 3,7 miljoen Georgiërs. Leg je deze achter elkaar, dan heb je je middag niet nuttig besteed.
De president heet Salome Zoerabisjvili. Zij werd gekozen in een verkiezing waar alle kandidaten Salome Zoerabisjvili heten. Zie de officiële foto: zij heeft geen kapper, geen kam, geen shampoo, en geen herinneringen van het moment dat zij staatshoofd werd op haar 3e verjaardag.
In Georgië werden 1,8 miljoen jaar oude schedels gevonden. Sindsdien worden geen schedels meer gevonden. Een hardnekkige wet uit 1032 verbiedt lichaamsgroei boven de schouders, m.u.v. de president.
De geschiedenis van Georgië is fascinerend, complex en ruikt sterk naar etherische oliën, een belangrijk exportproduct als er export zou zijn, echter ‘export’ in het Georgisch klinkt als schouderhaar, en daarvan willen Georgische vrouwen geen afstand doen.
Desondanks wordt handel gedreven met Rusland, China, nogmaals Rusland, de EU en België, maar nooit na 8:45 ‘s morgens.
Vluchten naar Georgie verzorgt o.a. Wizz Air. De wijn aan boord is de beste die Georgië te bieden heeft. NB De vluchten bieden geen stoelen, geen snacks, en in geval van een ongeluk geen vliegtuig.
De Georgische keuken heeft grote faam. Het bekendste gerecht is chatsjapoeri, een plat brood gevuld met chinkali, soms met satsivi, meestal in een saus van chartsjo, onder een laagje van adzjapsandali, sjkmeroeli en chroom.
Veel gerechten worden bereid van lam, kip, rund of kalkoen, maar nooit in alfabetische volgorde.
Tenslotte kent Georgië een wijncultuur sinds 8000 jaar, zij het alleen uit stomme films, cartoons en pornografische volksdansen.

Bezoek Georgië! Het heeft toeristen alles te bieden. Zoals een kersverse ‘Agentenwet’. Elk mediabedrijf dat meer dan 20% gesponsord van buiten het land wordt, is een ‘buitenlandse agent’. Bedank je ober of hoteleigenaar dus niet met 21% Engels accent. Je zult eindigen in een plat brood naast de chinkali.

________________________________

Blog 1270 – 14 mei 2024
SEXY SCOUTING

‘Modellenscout’ Ibrahim A. staat voor de rechter verdacht van ontucht en kinderporno. Je mag niet ethisch profileren: ‘Ibrahim’ is kort voor ‘Kees’. 24 meisjes deden aangifte. De 25e werd geweigerd. 24 is nu eenmaal een mooi getal. We bellen Ibrahim en omzeilen zijn advocaat Jan-Pieter B.-M. (dat is een spelfout voor Giovanni S.-M.).
­
– Ibrahim, je misbruikte meisjes van 6-12!?
– Moment! Online! Dus ze werden niet zwanger, en dan: leeftijdsdiscriminatie mag niet meer. ­
– Er stonden 4000 pornografische foto’s op je computer.
– Die was tweedehands gekocht. Ik had geen tijd om te wissen. Te druk met mijn hobby. ­
– En die is?
– Pornografische foto’s. Kom op! Wie had niet een oom met in zijn boekenkast alleen de Winkler Prins Encyclopedie en alle jaargangen Candy? ­
– Iets anders: je studeert taalwetenschap?
– Klopt. Meisjes horen liever: ‘Je fysieke gestalte lijdt onder je defavorabele couture,’ dan dat je zegt: ‘Hé, slipje uit!’
­– Dan sprak de rechter van ‘sextortionverslaving’.
– Heb ik ook! Anders werd ik geen lid van Dispuut De Kinderfluit.
­– Iemand als jij werd veroordeeld: hij beloofde meisjes schoenen als ze naakt voor de camera gingen.
– Zeg nu zelf: alle vrouwen vallen voor schoenen! Trouwens, als ik seks heb, houd ik mijn schoenen aan. Kwestie van respect! Ik heb zweetvoeten… ­
– Je advocaat zei: ‘Hoe regelen we dat dit niet nog eens gebeurt?’
– Ik denk dan: ‘Stop! Andere advocaat!’ Luister, ouders hebben geen idee wat hun kids online doen. Kortom: tot 18 jaar géén mobiel, en maar één computer in de huiskamer. Klinkt als terug in de tijd, maar wie een stap op de plaats maakt, stoot zijn neus niet.
– Cruijff had het niet beter kunnen zeggen! Ibrahim, succes met waarschijnlijk 200 uur schoffelen.

________________________________

Blog 1269 – 13 mei 2024
STEREO CHINA

Vanavond eet ik in Tai Wu, het beste Dim Sum restaurant van het land. Het is echt oude stijl Chinees! Er hangt niet om de 2 meter een camera.
Hun specialiteit was Uygur Pork. Dat is varkensvlees gewikkeld in prikkeldraad.
Ze hebben ook Omelet Taiji. Je kent Taiji… De bereiding duurt vier jaar.
Maar ze serveren eveneens een gerecht voor wie haast heeft. Het komt met Chinese garnalen, oestersaus en een witte plastic zak.
Zeg het maar: stereotype grappen! Vrienden, Chinezen hebben geen idéé van stereo! Ze horen in elk oor alleen voorzitter Xi.
Begrijp me goed: ik heb enorm respect voor China! Jarenlang volgde ik lessen in Kung Fu. En het was niet vermoeiend! Je sloeg een plank hout door en dan zat je zes maanden thuis in het gips.
Dat etentje is het voorstel van mijn zoon en zijn Chinese vriendin. Ze gaan op vakantie naar Griekenland. Arm meisje! Hoe eet je Moussaka met stokjes?
Ik hoor al een lokale gids vertellen: ‘3000 jaar terug stond Griekenland aan de top van Europese cultuur’. Mijn zoon zegt dan: ‘En wat is jullie cultuur sindsdien? Geld lenen van Brussel?’ Dan zijn vriendin: ‘4.500 jaar terug was China top van de cultuur in de wereld’. De gids antwoordt: ‘En wat vindt China van de Akropolis?’ Zij zegt: ‘Prachtig! We hebben ‘m net gekocht’.

Je kent me, ik ben ook comedy toergids, en als ik ‘wise-guys’ heb, dan weet ik te pareren. Als Griekse gids zou ik zeggen: ‘Europa moet niet zeuren! Wij Grieken hebben wél even gay seks uitgevonden! En dan jij, Miss Beijing, Griekenland gaf de wereld filosofen als Plato en Socrates! En jullie: Confucius? Wat was zijn oneliner: ‘Als je zelf niks weet te maken, maak iets van een ander na’.
(…)
We zijn alweer terug. Tai Wu hield haar reputatie hoog. Ik ging afrekenen. De cheffin vroeg: ‘That is your son?’ Ik antwoordde: ‘Yes, and the young lady is his Chinese girlfriend’. Ze dacht even na en zei: ‘He is courageous…’

________________________________

Blog 1268 – May 11, 2024
TOP 10 NO-NO’S

Top 10: Things Not To Say To Your Dad On His Deathbed.

10. Remember when you told mom she should remarry? Well, she’s out buying a ring.
9. Thanks for everything, including your share in causing Global Warming.
8. Of course I cry! I got a preview of the funeral expenses.
7. For Pete’s sake! Do not make me promise anything!
6. That’s nice, dad, but the car, I’ve already crashed.
5. No, there’s nothing I always wanted to tell you…
4. My heritage? I think I’ll spend it on escorts.
3. You were the best dad ever for my siblings.
2. Jesus Christ! Take your time!
1. Actually, I was never gay.

________________________________

Blog 1267 – 10 mei 2024
MOEDERDAG! RAMPDAG!

Moederdag! Wat een misère!
Als klein ventje bracht ik mama ontbijt op bed. De man naast haar leek niet op papa…
We aten op Moederdag altijd buiten de deur: afhaalchinees op de stoep.
Eén keer zaten we in een chic restaurant. Ik likte mijn bord af en de ober zei dat dat niet hoorde. Ik zei: ‘Dan weet je niet wat ik thuis krijg!’
Mijn moeder rookte enorm! De plekken waar ik een kus kreeg, noemde ik mijn ‘nicotine-pleisters’.
Op Moederdag wilde ik haar een plezier doen met ‘n High Tea. Zij wilde High Sherry.
Ik was enig kind, en stamelde: ‘Misschien heb ik volgend jaar een zusje!’ Een jaar later had ik drie zusjes bij mijn adoptieouders.

En dat was vroeger! Dit jaar doe ik iets nuttigs voor de moeder van mijn zoon! Ik maak een profiel voor haar aan op Tinder.
Onze jongen is nog op goede voet met haar. Ze krijgt ontbijt op bed. Hij kijkt naast haar en vraagt: ‘Waar is papa?’ Zijn moeder zegt: ‘Geen idee! Op de stoep met een fles sherry?’

________________________________

Blog 1266 – 9 mei 2024
KEIHARDE GETALLEN!

De studentenbezettingen voor Gaza kosten € 100.000 aan schade. Artsen Zonder Grenzen had daar 500 kinderen mee kunnen redden. Maar… 1000 studenten hebben nu op hun cv: Meebezet voor Gaza!

De ontruiming was een drama! 36 arrestaties, 6 agenten gewond en 14 politiehonden thuis met PTSS.

Toiletjuffrouw ontslagen om ophef over € 1 fooi. ‘Die man wilde niet betalen, want de bril was vies. Ik zei: ‘Tuurlijk! Als je je snikkel vasthoudt met ‘n Parkinson hand!’

In Nederland liggen ruim 10.000 ‘struikelstenen’. En de grootste natuurlijke doodsoorzaak van oudjes is vallen! Als ik 70+ was, was ik ook anti-semiet!

7 miljoen mensen vieren Moederdag! Vorig jaar ging ik lunchen met mijn moeder. Het restaurant vond het niet leuk, toen ik binnenstapte met een urn.

Loek de L., die zelfdodingsmiddel aan honderden leverde, overleden. Hij brak de regel: ‘Don’t get high on your own supply!’

Te veel asielzoekers in Ter Apel! Het opvangcentrum kreeg 1 miljoen boete. Hallo! Poetin steunen is goedkoper!

Prinses Amalia stort ‘vergoeding’ van 1,5 miljoen niet meer terug. Dan weten we ‘t al! Die is aan de coke!

________________________________

Blog 1265 – May 8, 2024
LIFE ON THE ROCKS

I already spoke about it, my marriage hit an iceberg. It was called me.
Some mates, when I told them it’s virtually over, reacted: “I bet it was your fault!” And those guys weren’t even my comedy friends!

So my wife and I went to a marriage councilor. He wasn’t very hopeful. We got coffee, he took a double Scotch.
I presumed his success rate was small: the waiting tune calling his office was ‘Highway To Hell.’
Although being a man, he was not bias! He identified as a bank account.
The sessions lasted an hour, and they all went the same. My wife started explaining her problems. Then he said, “Your time is up.”
But he was empathic. He gave my wife a box of Kleenex. I got ear plugs.
The old story! Women talk! After five sessions, he asked me, “And your name was?”
(Did you know, the Kiribati language has a vocabulary of 125? The Kiribati women died out!)
And he tried to find things we agree on. What an optimist! My wife and I don’t even agree on the Law of Gravity.
Anyway, I learned: comedy is wasted during such sessions. He asked, “Are you seeing someone else?” I replied, “Yes, a cheaper councilor.”

It’s a roller coaster time… Still, I don’t consider myself a nasty type. I’ll wear my wedding ring till we’re truly divorced! However, engraved on the outside, it reads: Open To Offers.

________________________________

Blog 1264 – May 7, 2024
ONELINERS, SOMETIMES TWO

A man identifying as a woman slept with a woman identifying as a man. It was not a great success. Now who’s not going to call back?

When I was seven, I had a model of the Titanic. I played with it taking a bath. My mother filled the bathtub up with ice cubes.

I went to a classical concert. It was extremelly bad. Only one instrumentalist dared to point it out: the whistleblower.

In the 1600s, a book on history was published for the illiterate. The foreword was painted by Rembrandt.

I had a hair transplant done in Turkey. Now every time I comb my hair, I’m craving kebab.

I did a course ‘Bad Skiing.‘ After a week, you had a certificate and 12 fractures.

How were reading glasses called before the invention of writing?

________________________________

Blog 1263 – 6 mei 2024
KOPGESNELD

Speel even mee: ‘Michel, wat denk je van vandaags krantenkoppen?’

– Chinese president Xi in Europa; stemming niet feestelijk.
Macron zei: ‘En dit is de Eiffeltoren’. Xi antwoordde: ‘Weet ik. Ik heb ‘m net gekocht’.
– 30 jaar geëist voor opdrachtgever vergismoord.
‘Edelachtbare, ik schreef op wie dood moest, maar ja … ik ben dyslectisch’.’
– Strijd tegen rimpels begint al op basisschool.
Van de staat van het Nederlands basisonderwijs krijgt elk kind rimpels.
– Politie gebruikte in 2023 vaker ‘niet professioneel geweld’.
‘Edelachtbare, klappen geven, ’t is m’n hobby!’
– Postzegels weer duurder.
Voor een kaartje naar mijn moeder belde ik een Uber. Was goedkoper!
– Van Gogh-fans bedonderd door nep-museum-site.
Ze betaalden 200,- voor entree en signeersessie.
– 4 mei herdenking ‘indringend en sober’.
Gen Z klaagt: ‘We komen als het vet en woke is’.
– Frankrijk heeft record langste stokbrood.
Het werd gevierd met 2 ton Paturain.
– Franse miljonair laat Thaise huishoudster complete erfenis na.
Da’s nog ‘ns een Happy End!

________________________________

Blog 1262 – May 5, 2024
MADONNA AND ME

Did you know, Madonna and I are the same age? But I’m not showing my legs to the world! As my wife says, “That’s against the Geneva Convention.”
The Queen of Pop is celebrating being 40 years in music with a free concert. I fully sympathize! I’m 40 years in art, and nobody’s paying me either.
The show was at the Copacabana: the famous beach since 1921. Madonna opened, saying, “Nice to be back!”
During a Taylor Swift concert in Brazil, one attendee died of dehydration. Madonna’s event had one death as well: prostate cancer.
Some 1.6 million fans saw her concert. Anyway, at the parking lot, there were 1.6 million walkers.
But it was not a record! Rod Steward got 4 million spectators in 1994. Madonna was in the audience! She got a 60+ discount!
Firefighters sprayed water to cool the crowd. Many used it to get their diabetes pills down.
During her concert, she sang Express yourself, which in her case was in big lettering.
And she brought an old hit in a new version: I’m a material senior.
The bottom line: the concert cost $3.6 million! Or, as Madonna says, “Three months of Botox.”

________________________________

Blog 1261 – 4 mei 2024
SEKSAPPEAL VOOR EEN 9-JARIGE

Van mijn 3e klas lagere school herinner ik me twee dingen: mijn cijfers doken omlaag, en ik had een ‘onverantwoord seksueel aantrekkelijke’ juffrouw Clara. Het woord geil bestond nog niet.
Over de cijfers was de vraag destijds: ‘Kan die jongen wel zien wat er op het bord staat?’ Andere tijden, andere verklaringen! Nu ‘mist een kind prikkels’, toen heette dat ‘zwaar ondervoed’. Een ‘gespannen thuissituatie’, was ‘moeder verdient bij in het echtelijk bed’. En natuurlijk ‘hoogbegaafd’, dat was in vroeger dagen ‘Brillejood’. Ho, ho! Blader niet door! Er waren Joodse kinderen, er waren brillen. Tel die op en als ventje wist je: ‘Over twintig jaar lap ik ramen van een universiteit, waar hij professor is’.
Daarnaast stonden we toen 200% achter Israël. Dat daar ook Palestijnen woonden, was bijkomstig. In mijn straat woonde een opa, in de oorlog vrijwilliger bij de SS. Hij vertelde: ‘We trokken Rusland binnen, dat daar Russen woonden, was bijkomstig’.

Goed, mijn cijfers kletterden omlaag, behalve voor Lichamelijke Opvoeding. Dat was in 1967 geen eufemisme voor misdienaar zijn; het was gymnastiek. Ik kreeg jaar na jaar stabiel een 4. Mijn specialiteiten waren tegen de bok aanlopen, korfbal door het raam scoren, en 100 meter lopen in twee schooldagen.
Dus kon ik het bord wel zien? Mijn ouders en juf Clara besloten dat ik naar de oogarts moet. Mijn vader had trouwens boekjes in zijn nachtkastje met foto’s van Juf Clara’s zonder kleren, met – conform het tijdsbeeld – schaamhaar tot boven de navel.
Kort daarna zat ik als 9-jarige tegenover een oogarts in vrijwel witte jas, een adem van Pall Mall, en imposant borstelige bakkebaarden.
Oogarts: Kan je goed op het bord lezen?
­Ik: Nee, meneer. Juf Clara’s D-cup zit in de weg.
Oogarts: Eh… je kunt wél zien dat dat een D-cup is?
­Ik: Dat kan iedereen zien.

Een week later droeg ik een bril met zulk dik glas, dat 30 jaar later mijn huisarts dat gewicht aan de voorzijde als oorzaak zag voor mijn rugklachten.
Hij zei: ‘Zoiets voorop, is als het hebben van D-cup’. Ik repliceerde: ‘Dokter, spot-on! Ik moet altijd denken aan juf Clara, als ik ‘s morgens opsta met rugpijn en een ochtend-erectie’.

Vorige maand ging ik naar een reünie van mijn lagere school en ik vroeg: ‘Wie weet nog wat bij onze juf op het bord stond?’ Alle mannen lachten enorm. Een zei: ‘Je beste grap van de avond!‘

________________________________

Blog 1260 – 3 mei 2024
ART & ADOPTION

My grandparents were so poor, they couldn’t afford children. My parents weren’t born. I’m not writing this.

I received the result of my DNA test. It said I was 37% myself and 63% air. Underneath, it said: We’re sorry.

At an auction, I bought a painting that was so expensive that I had to sell the wall I intended to hang it on.

I think it is important people realize their mortality. On my tombstone, I will have the text: See you later.

What did the American Jew say when he arrived in Auschwitz? “Can I speak to the manager!!”

As a child, I was not easy-going. My adoption parents put me up for adoption.

I was mugged by a nihilist. I couldn’t convince him to take my wallet.

Do you think in the Ice Age, ice cream was just called cream?

________________________________

Blog 1259 – May 2, 2024
PLANES & POLITICS

My wife has perfect timing. Today, I ironed, washed the dishes, went to the supermarket, hovered the house, put the kids to bed, made coffee, and then she told me she wanted a divorce.

In my backyard, I have a retired 1977 Airbus. When somebody calls to see if he can drop by, and I have no desire to see him, I say, “I’m sorry; at that moment, I’ll be on a plane.”

My girlfriend gave birth to a child and it was black. So now, if people look in the craddle, I tell them, “You can say it’s ugly. I’m not involved.”

I donated to save a child’s life in Columbia. 20 years later, he is a cocaine millionaire. I’m not disappointed. He paid me back tenfold.

A month ago, my brother took weight-loss drugs that would make him lose his entire weight. I haven’t seen him since.

There are 100% less sex scenes in Hollywood movies. They’re focusing on the Japanese market.

You know what socialism is? A state where you can retire the moment you start hating your job.

________________________________

Blog 1258 – May 1st, 2024
A LITTLE CLOG GOES A LONG WAY

The year is 992. A Dutch farm boy who jumps over a ditch lost a clog. It landed in the water and floated away.
That morning the boy couldn’t find his own clogs, so he took his father’s ones, which were too big. He was 6, at that time: puberty, so his room – which he shared with 21 brothers, 39 sisters and a vague number of elders who all said they were grandparents, which no one disputed because they were armed with halberds – his room was a mess.
The teenager would come of age at 11, get married at 13, divorce at 14, have alcoholism at 14.5, win the lottery at 17, play golf and have a second wife at 17.05. But this is not the subject of our story.
That clog! The thing flowed out to sea, into the ocean, and finally, after months, landed on the coast of North America. Along the way, a squid family tried to inhabit it, but they missed a kitchen, among other things.
There it was on the tropical beach of Manhattan. (The year 992 had 52 weeks of global warming.) Discovered by the indigenous people – not realizing they were actually Indians – the mysterious object was believed to be a ship with very small people on board who had apparently disappeared. It was contact with aliens! The story of the ‘microboat’ was thus passed on from father to pet, from pet to son, and so on.

1492, Columbus landed. (He had to: the history books had already been printed.) He was confronted by the locals, who exclaimed, “Jesus, you’ve grown!” Columbus asked his interpreter what they said. The man replied, “I’m not sure, but they know the Lord Jesus!”
The great Spaniard was shown the famous wooden clog. He exclaimed, “Fuck! The Dutch were here before us!” The locals, shocked by this harsh language, raised their eyebrows menacingly. For Columbus, this was the limit. He started joking, robbing and decimating what he called “Indians,” which is Spanish for: Those who think a wooden clog is the cure for STDs.
(NB That Columbus ‘landed in the Caribbean’ was totally fake news.)

1624, the Dutch landed in Manhattan, one was wearing clogs. The ‘Indians’ shouted, “Jesus, you have grown!” They became friends and the Lowlanders cheerfully returned to the Old World with tobacco, buffalo hides and STDs.

________________________________

Blog 1257 – 30 april 2024
BRANDBRIEF VAN DE GEMEENTE

Mijn paspoort moest verlengd worden en vandaag stapte ik binnen in het Gemeentelijk Walhalla Van Klantvriendelijkheid. Bij de ingang hing een portret van Kafka.
Ik las op een computerscherm: ‘Heeft u een afspraak?’ En nérgens stond de optie: ‘Ja, met Bill Gates’…
Dan de QR-code scannen die me gestuurd was. Een gemeente-mevrouw wees me waar dat moest. Ze zei: ‘Zelfs jonge mensen komen er niet uit’. Ik vroeg wat de gemeente als ‘jong’ beschouwde. Ze zegt: ‘Alles onder 70’.
Pas op, ik klaag niet! Ik was snel aan de beurt! De eerste keer zat ik zó lang in de wachtkamer, ik miste de hele Tweede Wereldoorlog!
Dus al vlot stond ik aan een balie en die zag er zó design uit! Dat is burger zijn in Rotterdam! 1. Subsidieer gemeente-design; 2. Sluit je aan bij de voedselbank.
De juffrouw achter het designmeubel werkte standaardvragen met me af als: ‘U bent nog steeds 1 meter 78?’ Ik antwoordde: ‘Ik kreeg gister mijn energierekening. Vul maar in 78cm’.
Plots klonk een druppelend geluid. ‘Regent het?’ vroeg ze. Ik zei: ‘Volgens mij zijn dat asielzoekers die staan te plassen’. Beste lezers, denk wat je wilt, maar ze schoot in de lach! (Echt gebeurd!)
Ik vroeg: ‘Wil ik in mijn volgend paspoort nog staan wel als ‘man’?’ Ze zei: ‘Twijfelt u daaraan?’ Ik zei: ‘Geen idee, maar Albert Heyn post me steeds: Deze week in de bonus: Tampons’.
Ik hoorde wat mee te brengen als ik mijn paspoort kwam ophalen. Ik vulde aan: ‘En een bos bloemen?’ Ze antwoordde verrast: ‘Eh… op die dag, ben ik op vakantie.’ Ik antwoordde: ‘Geen probleem! Ik zeg dat het is voor die juffrouw met armen vol tattoos, pearcings in oren en neus, en die me niet vroeg of ik mijn paspoort ging gebruiken voor vakanties naar Thailand’.
Je kent me! Ik ben comedian, optimist, realist, en ik hou van design.

________________________________

Blog 1256 – April 29, 2024
JOKES BY ONE LINE

Someone should go into politics, get elected, have a bill passed against ugly children, retire, have ugly children, and spend the rest of his life in jail.

My nephew is a horse whisperer. One time, when clients didn’t pay, he whispered their horse into a suicidal depression.

If Columbus had been a scientist, he would have patented America. If you were born there, you would have to pay copyright.

My girlfriend wants to be cremated on green energy. I’m a man of science. I want to be cremated on nuclear energy.

There’s now a crossbreed of a dolphin and a shark. Before it rips you apart, it giggles.

Do you think a 10,000 years ago, some Neanderthals were Ice Age-deniers?

On my house, there are no solar panels. I have rain panels. I call it roof.

Do you think Beethoven and Einstein used the same hair shampoo?

________________________________

Blog 1255 – April 28, 2024
SIMPLE JOKES FOR SIMPLE FOLKS

My problem is, I’m never lucky. It runs in the family. In 1931, my father was the second in his village to buy a car. On his test ride, he hit the first one.
And he had no feeling for timing either. He put his entire fortune in stocks. On January 1st, 1929.
Bad luck, I’ve had plenty of that! My first girlfriend told me she was pregnant. I cried, “I’ll be a father!” She said, “Don’t worry. You’re not involved.”
But it turned out, I was involved! The baby looked just like me. She put it up for adoption.
One time I was lucky though. I wanted to kill myself, and my hardware store just had a sale: Buy a rope, Get a chair for free!
I tell you, finding work, then you need luck! You know what it means when, at your job, they tell you, “It’s time for a new challenge”? I hear that at job interviews!
In my résumé, it says I’m a team player. The only job I could get was at the zoo!
The first day, I did a lot of socializing, you know. Chatting with colleagues at the coffee machine. Next day, they removed the thing.
I was told animals should respect you. I tried it the wrong way. I carried a hunting rifle!
What a job that was! I had to feed the lions, and lions like to search for their food. I asked, “Where shall I put it?” My boss told me, “In your pocket.”
I had to give a pedicure to elephants. I asked him what the best moment was. He said, “When they’re walking.”
I was even taught animal massage. I had to practice on tarantulas.
Eventually, I got fired. The zoo had to let people go. The animals voted me out.
But I was lucky when I found the woman of my life. And she knew she was starting something! At our wedding day, I said, “I do.” She said, “I’ll try.”

________________________________

Blog 1254 – April 27, 2024
HOW I’M DOING!?

There’s always something going on! Take my son; he lives with his girlfriend for the first time for three weeks. I asked him, “Do you want advice, tips, parental guidance?” He said, “I want your credit card.”
The girl is totally woke. I gave them a pack of condoms. She complained: they weren’t organic!
And she’s Chinese. She prefers to eat with chopsticks. But tell me: how do you use chopsticks on Gouda cheese?
They went to a Chinese supermarket. She thought it was fake! There were no portraits of Chairman Xi!
Then they visited a Chinese restaurant. She wanted to be surprised. They got French fries!
She asked, “Why are so many Dutch people eating here?” The waiter said, “The Greek next door is closed.”

Do not get me wrong! I love her. She is a sweet girl! My wife could be Chinese too: she is sweet and sour.
But that’s all my fault! We men, we screw up! She asked, “So when are you going to hang up my T-shirts that I washed?” I said, “As soon as you get inside one.”

Anyway, my son and his love are going to Greece in two weeks. And you know, as a parent, you worry! Maybe, after seeing all that amazing Greek art and enjoying Mediterranean food, they’ll be so tired that they won’t even need those non-organic condoms!

________________________________

Blog 1253 – 26 april 2024
WILLEM-A. STROOIT LINTJES!

Koningsdag = lintjes-bombardement. We lazen vrijwel dit in de krant:

– 3.375 vandaag tegen 2.832 mensen in 2023 kregen ‘n koninklijke ding. Kortom: ook qua lintjes slaat inflatie toe. Loop 20 jaar lachend door je wijk, en je wordt belintd. Goed nieuws voor huisjesmelkers!
– 64% van de gedecoreerden zijn man, 36% vrouw. Kortom, fuck die gender-geneutraliseerden!
– In de Limburgse gemeente Mook en Middelaar kreeg niemand een lintje. Volgens mij ligt dat gehucht rechts van de Duitse grens. Je hebt er niet eens vrijwilligers voor begeleiding ‘Ons SS-verleden vergeten’.
– Koploper lintjes: Noord-Brabant! Je krijgt daar al een onderscheiding als je je chemisch afval van extacy productie niet in het bos flikkert.
– De oudste decorandus is een 98! Hij zei: ‘Ik wil niks van de Koning, ik wil iets van Schooneveld!’
– De jongste is 29: regisseur bij de lokale omroep, vrijwilliger bij de fanfare, amateurtoneel en een kinderspelclub. De onderscheiding is een troost dat hij geen succes heeft op GetARussianBride.ru.
­– Drie decorandussen wonen in België. Een van hen zei: ‘Dat ze ons vonden, bewijst dat Oranje met privacy z’n reet afveegt!’
– Desmond Tutu krijgt ‘n lint! Geëmotioneerd mailde hij om de onderscheiding op te halen, hij het eerste vliegtuig neemt naar Kopenhagen.
– Ene Bea werd onderscheiden. Zij ‘stopte als vrachtwagenchauffeur om haar moeder te verzorgen, die door hersenschade zorg nodig had’. Nou, dan krijgt mijn vrouw er volgend jaar ook een! Dat ik met haar trouwde, dat was ook hersenschade. (Sorry! Amsterdams grapje!)
– Anita uit Klundert werd ridder. Zij ‘overwon haar laaggeletterdheid en is nu taalambassadeur. Ze stimuleert laaggeletterden hun schaamte te overwinnen’. Zij hielp al honderden met het lezen van het programma van de PVV.
– Een echtpaar uit Wijchen ving als pleegouders negentig kinderen op, aan wie zij crisis-, weekend- en 24 uursopvang boden. Zij werden ridder en kregen een tegoedbon van € 1000 van Gall&Gall.
– Yvon Jaspers is belintd. Zij presenteerde 20 jaar Boer Zoekt Vrouw, en werd voorgedragen door – guess who? – boeren. Jens Flietstra, boer in Friesland, zei: ‘Yvon was toch 20 jaar terug wat nu PornHub is’.

________________________________

Blog 1252 – 25 april 2024
EEN GEWAARSCHUWD LID TELT VOOR TWEE

36.000 doden in Gaza? Beste vrienden, het kan erger! Ik lees op social media (vrijwel even betrouwbaar als de WOII Wochenschau): Zeer besmettelijke gonorroe in opmars: zo herken je deze soa. Kortom, hier onze Top Tien Hoe een soa te herkennen:

10. Eerste nacht met je nieuwe vriendin. Je zet in de achtergrond op Barry White. Haar schaamlippen zingen mee.
9. Je nieuwe vriendin zit in een rolstoel. Je vraagt waarom. Ze zegt: ‘Seksueel Overdraagbare Invaliditeit ‘.
8. Je nieuwe vriendin heeft condooms klaarliggen. Met een nietje eraan zit het bonnetje van de stomerij.
7. Je vriendin zegt: ‘Klopt, mijn muts heeft een raar kleurtje. De tattoo-shop had alleen nog groene inkt!’
6. Je bespeurt in bed een geur die je alleen kent van Feijenoord-Landskampioen op het Hofplein.
5. Je hebt seks met een man die woont tegenover Tata Steel. Zijn penis heeft Glow-In-The-Dark.
4. Je zag foto’s van gonorroe op internet. Je verse bedgenote zegt: ‘Wist je ik ben fotomodel?’
3. Je nieuwe vriendin heet Sylvie. Haar overige voornamen zijn Olivia en Anastasia.
2. Je huisarts begint niet met: ‘Goedemorgen’, maar met: ‘Alweer?!?!’
1. De favoriete party-drug van je vriend is Penicilline.

________________________________

Blog 1251 – April 24, 2024
GYM ABSENT

I haven’t been to the gym in a few days. It feels bad. The thing is, to be there… also feels bad. I hold my stomach in, walk ridiculously straight up, shoulders painfully pulled back. I smile straight ahead. You got to! Smiling at strangers at the gym won’t get you respect, love, or the right friends. Maybe it will get you beautiful friends who love and respect you, and want to fuck you. That’s not on my Work-Out Plan.

So when I walk there completely unnaturally, I think, “Are they all holding their stomachs in, holding their breath, doing their best to make me feel unhappy because their waist diameter is much tighter than mine without holding back?“
What’s also a mystery to me is this: the majority of people hate their jobs. But you can’t express that at your workplace. “Hello colleagues, here’s your team leader and I despise all of you. You know our manager on the floor above? You don’t hate him as much as I do.”
Some jobs allow you to communicate that you are miserable. Like a bricklayer. You show up to work, “He boss, everything a mile from here makes me puke, and you’re in the middle of it!” His boss is used to that, “So you had a great weekend? Here are a 1,000 stones. Build a wall, go home, kiss your wife and kids and drop dead.”

Then they go to the gym, and no one, really no one, sits down on a bench and says, “Everything here disgusts me! Are we torturing ourselves to build useless muscle to impress women? Let’s say to women: ‘I quit working-out, start smoking again, you stop dieting and spending fortunes on moisturizers. We wear T-shirts with the text: I am XXL… happy!’”

Anyway, tomorrow I’ll be in the pool at my gym. I’ll see guys swimming like there’s a school of Piranhas up their asses, doing forty laps straight. And I think, “Wow! Respect! Thumbs up! You assholes!”

________________________________

Blog 1250 – April 22, 2024
ROSES FOR A DUBIOUS BABY

Two days ago was Adolf Hitlers birthday. No, I’m not still having a hangover.
Four Germans were arrested for laying white roses in front of the house where he was born. That is ethnic profiling. Why tell us they’re German? If it wasn’t mentioned, would you think, “I bet one was from Canada, one from Switzerland, one from Kuwait, and the last asshole: from Polynesia. I tell ya, Polynesians, they’re fascists!”
But what happened? They put down flowers, and the Austrian police said, “You are German. You can call your fucking lawyer, but you… are… German…”
As if somebody in New Zealand couldn’t wake up, look on his iPhone and ask himself, ”So, what’s up next week? Holy Shit! Hitler’s Birthday. I gotta lay roses at that doorstep!”
Another thing. Did the man like flowers? He was a vegetarian. The house should be adorned with sauerkraut.
Believe me, German children look at their dinner and say, “I’m not gonna eat sauerkraut. Hitler loved it!” What do you say as a well meaning parent? “You eat it, or I’ll circumzise you!”
Hitler’s birthhouse is designated to become a police office, ‘to make it unattractive as a pilgrimage site.’ Serious? Here’s my Top Five: How to Make Adolf’s birthhouse Nazi-unfriendly. Turn it into a…

5. Museum of Sinti history
4. Russian embassy
3. Slaughter house
2. Synagoge
1. Gay sauna

_____________________________________